ΑΝΕΣΤΗ Ο ΚΥΡΙΟΣ

αναρτήθηκε σε: ΘΕΙΑ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ | 0

 

 

Ανέστη ο Κύριος! Δεν ήταν δυνατόν να μείνει μέσα στον τάφο νεκρός ο Αρχηγός της Ζωής. Ανέστη! Και επί σαράντα ημέρες εμφανιζόταν αναστημένος στους Μαθητές του για να τους βεβαιώσει ότι αναστήθηκε, ότι ζει, ότι είναι ο νικητής του θανάτου, της φθοράς και του διαβόλου, Θεάνθρωπος και τροπαιοφόρος. Και για να πεισθούν απολύτως οι Μαθητές του ότι αναστήθηκε, ότι δεν βλέπουν μπροστά τους μία οπτασία αλλά τον ίδιο τον Ιησού Χριστό ολοζώντανο και Αναστημένο, τους έδωσε πολλά τεκμήρια της Αναστάσεώς του. Ατράνταχτες αποδείξεις, σημάδια αδιαμφισβήτητα.

 

Ποια είναι αυτά; Οι επανειλημμένες εμφανίσεις του ενώπιον των Μαθητών του για να Τον βλέπουν από κοντά, για να Τον ακούνε. Και μάλιστα τους επέτρεπε και να τον αγγίξουν ακόμη, για να δούν ότι έχει σώμα πραγματικό και όχι αέρινο η φανταστικό. Τους έδειξε τις ουλές των χεριών και των ποδιών του από τα καρφιά του Σταυρού, αλλά και την τρυπημένη αγία του πλευρά από την λόγχη.

 

Κι ενώ το Αναστημένο σώμα του είχε πνευματικές ιδιότητες και δεν είχε ανάγκη τροφής, ο Αναστάς Κύριος συγκαταβαίνοντας στις αμφιβολίες των Μαθητών, έτρωγε μαζί τους την ίδια τροφή που έτρωγαν κι εκείνοι,  για να τους βεβαιώσει ότι το σώμα του ήταν αληθινό και ότι ήταν το ίδιο σώμα που σταυρώθηκε και ετάφη. Για να είναι η βρώση αυτή αδιάσειστο τεκμήριο της Αναστάσεώς του. Γι’ αυτό και οι άγιοι Απόστολοι κατόπιν έλεγαν με βεβαιότητα και πειστικότητα: «Συνεφάγομεν και συνεπίομεν αυτώ» (Πραξ. ι΄ 41).

 

Πόση συγκατάβαση λοιπόν και συμπάθεια έδειξε ο αναστημένος Χριστός στους Μαθητές του. Θα μπορούσε αμέσως μετά την Ανάστασή του, καθώς είχε συντελεσθεί το επί γης έργο Του και είχε συντρίψει θριαμβευτικά τον θάνατο και τον διάβολο, να αναληφθεί αμέσως στους ουρανούς και να καθίσει εκ δεξιών του Πατρός του μέσα στην ουράνια δόξα του. Όμως συγκαταβαίνει στην αδυναμία των μαθητών του και μένει στη γη επί σαράντα ολόκληρες ημέρες μετά την Ανάστασή του. Δεν αναχωρεί, δεν εγκαταλείπει τους Μαθητές του μέσα στους φόβους και τις δυσκολίες τους, αλλά μένει κοντά τους για να τους παρηγορήσει, να τους στηρίξει και να τους βεβαιώσει ότι αναστήθηκε.

 

 

Ο Αναστάς Κύριος ήθελε να δώσει στους αγίους του Αποστόλους ατράνταχτα τεκμήρια της Αναστάσεώς Του, διότι κατόπιν θα έπρεπε κι αυτοί να μαρτυρήσουν με τον λόγο και την ζωή τους το θαύμα της Αναστάσεως, έχοντας προσωπική εμπειρία και γνώσι. Έπρεπε να μεταδώσουν αυτή τους την βεβαιότητα στους πιστούς όλου του κόσμου. Για να μεταλαμπαδευθεί το μήνυμα της Αναστάσεως ως μυστήριο και ως θαύμα σ’ όλους τους αιώνες από γενιά σε γενιά.

