ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ ΓΙΑ ΕΣΕΝΑ ΜΕ ΠΟΛΛΗ ΑΓΑΠΗ.

Για την ασχήμια των ψυχών…

Βαρέθηκα τους ανθρώπους που με περιτριγυρίζουν. Δεν αντέχω άλλο να βλέπω γύρω μου ανθρώπους επιφανειακούς να φυτρώνουν σαν τα μανιτάρια. Αηδίασα  και σιχάθηκα την υποκρισία, το ψέμα και το δήθεν.

Νιώθω πως ζω σε μια κοινωνία που δεν μου ταιριάζει. Αν άνηκα στην προηγούμενη γενιά, θα τα’χα ίσως πολύ πιο καλά με τον εαυτό μου. Πλέον η αμαρτία, η ανηθικότητα  και όλα τα άνομα θεωρούνται  αρετή και έχουν  απήχηση.

 

Η γυναίκες πλέον σήμερα, πλην κάποιων εξαιρέσεων, φορούν  την πιο κοντή φούστα, τη πιο στενή μπλούζα, το πιο μπλαζέ ύφος, τα πιο σουφρωμένα χείλη, τη πιο ψηλοτάκουνη γόβα. Αυτό το κορίτσι που σας περιγράφω υπάρχει κάπου γύρω μας και δεν έχει έννοιες.  Τι θα γίνει αν πάρει δυο κιλά, αν σπάσει ένα νύχι, αν της ξεφύγει η γραμμή από το eyeliner, αν γρατζουνιστεί η οθόνη του κινητού της;

Ανεβάζει την μία sexy photo μετά την άλλη στο facebook ή οπουδήποτε αλλού, με θέα πανοραμική το στήθος της που το’χει τονίσει καταλλήλως και με φόντο τον μπιντέ. Έχει χιλιάδες »φίλους», αλλά δεν γνωρίζει κανέναν προσωπικά.  Τις νύχτες, μετά το ξενύχτι και αφότου ανεβάσει τις απαραίτητες φωτογραφίες στο internet ,όταν ξεβαφτεί και βγάλει τα sexy ρούχα που της δίνουν χρόνια και ανηθικότητα και κοιταχτεί στον καθρέφτη, δεν θα νιώσει απελπιστικά μόνη της;

 

Δε θα καταλάβει πόσο άδεια είναι η ψυχή της; Ή είναι απλώς χαρούμενη μέσα στην τρομακτική άγνοιά της;

Πώς λοιπόν  να μην λυπηθείς τέτοια άτομα;

Οι ψεύτικες βλεφαρίδες και το έντονο βάψιμο, δυστυχώς ή ευτυχώς, δεν έκρυψαν ποτέ την ασχήμια κανενός.

Τι να πει κάνεις για τους άντρες τους σημερινούς, πλην κάποιων εξαιρέσεων;

 

Είναι εκείνοι οι τύποι, οι νάρκισσοι. Που είναι μια ζωή ντυμένοι στην πένα, περνούν τη μισή ζωή τους σηκώνοντας βάρη στα γυμναστήρια και χαζεύοντας την κάθε κοπέλα που θα περάσει από μπροστά τους, που κοιτάζονται με τις ώρες στον καθρέφτη και κάνουν το μαλλί επιμελώς ατημέλητο. Ατού το αξύριστο look, για να δείχνουν bad boys. Έχουν στόχους. Να αγοράσουν ένα αμάξι, να πάνε όσο το δυνατό με περισσότερες γυναίκες, να πάνε και φέτος το καλοκαίρι σε κάποιο κοσμοπολίτικο νησί όπου θα κάνουν να  γίνουν τόσο τύφλα που θα ξεχάσουν μέχρι και το όνομά τους.

Χρόνια τώρα η Ελλάδα ασχολείται με το ρούχο που φόρεσε η τελευταία γλάστρα της τηλεόρασης (κατά κανόνα ξανθιά, αν και παρατηρείται μία στροφή προς τις κοκκινομάλλες) και τα περιοδικά συμβουλεύουν γυναίκες & άντρες πως να γίνουν καλύτεροι, τι ρούχα να φορέσουν το χειμώνα, πως να γίνουν δημοφιλείς, σε ποιο club να πάνε και τι ποτό να πιούνε, πώς να φερθούνε στο πρώτο ραντεβού και αν πρέπει να φύγουν ή να μείνουν μετά το one night stand. Έχει χαθεί η ουσία, για τα καλά. Όλα ισοπεδώθηκαν. Δεν υπάρχουν αξίες, δεν υπάρχουν ιδανικά.  Οι περισσότεροι  δεν έχουν ανοίξει στη ζωή τους εξωσχολικό βιβλίο. Το μόνο που τους νοιάζει είναι το »εγώ» τους και γι’αυτούς μετράει το πως είσαι και όχι το ποιος είσαι.

