ΘΡΗΣΚΟΛΗΠΤΟΣ Η ΘΡΗΣΚΙΟΣ; ΠΙΣΤΟΣ Η ΥΠΟΚΡΙΤΗΣ ΠΙΣΤΟΣ;

 

Ο πιο διαδεδομένος τρόπος προστασίας από το μάτιασμα, είναι το ματόχαντρο, ένα φυλαχτό που αποτελείται από μία χάντρα και μέσα της ένα γαλάζιο μάτι.

 

Η προέλευσή του είναι αιγυπτιακή, από το μάτι του Ώρου. Το χρώμα συμβολίζει τη θάλασσα ή και τον ουρανό, τους τόπους όπου θέλουμε χαθεί η αρνητική ενέργεια.

Η Εκκλησία μας παραδέχεται τη βασκανία, αλλά για την αντιμετώπισή της έχει ειδική ευχή και σε καμία περίπτωση δεν αποδέχεται τα παγανιστικής προελεύσεως ξεματιάσματα. Ούτε βέβαια τα ματάκια του Ώρου τα οποία από άγνοια κρεμούμε πολλοί στους λαιμούς και στους εσωτερικούς καθρέπτες του αυτοκινήτου μας μόνα τους αλλά πολλές φορές και μαζί με τον Πανάγιο Σταυρό του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού! Είναι δυνατόν η δύναμη του Σταυρού που κατακαίει τους δαίμονες να έχει την ανάγκη ενίσχυσης από φυλακτά και μάλιστα τέτοιας προέλευσης; Όποιος λοιπόν φοράει Σταυρό και όποιος έχει μυστηριακή ζωή δεν έχει ανάγκη από κανένα ματάκι να τον φυλάει από τη βασκανία. Πώς είναι δυνατόν να βάζουμε το σκοτάδι δίπλα στο φως, το διάβολο δίπλα στο Χριστό μας; Καταλαβαίνει κανείς ότι μόνο και με τη χρήση τέτοιων φυλακτών δίνουμε δικαίωμα στον πονηρό.

Η Θρησκοληψία και ο σκοπός μας

Θρησκοληψία είναι όταν είσαι ακραίος όταν είσαι απόλυτος όταν είσαι σχολαστικός και δογματικός με την κάθε λεπτομέρεια και επικριτικός όταν οι άλλοι δεν είναι σαν και εσένα η δεν κάνουν η πιστεύουν πράγματα ακριβώς όπως θα έπρεπε κατά την γνώμη σου. Ο θρησκόληπτος θέλει να επιβάλετε στους άλλους με όσο πιο αυστηρό τρόπο μπορεί και του επιτρέπετε να εκφραστεί.

Τα λόγια και οι πράξεις τους διαφέρουν κατά πολύ, μιλούν για αγάπη με προϋποθέσεις η τα λόγια τους δεν έχουν σχέση με τις πράξεις τους. Θα λένε για αγάπη, αλλά θα φοβερίζουν ταυτόχρονα τον κόσμο.  Και μέσω του φόβου δημιουργούν πιστούς η δεκτικούς ανθρώπους από τον επικείμενο Θείο τιμωρό που τους περιμένει να τους τιμωρήσει η κάψει κτλ γνωστά.. Τα λόγια τους δεν συμβαδίζουν με τις πράξεις τους. Η σύντομη αυτή ανάρτηση πολλούς θα ενοχλήσει όμως είναι ΚΑΘΑΡΑ μια αφορμή οι θρησκόληπτοι και όχι μόνο για να εφαρμόσουν την κριτική σκέψη.

«Εγώ είμαι πολύ θρήσκος άνθρωπος, έλεγε κάποιος. Να φανταστείτε ότι ποτέ δεν αρχίζω κάποια εργασία ημέρα Τρίτη»! Η άγνοια και η σύγχυση είναι προφανής.

