ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΙ;

αναρτήθηκε σε: ΩΦΕΛΙΜΑ | 0

Ξέρουμε όλοι καλά τι έκαναν οι πιστοί, τουλάχιστον οι Νεοέλληνες, αμέσως μετά την Ανάσταση. Μόλις άκουσαν το Χριστός Ανέστη και φιλήθηκαν, στις δώδεκα και πέντε, εγκατέλειψαν την εκκλησία και έτρεξαν σπίτι τους, να φάνε μαγειρίτσα και τα άλλα… τερψιλαρύγγια –κι ας συνεχιζόταν η λειτουργία ακόμα. Κι αφού κοιμήθηκαν και ξεκουράστηκαν, θα συνεχίζουν στο ίδιο στυλ όλη τη μέρα της Κυριακής: τρωγοπίνοντας και γλεντώντας, με κοψίδια και κοκορέτσια, μαζί με την οικογένεια και τους φίλους.

Μετά την μαγειρίτσα και το αρνί ξεχάστηκαν τα πάθη  και η ανάσταση Του Ιησού Χριστού.

Ξεχάστηκαν γιατί  για τους περισσότερους ανθρώπους ανάσταση σημαίνει μαγειρίτσα και Πάσχα αρνί.

 

Τι έκανε, όμως, ο ίδιος, ο άμεσα «ενδιαφερόμενος»; Ο ίδιος ο Χριστός, αφότου ανέστη; Τι έκανε ανήμερα της Ανάστασής του; Έμεινε μόνος του; Πήγε σπίτι του να ξεκουραστεί; Βγήκε έξω να διασκεδάσει με την οικογένεια ή τους μαθητές του; Έκανε κάποια εκδρομή; Τίποτα από τα παραπάνω. Όπως μας λένε και οι τέσσερις Ευαγγελιστές (ο Λουκάς και ο Ιωάννης εκτενέστερα, ο Μάρκος και ο Ματθαίος με μεγαλύτερη συντομία, αλλά και οι Πράξεις των Αποστόλων), ο Ιησούς, τη μέρα της Ανάστασής του, έκανε επισκέψεις και εμφανίσεις. Όχι μία ή δύο, αλλά τουλάχιστον πέντε εκείνη την πρώτη μέρα.

 

Πρώτη και δεύτερη εμφάνιση: Στη Μαρία Μαγδαληνή και στις άλλες μυροφόρες

Ο Χριστός αναστήθηκε πολύς νωρίς, πριν ακόμα χαράξει. Έτσι, όταν η Μαρία Μαγδαληνή επισκέπτεται πρωί – πρωί τον τάφο, τον βρίσκει άδειο και μένει εκεί θρηνώντας. Τότε εμφανίζεται ο Χριστός, αλλά η Μαρία δεν τον αναγνωρίζει μέσα στη σύγχυσή της, παρά μόνο όταν της μιλάει και της λέει να πάει να ειδοποιήσει τους μαθητές του.

 

Στη συνέχεια, ο Χριστός εμφανίζεται και στις άλλες γυναίκες, τις μυροφόρες, που είχαν έρθει να αλείψουν το σώμα του με μύρα. Η πράξη της πρώτης εμφάνισης σε γυναίκες είναι συμβολική και επαναστατική. Στην Παλαιστίνη, και σε όλο τον κόσμο, εκείνη την εποχή, η μαρτυρία μιας γυναίκας έχει πολύ μικρή αξία, σχεδόν μηδαμινή. Το ότι ο Χριστός λοιπόν διαλέγει γυναίκες, για να είναι αυτές οι πρώτοι μάρτυρες της Ανάστασής του, έχει μεγάλη σημασία.

 

 

Τρίτη εμφάνιση: Στους μαθητές του Κλεόπα και Λουκά, στον δρόμο προς τους Εμμαούς

Αργότερα την ίδια μέρα ο Χριστός εμφανίζεται σε δυο μαθητές του, τον Κλεόπα και τον Λουκά. Είναι λυπημένοι και απογοητευμένοι και έχουν πάρει το δρόμο προς το χωριό Εμμαούς. Δεν πιστεύουν όσα άκουσαν από τις γυναίκες για την Ανάσταση. Ο Χριστός τους πλησιάζει, τους μιλάει, αλλά δεν τον αναγνωρίζουν. Μιλάνε κάμποσο μαζί του και όταν πια έχει βραδιάσει και κάθονται να δειπνήσουν, ο Χριστός παίρνει τον άρτο, τον ευλογεί, τον κόβει σε τεμάχια και τους τον μοιράζει. Εκείνη τη στιγμή «διηνοίχθησαν οι οφθαλμοί αυτών» και τον αναγνώρισαν και χάρηκαν χαρά μεγάλη.