 

Τώρα διασκέδαση είναι το club, τα μπουζούκια, το να γίνεσαι τύφλα, το να γυρνάς κάθε βράδυ με άλλον ή με άλλη. Διασκέδαση δεν είναι να μιλήσεις με έναν φίλο σου, γιατί οι άνθρωποι δεν έχουν πια φίλους και αν έχουν είναι »δήθεν» και δεν τους μιλάνε ουσιαστικά. Η ποίηση δεν έχει πια για κανέναν σημασία, γιατί δεν υπάρχει πίστη στον έρωτα, τη φιλία, την πατρίδα ή σε ότι δήποτε. Δεν υπάρχει πίστη βασικά! Οι άνθρωποι αυτοί ποτέ δεν κάθισαν να παρατηρήσουν τον ουρανό με τα άστρα.  Ποτέ δε θαύμασαν ένα λουλούδι και ποτέ δεν ονειρεύτηκαν αντικρίζοντας τη θάλασσα. Η συντροφικότητά είναι για αυτούς στην ουσία μία άγνωστη λέξη και η μοναξιά τους είναι πολύ βαθύτερη, τείνει να γίνεται αιώνια.

 

Δεν το παίζω ηθικός  και ούτε είμαι οπισθοδρομικός. Έχω κάνει πολλά λάθη στη ζωή μου. Τα αναγνώρισα και επέλεξα να μείνω άνθρωπος.  Και γι’αυτό είμαι περήφανος. Εγώ δεν χαράμισα τον εαυτό μου, δε γελοιοποιήθηκα και δεν είμαι μόνος μου. Γιατί έχω ανθρώπους , λίγους,  αλλά δεν έχει σημασία.  Μπορώ να τους μιλάω και να τους δίνω ότι έχει η ψυχή μου. Και προφανώς δε θα προσπαθήσω να αλλάξω κανέναν.

 

Αυτό που προσπαθώ και θα συνεχίσω να προσπαθώ,  θα είναι τον να δείχνω την αληθινή ομορφιά που χρειάζεται μια ψυχή και όχι την ομορφιά που χρειάζεται ένα σώμα. Ένα σώμα και ένα πρόσωπο όσο και να το ομορφύνεις ο χρόνος το γερνά. Η ομορφιά της ψυχής ποτέ δεν γερνά.

 

Ο άνθρωπος δεν χρειάζεται καθρέφτη για να δει την ομορφιά του.

Η ομορφιά του αντανακλάται στα μάτια όσων τον εκτιμούν.

Δεν χρειάζεται ούτε ακριβά ρούχα, ούτε μακιγιάζ για να ομορφύνει.

Όλη η ομορφιά του κρύβεται στην ψυχή, στην καρδιά και το μυαλό του.

Ούτε τα όμορφα μάτια, ούτε το αψεγάδιαστο πρόσωπο, ούτε το καλλίγραμμο σώμα μπορούν να νικήσουν την λάμψη της φωτεινής ψυχής, του δυνατού μυαλού και της ζεστής καρδιάς. Αυτά έχουν την δική τους γοητεία.

Ο όμορφος άνθρωπος δεν θέλει φτιασίδια, ομορφαίνει με την αγάπη και βρίσκει τον τρόπο για να ξεχωρίσει.

Σε ξεχωρίζουν, λένε, για την ομορφιά σου.

Μα που να ξέρουν, πως πέρασες τη μισή ζωή σου νιώθοντας την ασχήμια σου, και πως, για να την αντισταθμίσεις, ορκίστηκες στον εαυτό σου να κάνεις την κάθε μέρα σου όμορφη, και τη ζωή των γύρω σου εξίσου όμορφη, φροντίζοντας να ομορφύνεις, πρώτα  πρώτα, την ψυχή σου!

Σε ξεχωρίζουν ακόμη για ένα σωρό.

 

Μα ποιος άραγε θα τους πει πως, αυτό που βλέπουν δεν είναι κάτι από πάντοτε αυθύπαρκτο, κάτι λόγου χάριν, έμφυτο; Ποιος θα τους πει λοιπόν, πως αυτό που βλέπουν εμπρός τους δεν είναι τίποτε άλλο παρά το αντίκτυπο μιας σειράς σκοτεινών εμπειριών, κι ακόμη το αποτέλεσμα μιας αέναης πάλης με τον εαυτό σου ώστε αυτές οι εμπειρίες να μεταμορφωθούν, κυοφορώντας το φως;

Μάθε να βλέπεις, πέρα από την επιφάνεια λοιπόν. Και μάθε να μη θαυμάζεις, ούτε να ξεχωρίζεις κάποιον για αυτό που βλέπεις να είναι.

 Κι επιτέλους, μάθε, αναζήτησε, ή έστω προσπάθησε, ναι προσπάθησε, να εφεύρεις εκείνη τη μέθοδο που θα μεταβάλλει το εντός σου σκοτάδι στο πιο όμορφο φως!

Πιο πολύ από ποτέ ζούμε στην εποχή του θεαθήναι. Από κάθε άποψη οι άνθρωποι ενδιαφέρονται να δείξουν προς τα έξω μια εικόνα που δεν είναι η πραγματική.

Γιατί άραγε; Που οδηγεί αυτό;

 

Το θεαθήναι, το φαίνεσθε. Μια εικόνα που προβάλλεται για τον κόσμο! Μια εικόνα που αφορά είτε τη ζωή μας, είτε την κατάστασή μας ή τον χαρακτήρα μας που όμως δεν είναι η αληθινή. Κάτι μας σπρώχνει και μας έχει εγκλωβίσει να ασχολούμαστε με το τι θα δείξουμε κι ας απέχει από την αλήθεια.

Το να πέσει κανείς για λίγο κάποια στιγμή στην παγίδα του θεαθήναι είναι ίσως φυσιολογικό ή αναμενόμενο τέλος πάντων. Το θέμα είναι να το καταλάβει εγκαίρως και να βγει από αυτό ή να τον κάνουν να το κατανοήσει κάποιοι άλλοι για καλό του.

Το να είναι κάποιος άνθρωπος ο εαυτός του και να δείχνει τον πραγματικό του εαυτό αυτό είναι άθλος. Είναι κατόρθωμα. Είναι κατόρθωμα γιατί αυτό χρειάζεται πόλεμο κι εσύ να γίνεις πολεμιστής.

Για τους μαθητές μου

Κανείς δε γεννιέται πολεμιστής. Επιλέγεις να γίνεις όταν δε μένεις άπραγος, όταν δε συμβιβάζεσαι κι όταν σηκώνεσαι   όταν σε ρίχνουν στο χώμα.

 

Είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα των ανώριμων των αλαζόνων, των υποκριτών και κακών  ανθρώπων να μειώνουν τους συνανθρώπους τους για να αναδείξουν τις δικές τους ιδιότητες. Είναι σύνηθες φαινόμενο να «επιτίθενται» στους άλλους χρησιμοποιώντας τη φράση «δεν μπορείς»… Μια δολοφονική συμπεριφορά που σκοτώνει την ελπίδα, την πίστη και τη δύναμη αυτών που την αποδέχονται. Πολλοί από αυτούς χάνουν την αυτοπεποίθησή τους με αποτέλεσμα να εγκαταλείπουν την προσπάθεια και να βυθίζονται στην πεποίθηση της ψευδούς ανικανότητας. Τα όνειρά τους καταρρέουν και αλλάζουν προσανατολισμό απομακρύνοντας τις επιθυμίες τους από την επιδίωξη της επιτυχίας.

 

Όταν σου λένε «δεν μπορείς» να μην το αποδέχεσαι… Τι ξέρουν εκείνοι από το σθένος που κρύβεις στην ψυχή σου; Ποιοι είναι αυτοί που θα βάλουν όρια και απαγορευτικά στον δρόμο σου, αποτρέποντάς σε από την ευχαρίστηση να δοκιμάσεις το μέτρο των δυνατοτήτων σου;

 

Γίνε ο πολεμιστής που δε θα συμβιβάζεται και δε θα επηρεάζεται από τους ρεαλιστές που έμαθαν μόνο να υπολογίζουν χωρίς να ονειρεύονται. Μπορείς να πετύχεις οτιδήποτε στοχαστείς όταν αγωνίζεσαι σκληρά κι όταν πεισμώνεις κοιτάζοντας κατάματα τον στόχο σου, κερδίζοντας ακόμη και τον θαυμασμό εκείνων που σε αμφισβήτησαν.

