ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ ΣΕ ΣΕΝΑ ΓΙΑ ΕΜΕΝΑ

Καλοί μου και πολυαγαπημένοι μου φίλοι Χριστός Ανέστη.

Πριν από κάποια χρόνια το fb το κορόιδευα και ήμουν εναντίον του.

Κάποιος φίλος τότε μου έδωσε την ιδέα να ασχοληθώ με το fb και να διαδώσω τον Θειο Λόγο. Με πρότρεψαν να μιλήσω για την αγάπη του Ιησού Χριστού και να διδάξω την αλήθεια μέσα από το διαδίκτυο.

Όταν ο Χριστός μας 2000 χρόνια πριν έλεγε στους μαθητές και Αποστόλους του να πάνε σ’ όλη τη γη και να διαδώσουν το Ευαγγέλιο της σωτηρίας (Μτ.28:19) είναι βέβαιο ότι γνώριζε ήδη πως η ανθρώπινη εφευρετικότητα θα άνοιγε νέους ορίζοντες προκειμένου να καταργήσει τις αποστάσεις, να διευκολύνει την επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων και άρα να αυξήσει την διεισδυτικότητα του Θείου Λόγου.

Όπως ήταν φυσικό  αντιμετώπισα αρνητικές αντιδράσεις γιατί  ήταν περίεργο αλλά και αρνητικό ένας ιερέας να ασχολείται με το διαδίκτυο.

Όσο περνούσε ο καιρός σιγά σιγά αυτό το φαινόμενο  ελαχιστοποιούτανε.

Αυτό  έγινε γιατί όλοι εσείς με εμπιστευτήκατε και με βάλατε μέσα στα σπίτια σας, έστω και μέσο διαδικτύου.  Αυτό έγινε γιατί απομονώσατε τις αρνητικές φωνές.

Η επιτυχία της διαδόσεως του Θειου Λόγου έτυχε χάρη σε εσάς.

Καταφέραμε όλοι μαζί το ακατόρθωτο.

Από όλους μας εξαρτάται εάν θα υπάρξει συνέχεια.

 Ξέρω και γνωρίζω ότι δεν θα γνωριστούμε ποτέ από κοντά.

Αυτό  το φαινόμενο δεν είναι λόγος  για να μην σας αγαπώ και να μην προσεύχομαι για εσάς και τις οικογένειες σας.

Το αντίθετο. Σας αγαπώ, σας σκέπτομαι και προσεύχομαι για εσάς.

Ίσως άθελα μου  και χωρίς να το γνωρίζω κάποιους να έθιξα.

Εάν έκανα κάτι τέτοιο  ζητώ ΣΥΓΝΩΜΗ.

Όλοι κάνουμε λάθη, όλοι αδικούμε κάποια στιγμή, με τη θέλησή μας ή χωρίς αυτή, κάνουμε πράξεις για τις οποίες δεν είμαστε και τόσο υπερήφανοι τελικά και μετανιώνουμε γι’ αυτές. Όμως, είτε από εγωισμό, είτε από αδυναμία, είτε από φόβο διστάζουμε να το παραδεχτούμε και ο βραχνάς σφίγγει ακόμα πιο πολύ κάθε φορά που θέλουμε να πάμε παρακάτω. Ας πούμε λοιπόν ένα συγγνώμη σ’ αυτούς που το δικαιούνται, για όσα έγιναν, ακόμα κι αν διορθώθηκαν ή ξεχάστηκαν, αφήνοντας πίσω τύψεις και πικρία και κάνοντας ένα βήμα παρακάτω, αυτή τη φορά ειλικρινές και σταθερό.

Ίσως γίνομαι γραφικός αλλά έτσι μου βγαίνει. Θέλω να πω ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

Δεν υπάρχει πιο γλυκός και ταυτόχρονα λυτρωτικός τρόπος έκφρασης από το να φωνάξεις ένα μεγάλο ευχαριστώ για όσα έχεις στη ζωή σου, όσο μικρά και απλά και αν φαίνονται, γιατί στην πραγματικότητα είναι σπάνια και δυσεύρετα σε χαλεπούς καιρούς. Εύκολα ότι έχουμε το θεωρούμε δεδομένο και ξεχνάμε να το εκμεταλλευτούμε ποιοτικά και όμορφα, και φυσικά δεν είναι λίγες οι φορές που δεν εκτιμούμε κάτι μέχρι να το χάσουμε, μαθαίνοντας με τον σκληρό τρόπο ότι τίποτα δεν μένει αν δεν το κρατήσουμε, και αν ακόμα το να το κρατήσουμε δεν περνάει από το χέρι μας, τουλάχιστον οφείλουμε να το χαρούμε όσο θα διαρκέσει. Ας αφεθούμε, λοιπόν, και ας νιώσουμε ευγνωμοσύνη για όσα μας χαρίστηκαν, για όσα κατακτήσαμε και κυρίως για όσα δεν στερηθήκαμε.

Θέλω να δώσω μια ΕΥΧΗ.

Μια ευχή από καρδιάς, μια ευχή ανιδιοτελής και με πηγαία ειλικρίνεια, μια ευχή που δεν είναι εγωιστική, που δεν εκφράζει πείσματα και «θέλω» που δεν απέχουν πολύ από καπρίτσια. Μια ευχή που μας γεμίζει και μόνο ψελλίζοντάς τη, τα κενά που νιώθουμε και συμπληρώνει τα κομμάτια που λείπουν από τη ζωή μας. Εκείνη η ευχή που κατευθύνεται στην ευτυχία και την πληρότητα με την ουσιαστική και ανθρώπινη έννοια. Και ποιος ξέρει; Κάθε ξεχωριστή ευχή από κάθε ξεχωριστό άνθρωπο, ίσως κάνει τη διαφορά που μέχρι τώρα αναζητούμε.

 

Κλείνοντας θέλω να ευχαριστήσω από καρδιάς  τους συνεργάτες μου και συνδιαχειριστες μου που πίστεψαν σε μένα και στην ιδέα αυτή και μαζί δίνουμε τον αγώνα για την πατρίδα μας και για την ορθοδοξία.

Θέλω από τα βάθη της καρδιάς μου να ευχαριστήσω όλους εσάς  που με την συμμετοχή σας, την εμπιστοσύνη σας και την αγάπη σας,  φέρατε αυτό το αποτέλεσμα, γιατί χωρίς εσάς το εγχείρημα αυτό θα είχε αποτύχει.

Σε όλους όσους γνώρισα κι αγάπησα μέσα από το διάβασμα στο διαδίκτυο, πίσω από μια οθόνη.

Που δεν ξέρω το χρώμα των ματιών σας.

Που δεν έχω ακούσει ποτέ τις φωνές σας.

Που δεν ξέρω πόσο κοντά ή μακριά μου μένετε.

Που όμως με συντροφεύετε εδώ και αρκετά χρόνια.

Που είμαι κι εγώ κοντά σας και χαίρομαι να σας καλημερίζω, να σας καληνυχτίζω, να διαβάζω τα όνειρά σας και τις σκέψεις σας.

Που γίναμε μια όμορφη παρέα χωρίς ιδιοτελείς σκοπούς.

Που μοιραζόμαστε αγάπη!

Σε όλους εσάς, που δεν ξέρω κι όλων τα ονόματα για να σας γράψω ονομαστικά, αλλά εσείς ξέρετε ποιος είμαι, σε όλους εσάς λοιπόν, τα μπλογκοφιλαράκια μου, σας εύχομαι ολόψυχα να έχετε υγεία, σωματική, πνευματική και ψυχική!

 

ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΤΗΝ ΕΥΧΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΔΙΑ ΠΡΕΣΒΕΙΩΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΜΑΣ ΙΗΣΟΥ  ΧΡΙΣΤΟΣ ΝΑ ΕΥΛΟΓΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΑΓΙΑΖΕΙ ΕΣΑΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΣΑΣ.

ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΜΑΣ
Please follow and like us: