ΚΑΛΗ ΠΑΝΑΓΙΑ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ

 

Στις 15 Αυγούστου χιλιάδες πιστών με την ψυχή γεμάτη ελπίδα και κατάνυξη προστρέχουν στα αμέτρητα προσκυνήματα, όπου κυριαρχεί η λιτανεία των θαυματουργών εικόνων της Παναγίας για να μαρτυρήσουν την πίστη τους στο πρόσωπό της.

Η Παναγία, το ιερότερο από τα πρόσωπα της Ορθοδοξίας, δοξάζεται σε κάθε γωνιά της Ελλάδας.

Η λατρεία που έχουν οι πιστοί στη «μητέρα» του Θεού και των ανθρώπων αποδεικνύεται από τα πολλά ονόματα: Μεγαλόχαρη, Εκατονταπυλιανή, Φανερωμένη, Κοσμοσωτήρα, Χοζοβιώτισσα, Εικοσιφοίνισσα, Βρεφοκρατούσα, Ελεούσα, Θαλασσινή, Γιάτρισσα, Μυρτιδιώτισσα και πολλά ακόμη.

Και μπορεί το επίκεντρο των εκδηλώσεων να είναι η Παναγία της Τήνου και η Παναγία Σουμελά, όμως, σε κάθε γωνιά της χώρας υπάρχει και μια ξεχωριστή Παναγιά.

Σαν την χελιδόνα πού μαζεύει στην αγκαλιά της τα χελιδονάκια και σαν το μέλι το γλυκύ πού τραβά τις μέλισσες από απόσταση, θα μας μαζέψει η Υπεραγία Θεοτόκος στον Ναό του Υιού της για να πανηγυρίσουμε την ανεκλάλητη ικανοποίηση και το αναφαίρετο προνόμιο, να απευθυνόμαστε στο θεομητορικό πρόσωπο της με μεγαλυνάρια παρακλητικά και με δοξαστικές παρακλήσεις! Τώρα στο απόγειο του πλέον ηδύτατου και λαμπρού θέρους, μαζευόμαστε να χαρούμε την θαλπωρή την υπερκόσμια και την φυσική της χάρη.Ένα αίσθημα εξωπραγματικό ταυτόχρονα, σταλμένο από τις ουράνιες πηγές της μακαριότητας και τόσο φυσικό και επίγειο συνάμα, όσο η αγάπη και η εξάρτηση μας από την φυσική μας μητέρα.

Αυτές τις ημέρες όλοι ευχόμαστε καλή Παναγιά> τι σημαίνει όμως η ευχή καλή Παναγιά;

“Καλή Παναγιά” σημαίνει “καλή παρηγοριά”, “καλή απαντοχή”,”καλή ελπίδα”, “καλό ταξίδι στην πορεία…στον δρόμο που θα βρει απάγκιο (και φέτος) στον Δεκαπενταύγουστο”.

Νιώθουμε όμως τον Δεκαπενταύγουστο; Εάν δεν τον νιώθουμε πως θα τον νιώσουμε;

«Πώς θέλετε να νοιώσετε ότι είναι Δεκαπενταύγουστος χωρίς να κάμετε νηστεία; Άλλωστε μεγάλη Δεσποτική ή Θεομητορική γιορτή χωρίς να προηγείται νηστεία δεν νοείται. Πώς θα γιορτάσουμε την Κοίμηση της Παναγίας όταν καταλύουμε τα πάντα;

 

Προ του πολέμου η νηστεία ήταν καθολική και τότε την έλεγαν «ελαφρά νηστεία» διότι υπήρχαν άφθονα φρούτα, σταφύλια, πεπόνια, καρπούζια, απίδια κ.λ.π. πολλά κηπευτικά είδη και ιδίως η ντομάτα με την οποίαν έφτιαχναν «τη νερόβραστη σούπα » που ήταν υπέροχη. Οι πιο γέροι μας έλεγαν ότι δεν είναι νηστεία αυτή με τόσα πράγματα. Οι λιτοδίαιτοι παλιοί χωριανοί έμεναν ευχαριστημένοι με τα τόσα φρούτα που είχαν στη διάθεση τους και τη φρέσκια ντομάτα (τότε ήταν άγνωστα τα θερμοκήπια).

 

 

Η ΝΗΣΤΕΙΑ ΤΟΥ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

 

Ή νηστεία αύτη, με την οποία τιμούμε την Παναγία μας, αρχίζει την 1η και λήγει την 14η Αυγούστου. Είναι νηστεία αυστηρή, όπως  της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΝΗΣΤΕΙΑ

 

Ν η σ τ ε ύ ε ι ς; Απόδειξέ το μέσα από τα έργα σου…

Ε ά ν δεις φτωχό, να τον ελεήσεις.

Ε ά ν δεις εχθρό, να συμφιλιωθείς μαζί του.

Ε ά ν δεις μια όμορφη γυναίκα, να μην την κοιτάξεις.

Ας μη νηστεύει μόνον το στόμα… αλλά και το μάτι και η ακοή και τα χέρια και τα πόδια και όλα τα μέλη του σώματος.

Τα χέρια, από την αρπαγή και την πλεονεξία.

Τα πόδια, από τους δρόμους που οδηγούν σε αμαρτωλά θεάματα.

Τα μάτια, να μην πέφτουν λάγνα πάνω σε όμορφα πρόσωπα ούτε να περιεργάζονται τα κάλλη άλλων.

Δεν τρως κρέας;

Τα μάτια σου, ας μη φάνε την ακολασία.

Η ακοή σου, ας μη δέχεται κακολογίες και διαβολές.

Το στόμα, ας νηστεύσει από αισχρά λόγια και λοιδορίες.

Αφού δεν είμαστε σαν τα ζώα, γιατί πρέπει να δαγκώνουμε και να τρώμε τους αδελφούς μας;

Να έχεις την ευχή μου και την ευλογία της Παναγίας μας.

ΚΑΛΗ ΠΑΝΑΓΙΑ ΛΟΙΠΟΝ ΣΕ ΣΕΝΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΟΥ

ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ; ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟShare on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Pin on Pinterest
Pinterest

Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΙΜΩΡΟΣ. Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΥΤΟΤΙΜΩΡΕΙΤΑΙ

Ανείπωτος πόνος, θλίψη, αλλά και οργή διακατέχει τα συναισθήματα των ανθρώπων, ανά το πανελλήνιο, με όσα συνέβησαν πρόσφατα στις πυρκαγιές στην Ανατολική Αττική.

 

Δεν είναι μόνο το φυσικό περιβάλλον που καταστράφηκε, δεν είναι μόνο οι περιουσίες που αφανίστηκαν, είναι κυρίως και πάνω απ΄όλα οι ανθρώπινες ζωές που χάθηκαν, μάλιστα βίαια, αιφνίδια και μαρτυρικά.

Τις τελευταίες ημέρες ακούστηκαν, αλλά και γράφτηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, πολλά ! Άλλα σωστά και άλλα ανόητα ! Άλλα Ορθόδοξα, Χριστιανικά και άλλα μακράν της αγάπης και της φιλανθρωπίας του Θεού !

Μήπως ο Θεός τιμώρησε τους ανθρώπους αυτούς; Μήπως φταίει ο άθεος Τσίπρας;

 

Η απάντηση, αγαπητοί μου, βρίσκεται μέσα στην Αγία Γραφή, στους Πατέρες της Εκκλησίας μας, αλλά ακόμη και μέσα στην ανθρώπινη λογική.

 

«Ουκ έστιν αίτιος των κακών ο Θεός» διακηρύττει ο Μέγας Βασίλειος.

Δεν είναι ο Θεός πρόξενος κακών δεινών. Στον Παρακλητικό Κανόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου (που ψέλνουμε κάθε βράδυ τώρα τον Δεκαπενταύγουστο) αναφέρουμε ότι, η Παναγία μας γέννησε τον πρόξενο του καλού.

«Ευεργέτην τεκούσα, τον των καλών αίτιον».

Ο Θεός είναι η πηγή του αγαθού, η πηγή της άκρας φιλανθρωπίας.

Ποιος προξενεί, λοιπόν, το κακό; Ο ίδιος ο άνθρωπος ! Ο άνθρωπος σφάλλει, ο άνθρωπος πληγώνει, ο άνθρωπος τιμωρεί και αυτοτιμωρείται, ως αυτοκατάκριτο.

 

Ο Θεός δεν τιμωρεί κανένα. Δεν είναι τιμωρός. Αλλά ο καθένας κάνει τον εαυτό του δεκτικό να μετέχει στη ζωή του Θεού. Και αυτή η μετοχή είναι η τρυφή, η μακαριότητα, ενώ, η αμεθεξία είναι η κόλαση, η τιμωρία.

 

Ο Θεός, λοιπόν δεν τιμωρεί. Ο άνθρωπος αυτοτιμωρείται. Ο Θεός θα φωτίζει προς κάθε κατεύθυνση με το φως της αγάπης Του. Αλλά όταν τα μάτια της ψυχής του ανθρώπου είναι άρρωστα, δεν  μπορούν να απολαύσουν αυτό το φως , αλλά  ενοχλούνται από αυτό.

 

Εάν κάπου φταίει ο πρωθυπουργός, όπως και οι προκάτοχοί του, αυτό έγκειται σε δυο γεγονότα: Στο ότι κι εκείνος νομιμοποίησε χιλιάδες αυθαίρετα πανελληνίως, με μοναδικό σκοπό αφενός να γίνει αρεστός και αφετέρου να εισπράξει χρήματα το κράτος και στο ότι η κυβέρνηση ήταν ανίκανη να χειριστεί και να συντονίσει τα πράγματα την ώρα της κρίσης.

 

Από εκεί και πέρα ούτε ο Θεός δεν τιμώρησε κανέναν, ούτε ο Θεός εκδικείται (με την έννοια που κάποιοι θεωρούν).

 

 

Ξεχνάμε όλοι μας  ότι υπάρχει  ο Νόμος του Θεού, αλλά και η ελευθερία , η ελεύθερη βούληση  και πράξη του ανθρώπου. Κανέναν ο Θεός δεν έφερε με το ζόρι κοντά Του.  Ο άνθρωπος έχει ελευθερία να επιλέξει, αλλά  εν πολλοίς κάνει λανθασμένη χρήση της ελευθερίας αυτής. Μήπως φταίει ο Θεός που μας άφησε ελεύθερους? Λέω εγώ. Κι αυτό μπορεί να το πουν κάποιοι.

Ας το γνωρίζουν και αυτό κάποιοι, οι οποίοι αρέσκονται μόνο σε μια ακατάσχετη αγαπολογία θεωρητικά, δίνοντας εσφαλμένη εντύπωση ότι, μπορούμε να κάνουμε ότι θέλουμε μην υπολογίζοντας κανέναν και μη λογοδοτώντας σε κανέναν !

 

Ο άνθρωπος που απομακρύνεται από τον Θεό αυτοτιμωρείται.  Οι δοκιμασίες του ανθρώπου, το φυσικό και ηθικό κακό δεν οφείλονται σε μια άμεση εχθρική και καταστρεπτική ενέργεια του Θεού, αλλά είναι συνέπειες της αποστασίας και της απομάκρυνσης του ανθρώπου από τον Θεό. Αίτιος επομένως του κακού δεν είναι ο Θεός, αλλά ο ίδιος ο άνθρωπος. Όταν ο άνθρωπος παραμένει στο φως του ήλιου, φωτίζεται, θερμαίνεται και νιώθει ευχάριστα. Όσο όμως απομακρύνεται από τον ήλιο, τόσο και πιο πολύ στερείται το φως, μπαίνει πρώτα στο ημίφως και στη συνέχεια στη σκιά και το σκοτάδι και αρχίζει έτσι να υφίσταται τις φοβερές συνέπειες της έλλειψης του ήλιου.

 

 

 

Όσο για τον πρωθυπουργό αλλά και τους άλλους πολιτικούς, από τον δήμαρχο μέχρι και τον πρωθυπουργό , τι να πούμε; Χάθηκε το φιλότιμο και ο πολιτικός ανδρισμός.  Δεν περιμέναμε κάτι περισσότερο από ανθρώπους που έχουν φλομώσει το λαό με ψέματα και φολκλόρ.

Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΙΜΩΡΟΣ. Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΥΤΟΤΙΜΩΡΕΙΤΑΙ

 

Ευτυχώς όμως υπάρχουν  ακόμη πραγματικοί Έλληνες , άσημοι, άγνωστοι αλλά με φιλότιμο και ανδρισμό.

Εδώ θα μιλήσω για τον  αλτρουισμό και την αλληλεγγύη των συνελλήνων συμπατριωτών μας, που δεν ξέχασαν τον εμπερίστατο συνάνθρωπό τους.

<<Αλλήλων τα βάρη βαστάζετε και ούτως αναπληρώσατε (εφαρμόσετε) τον νόμο του Χριστού>> (Γαλάτ. ΣΤ΄, 2).

 

Στην πραγματική αλληλεγγύη των συμπατριωτών μας που, από το υστέρημά τους, ως πενόμενοι Έλληνες, εκτός των πολιτικών όλων των αποχρώσεων, βοηθούν εμπράκτως τους πυρόπληκτους της Αττικής. Αυτό είναι το μεγαλείο της Ελληνικής αρχοντιάς και του Ελληνικού φιλότιμου, της χριστιανικής αγάπης.

Αλληλεγγύη θα πει να δίνεις από το υστέρημά σου και με την καρδιά σου, συνειδητά και δίχως να προσδοκάς ανταπόδοση από τον άνθρωπο που ευεργετείς. Να ξεχνάς αμέσως όποιον ευεργετείς και να μην ξεχνάς ποτέ όποιον σε ευεργέτησε !

 

Αλληλεγγύη είναι οι εθελοντές διασώστες, είναι οι Ερυθροσταυρίτισσες και Ερυθροσταυρίτες, είναι οι Πρόσκοποι και Οδηγοί, είναι οι απλοί πολίτες, είναι οι χωρικοί, είναι όσοι πήγαν να βοηθήσουν στην κατάσβεση της φωτιάς, είναι όσοι έδωσαν εθελοντικά αίμα, όσοι διέσωσαν ανθρώπους, ζώα, δέντρα, είναι όσοι έδωσαν ένα ποτήρι κρύο νερό σε όποιον το είχε ανάγκη !

Αυτή την αλληλεγγύη έχουμε ανάγκη όλοι κι έναν λόγο υποστηρικτικό, ενισχυτικό, παρηγορητικό για κάθε άνθρωπο που πονά και υποφέρει ποικιλότροπα, ώστε και πάλι όλοι μαζί να δούμε φως στο δρόμο μας, ξημερώνοντας μια νέα ημέρα !

Για όλους εμείς πρέπει να προσευχόμαστε. Για αυτούς που δεν έχουν φιλότιμο. Γι αυτούς που δεν έχουν ανδρισμό. Για αυτούς που έφυγαν και εγκατέλειψαν τον Θεό και επέλεξαν να πάνε με τον διάβολο, για να τους φωτίσει ο Θεός,  αλλά και αυτοί να δεχτούν την Θεια Φώτιση, ώστε να επιστρέψουν κοντά στον Θεό.

Πρέπει όμως να προσευχόμαστε και για όλους αυτούς , τους άγνωστους αδελφούς μας , που έχουν το φιλότιμο,  τον ανδρισμό και την αγάπη για τον συνάνθρωπο τους, ο Θεός να τους χαρίζει σωματική και πνευματική υγεία.

Είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε.

Διανύουμε το δεκαπενθήμερο της Παναγίας μας. Καθημερινά τελούνται παρακλήσεις, σε κάθε μικρό και μεγάλο ναό. Ας παρακαλέσουμε λοιπόν την Παναγία μας με όλη μας την ψυχή και την διάνυα και ας πούμε όλοι μαζί.

 

ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΗΜΑΣ

ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ; ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟShare on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Pin on Pinterest
Pinterest

ΤΟ ΨΕΜΑ ΑΡΕΣΕΙ ΚΑΙ ΦΟΡΙΕΤΑΙ ΠΟΛΥ

 

Στη χώρα μας το φαινόμενο του ψεύτη πολιτικού είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο.

Γιατί όμως οι Έλληνες πολιτικοί λένε τόσα ψέματα; Είναι αλήθεια πως κάποιοι εξ αυτών διακρίνονται για την έλλειψη ηθικών φραγμών. Άλλοι υποτιμούν τόσο πολύ τη νοημοσύνη των συμπολιτών τους, που θεωρούν ότι η αλήθεια είναι προνόμιο μόνο όσων μπορούν να παίρνουν μέρος σε κλειστές συσκέψεις. Επιπλέον, φαίνεται πως ως κοινωνία δεν έχουμε καλή σχέση με την ανάληψη της ευθύνης και από μικροί κοινωνικοποιούμαστε στα ψέματα για να αποφύγουμε τις συνέπειες των πράξεών μας.

Οι Έλληνες πολιτικοί λένε ψέματα γιατί όχι μόνο δεν τους κοστίζει, αλλά γιατί είναι το πιο αποδοτικό μέσο στην ακραία ανταγωνιστική πολιτική αρένα. Αν δεν πουν ψέματα, υστερούν έναντι των ανταγωνιστών τους, που θα πουν. Βασιζόμενη στα ψέματα, η αντιπολίτευση υπονομεύει ευκολότερα την κυβέρνηση. Χάρη στα ψέματα, ο πολιτικός μπορεί να παρουσιάζει το κενό ως πολιτικό πρόγραμμα, την παράνοια ως λογική διαδρομή, τον πελατειασμό ως κοινωνική πολιτική, το λάθος ως ορθό.

Γιατί όμως οι πολίτες «αγοράζουν» τα ψέματα; Είναι αφελείς, απληροφόρητοι και εξαπατώνται; Συχνά ναι, καθώς οι πολιτικοί βρίσκονται σε θέση υπεροχής, όπως ο έμπορος έναντι του δυνητικού αγοραστή. Αλλά, νομίζω, πως τις περισσότερες φορές οι πολίτες αγοράζουν συνειδητά τα ψέματα με την κυνική σκέψη πως είναι καλύτερα να ελπίζεις σε κάτι από το να μην ελπίζεις σε τίποτε. Εξάλλου, η ψήφος είναι ένα φθηνό εμπόρευμα και δεν μας κοστίζει πολλά να την πετάξουμε.  Το τελικό αποτέλεσμα, όμως, είναι να βλάπτεται το συνολικό κοινωνικό συμφέρον.

«Όλοι οι Έλληνες λέμε ψέματα και μην πει κάποιος ότι δεν έχει πει ποτέ του ψέματα γιατί αυτό θα είναι το μεγαλύτερο ψέμα , γιατί όχι οι πολιτικοί:» Η διαφορά μεταξύ του απλού πολίτη  και του πολιτικού βρίσκεται στις συνέπειες των πράξεών τους. Το ψέμα του απλού πολίτη μπορεί να επηρεάσει την οικογένειά του, τον φίλο του ή τον γείτονά του. Το ψέμα του πολιτικού επηρεάζει την ζωή όλων μας και στο παρόν και στο μέλλον.

 

Από την εποχή του Σημίτη μέχρι και σήμερα δείχνει γιατί οι Έλληνες πολιτικοί λένε τόσα ψέματα. Είναι αλήθεια πως κάποιοι εξ αυτών διακρίνονται για την έλλειψη ηθικών φραγμών και υποτιμούν ιδιαιτέρως τη νοημοσύνη των πολιτών. Ένας παλιός πολιτικός του ΠΑΣΟΚ συνήθιζε να λέει στις ιδιωτικές συζητήσεις του: «Πες στο λαό τόσα ψέματα, όσα αντέχει». Σημίτης, Παπανδρέου, Σαμαράς και Βενιζέλος, Τσίπρας και Καμμένος, ξεπέρασαν κάθε όριο και είπαν περισσότερα ψέματα από όσα αντέχει ο λαός. Ψέματα βεβαίως υπήρχαν και πριν από αυτούς. Όμως οι οικονομικές διαχειρίσεις των συγκεκριμένων πολιτικών οδήγησαν τη χώρα σε ξένα κέντρα και μετέτρεψαν την Ελλάδα σε αποικία χρέους. Κοινώς, έσπειραν ανέμους και τώρα θερίζουν θύελλες και εν ολίγοις ίσως δεν θα έπρεπε να αναρωτιούνται για τις ακραίες αντιδράσεις του λαού.

ΚΑΙ ΔΕΝ ΦΤΑΝΕΙ ΑΥΤΟ

Όλοι αυτοί που μας είπαν ψέματα, όλοι αυτοί που μας εξαπάτησαν , όλοι αυτοί που γίνανε αιτία  να βρεθεί η Ελλάδα σε αυτό το χάλι υπόσχονται ότι θα μας σώσουν.

Όσοι τους πιστεύουμε τα θέλουμε κι εμείς τα ψέματα και καλά να πάθουμε.

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΝΑ ΕΡΘΩ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ  ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΟΥΣ ΚΛΗΡΙΚΟΥΣ.

Ο σεβασμιότατος Αμβρόσιος, χωρίς να τον κρίνω, πήρε μια θέση για ότι συμβαίνει στην χώρα μας. Άλλοι τον αποκαλούν ακραίο και άλλοι του λένε μπράβο. Εγώ δεν θα δώσω χαρακτηρισμό.

Αμέσως πέσανε πολλοί να τον <<φάνε>> γιατί είπε μια λέξη λιγότερη η περισσότερη.

Όλοι πέσανε να τον φάνε, επαναλαμβάνω χωρίς να τον κρίνω και χωρίς να τον χαρακτηρίσω, γιατί μίλησε γι αυτούς,  που πράξανε   ότι πράξανε, από τότε μέχρι σήμερα , και βρέθηκε  η Ελλάδα μας σε αυτήν την άσχημη και αθλία κατάσταση. Υπάρχουν και αυτοί που  τους χειροκροτούν, τους επευφημούν και με την ψήφο τους,  τους δείνουν  το δικαίωμα να βρίσκονται στην βουλή των Ελλήνων και να συνεχίζουν το ίδιο καταστροφικό έργο.

ΤΟ ΨΕΜΑ ΜΑΣ ΟΔΗΓΗΣΕ ΕΔΩ ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΗΜΕΡΑ. ΤΟ ΨΕΜΑ ΕΧΕΙ ΓΙΑ ΑΡΧΗΓΟ ΤΟΥ ΤΟΝ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟ.

Τα βάζουν με τους δεσποτάδες και τους κληρικούς λες και  εμείς οι κληρικοί φέραμε την Ελλάδα σε αυτήν την θέση.

Ο κληρικός έφερε την Ελλάδα εδώ που είναι σήμερα;

Ο κληρικός εξαπάτησε τον Ελληνικό λαό;

Ο κληρικός έφερε την ανεργία;

Ο κληρικός είναι υπεύθυνος που δεν λειτουργεί το σύστημα υγείας;

Ο κληρικός είναι υπεύθυνος για το κλείσιμο των καταστημάτων και των επιχειρήσεων;

Ο κληρικός είναι υπεύθυνος για τις μειώσεις συντάξεων και μισθών;

Ο κληρικός είναι υπεύθυνος για τους ανθρώπους που εξαθλιωθήκαν  και αυτοκτόνησαν; Η μήπως αυτούς  που αυτοκτόνησαν τους ξεχάσαμε? Γιατί εμείς οι Έλληνες ξεχνάμε πολύ γρήγορα.

