ΣΟΥ ΣΤΕΛΝΩ ΤΙΣ ΕΥΧΕΣ ΜΟΥ. ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΤΙΣ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ;

 

Ίσως να έχεις κουραστεί να δέχεσαι ευχές που ποτέ δεν πραγματοποιούνται όπως λες. Μην τις απορρίπτεις όμως γιατί η αξία τους είναι ανεκτίμητη και η ύπαρξή τους στόχος που αργά ή γρήγορα θα κατακτηθεί αρκεί να έχεις υγεία και να το θες.

Αυτά τα Χριστούγεννα ας αναστήσουν το χαμόγελο στα χείλη των ανθρώπων, ας ζεστάνουν τις παγωμένες καρδιές τους και ας χαρίσουν σ’ αυτούς που αγωνίζονται την ζωή που τους αξίζει.

Ας γίνει φέτος η ψυχή μας η φάτνη που θα γεννηθεί η αγάπη και η ειρήνη.

Ας είναι κάθε αστέρι μια ευχή μας για να ‘ναι ο ουρανός πιο λαμπερός και μόνο φως να υπάρχει στη ζωή μας.

Ας ευχηθούμε ότι το νέο έτος θα κάνει τα όνειρα όλου του κόσμου πραγματικότητα και θα σκορπίσει ευτυχία και υγεία.

Ας κάνουμε πραγματικότητα την ελπίδα που γεννήθηκε μαζί Του.

Ελπίζω οι άνθρωποι να προσπαθήσουμε αυτές τις γιορτές να ξαναβρούμε την ανθρωπιά μέσα μας και να αλλάξουμε πορεία, οδεύοντας προς μια καλύτερη προοπτική του εαυτού μας !

Εύχομαι η αγάπη και η χαρά να φωλιάσει στις καρδιές των ανθρώπων και να τις ζεστάνει, προσθέτοντας μια νότα ευτυχίας στη δύσκολη καθημερινότητα αυτής της εποχής.

Εύχομαι η μαγεία των Χριστουγέννων να μας αγγίξει και να μας δώσει αυτό το κάτι που χρειαζόμαστε για να είμαστε ευτυχισμένοι.

Η Γέννησή Του ας σημάνει την αρχή για μια καλύτερη ζωή γεμάτη αλήθεια και φως.

Η γέννηση του Χριστού ας είναι το προμήνυμα για μια χρονιά διαφορετική, όμορφη, με λιγότερα προβλήματα και περισσότερες φωτεινές εικόνες.

Όπως οι τρεις μάγοι ας βρούμε και΄μεις το Άστρο που θα μας οδηγήσει στο δρόμο της αγάπης.

Όταν γεννιέται ο Χριστός γεννιέται μαζί Του και η ελπίδα για ένα κόσμο χωρίς βία, γεμάτο αγάπη και ειρήνη.

Σαν το Άστρο στον ουρανό, ας λάμψει η ελπίδα μας για ένα καλύτερο κόσμο.

Καλέ μου φίλε και καλή μου φίλη. Σου εύχομαι τα φετινά Χριστούγεννα να σημάνουν την γέννηση μιας ονειρεμένης για εσένα ζωής και ένα άστρο να φωτίζει το πρόσωπό σου για πάντα.

Τα πιο όμορφα Χριστούγεννα σήμερα να περάσεις κοντά σε αυτούς που αγαπάς κι ότι ποθήσεις να χεις.

Το φωτεινό άστρο των Χριστουγέννων, οδήγησε τους 3 μάγους στον Χριστό. Ας οδηγήσει και εσένα  σε μια ζωή ευτυχισμένη με πολύ αγάπη, ζεστασιά, υγεία και επαγγελματική επιτυχία.

Ας ανοίξουμε την καρδιά μας για το Θείο Βρέφος!

 

Το σπήλαιο της Βηθλεέμ, η ταπεινή φάτνη και τα ζώα που βρέθηκαν εκεί, οι βοσκοί, οι Μάγοι, που ήρθαν από την Ανατολή, το λαμπερό αστέρι, όλη η κτίση χαίρεται και πανηγυρίζει την γέννηση του Χριστού μας, την γέννηση του Σωτήρα μας!

 

Ήρθε ο Χριστός στην γη, για να μας φανερώσει την αγάπη του Θεού για τον άνθρωπο! Ήρθε ο Χριστός στην γη, γιατί θέλησε να διώξει την μοναξιά και την απελπισία που κυρίευσε τον άνθρωπο! Ήρθε ο Χριστός στην γη, για να μας βεβαιώσει για την σωτηρία μας! Ήρθε ο Χριστός στην γη, για να μας ελευθερώσει από τα δίχτυα της αμαρτίας! Ήρθε ο Χριστός στην γη, για να πει στον καθένα μας προσωπικά: «αφέονταί σου αι αμαρτίαι»! Ήρθε ο Χριστός στην γη, για να πει πάλι στον καθένα μας προσωπικά: «αναστήσου και προχώρα»! Ήρθε ο Χριστός στην γη και μας έφερε τον παράδεισο!

 

Ο παράδεισος είναι η επικοινωνία με τον Θεό.

Παρέβλεψε ο Θεός τα πάθη μας και ήρθε ο Ίδιος κοντά μας, για να αποκαταστήσει την επικοινωνία μας μαζί Του! Η αγάπη του Θεού, μόνο αυτή, μπορεί να καλύψει και να καθαρίσει τον λερωμένο και ταλαιπωρημένο, από τα πάθη, άνθρωπο. Πόσες αποδείξεις χρειαζόμαστε ακόμη, για να πειστούμε για την αγάπη του Θεού και την βεβαιότητα της Σωτηρίας μας;

 

Η αγάπη υπάρχει, η χαρά υπάρχει, ο Θεός έρχεται κοντά μας, γεννιέται ο Χριστός, παίρνει σάρκα και οστά η ίδια η αγάπη και η χαρά, για να μας πείσει να επιστρέψουμε κοντά Του! Χριστούγεννα, ημέρα χαράς, ημέρα σωτηρίας!

 

Όταν ζεις μέσα στην χαρά χαίρεσαι! Όταν ζεις μαζί με τον Χριστό σώζεσαι!

 

Δεν έχουμε τίποτε πιο πολύτιμο να προσφέρουμε στον Χριστό, εκτός της καρδιάς μας. Ας την ανοίξουμε διάπλατα για να υποδεχθούμε το Θείο Βρέφος! Να γεννηθεί μέσα της, να ζήσουμε μαζί Του, ώστε να γεμίσει όλη η ζωή μας από Φως και Χαρά, να γεμίσει Χριστό, διαλύοντας κάθε σκιά και ομίχλη που αλλοιώνει και ταλαιπωρεί την ζωή μας!

ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ

ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΧΤΕΡΗ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΑ

αναρτήθηκε σε: ΩΦΕΛΙΜΑ | 0

 

Γύρω σου πολλά σε εντυπωσιάζουν. Ποια αξίζουν πραγματικά την προσοχή σου;

 

Πολλοί άνθρωποι είναι εντυπωσιακοί, φανταχτεροί. Είναι οι καλύτεροι;

 

Οι αστέρες της μουσικής και του κινηματογράφου είναι τυλιγμένοι με αστραφτερές συσκευασίες που κρύβουν έντεχνα το περιεχόμενο. Αν υποκύπτεις στον πειρασμό να διαβάζεις διάφορες  ειδήσεις  για τη ζωή τους, σκέψου λίγο βαθύτερα, θα βρεις πολλά απ’ αυτά που προσπαθούν να σου κρύψουν.

Τι κρύβουν οι αλλαγές συντρόφων, συζύγων, ευτυχία ή δυστυχία; Ποιος χωρίζει από το σύντροφό του όταν είναι ευτυχισμένος;

Μη ξελογιάζεσαι από τη φανταχτερή συσκευασία, το περιεχόμενο είναι που έχει σημασία.

 

Ποια πραγματική σημασία έχει για τη ζωή σου ο τάδε λαμπερός αστέρας του Hollywood, το τάδε  πλατινένιο   μουσικό συγκρότημα, ο τάδε χρυσός πρωταθλητής, η τάδε  βασίλισσα ομάδα; Τι πραγματικά μπορούν να σου προσφέρουν; Αξίζει να παθιάζεσαι γι αυτούς;

 

Μη ζεις σε ψεύτικους, φανταχτερούς κόσμους. Η πραγματική ζωή βρίσκεται γύρω σου, οι πραγματικοί άνθρωποι βρίσκονται δίπλα σου. Αυτοί είναι οι πραγματικοί ήρωες της ζωής, όχι οι χάρτινοι, οι ψεύτικοι, οι ηλεκτρονικοί. Άγγιξέ τους, έχουν σάρκα και οστά, όπως εσύ, δε λάμπουν, μπορούν όμως να φωτίσουν, να λαμπρύνουν τη ζωή σου. Απ’ αυτούς μπορείς να κερδίσεις πολλά, κι αυτοί από εσένα.

Ποιος είπε ότι, ότι λάμπει είναι χρυσός? Αυτό είναι το μεγαλύτερο ψέμα. Ότι λάμπει επιφανειακά  δεν είναι χρυσός αλλά ένα κομμάτι λαμαρίνας  βαμμένο με χρυσαφί χρώμα και αντανακλά στον ήλιο. Την νύχτα αυτή η λάμψη χάνεται.

Ο πραγματικός χρυσός βρίσκεται  πολύ βαθιά και  ο ήλιος δεν το βλέπει. Αυτός όμως ο χρυσός  νύχτα μέρα αστράφτει, λαμποκοπά και ποτέ δεν χάνει την λάμψη του.

Ο άνθρωπος όμως παρασύρεται από την επιφανειακή λάμψη και προσπαθεί με νύχια και με δόντια να αποκτήσει μια τέτοια λάμψη και ας είναι κάλπικη. Λάμψη να είναι και ότι να είναι.

Όλη αυτή η κατάσταση, αποσυντονίζει τον άνθρωπο και το αποτέλεσμα  που έχει δημιουργήσει όλη αυτή η ψευδαίσθηση είναι ότι oτι έχει κάνει τον άνθρωπο απλά να υπάρχει.