Οι κάθε είδους προλήψεις και δεισιδαιμονίες, τα όποια είδωλα, είναι εντελώς ασυμβίβαστα και αντίθετα με την χριστιανική πίστη και συνάμα προσβάλουν την ελευθερία του ανθρώπου. Η βαθύτερη αιτία των προλήψεων είναι η έλλειψη πίστης και εμπιστοσύνης στον αληθινό Θεό. Κι εδώ συμβαίνει το παράδοξο: Μερικοί άνθρωποι την πίστη στον Θεό την θεωρούν «οπισθοδρόμηση», την εμπιστοσύνη στην πάνσοφη πρόνοια Του την περιφρονούν. Και από την άλλη υποδουλώνονται σε πράγματα άλογα και γελοία, σε ματόχαντρα, σε πέταλα και κρεμμύδια, σε κατακάθια του καφέ και σε τραπουλόχαρτα!!! Είναι ποτέ δυνατόν, τα κατακάθια του καφέ στο φλιτζάνι να απεικονίσουν το μέλλον; Είναι ποτέ δυνατόν, οι κινήσεις των άστρων να προσδιορίζουν την ζωή μας; Είναι ποτέ δυνατόν, η ημέρα γεννήσεως κάθε ανθρώπου να τον κατατάσσει σε ζώδιο-αστερισμό, και να ισχύουν για εκατομμύρια ανθρώπους του ίδιου ζωδίου οι ίδιες οδηγίες που δίνουν οι «ειδικοί αστρολόγοι» στα ωροσκόπια; Είναι ποτέ δυνατόν, κάθε τραπουλόχαρτο να παίρνει αυθαίρετα νόημα και να ορίζει την ζωή μας; Είναι δυνατόν το ματόχαντρο να έχει δύναμη και να μην έχει δύναμη ο Σταυρός?

Με ποια λογική ο αριθμός 13 ή η μέρα Τρίτη φέρνει κακό; Με ποια λογική το πέταλο φέρνει γούρι; Και πού την βρήκε το πέταλο την ιδιότητα να απομακρύνει τα δεινά, την «κακοτυχία»; Τα χαϊμαλιά, οι χάντρες, τα «μάτια» έχουν μεγαλύτερη δύναμη από τον Σταυρό;

Είναι δυνατόν για κάθε κακό ή αναποδιά που μας συμβαίνει να φταίνε πάντα κάποιοι άλλοι;

Δεν πήγε καλά ο αρραβώνας; Του έκαναν μάγια.

Δεν πήγαν καλά οι δουλειές; Τον γλωσσόφαγαν.

Έχει πονοκέφαλο; Τον μάτιασαν.

Αλλά ας πούμε ότι πράγματι έχουμε απανωτές αναποδιές.  Γιατί πραγματικά υπάρχει και η βασκανία και τα μάγια. Πού θα τρέξουμε; Στις «ξεματιάστρες» ή στον Ιερέα και στα Μυστήρια της Εκκλησίας μας;

Μεγάλος κίνδυνος είναι επίσης τα όνειρα. Η Εκκλησία μας συμβουλεύει να απορρίπτουμε τα όνειρα –ή τουλάχιστον να είμαστε πάρα πολύ προσεκτικοί, καθώς σπανίως ο Θεός «μιλάει» μέσα από όνειρα. Η πίστη στα όνειρα όχι μόνο δεν ωφελεί καθόλου αλλά κρύβει τεράστιους πνευματικούς κινδύνους. Και όμως όχι μόνο πολλοί επιρρεπείς στις προλήψεις ανατρέχουν σε ονειροκρίτες, αλλά πολλοί είναι αυτοί που επιδιώκουν να ονειρευτούν(!!) π.χ. ποιόν θα παντρευτούν βάζοντας κάτω από το μαξιλάρι τους κουφέτα από γάμο ή ένα κομμάτι φανουρόπιτα…

Η ποικιλία όμως των προλήψεων είναι ανεξάντλητη.

Με ποια λογική δυο αδέρφια δεν μπορούν να παντρευτούν μέσα στον ίδιο χρόνο; Ή αδέρφια γεννημένα κατά τον ίδιο μήνα άλλου έτους, δεν «κάνει» να παρευρεθεί ο ένας στον γάμο του άλλου;

Με ποια λογική δεν «κάνει» να παντρευτούμε μήνα Μάιο ή σε δίσεκτο έτος;

Με ποια λογική αυτοί που θα παραλάβουν τον κουμπάρο πρέπει να γυρίσουν από άλλο δρόμο για να μην χαλάσει» ο γάμος; Με ποια λογική δεν κάνει το νιόπαντρο ζευγάρι να φυτέψει δέντρα κατά τον πρώτο χρόνο του γάμου τους; Γιατί η νύφη δεν πρέπει να σκουπίσει το σπίτι της την πρώτη εβδομάδα μετά τον γάμο της. Γιατί λέμε ότι «χαλάει» το προξενιό αν μπούμε από μια είσοδο και βγούμε από μια άλλη;

Αλλά και για την τεκνογονία πόσες προλήψεις υπάρχουν: π.χ. αν ακούσει η μητέρα να λαλεί κουκουβάγια θα γεννήσει κορίτσι, αν ακούσει μπούφο, θα γεννήσει αγόρι. Την όγδοη ημέρα αντί να έρθει ο Ιερέας και να δίνεται το όνομα του παιδιού, πολλές μητέρες φτιάχνουν γλυκά για να γλυκάνουν τις «μοίρες», να’ χει το παιδί καλή μοίρα.