 

Τέταρτη και πέμπτη εμφάνιση: Στον Πέτρο και μετά στους δέκα Αποστόλους

Την ίδια μέρα, και ενώ ο Ιησούς έχει ήδη εμφανιστεί στον απόστολο Πέτρο, ο Κλεόπας και ο Λουκάς βρίσκουν τους άλλους μαθητές και τους λένε τα καθέκαστα. Εκείνοι αμφιβάλλουν και δυσπιστούν. Τότε εμφανίζεται ο Χριστός, τους χαιρετάει λέγοντάς τους «Ειρήνη υμίν» και τους απευθύνει τα γνωστά λόγια: «Δείτε τας χείρας μου και τους πόδας μου, ότι αυτός εγώ ειμι· ψηλαφήσατέ με και ίδετε». Επειδή συνεχίζουν να μην τον πιστεύουν, κάθεται να φάει μαζί τους, και τρώει ψάρι και μέλι, όχι επειδή πεινούσε, αλλά για να τους δείξει ότι δεν είναι φάντασμα ή πνεύμα. Ήταν εκεί όλοι οι μαθητές, εκτός από τον Θωμά (και τον Ιούδα, βέβαια, που είχε κρεμαστεί). Στον Θωμά, τον γνωστό «άπιστο», επειδή δεν πίστευε ότι είχε αναστηθεί, ο Χριστός εμφανίστηκε μια βδομάδα μετά, την επόμενη Κυριακή (εξού και Κυριακή του Θωμά), οπότε και αυτός, ο άπιστος, πείστηκε.

 

 

Ο Ιησούς συνέχισε τις εμφανίσεις για σαράντα μέρες, μέχρι τη μέρα της Ανάληψης σε διάφορους πιστούς και μαθητές του (στους εφτά Αποστόλους στην Τιβεριάδα λίμνη, στον αδελφόθεο Ιάκωβο, σε πεντακόσιους πιστούς, κ.ά.). Τα Ευαγγέλια δεν μας λένε πολλές λεπτομέρειες. Αλλά ας μην ξεχνάμε ότι πλέον ο Ιησούς έχει αποβάλει την ανθρώπινη φύση, είναι πια μοναχά Θεός, και είναι απαλλαγμένος από τους καταναγκασμούς–οπότε μπορεί, ανενόχλητος από τις καθημερινές μέριμνες, να εμφανίζεται παντού, για να βεβαιώνει το θαύμα της Ανάστασης και να κηρύττει. Μέχρι που συμπληρώνονται σαράντα μέρες και, σε μια τελευταία εμφάνιση, αναλαμβάνεται στους Ουρανούς.

 

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ

ΧΑΣΑΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ

αναρτήθηκε σε: ΩΦΕΛΙΜΑ | 0

Ένας νέος πήγε σ’ έναν σοφό γέροντα και τον παρακάλεσε θερμά:

– Με απασχολεί το ερώτημα: Υπάρχει Θεός; Πές  μου, σε παρακαλώ! Εσύ το πιστεύεις ότι υπάρχει Θεός;

 

– Και βέβαια το πιστεύω, του απάντησε ο γέροντας.

 

– Και ότι ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο, το πιστεύεις κι αυτό;

 

– Και βέβαια, το πιστεύω.

 

– Και τον Θεό ποιος τον έφτιαξε;

 

– Εσύ, του απάντησε σοβαρά και ξερά ο γέροντας.

 

Ο νεαρός σοκαρίστηκε με την απάντηση του γέροντα.

 

Τον ρώτησε και πάλι λοιπόν:

 

– Γέροντα, εγώ σε ρωτάω σοβαρά, του είπε. Κι εσύ μου λες πως εγώ έφτιαξα το Θεό.

 

– Μα κι εγώ σοβαρά σου μιλάω, του απάντησε ο γέροντας. Πολύ σοβαρά. Και πρόσεξε γιατί. Εσύ μ’ όλ’ αυτά που με ρωτάς, δείχνεις πως δεν ψάχνεις να βρεις το Θεό όπως είναι. Εσύ ψάχνεις να βρεις έναν Θεό όπως τον θέλεις εσύ, όπως τον φαντάζεσαι εσύ, κομμένον στα μέτρα σου. Αυτόν τον Θεό λοιπόν θα τον έχεις φτιάξει εσύ. Δεν θα είναι ο αληθινός Θεός.

 

Και πρόσθεσε ο άγιος αυτός γέροντας:

 

– Ψάξε να βρεις τον αληθινό Θεό, παιδί μου. Να Τον δεχτείς όπως είναι. Μην Τον θέλεις όπως εσύ τον φαντάζεσαι. Προσπάθησε να γίνεις εσύ όπως σε θέλει ο Θεός. Προσπάθησε να Τον καταλάβεις όπως είναι. Και ν’ αγαπήσεις το θέλημά Του, όπως είναι.

 

Χάσαμε τον Θεό

Γίναμε εγωιστές και εγωιστές φτιάξαμε και τα παιδιά μας. Ο εγωιστής άνθρωπος είναι ανίκανος και ανάπηρος και να ερωτευτεί και να αγαπήσει.

Η σιωπή της κοινωνίας μας για όλα αυτά που βλέπουμε να υπάρχουν γύρω μας, είναι ενταγμένη σ’ αυτόν τον εγωισμό μας.

Ουσιαστικά, όλα αυτά που προωθούνται σήμερα στην Παιδεία και την Πολιτεία μας, τέτοιους ανάπηρους ανθρώπους φτιάχνουν, γιατί τέτοιους ανάπηρους ανθρώπους χρειάζεται το σύστημα για να λειτουργήσει.