Ένιωσες ποτέ ότι πρέπει να υπάρχει κάτι περισσότερο στη ζωή; Κάτι πέρα από το να υπάρχεις απλά;

Κάποιος μου είχε  δείξει  μέσα στην Αγία Γραφή, ένα βιβλίο που πάντα πίστευα ότι είχε πολλά αδιευκρίνιστα σημεία,  ποιος πραγματικά ήταν ο Θεός. Δεν ήταν γεμάτος θυμό ή κακία,  ακριβώς το αντίθετο μάλιστα. Ήταν γεμάτος αγάπη και σπλαχνικότητα. Γνώριζε ότι είμαι ανίκανος να ζήσω μια τέλεια ζωή, σύμφωνα με τα δικά Του στάνταρ. Έτσι, ορμώμενος από την μεγάλη Του αυτή αγάπη, έγινε ο Τέλειος Άνθρωπος και κατάφερε να ζήσει με αυτά τα στάνταρ (αντί) για μένα.

 

Ο Ιησούς Χριστός ,έμαθα, δεν ήταν μόνο το παράδειγμα αλλά και ο αντικαταστάτης μου. Δεν χρειαζόταν να μιμηθώ τα πάθη Του,  αλλά να επωφεληθώ πλήρως από αυτά. Με το θάνατό Του στον Σταυρό, που συνειδητοποίησα ότι επέλεξε ο Ίδιος,  οι αμαρτίες και οι αποτυχίες μου κρίθηκαν. Στο Σταυρό, ο Θεός απέδειξε τη μεγάλη Του αγάπη για μένα. Ήταν εκεί ,στο Σταυρό, οπού με δέχτηκε. Όπως λέει η Αγία Γραφή : «Αυτόν που δεν είχε γνωρίσει αμαρτία, Τον φόρτωσε ο Θεός με όλη την αμαρτία για χάρη μας, για να μπορέσουμε εμείς μέσω Εκείνου να βρούμε τη σωτηρία κοντά στον Θεό».

 

Πάντα πίστευα ότι η ζωή πρέπει να έχει νόημα. Όχι απαραίτητα το κάθε λεπτό της μέρας. Εννοώ, πόσο νόημα υπάρχει στο να βάζεις πλυντήριο; Ούτε θα έπρεπε η ζωή να είναι πάντα μες τη σοβαρότητα. Όλοι μας χρειαζόμαστε και στιγμές που απλά να περνάμε καλά.

 

Αλλά η ζωή δε μπορεί να περιορίζεται στην αναζήτηση της ευχαρίστησης, επειδή η απόλαυση δεν διαρκεί. Είναι εδώ για ένα λεπτό και μετά  περνάει, πάει! ‘Εάν δεν υπάρχει κάποιο μεγαλύτερο νόημα στη ζωή, τότε η ζωή είναι μια ζωή χωρίς κινητήρια δύναμη, χωρίς βαθύτερη υπόσταση ή εξήγηση.

Όλο το σκεπτικό αυτό με οδήγησε στο να πάρω μια απόφαση.

 

Αποφάσισα ότι εάν πραγματικά υπήρχε ο Θεός, ήθελα να Τον γνωρίσω. Αλλά ήμουν ακόμη δύσπιστος . Συζητούσα και προκαλούσα τους χριστιανούς που ήξερα. Ζητούσα αποδείξεις ότι ο Ιησούς είναι Θεός. Μια ημέρα κοίταξα με ειλικρίνεια τις αποδείξεις για την ύπαρξη του Θεού και την θεότητα του Ιησού Χριστού και έμεινα έκθαμβος  από την πληθώρα των λογικών, ιστορικών αποδείξεων. Ήξερα τότε ότι είχα μια απόφαση να πάρω. Θα Του ζητούσα να μπει στη ζωή μου και να την επηρεάσει έτσι όπως Αυτός ήθελε, ή θα έκλεινα αυτό το κεφάλαιο της ζωής μου αρνούμενη να ξανασκεφτώ ποτέ πια την πιθανότητα ύπαρξης του Θεού ;

Ξανακοιτώντας τους συγκεκριμένους, πολύ καλούς, διανοητικούς λόγους που είχα για να πιστέψω στον Χριστό, ζήτησα από τον Ιησού να έρθει στη ζωή μου. Και εκείνη την ίδια μέρα, η αναζήτησή μου για το νόημα της ζωής έλαβε ένα τέλος.

 

Με κατέπληξε το γεγονός ότι μπορούσα να έχω σχέση με τον ίδιο τον Θεό. Μιλούσα σε Αυτόν και,  μέσα από διάφορες καταστάσεις,  έδειχνε ότι με ακούει. Με οδήγησε σε εργασιακούς δρόμους που είναι πολύ πιο ευρείς και συναρπαστικοί απ’ όσο μπορούσα να φανταστώ. Του έκανα ερωτήσεις και με οδηγούσε στις κατάλληλες, χρήσιμες απαντήσεις μέσα απ’ την Αγία Γραφή.

 

Η αληθινή ζωή είναι μια ζωή γεμάτη ολοκλήρωση, αποδοχή και προορισμό. Την αληθινή ζωή τη βρίσκουμε στη σχέση μας με τον Ιησού Χριστό. Κανένας στην ανθρώπινη ιστορία δεν έκανε τους ισχυρισμούς που ο Ιησούς έκανε, δίνοντας παράλληλα τόσο ισχυρές αποδείξεις για να τους υποστηρίξει. Διακήρυξε ότι είναι Θεός, ότι μπορεί να συγχωρήσει αμαρτίες και ότι είναι ο μόνος δρόμος μέσα απ’ τον οποίο μπορούμε να γνωρίσουμε τον Θεό σαν Πατέρα. Ο Ιησούς επιβεβαίωσε αυτούς τους ισχυρισμούς μέσα από την ανάστασή Του από τους νεκρούς. Αυτός είναι ,πραγματικά, ο πιο ξεχωριστός άνθρωπος που έζησε ποτέ, πιο ξεχωριστός κι απ’ τον πιο εξαίρετο δάσκαλο!

 

Ο Θεός έχει μια τόσο γνήσια αγάπη για εμάς, που ο Ίδιος εξασφάλισε τον τρόπο για να πάμε σε Αυτόν…… αλλά υπάρχει ένα πρόβλημα. Προς το παρόν, αυτό που μας εμποδίζει να έχουμε κοινωνία με τον Θεό είναι η αμαρτία μας (ο εγωκεντρισμός μας όταν θυμώνουμε, αυτά που λέμε πληγώνοντας τους άλλους, η ανυπομονησία μας, ο εγωισμός μας, η απληστία μας κλπ.). Εάν ποτέ αναρωτήθηκες γιατί οι προσευχές σου φαίνεται να μην εισακούονται, αυτή είναι η αιτία. Η αμαρτία μας, μας έχει χωρίσει απ’ τον Θεό που είναι Άγιος.

 

Άρα, τι έχει κάνει ο Θεός για να μπορούμε να έχουμε μια στενή, προσωπική σχέση μαζί Του; Ο Ιησούς Χριστός (ο Θεός με σάρκα και οστά) φορτώθηκε όλες μας τις αμαρτίες στους ώμους Του ενώ πρόθυμα πέθανε επάνω στο Σταυρό. Το έκανε αυτό για να μπορούμε να είμαστε τελείως συγχωρημένοι, πλήρως ευπρόσδεκτοι σε Αυτόν.

 

Για να καταλάβουμε το πρόβλημα, ας πάρουμε για παράδειγμα μία φοιτήτρια που κατηγορείται για ένα αδίκημα. Ο δικαστής την καταδικάζει σε 30 μέρες φυλάκιση ή 10.000 ευρώ πρόστιμο. Η φοιτήτρια δεν διαθέτει ούτε το χρόνο ούτε τα χρήματα. Ο δικαστής, γνωρίζοντάς το, ξεντύνεται την τήβεννό του, κατεβαίνει από την έδρα του και πληρώνει ο ίδιος το πρόστιμο. Γιατί; Επειδή, σαν δίκαιος δικαστής, δεν μπορεί να παραβλέψει το αδίκημα. Αλλά, επειδή είναι παράλληλα ο πατέρας της φοιτήτριας, επιλέγει να πληρώσει την ποινή εκ μέρους της.

 

Αυτό ακριβώς είναι που έκανε ο Ιησούς για κάθε έναν από εμάς επάνω στο Σταυρό. Θυσιάστηκε υπομένοντας βασανισμούς, ταπείνωση, μαστιγώματα και σταυρικό θάνατο παίρνοντας τη δική μας θέση. Τώρα μας ζητάει να ανταποκριθούμε στη θυσία Του προσκαλώντας Τον στη ζωή μας.

ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ

ΠΩΣ ΘΑ ΔΕΙΣ ΕΝΑ ΘΑΥΜΑ

αναρτήθηκε σε: ΨΥΧΩΦΕΛΗ ΚΕΙΜΕΝΑ | 2

 

Πιστεύεις στα θαύματα;

Πιστεύεις ότι μπορούν να γίνουν θαύματα;

Ίσως να έχεις, ήδη, δει θαύματα και να τα θαύμασες ή απλά να τα παράβλεψες.

Τι είναι θαύμα;

Τα θαύματα είναι μια εξαίρεση, σύμπτωση, ίσως, το λένε μερικοί. Τα θαύματα είναι κατά κανόνα ανεξήγητα, σε κάνουν να κοιτάς ψηλά. Κάποιοι είναι πραγματικά αντίθετοι ότι μπορούν να υπάρξουν θαύματα γιατί, όλα πρέπει κάπως να έχουν μια αρχή, ένα σκοπό και ένα στόχο, και γιατί, όλα πρέπει κάπως να τα εξηγούμε, να τα κατανοούμε.

 

Μπορούμε, όμως, να καταλάβουμε και να κατανοήσουμε τα πάντα; Το πώς γεννιέται, μεγαλώνει και ωριμάζει ένα παιδί δεν είναι ένα θαύμα;

Δεν είναι ένα θαύμα ότι το σύμπαν στέκεται και συντηρείται και δεν καταρρέει;

Ότι η γη περιστρέφεται κι έτσι κάθε πρωί ο ήλιος ανατέλλει ξανά;

 

Θαύματα υπάρχουν και τα θαύματα δεν μπορείς να τα κατανοήσεις, δεν μπορείς να τα συλλάβεις μερικά δεν μπορείς καν να τα κοιτάξεις στα μάτια, απλά πρέπει να τα πιστέψεις.

Νομίζω ότι ένα από τα μεγαλύτερα θαύματα είναι ότι ο ύψιστος Θεός που είναι Άγιος και Δίκαιος και δεν υπάρχει τίποτα κακό γύρω Του, μου δίνει το δικαίωμα να είμαι παιδί Του. Με προσκαλεί σε μια άμεση σχέση αγάπης μαζί Του.

 

Και μετά, είναι και το επόμενο θαύμα που δεν μπορώ να κατανοήσω, ότι ο Ιησούς, ο Υιός του Θεού, ήρθε σ’ εμάς εδώ στη γη. Έγινε άνθρωπος, έγινε φτωχός, αγάπησε και συγχώρησε, υπέφερε και πέθανε στο σταυρό του Γολγοθά, πήρε αυτό το δύσκολο μονοπάτι της θυσίας για να ανοίξει δρόμο για σένα και για μένα προς τον Θεό. Αλλά δεν έμεινε στον τάφο, αντιθέτως, νίκησε το θάνατο και ανέβηκε στον ουρανό όπου κάθεται στο θρόνο Του και μας περιμένει έτσι ώστε όλοι όσοι πιστεύουν σ’ Αυτόν να ζήσουν μια μέρα μαζί Του, στην αιωνιότητα.

 

Αυτό είναι ένα θαύμα για μένα. Και συλλογίζομαι πως εγώ δεν χρειάζεται να δώσω κάτι στο Θεό, πως μου τα προσφέρει όλα δωρεάν. Αυτό είναι ένα δώρο και πρέπει να το αποδεχθώ ή να το απορρίψω και ΤΙΠΟΤΑ απ’ ότι θα μπορούσα ποτέ να σκεφτώ ή να Του δώσω θα ήταν αρκετό ή θα μπορούσε ποτέ να μ’ απαλλάξει από την ενοχή μου και την αμαρτία μου. Απλά, πρέπει να πιστεύω σ’ αυτό το θαύμα.

Να πιστέψω ότι ο Ιησούς μέσω του θανάτου Του αφαίρεσε όλες μου τις αμαρτίες και μου χάρισε αιώνια ζωή μέσω της Ανάστασής Του.

 

Ένα θαύμα – ο Θεός μου δίνει ζωή και ελευθερία χωρίς να κάνω κάτι εγώ.

Ένα θαύμα – ο Θεός με απαλλάσσει από την ενοχή μου, μέσω του Γιου Του.

Ένα θαύμα – ο Θεός μου χαρίζει άφθονη ζωή.

Ένα θαύμα – ο Θεός δίνει νόημα στη ζωή μου.

Και τώρα μπορώ, επιτέλους, να είμαι αυτός που είμαι.

Ένα θαύμα – ο Θεός ακούει τα λόγια που Του απευθύνω, κρατά κάθε υπόσχεση που μου δίνει και ρίχνει φως μέσα στο σκοτάδι μου.

 

Ένα θαύμα ή όχι;

Πιστεύεις στα θαύματα; Θαυμάζεις βλέποντας τα θαύματα, ακόμα; Ή τα θαύματα έγιναν για σένα καθημερινά δεδομένα, ξεθωριασμένα και σκονισμένα, καλύτερα να ανησυχείς για το αύριο, αντί να σκέφτεσαι τα χιλιάδες θαύματα που ο Θεός κρατά στα χέρια Του και θέλει να σε πλουτίσει μ’ αυτά!

 

Εγώ πιστεύω στα θαύματα και πιστεύω, επίσης, ότι δεν μπορώ να ανταποδώσω τίποτα, αλλά ότι ο Θεός μου τα δίνει δωρεάν,  επειδή μ’ αγαπά χωρίς αντάλλαγμα.

Δεν καταλαβαίνω και πολλά αλλά βασικά, έτσι είναι τα θαύματα, απίστευτα, ακατανόητα και απερίγραπτα.

 

Τώρα συνειδητοποιώ ότι για όλα αυτά τα θαύματα, ναι, μπορώ να δώσω κάτι στο Θεό, την καρδιά μου, τη ζωή μου, αυτά θέλω να Του δώσω. Κι αν ζω σε στενή σχέση μαζί Του τότε θα δω περισσότερα θαύματα και θα θαυμάζω όλο και περισσότερο το μεγαλείο και την αγάπη του Θεού μου.

 

Μέσα στην καρδιά μας βρίσκεται η Πηγή μας, η Ζωτική αυτή Δύναμη που αποκαλούμε Θεό.

Χρειάζεται να εξελίξουμε την συνειδητότητα μας για να συνειδητοποιήσουμε την πραγματική μας φύση και την απεριόριστη Δύναμη και ενέργεια που μπορούμε ν’ αντλήσουμε από την Πηγή μας.

Γεννιόμαστε μέσα στην ύλη και αισθανόμαστε ξεκομμένοι, αν εξελιχθούμε πνευματικά και ανακαλύψουμε την Δύναμη που έχουμε μέσα μας, τότε δεν έχουμε ανάγκη από τίποτα άλλο.

Οφείλουμε στα παιδία μας,  να τα μάθουμε να εμπιστεύονται τον εαυτό τους, να τα μάθουμε να εμπιστεύονται την Ζωτική Δύναμη που υπάρχει μέσα τους και να τους διδάξουμε πως με την Προσευχή και τον οραματισμό θα έρχονται σ’ επαφή μαζί της, έτσι ώστε να κάνουν πραγματικότητα όλα τους τα όνειρα και να μεταμορφώσουν σε Παράδεισο τον γήινο κόσμο που ζούμε.

Πως φθάνουμε στο θαύμα; Πρέπει να ξεπεράσουμε τις συναισθηματικές καταστάσεις στις οποίες βρισκόμαστε καθημερινά. Την προσωπική μας αμφιβολία, την αναξιότητα μας, τον λήθαργο και την κόπωση, τις φωνές που μας λένε ότι δεν είμαστε αρκετά ικανοί ή ότι αυτό είναι ανέφικτο.

Θαύμα γίνεται όταν ανοίξουμε την καρδιά μας και έλθουμε σ’ επαφή με την Πηγή μας.

Εξελίσσοντας τη συνειδητότητα μας. Εξέλιξη της συνειδητότητας μας σε ανώτερο επίπεδο, μας αλλάζει αυτόματα το ενεργειακό μας πεδίο. Η συνειδητότητα είναι ο πρώτος και σημαντικότερος παράγοντας που πρέπει να στραφούμε όταν αναζητάμε θεραπεία, ευτυχία, ευημερία.

Τα πάντα βρίσκονται μέσα μας. Τα πάντα είναι εφικτά, διότι τα πάντα υπάρχουν ήδη μέσα μας, απλώς δεν το έχουμε συνειδητοποιήσει.

Μόνο ο εγωισμός κι ο φόβος που δημιουργεί, μπορεί να μας απομακρύνει από την ικανοποίηση των ονείρων μας.

Τι χρειάζεται για να απαλλαγούμε από τον εγωισμό μας και τον φόβο που δημιουργεί:

Πίστη στο Θεό και στον εαυτό μας, που είναι κομμάτι του Θεού.

Η προσευχή και ο οραματισμός, σε συνδυασμό με την πίστη ότι αυτό που προσευχόμαστε έχει γίνει ήδη πραγματικότητα.

Προσφορά στους συνανθρώπους μας και στο Σύμπαν, μόνον με την προσφορά η ζωή μας έχει νόημα.

Μπορούμε να κάνουμε οτιδήποτε, αρκεί να το πιστέψουμε ότι υπάρχει κι ότι μπορούμε να το φέρουμε στην ζωή μας, αρκεί να το ενσωματώσουμε στην πραγματικότητα μας.

Για να δει ο άνθρωπος το θαύμα πρέπει να μάθει να προσεύχεται.

Μάθε να προσεύχεσαι στο Θεό όχι μόνο στις ώρες της προσευχής, μα κάθε ώρα και κάθε στιγμή, αφού Εκείνος βρίσκεται παντού. Από τη διαρκή μνήμη του Θεού θα πλημμυρίσει την καρδιά σου μια ανέκφραστη ειρήνη.

Θα κλείσω το κείμενο με μια αληθινή ιστορία.

Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΤΟ… ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ

 

 

Ήταν ένα απλό ζεστό καλοκαιρινό πρωινό. Ο ήλιος λαμπρός, «έστεκε» κιόλας ψηλά, ρίχνοντας τις ακτίνες του και ζεσταίνοντας τα σπίτια, τις αυλές, την πλάση. Τα ωδικά πουλιά κελαηδούσαν όλο χάρη κι έμοιαζε σαν να δοξολογούσαν το Θεό για το ηλιόλουστο εκείνο πρωινό.

 

Οι άνθρωποι, βιαστικοί, είχαν ξεχυθεί στους φαρδείς δρόμους της πόλης, για να πάνε στις δουλειές τους, ενώ το δροσερό αεράκι, σαν μια απαλή αύρα, δρόσιζε τα πρόσωπα και ανακούφιζε το σώμα από τη ζέστη. Όλα στη μεγάλη πόλη ήταν απλά, οικεία, καθημερινά. Όλα έμοιαζαν να είναι ίδια, όπως και την προηγούμενη μέρα.

 

Εκείνο το πρωινό υποσχόταν πως θα ήταν μια υπέροχη ημέρα. Τίποτα δεν προϊδέαζε για το τι θα γινόταν. Κανένα σημάδι δεν υπήρχε που να φανέρωνε πως η ημέρα δε θα κυλούσε μέσα στη σφαίρα της απλής τυπικής καθημερινότητας των ανθρώπων.

 

Για το σπίτι της κυρίας Βαρβάρας η ημέρα εκείνη ήταν ιδιαίτερη. Έμελλε να γινόταν ξεχωριστή… Η κυρία Βαρβάρα, μητέρα τριών κοριτσιών, ήταν ιδιαίτερα χαρούμενη. Σε ένα μήνα ακριβώς θα πάντρευε τη μια της κόρη. Το κλίμα που επικρατούσε στο σπίτι ήταν γιορτινό.

 

Η μητέρα με τις δυο της κόρες συζητούσαν για τις χαρές του γάμου. Οι κοπέλες είχαν αποφασίσει να πάνε το επόμενο πρωινό να αγοράσουν τα κατάλληλα ενδύματα για τη μεγάλη μέρα. Γέλια και χαρούμενες φωνές ηχούσαν στο σπίτι… Η δεύτερη κόρη, η Ελπίδα, θα πήγαινε στο Πανεπιστήμιο και το μεσημέρι θα γύριζε στο σπίτι, για να οργανώσουν το πρόγραμμα των αγορών…

 

Ενώ όλα κυλούσαν αρμονικά, γύρω στο μεσημέρι, ο καιρός άρχισε να αλλάζει όψη. Πυκνά σύννεφα έκρυψαν το πρόσωπο του λαμπρού ήλιου. Οι ζεστές ακτίνες του έπαψαν να αγγίζουν τη γη. Ο ουρανός άρχισε με ταχύτατους ρυθμούς να σκοτεινιάζει, ενώ δυνατός αέρας άρχισε να φυσάει με μανία. Μέσα σε λίγα λεπτά τίποτα δε θύμιζε το καλοκαιρινό πρωινό. Η ημέρα έμοιαζε να είναι χειμωνιάτικη. Δεν άργησαν να ακουστούν οι πρώτες ιαχές της βροντής, ενώ ο σκοτεινιασμένος ουρανός φωτιζόταν σποραδικά από κεραυνούς, που άφηναν στο πέρασμά τους τρομερό ήχο και έμοιαζε σαν να σχίζουν τον ουρανό.

 

Πολύ γρήγορα έπεσαν και οι πρώτες χοντρές στάλες βροχής, που ολοένα και αυξάνονταν σε αριθμό και ταχύτητα. Δεν μπορούσες πια να διακρίνεις τίποτα. «Θεέ μου, τι είναι αυτό που γίνεται» πρόφεραν κάποια χείλη, ενώ ο αέρας, φθάνοντας τα 11 μποφόρ, ούρλιαζε και ξεσπούσε με ορμή, σαν να ήθελε να γκρεμίσει τα πάντα στο πέρασμά του… Οι περαστικοί άρχισαν να τρέχουν να προλάβουν να πάνε σπίτια τους, στις οικογένειές τους, να νιώσουν ασφαλείς…

 

«Μητέρα, να κλείσω το παράθυρο;», ακούστηκε η λεπτή φωνή της μικρότερης κόρης της κυρίας Βαρβάρας, που μπρος σ’ αυτόν το χαλασμό, φοβήθηκε. Η απόκριση της μάνας καθησυχαστική, απλή, αλλά και μεγαλειώδης μαζί: «Παιδί μου», της είπε με απόλυτη πίστη και ηρεμία, «ο Θεός δεν πειράζει κανέναν, δεν κάνει κακό σε κανένα».

 

Ύστερα γύρισε τα μάτια της προς τον ουρανό και έστειλε στον Ύψιστο σύντομα λόγια προσευχής και ικεσίας, λόγια σωτήρια: « Θεέ μου, φύλαξε όλου του κόσμου τα παιδιά και τα δικά μου» και έκλεισε τη σύντομη, μα θερμή προσευχή της με το σημείο του σταυρού. Εκείνη την ώρα η κυρία Βαρβάρα οπλίστηκε έναντι της τρομερής καταιγίδας, με δύο πανίσχυρα όπλα, την προσευχή και τον τίμιο σταυρό…

Η ώρα περνούσε και η Ελπίδα δεν είχε γυρίσει ακόμα. Μα να, τη σιωπή του δωματίου έσπασε το κουδούνισμα του τηλεφώνου. Η μάνα σηκώνει το τηλέφωνο, μα σε λίγο φαίνεται να τρέμουν τα χέρια της, το πρόσωπό της αλλάζει όψη. Τα χείλη προφέρουν μια φράση πονεμένη: «Πού την έχουν;». Το τηλέφωνο κλείνει και η κυρία Βαρβάρα βιάζεται να φύγει. Το δύσκολο καθήκον της μάνας την καλεί, μπαίνει πάνω και μπροστά από όλα τα συναισθήματα…

 

Στο τηλέφωνο ήταν ένας αξιωματικός της αστυνομίας, που της ανακοίνωσε το τρομερό συμβάν: Η κόρη της, Ελπίδα, μόλις 25 ετών, βρισκόταν σοβαρά τραυματισμένη στο νοσοκομείο.Καθώς γύριζε στο σπίτι της, περνώντας κάτω από μια τετραώροφη πολυκατοικία, απ’ τη μια στιγμή στην άλλη, βρέθηκε να είναι καταπλακωμένη από τσίγκους, που έπεσαν από τον τελευταίο όροφο της πολυκατοικίας, από 20 μέτρα ύψος.

 

Ο δυνατός αέρας σήκωσε την τσίγκινη σκεπή και την έριξε με απίστευτη δύναμη και ορμή πάνω στην κοπέλα. Όσοι είδαν το συμβάν πάγωσαν. «Θεέ μου, το κορίτσι!!», ψέλλισαν τα χείλη και ζητούσαν να γίνει το θαύμα, να γίνει πραγματικότητα το ανθρωπίνως αδύνατο, να ζει η κοπέλα. Όμως, γίνεται να επιζήσει άνθρωπος μετά από τέτοιο χτύπημα;

 

Το ασθενοφόρο ήρθε πολύ γρήγορα και μετέφεραν το σοβαρά τραυματισμένο κορίτσι στο νοσοκομείο. Όταν η μάνα έφτασε εκεί, την είχαν στο χειρουργείο. Συγγενείς, φίλοι μα και άγνωστοι, που είχαν δει το συμβάν, έσπευσαν να δώσουν κουράγιο στην τραγική μητέρα, να πουν ένα λόγο παρηγοριάς, να ενισχύσουν τις ελπίδες και την πίστη της.

 

Επιτέλους, το χειρουργείο τελείωσε. Ο γιατρός πλησίασε τη μητέρα και της είπε: «Κυρία μου, η κόρη σας ήταν πολύ τυχερή, διότι μεταφέρθηκε γρήγορα στο νοσοκομείο και χειρουργήθηκε αμέσως, αφού εκείνη την ώρα το χειρουργείο ήταν ελεύθερο. Μην ανησυχείτε!». Λέγοντας αυτά ο γιατρός, απομακρύνθηκε, ενώ η μάνα έστεκε ακόμα εκεί. Σίγουρα η ψυχή της εκείνη την ώρα θα δόξαζε τον Θεό.

 

Ο γιατρός και το προσωπικό της είχαν μιλήσει για «τύχη». Όμως εκείνη σίγουρα γνώριζε πως αυτό που αυτοί αποκαλούσαν «τύχη», ήταν η Θεία Πρόνοια. Η προσευχή και ο σταυρός που έκανε, προστάτευσε το παιδί της κι έτσι έγινε το θαύμα, που τα χείλη παρακαλούσαν, αλλά το ανθρώπινο μυαλό απέκλειε…

 

Εγώ πιστεύω στα θαύματα!

Πιστεύεις, κι εσύ, στα θαύματα;

ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ

ΤΙ ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ

 

Χωρίς αμφισβήτηση ο Ιησούς Χριστός είναι το κεντρικό πρόσωπο του Λόγου του Θεού. Είναι επομένως πολύ σημαντικό να κοιτάξουμε στο Λόγο του Θεού για να δούμε κάποια από τα πράγματα που ο Ιησούς Χριστός είναι. Λέω “κάποια”, γιατί είναι αδύνατο σ’ ένα άρθρο όπως αυτό, να εξετάσουμε κάθε τι που η Βίβλος λέει ότι ο Ιησούς είναι. Εντούτοις ελπίζω ότι τα πράγματα τα οποία θα δούμε σήμερα θα μας βοηθήσουν να εκτιμήσουμε τον Ιησού Χριστό και ότι αυτός είναι για μας καλύτερα.

Ιησούς Χριστός: Γιος του Θεού

Ξεκινώντας την έρευνα μας αυτή στα όσα ο Ιησούς Χριστός είναι, θα πάμε στο κατά Ιωάννη 10/ι/35-36. Εκεί ο Ιησούς, κατά την διάρκεια ενός διαλόγου που είχε με μερικούς Ιουδαίους, είπε:

 

Κατά Ιωάννη 10/ι/35-36  “Εάν εκείνους είπε θεούς προς τους οποίους έγεινεν ο λόγος του Θεού, και δεν δύναται να αναιρεθεί η γραφή, εκείνον τον οποίον ο Πατήρ ηγίασε, και απέστειλεν εις τον κόσμον, σεις λέγεται Ότι βλασθημείς, διοτι ειπον, Υιος του Θεου ειμαι;”

 

Όπως μπορούμε να δούμε απ’ αυτό το απόσπασμα, ο Ιησούς είπε ότι είναι Γιος του Θεού, δηλαδή ότι ο Θεός είναι ο Πατέρας του. Επομένως το πρώτο πράγμα το οποίο βλέπουμε ότι ο Ιησούς είναι, είναι Γιος του Θεού. Το γεγονός ότι ο Ιησούς Χριστός ήταν όντως Γιος του Θεού μαρτυρείται επίσης από πολλά άλλα αποσπάσματα της Βίβλου. Έτσι για παράδειγμα, όταν ο άγγελος ανακοίνωσε στην Μαρία ότι θα γίνονταν η μητέρα του Ιησού, της είπε επίσης ότι ο Ιησούς θα ονομάζονταν Γιος του Θεού. Όντως, το κατά Λουκά 1/α/35 μας λέει:

 

Κατά Λουκά 1/α/35  “Και αποκριθείς ο άγγελος είπεν προς αυτήν, πνεύμα άγιον θέλει επέλθει επί σε, και δύναμις του υψίστου θέλει σε επισκιάσει. Διά τούτο και το γεννώμενον εκ σου άγιον, θέλει ονομασθή Υιός Θεού.”

 

Επιπρόσθετα ο Θεός δυο φορές, μια κατά την βάπτιση του Ιησού (κατά Ματθαίο 3/γ/16-17) και μια κατά την μεταμόρφωση του (κατά Ματθαίο 17/ιζ/5) δημόσια τον διακήρυξε σαν Γιο Του. Πράγματι τα σχετικά αποσπάσματα μας λένε:

 

Κατά Ματθαίο 3/γ/16-17  “Και βαπτισθείς ο Ιησούς ανέβει ευθύς από του ύδατος. Και ιδού ηνοίχθησαν εις αυτόν οι ουρανοί, και είδε πνεύμα Θεού κατεβαίνον ως περιστεράν και ερχόμενον επ’ αυτόν. Και ιδού φωνή εκ των ουρανών λέγουσα, Ούτος είναι ο Υιός μου ο αγαπητός, εις τον οποίον ευηρεστηθήν.”

 

Κατά Ματθαίον 17/ιζ/5  “Ενώ αυτός ελάλει έτι [δες κατά Ματθαίο 17/ιζ/1-4 για τα συμφραζόμενα], ιδού, νεφέλη φωτεινή επεσκίασεν αυτούς. Και ιδού φωνή εκ της νεφέλης λέγουσα, Ούτος είναι ο Υιός μου ο αγαπητός, εις τον οποίον ευηρεστήθην. Αυτού ακούετε.”

 

Πέρα απ’ όλα τα παραπάνω, άλλο ένα πιστοποιητικό που η Βίβλος αναφέρει σαν απόδειξη του ότι ο Ιησούς Χριστός είναι όντως Γιος του Θεού, είναι το γεγονός ότι ο Θεός τον ανέστησε από τους νεκρούς. Πράγματι, η προς Ρωμαίους 1/α/ μας λέει σχετικά:

 

Προς Ρωμαίους 1/α/1,3-4  “Παύλος, δούλος Ιησού Χριστού,…..περί του Υιού αυτού, όστις εγεννήθη εκ σπέρματος Δαβίδ κατά σάρκα, και απεδείχθη Υιός Θεού εν δυνάμει κατά το πνεύμα της αγιοσύνης, διά της εκ νεκρών αναστάσεως, Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών.”

 

Σε όλα τα παραπάνω θα μπορούσαμε να προσθέσουμε πολλά ακόμη αποσπάσματα τα οποία δηλώνουν ότι ο Ιησούς είναι Γιός του Θεού1. Το πρώτο επομένως πράγμα το οποίο βλέπουμε ότι ο Ιησούς είναι, είναι Γιος του Θεού.

Ιησούς Χριστός: ο Σωτήρας του κόσμου

Έχοντας δει ότι ο Ιησούς Χριστός είναι Γιος του Θεού ας προχωρήσουμε περισσότερο για να δούμε κάποια άλλα πράγματα που αυτός είναι. Για να αρχίσουμε, θα πάμε στην Ιωάννου Α 4/δ/14. Εκεί διαβάζουμε:

 

Ιωάννου Α 4/δ/14  “Και ημείς είδομεν, και μαρτυρούμεν, ότι ο Πατήρ απέστειλε τον Υιόν Σωτήρα του κόσμου” Επίσης το κατά Ιωάννη 12/ιβ/47 λέει: “Και εάν τις ακούσει τους λόγους μου, και δεν πιστεύση, εγώ δεν κρίνω αυτόν. Διότι δεν ήλθον διά να κρίνω τον κόσμον, αλλά διά να σώσω τον κόσμον.”

 

Η σωτηρία απαιτεί ένα σωτήρα, κάποιον που θα την κάνει διαθέσιμη. Όπως το παραπάνω απόσπασμα μας κάνει καθαρό, αυτός ο Σωτήρας είναι ο Κύριος Ιησούς Χριστός. Πράγματι η προς Ρωμαίους 10/ι/9 μας λέει:

 

Προς Ρωμαίους 10/ι/9  “εάν ομολογήσεις διά του στόματος σου τον Κύριον Ιησούν, και πιστεύσης εν τη καρδία σου ότι ο Θεός ανέστησεν αυτόν εκ νεκρών θέλεις σωθεί.” Επίσης οι Πράξεις 4/δ/12 μας λένε για τον Ιησού: “Και δεν υπάρχει δι’ ουδενός άλλου η σωτηρία. διότι ούτε όνομα άλλο είναι υπό τον ουρανόν δεδομένον μεταξύ των ανθρώπων, διά του οποίου πρέπει να σωθώμεν.”

 

Η σωτηρία είναι αδύνατη χωρίς τον Ιησού Χριστό γιατί μόνο σ’ αυτόν υπάρχει, και δεν μπορεί να επιτευχθεί παρά μόνο ομολογώντας τον ως Κύριο και πιστεύοντας ότι ο Θεός τον ανέστησε από τους νεκρούς. Επομένως, ένα δεύτερο πράγμα που ο Ιησούς είναι, είναι ο Σωτήρας, ο μόνος στον οποίο υπάρχει σωτηρία.

Ιησούς Χριστός: Κύριος

Πέρα από Γιος του Θεού και Σωτήρας, ένας άλλος τίτλος που χρησιμοποιείται για τον Ιησού Χριστό είναι Κύριος. Σχετικά με τη λέξη “κύριος” αυτή δηλώνει αφεντικό, κάποιον που είναι σε θέση εξουσίας. Ότι ο Ιησούς Χριστός είναι όντως σε θέση εξουσίας δείχνεται από το γεγονός ότι η φράση “Κύριος Ιησούς Χριστός” συμβαίνει 82 φορές στην Βίβλο. Πέρα απ’ αυτό, επίσης υπάρχουν πολλά άλλα αποσπάσματα στην Βίβλο τα οποία αναφέρονται στην θέση εξουσίας του Ιησού Χριστού, τέτοια όπως η προς Φιλιππησίους 2/β/9-11. Εκεί διαβάζουμε:

 

Προς Φιλιππησίους 2/β/9-11  “Διά τούτο και ο Θεός υπερύψωσεν αυτόν [τον Ιησού] και εχάρισεν εις αυτόν όνομα το υπέρ παν όνομα. διά να κλίνη εις το όνομα του Ιησού παν γόνυ επουρανίων και επιγείων και καταχθονίων. και πάσα γλώσσα να ομολογήσει ότι ο Ιησούς Χριστός είναι Κύριος, εις δόξαν Θεού Πατρός.” Επίσης η προς Κορινθίους Α 15/ιε/24-28 μας λέει: “ύστερον θέλει είσθαι το τέλος, όταν παραδώσει [ο Ιησούς] την βασιλείαν εις τον Θεόν και Πατέρα. Όταν καταργήσει πάσαν αρχήν και πάσαν εξουσίαν και δύναμιν. Διότι πρέπει [ο Ιησούς] να βασιλεύει εώσου θέση πάντας τους εχθρούς υπό τους πόδας αυτού. έσχατος εχθρός καταργείται ο θάνατος. Διότι “πάντα [ο Θεός] υπέταξεν υπό τους πόδας αυτού [του Ιησού].” Όταν δε ειπή ότι πάντα είναι υποτεταγμένα, φανερόν ότι εξαιρείται ο υποτάξας [ο Θεός] εις αυτόν [τον Ιησού] τα πάντα. Όταν δε υποταχθώσιν εις αυτόν [τον Ιησού] τα πάντα, τότε και αυτός ο Υιός θέλει υποταχθεί εις τον υποτάξαντα εις αυτόν τα πάντα, διά να είναι ο Θεός τα πάντα εν πάσι.”

 

Όπως τα παραπάνω αποσπάσματα κάνουν καθαρό, κάθε τι είναι ή θα είναι “υπό τους πόδας” του Ιησού. Η μόνη εξαίρεση είναι ο Θεός, ο “υποτάξας εις αυτόν τα πάντα”, στον οποίον και ο Ιησούς ο ίδιος είναι υποταγμένος. Πέρα από τον Θεό, κάθε τι άλλο είναι ή θα είναι υπό την εξουσία του Ιησού Χριστού ώστε “πάσα γλώσσα να ομολογήσει ότι ο Ιησούς Χριστός είναι Κύριος, εις δόξαν Θεού Πατρός”

Ιησούς Χριστός: η κεφαλή της εκκλησίας

Πέρα από αφεντικό, κύριος, κάθε ανθρώπου που πιστεύει σ’ αυτόν, ο Ιησούς Χριστός είναι επίσης η κεφαλή, το αφεντικό του συνόλου εκείνων που πιστεύουν σ’ αυτόν και οι οποίοι συνιστούν ότι η Βίβλος αποκαλεί “εκκλησία”. Πράγματι η προς Κολοσσαείς 1/α/18 μας λέει:

 

Προς Κολοσσαείς 1/α/18  “και αυτός είναι η κεφαλή του σώματος, της εκκλησίας.” Επίσης η προς Εφεσίους 4/δ/15-16 μας λέει: “άλλα αληθεύοντες εις την αγάπην, να αυξήσωμεν εις αυτόν κατά πάντα, όστις είναι η κεφαλή, ο Χριστός. Εξ’ ου παν το σώμα συναρμολογούμενον και συνδεόμενον διά πάσης συνάφειας των συνεργούντων μελών, κατά την ανάλογο ενέργειαν ενός έκαστου μέρους, κάμνει την αύξησιν του σώματος, προς οικοδομήν εαυτού εν αγάπη”

 

Όπως τα παραπάνω αποσπάσματα κάνουν καθαρό, η εκκλησία δεν είναι ένα κτήριο άλλα ένα σώμα το οποίο απαρτίζεται από τον καθένα από μας που έχει ομολογήσει με τον στόμα του τον Κύριο, το αφεντικό, Ιησού και έχει πιστέψει με την καρδιά του ότι ο Θεός τον ανέστησε από τους νεκρούς. Όπως η προς Κορινθίους Α 12/ιβ μας λέει σχετικά μ’ αυτό το σώμα και τα μέλη του:

 

Προς Κορινθίους Α 12/ιβ/12,14,18,27  “Διότι καθώς το σώμα είναι εν, και έχει μέλη πολλά, πάντα δε τα μέλη του σώματος του ενός, πολλά όντα, είναι εν σώμα. ούτω και ο Χριστός….. Διότι το σώμα δεν είναι εν μέλος άλλα πολλά….Αλλά τώρα ο Θεός έθεσε τα μέλη εν έκαστον αυτών εις το σώμα, καθώς ηθέλησεν….Και σεις είσθε σώμα Χριστού και μέλη κατά μέρος.” Επίσης η προς Κορινθίους Α 11/ια/3 προσθέτει: “Θέλω δε να εξεύρητε, ότι η κεφαλή παντός ανδρός είναι ο Χριστός. κεφαλή δε της γυναικός ο ανήρ. Κεφαλή δε του Χριστού ο Θεός.”

 

Ο κάθε ένας από μας είναι μέλος του σώματος του Χριστού και έχει τον Χριστό σαν ΚΥΡΙΟ. Όλοι τώρα μαζί συνιστούμε το σώμα του Χριστού, την εκκλησία, η οποία έχει τον Χριστό σαν ΚΕΦΑΛΗ και ο οποίος με την σειρά του έχει τον Θεό σαν κεφαλή (προς Κορινθίους 11/ια/3). Όπως τώρα σε ένα πραγματικό σώμα, το κεφάλι είναι εκείνο που λαμβάνει τις αποφάσεις και είναι υπεύθυνο για κάθε τι που το σώμα κάνει, το ίδιο επίσης είναι και ο Χριστός στην εκκλησία: αυτός (και μόνο αυτός) είναι υπεύθυνος να αποφασίσει πως το σώμα σαν σύνολο, και κάθε ένας από μας σαν μέλη του, θα κινηθεί. Αυτός είναι η κεφαλή της εκκλησίας, εμείς είμαστε τα μέλη της, και ο Θεός είναι Αυτός που μας τοποθέτησε στην εκκλησία όπως Αυτός ήθελε. Όπως το χέρι μου υπακούει στο κεφάλι μου έτσι και μείς, ως μέλη της εκκλησίας, πρέπει να είμαστε υπάκουοι στην κεφαλή, στον αρχηγό της εκκλησίας, τον Χριστό. Είναι αυτός ο οποίος κατέχει την αρχηγική θέση στην εκκλησία. Όλοι οι άλλοι είμαστε μέλη από των οποίων την ορθή λειτουργία εξαρτάται και η ορθή λειτουργία όλου του σώματος, όλης της εκκλησίας.

Ιησούς Χριστός: Ο μόνος δρόμος για τον Θεό

Αν και μέχρι τώρα έχουμε δει πολλά πράγματα που ο Ιησούς είναι, η λίστα δεν σταματάει εδώ. Πράγματι το κατά Ιωάννη 14/ιδ/6 μας λέει:

 

Κατά Ιωάννη 14/ιδ/6 Λέγει προς αυτόν ο Ιησούς, “Εγώ είμαι η οδός και η αλήθεια και η ζωή. Ουδείς έρχεται προς τον Πατέρα, ειμή δι εμού.”

 

Ο Ιησούς είναι η οδός, η αλήθεια και η ζωή. Όπως είπε, κανένας δεν μπορεί να πάει στον Θεό παρά μόνο μέσω αυτού. Άρα ο Ιησούς Χριστός είναι ο μόνος δρόμος για τον Θεό. Προφανώς, αυτό σημαίνει ότι η άποψη που υποστηρίζει ότι όλες οι διάφορες θρησκείες είναι απλά διαφορετικοί δρόμοι που τελικά όλοι οδηγούν στον ένα αληθινό Θεό είναι Βιβλικά εντελώς λανθασμένη. Πράγματι σύμφωνα με τα όσα μόλις διαβάσαμε υπάρχει ΕΝΑΣ μόνο δρόμος προς τον Θεό, ο Κύριος Ιησούς Χριστός. Χωρίς αυτόν κανένας δεν μπορεί να πάει προς τον Θεό.

Ιησούς Χριστός: ο μόνος μεσίτης μεταξύ Θεού και ανθρώπων

Πέρα από μοναδικός δρόμος προς τον Θεό, ο Ιησούς Χριστός είναι επίσης και ο μοναδικός μεσίτης μεταξύ Θεού και ανθρώπων. Πράγματι η προς Τιμόθεο 2/β/5 μας λέει:

 

Προς Τιμόθεο Α 2/β/5  “Διότι είναι εις Θεός, εις και μεσίτης Θεού και ανθρώπων, άνθρωπος Χριστός Ιησούς”

 

Όπως είναι προφανές απ’ αυτό το απόσπασμα, όπως η άποψη των “πολλών δρόμων για τον Θεό είναι Βιβλικά λανθασμένη, το ίδιο λανθασμένη είναι και άποψη των “πολλών μεσιτών μεταξύ Θεού και ανθρώπων2”. Πράγματι, όπως το παραπάνω απόσπασμα κάνει ξεκάθαρο, υπάρχει ΕΝΑΣ και μόνο ΕΝΑΣ μεσίτης μεταξύ Θεού και ανθρώπων, ο άνθρωπος Χριστός Ιησούς. Μόνο αυτόν έχει ο Θεός διορίσει να μεσιτεύει για λογαριασμό μας και μόνο αυτός είναι κατάλληλος γι’ αυτήν την δουλειά.

Ιησούς Χριστός: ο άρτος της ζωής

Κατά Ιωάννη 6/ς/35  “Και είπε προς αυτούς ο Ιησούς, ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Ο ΑΡΤΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ. ΟΣΤΙΣ ΕΡΧΕΤΑΙ ΠΡΟΣ ΕΜΕ, ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΠΕΙΝΑΣΕΙ. ΚΑΙ ΟΣΤΙΣ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΕΙΣ ΕΜΕ, ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΔΙΨΑΣΕΙ ΠΟΤΕ” Επίσης το κατά Ιωάννη 6/ς/47-48 επαναλαμβάνει: “Αληθώς, αληθώς σας λέγω, Ο πιστεύων εις εμέ έχει ζωήν αιώνιον. ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Ο ΑΡΤΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ”

 

Ο Ιησούς Χριστός υποσχέθηκε ότι αυτός που θα έλθει σ’ αυτόν δεν θα πεινάσει ποτέ και δεν θα διψάσει ποτέ. Είπε ότι αυτός είναι το ψωμί της ζωής. Όλοι μας γνωρίζουμε πόσο σημαντικά είναι η τροφή και το νερό για τις ζωές μας. Εντούτοις, αν ακόμα και η αφθονία αυτών δεν μπορεί να μας δώσει πέρα από ένα μέσο όρο εβδομήντα ή ογδόντα ετών ζωής, το ψωμί το οποίο λέγεται Ιησούς Χριστός μας δίνει ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ. Πως; Το είδαμε ήδη: με το να τον ομολογήσουμε σαν Κύριο και να πιστέψουμε ότι ο Θεός τον ανέστησε από τους νεκρούς (προς Ρωμαίους 10/ι/9). Αφού επίσης μας διαβεβαιώνει ότι αν πάμε σ’ αυτόν, δεν θα πεινάσουμε ΠΟΤΕ και δεν θα διψάσουμε ΠΟΤΕ, αυτό σημαίνει ότι πιστεύοντας σ’ αυτόν θα έχουμε όλα όσα απαιτούνται για να ζήσουμε σ’ αυτήν την ζωή. Θα έχουμε αιώνια ζωή ΚΑΙ ότι χρειαζόμαστε σ’ αυτήν την ζωή.

Ιησούς Χριστός: το φως της ζωής

Πέρα από ψωμί της ζωής το οποίο είδαμε ότι ο Ιησούς είναι, αυτός είναι επίσης και εκείνος τον οποίον αν ακολουθήσουμε θα έχουμε το φως της ζωής. Το κατά Ιωάννη ευαγγέλιο μας λέει:

 

Κατά Ιωάννη 8/η/12  “ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ. ΟΣΤΙΣ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΕΜΕ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΠΕΡΙΠΑΤΗΣΕΙ ΕΙΣ ΤΟ ΣΚΟΤΟΣ, ΑΛΛΑ ΘΕΛΕΙ ΕΧΕΙ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ”

Κατά Ιωάννη 12/ιβ/46  “Εγώ ήλθον φως εις τον κόσμον, διά να μην μείνει εν τω σκοτεί πας ο πιστεύων εις εμέ”

 

Όπως η επιβίωση μας απαιτεί ψωμί και νερό, έτσι και οι μετακινήσεις μας απαιτούν φως προκειμένου να πραγματοποιηθούν με ασφάλεια. Εντούτοις δεν είναι μόνο αυτές οι οποίες χρειάζονται φως. Ακόμα σημαντικότερα, είναι το περπάτημα μας στη ζωή το οποίο χρειάζεται φώς έτσι ώστε να περπατάμε με ασφάλεια, γνωρίζοντας που πηγαίνουμε. Όπως ο Ιησούς Χριστός είπε χαρακτηριστικά:

 

Κατά Ιωάννη 12/ιβ/35 “ΟΣΤΙΣ ΠΕΡΙΠΑΤΕΙ ΕΝ ΤΩ ΣΚΟΤΕΙ, ΔΕΝ ΕΞΕΥΡΕΙ ΠΟΥ ΥΠΑΓΕΙ”

 

Όταν περπατάμε στο σκοτάδι δεν γνωρίζουμε που πηγαίνουμε. Για’ αυτό και χρειαζόμαστε φως. Παρόλα αυτά, αν και το φυσικό ή τεχνητό φως είναι αρκετό για το περπάτημα μας με τα πόδια αυτό σίγουρα δεν είναι αρκετό για το περπάτημα μας στην ζωή. Γι’ αυτό το περπάτημα μας χρειαζόμαστε ένα διαφορετικό είδος φωτός, ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ. Πως είναι δυνατό να έχουμε αυτό το φως; Ακολουθώντας τον Ιησού Χριστό. Πράγματι όπως τα παραπάνω αποσπάσματα μας λένε, αν ακολουθήσουμε τον Ιησού Χριστό, τον δρόμο, την αλήθεια, και την ζωή δεν θα περπατήσουμε στο σκοτάδι αλλά θα έχουμε το φως της ζωής.

Ιησούς Χριστός: η πόρτα

Για να δούμε κάτι άλλο που ο Ιησούς Χριστός είναι θα πάμε στο κατά Ιωάννη 10/ι. Εκεί διαβάζουμε:

 

Κατά Ιωάννη 10/ι/7-11  “Είπε λοιπόν πάλιν προς αυτούς ο Ιησούς, Αληθώς αληθώς σας λέγω, ότι εγώ είμαι η θύρα των προβάτων. Πάντες όσοι ήλθον προ εμού, κλέπτε είναι και λησταί. Αλλά δεν ήκουσαν αυτούς τα πρόβατα. ΕΓΩ ειμαι η θύρα. δι’ εμού αν τις εισέλθει θέλει σωθεί, και θέλει εισέλθει και εξέλθει, και θέλει εύρει βοσκήν. Ο κλέπτης δεν έρχεται, ειμή διά να κλέψει και θύσει και απολέσει. εγώ ήλθον διά να έχωσιν ζωήν, και να έχωσιν αυτήν εν αφθονία.”