Και πολλοί δυστυχώς αντί να εφοδιάζουν τα παιδιά τους με το πανίσχυρο όπλο του σταυρού, τα εμπιστεύονται στις πράσινες, μπλε και κόκκινες χάντρες και στα ειδωλολατρικά φυλακτά.

Άλλες προλήψεις, που αποτελούν αληθινή βλασφημία του Θεού: Η παρουσία ενός Κληρικού, ειδικά το πρωί, είναι για αρκετούς κακός οιωνός! Πολλοί είναι αυτοί που απαγορεύουν στον Ιερέα να επισκεφθεί έναν ασθενή στο σπίτι ή στο νοσοκομείο, λόγω της πρόληψης που επικρατεί ότι η παρουσία του Κληρικού θα προκαλέσει τον θάνατο του! Αυτά όμως αποτελούν πλάνη και ασέβεια του ανθρώπου προς τον Θεό και τον λειτουργό Του…

Δεν είναι επίσης λίγες οι φορές που οι χριστιανοί ζητούν παράλογα πράγματα από τους Ιερείς, π.χ. τη ζώνη, την άγια ζέση, το άγιο μύρο και πολλά άλλα. Το χειρότερο είναι ότι ζητούν όλα αυτά γιατί έτσι τους συμβούλεψε κάποιος μάγος!…

Και έπεται συνέχεια: το αλάτι μην χυθεί κάτω, ούτε καφές ή λάδι, το κρασί δεν πειράζει. Προς Θεού μη σπάσει καθρέπτης και αν υπάρχει τζάκι και τρίζουν τα ξύλα…αλλοίμονο! Βουίζει το δεξί αυτί; Είναι για καλό. Αν βουίζει το αριστερό είναι για κακό… Τρεμοπαίζει το μάτι; Φαγωμάρα στην μύτη ή στο χέρι; Ο λόξυγκας; Καθένα έχει την «ερμηνεία» του. Μην ξεχάσουμε να αναφέρουμε και τη μαύρη γάτα…

Πραγματικά δεν έχουν τέλος οι προλήψεις. Οι περισσότερες συνδέονται με το τέλος της επίγειας ζωής του ανθρώπου. Ο άνθρωπος κάποια μέρα, είτε σε βαθύ γήρας είτε σε νεότερη ηλικία, θα έλθει αντιμέτωπος «με την φοβεράν ώραν του θανάτου». Κανείς όμως δεν γνωρίζει ποια θα είναι αυτή η ώρα, παρά μόνον ο Θεός, ο Κύριος της ζωής και του θανάτου. Το μόνο που μας προτρέπει είναι να είμαστε άγρυπνοι και έτοιμοι: «Γρηγορείτε!». Τη φιλάνθρωπη αυτή προτροπή οι άνθρωποι λησμονούν ή αγνοούν και προσπαθούν να κρυφτούν πίσω από μύριες προλήψεις. Π.χ. όταν ο ασθενής ξεψυχήσει, σε πολλά χωριά τρέχουν να χύσουν όλα τα νερά από δοχεία και άλλα σκεύη γιατί το νερό αυτό θεωρείται πεθαμένο. Μόλις βγαίνει ο νεκρός από την πόρτα σπάνε ένα πιάτο, ένα σκεύος για να «σπάσει» το κακό και να μείνει εκεί. Άλλοι πάλι τοποθετούν στον τάφο διάφορα τρόφιμα για να φάει ο νεκρός! Πολλοί είναι αυτοί που γυρίζουν από άλλο δρόμο για να μην δευτερώσει το κακό. Άλλοι πάλι δεν τρώνε κρέας για σαράντα μέρες. Το χειρότερο όμως από όλα είναι ότι οι πενθούντες δεν εκκλησιάζονται, γιατί τάχα απαγορεύεται! Έτσι υπάρχουν άνθρωποι που για χρόνια ολόκληρα δεν εκκλησιάζονται, δεν συμμετέχουν στα ιερά Μυστήρια και αποκόπτονται από την Εκκλησία. Στερούν τον εαυτό τους από την παρηγοριά και την ελπίδα που δίνει μόνο η Εκκλησία, απομονώνονται, φθείρουν την υγεία τους και παραδίδονται σε σκέψεις απελπισίας. Ζουν όπως οι άθεοι, «οι μη έχοντες ελπίδα» και η ζωή τους μεταβάλλεται σε τραγωδία…