 

 

 

Ο άνθρωπος έγινε σαν τα ζώα· ακάθαρτος και λαίμαργος σαν το χοίρο, υπερήφανος και ματαιόδοξος σαν το παγώνι, πονηρός και δόλιος σαν την αλεπού, άγριος σαν το λύκο, οργίλος και θυμώδης σαν την τίγρη, εκδικητικός σαν την καμήλα, φθονερός και φαρμακερός σαν το φίδι και το σκορπιό. Ο άνθρωπος έγινε θηρίο.

 

Ο άνθρωπος χωρίς το Θεό έπεσε ακόμη πιο χαμηλά, έγινε χειρότερος από τα ζώα. Κάνει πράγματα που τα ζώα δεν κάνουν. Λόγου χάριν, το ζώο δεν τρώει και δεν πίνει πέρα από το όριο· οι κοιλιόδουλοι άνθρωποι όμως τρώνε μέχρι διαρρήξεως και πίνουν μέχρι μέθης, και μετά τους τρέχουν στα νοσοκομεία. Ακόμη, όσο κι αν ψάξετε στη φύση, δεν θα δείτε θηλυκό ζώο να μην πονά τα παιδιά του· στους ανθρώπους πλήθος γυναίκες με διάφορες προφάσεις σκοτώνουν τα έμβρυά τους. Όσο κι αν ψάξετε τέλος στη φύση, πουθενά δεν θα δείτε το αλλόκοτο, αρσενικό ζώο να σμίγει με αρσενικό· στις ανθρώπινες κοινωνίες όμως θα βρείτε αστικά κέντρα γεμάτα από ομοφυλοφίλους, που θέλουν μάλιστα και το κράτος να νομιμοποιεί το παρά φύση πάθος να παντρεύεται αρσενικός με αρσενικό. Πως τα άστρα δεν πέφτουν ακόμη πάνω μας, πως η γη δεν ανοίγει να μας καταπιεί, πως τα ποτάμια δεν πλημμύρησαν να μας πνίξουν!

 

Ο άνθρωπος χωρίς το Θεό γίνεται χειρότερος κι από το διάβολο ακόμα. Γιατί ο διάβολος όλα τα αμαρτήματα τα κάνει, αλλά ένα αμάρτημα δεν το κάνει. Ποιο; Δε βλαστημάει. Ακούει το όνομα του Θεού και τρέμει. Ενώ ο άνθρωπος τολμάει και βλαστημάει τα θεία. Βλαστημάς λοιπόν; χριστιανός δεν είσαι, άνθρωπος δεν είσαι. Βλαστημάς; ούτε ζώο ούτε άγριο θηρίο είσαι. Βλαστημάς; είσαι χειρότερος κι από το διάβολο.

 

Η εποχή μας, αδέρφια μου, είναι εποχή σατανική. Ποτέ άλλοτε οι άνθρωποι δεν έπεσαν τόσο πολύ. Μοιάζουν με τον απόστολο Παύλο στο πρώτο μέρος της ζωής του, όταν ήταν εχθρός του Χριστού. Όπως λοιπόν εκείνος εν συνεχεία πίστεψε στο Χριστό και άλλαξε, έτσι κ᾽ εμείς να μετανοήσουμε και να επιστρέψουμε και στο εξής να ζήσουμε μαζί με το Θεό. Ναί, να πλησιάσουμε το Χριστό. Μην ακούτε τι λένε. Όποιος πάει κόντρα με το Χριστό, θα γίνει στάχτη.

 

Το δίδαγμα που μας δίνει ο απόστολος Παύλος είναι, να μείνουμε σ αυτά που είπε όταν ήρθε και φώτισε την πατρίδα μας. Οι προπάτορές μας ήταν φτωχοί, αλλά μέσα στις καλύβες εκείνες κατοικούσαν άγγελοι. Το βράδυ προσεύχονταν οικογενειακώς μπροστά στο εικονοστάσι, εκκλησιά ήταν το σπίτι. Δείξτε μου τώρα μια οικογένεια που ζει έτσι, να πέσω να φιλήσω τα πόδια τους. Υπάρχει; Φύγαμε δυστυχώς από το Θεό, γι᾽ αυτό μας περιμένουν μεγάλα δεινά. Μόνο η μετάνοια θα μας σώσει, να επιστρέψουμε όπως ο Σαύλος.

 

Τελειώνω ζυγίζοντας τα λόγια μου. Όπου είναι ο Χριστός, εκεί είναι η αλήθεια, όπου λείπει ο Χριστός, είναι η ψευτιά. Όπου είναι ο Χριστός, εκεί είναι η αγάπη, όπου λείπει ο Χριστός, εκεί είναι το μίσος. Όπου είναι ο Χριστός, είναι η ειρήνη,  όπου λείπει ο Χριστός, είναι ο πόλεμος. Όπου είναι ο Χριστός, είναι ο παράδεισος,όπου λείπει ο Χριστός, είναι η κόλαση. Ναί, κόλαση έγινε η γη, γιατί φύγαμε απο το Χριστό.