 

Εδώ ο Ιησούς Χριστός χρησιμοποιεί ένα σχήμα λόγου για να μας δώσει περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον εαυτό του και τι θα συμβεί σε εκείνους που θα τον ακολουθήσουνε. Σ’ αυτό το σχήμα ο Ιησούς παρουσιάζει τον εαυτό του σαν την πόρτα. Σχετικά με την σημασία αυτού του σχήματος, όλοι γνωρίζουμε ότι η πόρτα είναι κάτι το οποίο μας βάζει σε ένα χώρο διαφορετικό από τον χώρο στον οποίο βρισκόμαστε. Επομένως όταν ο Λόγος του Θεού παρουσιάζει τον Ιησού σαν την πόρτα αυτό που θέλει να μας πει είναι ότι ο Ιησούς είναι κάποιος μέσω του οποίου οδηγούμαστε σ’ ένα διαφορετικό χώρο από εκείνον στον οποίον ήμασταν πριν. Και αν κάποιος ρωτήσει τι είδους είναι ο χώρος στον οποίον κάποιος εισέρχεται αν περάσει από την πόρτα που λέγεται Ιησούς Χριστός, η απάντηση δόθηκε από τον ίδιο τον Ιησού Χριστό. Όπως αυτός είπε: “δι’ εμού αν τις εισέλθει θέλει σωθεί, και θέλει εισέλθει και εξέλθει και θέλει εύρει βοσκήν”. Παίρνοντας το καθ’ ένα απ’ αυτά με την σειρά, αν κάποιος περάσει από την πόρτα που λέγεται Ιησούς Χριστός, δηλαδή αν ομολογήσει με το στόμα του τον Κύριο Ιησού και πιστέψει με την καρδιά του ότι ο Θεός τον ανέστησε από τους νεκρούς (προς Ρωμαίους 10/ι/9), θα σωθεί. Επίσης θα μπορεί να “εισέλθει και εξέλθει” δηλαδή θα είναι ελεύθερος, το οποίο με την σειρά του σημαίνει ότι όσο κάποιος στέκεται έξω από την πόρτα του Ιησού δεν είναι ελεύθερος. Ότι αυτό συμβαίνει, μπορούμε να το δούμε και από την προς Κορινθίους Β 4/δ/3-4 η οποία αναφορικά με τον μη σωσμένο άνθρωπο μας λέει:

 

Προς Κορινθίους Β 4/δ/3-4  “Εάν δε και είναι το ευαγγέλιον ημών κεκαλυμμένον, εις τους απολλυμένους είναι κεκαλυμμένον. Των οποίων άπιστων όντων, ο θεός του κόσμου τούτου ετυφλωσε τον νουν, διά να μη επιλάμψη εις αυτούς ο φωτισμός του ευαγγελίου της δόξης του Χριστού, όστις είναι εικών του Θεού.”

 

Μπορείς να μιλήσεις για ελευθερία όταν είσαι τυφλός στον νου; Μπορείς να “εισέλθεις και εξέλθεις”; Φυσικά όχι. Μόνο όταν κανείς εισέλθει από την πόρτα που λέγεται Χριστός απελευθερώνεται από την σκλαβιά του Διαβόλου και είναι πραγματικά ελεύθερος.Τέλος κάτι άλλο που κάποιος βρίσκει όταν περνάει την πόρτα του Χριστού είναι βοσκή. Μπορούμε να καταλάβουμε την σημασία της βοσκής, αν θυμηθούμε ότι το σχήμα που χρησιμοποίησε ο Ιησούς είχε να κάνει με πρόβατα. Πραγματικά, για ένα πρόβατο η βοσκή είναι ότι για ένα άνθρωπο η τροφή. Αν φανταστούμε λοιπόν πόσο ικανοποιημένο μπορεί να είναι ένα πρόβατο όταν έχει βρει ένα καλό βοσκότοπο όπου μπορεί να φάει και να κοιμηθεί, θα έχουμε και μια εικόνα του πόσο ικανοποιημένος είναι ο άνθρωπος που περνάει την πόρτα του Χριστού.

Ιησούς Χριστός: Ο ποιμήν ο καλός

Πέρα από “θύρα των προβάτων” ο Ιησούς είναι επίσης και ο καλός ποιμένας που τα πρόβατα (εμείς) χρειάζονται. Πράγματι το κατά Ιωάννη 10/ι/11, 14-15 μας λέει:

 

Κατά Ιωάννη 10/ι/11, 14-15  «Εγώ είμαι ο ποιμήν ο καλός. ο ποιμήν ο καλός την ψυχήν αυτού βάλλει υπέρ των προβάτων….Εγώ είμαι ο ποιμήν ο καλός και γνωρίζω τα εμά, και γνωρίζομαι υπό των εμών, καθώς με γνωρίζει ο Πατήρ, και εγώ γνωρίζω τον Πατέρα. Και την ψυχήν μου βάλλω υπέρ των προβάτων.»

 

Για να είναι το ποίμνιο ασφαλές χρειάζεται να έχει ένα καλό ποιμένα ο οποίος θα το φροντίζει. Γυρίζοντας τώρα σε μας, η ερώτηση είναι: υπάρχει για τις ζωές μας ένα καλός ποιμένας, δηλαδή κάποιος που θα μας φροντίσει όπως ο καλός ποιμένας φροντίζει για τα πρόβατα του. Όπως είδαμε η απάντηση είναι ναι, υπάρχει ένας: ο Κύριος Ιησούς Χριστός. Πράγματι, ο Ιησούς Χριστός είναι ο καλός ποιμένας του οποίου την καθοδήγηση και την φροντίδα εμείς χρειαζόμαστε. Όπως είπε: “ο ποιμήν ο καλός την ψυχήν αυτού βάλλει υπέρ των προβάτων”, και πραγματικά ο Χριστός έδωσε την ζωή του για μας. Όπως η προς Εφεσίους 5/ε/2 μας λέει3:

 

Προς Εφεσίους 5/ε/2 “και περιπατείτε εν αγάπη, καθώς και ο Χριστός ηγάπησεν ημάς, και παρέδωκεν εαυτόν υπέρ ημών προσφοράν και θυσίαν εις τον Θεόν, εις οσμήν ευωδίας.”

 

Ο Ιησούς απόδειξε πόσο αγαθός είναι, δίνοντας τον εαυτό του για μας. Εντούτοις, δεν είναι μόνο ένας καλός ποιμένας αλλά και ένας δυνατός ποιμένας υπό την καθοδήγηση του οποίου μπορούμε να αισθανόμαστε ασφαλείς. Όπως το κατά Ιωάννη 10/ι/27-29 μας λέει:

 

Κατά Ιωάννη 10/ι/27-29  “Καθώς σας είπον τα πρόβατα τα εμά ακούωσιν την φωνήν μου, και εγώ γνωρίζω αυτά. και με ακολουθώσι. Και εγώ δίδω εις αυτά ζωην αιώνιον. και δεν θέλουσιν απολεσθή εις τον αιώνα, και ουδείς θέλει αρπάσει αυτά εκ της χειρός μου. Ο Πατήρ μου όστις μοι έδωκεν αυτά, είναι μεγαλύτερος πάντων. Και ουδείς δύναται να αρπάσει εκ της χειρός του Πατρός μου.”

 

Κανένας δεν μπορεί να μας αρπάξει από τα χέρια του ποιμένα μας, γιατί είναι ο Θεός ο οποίος μας έχει δώσει σ’ αυτόν σαν ποίμνιο και κανένας δεν μπορεί να αρπάξει από τα χέρια του Θεού. Επομένως, έχοντας τον Ιησού Χριστό σαν ποιμένα μας μπορούμε να αισθανόμαστε πραγματικά ασφαλείς αφού είμαστε υπό την προστασία του πιο δυνατού που υπάρχει: του Θεού.

Συμπέρασμα

Σ’ αυτό το άρθρο εξετάσαμε μερικά από τα πράγματα τα οποία ο Ιησούς Χριστός είναι: Έτσι είδαμε ότι ο Ιησούς Χριστός είναι:

 Γιος του Θεού

 Σωτήρας του κόσμου

Κύριος

Kεφαλή της εκκλησίας

O μόνος δρόμος προς τον Θεό

O μόνος μεσίτης μεταξύ Θεού και ανθρώπων

O άρτος της ζωής

Tο φως της ζωής

H θύρα

O ποιμήν ο καλός

Αυτή η λίστα δεν είναι με κανένα τρόπο εξαντλητική. Σίγουρα υπάρχουν περισσότερα πράγματα τα οποία μπορεί κανείς να βρει μελετώντας τον Λόγο του Θεού. Εντούτοις πιστεύω ότι τα πράγματα τα οποία είδαμε σ’ αυτό το άρθρο είναι αρκετά για να μας δείξουν την πόσο μεγάλη σημασία που ο Ιησούς Χριστός έχει για μας. Όπως ο Παύλος προσευχήθηκε για όλους μας, μακάρι:

ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ

Ο ΤΕΛΕΙΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΤΕΛΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

αναρτήθηκε σε: ΩΦΕΛΙΜΑ | 0

Γνωρίζουμε ανθρώπους, συνάπτουμε σχέσεις μαζί τους και ερχόμαστε κοντά τους, καθώς μας ελκύουν πολλά πράγματα σε εκείνους. Κανένας άνθρωπος όμως δεν είναι τέλειος και συνεπώς εκτός από θετικά, έχει και αρνητικά στοιχεία. Κάποιες φορές τα θετικά είναι περισσότερα, ενώ άλλες φορές τα αρνητικά στοιχεία είναι πολύ έντονα. Παρά το γεγονός όμως αυτό, δεν αποφασίζουμε να βγάλουμε κάποια άτομα από τη ζωή μας όσες κόντρες ή συγκρούσεις και αν υπάρχουν. Βαθιά μέσα μας ίσως να μη θέλουμε να τους απομακρύνουμε, επειδή πιστεύουμε ότι μπορούμε να τους αλλάξουμε! Μήπως όμως ζούμε με αυταπάτες; Πόσο εύκολο είναι να αλλάξουμε τους ανθρώπους γύρω μας;

 

Οι άνθρωποι αλλάζουν, αλλά μόνο αν το θέλουν οι ίδιοι. Αν δεν επιδιώκουν εκείνοι την αλλαγή, αλλά κάποιος άλλος προσπαθεί να τους αλλάξει, το πιο πιθανό είναι ότι το αποτέλεσμα θα είναι αρνητικό. Η αλλαγή για να συμβεί χρειάζεται να έχουμε πίστη στον εαυτό μας ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε, αυτοέλεγχο και εσωτερικό κίνητρο. Αυτοί οι τρεις παράγοντες είναι καταλυτικοί για να μπορέσουμε να κάνουμε το διαφορετικό και να μεταβάλλουμε κάποια στοιχεία που δεν μας αρέσουν. Συνεπώς, πώς μπορεί να συντελεστεί μια αλλαγή αν δεν ενυπάρχουν αυτές οι συνθήκες;

 

Για τον κάθε άνθρωπο ο σωστός χρόνος για να αλλάξει είναι και διαφορετικός και επομένως αν τον πιέζουμε να κάνει αλλαγές για τις οποίες δεν είναι έτοιμος, τότε πολύ πιθανό να καταλήξουμε σε αποτυχία. Όσο και αν αγαπάμε τον άνθρωπο τον οποίο θέλουμε να αλλάξουμε, δεν έχουμε τόσο μεγάλη δύναμη ώστε να τον επηρεάσουμε αν εκείνος δεν το θέλει. Ένας σύντροφος για παράδειγμα που είναι εξουσιαστικός και βίαιος δεν θα μπορέσει ποτέ να αλλάξει αν δεν το δουλέψει ο ίδιος.