Ο λόγος του Αποστόλου Ευαγγελιστού Ιωάννου είναι και σήμερα εξαιρετικά επίκαιρος: «Τεκνία, φυλάξατε εαυτούς από των ειδώλων» (Α΄ Ιωάν. 5, 21)

Πίστη χρειάζεται και όχι θρησκοληψία.

Για να σωθεί κανείς αυτό που απαιτείται είναι πραγματική πίστη, πίστη με την καρδιά. Για τέτοια πίστη μιλάει ο Λόγος του Θεού όταν αναφέρεται σε πίστη. Πίστη που είναι απλά στα λόγια, δηλαδή δεν υπάρχει στην καρδιά δεν είναι πραγματική πίστη.

Η ομολογία της πίστης οφείλει λοιπόν να είναι ομολογία που πηγάζει από μια καρδιά που έχει πρώτα πιστέψει. Αλλιώς είναι κίβδηλη ομολογία.

Τα έργα, ο καρπός του κάθε ανθρώπου, αποτελούν προϊόν αυτού που υπάρχει στην καρδιά του.

Υπάρχει σωτηρία όχι όταν απλά το στόμα ομολογεί αλλά όταν η καρδιά έχει πιστέψει και σαν επακόλουθο το στόμα ομολογεί αυτή την πίστη. Και αφού τέτοιος θησαυρός, τέτοιο δέντρο, τέτοια πίστη υπάρχει στην καρδιά είναι αναμενόμενο να δούμε από αυτό το δέντρο και τον αντίστοιχο καλό καρπό. Τα καλά έργα λοιπόν είναι κάτι εντελώς φυσικό όπως ο καλός καρπός είναι κάτι εντελώς φυσικό για το καλό δέντρο.

Δεν μπορεί κάποιος να λέει ότι είμαι πιστός αλλά και έχω για φυλακτό το ματόχαντρο.

Δεν μπορεί κάποιος να λέει ότι είμαι πιστός  και να στις καφετζούδες και στις χαρτορίχτρες.

 Δεν μπορεί κάποιος να λέει ότι είμαι πιστός όταν αλλά λέει το Ιερό Ευαγγέλιο και αλλά εφαρμόζει.

Δεν μπορεί κάποιος να λέει ότι είμαι πιστός όταν εφαρμόζει  αυτά που του λένε οι άλλοι για τα ξόρκια και να μην εφαρμόζει αυτά που λένε οι ιερείς.

Όποιος τα κάνει αυτά δεν είναι πιστός. Είναι υποκριτής  που κάνει τον θρήσκιο και αυτό που κάνει για τον εαυτό του είναι το λιγότερο.

Φανταστείτε όταν ένας τέτοιος άνθρωπος παρασύρει και άλλες ψυχές και τις πάρει στον λαιμό του τι θα συμβεί.

Αν πιστεύουμε πραγματικά, ας πολεμήσουμε την αμαρτία και ας αφήσουμε κάθε κακό, που μέχρι τώρα κάναμε. Ας αγωνιστούμε με προθυμία, για να βρεθούμε έτοιμοι μπροστά στον Κύριο τη φοβερή ημέρα της Κρίσεως. Ας ξυπνήσουμε από τον ύπνο της αμέλειας. Ας επανορθώσουμε τα σφάλματά μας και ας διώξουμε τους πονηρούς λογισμούς. Ας προσπαθούμε να εκπληρώνουμε τις εντολές του Θεού, για να στεφανωθούμε απ’ Αυτόν και να κληρονομήσουμε τη βασιλεία των ουρανών.

Σας φάνηκε ενδιαφέρον; Κοινοποιήστε το και σε άλλους:Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on Pinterest

Εάν επιθυμείς μπορείς από κάτω να γράψεις το δικό σου σχόλιο αλλά και ονόματα που θέλεις να διαβάζονται κατά την ώρα της προσκομιδής.

Σχόλια