Ναι. Φύγαμε από τον Ιησού Χριστό και ακολουθούμε τον διάβολο και τους οπαδούς του. Ακολουθούμε και αναδεικνύουμε αυτούς που πράττουν τους νόμους του διαβόλου.

 

Είθε όλοι μας, μικροί και μεγάλοι, παπάδες και δεσποτάδες, άρχοντες και αρχόμενοι, κάθε τάξεως και παρατάξεως, να πιστέψουμε στο Χριστό, να γονατίσουμε εμπρός του και να τον παρακαλέσουμε, και τότε εκείνος θα κάνη το έλεός του. Ο δε Κύριος Ιησούς Χριστός διά πρεσβειών της Υπεραγίας  Θεοτόκου και πάντων των αγίων, και ιδίως των κορυφαίων αποστόλων, ας είναι πάντα μαζί σας.

 

Τα πάθη της Μεγάλης Εβδομάδας  συμβολίζουν τη θλίψη, τον πόνο και τις αγωνίες της καθημερινότητάς μας. Η Ανάσταση, η μεγαλύτερη γιορτή της Ορθοδοξίας, είναι σύμβολο ελπίδας, είναι η θριαμβευτική νίκη κάθε πιστού, η λύτρωση!

 

Τώρα, περισσότερο παρά ποτέ, έχουμε την ανάγκη να πιστέψουμε, να αντλήσουμε δύναμη και να αγωνιστούμε.

 

Εύχομαι ολόψυχα η απόδειξη της άνευ όρων αγάπης του Χριστού να γίνει πηγή δύναμης για μας. Να δώσει στη ζωή μας ουσιαστικό νόημα, απομακρύνοντας κάθε τι που μας ταλανίζει. Να είναι οδηγός μας για την ψυχική γαλήνη και την πνευματική καταξίωση.

 

Όπως το φως αναβλύζει δηλώνοντας την Ανάσταση έτσι να γίνει χείμαρρος η χαρά και η ευτυχία για τον καθένα!

 

Χρόνια Πολλά και Καλή Ανάσταση!

ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ

ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ…..ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΑΣ ΛΕΩ

αναρτήθηκε σε: ΩΦΕΛΙΜΑ | 0

 

Περπατάω μονάχος.

Έξω στον δρόμο κανείς, μόνο εγώ και σκέψεις να μου χαρακώνουν το μυαλό. Ερωτήματα συνέχεια…απαντήσεις που δεν με καλύπτουν και τελικά η αίσθηση εκείνη του ότι δεν ανήκω σ αυτό τον κόσμο. Ίσως να γεννήθηκα για κάποιο σκοπό που αργότερα μπορεί να ανακαλύψω και να νιώσω να ελεύθερος.

 

Ακολουθώ έναν μοναχικό δρόμο και ο καιρός περνάει κι ένας χρόνος αλήτης να με προλαβαίνει και αυτό να με τρομάζει! Η κοινωνία με τρομάζει κι αυτός ο κόσμος με τρομάζει! Γεμίσαμε μυαλά ξύλινα, μυαλά φυλακές, συνειδήσεις νεκρές, έναν λαό μάζα να ακολουθεί χωρίς να καταλαβαίνει και να μασάει την τροφή που του πετάνε!

 

Όλοι να μιλάνε για την αγάπη, μα είναι μια αγάπη ψεύτικη κι αυτό είναι που με αγχώνει. Γεμίσαμε από αγάπες βουτηγμένες στο συμφέρον και την απληστία, αδιαφορώντας για τους άλλους γύρω μας. Έγινε ο κόσμος μας αισχρός.

 

Μα κοίτα, ακόμη προλαβαίνουμε! Μπορούμε να τον αλλάξουμε κάνοντας ένα βήμα τη φορά! Η νέα χρονιά μόλις έκανε την εμφάνισή της και μας δίνει την ευκαιρία να κάνουμε την αξιολόγησή μας. Να κάνουμε τελικά την αυτοκριτική μας και να δει ο καθένας μέσα του, να αναρωτηθεί ποιος είναι και τι μπορεί να προσφέρει.

 

 

.

Η αγάπη είναι το απόλυτο αγαθό. Σε αυτή και στο δίκαιο βασίζεται ο όλος τρόπος λειτουργίας του φωτεινού κόσμου του Χριστού που πολύ απλοϊκά ονομάζουμε «παράδεισο». Για να πάει λοιπόν κανείς, μετά το πέρασμά του από τον κόσμο αυτό της ύλης, και πάλι εκεί, χρειάζεται να έχει αγάπη.

 

Ας δούμε όμως παρακάτω τι σημαίνει αγάπη.