 

Διότι το μοναδικό σημείο που θα αμφισβητούσαν με μεγάλη μανία και πολεμική οι εχθροί του Χριστού μέσα στους αιώνες δεν θα ήταν τόσο η διδασκαλία του Χριστού η κάποια στοιχεία της επιγείου ζωής του, αλλά το ανακαινιστικό μήνυμα και μυστήριο της Αναστάσεως. Το κέντρο δηλαδή της πίστεως και της ζωής μας. Διότι από αυτό εξαρτάται όλη η πίστη μας. Η πιστεύουμε στην Ανάσταση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και αποδεχόμαστε ότι ο Αναστάς Κύριος είναι ο μόνος αληθινός Θεός,  η δεν πιστεύουμε σ’ αυτήν και τότε η πίστη μας χάνει κάθε νόημα και αξία και καταντά μια απλή φιλοσοφία και θρησκεία, όπως οι άλλες θρησκείες.

Οι Απόστολοι λοιπόν βεβαιωμένοι απολύτως για το μυστήριο της Αναστάσεως, άφησαν τα πάντα και έτρεξαν στα πέρατα της οικουμένης και όργωσαν τον κόσμο για να κηρύξουν την Ανάσταση, και πρόσφεραν όχι μόνο τον κόπο τους αλλά και την ζωή τους για τον Αναστάντα Κύριο. Έντεκα εκατομμύρια μάρτυρες των πρώτων αιώνων αλλά και αμέτρητοι άλλοι κατόπιν έχυσαν το αίμα τους και υπέστησαν φρικτά και απερίγραπτα μαρτύρια όχι για μία φιλοσοφία η ιδεολογία αλλά για την θεϊκή εμπειρία της Αναστάσεως, για το μεγαλύτερο μυστήριο της ιστορίας και της ανθρωπότητας. Γι’ αυτό και περιφρόνησαν τον θάνατο, διότι ήταν βέβαιοι ότι ο Αναστάς Κύριος νίκησε τον θάνατο. Θυσιάστηκαν για τον Χριστό προσδοκώντας «ανάστασιν νεκρών και ζωήν του μέλλοντος αιώνος».

 

Αυτήν την βεβαιότητα στην Ανάσταση του Κυρίου μας να έχουμε κι εμείς όλοι, και να την διαλαλούμε μέσα μας και γύρω μας. «Ηγέρθη ο Κύριος όντως» (Λουκ. κδ΄ 34). Και θα αναστήσει και όλους εμάς εν τη ενδόξω ημέρα της αναστάσεως των νεκρών, στην αιώνια Βασιλεία του.

 

Η έκφραση «Χριστός ανέστη!» (Ο Χριστός αναστήθηκε!) αποτελεί τον περισσότερο διαδεδομένο χαιρετισμό μεταξύ των Ορθόδοξων Χριστιανών που λέγεται από το Πάσχα, δηλαδή την εορτή της Ανάστασης του Χριστού, και για σαράντα ημέρες, δηλαδή μέχρι την απόδοση του Πάσχα, την Τετάρτη της παραμονής του εορτασμού της εορτής της Αναλήψεως. Η έκφραση αυτή που προέρχεται από ευαγγελική ρήση, αποτελεί και την αρχή του γνωστότερου αναστάσιμου τροπαρίου που λέγεται κατά την ίδια περίοδο:

 

Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτῳ θάνατον πατήσας καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι ζωὴν χαρισάμενος.

Ο Θείος λόγος και η θυσία της Σταύρωσης ας καθοδηγούν την κάθε σκέψη μας για να βλέπουμε πίσω με κατανόηση, μπροστά με ελπίδα, γύρω μας με αγάπη!

Εύχομαι ολόψυχα το Άγιο Φως της Ανάστασης να καταυγάσει τις ψυχές όλων μας και να φέρει ευλογία σε κάθε βήμα μας στο ταξίδι της ζωής.

 

Το Θείο φως της Ανάστασης να΄ χεις για συντροφιά σου Κι άγγελοι να ΄ναι δίπλα σου σ΄ τα βήματά σου όλα.

Το Θείο φως της Ανάστασης να λάμψει στη ζωή σου Κι όλου του κόσμου οι χαρές να΄ ναι πάντα μαζί σου.

 

Χριστός Ανέστη φίλοι μου! Το μεγάλο μήνυμα της Αναστάσεως ας  μαλακώσει τις καρδιές μας και να γίνουμε πιο ανθρώπινοι, μακριά από αντιπαραθέσεις και διενέξεις. Υπάρχουν πολύ μεγαλύτερες αξίες στη ζωή μας και δεν πρέπει να το ξεχνάμε!

 

 

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΜΑΣ
ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ

Αν σας άρεσε το θέμα προωθήστε το στους φίλους σας για να τους ενημερώσετε