Ο κληρικός είναι αυτός που οδήγησε τον κόσμο να ψάχνει  να βρει  κάτι να φάει  στους κάδους των απορριμμάτων;

ΟΧΙ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΟΧΙ.

Εάν βρεθεί όμως ένας κληρικός να τα πει αμέσως κάποιοι  έως και πολλοί πέφτουν επάνω τους να τον φάνε.

Ξέρετε γιατί;

Γιατί ο Έλληνας δεν θέλει την αλήθεια και εάν βρεθεί κάποιος να πει την αλήθεια εναντιώνονται  σε αυτόν τον άνθρωπο, δεν τον πιστεύουν τον λένε γραφικό, ρομαντικό λαϊκιστή, χουντικό και ότι δήποτε άλλο.

Ο Έλληνας προτιμά το ψέμα από την αλήθεια. Του αρέσει να ακούει ψέματα.

Γιατί όμως; Ποιανού αρέσει το ψέμα;

Η απάντηση είναι πολύ απλή. Το ψέμα αρέσει στον ψεύτη και όποιος υποστηρίζει τον ψεύτη είναι και αυτός ψεύτης.

 

Όποιος δεν θεώρει το ψέμα αμαρτία  αυτός είναι ικανός να κλέβει και να απατά. Είναι ικανός να <<σκοτώσει >> κάποιον προκειμένου να μην εμφανιστεί το ψέμα του.

Επίσης ένας ψεύτης δεν έχει αγάπη μέσα του.  Το ψέμα είναι ένα από τά πάθη και την αμαρτια  πού εύκολα εισχωρεί στήν ψυχή τού ανθρώπου. . Ίσως γιατί ο υποκινητής του, ο  διάβολος,  έχει κατορθώσει νά πείσει τόν άνθρωπο ότι είναι τάχα μικρή αμαρτία τό ψέμα. Τό ψέμα διαλύει τήν κοινωνική συνοχή, γιατί μέ αυτό χάνεται η εμπιστοσύνη μεταξύ τών ανθρώπων. Αντίθετα, μέ τήν ειλικρίνεια διευκολύνεται η συνεργασία, διαλύονται οι υποψίες καί οικοδομείται η αγάπη. Είναι απαραίτητο νά δώσουμε πολλή προσοχή στό ζήτημα τού ψεύδους. Άς μήν επιτρέψουμε νά μάς γίνει  συνήθεια, διότι κάτι τέτοιο θά μάς οδηγήσει σέ απομάκρυνση από τόν Θεό καί από τούς αδελφούς μας. Νά αγαπήσουμε τήν αλήθεια, γιά νά είμαστε ενωμένοι μέ τόν Κύριο Ιησού καί νά έχουμε τήν ευλογία του καί τή βοήθειά του στή ζωή μας.

Ας αγκαλίσουμε αυτόν που λέει την αλήθεια, με όποιον τρόπο κι αν τη λέει και ας διώξουμε μακριά μας αυτούς που λένε ψέματα με όμορφα λόγια, γιατί μην ξεχνάτε ότι ο ψεύτης είναι παΐδι του ψεύδους, δηλαδή του διαβόλου και αυτός που λέει την αλήθεια είναι παΐδι της αληθείας και η αλήθεια είναι του Θεού.

 

 

ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ; ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟShare on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Pin on Pinterest
Pinterest

ΟΥΔΕΙΣ….ΟΥΔΕΙΣ….ΟΥΔΕΙΣ

αναρτήθηκε σε: Θεία κηρύγματα | 0

Όλοι οι άνθρωποι μιλούν και δυσανασχετούν με την κρίση στην Ελλάδα. Όλοι οι άνθρωποι δυσανασχετούν και διαμαρτύρονται  για την δυστυχία  που έχει έρθει στην  κοινωνία μας.

Ουδείς όμως δυσανασχετεί, ουδείς διαμαρτύρεται  και ουδείς ανησυχεί  για την κρίση που έχει έρθει στην ψυχή του.

Ποιος στενοχωριέται για την αγάπη που έχει ψυχρανθεί; ΟΥΔΕΙΣ. Ποιος μιλά για την αμέλεια   και την αδιαφορία μας προς τον Ιησού Χριστό; ΟΥΔΕΙΣ. Ποιος μιλά για την αμέλεια  και την αδιαφορία για την  σωτηρία της ψυχής; ΟΥΔΕΙΣ.  Ποιος συμβουλεύεται την Αγία Γραφή; ΟΥΔΕΙΣ.  Ποιος ενδιαφέρεται να γνωρίσει τον Ιησού Χριστό, ενώ πολλοί μιλάμε γι Αυτόν χωρίς να Τον γνωρίζουμε; ΟΥΔΕΙΣ.

Κτυπά η καμπάνα της εκκλησίας και ο άνθρωπος αντί να ανταποκριθεί στο κάλεσμα, απλά γυρνά πλευρό.

Προτίμησε να γυρίσει χαράματα στο σπίτι του γιατί άκουσε το κάλεσμα της διασκέδασης και το κάλεσμα του Ιησού χριστού το γράφει στα παλιά των υποδημάτων του.

Αυτό συμβαίνει γιατί σήμερα ο άνθρωπος έγινε φιλόνικος, οκνηρός, είναι πρόθυμος να κατακρίνει τους άλλους. Τον άνθρωπο σήμερα τον κυριάρχησε  η απιστία, το μίσος, η έχθρα, ο φθόνος, η φιλονικία και όλα αυτά κατέχουν την πρώτη θέση στην ζωή  του.

Πόσοι άνθρωποι τηρούν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα και πόσοι καλλιεργούν τις αρετές τους; Πόσοι κρατούν αναμμένη την λαμπάδα της ψυχής; Πόσοι θέλουν, πόσοι ξέρουν να προσεύχονται; ΕΛΑΧΙΣΤΟΙ.

Κτυπήθηκε το σχολείο, η οικογένεια, η Εκκλησία. Για το κτύπημα αυτό ποιος μιλά; ΟΥΔΕΙΣ.

Είναι μεγάλη η ανάγκη να   επιστρέψουμε στον Ιησού Χριστό. Είναι μεγάλη η ανάγκη να  αγαπηθεί και να αυξηθεί η προσευχή. Πάντοτε χρειάζεται, αλλά τώρα περισσότερο. Η παρούσα κρίση ας μας κάνει πιο συνειδητούς χριστιανούς και πιο γνήσιους. Ιδιαίτερα οι κληρικοί μας να είναι φώτα δυνατά, δίχως τη θολούρα της υποκρισίας, της ψευτοαγιότητος. Ολοφάνερα σήμερα επικρατεί η αήθεια και απιστία. Εργάσθηκαν πολλοί πολύ γι’ αυτή την κατρακύλα. Η συνείδηση αγκομαχά, αλληθωρίζει, διψά και φωνάζει απεγνωσμένα. Με μεθόδους σκοτεινές απεργάσθηκε η απαξίωση της ορθοδόξου πίστεως. Θεωρήθηκε ελευθερία η ασυδοσία, η εμπάθεια, η ανηθικότητα, η κατάχρηση, η εξαπάτηση και λοιπά γνωστά και φοβερά. Αποτέλεσμα ψυχικά άλγη, άγχη, νευρώσεις και αυτοκτονίες. Πάντα υπήρχε αμαρτία και παρανομία, σήμερα όμως ξεπέρασε κάθε προηγούμενο ποσοστό. Το χειρότερο είναι ότι αμετανόητα επαίρονται για τ’ αντίθεα πάθη τους. Θεωρείται το αφύσικο· φυσικό, το άηθες· ηθικό, το ανώμαλο· ομαλό, το παράνομο· νόμιμο. Μάλιστα χλευάζεται η αρετή, η τιμιότητα, η πίστη, η πατριδοφιλία, η παραδοσιακότητα.

 

Παντού υπάρχει πόνος θλίψη, στενοχώρια, αγωνία, απογοήτευση, φτώχεια, έλλειψη υγείας. Ιδιαίτερα στην πατρίδα μας.  Μας προδίδουν και μας πουλούν προκειμένου  πολλοί να μην χάσουν την καρέκλα τους και τον παχουλό μισθό τους. Το γνωρίζω καλά και το γνωρίζω γιατί αυτό έχουν αποδείξει οι πράξεις τους.

 

Έναν σκοπό είχαν και τον πέτυχαν. Τον πέτυχαν όμως γιατί βρήκαν ένα έδαφος ανυπεράσπιστο. Το βρήκαν ανυπεράσπιστο γιατί εμείς δεν το υπερασπιστήκαμε.

Είχαν σκοπό νά απομακρύνουν τά παιδιά από τήν Εκκλησία. Τά δηλητηριάζουν, τά μολύνουν μέ διάφορες θεωρίες, κλονίζουν τήν πίστη τους. Τά εμποδίζουν από τό καλό, για νά τά αχρηστέψουν. Τά καταστρέφουν από μικρά. Καί τά παιδάκια, φυσικά, από αρνάκια γίνονται κατσικάκια. Αρχίζουν μετά νά χτυπούν άσχημα καί τούς γονείς τους. Χάσανε κάθε σεβασμο.

 

 

Είναι κρίμα , γιατί σήμερα κατόρθωσε ο διάβολος κι αιχμαλώτισε τις ηγεσίες. Κλαίω την Ελλάδα . Δεν έχει μείνει τίποτα όρθιο σήμερα . Η Ελλάδα για να σωθεί , πρέπει όλοι οι ηγέτες της όπου και αν βρίσκονται , να πάνε εξορία .Να φύγουν , γιατί παρόντες μολύνουν .

 

Μέσα στον πόνο, την κατήφεια και τη συννεφιά μπορεί ν’ ανατείλει ένας νέος, ωραίος, θερμουργός ήλιος, πού θα φωτίσει ανθρώπους μετανοημένους, αποφασισμένους, ηρωϊκούς και φιλάνθρωπους. Πρέπει να στήσουμε πνευματικά θεμέλια για ότι ξεκινάμε. Να σταυροκοπιόμαστε, να εκκλησιαζόμαστε, να προσευχόμαστε, να προσερχόμαστε στα άχραντα μυστήρια προσεκτικά. Σκοτεινές δυνάμεις κυριαρχούν στη χώρα των αγίων και των ηρώων. Αν κάποτε περάσει η οικονομική κρίση και δεν έχει επέλθει ειλικρινής ψυχική μετάνοια, η κρίση θα συνεχίζεται απτόητη. Ας αρχίσει η αλλαγή από μέσα μας. Ας είμαστε μόνοι. Πολλά μικρά κεριά φέρνουν δυνατό φως.

 

Αγαπώ πολύ την πατρίδα μου και λυπάμαι πολύ που σήμερα τα Ελληνόπουλα ντρέπονται να πουν πως είναι Έλληνες.  Ντρέπονται να πουν και να αποδείξουν ότι είναι χριστιανοί.

Και σε αυτό το σημείο θα θέσω ένα ερώτημα  με πόνο ψυχής. Μήπως τελικά πάψαμε να είμαστε Έλληνες και ορθόδοξοι;

Μήπως γίναμε Ρωμαίοι,  Βυζαντινοί, Θεανθρωπιστές; Μήπως << ανεβήκαμε πολύ ψηλά >>;

 

 

Είναι κρίμα , γιατί σήμερα κατόρθωσε ο διάβολος κι αιχμαλώτισε τις ηγεσίες. Κλαίω την Ελλάδα . Δεν έχει μείνει τίποτα όρθιο σήμερα . Η Ελλάδα για να σωθεί , πρέπει όλοι οι ηγέτες της όπου και αν βρίσκονται , να πάνε εξορία .Να φύγουν , γιατί παρόντες μολύνουν .

Ο Χριστός μέ τήν Σταύρωση καί τήν Ανάσταση Του έθεσε τήν Εκκλησία μέσα στόν κόσμο. Ο Σατανάς εφρύαξε καί αγωνίζεται νά θέση τόν κόσμο, τήν εκκοσμίκευση, μέσα στήν Εκκλησία. Επιπλέον δέ, τώρα θέλει νά διώξη καί τούς εναπομείναντας πιστούς από τήν Εκκλησία. Η πολιτική σημερινή ανθρωπίνη δικαιοσύνη μοιάζει μέ τήν αράχνη, πού μέ τόν ιστό της (τούς νόμους της δηλαδή),μπορεί νά πιάνει τά μικρά ζωΰφια, τά κουνουπάκια καί τίς μυγούλες καί νά τά καταβροχθίζει. Αδυνατεί όμως νά συλλάβει τά μεγάλα θηρία τού δάσους (δηλαδή τού ΚΡΑΤΟΥΣ) τίς ΑΡΚΟΥΔΕΣ καί τά ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ, πού τήν αγνοούν-τήν περιφρονούν καί τήν ξεσκίζουν!…Καί μετά από όλα αυτά, έχουν τό θράσος νά ξεφωνίζουν: «ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ», γιά νά καλύψουν τόν παράνομο, εξωφρενικό πλούτο, τά καμουφλαρισμένα συμφέροντά τους καί γιά νά προχωρήσουν στά διαβολο – κατευθυνόμενα σχέδιά τους.

Οι άνθρωποι σήμερα ζούν σάν νά πρόκειται νά μήν πεθαίνουν καί πεθαίνουν σάν νά μήν έχουν προλάβει νά ζήσουν. Άνθρωποι μικροί, χωρίς Χριστό, χωρίς αξίες καί ηθικό ανάστημα, πού κατάφεραν, ανέντιμα, νά αναρριχηθούν σέ μεγάλα κοσμικά αξιώματα. Τό μόνο πού πέτυχαν ή θά πετύχουν είναι ό,τι καί ο νάνος πού έκλεψε καί φόρεσε στολή γίγαντα ΤΗΝ ΓΕΛΟΙΟΠΟΙΗΣΗ.

Φταίνε μόνο οι μεγάλοι; ΟΧΙ… Φταίμε καί εμείς!… Οι μεγάλοι τήν δουλεία τους έκαναν! Εμείς τί κάναμε; Βάλαμε μετάνοια καί βοηθήσαμε τά σχέδιά τους!… Γίναμε σκουλήκια καί παραπονιόμαστε καί αναρωτιόμαστε γιατί μάς πατούν! Δέν μπορεί κανείς, νά ανεβεί στήν πλάτη σου, εκτός εάν ΕΣΥ ο ΙΔΙΟΣ σκύψεις. Σκύψαμε, λοιπόν, υπεκύψαμε, συμβιβαστήκαμε, ανεχτήκαμε, υπεχωρήσαμε, ΣΥΝΕΡΓΑΣΤΗΚΑΜΕ, ΔΕΛΕΑΣΤΗΚΑΜΕ καί άλλα πολλά….

 

Όλοι όσοι πιστεύετε στο Θεό, στην ψυχή σας και στην αιώνια ζωή, όλοι όσοι αγαπάτε την αγιασμένη Πατρίδα μας, κληρικοί και λαϊκοί, σας καλώ και σας ικετεύω. Πάρτε θάρρος και σταθείτε όρθιοι, υπερασπίζοντας την πίστη μας και τη γη μας. Ο λαός αγρίεψε, επειδή απομακρύνθηκε από τον Θεό. Τυφλωμένοι όλοι από τον διάβολο, ξεσηκώθηκαν ο ένας εναντίον του άλλου. Βοηθήστε τους να συνέλθουν, γιατί βρισκόμαστε ήδη όχι στην άκρη του γκρεμού, αλλά στο βάθος του. Εμείς οι ίδιοι ρημάζουμε την Πατρίδα μας. Σώστε την όσοι βλέπετε και κατανοείτε το μέγεθος της καταστροφής. Ας στραφούμε όλοι με καρδιά γεμάτη συντριβή στον Θεό.

ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ; ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟShare on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Pin on Pinterest
Pinterest

ΠΟΤΕ ΘΑ ΕΡΘΕΙ Ο ΘΕΟΣ;

αναρτήθηκε σε: Ψυχωφελή κείμενα | 0

 

Το καταφύγιο τών απίστων, είναι ένα επιχείρημα που διαρκώς ακούμε από αυτούς, σε κάθε μεγάλη καταστροφή όπου πεθαίνουν αθώοι άνθρωποι, κυρίως παιδιά: «Γιατί ο Θεός δεν επεμβαίνει αν υπάρχει; Γιατί αφήνει τόσα παιδιά να πεθαίνουν αβοήθητα καθημερινά;» Και σε αυτό το επιχείρημα, νομίζουν ότι βρήκαν το τέλειο άλλοθι τής άλογης απιστίας τους.

 

Οι άθεοι που κάνουν αυτά τα ερωτήματα, δεν είναι άπιστοι εξ’ αιτίας τών ερωτημάτων αυτών. Η απιστία είναι ΕΠΙΛΟΓΗ τής κακής του προαίρεσης. Τα ερωτήματα αυτά τα χρησιμοποιούν μόνο ως ΑΛΛΟΘΙ, για να δικαιολογήσουν την κακή και παράλογη αυτή επιλογή που έκαναν, να θεωρήσουν τον Θεό ανύπαρκτο!

 

Πώς είναι λοιπόν δυνατόν, να κατηγορεί κάποιος έναν θεό που πιστεύει ότι ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ; Γιατί αν είχαν καλή προαίρεση, θα έβρισκαν τις απαντήσεις, καθώς απαντήσεις ΥΠΑΡΧΟΥΝ! Αλλά δεν ενδιαφέρθηκαν ποτέ να τις αναζητήσουν. Οι ερωτήσεις τους για τη «μη επέμβαση τού Θεού», δεν διατυπώνονται ως πραγματικό παράπονο ή έστω απορία, αλλά ως ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ για να καλύψουν την απιστία τους! Χωρίς να ενδιαφέρονται πραγματικά για τις απαντήσεις, αποφάνθηκαν τελεσίδικα ότι ο Θεός δεν υπάρχει, και ως απόδειξη αυτού, παρουσιάζουν τη μη επέμβασή Του στον κόσμο. Και όταν ακόμα ακούσουν την απάντηση, ΘΑ ΤΗΝ ΑΡΝΗΘΟΥΝ ως απλή δικαιολογία, γιατί δεν τους ενδιαφέρει πραγματικά. Θα προτιμήσουν οτιδήποτε αρνητικό και συκοφαντικό εναντίον τού Θεού, παρά την απλή και καθαρή αλήθεια που θα ακούσουν.

Αλλά ας έρθουμε και στα δικά μας.

Όλοι μας λέμε που είναι ο Θεός;  Γιατί τα επιτρέπει αυτά ο Θεός; Πότε θα έρθει ο Θεός;

Ξέρετε κάτι;

Στην τελική ποιον κοροϊδεύουμε;  Τον εαυτό μας τους άλλους η τον Θεό;

Ο Θεός δεν έφυγε. Εμείς θελήσαμε να φύγουμε από Αυτόν. Άλλωστε δεν χρειάζονται λόγια για να δικαιολογηθούμε. Αυτό το ομολογούν οι πράξεις μας.

Επικράτησε η ευημερία και όπου επικρατεί ευημερία δεν υπάρχει «προσβάσιμος» χώρος για θεό. Ο Θεός εκθρονίζεται!.. Και πολλοί νομίζουν ότι Τον «γκρεμίζουν» από τα σύννεφα!..

 

Δυστυχώς ο άνθρωπος επέλεξε να ζήσει χωρίς Θεό και ότι συμβαίνει είναι αποτέλεσμα που έφερε  αυτή η επιλογή.  Χωρίς θεό ο άνθρωπος έγινε υπέρμετρα εγωιστής!.. έγινε ατομικιστής!.. Νομίζει ότι αξίζει όσο πολλοί άνθρωποι μαζί!.. Θα μου επιτραπεί να πω -και μάλιστα χωρίς περιστροφές – ότι ο σημερινός άνθρωπος έγινε ανάλγητος και αριβίστας!.. Δεν διστάζει δηλαδή, προκειμένου να επιτύχει του σκοπού του, να χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή του, ακόμη και να εκδώσει τη γυναίκα του ή τη φίλη του ώστε να ικανοποιήσει τις ακόρεστες φιλοδοξίες του!..

Το πρόβλημα έχει φθάσει πλέον στο «μη χειρότερα». Ο άνθρωπος αισθάνεται ότι έχει μπει στη γη και μόνο το χέρι του είναι απέξω για να ζητήσει βοήθεια!.

Κι όλα αυτά γιατί;

 

Γιατί, απλούστατα, διώξαμε το Θεό απ’ την καρδιά μας και στη θέση Του βάλαμε τον μαμωνά, τον διάβολο.  Αγωνιζόμαστε για τα πάντα. Αγωνιζόμαστε για να φτιάξουμε σπίτι, αγωνιζόμαστε να πάρουμε αυτοκίνητο, αγωνιζόμαστε να φτιάξουμε δεύτερο σπίτι, εξοχικό, για να πηγαίνουμε τα σαββατοκύριακα και τις γιορτές για να παίρναμε όμορφα. Αγωνιζόμαστε για να αποκτήσουμε όσα περισσότερα μπορούμε.  Σε όλα αυτά που είναι ο Θεός?  Δεν υπάρχει Θεός γιατί τον διαγράψαμε  με ένα  Χ  .   Έχω γράψει πολλές φορές ότι όλοι εμείς οι άνθρωποι «πετάξαμε το Θεό κι αρπάξαμε τις πέτρες». Το βλέπετε και σεις τι γίνεται με τους πολιτικούς που πρόδωσαν τις προσδοκίες και τα όνειρα των πολιτών και τώρα τους παίρνουν με τις πέτρες.

Δυστυχώς καταντήσαμε όλοι μας «κινούμενα αγάλματα».  Χωρίς καρδιά, χωρίς ψυχή, χωρίς αισθήματα! Στην προσπάθειά μας να βρούμε το χρυσό, χάσαμε τον άνθρωπο!

Τα πάντα για το χρήμα. Τα πάντα προκειμένου να περάσουμε εμείς καλά και για τους άλλους δίπλα μας που πονάνε και υποφέρουν από φτώχεια και δυστυχία.

 

 

Όλοι μας διαμαρτυρόμαστε και παραπονιόμαστε για την άσχημη κοινωνία.  Και ρωτώ. Εμείς δεν δημιουργήσαμε την άσχημη κοινωνία;  Γιατί λοιπόν διαμαρτυρόμαστε;

Ο  δρόμος που ακολουθήσαμε, απομακρύνοντας τον Θεό απ’ την καρδιά μας, δεν ήταν ο καλύτερος.  Κάνοντας άθεη μια κοινωνία, καταντήσαμε μια πραγματική ζούγκλα. «Γκρεμίζοντας» τον Χριστό από τα σύννεφα (και μιλάω για την ελληνική ορθόδοξη κοινωνία) νομίσαμε ότι θα φέρουμε τη «χρυσή βροχή», που θα βλαστήσει εκ νέου στις καρδιές μας και θα καρποφορήσει παντού η ελπίδα, η αισιοδοξία και η αγάπη!..

Τι κρίμα, όμως.  Αντί για «χρυσή βροχή» ήρθαν ανεμοστρόβιλοι, καταιγίδες, απέραντοι κι ατέλειωτοι κατακλυσμοί.