Αν μπορώ να μιλώ όλες τις γλώσσες των ανθρώπων και των αγγέλων, αλλά δεν έχω αγάπη, τότε έγινα σαν ένας άψυχος χαλκός που βουίζει ή σαν κύμβαλο που ξεκουφαίνει με τους κρότους του. Και αν έχω το χάρισμα να προφητεύω και μπορώ να γνωρίζω όλα τα μυστήρια και αν έχω όλη τη γνώση, και αν ακόμη έχω όλη την πίστη, έτσι ώστε να μετακινώ βουνά, αλλά δεν έχω αγάπη, τότε είμαι ένα τίποτα. Και αν δώσω στους φτωχούς όλα μου τα υπάρχοντα, κι αv παραδώσω στη φωτιά το σώμα μου για να καεί, αλλά αγάπη δεν έχω, τότε σε τίποτε δεν ωφελούμαι.

 

Η αγάπη είναι μακρόθυμη, είναι ευεργετική και ωφέλιμη, η αγάπη δε ζηλεύει, η αγάπη δεν είναι περήφανη, δεν κάνει ασχήμιες, δε ζητεί το συμφέρον της, δε σκέφτεται το κακό για τους άλλους, δε χαίρει, όταν βλέπει την αδικία, αλλά συγχαίρει όταν επικρατεί η αλήθεια. Όλα τα ανέχεται, όλα τα πιστεύει, όλα τα ελπίζει, όλα τα υπομένει.

Η αγάπη ποτέ δεν θα πάψει να υπάρχει. Ακόμη και αν καταργηθούν οι προφητείες, ακόμη κι αν οι γλώσσες πάψουν, ακόμη κι αν η ίδια η γνώση καταργηθεί.

 

 

Αδελφοί μου, η ζωή μας μοιάζει με τη ζωή του Χριστού.

Όπως Εκείνος, έτσι κι’ εμείς γεννηθήκαμε σ’ έναν στάβλο ή κάπου χειρότερα.

Σαν Εκείνον, περάσαμε τα νιάτα μας χωρίς να έχετε που να γείρουμε το κεφάλι.

Σαν Εκείνον θα πεθάνουμε, καρφωμένοι σ’ ένα ξύλο, μέσα στους χλευασμούς του όχλου.

Και σαν Εκείνον θα κατεβούμε στον Άδη. Μόνο, που θα μείνουμε εκεί, χωρίς ν’ αναστηθούμε όπως Αυτός.

Είναι η μόνη διαφορά που βλέπω. Μετανοήστε αδελφοί μου τώρα που είναι καιρός.

Αυτό σας εύχομαι, για να λείψει κι’ αυτή η διαφορά.

 

 

Ο κόσμος μας, μπορεί να γίνει πιο όμορφος και μια πράξη καλοσύνης είναι αρκετή. Φτάσαμε να παρεξηγούμε την καλοσύνη ή όση από αυτή έχει μείνει στον κόσμο και έτσι απλά χανόμαστε χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Μια πράξη μόνο αρκεί, δώσε λίγη αγάπη αληθινή χωρίς να περιμένεις κάτι και θα δεις…

 

Προλαβαίνουμε…αλήθεια!

ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ

ΙΔΕ – ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

αναρτήθηκε σε: ΩΦΕΛΙΜΑ | 0

Η Θρησκοληψία και ο σκοπός μας

Θρησκοληψία είναι όταν είσαι ακραίος όταν είσαι απόλυτος όταν είσαι σχολαστικός και δογματικός με την κάθε λεπτομέρεια και επικριτικός όταν οι άλλοι δεν είναι σαν και εσένα η δεν κάνουν η πιστεύουν πράγματα ακριβώς όπως θα έπρεπε κατά την γνώμη σου. Ο θρησκόληπτος θέλει να επιβάλετε στους άλλους με όσο πιο αυστηρό τρόπο μπορεί και του επιτρέπετε να εκφραστεί.

Τα λόγια και οι πράξεις τους διαφέρουν κατά πολύ, μιλούν για αγάπη με προϋποθέσεις η τα λόγια τους δεν έχουν σχέση με τις πράξεις τους. Θα λένε για αγάπη, αλλά θα φοβερίζουν ταυτόχρονα τον κόσμο.  Και μέσω του φόβου δημιουργούν πιστούς η δεκτικούς ανθρώπους από τον επικείμενο Θείο τιμωρό που τους περιμένει να τους τιμωρήσει η κάψει κτλ γνωστά.. Τα λόγια τους δεν συμβαδίζουν με τις πράξεις τους.

Η θρησκοληψία το μόνο μου προσφέρει είναι οι ανεπανόρθωτες πληγές.

 

 

Άλλο θρησκεία και άλλο θρησκοληψία. Το να τα συγχέουμε είναι ένα τρομερό και πολλές φορές εσκεμμένως κακόβουλο λάθος.

 

 

Είναι πολλοί οι άνθρωποι που ομολογούν ότι είναι πιστοί χωρίς να γνωρίζουν τι σημαίνει πίστη.

 

Η εποχή μας έχει ξεχάσει τον Θεό! Η καλύτερα, επειδή έτσι τη συμφέρει, έχει επιλέξει να του γυρίσει την πλάτη, ιδίως στα μέρη εκείνα οπού η τεχνολογική πρόοδος, δηλαδή τα καλύτερα εργαλεία, ή και η οικονομική ευμάρεια, συνήθως η εκμετάλλευση των ασθενέστερων, οδήγησαν τον άνθρωπο να πιστέψει ότι έγινε και παντοδύναμος. Σε κάθε περίπτωση είναι προφανές ότι ο άνθρωπος κάνει ότι μπορεί για να βγάλει τον Θεό από τη ζωή του, θεοποιώντας τον εαυτό του, στηριζόμενος μόνο στη λογική του και καθοδηγούμενος μόνο από τις επιθυμίες του. Και μόνον η αναφορά στον Θεό αρκεί για να προκαλέσει στην καλύτερη περίπτωση συγκαταβατικά, αν όχι ειρωνικά χαμόγελα, πολλές δε φορές και βίαιες αντιδράσεις από όσους δεν αντέχουν, έστω την πιθανότητα ύπαρξης του Θεού.

 

Από την άλλη η υπερβολική αυτοπεποίθηση του ανθρώπου, η εμπιστοσύνη στις ικανότητές του και μια λανθασμένη αίσθηση αυτάρκειας έχουν καλλιεργήσει την ιδέα σε πολλούς ότι μόνοι τους μπορούν να ανακαλύψουν τον Θεό. Οδηγούνται έτσι στο να δημιουργούν προσωπικά τους δόγματα και θεωρήσεις, πιστεύοντας όχι ότι ο Θεός έχει αποκαλύψει για τον εαυτό Του, αλλά ότι η φαντασία τους ή μία πεπλανημένη λογική τους υποβάλλουν.

 

 

 

 

Πολλοί κηρύττουν τον Χριστιανισμό, τον διδάσκουν, τον καπηλεύονται, τον μελετούν, τον επικαλούνται, αλλά οι πράξεις τους, τα έργα τους και τα φρονήματά τους είναι τελείως ξένα προς αυτόν. Και ενώ στην ουσία,  είναι πάρα πολύ καλοί και άκρως επιτυχημένοι υποκριτές, προβάλλονται όμως και λέγονται Χριστιανοί. Εγωιστές, ατομιστές, συμφεροντολόγοι, υπηρέτες και υπαλληλίσκοι σκοτεινών συμφερόντων, κλπ., ανθρωπάκια… Αιχμάλωτοι στα πάθη τους, με μισθό την μη ικανοποίηση, ούτως ώστε να έχουν πλείστες όσες ψυχολογικές ανασφάλειες και διακυμάνσεις.

 

Ακόμη και ο ίδιος ο Πιλάτος, αν ζούσε σήμερα, θα έλεγε: «Ίδε οι άνθρωποι, ίδε οι Χριστιανοί »!… Άνθρωποι που καυχώνται και επαίρονται για τα επιστημονικά, τεχνολογικά και ότι άλλα επιτεύγματά τους, που όμως συγχρόνως, αυξάνουν και ενισχύουν το άγχος, την ανασφάλεια και την αγωνία για το μέλλον. Ο σκοπός τους είναι η ύλη και η σάρκα, αιχμάλωτοι σε αυτά και ουδεμία κοινωνία με την ψυχή και τελικά φθείρουν και το σώμα. Ζωή χωρίς νόημα.

Οι ανθρώπινες σχέσεις δημιουργούνται – οικοδομούνται λόγω συμφερόντων, στηρίζονται σε συμφέροντα και πορεύονται βαδίζοντας επί συμφερόντων. Η κατάντια στο μεγαλείο της!  Η ανθρωπότητα  ένα απέραντο ειδεχθές προσωπείο…

 

 

Μιλούν για ειρήνη, ενώ έχουν ετοιμάσει τεράστιο εξοπλισμό για πολέμους, τους οποίους πολέμους οι ίδιοι σχεδίασαν, σχεδιάζουν και θα σχεδιάζουν, προετοίμασαν, προετοιμάζουν και θα προετοιμάζουν, προκάλεσαν, προκαλούν και θα προκαλούν.

 

Οι δυνάστες, δήθεν ενδιαφέρονται για ειρήνη και ελευθερία. Διαπραγματεύσεις επί διαπραγματεύσεων, δήθεν, για το καλό της ανθρωπότητας, για ανθρώπινα δικαιώματα, για την μόλυνση του περιβάλλοντος, κλπ.  Άλλο θέμα βέβαια είναι τώρα, ότι κυρίως αυτοί οι ίδιοι έχουν οδηγήσει και οδηγούν την ανθρωπότητα στην εξαθλίωση και το περιβάλλον στην καταστροφή. Οι ίδιοι σκορπούν την μόλυνση και θέλουν να μας πούν ότι ενδιαφέρονται για την υγεία-σωτηρία του περιβάλλοντος και των ανθρώπων.

 

Οργανώνουν συνέδρια, κάνουν συσκέψεις, ψηφίζουν νόμους, για το θεαθήναι και βάζουν κροκοδείλιες υπογραφές σε νόμους, που ποτέ δεν θα ισχύσουν και δεν θα εφαρμοσθούν. Την στιγμή που άνθρωποι εκμεταλλεύονται απάνθρωπα ανθρώπους, οι ίδιοι υπογράφουν νόμους δήθεν για την ανθρώπινη αξία και αξιοπρέπεια. Ολόκληροι λαοί, αμέτρητες ψυχές ζούν κάτω από εξωφρενικές καταπιέσεις, κακουχίες, φτώχεια, κλπ.  Και πόσες ψυχές χάθηκαν, χάνονται και θα χαθούν αδίκως από φόνους, δολοφονίες, πολέμους, κλπ.

 

 

Έχουν κάνει νόμο το δίκαιο του ισχυροτέρου. Επινοήσεις, σχέδια, μεθοδεύσεις δρομολογούνται και στοχεύουν στην εξουθένωση ψυχών και σωμάτων. Κατά τα άλλα, τους ενδιαφέρει η πρόοδος και ο πολιτισμός, ενώ έχουν οδηγήσει τις κοινωνίες στο σημείο να υποφέρουν καθημερινά από αδίστακτους φονιάδες, εκβιαστές, απαγωγείς, εξτρεμιστές και ότι άλλου είδους πλείστες απειλές.

 

Ομιλούν για ειλικρίνεια και εντιμότητα. Ποιοί; Οι ανέντιμοι, οι ψεύτες και οι υποκριτές.  Λόγια του αέρα, σαπουνόφουσκες και θεωρίες.

 

Οι κοινωνίες έχουν γίνει ζούγκλες. Και συν τοις άλλοις, θέλουν να μας πείσουν ότι προερχόμεθα από τον πίθηκο….!  Το δυσάρεστο όμως είναι ότι κάποιοι άνθρωποι έγιναν ”πίθηκοι”.  Στον καιρό που ζούμε, θα έπρεπε οι πίθηκοι  να ”αναρωτιούνται” και μάλιστα να ”ανησυχούν” οι πίθηκοι, μη τυχόν και ”προέρχονται” από τον άνθρωπο που έγινε ”πίθηκος”… Επίσης  ενδιαφέρονται αν υπάρχουν εξωγήινοι – αστεία πράγματα –  και δεν ανησυχούν που δυστυχώς πολλοί άνθρωποι έχουν καταντήσει ”εξωγήινοι”!…

 

Μόδα έχει γίνει η αθεΐα, οι διάφορες άλλες ψευτοθρησκείες-παραθρησκείες και τα συναφή…  Επικαλούμενοι την αγάπη, επιδιώκουν την ένωση των εκκλησιών και όχι την επιστροφή των αιρετικών εις την μία και μοναδική αγία Ορθόδοξο και όντως καθολική Εκκλησία.

Ἴδε οἱ ἄνθρωποι!… Ἤ καλύτερα, ἴδε οἱ κατευθυνόμενες μηχανές-ἄνθρωποι!…. Ἴδε ἡ ἀξία τῆς ζωῆς, ἴδε ἡ ἀξία τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου! Ἴδε ἡ ἀνήθικη τάξις, ἴδε ἡ κάθε εἴδους ἀσχήμια καί διαστροφή!  Ἴδε, ἴδε, ἴδε!….

 

Άκουσον, όμως, ταλαίπωρε άνθρωπε: Ούτε το χρήμα, ούτε οι ανέσεις, ούτε τα επιτεύγματα της επιστήμης, της τεχνολογίας, ούτε οι γνώσεις, ούτε οι αμαρτωλές ηδονές, ούτε ότι άλλο σοφισθείς και εφεύρεις θα σε σώσει. Τίποτε από όλα αυτά δεν είναι ικανό να σε σώσει. Εσύ ο ίδιος επιζητείς τον αφανισμό σου, τον πρόσκαιρο και αιώνιο θάνατό σου.  Μόνο ο Χριστός είναι η σωτηρία και η ζωή.

 

Αναλογίσου λοιπόν άνθρωπέ μου, ότι αυτή η σατανική, ιλιγγιώδης και ξέφρενη πορεία σου, σίγουρα θα σε οδηγήσει σε ολοκληρωτικό κατακερματισμό και αφανισμό ψυχής και σώματος. Επίστρεψε λοιπόν στον Χριστό, βάζοντας όχι μόνο φρένο και χειρόφρενο στα πάθη σου και στα όσα πλείστα αμαρτωλά έχεις επιλέξει, αλλά καταπόντισε με την αληθινή μετάνοιά σου, το σατανικό και εξωφρενικό σκάφος στο οποίο έχεις επιβιβασθεί  και πορεύεσαι. Να το εγκαταλείψεις αμέσως και να επιστρέψεις στον Χριστό μας και να φωνάζεις κάθε ώρα και λεπτό: «Ίδε ο απαίσιος και χαιρέκακος Διάβολος!»  «Ύπαγε οπίσω μου αιώνιε θάνατε!». «Εγκαταλείπω για πάντα το βρωμερό σκάφος σου και επιστρέφω και επιβιβάζομαι στην αγία και αιώνια Κιβωτό της σωτηρίας, την μία Ορθόδοξη καθολική και διαχρονική Εκκλησία». Διότι αυτή, και μόνο αυτή, θα μας οδηγήσει στον ακύμαντο, γλυκύ και αιώνιο λιμένα, στην μία αληθινή και αιώνια ζωή της Βασιλείας των Ουρανών..

ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΤΗΝ ΚΕΡΔΙΣΕΙ;

αναρτήθηκε σε: ΩΦΕΛΙΜΑ | 0

 

Γιατί λέμε ψέματα; Τι ρόλο παίζει η απόκρυψη της αλήθειας στη ζωή και στις σχέσεις μας; Πώς η ιστορία γράφεται με τα ψέματα;

Ξέρετε ποιο είναι ένα από τα βασικά προσόντα των ανθρώπων που έχουν κοινωνική επιτυχία, που καταφέρνουν να αναρριχηθούν ή να αφήσουν το αποτύπωμά τους στην ιστορία; Ξέρουν να λένε ωραία ψέματα!

 

Η κακία κι ο δόλος κρύβονται συχνά πίσω από ένα γνωστό μας πρόσωπο και μια φωνή που έχουμε μάθει να εμπιστευόμαστε. Κυκλοφορούν ανάμεσά μας. Χωρίς εμφανή ελαττώματα χαρακτήρα και συχνά με κάποια κοινωνική υπόσταση καταστρέφουν ζωές, χωρίς απαραίτητα να έχουν καταπατήσει τον νόμο.

 

Εμείς οι άνθρωποι αρκετές φορές  πρέπει να καταδικάσουμε έναν άνθρωπο για κακία και δόλο βασιζόμενοι αποκλειστικά σε μια μεμονωμένη πράξη του. Η κρίση μας πρέπει να βασίζεται σε ένα συνεχές πρότυπο κακής και ύπουλης συμπεριφοράς, στα κίνητρα και στον συγκεκριμένο τρόπο που ενεργεί κανείς. Κακία υπάρχει όταν κάποιος, αντί να αναλάβει την ευθύνη για τις δικές του αποτυχίες, προσπαθεί να σε βλάψει. Σκοτώνοντας ύπουλα τη ζωντάνια, την ελεύθερη σκέψη, και την αγάπη, επιβάλλει με εξαναγκασμό την δική του θέληση.

 

Οι κακοί, οι φθονεροί, οι υποκριτές, οι πλεονέκτες και γενικά όλοι οι ψεύτικοι άνθρωποι έχουν κάποια χαρακτηριστικά.

 

Ποια είναι αυτά?

 

Προγραμματίζουν και καταστρέφουν τις ανθρώπινες σχέσεις. Σκοτώνουν ή επιδιώκουν να σκοτώσουν ενσυνείδητα όχι το σώμα αλλά την ψυχή με πράξεις ή γλώσσα «βιτριόλι». Σπρώχνουν ευαίσθητα άτομα στον γκρεμό. Γκρεμίζουν όνειρα, αφαιρούν την ελπίδα, καταστρέφουν ζωές. Αφήνουν πίσω τους προβλήματα, πόνο και μιζέρια.

Είναι  οι εξαιρετικά πλεονέκτες.

 

Είναι οι υπερήφανοι. Έχουν κόμπλεξ ανωτερότητας και πιστεύουν πως είναι αναμάρτητοι. Θέλουν να είναι το κέντρο του κόσμου, και ασκούν κάθε επιρροή για να το επιτύχουν.

Κατηγορούν και καταδικάζουν τους άλλους, επειδή αρνούνται την αυτοκριτική και θεωρούν τον εαυτό τους άψογο, επιτίθενται και καταδικάζουν αυτούς που τολμούν να τους κρίνουν.

Είναι αυτοί  που  έχουν έλλειψη ενοχής. Η κακία τους πηγάζει όχι από την έλλειψη ενοχής αλλά μάλλον από την προσπάθεια αποφυγής της. Αρνούνται να έχουν ενοχές γιατί δεν μπορούν να ανεχτούν τον πόνο της δικής τους συνείδησης.

 

Είναι αυτοί που εξαπατούν. Αποκρύπτουν τα κίνητρά τους με συνεχή ψέματα σε σημείο που δεν ξέρεις ποια είναι η αλήθεια. Μη πιστεύεις τίποτα από αυτά που λένε.

προσπαθούν να διατηρήσουν την τέλεια εικόνα που έχουν για τον εαυτό τους. Προσπαθούν συνέχεια να προβάλουν στον κόσμο την εικόνα μιας ηθικής και άψογης ζωής, μιας ζωής υπεράνω κάθε κριτικής και ντροπής.

Είναι πρόθυμοι να υποστούν μεγάλες δοκιμασίες προκειμένου να αποκτήσουν και να διατηρήσουν μια σταθερή κοινωνική θέση.

Είναι αυτοί που θέλουν να έχουν εξουσία πάνω στα θύματά τους. Διοχετεύουν τον πόνο και την αποτυχία τους μέσα από την εξουσία που έχουν στο άμεσο περιβάλλον τους.

 

Η ανθρωπότητα αντιμετωπίζει μια τιτάνια μάχη ανάμεσα στις δυνάμεις του καλού και του κακού, ανάμεσα στον Θεό και στον διάβολο. Το αντικείμενο αυτής της μάχης είναι η ανθρώπινη ψυχή. Ποιος θα την κερδίσει?

ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