 

Πόσο μεγάλη παγίδα να μένουμε σε σχέσεις περιμένοντας ότι θα αλλάξει ο άνθρωπος που έχουμε απέναντι μας απλά και μόνο επειδή εμείς θα επιδείξουμε υπομονή και επιμονή σε διάφορα θέματα! Είναι πάρα πολύ ψυχοφθόρο και μας δηλητηριάζει τις στιγμές χωρίς όμως να το καταλαβαίνουμε στο εδώ και τώρα. Χάνουμε πολύτιμο χρόνο για να διαπιστώσουμε μετά από κάποιους μήνες ή/και χρόνια ότι ο άνθρωπος μας δεν αλλάζει. Δεν αλλάζει τουλάχιστον έτσι όπως θα θέλαμε εμείς, γιατί σε άλλους τομείς σίγουρα αλλάζει. Όλοι αλλάζουμε με το πέρασμα του χρόνου και είναι κάτι που δεν μπορούμε να το αποφύγουμε. Ας μη μένουμε άλλο σε σχέσεις, φιλικές ή διαπροσωπικές με την ψευδαίσθηση ότι μπορούμε να αλλάξουμε τους ανθρώπους. Ας στραφούμε σε άτομα που είναι ήδη όπως θέλουμε να είναι, για να νιώθουμε όμορφα και εποικοδομητικά με τη συναναστροφή μαζί τους.

Και εδώ δημιουργείται ένα μεγάλο και φλέγον ερώτημα.

 

Όλοι μας μιλάμε για την τελειότητα και για τον τέλειο άνθρωπο. Είμαστε σίγουροι ότι θέλουμε την τελειότητα?  Εδώ θα πω ένα μεγάλο ΟΧΙ. Δεν την θέλουμε.  Δεν την θέλουμε γιατί την διώξαμε. Δεν την θέλουμε γιατί αποδεδειγμένα με τις πράξεις μας και την συμπεριφορά μας την σταυρώνουμε καθημερινά.

Η τελειότητα είναι χάρισμα και το χάρισμα αυτό δίνεται σε όποιον το διεκδικήσει και σε όποιον  αγωνιστεί για να το κερδίσει. Όπως  όμως έγραψα σε προηγούμενο άρθρο, γίναμε τεμπέληδες, βολεψάκηδες και καλοπερασάκηδες και δεν θέλουμε να αγωνιστούμε, γιατί μας βολεύει να προσπαθούμε να κάνουμε τους άλλους τέλειους  χωρίς να επιδιώκουμε την δική μας τελειότητα.

 

Έχουμε την τάση να πιστεύουμε ότι το χάρισμα είναι κάτι με το οποίο οι άνθρωποι γεννιούνται. Όμως αυτό δεν είναι αλήθεια. Το χάρισμα είναι αποτέλεσμα συμπεριφοράς που τη μαθαίνουμε. Έχουμε ποτέ σκεφτεί τι είναι αυτό που ξεχωρίζει έναν τέλειο και χαρισματικό  άνθρωπο από έναν ατελή; Η γνώση, η μεγαλοψυχία, το χρήμα ή η εξουσία; Τι είναι αυτό που μπορεί να κάνει κάποιον χαρισματικό;

 

Υπάρχουν άνθρωποι  έστω ελάχιστοι αλλά υπάρχουν  που έχουν χάρισμα. Είναι αυτοί που βλέπουν τα πράγματα από άλλη οπτική γωνία.

 

Οι σύγχρονες επιταγές της κοινωνίας που εστιάζουν περισσότερο στα υλικά αγαθά και λιγότερο στην πνευματική διάσταση του εαυτού μας δεν εκφράζουν έναν χαρισματικό άνθρωπο. Φυσικά και είναι χρήσιμα και καλά τα υλικά αγαθά, αλλά από μόνα τους δεν είναι αρκετά για να δώσουν νόημα και μια βαθύτερη διάσταση στη ζωή.

 

Έχουν αποδεχτεί πως δεν είναι τέλειοι. Είναι πολύ σπουδαίο να «αγαπήσει» κάποιος τις ατέλειές του αλλά και τις αδυναμίες του χαρακτήρα του. Δεν υπάρχει τελειότητα. Υπάρχει ένα τεράστιο περιθώριο για συνεχή βελτίωση. Μπορεί κανείς να αλλάξει πράγματα στην προσωπικότητά του αλλά πάντα βασιζόμενος σε δικά του κριτήρια. Ο περισσότερος κόσμος στηρίζει εκείνον που δεν είναι τέλειος, γιατί πολύ απλά η τελειότητα τρομάζει. Δεν προσπαθούμε να είμαστε άψογοι και αψεγάδιαστοι. Οφείλουμε να είμαστε ο εαυτός μας και προσπαθούμε να γινόμαστε διαρκώς καλύτεροι. Αυτό που πρέπει να κυνηγάει κανείς είναι η εξέλιξη και όχι η τελειότητα.

 

Δεν κουτσομπολεύουν. Δεν σημαίνει αυτό πως οι χαρισματικοί άνθρωποι νιώθουν υπεράνω. Απλώς ξέρουν πως το να μιλήσουν άσχημα για κάποιον που δεν είναι παρών είναι άδικο για εκείνον. Ο κάθε άνθρωπος έχει τις ατέλειές του αλλά και τα προτερήματά του, προτιμούν λοιπόν να αναφέρουν τα καλά στοιχεία κάποιου που θαυμάζουν και εκτιμούν και όχι τα αρνητικά ενός άλλου ανθρώπου.

 

Επικοινωνούν την αυτοπεποίθησή τους με μη λεκτικό τρόπο. Οι χαρισματικοί άνθρωποι πιστεύουν στον εαυτό τους και τις δυνατότητές τους. Έχουν υψηλή αυτοπεποίθηση και αυτό φαίνεται από τον τρόπο που στέκονται και κινούνται στο χώρο.

 

Επικοινωνούν σε ένα πιο βαθύ επίπεδο. Οι περισσότεροι άνθρωποι μιλούν ακατάπαυστα χωρίς να ακούν. Νομίζουν πως τα προβλήματά τους είναι πιο σημαντικά των άλλων. Η διαφορά των χαρισματικών ανθρώπων είναι πως ακούν περισσότερο από όσο μιλούν. Έχουν έντονα αναπτυγμένη την ενσυναίσθησή τους και ενδιαφέρονται πραγματικά για όσα τους λένε. Δεν είναι απόλυτοι με τις απόψεις τους. Τίποτα δεν αποσπά την προσοχή τους την ώρα της συζήτησης. Κοιτούν το συνομιλητή τους στα μάτια και συνδέονται μαζί του σε ένα πιο βαθύ επίπεδο.

 

Έχουν Αυτογνωσία. Για να ανακαλύψουμε τον ανώτερό μας εαυτό θα πρέπει να πιστέψουμε ότι υπάρχει! Αυτό σημαίνει ότι χρειάζεται να επενδύσουμε στην εσωτερική μας καλλιέργεια και αυτογνωσία. Για οτιδήποτε επιθυμούμε να πετύχουμε στη ζωή μας, το σημαντικό είναι να γνωρίσουμε τον εαυτό μας.

 

Μιλάνε θετικά. Μαθαίνουμε να μιλάμε θετικά, τόσο στον εαυτό μας όσο και στους άλλους. Δεν λέμε πράγματα που δεν τα εννοούμε και δεν πληγώνουμε με τα λόγια μας τους άλλους. Μιλώντας θετικά, η διάθεσή μας βελτιώνεται και μαζί με αυτή και η ποιότητα της ζωής μας. Η δύναμη της γλώσσας συνδέεται με τη δύναμη του πνεύματος.

 

Περνάνε χρόνο με τον εαυτό τους. Βρίσκουν χρόνο με τον εαυτό τους. Μένουν μόνοι τους και αφουγκράζονται την εσωτερική τους φωνή. Παρατηρούν τους ανθρώπους, τις καταστάσεις γύρω τους. Είναι πολύ σημαντικό να ελέγχουμε το σύνολο των σκέψεων, των αμφιβολιών, των κρίσεων και των κατακρίσεων και να ηρεμούμε εσωτερικά.

 

Γράφουν τις σκέψεις τους. Είναι καλό να σημειώνουμε σε καθημερινή βάση τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τα όνειρά μας. Αυτό θα μας βοηθήσει να έρθουμε σε επαφή με τη βαθύτερη πλευρά του εαυτού μας, πέρα από τα πρακτικά ζητήματα της καθημερινότητας.

 

Μαθαίνουν από τις εμπειρίες τους. Αντί να στεναχωριόμαστε για κάθε τι που μας συμβαίνει και δεν είναι τέλειο ή όπως θα το επιθυμούσαμε, προσπαθούμε να διδαχτούμε από το μάθημα ζωής μας δίνει αυτό που μου συμβαίνει. Πρόσωπα, πράγματα και καταστάσεις έχουν να μας διδάξουν κάτι, να μας δείξουν το δρόμο προς κάτι καλύτερο. Όμως κανένα θαύμα δεν είναι αρκετό από μόνο του, αν δεν αναλάβουμε δράση εμείς οι ίδιοι.

ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