ΑΡΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ

αναρτήθηκε σε: ΩΦΕΛΙΜΑ | 0

 

Όταν το φως της Αλήθειας μπει στο σκοτεινό δωμάτιο της ψυχής σου, έστω και κλεφτά, από τις χαραμάδες που άφησε ο εγωισμός σου, τότε για πρώτη φορά έρχεσαι αντιμέτωπος με τα ψυχικά και τα  πνευματικά σου σκουπίδια. Ότι μέχρι χθες, λες και από επιτακτική ανάγκη, αποθησαύριζες, σα να ήταν χρυσάφι και πολύτιμα πετράδια, τώρα που άφησες να ζεστάνει λίγο η καρδιά σου, τα κοιτάζεις με απέχθεια, μπορείς και αναγνωρίζεις την δυσωδία τους.

Η καρδιά σου γλυκαμένη από το φως του Χριστού, αποστρέφεται την παγωνιά της Κόλασης που εσύ έφτιαξες, με εργαλείο την φιλαυτία, τον φύλακα της υποκρισίας σου.

Χρειάζεσαι επειγόντως να καθαρισθείς από τα πολυάριθμα ψυχικά και πνευματικά υποκατάστατα, που είχες μέχρι χθες θρονιάσει με αναίδεια στο θρόνο της μοναδικής Αλήθειας. Τα μάτια της καρδιάς σου βλέπουν πια, υπό το Φως αυτής της νέας Γνώσης, ότι οι έμμονες ψυχικές εμπλοκές και καθηλώσεις σου, οι διεστραμμένες επιθυμίες, και οι “πνευματιστικές” ανησυχίες και τοποθετήσεις σου έστεκαν τόσα χρόνια βάρος ασήκωτο στους ώμους ενός επαρκούς και αυθεντικού Εαυτού που λαχταρούσε να πετάξει ψηλά..

Η αγάπη είναι αυτό που μας γέννησε, στην αγάπη μας βασίζεται όλη μας η ύπαρξη, είναι αυτό που έχουμε ανάγκη από την στιγμή που θα γεννηθούμε μέχρι να φύγουμε. Το αναζητούμε συνειδητά ή υποσυνείδητα όλη μας την ζωή. Είναι το οξυγόνο μας.

Μα πόσο στα αλήθεια ξέρουμε να το αναγνωρίζουμε να το βιώνουμε και να το προσφέρουμε, γνησία και αμόλυντα, καθαρισμένο από όλα τα σκουπίδια και τα δηλητήρια που μας έχουν ποτίσει στο διάβα μας; Πόσοι στα αλήθεια γνωρίζουμε πραγματικά τι είναι αγάπη; Σε ένα κουβάρι συναισθημάτων, μίσους, φοβιών, απογοητεύσεων, προσδοκιών, επιθυμιών, πως μπορούμε να ξεχωρίσουμε την καθαρή αγάπη, ξεγυμνωμένοι από όλα αυτά;

Δεν είναι εύκολο. Πρέπει να αδειάσουμε, να αποβάλλουμε, να καθαρίσουμε από κάθε τι που μας έχει χρωματίσει για να φτάσουμε στο βάθος, στο γνήσιο. Πρέπει να σιωπήσουμε, να αφουγκραστούμε, να αναγνωρίσουμε και να συγχωρήσουμε. Πολλές φορές ίσως χρειαστεί να στερέψουμε πρώτα από όλα τα δάκρυα, να αποβάλουμε κάθε μορφή πόνου και κάθε δηλητήριο, για να καταφέρει η καρδιά να νιώσει την αγάπη ξανά. Δεν νοείται η αγάπη χωρίς να έχει προϋπάρξει η συγχώρεση. Δεν είναι δυνατόν να αγαπήσουμε τον άλλον αν δεν έχουμε αποδεχθεί το δικαίωμα του, στην αδυναμία και το λάθος. Αν δεν μπορέσουμε να το κάνουμε αυτό, τότε δυστυχώς έχουμε απλά έναν εγωισμό που δεν μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε.

Με την ευκαιρία σήμερα που είναι η ημέρα του Αγίου Πνεύματος, οι περισσότεροι άνθρωποι οι ευχές που δώνανε ήταν καλό τριήμερο. Μάλλον το καλή επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος περισσεύει γιατί ίσως έχουμε αρκετή και δεν χρειαζόμαστε άλλη  φώτιση. ( Είμαστε βλέπεις φωτισμένοι.)

 Για να έχει κάποιος άνθρωπος αληθινή αγάπη θα πρέπει πρώτα να αφαιρέσει τα σκουπίδια από την ψυχή του και έπειτα να λάβει την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος.

Για ν’ αποκτήσει κανείς τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος χρειάζεται μεγάλος πνευματικός αγώνας, γιατί εύκολα παρασύρεται ο άνθρωπος στο κακό και χάνει σε μια στιγμή αυτό που απέκτησε ύστερα από μεγάλους αγώνες..

Στην καρδιά του ανθρώπου υπάρχει το καλό και το κακό. Από τον αγώνα το δικό μας θα εξαρτηθεί πιο από τα δύο θα επικρατήσει.

Ο αγώνας είναι σκληρός. Θα πέσεις και θα ξανασηκωθείς και πάλι θα πέσεις και πάλι θα σηκωθείς. Είναι αγώνας ισόβιος. Γιατί ο σατανάς δεν μας αφήνει ανενόχλητους ούτε μία στιγμή. Μία στιγμή αμελείας περιμένει, για να την εκμεταλλευτεί και να κάνει ζημιά στην ψυχή μας.

Έχε την ελπίδα σου στον Θεό και με ταπεινοφροσύνη προχώρα στον δρόμο της αρετής. Γνώριζε ότι χωρίς τη βοήθεια του Θεού θα είσαι φτωχός και γυμνός, στερημένος από κάθε πνευματικό αγαθό. Μη σε πιάνει δειλία και φόβος στον αγώνα. Ο γεωργός που περιμένει να σταματήσουν οι άνεμοι για να σπείρει, αυτός ποτέ δεν θα σπείρει. Καλύτερα να πεθάνεις για την αγάπη του Θεού, παρά να ζεις με ντροπή και οκνηρία.

Το πρώτο που πρέπει να κάνει ο άνθρωπος είναι να μάθει την ψυχή του να μην φοβάται.

Μια ψυχή που δε φοβάται μάχεται, φοράει τις ασπίδες της και πέφτει στον αγώνα, όχι στο παρασκήνιο άλλα πρώτη και πολεμά. Προσπαθεί να επιβιώσει χωρίς φιλέκδικα αισθήματα, χωρίς να θέλει να παρασημοφορηθεί. Μια καθάρια γενναία ψυχή, που με τρόπο ταπεινό, απλώς προσπαθεί να επιβιώσει.

Αν σκέφτεστε ότι τέτοιες ψυχές είναι φανταστικές και ότι η περιγραφή αυτή αποτελεί καθ’ υπερβολήν άγια και ανύπαρκτη, όντως δε γνώρισα και πολλούς με μια τέτοια ψυχή, όμως την ώρα της αποτύπωσης των παραπάνω γραμμών, σίγουρα είχα έναν άνθρωπο με μια τέτοια ψυχή στη σκέψη μου.…άρα υπάρχει ελπίδα!

ΠΑΤΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ ΣΤΗΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

ΠΑΤΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ ΤΗΝ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΣΤΗΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

 

ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΜΑΣ
ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ

Αν σας άρεσε το θέμα προωθήστε το στους φίλους σας για να τους ενημερώσετε