 

Σε έναν κόσμο που έχουν συμβεί θαύματα, κάνε κι εσύ το δικό σου.  Δείξε στους ανθρώπους ότι η μίζερη νοοτροπία τους,  να αξιολογούν απόλυτα και αυστηρά τους άλλους, είναι μια λανθασμένη αντίληψη που σε κρατάει πίσω. Καταστρέφει το μέλλον και την εξέλιξή σου.

 

Όταν σου λένε «δεν μπορείς» θα λες «θα προσπαθήσω» και αυτό θα είναι πιο πολύ από το τίποτα και μπορεί να γίνει περισσότερο απ’ όλα! Η κακεντρέχεια των ανθρώπων είναι ασήμαντη μπροστά στο μεγαλείο της ψυχή σου! Καλύτερα να είσαι γενναίος πολεμιστής παρά να μένεις άπραγος χωρίς να δοκιμάσεις που μπορείς να φτάσεις και να αισθάνεσαι ανίκανος. Αν σε υποτιμήσουν να θυμάσαι πως δεν υπάρχει «δεν μπορώ». Υπάρχει «προσπαθώ και θα πετύχω!!!»

 

Το λειτούργημα της διάσωσης αναδεικνύει έναν διασώστη σε πολεμιστή υπερνικώντας την άποψη αυτών που υποστηρίζουν ότι οι άνθρωποι συχνά αποτυγχάνουν. Όσοι είναι μαχητές-διασώστες έχοντας για όπλο τους τη συνεχή εξάσκηση των γνώσεών τους, αποδεικνύουν περίτρανα πως δεν υπάρχει «δεν μπορώ»…

 

Άγνωστε φίλε και άγνωστη φίλη, σου εύχομαι από τα βάθη της καρδιάς μου.

Σε κάθε βήμα σου, σε κάθε επιθυμία σου , σε κάθε άγγιγμα σου , σε κάθε ματιά σου , σε κάθε λέξη σου , σε κάθε γενναία απόφαση σου , σε κάθε γέλιο σου, σε κάθε δάκρυ σου.

 

Εύχομαι ο κόσμος σου να είναι γεμάτος καλοσύνη!

Χωρίς φόβο, χωρίς ασχήμια, χωρίς βάσανο, χωρίς κακία, χωρίς πόνο, χωρίς μίσος, χωρίς φθόνο, χωρίς άβυσσο, χωρίς θάνατο, δίχως σταύρωση.

Εύχομαι ο κόσμος σου να είναι γεμάτος καλοσύνη!

 

Με αγάπη, με φροντίδα, με ευγενική καρδιά, με μια ζεστή μητρική αγκαλιά, με φλογερά φιλιά, με ατελείωτα φτερουγίσματα στα στήθη, με ανθισμένους κήπους, με γαλάζιους ορίζοντες, με εγκάρδια χαμόγελα, με καλή διάθεση, με ένα καλοσυνάτο φιλικό χέρι, με μια γλυκιά ανάμνηση, με ευνοϊκό αεράκι, με γαλήνιες θάλασσες, με παιδική ευαισθησία, με ρομαντικά φεγγάρια, με τη μαγεία μιας μελωδίας, με φανταστικά τοπία, με όμορφα όνειρα, με νυχτερινές αστρικές πτήσεις, με το θρόϊσμα των φύλλων, με διάφανες δροσοσταλίδες, με πορτοκαλιές ηλιαχτίδες.

 

Εύχομαι ολόψυχα ο κόσμος σου να είναι γεμάτος καλοσύνη!

Με νόημα, σε κατεύθυνση, με σκοπό, με ήθος, με πάθος, με δικαιοσύνη, με αυτογνωσία, με ελπίδα, με πίστη, με δυνατή ψυχή, με αθάνατο πνεύμα, με το φως της σοφίας, με ευγνωμοσύνη.

Εύχομαι να αναπνέεις σε έναν κόσμο γεμάτο καλοσύνη.

Αυτή είναι η ευχή μου για σένα και  για τον κόσμο σου.

ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ; ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟShare on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Pin on Pinterest
Pinterest

ΕΑΝ ΕΠΙΘΥΜΕΙΣ ΓΡΑΨΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΣΧΟΛΙΟ

Σχόλια