Ξέρεις κάτι? Είτε μας αρέσει είτε δεν μας αρέσει είμαστε όλοι μας ένοχοι απέναντι στον Θεό. Ο Θεός μας δημιούργησε για να έχουμε μια προσωπική σχέση μαζί Του, αλλά εμείς τον απορρίψαμε και αυτή η σχέση αποκόπηκε. Αυτή η απόρριψη του Θεού και το χτίσιμο της ζωής μας γύρω από οτιδήποτε άλλο, είναι αυτό που η Αγία Γραφή αποκαλεί αμαρτία. Εκδηλώνουμε αυτή τη συμπεριφορά με το να είμαστε εγωιστές προς τους άλλους, ανυπακούοντας φανερά το Θεό, ή απλά αγνοώντας Τον. Παρόλο που μας αξίζει να αποκοπούμε για πάντα από το Θεό, εξαιτίας της αγάπης Του έστειλε τον Ιησού Χριστό να πληρώσει την τιμωρία για τις δικές μας αμαρτίες πεθαίνοντας πάνω στο σταυρό. Μέσω του Ιησού ο Θεός έχει γεφυρώσει το χάσμα που μας χώριζε από Αυτόν και προμήθευσε τον τρόπο για να συγχωρεθούμε και να αποκαταστήσουμε τη σχέση μας μαζί Του.

 

Όσο μένουμε μακριά του και απομακρυνόμαστε από Αυτόν  αυτό είναι ένα έγκλημα κατά του εαυτού μας.

Η πιο μεγάλη καταστροφή του κόσμου είναι ότι άνθρωπος εναντιώνεται στον Θεό

Πολλές ειδήσεις στις εφημερίδες, στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση μάς θυμίζουν πως ο κόσμος δεν πάει καλά. Είναι βέβαια εύκολο να παραπονιόμαστε για τη βία, την αδικία, το χάος και τα λάθη στην κοινωνία, αλλά πριν να καταδικάσουμε τους άλλους, θα έπρεπε πρώτα να πληροφορηθούμε τις πραγματικές αιτίες.

 

Ο Θεός είχε πει πως η επαφή μαζί Του διακόπτεται αν δεν υπακούσουμε και έτσι κι έγινε. Σε  αυτήν την φριχτή στιγμή χωριστήκαμε από το Θεό και έτσι είμαστε πνευματικά νεκροί. Και από τότε υπάρχει σαν τελικό αποτέλεσμα και ο φυσικός θάνατος.

 

Ποιος όμως τολμά να είναι ειλικρινής απέναντι στον εαυτό του;

 

Είμαστε  ειλικρινείς, γεμάτοι αγάπη, χωρίς να βάζουμε πρώτο τον εαυτό μας, δηλαδή χωρίς καμία ενοχή; Ο Θεός ξέρει την απάντηση σ’ αυτές τις ερωτήσεις και αν είμαστε ειλικρινείς, το ίδιο κι εμείς. Γιατί όλοι έχουμε  αμαρτήσει και βρισκόμαστε  μακριά από την δόξα του Θεού . Αυτή είναι η πραγματικότητα και σε αυτήν την πραγματικότητα και τα αποτελέσματά της, θα πρέπει να σταθούμε και εμείς αντιμέτωποι.

 

Μήπως λοιπόν  ήρθε ο καιρός, λοιπόν, για επιστροφή;   Επιστροφή στο Θεό και τις ρίζες μας.  Να αισθανθούμε και πάλι άνθρωποι και όχι πέτρες.  Να μαλακώσει εκ νέου η καρδιά μας και ν’ αγαπήσουμε τον συνάνθρωπό μας.

Μ αυτόν τον συνάνθρωπο, που κάποτε τρώγαμε μαζί, μιλούσαμε μαζί, τραγουδούσαμε μαζί, παίζαμε μαζί και είμαστε μαζί σαν άνθρωποι, σαν Έλληνες και σαν χριστιανοί.

Να ξαναγίνουμε άνθρωποι! Με καρδιά, με ψυχή και αισθήματα!. Να πλημμυρίσει η καρδιά μας από αγάπη!

 

 

Αυτό  θα το καταλάβουμε καλύτερα αν κάποια στιγμή θελήσουμε να πάμε σε κάποιο ξωκλήσι και μιλήσουμε μονάχοι μας με τον Θεό και την καρδιά μας.

Εκεί που οι μέλισσες θα στριφογυρίζουν πάνω στα πράσινα χαμόκλαδα ή στα πλουμιστά άνθη, που μοσκοβολούν, στα πύρινα δάκρυα, που θα χύνονται από τα μάτια μας, καθώς θ’ ανάβουμε το μικρό κεράκι στην Παναγία, ίσως ξαναβρούμε τον πραγματικό εαυτό μας. Τον πραγματικό μας άνθρωπο. Αυτόν που κρύβαμε μέσα μας επί χρόνια ολόκληρα και κάποιοι άλλοι ήρθαν να μας τον κλέψουν.

 

Ναι!. Είναι βέβαιο. Τότε θα ξαναβρούμε τον Θεό. Θα ξανασυναντήσουμε τον Θεό.  Τον Ιησού Χριστό, που θα έχει για μας ανοιχτή την αγκαλιά Του.  Αυτόν που πλέον δεν θα εγκαταλείψουμε ποτέ! Μα ποτέ!

ΑΥΤΟ ΕΣΥ ΘΑ ΤΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣΕΙΣ.

ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ; ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟShare on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Pin on Pinterest
Pinterest

Ο ΚΑΤΗΦΟΡΟΣ!!!!!!!!!!!!!!!!ΣΥΝΕΛΛΗΝΕΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΥΝΕΛΘΕΤΕ

 

Ο κατήφορος είναι ο τίτλος που επέλεξα για το κείμενο που ακολουθεί και που πραγματικά μου είναι δύσκολο να αποτυπώσω όπως ακριβώς θα ήθελα, όσο «φωναχτά» θα επιθυμούσα.

Τα χρόνια περνούν, η κρίση είναι ακόμα εδώ και δεν είναι μόνο οικονομική. Τα πράγματα αλλάζουν, οι άνθρωποι αλλάζουν, εξελίσσονται θα έλεγαν κάποιοι. Αλλά πως και με τι αποτελέσματα; Τι νέα ήθη δημιουργούνται και τι ιδέες προωθούνται;

Στην σύγχρονη ελληνική κοινωνία ποια είναι η κουλτούρα, πολιτική και κοινωνική; Ποια είναι η νέα «φουρνιά» πολιτικών; Ποια είναι τα νέα κοινωνικά πρότυπα; Τι βιώνουν τα νέα παιδιά και ποια τα ερεθίσματα και τα πρότυπα που τους παρέχονται σήμερα;

 

Δύσκολο να απαντηθούν όλα αυτά τα ερωτήματα και ίσως το ίδιο δύσκολο να υπάρχει μόνο μία απάντηση για καθένα από αυτά.

 

500.000 συμπολίτες μας Έλληνες έφεραν με την ψήφο τους στην Βουλή ανθρώπους που κολυμπούν στην Έπαρση και κινούνται αυστηρά ανάμεσα στο κόμπλεξ ανωτερότητας και στο μίσος για οτιδήποτε δεν είναι ίδιο με αυτούς. Με σκοπό υποτίθεται να «ξεβρομίσουν» τον τόπο και βλέπουμε περιστατικά και συμπεριφορές από αυτούς τους ίδιους που δείχνουν πως όχι μόνο δεν θα ξεβρομίσουν τον τόπο αλλά θα τον κάνουν αποκρουστικό και επικίνδυνο από κάθε άποψη.

 

Η τηλεόραση γεμάτη από Talent Show και γενικά Show… Τα Social Media κάτι ανάλογο αλλά σε προσωπικό επίπεδο όπου βασιλεύει ο Ναρκισσισμός και η «προσωπική ατάκα». Ο κατήφορος και διαδικτυακά.

Όταν δεν διαβάζονται άρθρα αλλά «διαβάζονται» φωτογραφίες.

Όταν οτιδήποτε σοβαρό στοχαστικό και εμπεριστατωμένο είναι μπανάλ και βαρετό.

Όταν όλα αυτά γίνονται στην Ελλάδα της κρίσης και της ανεργίας, στην Ελλάδα της αβεβαιότητας και της υποβάθμισης.

Όταν βλέπεις σε όλο και περισσότερα καφέ νεαρούς να παίζουν τάβλι «σκοτώνοντας» έτσι την ώρα τους.

Όταν βλέπεις αυτό το παράδοξο με μια πρώτη ματιά φαινόμενο του: «Οι Έλληνες περνούν καλά…»

 

Υπάρχουν   Έλληνες που δεν τους περισσεύουν, που δεν τα βγάζουν πέρα, που έχουν χρέη, που είναι ανασφάλιστοι, που πεινάνε.  Ναι, υπάρχουν Έλληνες που πεινάνε. Που είναι κλεισμένοι στα σπίτια τους και δεν κυκλοφορούν για να τους βλέπουμε εμείς.

 

Ναι υπάρχουν Έλληνες που πάνε στο ταμείο του σούπερ μάρκετ με 10 ευρώ στο πορτοφόλι. Ναι, υπάρχουν Έλληνες που ψωνίζουν 4 πράγματα, που κάνουν 11,50 ευρώ και αφήνουν το ένα γιατί δεν τους φτάνουν τα χρήματα για να το αγοράσουν,  και είναι κάτι που έχω δει εγώ μπροστά μου να γίνεται πάνω από  μία φορές.

 

Είναι σαφές ότι στην ελληνική κοινωνία σήμερα υπάρχει ένας κατήφορος. Τι θα γίνει στο άμεσο μέλλον;

Ο Έλληνας σήμερα παρέδωσε την πίστη του και τα ιδανικά του. Προτίμησε να βγάλει από την ζωή του τον Ιησού Χριστό, την Παναγία και τους Αγίους χάνοντας έτσι κάθε ελπίδα. Κάθε παρηγοριά.

Ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα στην ελληνική κοινωνία σήμερα; Το οικονομικό, το κοινωνικό, το πολιτικό, το πολιτιστικό;

Ας απαντήσει ο καθένας μόνος του και ας κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε εκεί που μπορούμε όταν μπορούμε.

 

Ας προσπαθήσουμε να μην κατρακυλήσουμε κι άλλο ως κοινωνία και να μην «αποχαυνωθούμε» εντελώς, είτε λόγω μιζέριας και προβλημάτων, είτε λόγω υπερβολικής χαλαρότητας και ευδαιμονίας.

 

Το θέμα είναι ο καθένας μας να κατανοεί την κατάσταση, να μην παρασύρεται και όσοι έχουμε παιδιά να τα προφυλάξουμε όσο γίνεται από οτιδήποτε θεωρούμε εμείς εκφυλισμό και επικίνδυνο γενικότερα. Αλλιώς θα είμαστε χαμένοι γενικώς.  Ο κατήφορος θα είναι κάθετος, σαν ελεύθερη  πτώση.

 

Η Ελλάδα  έχει εισέλθει σε μια περίοδο παρακμής, ξεφεύγοντας κατά πολύ από τις Χριστιανικές του ρίζες.

Θέλουν να πιστέψουμε πως ζούμε σε μια εποχή διαφωτισμού, με τα σύνορα να υποχωρούν και τους λαούς να ενώνονται.

 

Ποτέ ο διάβολος δεν αρχίζει τη μάχη από τα μεγάλα και σοβαρά αμαρτήματα. Προτιμά να αγωνιστεί για να πείσει τον άνθρωπο να κάνει μία μικρή παράβαση σε ένα μικρό σφάλμα. Εδώ έχει περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας. Ευκολότερα κανείς προχωρεί σε μία μικρή υποχώρηση. Έτσι αρχίζει το ξήλωμα και ο κατήφορος. Το μικρό οδηγεί στο μεγαλύτερο. Και σιγά-σιγά φθάνει ο άνθρωπος στην έσχατη αθλιότητα. Γιατί; Γιατί δεν πρόσεξε στο πρώτο ολίσθημα.

Ο γλυκός κατήφορος είναι εύκολος κατήφορος!

Η περίοδος που διανύουμε είναι κομβική. Όχι μόνο για τη χώρας μας αλλά για το ανθρώπινο είδος. Ο κατήφορος μας δεν φαίνεται να έχει τέρμα.

Ξαφνικά όλοι χρωστούν, όλοι πτωχεύουν. Όλοι πρέπει να πληρώσουν. Όλος ο κόσμος είναι αναστατωμένος, με τη ματιά του έντρομη μπροστά στο επόμενο κακό.

Από χρόνια η ελληνική κοινωνία είχε πάρει το μεγάλο κατήφορο. Είχαν καταφέρει οι ταγοί του έθνους με την συνέργεια ύποπτων κέντρων καταστροφής της ελληνοχριστιανικής μας παραδόσεως να δημιουργήσουν μια ηθική κατηφόρα, που αναπόφευκτα οδηγούσε στον γκρεμό.

Σήμερα ζούμε ημέρες ηθικής παρακμής, σήψεως και διαφθοράς, όπου επιβεβαιώνονται οι προφητικοί λόγοι του Αποστόλου Παύλου για τους χαλεπούς καιρούς μας, οπότε θα είναι οι άνθρωποι, όπως τους βλέπουμε γύρω μας, <<φίλαυτοι, φιλάργυροι, αλαζόνες, υπερήφανοι, βλάσφημοι, αχάριστοι, ανόσιοι, άστοργοι, άσπονδοι, διάβολοι, ακρατείς, ανήμεροι, αφιλάγαθοι, προδότες, προπετείς, τετυφλωμένοι, φιλήδονοι>>.

Η αμαρτία, η ασυδοσία και η ανηθικότητα είναι το κατεστημένο σήμερα του Ελληνικού λαού, αυτό που μας έφερε στην οικονομική κρίση που δεν έχει τέλος. Καί δεν τελειώνει, γιατί εμείς δεν θέλουμε να τελειώσει. Το δείχνουμε με συνέχιση της εμμονής μας στην αμαρτωλή ζωή και στην επιβράβευσή της. Το δείχνουμε με την αμετανοησία μας.

Ποιός θα περίμενε ότι στη χώρα του φωτός, όπου ανέτειλε ο ήλιος του πολιτισμού, θα επικρατήσει το σκοτάδι της αμαρτίας; Όλοι είμαστε αμαρτωλοί, αλλά έχοντας φόβο Θεού δεν διασαλπίζουμε την αμαρτία μας ως κάτι το ιδανικό, δεν βαφτίζουμε το άσπρο μαύρο, δεν διδάσκουμε και δεν παρασύρουμε τους άλλους στα μονοπάτια της δικής μας αθλιότητος. Έχουμε επίγνωση της αμαρτωλότητός μας και επιζητούμε το έλεος του Θεού μας.

Συνέλληνες Χριστιανοί, γρηγορείτε, συνέλθετε και αμυνθείτε στις επιθέσεις των σκοτεινών δυνάμεων, φυσικά όχι μόνοι σας, πάντοτε με τη βοήθεια του Θεού, του νοητού Ηλίου της δικαιοσύνης, που παρά τους κατά καιρούς φαεινούς αστέρες της επιβολής της διαφθοράς, θα εξακολουθήσει να φωτίζει τον κόσμο και το αυτό το μικρό κομμάτι γης, που θα μας επιτρέψει Αυτός να ζούμε μετά το ξεχείλισμα του ποτηριού των ανομιών μας.

 

 

Ο κατήφορος του Χριστιανισμού πρέπει να αντιστραφεί, και ο μόνος τρόπος που μπορεί να γίνει αυτό είναι αν εκείνοι που συνεχίζουν να είναι ενεργοί Χριστιανοί γίνουν ιεραπόστολοι και να δίνουν μαρτυρία για τον Ιησού Χριστό.

 

ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ; ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟShare on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Pin on Pinterest
Pinterest

ΑΡΑΓΕ ΜΠΟΡΟΥΝ;

αναρτήθηκε σε: Θεία κηρύγματα | 0

 

Μέσα σε ένα χρόνο υπάρχουν πολλές γιορτές. Τα Χριστούγεννα, τα Φώτα, η Πρωτοχρονιά, η  Ανάσταση, το Πάσχα κι άλλες γιορτές.

Γιά πολλούς ανθρώπους δέν είναι καθόλου γιορτές καί χαρούμενες μέρες, αλλά μέρες πού φέρνουνε θλίψη καί δοκιμασία. Δοκιμάζονται οι ψυχές των ανθρώπων  πού δέν  έχουν το προνόμιο νά χαρούν και να γελάσουν, σέ καιρό πού οι άλλοι χαίρονται. Εκτός από τούς ανθρώπους πού είναι πικραμένοι από τίς συμφορές τής ζωής, τούς χαροκαμένους, τούς αρρώστους, οι περισσότερο, πικραμένοι, είναι εκείνοι πού η ανάγκη τους οδηγεί στο νά γίνουν, όχι μόνο τις εορτάσιμες ημέρες αλλά όλες τις ημέρες του χρόνου.  Να γίνουν ζητιάνοι, διακονιαρέοι. Πολλοί από  αυτούς μπορεί νά μή δίνουνε σημασία στή δική τους ευτυχία, μά γίνονται ζητιάνοι γιά νά δώσουνε τή χαρά στά παιδιά τους καί στα  άλλα πρόσωπα πού κρέμονται απ αυτούς. Αυτοί οι άνθρωποι  έχουν μεγάλο καρφί στην καρδιά και πονά.  Κλαίνε κρυφά από τό παράπονό τους θέλοντας να κρύψουν τον πόνο τους για να μην τον μεταδώσουν,  κι αυτοί είναι οι πιό μεγάλοι μάρτυρες, πού καταπίνουνε τήν πίκρα τούς μέρα νύχτα, σάν τό πικροβότανο.

Όλες τις μεγάλες γιορτές, κατακλύζουν την οθόνη της τηλεόρασης πολλοί άνθρωποι και μέσα σε αυτούς τους ανθρώπους είναι και αυτοί που έχουν δημιουργήσει όλο αυτό το κακό που υπάρχει σε αυτούς τους ανθρώπους, λέγοντας όμορφα και μεγάλα λόγια.

Κάνουν το παν για να ομορφύνουν το προφίλ τους και δείχνουν το αντίθετο από αυτό που είναι. Δίνουν ευχές που δεν τις νιώθουν και δεν τις αισθάνονται.

Θα δώσουν και κανένα ξεροκόμματο  για να δείξουν ότι προσφέρουν στον συνάνθρωπο τους, τάχα τάχα.

Τις άλλες ημέρες του χρόνου που είναι όλοι αυτοί;  Ξέχασα. Πρέπει να περιποιηθούν τους λαθρομετανάστες  ξεχνώντας τους έλληνες.

 

Από τή μία μεριά είναι οι ευτυχισμένοι οι καλοπερασμένοι, οι καλότυχοι, κι από τήν άλλη μεριά είναι οι δυστυχισμένοι κι οι παραπεταμένοι. Κανένα γεφύρι δέν ενώνει τίς δύο ακροποταμιές, ενώ τίς άλλες μέρες έρχονται σέ περισσότερη συνάφεια. Οι πλούσιοι,  και όσοι έχουνε τόν τρόπο τούς κάνουνε, αλλοίμονο,  τό πάν γιά νά επιδείξουνε τά πλούτη καί τά αγαθά τους στούς λιμασμένους. Κι αυτό γίνεται στ όνομα τού Χριστού, πού γεννήθηκε πάμφτωχος μέσα στό παχνί.   Γιά τήν γέννηση τού φτωχού Χριστού δέν γιορτάζουνε οι φτωχοί σάν καί Κείνον, μά γιορτάζουνε οι πλούσιοι, πού παίρνουνε γιά αφορμή τήν φτώχεια του γιά νά δείξουνε τά πλούτη τους.

Θα δώσουν και την παρουσία τους στην εκκλησία παριστάνοντας τους καλούς χριστιανούς.

Πολλοί είναι αυτοί, που όταν θα βρουν την ευκαιρία να ανέβουν στο βήμα, βλέποντας κόσμο από κάτω, τα λόγια που λένε, αν τους ακούσει κάποιος θα νομίσει ότι είναι Άγιοι.

Όταν όμως κατέβουν από το βήμα δεν πράττουν αυτά που είπαν  αλλά πράττουν ότι δεν είπαν.

 

Μά άραγε, ανάμεσα σέ δυστυχισμένους μπορεί νά νοιώσει κανένας ευτυχισμένο τόν εαυτό του; Μονάχα ένας αναίσθητος μπορεί νά νοιώσει τέτοια ευτυχία. Όσο γιά κείνον πού θέλει νά επιδείξει στόν πεινασμένο καί στόν στερημένο τήν ελεεινή του αυτή ευτυχία, αυτός είναι αληθινό κτήνος. Καί με  όλα αυτα, υπάρχουνε πολλοί τέτοιοι ανάμεσά μας, στά χρόνια μας, ενώ ήτανε σπάνιοι στά παλαιότερα. Είναι κι αυτό ένα από τά ωραία πού μάς έφερε ο μέγας πολιτισμός από τά μεγάλα κέντρα!

 

Άραγε, πραγματικά είμαι πολύ περίεργος. Μπορούν όλοι αυτοί που πούλησαν τους έλληνες και πρόδωσαν την Ελλάδα. Μπορούν όλοι αυτοί με τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα. Μπορούν όλοι αυτοί που <<δολοφόνησαν>> ψυχές και τους οδήγησαν στην καταστροφή, στην αυτοκτονία, στην φτώχια και στην εξαθλίωση να είναι ευτυχισμένοι;

ΑΡΑΓΕ ΜΠΟΡΟΥΝ;

 

 

Τα παλιά χρόνια οι άνθρωποι ήταν πιο άνθρωποι. Αυτοί που ήταν πλούσιοι και νοικοκυραίοι,  δεν θέλανε και  αποφεύγανε νά πληγώσουνε τούς φτωχότερους, καί νοιώθανε τήν ανάγκη νά τούς ζεστάνουνε καί κείνους, στέλνοντας κρυφά στά σπίτια τους, διακριτικά,  διάφορα δώρα, μέ τρόπο, ώστε νά μή τούς ταπεινώσουνε.

 

«Βίος ανεόρταστος μακρά οδός απανδόχευτος», πού θά πή, «Ζωή δίχως γιορτή, είναι σάν τόν μακρύ τόν δρόμο τόν δρόμο πού δέν έχει πανδοχείο νά ξεκουραστείς».

Κάποιοι μοντερνοποιημένοι, τάχα μου ευρωπαίοι και παγκοσμιοποιημένοι,  κάνουνε τόν βαρύ καί τόν θετικό, τόν κύριο πού δέν έχει αισθηματολογίες. Παριστάνουν τους κάποιους επειδή βρέθηκαν σε μια θέση χωρίς να έχουν σκίσει μια χαρτοπετσέτα στην ζωή τους. Χωρίς να έχουν γευτεί την αγωνία για το μεροκάματο και πως βγαίνει αυτό. Αυτοί γιά μένα είναι ξερίχια ψυχικά, παγωμένες ερημιές, δίχως αγάπη, δίχως χαρά, μά δίχως πόνο. Γιατί χαρά καί πόνος είναι δεμένα. Αυτές  οι ψυχές είναι σαν τα  νεκρά τα  βουνά που δεν  πατά άνθρωπος.  Είναι ένα ξεροχώραφο που δεν φυτρώνει τίποτε άλλο εκτός από αγκάθια και τσουκνίδες.   Ωστόσο, κάτι τέτοιοι «ορθολογιστές» καί «θετικισταί», ξετρελαίνονται γιά κάποιες ανόητες ξενόφερτες φιέστες καί γιά κάτι μοντέρνα γλέντια πού ρεζιλεύουνε τόν άνθρωπο, φτάνει πού γίνονται κατά τό κοσμοπολίτικο μοντέλο πού βρίσκεται στά «μεγάλα κέντρα τού εξωτερικού».

