ΑΚΟΥ ΤΙ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΣΟΥ ΠΕΙ ΕΝΑΣ ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΣ

Είναι αλήθεια θλιβερά, ότι οι πιο πολλοί Ορθόδοξοι Χριστιανοί δεν γνωρίζουν το γιατί είναι Χριστιανοί και μάλιστα Ορθόδοξοι, τί πιστεύει καί τί διδάσκει ή αγία Ορθόδοξος Εκκλησία, στην οποία  ανήκουν και είναι μέλη της. Επίσης δεν γνωρίζουν τί καί αυτοί πιστεύουν σαν Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Καί ίσως να ξέρουν καί να το λένε καί απ’ έξω μάλιστα το «Πιστεύω» των, να μη ξέρουν όμως τί λένε  καί τί σημασία έχουν τα άρθρα του «Πιστεύω» των. Τους ερωτά κανείς· «Γιατί είσαι Χριστιανός Ορθόδοξος καί δεν είσαι παπικός, δεν είσαι προτεστάντης ή αγγλικανός;», καί δεν ξέρουν τί να απαντήσουν. Ή πιο πρόχειρος απάντηση πού δίνουν είναι αυτή· «Γιατί γεννήθηκα Ορθόδοξος. Γιατί το βρήκα από τους γονείς μου να είμαι Ορθόδοξος». Δηλαδή λέει, πώς είναι κατά παράδοση Ορθόδοξος-«έτσι το βρήκα»-αλλά δεν είναι κατά συνείδηση καί κατ’ επίγνωση Ορθόδοξος Χριστιανός. Λέει ότι είναι Ορθόδοξος, αλλά δεν εξηγεί, δεν μπορεί να εξήγηση καί να πει) πώς καί γιατί είναι Ορθόδοξος Χριστιανός καί όχι καθολικός ή προτεστάντης η ότι δήποτε άλλο.

 

Και θα συνεχίσω με ένα ερώτημα. Γιατί να θέλω να είμαι ορθόδοξος χριστιανός;

 

Το ερώτημα δεν αφορά μόνο στους αλλόθρησκους, αλλά και  όλους τους βαφτισμένους ορθόδοξους χριστιανούς, που παλαντζάρουν ανάμεσα στην αμφιβολία και την απιστία, καθώς και τους χιλιάδες συμπατριώτες μας, που συνειδητά έχουν αρνηθεί το ορθόδοξο βάφτισμα, που τους πρόσφεραν κάποτε οι γονείς τους, κι έχουν διαγράψει τον εαυτό τους από μέλος της Ορθόδοξης Εκκλησίας του Χριστού. Πολλοί απ’ αυτούς μάλιστα τώρα πολεμούν κιόλας την Εκκλησία και τη χριστιανική πίστη ή τη διασκευάζουν τροποποιώντας την «κατά τις απόψεις τους».

 

Επίσης, το ερώτημα αφορά  εκείνους που τυπικά είναι χριστιανοί, αλλά στη ζωή τους δε σκέφτονται ποτέ το Χριστό, εκτός αν είναι να Τον βλαστημήσουν (και τότε ακόμα δε σκέφτονται), ούτε πάνε στην εκκλησία (εκτός για κανένα μνημόσυνο), ούτε προσεύχονται και φυσικά για νηστεία ή εξομολόγηση ούτε λόγος.

Όλους αυτούς δεν τους κρίνω, απλώς επισημαίνω ότι τους αφορά το ερώτημα «γιατί να θέλω να είμαι ορθόδοξος χριστιανός;».

 

Εδώ θα απαντήσω εγώ για μένα,  γιατί θέλω να είμαι ορθόδοξος χριστιανός.

 

Ένας λόγος, για να θέλω να είμαι ορθόδοξος χριστιανός, είναι ότι η Ορθοδοξία είναι η μόνη θρησκεία, που διδάσκει ένα Θεό, ο οποίος έγινε άνθρωπος και άφησε τους ανθρώπους να τον βασανίσουν και να τον σκοτώσουν φρικτά, για να δώσει σε όλους τους ανθρώπους, ακόμα και στους βασανιστές Του,  τη δυνατότητα να Τον γνωρίσουν, να Τον πλησιάσουν, να ενωθούν μαζί Του και να σωθούν στην αιωνιότητα.

Έγινε άνθρωπος και πέθανε ως άνθρωπος, για να καλέσει κοντά Του την ανθρωπότητα, που βασανιζόταν από το κακό, το θάνατο και το διάβολο, να την ενώσει σε ένα σώμα, την Εκκλησία,  και να της δώσει τη δυνατότητα απελευθέρωσης και αθανασίας. Το έκανε μάλιστα έτσι, με το να πεθάνει,  αντί να επέμβει δυναμικά, ως παντοδύναμος, και να συντρίψει τους αμαρτωλούς,  για να Τον πλησιάσει όποιος θέλει, ελεύθερα, χωρίς να επιβάλει σε κανέναν να Τον πιστεύει και να Τον λατρεύει. Και το έκανε από καθαρή και ανιδιοτελή αγάπη, χωρίς ο ίδιος να έχει να κερδίσει απολύτως τίποτα.

Όποιος δεχτεί την πρόσκληση, πρέπει ν’ αρνηθεί τον εγωισμό του και τις εγωιστικές νίκες και χαρές που είχε ώς τώρα, το παράνομο κέρδος, την κακία, τις αμαρτίες του κι ένα σωρό άλλα που τον κρατάνε υποχείριο του κακού και του θανάτου.

