ΑΝ ΣΕ ΡΩΤΗΣΟΥΝ ΑΥΤΑ ΝΑ  ΤΟΥΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

 

Πήγαμε να γελάσουμε καί μας φράξαν με βιάση το στόμα.

Ξεχαστήκαμε κάπου να παίζουμε καί μας τράβηξαν φοβισμένοι άπ’ το χέρι.

Ζητήσαμε να ρίξουμε ψίχουλα στα πεινασμένα πετεινά του ουρανού καί τότε μάθαμε πώς δεν περίσσευε ψωμί.

Οί πρώτες προσευχές πού ψελίσσαμε μιλούσαν για πόλεμο, τα πρώτα τραγούδια μας σα λυγμοί αντήχησαν.

Μάθαμε πρώτες-πρώτες κάτι λέξεις παράξενες, πού όμως ξέραμε καλά τη σημασία τους.

Παραμύθια εμείς δεν ακούσαμε κι είμαστε άπ’ τα πρώτα χρόνια μας μεγάλοι.

Κι υστέρα είναι να ρωτάς γιατί γίναμε έτσι στ’ αλήθεια παράξενοι,δίχως τίποτα πια να πιστεύουμε καί ξεχάσαμε πια ν’ αγαπάμε.

Κοιτάμε μοναχά μυωπικά όλο γύρω μας, λησμονώντας την τιμή σ’ εκείνους πού φύγανε  καί το χρέος σ’ εκείνους πού θάρθουν.

Στριγμωμένοι σ’ ένα πλήθος ξένο κι άγνωστο,με κλειδαριά ασφαλείας στην καρδιά μας σαν σε ψυχρό σιδερένιο χρηματοκιβώτιο

Μετράμε καί ξαναμετράμε τ’ αγαθά μας στα κρυφά καί τα βρίσκουμε λίγα.

Κι είμαστε μέσα εμείς φτωχοί και πένητες.

Πηγή στερεμένη από συμπόνια ή καρδιά μας.

Δεν ταΐζουμε πια τα πουλιά τ’ ουρανού.

Δεν γελάμε πια κι ούτε κλαίμε.

Κι είναι να μας λυπάται κανείς στη συνοφρυωμένη αυτή κι εναγώνια καί δίχως νόημα πορεία μας.

Για τούτο, Κύριε, σπλαχνίσου τη γενιά μας, τούτη την άμοιρη κι απόκληρη γενιά πού γεννήθηκε σ’ ένα κόσμο γεμάτο ερείπια καί πασχίζοντας να τα χτίσει ερειπώθηκε μέσα της.

Που κάθε άνθρωπος σε τούτη τη γενιά μας, είναι ένα όραμα ολόκληρο, είναι μια τραγική ιστορία.

Κι είναι εικόνα του Προσώπου Σου, Κύριε.

Αν σε ρωτήσουν αν είσαι ρατσιστής … πες πως είσαι Έλληνας.

Αν σε ρωτήσουν αν σιχαίνεσαι τους μαύρους … πες ότι σιχαίνεσαι τις μαύρες ψυχές.

Αν σε ρωτήσουν αν μισείς τους Εβραίους … πες πως μισείς τον Σιωνισμό.

Αν σε ρωτήσουν αν είσαι κατά των ομοφυλοφίλων … πες πως είσαι υπέρ της αναπαραγωγής των ανθρώπων.

Αν σε ρωτήσουν αν είσαι εναντίον των εκτρώσεων … πες πως είσαι υπέρ της ζωής.

Αν σε ρωτήσουν τι ομάδα είσαι … πες πως είσαι φίλαθλος.

Αν σε ρωτήσουν αν κακομεταχειρίζεσαι τα ζώα … πες πως τ’ αγαπάς όλα … και τα δίποδα.

Αν σε ρωτήσουν αν είσαι πλούσιος … πες πως είσαι … σε αισθήματα.

Αν σε ρωτήσουν αν χρωστάς … πες πως χρωστάς μόνο στον Θεό.

Αν σε ρωτήσουν αν υπάρχει Θεός … πες να κοιτάξουν τον ήλιο με γυμνά μάτια.

Αυτή είναι η ζωή και η ζωή θέλει καρδιά.

Θέλει καρδιά ν’ αγαπάς.

Θέλει να ξυπνάς το πρωί και να λες στο γείτονα ένα καλημέρα.

Να βοηθάς τη γιαγιά στο δρόμο.

Να χαϊδεύεις τα μαλλιά στο κλαψιάρικο παιδάκι που θα περάσει.

Να δίνεις κάτι στο φτωχό που ζητιανεύει.

Να κάνεις μια επίσκεψη στο νοσοκομείο.

Να χειροκροτείς με τη καρδιά σου σε μια παιδική γιορτή.

Να μοιράζεσαι με γνωστούς και φίλους ένα χαρούμενο γεγονός.

Να καθησυχάζεις τον αδελφό σου σε μια δύσκολη στιγμή.

Να παρηγοράς κάποιον σε μια άσχημη περίσταση.

Να δείχνεις κατανόηση για την κατάσταση κάποιου.

Να δικαιολογείς τις ενέργειες των άλλων.

Να αναγνωρίζεις την αξία του «αντιπάλου».

Να κάνεις πίσω σε μια διαφωνία…

Να προσεύχεσαι για όσους σε πίκραναν.

Να προσεύχεσαι για όσους σε αδίκησαν.

Να προσεύχεσαι για όσους πίκρανες.

Να προσεύχεσαι για όσους αδίκησες.

Να προσεύχεσαι ν’ αγαπάς… ν’ αγαπάς με τη καρδιά σου…

Ν’ αγαπάς… για να φέρεις κάποιον κοντά Του… Αρκεί να πονάς τον πόνο των άλλων, να χαίρεσαι τη χαρά των άλλων, να κλαις το κλάμα των άλλων, να γελάς το γέλιο των άλλων …

Αρκεί να λες ευχαριστώ… Αρκεί να ζεις για το Χριστό…

Ν’ αγαπάς… ν’ αγαπάς για να ζεις..

ΕΑΝ ΕΠΙΘΥΜΕΙΣ ΓΡΑΨΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΣΧΟΛΙΟ

Σχόλια