Αδέρφια μου. Φυλάξτε τά ελληνικά, την ορθοδοξία μας και τις αξίες μας και  γιορτάστε όπως γιορτάζανε οι πατεράδες σας, οι παππούδες μας και οι γιαγιάδες μας καί μή ξεγιελιώσατε μέ τά ξένα κι άνοστα πυροτεχνήματα. Οι δικές μας οι γιορτές αδελφώνουν τούς ανθρώπους, τούς ενώνει η αγάπη τού Χριστού. Μήν κάνετε επιδείξεις.

Βάλετε τά ρούχα σας, όμορφα ενδυθείτε, στην εκκλησία τρέξετε, μέ προθυμία μπείτε, να ακούσετε μέ προσοχή όλη τήν υμνωδία, καί μέ πολλή ευλάβεια τήν Θεία Λειτουργία. Καί πάλι σάν γυρίσετε στο σπίτι  σας, ευθύς τραπέζι στρώστε, βάλτε το φαγητό σας. Καί τόν σταυρό σας κάνετε, γευτείτε, ευφρανθείτε. Δώστε καί κανενός φτωχού.

«όστις νά υστερήται».

Αθάνατη ελληνική φυλή! Φτωχή μά αρχοντομαθημένη, βασανισμένη, μά χαρούμενη καί καλόκαρδη περισσότερο από τούς ευτυχισμένους τής γής, πού τούς μαράζωσε η καλοπέραση.

Ναί, αδερφοί μου Έλληνες, χαίρεστε μαζί μέ κείνους πού χαίρονται καί κλαίτε μαζί μέ κείνους πού κλαίνε, καί εκεί μονάχα θά βρείτε ανακούφιση. Δίνετε στούς άλλους από  ότι έχετε. Το παραπάνω απ ότι έχει κανένας ανάγκη, τό κλέβει από τόν άλλον.

«Μακάριον τό διδόναι μάλλον, ή λαμβάνειν».

Πολλοί από σάς θά έχουν ίσως περισσότερο από μένα τό δικαίωμα νά μού πούνε αυτά πού λέγω εγώ σέ σάς. Δέν είμαι «ο ποιήσας καί διδάξας», αλλοίμονό μου! Μά γιά νά μή σκανδαλισθεί  κανένας πώς τά λόγιά μου είναι ολότελα κούφια, στενεύομαι νά πώ πώς προσπαθώ νά μήν είμαι ολότελα «ο δάσκαλος πού δίδασκε καί νόμο δέν εκράτει».

ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ; ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟShare on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Pin on Pinterest
Pinterest

ΠΕΡΙ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ

Είναι καιρός που τα σημεία πείθουν. Είναι καιρός που τα σημεία φαίνονται ολοκάθαρα. Είναι καιρός που τα σημεία φωνάζουν, ένα τυφλός δεν τα βλέπει και ένας κούφος δεν τα ακούει.  Πλησιάζουμε σε αυτήν την ώρα. Γι’ αυτό προκαλώ την αγάπη σας, αν και η μετάνοια είναι πάντοτε επιβεβλημένη, αυτήν την ώρα είναι επείγουσα!!! Αδελφοί μου εάν δεν πείσομε  την αγαθότητα Του ότι μετανοούμε, επεμβαίνει ο Θεός, όπως και άλλοτε επενέβει, (πχ) στον κατακλυσμό και σε  άλλους τοπικούς κατακλυσμούς.

 

Τα έχουν πει και οι πατέρες μας φυσικά, ότι φτάσαμε σε αυτό το σημείο της επεμβάσεως της ορμητικής Θείας δικαιοσύνης, για να αναχαιτίσει ο Θεός το παράλογο, την αμαρτία και τους παραλόγους μαζί.

Εσύ  ποιόν περιμένεις; Το Χριστό ή τον αντίχριστο;

 

 

Όλοι κάποιον περιμένουν να τους λύσει τα προβλήματα, να τους βοηθήσει και πραγματικά να τους σώσει. Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι εργάζονται πυρετωδώς για να εφαρμόσουν τη νέα τάξη πραγμάτων, διότι πιστεύουν  ότι θα φτιάξουν ένα νέο κόσμο, ευτυχισμένο και χαρούμενο, με επάρκεια αγαθών και χωρίς πολέμους και ταραχές.

 

Νέος κόσμος και νέα τάξη πραγμάτων δε γίνεται με παλαιούς ανθρώπους.

 

Ο ίδιος ο Κύριος Ιησούς Χριστός εξήγησε:

«Ουδείς βάλλει επίρραμα αγνάφου πανίου επί ιμάτιον παλαιόν, διότι αφαιρεί το αναπλήρωμα αυτού από του ιματίου και γίνεται σχίσμα χειρότερον. Ουδέ βάλλουσιν οίνον νέον εις ασκούς παλαιούς, ειδεμή σχίζονται οι ασκοί και ο οίνος εκχέεται και οι ασκοί φθείρονται, αλλά βάλλουσι οίνον νέον εις ασκούς νέους και αμφότερα διατηρούνται». Ματθαίος θ:16,17

Το νέο μπάλωμα σε παλιό κοστούμι και το νέο κρασί σε παλιούς ασκούς δε γίνεται.

Νέα τάξη πραγμάτων με ανθρώπους παλαιούς με καρδιά γεμάτη κακία, μίσος, πορνεία, μοιχεία και δίψα για πλουτισμό και δόξα οδηγούμαστε στην καταστροφή. Χρειάζονται νέες καρδιές, γεμάτες με τον καρπό του Αγίου Πνεύματος για να δημιουργήσουν μια νέα κοινωνία αγάπης, χαράς και ειρήνης.

Βεβαίως αυτός που υπόσχεται πολλά είναι ο αντίχριστος και αυτοί που περιμένουν πολλά είναι οι άπιστοι και ασεβείς οι οποίοι δε δέχθηκαν την αγάπη του Χριστού για να σωθούν και να γίνουν νέοι άνθρωποι.

 

Ο αντίχριστος θα έλθει. Οι άνθρωποι θα ενθουσιαστούν και θα τον εξυψώσουν, αλλά γρήγορα θα απογοητευθούν και θα απελπιστούν, γιατί  θα δουν τις προσδοκίες τους να καταρρέουν σαν χάρτινος πύργος.

 

Ο Μόνος που υπόσχεται και μπορεί να κάνει μια νέα κατάσταση πραγμάτων και νέα κοινωνία, είναι ο Ιησούς Χριστός. Ο Ιησούς Χριστός έχει αρχίσει να αλλάζει πρώτα τις καρδιές και να ετοιμάζει μια βασιλεία αιώνια στην οποία θα υπάρχει «δικαιοσύνη και ειρήνη και χαρά εν Πνεύματι Αγίω».

 

Η παγκόσμια κρίση είναι τεχνητή, θα επιδεινωθεί κι άλλο, και όταν χάσουμε εντελώς την καλοπέραση μας, θα μας πούνε να μας την ξαναδώσουνε με αντάλλαγμα να λάβουμε το περιβόητο τσιπάκι στο σώμα μας.

 

Αυτή είναι όλη η αλήθεια για την κρίση, και όλα τα άλλα είναι απλώς για να περνάει η ώρα. Η προφητείες όλες βγαίνουν μία μία,η νέα τάξη πραγμάτων και τα πιόνια τις προχωράνε στην ολοκλήρωση του σχεδίου τους.

 

 

Ετοιμαστείτε όσοι από εσάς πιστεύετε πραγματικά στον Θεό, για μεγάλους αγώνες και θυσίες. Ο δρόμος θα είναι δύσβατος, αλλά στο τέλος θα μας περιμένει μιά όαση.

Ψάξτε να βρείτε πεφωτισμένους γέροντες  και όχι ψευτογέροντες που σου κάνουν τους πνευματικούς και από πίσω βουλιάζουν μέσα στην χλιδή και στην πολυτέλεια. Είναι πολύ λίγοι οι καλοί αλλά υπάρχουν. Κρατήστε την αλήθεια της ορθοδοξίας μέσα σας γιατί έστω και ένας ορθόδοξος να μείνει, φτάνει για να φτάσουμε στο ποθητό αποτέλεσμα.

 

Ο αντίχριστος δεν θα εμφανιστεί ως ένας άνθρωπος που θα κάνει θαύματα. Δεν είναι τόσο ανόητος για να αποκαλυφθεί, γιατί σε μιά τέτοια περίπτωση θα κατάφερνε το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα! Απλώς θα δράσει μέσο ενός πανίσχυρου παγκόσμιου κυβερνήτη, για να μπορέσει να περάσει στην ανθρωπότητα τα σιχαμένα σχέδια του. Όταν λέμε θα έρθει ο αντίχριστος, δεν εννοούμε μία υπαρκτή ανθρώπινη προσωπικότητα, αλλά θα έρθει,  η τι λέω θα έρθει,  έχει έρθει.  Έχει έρθει η νοοτροπία και το πνεύμα του αντίχριστου. Θα επικρατήσει η απόλυτη δυστυχία επάνω στην γή. Ο άνθρωπος θα γίνει απόλυτα εγκλωβισμένος και δυστυχισμένος! Όσοι θα έχουν τον Χριστό μέσα στην καρδιά τους, θα νιώθουν ευτυχισμένοι και δυνατοί, κι ας είναι περιτριγυρισμένοι  από απόλυτη δυστυχία γύρω τους! Ελάχιστοι θα είναι αυτοί, γιατί η ανθρωπότητα βαδίζει στην απόλυτη αποστασία από τον Θεό!

Έρχεται η ανάσταση η δική μας αλλά πριν αναστηθούμε θα σταυρωθούμε. Πριν την ανάσταση προηγείται η σταύρωση.

Γιά να έλθει η Ανάσταση, και να σημάνει ο κώδων, πρέπει να προηγηθεί η Σταύρωση. Ποιά  είναι για τον άνθρωπο  η Σταύρωση ; Είναι η πικρία, τα βάσανα, οι πόνοι, η θλίψεις, η συκοφαντία, η κακή περίθαλψη. Όλα  αυτά μας κάνουν να υποφέρουμε την σταύρωση.

 

 

Όπως προανέφερα πλέον ζούμε τους έσχατους καιρούς. Ζούμε στα χρόνια του αντίχριστου. Φυσικά ο διάβολος προσπαθεί να αποδείξει το αντίθετο και αυτό το καταφέρνει σε πολύ μεγάλο ποσοστό  παρασύροντας ότι βρει μπροστά του.

 

Ο τελικός στόχος της παγκοσμιοποίησης και της νέας τάξης πραγμάτων,  είναι να φτάσουμε στην απόλυτη υποδούλωσή μας στο σατανά και στον απόλυτο έλεγχο και εξευτελισμό της ανθρώπινης προσωπικότητας, ενώ όσοι δε θα δεχτούν  το σφράγισμα του αντίχριστου θα αποβάλλονται, μέσω του ηλεκτρονικού παγκόσμιου τότε συστήματος, από κάθε πρόσβαση και παροχή σε υπηρεσίες και αγαθά, ακόμη και σε υπηρεσίες υγείας και θα αφήνονται στην τύχη τους μέχρι να πεθάνουν, ή θα φυλακίζονται ως ύποπτοι και εν δυνάμει τρομοκράτες αυτού του νέου συστήματος του απόλυτου παγκόσμιου ελέγχου.

Οι δημιουργοί αυτού του συστήματος υποθάλπουν και σκοπίμως επιτρέπουν την τρομοκρατία σήμερα, για να έχουν άλλοθι εκείνη την περίοδο που θα επιβάλλουν δια νόμου το φρικιαστικότερο σύστημα παγκόσμιου ελέγχου της ανθρώπινης προσωπικότητας.

 

Ας σχεδιάζουν όμως αυτοί…

Εμείς οι Χριστιανοί γνωρίζουμε πολύ καλά ότι άλλα τα σχέδια των ανθρώπων και άλλα του Θεού…

Άλλη μια αναφορά (προφητεία) επίσης ότι το σφράγισμα θα γίνει στο δεξί  χέρι ή στο «βλέφαρο” (με επίσης αναφορά της λέξης «μέτωπο”, κάτι που δεν αντιβαίνει, αλλά μάλλον διευκρινίζει καλύτερα, την Αποκάλυψη του Αποστόλου Ιωάννη), είναι και του Αγίου Δαμασκηνού του Υποδιακόνου και Στουδίτου του Θεσσαλονικέως, ο οποίος έζησε τον 16ο αιώνα μ. Χ. και συνέγραψε το διάσημο βιβλίο ”Θησαυρός”.

Γράφει λοιπόν ο Άγιος στον «Θησαυρό”, στο Λόγο ΚΓ Περί της Β’ Παρουσίας του Χριστού: «Τότε θέλει τούς αποκριθή ο πλάνος νά τούς ειπή: Ελάτε νά σάς κάμω βούλαν είς τό δεξιόν χέρι καί είς τό μέτωπον, καί τότε νά σάς δώσω είτι γυρεύετε Εκείνοι δέ, μή γνωρίζοντες τήν πλάνην του θέλουν σταθή νά τούς βουλλώση είς τό δεξιόν χέρι καί είς τό βλέφαρον, διά νά μή δύνανται πλέον νά κάμουν τόν Σταυρό τούς, αλλά νά ήναι όλως διόλου εδικοί του…»

 

Το κακό είναι ότι θα πλανηθούν ενδεχομένως και πολλοί Πνευματικοί Πατέρες της Εκκλησίας μας που δεν θα γνωρίζουν μέχρι που έχει φθάσει η τεχνολογία σήμερα και θα αναμένουν και αυτοί το σφράγισμα πάνω στο σώμα με άλλο τρόπο, οπότε θα συμβουλέψουν εν αγνοία τους λανθασμένα τα πνευματικά τους παιδιά.

Ας κάνουμε προσευχή να μη συμβεί αυτό ποτέ και πουθενά.

 

 

Γι αυτό λοιπόν η μόνη λύση είναι ο Πνευματικός Αγώνας, στον οποίο θα πρέπει να εξασκούμαστε ήδη καθημερινά στη ζωή μας, για να ελκύσουμε το έλεος του Θεού, προκειμένου να είμαστε έτοιμοι όταν θα έρθουν εκείνες οι δύσκολες μέρες, οι οποίες, όπως δείχνουν τα πράγματα, δεν είναι πολύ μακριά μας.

 

Ο Άγιος Παΐσιος αναφέρει ότι το σφράγισμα θα είναι με ακτίνες λέιζερ και δεν θα διακρίνεται εξωτερικά (αν ήταν το microchip όμως θα φαινόταν ως ένα μικρό εξόγκωμα).

Η ώρα της Ομολογίας Χριστού και του νέου μαρτυρίου είναι ακριβώς μπροστά μας.

 

Να, γιατί χρειάζεται ο Πνευματικός  μας Αγώνας να ξεκινήσει από τώρα,

Γιατί  όπως είπε και αλλού πάλι ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης: «…να κάνουμε ότι μπορούμε εμείς να κάνουμε, για να κάνει και ο Θεός ότι εμείς δεν μπορούμε…”

 

Ποιον περιμένεις το Χριστό ή τον αντίχριστο; Αν θέλεις το Χριστό, ζήτησέ Τον σήμερα και δήλωσέ Του ότι Τον πιστεύεις και Τον αγαπάς.

Καλό κουράγιο και ευλογημένο αγώνα σας εύχομαι μέσα από την καρδιά μου.

ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ; ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟShare on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Pin on Pinterest
Pinterest

ΘΕΛΕΙ ΚΟΠΟ ΚΑΙ ΠΙΣΤΗ Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ

αναρτήθηκε σε: Θεία κηρύγματα | 0

Αν ίσως θυμάστε, στις εφηβικές ή ακόμα και σε μεγαλύτερες ηλικιακά παρέες, υπήρχε ένα παιχνίδι, το οποίο ήταν ικανό να ανατρέψει «κοσμοθεωρίες». Θάρρος ή αλήθεια;

Είναι ένα παιχνίδι που δε σταμάτησε ποτέ να υπάρχει. Στην καθημερινότητά μας, θα μπορούσαμε να πούμε ότι εφαρμόζεται αρκετά συχνά, κάποιες φορές ακόμα και αντιφατικά. Υπάρχουν στιγμές που λείπει το θάρρος, άλλες πάλι λείπει η αλήθεια. Ή αν τα συνδέσουμε ίσως τελικά λείπει το θάρρος για να πούμε την αλήθεια. Πώς φτάσαμε να λείπουν όμως αυτά τα δύο βασικά στοιχεία πολιτισμού; Εύκολα. Απλώς υιοθετήσαμε ένα τρίτο.

Μάθαμε να δυσκολεύουμε και να κάνουμε περισσότερο σύνθετη τη ζωή μας, όταν αποφασίσαμε να ασχοληθούμε με τη «διπλωματία» που διαφημίζεται και επικροτείται πολύ στην εποχή μας. Θεωρούμε ότι όντες -φαινομενικά- ταιριαστοί με όλους, η ζωή θα κυλά πιο ήρεμα κι εμείς αποφεύγοντας διαφωνίες, γινόμαστε φιλήσυχοι. Πού είναι το λάθος σε όλο αυτό;

 

Η αγένεια  ανέκαθεν ήταν αγένεια σε όποια έκδοσή της κι αν υπάρχει σήμερα κι ασχέτως τις λέξεις με τις οποίες κάποιοι προσπαθούν να την «ωραιοποιήσουν». Δεν είναι θαρραλέος ο εκάστοτε αγενής, απλώς είναι ένας άνθρωπος που θέλει να μειώνει, όχι να βελτιώνει τον περίγυρό του.

 

Η αλήθεια πάλι και το θάρρος, εντάσσονται στις αρετές και υποδηλώνουν ανθρώπους με γεμάτη παιδεία, οι οποίοι δεν ανέχονται ούτε τους δικούς τους ανθρώπους ούτε την κοινωνία τους, να χωλαίνει. Δεν μεγάλωσαν αβρόχοις ποσίν, απεναντίας κουράστηκαν για να μάθουν να ορθώνουν ανάστημα και άποψη. Κουράστηκαν να ξεπεράσουν το φόβο για το αν θα γίνουν δεκτοί απ’ τους άλλους, αφού λέγοντάς τους και αλήθειες που μπορεί να μην άρεσαν, δεν ήταν και τόσο αγαπητοί. Κι εν τέλει κουράστηκαν, γιατί έπρεπε να επιβιώσουν σε κοινωνίες που ακόμα «παίζουν» με το αν θα πουν αλήθειες ή όχι.

Είκοσι χρόνια από τώρα θα είσαι πιο απογοητευμένος για τα πράγματα που δεν έκανες παρά για τα πράγματα που έκανες. Γι’ αυτό, λύσε τους κάβους. Σαλπάρισε μακριά από το σίγουρο λιμάνι. Εξερεύνησε, ονειρέψου, ανακάλυψε. Είναι καλύτερα να στέκεσαι όρθιος με σπασμένο και μπανταρισμένο κεφάλι, από το να σέρνεσαι με την κοιλιά για να γλιτώσεις το κεφάλι σου.

Υπάρχουν άνθρωποι που εξαιτίας της θέσης τους ή των έργων τους προσελκύουν τη δημοσιότητα, είτε το θέλουν είτε όχι. Υπάρχουν και κάποιοι που αγωνίζονται συνειδητά γι’ αυτήν. Για να ακούσουν τα «μπράβο» των άλλων, να συζητηθεί το όνομά τους.

 

Κάποτε φτάνουν στο σημείο να ευχαριστούνται ακόμη και με το να σχολιάζονται για το κακό το οποίο κάνουν. Δεν τους ενδιαφέρει όμως η αιτία ή το περιεχόμενο. Αρκεί να ασχοληθούν οι άλλοι μαζί τους. Η εποχή μας έχει αναγάγει αυτή τη στάση ζωής σε απόλυτη αξία, μέσω της εικονικής πραγματικότητας, μέσω του Διαδικτύου. Τώρα δεν είναι λόγοι ή έργα που οδηγούν στη συζήτηση για τους ανθρώπους. Είναι η εικόνα, η φωτογραφία, η σωματική διάσταση. Ζητούμε να μας συζητούν γι’ αυτό που φαινόμαστε. Κάποτε η τύχη του κόσμου και τω λαών, κατά άνθρωπο, κρίνεται από το ποιοι θα γίνουν ηγέτες όχι γι’ αυτό που είναι και πρεσβεύουν, αλλά γι’ αυτοί που δείχνουν προς τα έξω, την εμφανισιμότητα, την επικοινωνιακότητα, ίσως το «απόλυτο τίποτα».

Απέναντι σ’ αυτήν την κατηγορία των ανθρώπων, υπάρχουν και κάποιοι άλλοι, οι οποίοι λειτουργούν με σεμνότητα. Με μέτρο. Όχι μόνο δεν αυτοπροβάλλονται, αλλά και όταν χρειάζεται να ελκύσουν το ενδιαφέρον των άλλων για συγκεκριμένους λόγους, προχωρούν σχεδόν κρυφά. Χωρίς θόρυβο. Ει δυνατόν να μην τους αντιληφθεί κανείς. Είναι όσοι γράφουν ιστορία μέσα από την ταπεινή διακονία. Όσοι ζούνε και πορεύονται στον χρόνο όντας γνωστοί από λίγους που μπορούν να τους εκτιμήσουν, κυρίως όμως από τον Θεό. Αυτοί που δεν κραυγάζουν και που δε θα γίνουν γνωστά τα αιτήματα, τα όνειρα, τα «θέλω» τους, που δε θα τους χρησιμοποιήσουν οι λίγοι και ισχυροί, αλλά θα μείνουν στις καρδιές όσων τους συναντούν όντας οι γείτονες της διπλανής πόρτας, αυτοί που είναι διαθέσιμοι οτιδήποτε κι αν συμβεί, αυτοί που ξέρουν να αγαπήσουν, να συμπαρασταθούν, ακόμη κι αν δεν μπορούν να απαντήσουν στα ερωτήματα των μεγάλων και τρανών.

 

Θέλει κόπο, θέληση και πίστη η «ανάσταση», άνθρωπε.

Δύσκολες μέρες. Μέρες χρεωμένες και σκοτεινές. Οξύμωρο με τόσο ήλιο και τέτοια εποχή  που έφτασε. Αλλά σκοτάδι και παγωνιά. Μέσα μας πάνω από όλα κι ύστερα γύρω μας.

Άνεργοι, άστεγοι, χρεωμένοι και φυγάδες. Όλοι μαζί φτιάχνουν το κάδρο του σήμερα.

Και πολύ θα ήθελες να οραματιστείς, αλλά  αντί να οραματιστείς  σκέφτεσαι λογαριασμούς, χαράτσια κι ελλείψεις. Κι άδικο δεν έχεις.

Καμιά Ανάσταση δεν είναι εύκολη. Κανένα σκοτάδι δεν παλεύεται εύκολα. Θέλει κόπο και πείσμα η αλλαγή. Θέλει χρόνο και θέληση η ανάσταση.

Τούτη η ζωή, που τόσο μαύρη έχει καταντήσει, θέλει ελπίδα.

Έρχονται ζόρια, κανείς δεν το αρνείται. Ο καθένας, άλλος πολύ άλλος λιγότερο, ανεβαίνει το Γολγοθά του. Κουβαλά ένα σταυρό καμωμένο στα μέτρα του κι είναι το βάρος του που φαίνεται ασήκωτο.

Αλλά όλα τα μπορεί κανείς. Αρκεί να έχει θέληση κι ελπίδα. Βουλιάζοντας στην απελπισία, τρυπώνουμε στα λαγούμια του φόβου κι απομένουμε στις τρύπες μας.

Μα δεν είναι η φυσική μας θέση εκεί.

Γεννηθήκαμε για το φως. Γι’ αυτό πλαστήκαμε κι αυτό οφείλουμε να διεκδικήσουμε.

Κι αν τα πάθη είναι από τη μοίρα μας φερμένα, καλώς να ορίσουν.

Εμείς δεν έχουμε άλλο από το να τα υπομένουμε στωικά και να ελπίζουμε στην ανάσταση.

Περιμένουμε το θαύμα. Χωρίς πίστη θαύμα δεν υπάρχει ούτε θα έρθει ποτέ.

Το θαύμα δεν θέλει πίστη στον εαυτό μας αλλά στο Θεό.

Ο άνθρωπος, αν θέλει να μη βασανίζεται, πρέπει να πιστέψει στο “χωρίς εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν”, που είπε ο Χριστός. Να απελπισθεί  δηλαδή από τον εαυτό του με την καλή έννοια και να πιστέψει στην δύναμη του Θεού. Όταν κανείς απελπισθεί με την καλή έννοια από τον εαυτό του, τότε βρίσκει τον Θεό. “Την πάσαν ελπίδα μου είς σε ανατίθημι”. Ακόμη και οι πιο πνευματικοί άνθρωποι δεν έχουν εξασφαλίσει την ζωή τους, γι’ αυτό και κρατούν συνέχεια τον εαυτό τους στην ασφάλεια του Θεού, ελπίζουν στον Θεό και απελπίζονται μόνον από το “εγώ” τους, διότι το “εγώ” φέρνει στον άνθρωπο όλη την πνευματική δυστυχία.

Η αυτοπεποίθηση είναι ο μεγαλύτερος και χειρότερος εχθρός μας, γιατί μας τινάζει ξαφνικά αλύπητα στον αέρα και μας αφήνει δυστυχισμένους στους δρόμους. Όταν ο άνθρωπος έχει αυτοπεποίθηση, δένεται και δεν μπορεί να κάνη τίποτε ή παλεύει μόνος του. Τότε επόμενο είναι να νικηθεί από τον εχθρό ή να αποτύχει και να συντριβή το “εγώ” του.

Ο Χριστός ζητούσε πρώτα την πίστη στην δύναμη του Θεού και ύστερα έκανε το θαύμα. “Αν πιστεύεις στην δύναμη του Θεού, θα γιατρευθείς”, έλεγε. Όχι όπως λένε λανθασμένα μερικοί σήμερα: “Ο άνθρωπος έχει δυνάμεις, και αν πιστεύει στις δυνάμεις του, μπορεί να κάνη τα πάντα. Πίστεψε ο άνθρωπος στις δικές του δυνάμεις και να τα αποτελέσματα.

 

Δε θέλει θόρυβο η ζωή. Η πίστη. Η σχέση με τον Χριστό. Δε θέλει καμία απαίτηση. Συναίσθηση της αναξιότητάς μας θέλει. Ελπίδα και τόλμη να αγγίξουμε, όχι όμως γιατί δικαιούμαστε, αλλά γιατί Εκείνος μας αγαπά. Δε θέλει θόρυβο ούτε η σύγχρονη ζωή. Δεν έχει νόημα να προβάλλουμε μάταια την εικόνα μας, το πρόσωπό μας, τον εαυτό μας, αλλά μόνο όταν μας ζητηθεί από τον Θεό και τους ανθρώπους όχι για να έχουμε μία πρόσκαιρη δόξα, αλλά για να λειτουργήσει η δύναμη του Θεού και μέσα μας και δι’ ημών στον κόσμο. Γιατί ο Θεός αποκαλύπτεται μέσω των ανθρώπων. Μέσω της πίστης και της αγάπης. Αυτή είναι η μοναδική αλήθεια την οποία λησμονεί ο κόσμος και που καλούμαστε τελικά δια των αγίων και της δικής μας ζωής να ζούμε και να φανερώνουμε με τις λιγοστές μας δυνάμεις.

ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ; ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟShare on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Pin on Pinterest
Pinterest

ΠΟΛΛΟΙ ΜΙΛΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΕΟ. ΠΟΙΗΜΑ ΠΑΤΕΡ ΘΕΟΦΙΛΟΣ

 

Πολλοί μιλούν για Τον Θεό

 μα λίγοι Τον πιστεύουν.

Απλά Τον χρησιμοποιούν

χωρίς να Τον λατρεύουν.

Δεν ήρθε ο Χριστός στην γη

συμφέρον να διδάξει.

Για την αγάπη μίλησε 

και το ‘δειξε στην πράξη.

Πολλοί μιλούν για Τον Χριστό 

μα οι ίδιοι Τον σταυρώνουν.

Και κάθε μέρα στο κορμί 

με λόγχη Τον καρφώνουν.

Πολλοί για το συμφέρον τους

και πάλι θα φωνάξουν.

Σταύρωσον σταύρωσον Αυτόν

ποτέ δεν θα διστάσουν.

Μια μάσκα χρησιμοποιούν

και την υποκρισία.

Για να καλύψουνε καλά

φθόνο κι υποκρισία.

Όλους μας κάλεσε ο Χριστός

να μείνουμε κοντά Του.

Και να μας βάλει θέλησε 

μέσα στην αγκαλιά Του.

Όλοι μας γίναμε κλητοί

άνοιξ’ την αγκαλιά Του.

Ολίγοι δε οι εκλεκτοί

που θά  ‘μαστε κοντά Του.

ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ; ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟShare on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Pin on Pinterest
Pinterest

ΕΓΩ ΣΕ ΡΩΤΩ;  ΕΣΥ ΘΑ ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ;

αναρτήθηκε σε: Θεία κηρύγματα | 0

Θεός υπάρχει ή δεν υπάρχει; Γιατί πιστεύεις στον Θεό;  Τον ειδές; Εάν τον είδες που τον είδες ;Γιατί λες ότι είσαι χριστιανός;  Είσαι αληθινός η ιμιτασιόν χριστιανός;  Είσαι χριστιανός στα λόγια η στην πράξη; Μπορείς να μου αποδείξεις με δικά σου λόγια  την ύπαρξη του Θεού;  Σε έναν άθεο  πως θα αποδείξεις την ύπαρξη του Θεού;  Ίσως πείτε δεν ξέρω, δεν μ’ ενδιαφέρει. Δεν μπορείτε όμως να ξεφύγετε τόσο απλά.  Έμενα μπορείτε να μου πείτε ψέματα. Τον εαυτό σας να τον ξεγελάσετε  αλλά τον Θεό δεν μπορείτε να τον κοροϊδέψετε.

ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ  ΣΟΥ.

ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ; ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟShare on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Pin on Pinterest
Pinterest

ΠΟΥ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΣ; ΣΥΝΗΔΗΣΗ ΚΑΙ ΤΥΨΕΩΝ ΓΩΝΙΑ

Είναι αρκετοί και έχουν όλοι ονοματεπώνυμο. Είναι παντού και τριγυρνάνε ανάμεσα μας. Την ιστορία όλοι την ξέρουμε, από τα παιδικά μας ακόμα χρόνια. Άλλοτε , μας την διηγούνταν σαν παραμύθι, άλλοτε σαν σχολική διδαχή στο μάθημα των θρησκευτικών και άλλοτε ως επιστημονική ανάλυση από ειδικούς, της προσωπικότητας του ατόμου.

 

Ένας ο πρωταγωνιστής ,πολλοί οι δεύτεροι ρόλοι και ακόμα περισσότεροι οι κομπάρσοι που παίρνουν μέρος σε αυτή την Βιβλική ιστορία . Υπάρχει όμως ένα πρόσωπο που κατά κοινή ομολογία , είναι και αυτός συμπρωταγωνιστής στην ιδία ιστορία ,στο θλιβερό της όμως κομμάτι.

 

Είναι αυτό του Ιούδα . Επίκαιρη αναφορά άλλωστε στην εποχή μας και στις ημέρες μας. Ένα πρόσωπο που συγκέντρωσε επάνω του την κατάρα των λαών της Ορθοδοξίας και που ταυτίστηκε με όλους τους προδότες της υφηλίου. Ένα πρόσωπο που διέπραξε την πιο ανίερη πράξη στον κόσμο.

 

Όταν θέλουμε να χαρακτηρίσουμε ,να καυτηριάσουμε και να δείξουμε παρόμοιες συμπεριφορές, αβίαστα έρχεται στα χείλη μας ο χαρακτηρισμός αυτός του » Ιούδα » Στις σύγχρονες κοινωνίες μας που δυστυχώς πλέον λειτουργούν ,σαν χωνευτήρια ιδεών και αξιών υπάρχουν πολλοί Ιούδας με μοντέρνα πρόσωπα. Ιούδας που τριγυρνούν ανάμεσα μας.

Είναι αυτοί με την βρώμικη ψυχή που το μόνο που κάνουν είναι να  πληγώνουν, να προδίδουν, να συκοφαντούν και να προσπαθούν να καταστρέψουν τους άλλους για να ανέβουν αυτοί.

Δε θα πω περαστικά στους ανθρώπους που χαραμίζονται δίπλα τους γιατί αργά ή γρήγορα με την πάροδο του χρόνου όλα αυτά θα είναι περαστικά και αγύριστα.

Θα σταθώ στους θύτες της υπόθεσης γιατί αυτούς λυπάμαι. Πατάνε επί πτωμάτων και μπορούν να προδώσουν τον άλλο στο λεπτό, αρκεί να ικανοποιηθεί το σάπιο εγώ τους.

Ψεύτικοι άνθρωποι με βρώμικη καρδιά θα σου πω και θα με κατακλύσουν συναισθήματα οργής για το κακό που προκάλεσαν σε μένα, σε σένα, στον δίπλα και για το χρόνο που σπατάλησαν από τις ζωές μας.

 

Συνηθίζουν βλέπεις κάποιοι άνθρωποι να φέρονται έτσι. Θα σε υποτιμήσουν και θα σε κάνουν να πιστεύεις ότι τους χρειάζεσαι πραγματικά, λες και υπάρχει άνθρωπος που είναι αναντικατάστατος.

 

ΤΟΥΣ ΛΥΠΑΜΑΙ ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟΚΤΟΝΟΥΝ

Τους λυπάμαι γιατί γίνονται δούλοι  στον πιο απάνθρωπο αφέντη,  τον αρχέκακο διάβολο.

Τους λυπάμαι γιατί ενώ θα ανέβουν σε αυτήν την ζωή, την πρόσκαιρη, η ψυχή τους  στην αιωνία ζωή θα βρίσκεται στα τάρταρα.

 

Ανά εποχές ξεκαθαρίζουμε τις ντουλάπες μας. Τακτοποιούμε  σιγά-σιγά τα  ρούχα στα ράφια και στις κρεμάστρες.

 

Με τα ρούχα είναι πιο εύκολα τα πράγματα. Δεν σου αρέσει;  Δεν σου κάνει;  Δεν είναι στην μόδα;  Απλώς το πετάς ή κάνεις και μια καλή πράξη χαρίζοντάς το σε ανθρώπους που το έχουν ανάγκη!

Την ψυχή σου όμως; Την καρδιά σου; Το μυαλό σου; Μπορείς να τα “ξεκαθαρίσεις” με την ίδια ευκολία; Ρητορικές οι ερωτήσεις φυσικά! Υπάρχουν άνθρωποι που στοιβάζουν συναισθήματα και σκέψεις συνεχώς και αδιαφορούν για το “μπάχαλο” που επικρατεί μέσα τους, απλώς προσπερνώντας το και κάνοντας μια “νέα αρχή”.

 

Μια νέα αρχή με τον καθαρισμό της ψυχής.

Όλοι μας, κάνουμε πράγματα γιατί έτσι μάθαμε. Για να τιμήσουμε την ημέρα όπως της αξίζει!

 

 

Για να γιορτάσουμε τι τελικά; Την Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή του Πάσχα; Την Αγία Ανάσταση και το Άγιο Πάσχα; Την Αγία Τεσσαρακοστή των Χριστουγέννων;  Το δεκαπενθήμερο της Παναγίας μας; Και όλα τα υπόλοιπα;

Ω μα ναι! Νηστεύουμε αμέ! Καθαρίζουμε το σώμα μας. Για την ψυχή μας ούτε λόγος! Αισθανόμαστε ήσυχοι γιατί κάναμε το χρέος μας άλλη μια φορά. Δίνουμε εξηγήσεις στους γύρω μας όταν ρωτούν και προσπαθούμε να πείσουμε όσους δεν μας ακολουθούν, τονίζοντας το μέγα λάθος τους!

Όχι, μην το παρερμηνεύσουμε!!

Κανείς δεν στρέφεται εναντίον της κάθαρσης του σώματος, μα κανείς δεν φροντίζει να καθαρίσει την ψυχή του παράλληλα.

Να «σκουπίσει» τις κατσαρόλες του παρελθόντος και να προχωρήσει.

 

Μα πως μπορεί  να γιορτάσει  και να χαρεί  όταν η ψυχή είναι βρώμικη;

Όταν εύχεσαι για το δικό σου καλό, αλλά παράλληλα επιδιώκεις το κακό του διπλανού σου;

Όταν γεμίζεις την ζωή σου με ψέματα, αλλά διατυμπανίζεις τις «αγαθοεργίες» σου, αυτές που νομίζεις πως θα σε λυτρώσουν;

 

Μια βρώμικη ψυχή, είναι μια βρώμικη ψυχή όσο και αν την ντύσεις με μετάξια, την αρωματίσεις με γαλλικά αρώματα και την στολίσεις με τα ακριβότερα κοσμήματα.

Θα ‘ναι εκεί να σου φωνάζει πως απέτυχες και το ξέρεις!

Θα ‘ναι σαν εκείνους τους μασκαράδες της γιορτής, που όταν τελειώσει, δεν θα ‘χουν λόγο ύπαρξης!

 

Συνείδησης και τύψεων γωνία, ίσως βρεις λίγο νερό να πλυθείς!!

Λόγια εντυπωσιασμού χωρίς πράξεις!

Ξεχνάμε και μας διαφεύγει όμως ότι η ζωή μας κρέμεται σε μια κλωστή. Σε κάθε μας βήμα κρίνεται η ζωή μας. Πόσοι και πόσοι ξύπνησαν και δεν νύχτωσαν; και άλλοι έπεσαν να κοιμηθούν και δεν ξύπνησαν;

Πολλά όνειρα κάμνουμε. Και ξαφνικά έρχεται ο θάνατος και τα ματαιώνει όλα.

ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΙΟΣ ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ ΟΤΙ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙ;

Ο θάνατος μας απειλεί κάθε ώρα και στιγμή, για να φύγουμε από την πρόσκαιρη αυτή ζωή και να πάμε στην αιώνια. Θα έχουμε αφαιρέσει την βρωμιά από την ψυχή μας  η θα ταξιδέψει βρώμικη και λερωμένη?

 

Ο άνθρωπος, γεννιέται πάνω σ’ αυτόν τον πλανήτη , και σιγά-σιγά κάποια ημέρα πεθαίνει σωματικά.

Μα τι είσαι, άνθρωπε, και κομπάζεις καυχώμενος, υπέρογκα φανταζόμενος για το άτομό σου; Εδώ  ένα μικρόβιο αθέατο σε προσβάλλει, και συ αμέσως αρρωσταίνεις, αδιαθετείς και πηγαίνεις στον τάφο. Φαντασμένε θνητέ, βλέπεις τον θάνατο να έρχεται, και ότι θα φύγεις σε άγνωστη χώρα, και υποτάσσεσαι χωρίς καμία αντιλογία. Έχεις την δύναμη να αρνηθείς, να αντισταθείς, να ξεφύγεις απ’ ότι συμβαίνει αυτή την φοβερή ώρα; Τότε τι καυχάσαι, πήλινε άνθρωπε?  Τι έχεις το οποίο δεν σου το ‘δωσε ο Θεός; Δεν σου το παίρνει όταν θέλει; Ναι…… Τότε σκύψε τον αυχένα ταπεινώσου, και έτσι σώζεσαι.

 

Ας φροντίσουμε λοιπόν να μελετούμε τη Σταύρωση του Χριστού, να κάνουμε θεωρία γύρω απ’ αυτήν, να τη ζούμε μέσα μας, για να μπορέσουμε σιγά-σιγά να απαλλαγούμε από την βρωμιά της ψυχής.  Κι έτσι, αφού θεραπευθούμε με το Αίμα του Χριστού, να προετοιμαζόμαστε  για να δώσουμε την τελική μάχη, που θα μας βάλει  στη Βασιλεία Του. Αμήν.

ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ; ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟShare on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Pin on Pinterest
Pinterest

ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΕΙΠΕ Η ΨΥΧΗ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ…….

αναρτήθηκε σε: Θεία κηρύγματα | 0

Αυτό που σου γράφω τώρα, στο γράφω τώρα γιατί πέρασε, αλλά αυτό που πέρασε είναι και ένα μάθημα ζωής. Ναι είναι μάθημα.

Το γράφω τώρα που έχω ηρεμήσει γιατί όταν υπέφερα δεν μπορούσα να σκεφτώ γιατί δεν είχα την ψυχραιμία. Όταν έχανα την ψυχραιμία μου έχανα και την ψυχή μου. Θύμωνα, φώναζα έκλαιγα, τα έβαζα με τον Θεό. Του μιλούσα σαν να Τον είχα μπροστά μου.

<<Γιατί το επιτρέπεις αυτό; Αφού βλέπεις δεν το αντέχω, δεν μπορώ, γιατί με τυραννάς;Γιατί με δοκιμάζεις τόσο σκληρά; Που είσαι; Με ξέχασες; Μήπως τελικά δεν με αγαπάς όσο θέλεις να πιστεύω; Μήπως τελικά δεν υπάρχεις καν;>>

 

Όταν όμως όλα ηρέμησαν και κόπασαν μέσα μου, τα νεύρα, ο εγωισμός, ο θυμός, η απογοήτευση και ήρθε  εκείνο το λυτρωτικό κλάμα, τότε όλα άλλαξαν.  Εκεί είναι που Τον αισθάνθηκα δίπλα μου όσο ποτέ.  Έτσι έμαθα  να κάνω και πάλι υπομονή.  Έμαθα  ίσως την επόμενη φορά να στέκομαι πιο δυνατός. Έμαθα  να βγαίνω από το εγώ μου, να εκτιμώ περισσότερο την κάθε μέρα που ξυπνώ και έχω την υγειά μου,  να ζω πραγματικά και να μαθαίνω εμένα, μαθαίνω πιο βαθιά την έννοια της ευγνωμοσύνης και ίσως τελικά με όλα αυτά μαθαίνω και να Τον αγαπώ περισσότερο.

Τώρα που όλα ηρέμησαν θέλω με λίγα λόγια να σου πω ότι όλα στην ζωή είναι ανθρώπινα.  Τα κάθε συναισθήματα που νιώθουμε.

Ακόμη και η αμφισβήτηση, και ο θυμός προς Εκείνον, και η απογοήτευση και η έλλειψη πίστης.

Ένας κοινός άνθρωπος μπορεί να σε αποκαλέσει αμαρτωλό η αμαρτωλή. Μην το λάβεις στα σοβαρά γιατί ο άνθρωπος είναι ο πιο άδικος κριτής για τους άλλους και ο πιο δίκαιος για τον εαυτό του.

Είμαστε άνθρωποι και όχι Θεοί. Οπότε κάθε φορά που μπορεί να νιώσεις παρόμοια,  μην ταράζεσαι τόσο. Κι αν νιώσεις την ανάγκη να Του μιλήσεις κάνε το. Ακόμη κι αν αυτά που θέλεις να Του πεις είναι μόνο παράπονα και θυμός. Κάνε το. Πίστεψε με είναι πολύ πιο αληθινή μια ‘συζήτηση’ προσευχή τέτοιου είδους που γίνεται με ειλικρίνεια και από βάθος ψυχής,  από οποιαδήποτε ανάγνωση απλής προσευχής.  Είναι εκεί και περιμένει πάντα να ακούσει κάθε αλήθεια της ψυχής σου όπως ακριβώς την αισθάνεσαι!

 

Συνήθως η ψυχή μας ταράζεται από άλλους ανθρώπους,  δημιουργώντας προβλήματα και άσχημες καταστάσεις. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να χάνουμε την αυτοκυριαρχία μας  και  αφού μαυρίζει η ψυχή μας να τα βλέπουμε όλα μαύρα.

 

Ζήσε ακομπλεξάριστα και μην αφήνεις κανέναν να σου δημιουργήσει την παραμικρή ανασφάλεια για τον εαυτό σου. Αναμφίβολα δεν μπορούμε να αρέσουμε σε όλους.  Για κάποιους θα είμαστε πάντοτε αδιάφοροι, για κάποιους άλλους όμως θα είμαστε ξεχωριστοί, εξαιρετικά ξεχωριστοί και ενδιαφέρων άνθρωποι.

 

Το  όλο θέμα είναι να μας αποδέχονται γι’ αυτό που είμαστε, γι’ αυτό που βγάζουμε ,γι’ αυτό που αποπνέουμε , γι’ αυτά που σκεφτόμαστε,  γι’ αυτά που πράττουμε, γι’ αυτό που απελευθερώνουμε στο πέρασμα μας.

Η εικόνα όσο  εντυπωσιακή και να είναι , αν δεν συνοδεύεται από καλλιέργεια μυαλού και ευγένεια ψυχής δεν έχει να προσφέρει τίποτα από μόνη της.

Όλοι μας κάτι έχουμε πάνω μας που μας ενοχλεί, κάτι που θέλουμε να κρύψουμε, κάτι που θα θέλαμε ίσως και με ένα μαγικό τρόπο να εξαφανιστεί.

Πολλές φορές περπατάμε στο δρόμο και νομίζουμε πως όλοι εστιάζουν στην ατέλεια μας. Στην  αμαρτία μας. Έτσι είναι και αυτό συμβαίνει. Ξέρεις όμως γιατί συμβαίνει αυτό;

Γιατί αυτός που βλέπει την δική σου ατέλεια και την δική σου αμαρτία, η δική του ατέλεια και η δική του αμαρτία είναι μεγαλύτερες από τις δικές σου. Απλά προσπαθεί να καλύψει τις δίκες του  μέσα από τις δικές σου.

Ας μη χαλάμε την διάθεση μας λοιπόν. Είναι προτιμότερο να γελάμε και να αυτοσαρκαζόμαστε ακόμη και  μ’ αυτά που μας ενοχλούν , από τα να τα παίρνουμε κατάκαρδα δε νομίζεις ; Αν  εσύ νιώθεις καλά και όμορφα με σένα κανείς δε μπορεί να σου δημιουργήσει ανασφάλειες.

Καθένας μας είναι διαφορετικός, έχει την δική του εσωτερική ομορφιά αλλά και εξωτερική γοητεία. Δεν υπάρχει  εξωτερικά «άσχημος» άνθρωπος . Αλλά ψυχές τυφλωμένες απ’ την ασχήμια που κουβαλούν μέσα τους, με αποτέλεσμα να  βλέπουν τα πάντα άσχημα γύρω τους. Μάθε στους άλλους  να αγαπάς και να σέβεσαι την διαφορετικότητα τους.

Όλοι οι άνθρωποι έχουμε αντιδράσεις, έχουμε συναισθήματα, έχουμε μια ψυχή που άλλοτε πονάει και άλλοτε αγαπάει.

Ξέρεις κάτι? Δεν είμαι ούτε Θεός ούτε Άγιος και γι αυτό δεν μπορώ να σου τα πω όλα με ακρίβεια.  Ένα όμως ξέρω. Όταν όλοι σου επιτεθούν και εσύ συνεχίζεις να τους αγαπάς με όλη σου την ψυχή, τότε έχεις κάνει σωστά τη δουλειά σου.

Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν και τα αντικείμενα και οι δείκτες για να χρησιμοποιηθούν. Στην εποχή μας όμως οι «ΑΝΘΡΩΠΟΙ» τείνουν να χρησιμοποιούνται από τους «ανθρώπους» των θέσεων, γιατί οι τελευταίοι έχουν αγαπήσει τους δείκτες.

 

Αν προσπαθήσουμε έστω και λίγο, ο καθένας από το ρόλο του, να μετατοπιστούμε προς μια πιο ανθρωποκεντρική προσέγγιση, που όλοι επιζητούμε στο βάθος, θα αποκτήσουμε περισσότερο χρόνο με νόημα και θα έρθουμε πιο κοντά στον εξορισμένο εαυτό μας επαναφέροντάς τον και πάλι στη ζωή μας. Τότε και μόνο τότε θα ζούμε πραγματικά. Τότε και μόνο τότε θα μετατρέψουμε τα μικρά του ονόματός μας γράμματα σε κεφαλαία. Προς θεού,  πρέπει επιτέλους να σταματήσουμε να ευνουχίζουμε το υγιές. Δεν είναι εύκολο το έργο, αλλά αξίζει το εγχείρημα με το προσωπικό σύνθημα «ΕΓΩ ΔΕΝ ΠΟΥΛΑΩ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΣΤΟ ΔΙΑΒΟΛΟ»……

ΕΔΩ ΘΑ ΚΛΕΙΣΩ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΜΕ ΜΙΑ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΚΑΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ.

Μια μέρα η ψυχή είπε στην καρδιά:

«Αν μ’ αγαπάς δε θα μ’ ενοχλήσει που δεν μπορώ να σε συναντήσω…

Αν μ’ αγαπάς δε θα μ’ ενοχλήσει που δεν μπορώ να σ’ αγκαλιάσω….

Εγώ όμως σ’ αγαπάω και δεν με ενοχλεί που είσαι μακριά από εμένα…

Εγώ σ’ αγαπώ και σε αποδέχομαι…εσύ;»

Τότε την άκουσε να κλαίει γοερά.

«Τι έχεις, καρδιά μου;», τη ρώτησε η ψυχή.

«Πληγώνομαι από ανθρώπους που τους έδωσα αγάπη και με απογοήτευσαν… που πίστεψα πως άξιζαν να τους περιμένω κι έπεσα έξω… Πονάω πολύ… έχω γεμίσει πληγές… θέλω να ξαποστάσω λίγο… να πάψω να νιώθω και να σκέφτομαι… Να πάψω να χτυπάω πια…», ξέσπασε η καρδιά.

«Ηρέμησε, καρδιά μου… το ξέρω.», είπε γαλήνια η ψυχή.

«Μα πώς μπορείς να το ξέρεις;», απόρησε η καρδιά.

«Εγώ και εσύ είμαστε ένα πια… όταν πονάς, πονάω… όταν είσαι χαρούμενη, είμαι και εγώ…. Απλά η μία είναι πιο δυνατή κάθε φορά για να στηρίζει την άλλη… έτσι πρέπει… Ηρέμησε…. Θα περάσει… Αύριο θα χαμογελάμε μαζί, θα πονέσουμε πάλι μα αυτή είναι η γοητεία της ζωής… είναι γλυκός ο πόνος της αγάπης, καρδιά μου… Μην το ξεχάσεις ποτέ… Σ’ αγαπώ πολύ.»

Το έγραψε  η Χριστίνα Παλακίδου

 

Τέλος προσπάθησε να κρατήσεις την ουσία του μαθήματος που κάθε φορά είναι ίσως και διαφορετική. Μπορεί να περιέχει αγάπη, εξάσκηση δύναμης και υπομονής, αντοχής και ανοχής, ταπείνωσης, και πολλά άλλα που μόνο Εκείνος ξέρει ότι χρειάζεσαι.

ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ; ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟShare on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Pin on Pinterest
Pinterest

ΠΟΙΟΣ ΤΟΛΜΑ;

Κάποιοι βάλθηκαν να αλλάξουν την Ελλάδα μας! Να την απομακρύνουν από την παράδοση των είκοσι τόσων αιώνων, όπου παγκοσμίως έχει αναγνωρισθεί ως η κοιτίδα της Ορθοδοξίας! Όχι μόνον να την καταστήσουν σε άθεο Κράτος, αλλά και να την μετατρέψουν σε Σόδομα και Γόμορρα! Εργάζονται πυρετωδώς για να εδραιωθεί το Κράτος του Αντιχρίστου στην ελληνική και όχι μόνο κοινωνία! Όλοι αυτοί έχουν αποχριστιανιστεί, διώχνοντας τον Χριστό από την καρδιά τους και δίδοντας το δικαίωμα να εισέλθει ο Διάβολος μέσα τους! Κάποτε η οικογένεια ήταν… θερμοκήπιο και σήμερα έχει μετατραπεί σε… ξενοδοχείο, όπου κάποιοι διαμένουν αλλά στην ουσία είναι ξένοι μεταξύ τους. Κάποτε στο σχολείο διδασκόμασταν Χριστό και Ελλάδα, ενώ σήμερα το μάθημα των Θρησκευτικών έχει γίνει Θρησκειολογία. Ψηφίζουν νόμους – εκτρώματα, νομοθετώντας το σκοτάδι και την ανομία! Οι πολιτικοί μας άρχοντες κάποτε σέβονταν την Εκκλησία, ενώ σήμερα την πολεμούν.

 

 

Ο λαός ενεργεί σαν υπνωτισμένος και μια φοβερή δαιμονική δύναμη έχει μπει σε δράση, διεισδύοντας παντού. Παλιά, η δαιμονική αυτή δύναμη κατοικούσε στα δάση, επειδή οι άνθρωποι εκκλησιάζονταν συνέχεια, φορούσαν και τιμούσαν τον Σταυρό, ενώ τα σπίτια τους προστατεύονταν από τις εικόνες, τα αναμμένα κανδήλια, τον αγιασμό. Σήμερα, όμως, τα σπίτια έχουν γίνει κατοικητήριο δαιμόνων εξαιτίας της απιστίας και της απομάκρυνσής τους από τον Χριστό. Οι άνθρωποι έφυγαν από τον Θεό και έγινε ο αιώνας μας αυτός, αιών της αποστασίας. Δεν θέλουν πια ν’ ακούσουν για Θεό, ούτε να σκεφθούν για ψυχή και για μετά θάνατον ζωή. Όλα αυτά και άλλα πολλά, λοιπόν, με κάνουν να πιστεύω πως ο κόσμος, δυστυχώς, οδεύει προς την αυτοκαταστροφή.

Ο άνθρωπος οδεύει προς την αυτοκαταστροφή. Πλέον ο άνθρωπος ούτε ελεύθερος είναι ούτε ευτυχισμένος. Ευτυχισμένοι είναι οι ελεύθεροι και ελεύθεροι είναι οι γενναίοι. Ελεύθερος είναι εκείνος που μπορεί να ζει χωρίς να λέει ψέματα.

Για να είναι κάποιος όμως ελεύθερος πρέπει να γνωρίζει τι είναι η ελευθερία.

Ελευθερία είναι η θέληση να είναι κανείς υπεύθυνος απέναντι στον εαυτό του. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θέλουν πραγματικά ελευθερία, επειδή η ελευθερία προϋποθέτει ανάληψη ευθύνης, και οι περισσότεροι άνθρωποι τρέμουν την ανάληψη ευθύνης. Το να σκέφτεται κανένας ελεύθερα είναι ωραίο. Το να σκέφτεται και σωστά είναι πιο ωραίο. Κανείς δεν μπορεί να είναι ελεύθερος, αν δεν είναι κύριος του εαυτού του.

 

Έχουμε αναλογιστεί ποτέ τι εγκλήματα έχουμε κάνει στον εαυτό μας?

Αν μας δικάζανε για τα εγκλήματα που έχουμε διαπράξει εναντίον του εαυτού μας, λίγοι από μάς θα γλίτωναν την κρεμάλα.

Θελήσαμε όλοι να δημιουργήσουμε μια σύγχρονη εποχή και να πάμε μπροστά αλλά κάναμε λάθος. Ένα λάθος που δεν έχουμε το σθένος, την παλικαριά και τον ηρωισμό να το παραδεχτούμε. Δημιουργήσαμε νεότητα χωρίς ηρωισμό, γηρατειά χωρίς σοφία και ζωή χωρίς μεγαλείο. Βλέπεις ο εγωισμός δεν μας αφήνει  να το παραδεχτούμε.

Οι περισσότεροι άνθρωποι  για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα ρίχνουν το φταίξιμο στην μοίρα  αλλά ε κείνο που οι άνθρωποι ονομάζουν μοίρα, στην ουσία είναι ένα σύνολο ανοησιών που έκαναν. Το να μη διορθώνει κανείς τα λάθη του είναι μεγάλο λάθος. Το να κάνεις λάθος είναι ανθρώπινο. Το να το παραδέχεσαι είναι υπεράνθρωπο. Το να μην παραδέχεσαι ένα λάθος είναι μεγαλύτερο λάθος. Έχουμε το δικαίωμα να κάνουμε λάθη, αλλά έχουμε και καθήκον να τα διορθώνουμε.

Αλλά ποιος τολμά να διορθώσει τα δικά του λάθη αφού πάντα φταίνε οι άλλοι?

Πολλοί ελάχιστοι άνθρωποι έχουν το θάρρος να το κάνουν. Οι περισσότεροι δεν αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους και αυτό κάνει τον άνθρωπο ανεύθυνο.

 

Στην προσπάθεια μας να  ταχτοποιήσουμε το μέσα μας, ψάχνουμε το λάθος και το σωστό, το δίκαιο και το άδικο, το καλό και το κακό. Όπως  καταλαβαίνουμε όμως οι έννοιες αυτές είναι σχετικές γιατί πάντα εξαρτιόνται από την οπτική που βλέπουμε τα πράγματα ή αλλιώς από την ματιά που ερμηνεύουμε τα γεγονότα. Θα μπορούσαμε πολύ εύκολα να κατηγορήσουμε τους γύρω μας για αυτά που δεν έχουμε, να δυσανασχετήσουμε  για όλα αυτά που δεν ήρθαν και να παραπονεθούμε για όλα αυτά που δεν έγιναν.

 

Η ανθρώπινη συμπεριφορά λοιπόν ψάχνει για εξιλαστήρια θύματα. Θύματα που θα φορτωθούν τις δικές μας επιλογές, τον δικό μας φόρτο, την δική μας ανευθυνότητα, την ίδια μας τη ζωή. Καλό είναι να εξετάσουμε και την δική μας ευθύνη. Να παραδεχτούμε ότι τα περισσότερα αποτελέσματα, είναι αποτελέσματα από δικές μας επιλογές. Χρειάζεται να αναλάβουμε το κόστος των επιλογών μας,  ακόμα και όταν αποδεικνύεται ότι δεν ήταν σωστές.

 

Είναι σημαντικό και συνάμα βοηθητικό,  να σταματήσουμε να ρίχνουμε τις ευθύνες της ζωής μας στους άλλους.

Μέσω της αυτοκριτικής φτάνουμε στην αυτογνωσία και μέσω της αυτογνωσίας στην αυτοβελτίωση. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει ν’ αναπτύξουμε την ικανότητα να κοιτάζουμε μέσα μας με απόλυτη ειλικρίνεια καθώς πρέπει να έρθουμε σε επαφή με τις ελλείψεις και τις αδυναμίες μας.  Η υπευθυνότητα και η αυτοκριτική, κάνει τον άνθρωπο ελεύθερο.

 

Σώσε τον εαυτό σου για να σωθεί ο κόσμος. Η αυτοκαταστροφή είναι η επιτομή του Εωσφόρου! Είναι η πιο εχθρική πράξη στα σύμπαντα της δημιουργίας. Δεν μπορείς να έχεις εμπειρία Θεού όταν κρατάς μέσα σου οργή, εκδικητικότητα, κατάκριση. Ο Ναός πρέπει να είναι καθαρός για να λειτουργείται εντός το Μυστήριο του Θεού. Με την προσευχή παραμένεις μέσα στην ύπαρξη του Θεού. Η αγάπη σε κάνει άτρωτο σε κάθε επίθεση. Επιτρέπεις στον Θεό να επικρατεί. Όσο περισσότερο λάμπεις τόσο πιο πολύ θα σε πολεμούν.

Είσαι άγγελος σε καταστολή! Πρέπει να ξυπνήσεις. Τέρμα τα υπνωτικά.

Δεν μπορείς να θέλεις ταυτοχρόνως δυο δρόμους. Πήγαινε όπου θέλεις. Αλλά μη ζητάς να σύρεις τον Θεό στην επιλογή σου.

 

Πρέπει να μη φοβάσαι για να μην είσαι εγωιστής. Ο εγωισμός είναι ο μανδύας του φόβου.

Ας πούμε ένα ευχαριστώ στον Θεό που εφευρίσκει άπειρους τρόπους να μας διασώζει όταν οι ίδιοι σαμποτάρουμε τόσο τον εαυτό μας.

Αν μπορούσαμε να δούμε το γαϊτανάκι των πράξεων και των παραλείψεων,  δεν είναι δικαίωση του κακού ή αδυναμία του καλού. Είναι να θέλεις όλα τα πλάσματα να έρθουν στο φως, στην ομορφιά της ζωής. Δεν σημαίνει να χαριεντίζεσαι ή να μην νουθετείς αυτόν που πρέπει. Ούτε να μην λαμβάνεις κατασταλτικά μέτρα για να μην είναι επικίνδυνος κάποιος, όταν είναι.  Η ομορφιά της ζωής είναι ισχυρότερη και αυτήν σας εύχομαι  σε όλους να ζήσετε,  νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων αμήν.

ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ; ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟShare on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Pin on Pinterest
Pinterest

ΟΜΟΡΦΕΣ ΚΑΙ ΑΣΧΗΜΕΣ ΨΥΧΕΣ

αναρτήθηκε σε: Θεία κηρύγματα | 0

 

Η ψυχή είναι μια λέξη χιλιοειπωμένη από αμέτρητα στόματα. Πόσοι, όμως, πιστεύουν πραγματικά στην ύπαρξή της και πόσοι την φροντίζουν, όσο το σώμα τους;

Πολλές φορές ακούμε τις φράσεις, «το ήθελα πολύ», «έβαλα ψυχή και κέρδισα», «έδωσα και την ψυχή μου για σένα» ή αντίστοιχα, «μου έφαγες την ψυχή», «πούλησα την ψυχή μου για σένα».

Οι εκφράσεις αυτές χρησιμοποιούνται από την πλειοψηφία του κόσμου και δείχνει ότι η δύναμη της ψυχής παίζει καθοριστικό ρόλο στη ζωή μας, τις δραστηριότητες μας και της επιτυχίες μας.

Παρ’ όλα αυτά υπάρχουν συνάνθρωποι μας που αμφισβητούν την ύπαρξη και τη δύναμη της ψυχής. Ωστόσο, πολλοί από αυτούς, όταν έχουν κάποια ψυχική νόσο επισκέπτονται τον ψυχίατρο. Με αυτόν τον τρόπο παραδέχονται, εμμέσως, την ύπαρξη της ψυχής!

Δεν είναι τυχαίο που όλοι οι αρχαίοι φιλόσοφοι μιλούσαν με θαυμάσια λόγια για την ψυχή! Ακόμα και σήμερα συνεχίζεται η παραδοχή από επιφανείς επιστήμονες, φιλοσόφους, συγγραφείς και άλλους.

 

Εδώ θα διαχωρίσουμε τις ψυχές.

Υπάρχουν οι όμορφες ψυχές αλλά υπάρχουν και οι άσχημες.

Αν και φοβάμαι να το ξεκινήσω, θα ξεκινήσω με τις άσχημες ψυχές. φοβάμαι όμως τις λέξεις με τις οποίες θα χαρακτηρίσω αυτές τις ψυχές, φοβάμαι τον πόνο που θα ξεχειλίσει από μέσα μου και θα αποτυπωθεί στην οθόνη ενός υπολογιστή.

 

Άσχημη ψυχή σημαίνει «άσχημος» άνθρωπος. Με μια ασχήμια που δεν φαίνεται με το γυμνό μάτι, μια ασχήμια καλά κρυμμένη βαθιά μέσα του. Μοιάζει σαν ένα μαχαίρι που στο καρφώνουν σιγά σιγά πίσω στην πλάτη, σε σημείο που δεν μπορείς να το διακρίνεις ούτε όταν γυρνάς το κεφάλι σου. Άνθρωποι που σε σκοτώνουν χαμογελώντας, σε πληγώνουν θεωρώντας ότι το αξίζεις, σε φορτώνουν με δικά τους βάρη με τόση ευκολία και σε βασανίζουν με έναν θάνατο αργό γεμάτο με τα δικά σου συναισθήματα που σβήνουν ένα ένα. Άνθρωποι με ψεύτικα χαμόγελα, αγκαλιές γεμάτες αγκάθια και ειρωνικές κουβέντες. Οι ενοχές δεν τους αγγίζουν καν. Το βλέμμα τους μαρτυρά τη ζήλεια και τη μνησικακία για ότι όμορφο υπάρχει γύρω τους. Αναγνωρίζουν από μακριά τους αθώους και θέτουν σε εφαρμογή το σχέδιο τους. Ένα σχέδιο που έχει ένα και μόνο στόχο, να μην μείνει κανείς να πιστεύει στην αγάπη και στην αλήθεια. Να γίνουν όλοι σαν αυτούς. Σκληροί σαν πέτρα και ύπουλοι σαν φίδια. Τρυπώνουν παντού και κάνουν μόνο κακό. Δεν το ξέρουν το καλό, δεν το έχουν αφήσει να μπει μέσα τους. Λέξεις όπως αγάπη, συμπόνια, κατανόηση, έλεος τους είναι παντελώς άγνωστες.

Άνθρωποι με «άσχημες» ψυχές.

 

Είναι εκείνοι που αν τους αντιληφθείς νωρίς, ίσως γλιτώσεις το δηλητήριο τους. Αν όμως προλάβουν να σε μολύνουν, σου αφήνουν σημάδια στην ψυχή και στο σώμα που δεν θα φύγουν ποτέ από πάνω σου. Δεν αξίζει να τους πας κόντρα, το μόνο που αξίζουν είναι λύπηση. Να τους λυπάσαι γιατί δεν ξέρουν τι θα πει ευτυχία μέσα από την αγάπη, δεν ξέρουν τι θα πει να κάνεις καλό και να γεμίζει η ψυχή σου από αυτό. Να τους λυπάστε και να φεύγετε μακριά τους. Μόνο αυτό τους αξίζει τελικά. Είναι ένα ψέμα χωρίς ψυχή.

Εδώ θα αναφερθώ στις όμορφες ψυχές.

 

Την καλή ψυχή να ψάχνεις στους ανθρώπους. Τα μάτια τα καθαρά, αυτά που βγάζουν αλήθεια και περηφάνια. Να αποζητάς ανθρώπους με όμορφη ψυχή , όχι με φανταχτερή εμφάνιση. Ωραία και η ομορφιά του σώματος, αλλά πόσο θα διαρκέσει χωρίς την ομορφιά της ψυχής; Να ζητάς ανθρώπους ντυμένους με ψυχικά χαρίσματα, ανθρώπους που ξέρουν να δίνουν και να αγαπούν. Μη σε πλανεύει η ομορφιά, μη σε παρασέρνει η εντυπωσιακή εμφάνιση. Όταν ο άνθρωπος είναι μέσα του άσχημος, τότε νόημα δεν έχει η πρόσκαιρη εξωτερική ομορφιά. Την καλή καρδιά να αποζητάς. Εκείνους τους ανθρώπους που δεν ξεπουλάνε την αξιοπρέπειά τους. Να λαχταράς να έχεις στη ζωή σου ανθρώπους που τα άσχημα τα λένε μπροστά σου, όχι πίσω σου.

 

Να θέλεις δίπλα σου ανθρώπους που σε αγαπούν με λόγια, όχι μόνο με πράξεις. Όχι άλλα λόγια, άλλες μάταιες υποσχέσεις, που στο τέλος αποδεικνύονται κάλπικα.

Εκείνοι οι άνθρωποι αξίζουν. Που λάμπουν από την ομορφιά της ψυχής τους. Που είναι ικανοί να λιώσουν σαν κερί για να ζεσταθείς εσύ. Που βάζεις την αγάπη πάνω από εκείνον τον αλήτη τον εγωισμό.

Μη σε ξεγελά η εμφάνιση, η ομορφιά η αληθινή βγαίνει από την καρδιά. Μη σε κάνει θύμα της η  ομορφιά όταν δεν υπάρχει τίποτα άλλο. Να ψάχνεις ανθρώπους με ψυχή, με μπέσα, με ανθρωπιά.

 

Είναι επιλογή του κάθε ανθρώπου με το τι θέλει και το τι δεν θέλει.

 

Εμένα εάν με ρωτήσεις προσωπικά  θα σου πω ότι  δεν  θέλω δίπλα μου όμορφα πρόσωπα. Θέλω όμορφες ψυχές. Θέλω μάτια που ξεχειλίζουν αλήθεια και ευγένεια. Δε μου λέει τίποτα το όμορφο πρόσωπο. Θέλω ανθρώπους που γεμίζουν την ψυχή μου συναισθήματα, που κάνουν τον κόσμο και την ύπαρξή μου ομορφότερη.

Δε θέλω ομορφιά που είναι προετοιμασία ωρών μπροστά σε έναν καθρέφτη, εντελώς φτιαχτή που σβήνει μετά από λίγες ώρες. Θέλω την ομορφιά εκείνη που βγαίνει από την καρδιά, θέλω την καλοσύνη εκείνη που κρύβει μέσα της μία αγκαλιά, θέλω τη γλυκύτητα εκείνης της καλής κουβέντας, εκείνου του τηλεφώνου, εκείνου του «ανησύχησα και ήθελα να δω πώς είσαι».

 

Δε θέλω ανθρώπους που προσπαθούν να μοιάσουν σε πρότυπα ομορφιάς, θέλω ανθρώπους με αυτές τις ατέλειές τους, με αυτά τα μικρά λάθη που τους προσδίδουν ακόμα περισσότερη γοητεία. Θέλω ανθρώπους που η καθαρότητα να λάμπει στο πρόσωπό τους.

 

Δε θέλω πια όμορφα πρόσωπα. Δε θέλω πια ομορφιά που δε συνοδεύεται από περιεχόμενο. Θέλω καρδιά και μάτια ανοιχτά, θέλω χαμόγελο και λαχτάρα. Αυτή την ομορφιά θέλω, που δεν ξεθωριάζει ποτέ. Την ομορφιά της ψυχής.

Θα κλείσω με ένα ερώτημα δίνοντας τις δικές μου απαντήσεις.

 

Θέλεις να μάθεις πόσο αξίζει η ψυχή σου;

 

Ρωτήστε το δαίμονα που αγωνίζεται κάθε μέρα να σου την κλέψει.

 

Ρωτήστε τον Χριστό που κατήλθε από τον ουρανό στη γη για να τη σώσει.

 

Εμείς πόσο την εκτιμάμε όταν:

 

Ο υπερήφανος την πουλάει για μια μάταια σκέψη.

Ο φιλάργυρος για λίγο χρήμα.

Ο ασελγής για μια στιγμή ηδονής.

Ο μέθυσος για ένα ποτήρι κρασί.

Ο βλάσφημος για ένα ξέσπασμα θυμού.

Ο θυμώδης για ένα ξέσπασμα εκδίκησης.

 

«Τί γαρ ωφελήσει άνθρωπον, εάν κερδίσει τον κόσμον όλον και ζημιωθεί την ψυχήν αυτού;»

Εάν επιθυμείς μπορείς κι εσύ να δώσεις την δική σου απάντηση στο παραπάνω ερώτημα.

ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ; ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟShare on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Pin on Pinterest
Pinterest

ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΨΕΜΑ ΚΑΙ ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ

αναρτήθηκε σε: Θεία κηρύγματα | 0

Δεν έχω αποφασίσει αν αυτό που με ενοχλεί περισσότερο στους ανθρώπους είναι η αχαριστία, ή η υποκρισία. Και τα δύο τα συναντάω συχνά για κακή μου τύχη, ή για καλή μου, μιας και η απογοήτευση που σου δίνεται από τους δικούς σου ανθρώπους, είναι η καλύτερη δασκάλα!

Δίνεις κομμάτια σου, δίνεις το χρόνο σου και την ενέργεια σου και εκείνοι τη ρουφάνε δίχως αύριο και σου επιστρέφουν ψίχουλα. Δεν πειράζει, λες, θα είναι από εκείνους που δίνουν λίγα γιατί φοβούνται! Αλλά με τον καιρό, βλέπεις πως δεν είναι αυτός ο λόγος.

 

Ξαφνικά σταματούν να επιστρέφουν συμπεριφορές έστω και στο ελάχιστο. Συνεχίζουν όμως να ζητούν από εσένα να τους δώσεις, όσο περνάει ο καιρός γίνονται πιο απαιτητικοί και ρουφάνε και την τελευταία ρανίδα της ενέργειάς σου! Και φεύγουν! Ή ακόμη κι αν δε φύγουν, συχνά σου παραπονιούνται για τα πάντα και σου καταδεικνύουν λάθη σου, τα οποία ποτέ δεν έκανες, η κι αν έκανες, τα έκανες  εν αγνοία και όχι σκόπιμα.  Αυτό  τους βολεύει ώστε να πετύχουν το σκοπό τους! Αυτοί είναι οι αχάριστοι, εκείνοι που ούτε στο τέλος δε θα πουν έστω ένα ευχαριστώ και θα φύγουν μακριά.

Οι υποκριτές  παίρνουν από εσένα αυτά που θέλουν. Παριστάνουν πως δίνουν και πως ανοίγονται,  αλλά όλα αυτά είναι ένα καλοστημένο θέατρο. Δίνουν μονάχα ψευτιά και ανύπαρκτα συναισθήματα. Είναι μαζί σου σε όλα -όπως τους αρέσει να υποστηρίζουν- αλλά το κάνουν καθαρά από συμφέρον. Για να μπορέσουν να σου πουν «εγώ σου στάθηκα» , έστω κι αν σου στάθηκαν με λάθος τρόπο ή ανεπαρκή.

Είναι εκείνοι, που κάνουν ότι κάνουν όχι από αγνή πρόθεση, αλλά για τα παράσημα. Για να μπορούν να ζητήσουν από εσένα μετέπειτα με τη δικαιολογία «ναι, αλλά εγώ τότε για εσένα…». Πίστεψε με, όμως, οι άνθρωποι αυτοί δεν κρύβουν το καλό μέσα τους. Ούτε οι αχάριστοι, πόσο μάλλον οι υποκριτές.

Η ξετσιπωσιά τους είναι τέτοια,  που έχει αποτινάξει οτιδήποτε καλό και όμορφο από την ψυχή τους. Γιατί να θυμάσαι, οι άνθρωποι που παίζουν με τους άλλους ανθρώπους,  δεν αξίζουν καμίας επιείκειας και αγάπης. Αξίζουν τη μοναξιά στην οποία αυτοεξορίζονται με τις συμπεριφορές τους,  που νομίζουν πως θα τους πάνε μπροστά, ενώ εκείνες τους σέρνουν στον πιο μαύρο βούρκο.

 

Τα τρία χειρότερα είναι η αχαριστία, η υποκρισία και η προδοσία.  Η αχαριστία,  γιατί ποτέ δεν υπάρχει εκτίμηση, και άτομο που δεν ευχαριστιέται και δεν εκτιμά,  να το φοβάσαι, γιατί  μπορεί παρά πολύ σύντομα να τον βρεις απέναντι σου.  Τον υποκριτή να τον τρέμεις,  ποτέ δεν θα μάθεις αν είναι φίλος η εχθρός. Η προδοσία; Η όποια προδοσία  ότι κι αν λέμε δεν συγχωρείται. Άνθρωπος που πρόδωσε μια φορά δεν θα διστάσει να το ξανά κάνει.

Ο υποκριτής, ο ψεύτης και ο αχάριστος κρίνει εξ ιδίων τα αλλότρια.

Ο υποκριτής, ο ψεύτης και ο αχάριστος , είναι φυσικό να συμπεριφέρεται ως θύμα, θα κάνει τα πάντα για να αποδείξει ότι είναι θύμα. Θα αναζητήσει ένα θύτη ακόμα και αν δε τον βρει,  κάτι σπάνιο, θα προσπαθήσει να δημιουργήσει ένα,  για να είναι ο προσωπικός του κόσμος σε ισορροπία. Γι αυτό πολλές φορές καλά είναι να μην πιστεύουμε κάποιους που θέλουν να εμφανίζονται σαν θύμα. Αυτός που παριστάνει το θύμα, μπορεί να είναι ο θύτης και αυτός που παρουσιάζει ο αχάριστος, ο ψεύτης και ο υποκριτής κάποιον σαν θύτη,  να είναι  αυτός το θύμα.

Με λίγα λόγια ο θύτης παίζει το ρόλο του θύματος  και εμφανίζει το θύμα σαν θύτη. Αυτό μόνο ο διάβολος μπορεί να το κάνει και να το πετύχει.

 

Ο Θεός έχει δώσει  στον άνθρωπο  ένα πρόσωπο, και  ο άνθρωπος έφτιαξε ένα άλλο πρόσωπο  για τον εαυτό του.

Ο διάβολος δεν αγαπά τίποτα περισσότερο από την αδιαλλαξία των ανθρώπων.

Σε ελάχιστους αρέσει να ακούν τις αμαρτίες και τα λάθη που έχουν κάνει, ενώ  αρέσει στους ίδιους να τα κάνουν.

Πολλοί λένε  ότι διαβάζουν την Αγία Γραφή  αλλά ελάχιστοι την διαβάζουν σωστά. Διαβάζει σωστά την Αγία  Γραφή εκείνος που μετατρέπει τις λέξεις σε πράξεις.

Πόσο απερίγραπτη είναι η ευτέλεια της υποκρισίας! Πόσο φρικτό είναι να είσαι ένας κακόβουλος και κακοήθης υποκριτής.

Εάν ο Διάβολος γελά ποτέ, πρέπει να το κάνει με τους υποκριτές. Αυτοί είναι τα μεγαλύτερα θαύματά του. Τον υπηρετούν καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο χωρίς καμιά αμοιβή.

Μια από τις πιο κοινές μορφές ψυχασθένειας είναι η αχαριστία.

Αχάριστος είναι και εκείνος που ότι και να κάνεις γι’ αυτόν δεν ικανοποιείται ποτέ. Εκείνος που διαγράφει όσα οι άλλοι έκαναν για εκείνον και να στρέφεται εναντίον τους όταν γίνεται κάποιο σφάλμα. Εδώ αυτόματος η αχαριστία εμφανίζει την υποκρισία. Πως γίνεται αυτό?

Εάν κάποιον άνθρωπο δείχνεις ότι τον αγαπάς και του φέρεσαι αχάριστα, πάει να πει ότι η αγάπη που έδειχνες σε αυτόν τον άνθρωπο ήταν υποκριτική και την χρησιμοποιούσες για κάποιον σκοπό.

Ο άνθρωπος που έχει απενεργοποιημένη συνείδηση βρίσκει δικαιολογίες για κάθε του πράξη. Η έλλειψη ενσυναίσθησης για τον συνάνθρωπο τον καθιστά καθιστά αδίστακτο, εγωκεντρικό, τοξικό.

 

Σε εκείνους που υπάρχει ο Θείος νόμος, γραμμένος όχι με μελάνι και γράμματα, αλλά φυτεμένος μέσα στις καρδιές τους, αυτοί έχοντας φωτισμένα τα μάτια της ψυχής τους και επιθυμώντας πάντα όχι την αισθητή ελπίδα που φαίνεται, αλλά την αόρατη και νοητή, κατορθώνουν να υπερνικούν τα έργα  του πονηρού, όχι με τη δική τους δύναμη, αλλά με την ανίκητη δύναμη του Θεού. Εκείνοι όμως που δεν έχουν τιμηθεί με το λόγο του Θεού και δεν έχουν διδαχτεί από το Θείο νόμο, μάταια υπερηφανεύονται, γιατί νομίζουν ότι με τη δική τους θέληση μπορούν να καταργήσουν τις αφορμές της αμαρτίας, πράγμα που μόνο με το μυστήριο του Σταυρού μπορεί να συμβεί. Διότι, η ελευθερία που βρίσκεται στη δύναμη του ανθρώπου, υπάρχει για να αντιστρατεύεται το διάβολο, όμως δε μπορεί να κυριαρχήσει ολοκληρωτικά πάνω στα πάθη.

Έστω δὲ ὁ λόγος ὑμῶν ναὶ ναί, οὒ οὔ· τὸ δὲ περισσὸν τούτων ἐκ τοῦ πονηροῦ ἐστιν. [Ματθ. ε’ 37]

Ματθ.23, 25 Αλίμονο σε σας γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές , γιατί καθαρίζετε το απέξω του ποτηριού και του πιάτου και το μέσα γεμίζει από την αρπαγή και την αδικία.

Ματθ. 23, 26   Φαρισαίε τυφλέ καθάρισε πρώτα το μέσα του ποτηριού και του πιάτου και ώστε να γίνει και το  απέξω καθαρό .

Ματθ. 23,27   Αλίμονό σας, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές γιατί μοιάζετε με τάφους ασβεστωμένους, οι οποίοι απέξω  μεν φαίνονται ωραίοι, ενώ από μέσα είναι γεμάτοι με κόκαλα πεθαμένων και με όλες τις  ακαθαρσίες.

Ματθ. 23,28  Έτσι και είστε και σεις, απέξω μεν φαίνεσθε δίκαιοι προς τους ανθρώπους , ενώ από μέσα είστε γεμάτοι από υποκρισία και κάθε ανομία.

ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ; ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟShare on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Pin on Pinterest
Pinterest

ΤΩΡΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ;

αναρτήθηκε σε: Θεία κηρύγματα | 0

Κατάλαβες τώρα γιατί σε λέγανε εθνικιστή» όταν λες  πως αγαπάς την Πατρίδα σου;

Για να την πουλήσουν πιο εύκολα.

Γι’ αυτούς κάθε λέξη που αρχίζει από -εθν και -ελλ ήταν και είναι εμπόδιο όταν ακούγεται μέσα στο μαντρί τού «εκσυγχρονισμού” που μας μπουζούριασαν.

Κατάλαβες τώρα  γιατί σε λέγανε ρατσιστή;

Γιατί σε πολύ λίγο δεν θα είσαι ιδιοκτήτης τής πατρίδας σου. Θα είσαι ένας κάτοικος μιας χώρας που θα ανήκει στους παγκόσμιους τραπεζίτες και στους υπαλλήλους τους, οι οποίοι παριστάνουν την… κυβέρνηση…

Κατάλαβες τώρα γιατί πριονίσανε την παιδεία και την υποβάθμισαν σε εκπαίδευση”;

Για να σε κάνουν υπαλληλάκο των 3,60.

Να σε βάλουν πίσω από τον πάγκο των μπακάλικών τους που απλώσανε στη χώρα σου, να σερβίρεις καφέδες και να πηγαίνεις με το παπί πίτσες στα πάρτι τού Χριστοφοράκου.

Κατάλαβες τώρα γιατί κατέστρεψαν μεγάλες υγιείς ελληνικές βιομηχανίες (ΙΖΟΛΑ, ΠΙΤΣΟΣ, ΕΣΚΙΜΟ, ΠΕΙΡΑΪΚΗ ΠΑΤΡΑΙΚΗ, AΙΓΑΙΟ, ΧΡΩΠΕΙ, ΠΥΡΚΑΛ) και έκαψαν σε διάστημα 2 μηνών μεγάλα Ελληνικά πολυκαταστήματα (ΜΙΝΙΟΝ, ΚΑΤΡΑΝΤΖΟΣ ΣΠΟΡ, ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΚΛΑΟΥΔΑΤΟΣ);

Για να βρουν άνετα χώρο, χωρίς προσπάθεια, τα δικά τους μπακάλικα που διαφορετικά δεν θα μπορούσαν να μπουν στην ελληνική αγορά…

Κατάλαβες τώρα γιατί σου δίνανε ζάμπα κάρτες οι τράπεζες;

Για να σου πάρουν το πατρικό σου. Δεκάρα δεν δίνανε για τις δόσεις σου.

Με χαρτιά τυπωμένα σου πήραν και σου παίρνουνε το σπίτι, το χωράφι, το μαγαζί.

Κατάλαβες τώρα γιατί σε χώσανε στο χρηματιστήριο;

Όταν ένας πρωθυπουργός τής χώρας προέτρεπε τον απλό κόσμο να βάλει το κομπόδεμά του στο στημένο παιγνίδι τού χρηματιστηρίου, δεν εννοούσε ακριβώς τις παραγωγικές επενδύσεις, αλλά τον τζόγο !!!!!!!!!!

Κατάλαβες τώρα ότι κάποιοι γίνανε πάμπλουτοι σε μια νύχτα ανταλλάσσοντας τον πλούτο σου, τον ιδρώτα σου, με αέρα;

Κατάλαβες τώρα γιατί γουστάρουν τόσο την… «ελεύθερη αγορά”;

Για να κλείσει ο μπακάλης τής γειτονιάς και να στέλνεις τον κόπο σου στα μεγαλομπακάλικα τής Γερμανίας.

Σε βγάλανε, ψαράκι, από τη γυάλα σου και στη συνέχεια σε πέταξαν στον ωκεανό με τα σκυλόψαρα, που έχουν τους δικούς τους κανόνες… διατροφής.

Κατάλαβες τώρα γιατί αγαπάνε τους «μη νόμιμους μετανάστες” τόσο πολύ οι εκλεγμένοι αλήτες» μας;

Για να κάνουν με τη δυστυχία εκείνων κι’ εμάς δυστυχισμένους.

Κατάλαβες τώρα, ψαράκι, πόσο αξίζει η γυάλα σου;

Γιατί αυτή είναι η μαλύτερη γωνιά στον κόσμο, το καλύτερο οικόπεδο, και την κοστολογούν μόλις 300 δις συμπεριλαμβανομένων και τών… αρχαιοτήτων.

Κατάλαβες τώρα γιατί σου πουλάνε φθηνά τα… χαζοκούτια;

Για να σε κάνουν να τρως κουτόχορτο στα λιβάδια των  σήριαλ.

Για να σε πετάνε μπαλάκι από τη μεσημεριανή χαζοβιόλα στον απογευματινό πληρωμένο τελάλη της προπαγάνδας τους. Από το πρωί μέχρι το βράδυ μια θλιβερή παρέλαση υπερεκτιμημένων «τίποτα”, με καμιά ειδικότητα, στον αέρα.

Κατάλαβες τώρα γιατί πρέπει το ζευγάρι να δουλεύει σε δυο δουλειές, ενώ ο παππούς θα πρέπει να δουλεύει ακόμα και στα… 70 του;

Για να μεγαλώνουν τα παιδιά μόνα τους χωρίς κανένα προσανατολισμό και αρχές.

Για να χαθεί η καταραμένη» φυλή σου. Αυτό το ξέρουν πολύ καλά και γι’ αυτό προωθούν την υπογεννητικότητα.

Κατάλαβες τώρα γιατί στη Βουλή δεν μπαίνει κανένας σοβαρός άνθρωπος;

Επειδή αυτός δεν θέλει ν’ ανήκει στον θίασο τών 300 που προδιαγράφουν οι κομματικές λίστες, τις οποίες συντάσσουν κυρίαρχα οι ντόπιοι τοποτηρητές της παγκοσμιοποίησης μαζί με τις «άγιες οικογένειες” τού τόπου.

Έτσι, στο θέατρο που λέγεται… Βουλή, δεν θα βρείτε σήμερα σχεδόν κανέναν από τους λαμπρούς Έλληνες διανοητές και επιστήμονες, επειδή δεν είναι… θεατρίνοι.

Κατάλαβες τώρα γιατί τα κάνουν όλ’ αυτά;

Επειδή είναι υπεύθυνοι για τον κάθε ΕΛΛΗΝΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ…ΓΕΝΝΗΘΕΙ, για την κάθε ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ…ΓΕΝΝΗΘΕΙ.

Γιατί δεν θέλουν άλλους Έλληνες σ’ αυτόν τον τόπο.

Γι αυτό άλλωστε αναγκάζουν τους νέους να φύγουν σε αλλά κράτη  γιατί από την μια πόρτα διώχνουν τους Έλληνες και από την άλλη πόρτα  φέρνουν  τους λαθρομετανάστες.

Ούτε στο γένος, ούτε στη σκέψη.

ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ ΤΟ! Οι κύριοι αυτοί και τα όργανά τους συντελούν μια νέα μορφή γενοκτονίας στην πατρίδα σου και το ξέρουν πάρα πολύ καλά, επειδή αυτοί είναι εκείνοι που τη σχεδίασαν και την εκτελούν!

Όλα αυτά τα δημιούργησαν αυτοί που σπούδασαν σε πανεπιστήμια και μορφώθηκαν.

Μαζί όμως με την μόρφωση απέκτησαν και μια νόσο. Την νόσο της απιστίας.

Λένε ότι οι μορφωμένοι δύσκολα πιστεύουν στον Θεό. Κι όταν ακόμη πιστεύουν δύσκολα φθάνουν σ’ εκείνη την απλοϊκή πίστη που δίδαξε ο Χριστός.

Ναι μεν, αλλά.

Όλα τα βλέπουν με το δικό τους φακό. Γι’ αυτό και όλες οι αμφισβητήσεις, όλες οι αιρέσεις από τους μορφωμένους προήλθαν. Δεν μπορούσαν να φθάσουν σ’ αυτό το ύψος της απλής πίστης, όπως εκείνη που είχε η απλή εκείνη γυναικούλα του ευαγγελίου που ζητούσε να ακουμπήσει μόνο στα ιμάτια του Χριστού για να σωθεί. Κι επειδή δεν μπορούν να την φθάσουν στην πίστη της, την αμφισβητούν. Την χλευάζουν.

 Αν τύχει μάλιστα ο μορφωμένος να είναι και βολεμένος και συμπλέει με το κατεστημένο, δύσκολα έρχεται σε ρήξη με την αμαρτία και την αδικία. Σιωπά. Δεν παίρνει θέση. Κάτι που έκαναν τότε για παράδειγμα ένας Ιωάννης Πρόδρομος ή ένας ιερός Χρυσόστομος, όταν κατήγγειλαν το αμαρτωλό καθεστώς. Προτιμάνε το βόλεμα. Δεν ταράζουν τα νερά. Διότι η απλοϊκή πίστη έχει κόστος, έχει αγώνα. Θέλει ταπείνωση, θέλει υπομονή, θέλει θυσίες. Και αυτά δεν είναι εύκολα πράγματα για τον κόσμο τού αιώνος τούτου.

Όλοι αντιλαμβανόμαστε, ότι τα πράγματα στον κόσμο δεν πάνε καθόλου καλά και απ’ ότι φαίνεται έρχονται ακόμα πιο δύσκολες ημέρες.

Οι Άγιοι και οι Πατέρες της Ορθοδοξίας εδώ και χρόνια χτυπούσαν τα καμπανάκια και μας προειδοποιούσαν γι’ αυτό που έβλεπαν να έρχεται. Ωστόσο η πνευματική κατάσταση του κόσμου χρόνο με το χρόνο αντί να βελτιώνεται χειροτερεύει και έχουμε φτάσει στο σημερινό οριακό σημείο.

Πρέπει να καταλάβουμε ότι για να μπορείς να αντιμετωπίσεις και να χειριστείς μια δύσκολη κατάσταση, που ολοένα και χειροτερεύει, πρέπει να έχεις μέσα στην καρδιά σου Χριστό και να αγωνίζεσαι καθημερινά για να έχεις πνευματική προκοπή. Τα όπλα του Χριστιανού είναι τα Άγια Μυστήρια της Εκκλησίας μας, η Προσευχή και τα βιβλία των Αγίων μας.

Ο Όσιος Παϊσιος έλεγε χαρακτηριστικά: «Κοιτάξτε να ανδρωθείτε. Σφιχτείτε λιγάκι. Βλέπω τι μας περιμένει, γι’ αυτό πονάω. Μην αφήνετε τον εαυτό σας χαλαρό». Κοιτάξτε να ανδρωθείτε πνευματικά, γιατί αν έρθει η μπόρα («η δαιμονική», όπως έλεγε ο Όσιος Παϊσιος), είμαστε έτοιμοι να την αντιμετωπίσουμε; Γιατί μόνο όποιος είναι πνευματικά οχυρωμένος, θα μπορέσει να βοηθήσει τόσο τον εαυτό του, όσο και όσους είναι γύρω του.

«Πρέπει να γίνουμε παλικάρια και να μην είμαστε νερόβραστοι».

Καμία υλική προετοιμασία δεν θα μας σώσει, αν δεν είμαστε οχυρωμένοι πνευματικά. Να μην ξεχνάμε ότι όλα είναι στην Πρόνοια του Θεού. Και αυτός που είναι κοντά στον Θεό, έχει οδηγό και πυξίδα του, την Παναγία και τους Αγίους, οι οποίοι μεσιτεύουν ακατάπαυστα, για την σωτηρία μας και για να έρθει το έλεος του Θεού προς εμάς και προς όλο τον κόσμο.

Αγαπητοί φίλοι. Αν βρείτε το παραπάνω κείμενο ενδιαφέρον και πραγματικό, παρακαλείσθε να το προωθήσετε.

Στις μέρες που ζούμε η ενημέρωση είναι μια μορφή αντίστασης που μας την προσφέρει η σύγχρονη τεχνολογία την οποία και χρησιμοποιούν κατά κόρον οι εξωθεσμικές δυνάμεις που δρουν πάντα στο… σκοτάδι.

ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ; ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟShare on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Pin on Pinterest
Pinterest

Η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΚΑΛΗΜΕΡΑ

Η ζωή μας σηκώνει το αλφαβητάρι του σταυρού μας, μαθαίνουμε την πνευματική ΑλφαΒήτα στο φως της ημέρας και την κάνουμε επανάληψη στον Θεό. Ξεχάσαμε την Καλημέρα και ασπαστήκαμε την Καληνύχτα, ξημέρωσε η ημέρα στο χαμογελό σου, ανέτειλε ο ήλιος στα διψασμένα μάτια σου, ένας τέτοιος Ήλιος είναι ο Χριστός, κάνει την πίκρα, σιροπιαστό γλυκό στα ροζιασμένα χέρια της μάννας, μετουσιώνει την καρβουνιασμένη καρδιά σε λαμπαδιασμένη φλόγα απαράμιλλης Πίστης.

 

Πίστη είναι τα πρωινά του Θεού, σμιλεύουμε το αμετανόητο Άλφα και αθλούμαστε βασανιστικά μέχρι το μετανοημένο Ωμέγα, η ζωή μας σηκώνει το αλφαβητάρι του σταυρού μας, μαθαίνουμε την πνευματική ΑλφαΒήτα στο φως της ημέρας και την κάνουμε επανάληψη στον Θεό μέσ’ την σιγαλιά της νύχτας, μεγαλωμένα παιδιά που δεν σταμάτησαν ποτέ να κάνουν αταξίες, τρέχουν, κλαίγοντας στην αγκαλιά της Μάννας Παναγιάς να βρουν στοργή και στα χέρια του Πατρός Θεού να πάρουν την συγχώρεση, απλό είναι το μετερίζι της αναβαίνουσας ζωής μας, το γεμίσαμε λίρες και τζιβαέρια σαν υπερφορτωμένη λατέρνα, χορεύουμε στις μουσικές νότες μιας ασταμάτητης βιωτικής μανιβέλας, κι αν κουραζόμαστε, δεν σταματάμε, άλλος πια διαχειρίζεται τους ρυθμούς της ζωής μας, όταν πάψουμε τον χορό στο σεντόνι του Καραγκιόζη, τότε ίσως μπορέσουμε αληθινά ελεύθεροι, να εναρμονιστούμε στωικά με τις μουσικές των αγγέλων, ν’ ακούσουμε ανεκλάλητα ταξιαρχικούς ψιθύρους την ώρα που η κατάνυξη εξυψώνεται στα άστρα, να σηκωθούμε όρθιοι στο πείσμα των ανέμων, εκπληκτικά όμορφη γυναίκα η Πίστη, την θαυμάζεις ιδεοδώς στην απροσμέτρητη θωριά της, προσέχεις, μην κακοπάθει έστω και για λίγο, είναι άλλωστε τόσο εύθραυστη, συνάμα όμως και τόσο δυνατή, που χάσκεις τ’ όνειρο της αέναης απόκτησής της..

 

Η Πίστη δεν είναι ζωγραφισμένη στα ντουβάρια και στα βιτρώ των εκκλησιών, δεν εικονίζεται στα καλογυαλισμένα μάρμαρα και στους χρυσαφένιους πολυέλεους, πολύ περισότερο δεν τά’ χει καλά με την χλίδα και τον πλούτο, κουρνιάζει ησύχως σε καταπονημένους γεωργούς των αρετών, στους αγαθούς βιοπαλαιστές της μυστηριακής ζωής, αυτούς, που οι άνθρωποι αποκαλούν ανοήτως λαλημένους και τα βράδυα λιώνει σαν ταμένη, λαμπριάτικη λαμπάδα μπρος στο πρωτότυπο της χάρτινης εικόνας, για να γίνει ουρανός στην γη και Παράδεισος στον κόσμο.

Στην κάθε ημέρα καλούμαστε να δώσουμε την αξία που της πρέπει.

Όσο καταβεβλημένοι καί άν νιώθουμε υπάρχει τρόπος, γιά νά «φτιάξουμε» τή διάθεσή μας. Η κάθε μέρα που ξημερώνει  είναι ευλογημένη από τό Θεό, ανήκει στό Θεό, άς ξεκινήσουμε, λοιπόν, νά μπούμε μέσα σ΄αυτή. Προχωρείς αυτή τή μέρα σάν αγγελιοφόρος τού Θεού. Όποιον συναντάς, τόν συναντάς μέ τόν τρόπο τού Θεού. Βρίσκεσαι εκεί γιά νά είσαι η παρουσία τού Κυρίου καί Θεού, η παρουσία τού Χριστού, η παρουσία τού Αγίου Πνεύματος, η παρουσία τού Ευαγγελίου. Αυτό είναι τό καθήκον σου αυτή τή συγκεκριμένη μέρα.

Κάθε μέρα νά σκεφτόμαστε ότι Κάποιος πρίν από 2000 χρόνια σταυρώθηκε γιά μάς. Σού δίνει τήν αίσθηση ότι κάποιος σέ αγαπά πάρα πολύ. Άν ηρεμήσει η ψυχή σου καί ταπεινωθεί, έστω καί στό παρά πέντε, θά φανερωθεί καί θά σέ βοηθήσει ο Χριστός.

 

Όσο γιά τή μέρα πού αρχίζει, άν αποδεχτείς ότι είναι ευλογημένη από τό Θεό, διαλεγμένη από τό ίδιο Του τό χέρι, τότε κάθε πρόσωπο πού συναντάς είναι δώρο τού Θεού, κάθε περίσταση πού θά συναντήσεις είναι δώρο τού Θεού, έστω καί άν είναι πικρή ή γλυκιά, άν σού αρέσει ή δέν σού αρέσει. Είναι δώρο τού Θεού σέ σένα καί άν τό πάρεις μ΄αυτό τόν τρόπο, τότε μπορείς νά αντιμετωπίσεις οποιαδήποτε κατάσταση. Νά τήν δεχτείς μέ τήν ετοιμότητα ότι μπορεί νά σού συμβεί οτιδήποτε ευχάριστο ή δυσάρεστο.

Σας εύχομαι να έχετε μια  χαρούμενη και ευλογημένη ημερα να έχετε αγαπημένες ψυχές, γεμάτη, χαμόγελα, αγάπη και φως.

ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ; ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟShare on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Pin on Pinterest
Pinterest

ΜΑΥΡΕΣ ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

αναρτήθηκε σε: Θεία κηρύγματα | 0

Μαύρες οι ημέρες για την ιστορία των Ελλήνων και της πολύπαθης τούτης χώρας. 183 μετά την ανασύσταση του ανεξάρτητου Ελληνικού κράτους, 155 εκλεγμένοι από τον λαό προδότες, πούλησαν σήμερα την πατρίδα. 155 Εφιάλτες παρέδωσαν την πατρίδα βορά στα χέρια εκείνων που τόσο καιρό την επιβουλεύονται με σάλια που τρέχουν. Η Ελλάς έτσι όπως την γνωρίσαμε μέσα από την Ιστορία μας, έτσι όπως μας την δίδαξαν οι παππούδες μας και οι γονείς μας σήμερα και επίσημα παύει να υφίσταται. Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους εκείνους που εγώ εξέλεξα ηλιθιωδώς, για το ξεπούλημα της πατρίδας μου. Αλλά ακόμα ελπίζω. Έτσι έμαθα από την Ιστορία του Έθνους μας. Ο Έλληνας στα δύσκολα, μια γροθιά μπορεί να κάνει θαύματα…Να πετύχει το ακατόρθωτο. Ενωμένοι αδέρφια να πάρουμε πίσω την χώρα μας. Τα χώματα των προγόνων μας. Αυτά που πότισαν με το αίμα τους οι παππούδες μας. Στην Κύπρο, στην Πίνδο, στην Μικρασία, στο Μανιάκι και το Μεσολόγγι, στις Θερμοπύλες! Ζήτω το Έθνος (δεν λέω ζήτω η Ελλάς διότι δυστυχώς Ελλάς δεν υφίσταται).

 

Πού πας ωρέ πατρίδα;;;

 

Υπουργός Παιδείας αρνείται τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου!! Θεωρώ ότι η Ελλάδα είναι η πρώτη και μόνη χώρα του κόσμου που βάζει υπουργό παιδείας κάποιον που αρνείται την ιστορία του. Βέβαια, αν ο ίδιος είχε αρνηθεί το ολοκαύτωμα, δε θα βρισκόταν στη θέση του αυτή τη στιγμή. Και δε νομίζω ότι κάποιος το αμφιβάλλει αυτό ε;;;;

Αν την Ελλάδα τη διοικούσαν άνθρωποι που την αγαπούν πραγματικά, που αγαπούσαν την ιστορία της, τον πολιτισμό της, τα ήθη και τα έθιμα της, θα μπορούσαμε ως έθνος να μεγαλουργήσουμε. Δυστυχώς όμως τη διοικούν ανθέλληνες, εθνομηδενιστές, δήθεν προοδευτικοί, λαθρολάγνοι και προδότες που θέλουν να σβήσουν καθετί Ελληνικό και να κάνουν την Ελλάδα απλά μία χώρα πάνω στη γη.

Ώρες ώρες αναρωτιέμαι για ποιό λόγο στο σχολείο μας έβαζαν να μαθαίνουμε παπαγαλία ποιηματάκια που εξυμνούσαν τον ελληνικό λαό από τη στιγμή που γνώριζαν ότι σε λίγα χρόνια δεν θα θυμόμαστε ούτε τα βασικά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το ρεπορτάζ της σατυρικής εκπομπής του ΣΚΑΙ ‘ Ότι Νανε΄με την ερώτηση στους περαστικούς ΄πως θα ήταν η Ελλάδα αν ο Μεταξάς δεν είχε πει το ΟΧΙ στην επανάσταση του 1821΄

Τελικά η Ελλάδα είναι ελεύθερη; Οι άνθρωποι που έδωσαν τη ζωή τους στην Επανάσταση του 1821 δικαιώθηκαν; Μάλλον τελικά ο Έλληνας δεν θέλει να ζει ελεύθερος. Η διχόνοια, το κέρδος και η αχαριστία τον διακατέχει από τα πανάρχαια χρόνια, και είναι αυτά που τον σκλαβώνουν.

 

Υπάρχουν άνθρωποι που θα έδιναν το αίμα τους για την Ελλάδα, όχι για τις ανερχόμενες κυβερνήσεις όπως μερικοί νομίζουν, αλλά για τη σημαία τους, για το σύμβολο της πατρίδας τους και της θρησκείας τους, για το χώμα που πατάνε και το χώμα που τους μεγάλωσε, και πόσο μάλιστα για το χώμα που ματώθηκε κάποτε από αυτούς που παλέψανε για να αποκαλούμαστε εμείς σήμερα ελεύθεροι.

Δυστυχώς υπάρχουν και αυτοί που θα είναι οι πρώτοι οι οποίοι θα εγκαταλείψουν τη χώρα τους με την πρώτη ευκαιρία,  που θα προδώσουν τη θρησκεία και τη πατρίδα τους, που θα έβαζαν φωτιά στη γαλανόλευκη σημαία χωρίς τύψεις και χωρίς να τους αγγίζει. Αυτοί που κοιτούν τον εαυτό τους και το ήθος είναι το στοιχείο που τους λείπει. Αυτοί που έχουν ως πρόσχημα το κέρδος.

 

Αυτή η πληγωμένη Ελλάδα θα ματώνει για πάντα, αν δεν νιώσουν όλοι οι Έλληνες σαν Έλληνες και σαν αδέρφια. Η Ελλάδα θα αιμορραγεί χωρίς σταματημό.

Το πρόβλημα της μετανάστευσης των Ελλήνων στο εξωτερικό και ειδικά των νέων, παραμένει στο προσκήνιο εδώ και αρκετά χρόνια, από τότε δηλαδή που αυτό που όλοι πλέον ονομάζουμε οικονομική και ανθρωπιστική κρίση άρχισε να γίνεται αισθητό… Τα τελευταία όμως τρία χρόνια το πρόβλημα μεγάλωσε και έγινε επιδημία…

 

Σχετικά με το κράτος και το καθεστώς που κυβερνά τώρα, που με κάθε τρόπο και μέθοδο διώχνουν τους Έλληνες μακριά -ιδίως τους νέους, δεν υπάρχουν και πολλά να πει κανείς, μιάς και δεν έχει αυτιά για ν’ ακούει τις αγωνίες των πολιτών που υποφέρουν και βλέπουν στη «φυγή” τη μοναδική τους ευκαιρία, όχι βέβαια για πολλά πράγματα, αλλά μόνο για την επιβίωση!

Την στιγμή που το πολιτικό σύστημα έχει χάσει εντελώς την οποιαδήποτε σύνδεσή του με την κοινωνία και αδυνατεί να αξιολογήσει τις προτεραιότητες που πρέπει να έχει, το μόνο που θα πρέπει να περιμένουμε είναι η κατάρρευσή του.

Είναι μία από τις μεγαλύτερες συνέπειες της κρίσης, που όμως δεν εμφανίζεται όταν εξετάζονται τα οικονομικά μεγέθη. Κι όμως, η κρίση έχει προκαλέσει σοκαριστική «αιμορραγία» της Ελλάδας, που χάνει τα «φωτεινά» μυαλά της, καθώς επιστήμονες και εξερευνητές προτιμούν το εξωτερικό από την αβεβαιότητα της πατρίδας τους.

 

Η Ελλάδα κυβερνάται από τον διάβολο. Είμαστε ένας όχλος πια …..πρόβατα δίχως ποιμένα ….δεν ξέρουμε που να πάμε. Δεν γνωρίζουμε πού είναι το φως και πού το σκοτάδι. Ζούμε τους έσχατους καιρούς, την εποχή του αντιχρίστου όπου η εμφάνισή του θα γίνει αμέσως μετά το τελικό χάραγμα που έρχεται σύντομα. Οι υπηρέτες του διαβόλου δεν είναι μόνον οι Έλληνες και Ευρωπαίοι πολιτικοί που με τα έργα τους εξαθλίωσαν τους Έλληνες, αλλά και άνθρωποι καθημερινοί που δεν μετανοούν και δεν έχουν μέσα τους Θεό. Οι Έλληνες έπεσαν θύματα του καταναλωτισμού αγαπώντας την σάρκα, τα χρήματα, το σεξ και την μάταιη χωρίς νόημα ζωή.

 

Ο καθρέπτης της κοινωνίας είναι η Ελληνική Bουλή κι αν δεν μετανοήσει ο Έλληνας και δεν το αλλάξει αυτό, οι Έλληνες θα χαθούν. Είναι εσκεμμένη η στήριξη των μεταναστών για να εξαφανίσουν το Ελληνικό Έθνος από προσώπου γης αφού οι διώξεις των μεταναστών, είναι πλέον πολύ λιγότερες από τις διώξεις των ίδιων των Ελλήνων πολιτών, από το Ελληνικό κράτος.

 

Ο Έλληνας, ο καθένας μας ξεχωριστά θα πρέπει να μετανοήσει για ότι έχουμε πράξει και δεν είναι αρεστό στον Θεό, να πολεμήσουμε τον εγωισμό μας και την αμαρτία, που μας καθήλωσε σαν Έθνος και που μας οδηγεί στην καταστροφή, να μεταλάβουμε Σώμα και Αίμα Κυρίου, ζώντας κατόπιν την κατά Θεό Ζωή. Μετάνοια χρειάζεται και για τις επιλογές που κάναμε στα πολιτικά πρόσωπα, διότι αυτές οι επιλογές όλων των περασμένων ετών οδήγησαν την Χώρα στην σημερινή της κατάντια…

Δε θα μας σώσει καμιά κυβέρνηση, καμία απεργία, καμία αγανάκτηση, καμία διαδήλωση. Δε θα μας σώσει το να κατηγορούμε τους πολιτικούς και να ρίχνουμε σ’ αυτούς το φταίξιμο γιατί όλοι φταίμε. Είμαστε όλοι πάρα πολύ αμαρτωλοί οι χειρότεροι ακόμα κι από τους άπιστους και άθεους και αδικαιολόγητοι μπροστά στο Θεό. Εμείς βάλαμε τους άπιστους να μας κυβερνούν για να ικανοποιήσουν τα προσωπικά μας συμφέροντα χωρίς να σκεφτούμε πως είναι ακατάλληλοι για να κυβερνήσουν ένα ορθόδοξο έθνος το οποίο έχει ανάγκη από μια ορθόδοξη παιδεία. Εμείς βάλαμε τους αλλοδαπούς και αλλόθρησκους στην πατρίδα μας και σε λίγο θα είμαστε μειονότητα και δε θα τολμάμε να μιλάμε για το Χριστό και την ορθόδοξη πίστη για να μη μας λένε μισαλλόδοξους και φανατικούς.

 

Μόνο η μετάνοια των Ελλήνων ορθόδοξων χριστιανών, η νηστεία και η προσευχή θα διώξει τους δαίμονες μέσα από την καρδιά μας οι οποίοι μας κρατούν την καρδιά μας αιχμάλωτη με τα πάθη τα οποία δεν τα βλέπουμε και δεν μετανοούμε. Νομίζουμε ότι φταίνε μόνο οι άλλοι κι όχι εμείς. Μόνο ο Χριστός μπορεί να μας οδηγήσει στη νίκη κατά των παθών, κατά του διαβόλου, στη νίκη της Ελλάδας κατά των εχθρών της. Ας γεμίσουν όλες οι εκκλησίες από πιστούς που θα προσεύχονται με αληθινή μετάνοια για τη σωτηρία μας από το μίσος του διαβόλου που λυσσάει να μας καταστρέψει. Ο Χριστός αγαπάει την Ελλάδα γιατί είναι ποτισμένη με το αίμα των Αγίων μαρτύρων γι’ αυτό και θα την παιδαγωγεί μέχρι να μετανοήσει για να της χαρίσει στο τέλος τη νίκη.

Έρχονται δύσκολοι καιροί, απ’ όλες τις μεριές θα μας χτυπάνε. Και θα αντέξουν μόνο αυτοί, που μάθανε νωρίς να αγαπάνε.

Θέλω να σου ζητήσω  συγγνώμη για το μακροσκελές κείμενο αλλά εδώ θα ήθελα να κλείσω το κείμενο με λόγια του Γέροντος Παϊσίου.

Μιλώντας σε προσκυνητές του Αγίου Όρους και μοναχούς λίγο πριν πεθάνει ο Άγιος Παΐσιος, μίλησε για πρώτη και τελευταία φορά για τους Έλληνες πολιτικούς, τους οποίους μάλιστα χαρακτήρισε «καθρέπτη της κοινωνίας που νοσεί», καθώς και για την ύπαρξη του ηγέτη που θα λυτρώσει την Ελλάδα, προβλέποντας μάλιστα ότι «δεν θα είναι πολιτικός».

Όλα αυτά 16 χρόνια πριν το πρώτο Μνημόνιο και πριν από την κατάρρευση της χώρας.

Ιδού ολόκληρη η πρόρρηση και η εκτίμησή του για τους Έλληνες πολιτικούς:

«Η Ελλάδα κατάντησε σκισμένο πουκάμισο και αυτή την στιγμή κυβερνάται από τον διάβολο. Είμαστε ένας όχλος πια… Πρόβατα δίχως ποιμένα… Δεν ξέρουμε πού να πάμε.

Δεν γνωρίζουμε πού είναι το φως και πού το σκοτάδι. Ζούμε τους έσχατους καιρούς, την εποχή του Αντίχριστου όπου η εμφάνιση του θα γίνει αμέσως μετά το τελικό χάραγμα που έρχεται σύντομα.

Οι υπηρέτες του διαβόλου δεν είναι μόνον οι Έλληνες και Ευρωπαίοι πολιτικοί που με τα έργα τους εξαθλίωσαν τους Έλληνες, αλλά και άνθρωποι καθημερινοί που δεν μετανοούν και δεν έχουν μέσα τους Θεό.

 

Οι Έλληνες έπεσαν θύματα του καταναλωτισμού αγαπώντας, τα χρήματα και την μάταιη, χωρίς νόημα ζωή. Ο Έλληνας, ο καθένας μας ξεχωριστά θα πρέπει να μετανοήσουμε για ότι έχουμε πράξει και δεν είναι αρεστό στον Θεό, να πολεμήσουμε τον εγωισμό μας και την αμαρτία που μας καθήλωσε σαν Έθνος και που μας οδηγεί στην καταστροφή, να μεταλάβουμε σώμα και αίμα Κυρίου, ζώντας κατόπιν την κάτω Θεώ Ζωή.

Μετάνοια χρειάζεται και για τις επιλογές που κάναμε στα πολιτικά πρόσωπα, διότι αυτές οι επιλογές όλων των περασμένων ετών οδήγησαν την Χώρα στη σημερινή της κατάντια…

Ο καθρέπτης της κοινωνίας είναι η ελληνική Βουλή κι αν δεν μετανοήσει ο Έλληνας και δεν το αλλάξει αυτό, οι Έλληνες θα χαθούν.

Είναι εσκεμμένη η στήριξη των μεταναστών για να εξαφανίσουν το Ελληνικό Έθνος από προσώπου γης αφού οι διώξεις των μεταναστών, είναι πλέον πολύ λιγότερες από τις διώξεις των ιδίων των Ελλήνων πολιτών, από το Ελληνικό κράτος.

Μεγάλο ρόλο στην συνέχιση της πτώσης του Έλληνα, έχει παίξει το σατανοκούτι (σ.σ.: τηλεόραση) που έχουν όλοι στα σπίτια τους και που πρέπει να σταματήσουν να το κοιτούν… Όλοι…

Ακόμα και τα παιδιά μας γιατί από αυτό παίρνουν όλα τα μηνύματα που ο Αντίχριστος θέλει να μεταφέρει σε εσάς και τα παιδιά σας.

Η ειδωλολατρία του χρήματος και της σάρκα περνούν μέσα από το σατανικού στα παιδιά μας, που από μικρά γίνονται λάτρεις αυτού του τρόπου ζωής!

Ο πόλεμος θα γίνει και οι Έλληνες δεν θα πρέπει να τον φοβούνται γιατί θα είναι από Θεώ… Υπάρχουν αξιωματικοί που έχουν κάλεσμα από τον Θεό και είναι ευλογημένοι να πολεμήσουν σαν Ήρωες.

Η Τουρκία θα αφανιστεί και οι Τούρκοι μαζί της το 1/3 της χώρας θα σκοτωθεί το 1/3 θα βαφτιστούν χριστιανοί και οι υπόλοιποι θα χαθούν στα βάθη της χώρας.

Ο Ηγέτης που θα λυτρώσει τους Έλληνες και την Χώρα υπάρχει. Θα είναι ευλογημένος από τον Θεό, καθαρός στην ψυχή, Χριστιανός Ορθόδοξος και δεν θα είναι πολιτικός…

 

Οι συνθήκες θα επιτρέψουν στον κόσμο να τον αναδείξει πολύ γρήγορα… Και επειδή θα θέσει σαν κορώνα της πολιτικής του τον Χριστιανικό πολιτισμό θα ενώσει όλους τους Έλληνες και θα αναδείξει με τις πράξεις του τη αναγέννηση του Ορθόδοξου Χριστιανισμού σε όλο τον κόσμο.

 

Αν ο Έλληνας μετανοήσει και ανακόψει την αποστασία από τον Θεό που έχει ξεκινήσει σαν έργο του Αντίχριστου, ζήσει ενωμένος κάτω από τον χριστιανικό πολιτισμό, και διώξει μακριά την λατρεία του χρήματος και της σάρκας τότε ο Θεός θα δείξει αμέριστο έλεος και θα σηκωθούμε όρθιοι».

ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ; ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟShare on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Pin on Pinterest
Pinterest