Εκείνοι που, ενώ κάποτε βαφτίστηκαν χριστιανοί, τώρα απορρίπτουν το βάφτισμά τους ή αμφιβάλλουν αν έπρεπε να τους έχουν βαφτίσει.

 

Να διευκρινίσουμε ότι χρειάζεται ταπείνωση για να εντάξει κάποιος τον εαυτό του στην Εκκλησία, την κατεξοχήν κοινωνία της ταπείνωσης, όπου στέκεσαι δίπλα στον εχθρό σου, κοινωνείς το ίδιο σώμα Χριστού και από το ίδιο Ποτήρι με τον εχθρό σου και προσεύχεσαι μαζί με τον εχθρό σου, και όπου εξομολογείσαι, δίνοντας τη μεγάλη μάχη κατά του εγωισμού και υπέρ της ταπείνωσης, που είναι το θεμέλιο ολόκληρης της πνευματικής προόδου.

Η σύνδεση με τον Χριστό μας οδηγεί σε όλη την αλήθεια. Η υπερηφάνεια θα πρέπει να είναι άγνωστη στον ορθόδοξο πιστό. Η υπερηφάνεια αύξησε τις ψυχικές διαταραχές, τα άγχη, τις θλίψεις, τις απογοητεύσεις, τις καχυποψίες, τις φαντασίες, τις απομονώσεις και τις ταραχές.

Τώρα μπορεί να με ρωτήσεις.  Τι σημαίνει και τι χρειάζεται για να είναι κάποιος ορθόδοξος χριστιανός;

Αληθινός Ορθόδοξος Χριστιανός είναι αυτός που πιστεύει στην Αγία Τριάδα. Στον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα.

Έχει αποδεχθεί και έχει ομολογήσει, ότι ο Χριστός είναι ο Υιός του Θεού, ο Θεάνθρωπος Ιησούς, ο Εμμανουήλ, και ότι είναι ο Σωτήρας και Λυτρωτής του κόσμου.

Είναι βαπτισμένος στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος και είναι χρισμένος με Άγιο Μύρο, που συμβολίζει τις δωρεές και τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος.

Με τη ζωή του και τις πράξεις του προσπαθεί καθημερινά να προκόπτει πνευματικά και να παραμένει ζωντανό κύτταρο του σώματος της Εκκλησίας.

Τιμάει την Παναγία και τους Αγίους μας και προσκυνάει τις σεπτές εικόνες τους με την πεποίθηση ότι η προσκύνηση μεταβαίνει στο πρωτότυπο. Έτσι, κάθε Ορθόδοξο Χριστιανικό σπίτι έχει τις εικόνες του και με ευλάβεια εμείς οι ένοικοί του, ανάπτουμε το καντήλι με το ιλαρό φως του ενώπιόν τους.

Να έχει συνειδητοποιήσει γιατί είναι, η γιατί θέλει να είναι χριστιανός ορθόδοξος.

 

Όλοι οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί είμαστε αδέλφια και μέλη της Εκκλησίας την οποία ίδρυσε ο Χριστός πάνω στο Σταυρό χύνοντας το πανάγιο Αίμά Του.

 

Στην αντίθετη περίπτωση δεν είναι πραγματικός η αληθινός χριστιανός, αλλά ιμιτασιόν, κάλπικος και υποκριτής χριστιανός.

 

Σήμερα που όλοι διακηρύττουν τις πεποιθήσεις τους, γιατί να αρνούμαστε εμείς οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί την δική μας; Η πίστη δεν μένει κρυφή, δημοσιοποιείται, και δεν είναι συναίσθημα, αλλά γνώση του Θεού. Είναι προσωπική απάντηση του ανθρώπου στην κλήση του Θεού για σωτηρία. Και οι δαίμονες πιστεύουν, αλλά δεν τηρούν την πίστη στη ζωή τους.

Εδώ τελειώνω. Τα ’γραψα όλα αυτά – και συγχωρέστε με – γιατί «μέθυσα» απόψε από τον πόνο και την απελπισία που βλέπω στα δελτία ειδήσεων, στις ταινίες, στα σήριαλ, αλλά και στη ρηχότητα των πρωινάδικων και των δήθεν λύσεων μαζικής κατανάλωσης που προτείνονται γύρω μου. Μέθυσα από την θλίψη βλέποντας ότι θέλουν να μου πασάρουν το ανήθικο για ηθικό και το ηθικό το έχουν  άνθρωποι καθυστερημένοι, οπισθοδρομικοί, λαϊκιστές.

 

Μέθυσα όμως και από το κρασί της Ανάστασης του Θεού μου, που προσφέρεται δωρεάν κάθε Κυριακή στις εκκλησιές μας, που έχουν ηλικία αιώνων και ένωσαν και ενώνουν το λαό μου εδώ και αιώνες.

 

Αλλά το κρασί αυτό δεν το πίνουμε ο καθένας μόνος του – προσφέρεται μέσα στην εκκλησία, όπου συναντιόμαστε όλοι μαζί, για να μάθουμε να συγχωρούμε, να συνυπάρχουμε και ν’ αγαπάμε. Προσφέρεται μέσα από την εξομολόγηση και τη θεία μετάληψη, που είναι η αρχή της θεραπείας της ψυχής μας από κάθε εξάρτηση, κάθε πάθος και κάθε πόνο, και κάθε αμαρτία, για να ντυθεί στα λευκά, σα νεογέννητο.

 

Και τα λόγια ενός «μεθυσμένου» τι αξία έχουν; Εκτός αν, μέσα στο «μεθύσι» του, λέει λόγια που ένας ξεμέθυστος δεν έχει το θάρρος να ξεστομίσει.

ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΜΑΣ
Please follow and like us: