ΑΡΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ

αναρτήθηκε σε: ΩΦΕΛΙΜΑ | 0

 

Όταν το φως της Αλήθειας μπει στο σκοτεινό δωμάτιο της ψυχής σου, έστω και κλεφτά, από τις χαραμάδες που άφησε ο εγωισμός σου, τότε για πρώτη φορά έρχεσαι αντιμέτωπος με τα ψυχικά και τα  πνευματικά σου σκουπίδια. Ότι μέχρι χθες, λες και από επιτακτική ανάγκη, αποθησαύριζες, σα να ήταν χρυσάφι και πολύτιμα πετράδια, τώρα που άφησες να ζεστάνει λίγο η καρδιά σου, τα κοιτάζεις με απέχθεια, μπορείς και αναγνωρίζεις την δυσωδία τους.

Η καρδιά σου γλυκαμένη από το φως του Χριστού, αποστρέφεται την παγωνιά της Κόλασης που εσύ έφτιαξες, με εργαλείο την φιλαυτία, τον φύλακα της υποκρισίας σου.

Χρειάζεσαι επειγόντως να καθαρισθείς από τα πολυάριθμα ψυχικά και πνευματικά υποκατάστατα, που είχες μέχρι χθες θρονιάσει με αναίδεια στο θρόνο της μοναδικής Αλήθειας. Τα μάτια της καρδιάς σου βλέπουν πια, υπό το Φως αυτής της νέας Γνώσης, ότι οι έμμονες ψυχικές εμπλοκές και καθηλώσεις σου, οι διεστραμμένες επιθυμίες, και οι “πνευματιστικές” ανησυχίες και τοποθετήσεις σου έστεκαν τόσα χρόνια βάρος ασήκωτο στους ώμους ενός επαρκούς και αυθεντικού Εαυτού που λαχταρούσε να πετάξει ψηλά..

Η αγάπη είναι αυτό που μας γέννησε, στην αγάπη μας βασίζεται όλη μας η ύπαρξη, είναι αυτό που έχουμε ανάγκη από την στιγμή που θα γεννηθούμε μέχρι να φύγουμε. Το αναζητούμε συνειδητά ή υποσυνείδητα όλη μας την ζωή. Είναι το οξυγόνο μας.

Μα πόσο στα αλήθεια ξέρουμε να το αναγνωρίζουμε να το βιώνουμε και να το προσφέρουμε, γνησία και αμόλυντα, καθαρισμένο από όλα τα σκουπίδια και τα δηλητήρια που μας έχουν ποτίσει στο διάβα μας; Πόσοι στα αλήθεια γνωρίζουμε πραγματικά τι είναι αγάπη; Σε ένα κουβάρι συναισθημάτων, μίσους, φοβιών, απογοητεύσεων, προσδοκιών, επιθυμιών, πως μπορούμε να ξεχωρίσουμε την καθαρή αγάπη, ξεγυμνωμένοι από όλα αυτά;

Δεν είναι εύκολο. Πρέπει να αδειάσουμε, να αποβάλλουμε, να καθαρίσουμε από κάθε τι που μας έχει χρωματίσει για να φτάσουμε στο βάθος, στο γνήσιο. Πρέπει να σιωπήσουμε, να αφουγκραστούμε, να αναγνωρίσουμε και να συγχωρήσουμε. Πολλές φορές ίσως χρειαστεί να στερέψουμε πρώτα από όλα τα δάκρυα, να αποβάλουμε κάθε μορφή πόνου και κάθε δηλητήριο, για να καταφέρει η καρδιά να νιώσει την αγάπη ξανά. Δεν νοείται η αγάπη χωρίς να έχει προϋπάρξει η συγχώρεση. Δεν είναι δυνατόν να αγαπήσουμε τον άλλον αν δεν έχουμε αποδεχθεί το δικαίωμα του, στην αδυναμία και το λάθος. Αν δεν μπορέσουμε να το κάνουμε αυτό, τότε δυστυχώς έχουμε απλά έναν εγωισμό που δεν μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε.

Με την ευκαιρία σήμερα που είναι η ημέρα του Αγίου Πνεύματος, οι περισσότεροι άνθρωποι οι ευχές που δώνανε ήταν καλό τριήμερο. Μάλλον το καλή επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος περισσεύει γιατί ίσως έχουμε αρκετή και δεν χρειαζόμαστε άλλη  φώτιση. ( Είμαστε βλέπεις φωτισμένοι.)

 Για να έχει κάποιος άνθρωπος αληθινή αγάπη θα πρέπει πρώτα να αφαιρέσει τα σκουπίδια από την ψυχή του και έπειτα να λάβει την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος.

Για ν’ αποκτήσει κανείς τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος χρειάζεται μεγάλος πνευματικός αγώνας, γιατί εύκολα παρασύρεται ο άνθρωπος στο κακό και χάνει σε μια στιγμή αυτό που απέκτησε ύστερα από μεγάλους αγώνες..

Στην καρδιά του ανθρώπου υπάρχει το καλό και το κακό. Από τον αγώνα το δικό μας θα εξαρτηθεί πιο από τα δύο θα επικρατήσει.

Ο αγώνας είναι σκληρός. Θα πέσεις και θα ξανασηκωθείς και πάλι θα πέσεις και πάλι θα σηκωθείς. Είναι αγώνας ισόβιος. Γιατί ο σατανάς δεν μας αφήνει ανενόχλητους ούτε μία στιγμή. Μία στιγμή αμελείας περιμένει, για να την εκμεταλλευτεί και να κάνει ζημιά στην ψυχή μας.

Έχε την ελπίδα σου στον Θεό και με ταπεινοφροσύνη προχώρα στον δρόμο της αρετής. Γνώριζε ότι χωρίς τη βοήθεια του Θεού θα είσαι φτωχός και γυμνός, στερημένος από κάθε πνευματικό αγαθό. Μη σε πιάνει δειλία και φόβος στον αγώνα. Ο γεωργός που περιμένει να σταματήσουν οι άνεμοι για να σπείρει, αυτός ποτέ δεν θα σπείρει. Καλύτερα να πεθάνεις για την αγάπη του Θεού, παρά να ζεις με ντροπή και οκνηρία.

Το πρώτο που πρέπει να κάνει ο άνθρωπος είναι να μάθει την ψυχή του να μην φοβάται.

Μια ψυχή που δε φοβάται μάχεται, φοράει τις ασπίδες της και πέφτει στον αγώνα, όχι στο παρασκήνιο άλλα πρώτη και πολεμά. Προσπαθεί να επιβιώσει χωρίς φιλέκδικα αισθήματα, χωρίς να θέλει να παρασημοφορηθεί. Μια καθάρια γενναία ψυχή, που με τρόπο ταπεινό, απλώς προσπαθεί να επιβιώσει.

Αν σκέφτεστε ότι τέτοιες ψυχές είναι φανταστικές και ότι η περιγραφή αυτή αποτελεί καθ’ υπερβολήν άγια και ανύπαρκτη, όντως δε γνώρισα και πολλούς με μια τέτοια ψυχή, όμως την ώρα της αποτύπωσης των παραπάνω γραμμών, σίγουρα είχα έναν άνθρωπο με μια τέτοια ψυχή στη σκέψη μου.…άρα υπάρχει ελπίδα!

ΠΑΤΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ ΣΤΗΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

ΠΑΤΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ ΤΗΝ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΣΤΗΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

 

ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ

ΠΩΣ ΓΝΩΡΙΣΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ

αναρτήθηκε σε: ΩΦΕΛΙΜΑ | 0

Πώς γνώρισα το Χριστό!

Με κινητήριο δύναμη την αγάπη μου για τον Κύριο και την εκκλησία Του, παίρνω το θάρρος να γράψω κάποια πράγματα με την ελπίδα και την ευχή ότι θα βοηθήσω. Όχι ως δάσκαλος και άξιος και υπεράνω, αλλά σαν την Σαμαρείτιδα, την αμαρτωλή και άμαθη γυναίκα που όταν συνάντησε τον Ιησού Χριστό και Αυτός της είπε : «εγώ ειμί ο λαλών σοι», άφησε την υδρία της, ξέχασε την αμαρτωλότητά της και με θέρμη έτρεξε στους πολύ αξιότερους της ως εκείνη τη στιγμή και φώναξε «Δεύτε, ίδετε..» !   

Ξεκινώντας  η Σαρακοστή του 1986, με βρήκε τελείως απελπισμένο από τους ανθρώπους και κυρίως από μένα. Συνέχεια έλεγα μέσα μου «θέλω να εξομολογηθώ, πρέπει να εξομολογηθώ! Νοιώθω την ψυχή μου να κατασπαράζεται από τα πάθη μου και το διάβολο! Αλλά που να πάω;» Και την Αγία και Ευλογημένη Μεγάλη Πέμπτη ο Άγιος Θεός μας και Καλός Ποιμένας φώναξε το πρόβατο του και αυτό επιτέλους Τον άκουσε! Ο Κύριος μού σύστησε τον Πνευματικό μου και εκείνος δια του μυστηρίου της εξομολογήσεως και της  χάριτος του Αγίου Πνεύματος μού γνώρισε το Χριστό!

 Αυτή τη μέρα ΞΑΝΑΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΚΑΙ ΞΑΝΑΒΑΠΤΙΣΤΗΚΑ!!! η ζωή μου άλλαξε ολόκληρη εκ των έσω!

Ήταν η πρώτη μου εξομολόγηση και θυμάμαι όταν τελείωσα, που μου είπε ο Πνευματικός μου «Τώρα είσαι καθαρός!». Χάρηκα πάρα πολύ, βγήκα από το ναό σαν να αποφυλακιζόμουν, αισθανόμουν ανάλαφρος αλλά και σαστισμένος! Ακόμα δεν καταλάβαινα και πολύ τι έγινε! Το βράδυ πριν κοιμηθώ άκουγα μέσα μου ψαλμωδίες και καμπάνες να ηχούν αναστάσιμα! Νόμιζα ότι είχα αφήσει το ράδιο ανοιχτό! Αυτό γινόταν αρκετά βράδια! ΗΤΑΝ ΤΟ ΠΑΣΧΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΜΟΥ!!!

Όταν δε το Μεγάλο Σάββατο κοινώνησα, δεν μπορώ να περιγράψω τη χαρά μου! Από τότε ζω για να κοινωνώ! Το Σώμα και το Αίμα του Χριστού! Κάθε φορά και με πιο μεγάλη ανυπομονησία και ευφροσύνη!

Το βράδυ της Ανάστασης πήραμε το Άγιο Φως με τη σύζυγο μου, όπως κάθε χρόνο, αλλά εκείνο το βράδυ ήταν διαφορετικό! Ήταν το βράδυ που άρχισε η γνωριμία μου με το Χριστό! Από τότε ζω μαζί Του, ζω με το Χριστό και σκοπός μου είναι να ζω για τον Χριστό! Γιατί όσο πιο λίγο ΕΓΩ, τόσο πιο πολύς ΧΡΙΣΤΟΣ! Όσο πιο πολύ ΕΓΩ, τόσο πιο πολύ σκοτάδι, όσο πιο πολύ ΧΡΙΣΤΟΣ, τόσο περισσότερο ΦΩΣ!

Κοίταζα όλο το βράδυ σχεδόν το Άγιο Φως άδειος από σκέψεις και γεμάτος από συναισθήματα ένοιωθα πρώτα από όλα αποστροφή και απέχθεια για τον εαυτό μου για όλα αυτά που είχα κάνει στους ανθρώπους που αγαπούσα και κυρίως απέναντι στον Κύριο Ιησού Χριστό, το Βασιλιά της Δόξης, το Βασιλιά της Καρδιάς μου, των πάντων, τον Κύριο!

Ντράπηκα τόσο πολύ και ακόμη κρατώ αυτήν την ντροπή μέσα μου σαν μνήμη θανάτου. Και όσο πιο πολύ ξερνούσα τον εαυτό μου, τόσο πιο πολύ δοξολογούσα τον Χριστό, τόσο πιο πολύ έκλαιγα από αγάπη γι αυτόν και ευγνωμοσύνη! Ήθελα να πέσω στα πόδια Του και να Του λέω «συγχώρεσε με Κύριε και ευχαριστώ γιατί με συγχώρεσες»!

Η αγάπη που είχα για το Πρόσωπο του Εσταυρωμένου Χριστού ακόμα και τότε που ήμουν φαύλος και ήθελα να με αγαπάει όπως ήθελα εγώ και όχι όπως ήθελε Αυτός και κυρίως το άπειρο έλεος Του με έκανε να μετανοήσω. Από τότε γεννήθηκε μέσα μου ένας άλλος άνθρωπος που είναι προσκολλημένος στο Χριστό και από Αυτόν εξαρτάται κάθε του αναπνοή, κάθε σκέψη και κάθε επιθυμία.

Ζω εν μετανοία και προσπαθώ με τη Χάρη του Κυρίου Ιησού Χριστού και την αγάπη του Θεού και Πατρός και την Κοινωνία του Αγίου Πνεύματος να ετοιμάσω την ψυχή μου για το γάμο της με το Νυμφίο! Μετατέθηκε ο νους μου και πια ο κόσμος πέρασε σε δεύτερη μοίρα. Από τότε σκέπτομαι συνέχεια το Θεό, χωρίς να οφείλεται σε μένα φυσικά! Είναι ένα υπέρτατο δώρο του Κυρίου σε μένα τον παντελώς ανάξιο!

Τον πρώτο χρόνο της μετάνοιας μου με είχε στην αγκαλιά Του σαν βρέφος και αισθανόμουν ανείπωτη ασφάλεια. Απολάμβανα την κάθε στιγμή μαζί Του και έζησα συγκλονιστικά πράγματα που ακόμα δεν χωράνε στο μυαλό μου και έβλεπα και εγώ και οι γύρω μου έναν άλλον άνθρωπο, που δεν είχε όλα αυτά τα πάθη που είχε (και ήταν αμέτρητα και κραυγαλέα!).

Από την τόση Του αγάπη νόμιζα πως θα τρελαθώ μερικές φορές αλλά δεν ήθελα να σταματήσει! Κάποια στιγμή βέβαια ο Κύριος με άφησε να προχωρήσω μόνος μου. Και από τότε όλο πέφτω και ο Κύριος όλο με σηκώνει και με ξαναγκαλιάζει πολλές φορές!!!!

Αυτό που προσπαθώ να πω είναι πως, κατά την ταπεινή μου γνώμη, δεν υπάρχει πιο ασφαλής, πιο σύντομος και πιο ευχάριστος δρόμος για να γνωρίσουμε το Χριστό! Είναι η ΜΕΤΑΝΟΙΑ και η ΑΓΑΠΗ!!!! Χωρίς αυτά, δε γίνεται τίποτα! Κανείς δε βρήκε το Χριστό με τη λογική και κανείς δεν Τον γνώρισε χωρίς μετάνοια. «Μετανοείτε!» είναι και η πρώτη λέξη του κηρύγματος του Χριστού στο Κατά Ματθαίον «ήγγικε γαρ η Βασιλεία των Ουρανών!». Μαζί με τη μετάνοια είναι η αγάπη μας για τον Χριστό! Τον αγαπάμε άραγε τον Χριστό; Με θέρμη και παρρησία το λέω: Αν αγαπάμε ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ το Χριστό με όλη μας την καρδιά, με όλη μας την ψυχή, με όλη μας τη διάνοια και με όλη μας την ισχύ, τότε ΗΔΗ Τον έχουμε βρει! Ήδη το Άγιο Πνεύμα κατοικεί μέσα μας! Τον αγαπάμε όμως πραγματικά ή όπως νομίζουμε εμείς;

Η Παναγία Θεοτόκος είναι η μητέρα μας και οι Άγιοι του Θεού τα αδέρφια μας. Η ζωή των Αγίων μαλάκωσε πολύ την καρδιά μου και τους αγαπώ πολύ γιατί άνθρωποι και Αυτοί σαν έμενα δοξάστηκαν από το Χριστό και μου έδειξαν το δρόμο. Η αγάπη του Πνευματικού μου Πατέρα με βοήθησε, με βοηθάει και πάντα θα με βοηθάει!

Ο Τίμιος και Ζωοποιός Σταυρός του Κυρίου είναι Μέγας Διδάσκαλος. Αν μπορούσαμε να νοιώσουμε τη δύναμη Του και πόσες αιώνιες αλήθειες μας λέει! Προσωπικά, ο Εσταυρωμένος Χριστός είναι Αυτός που με έχει διδάξει τα πάντα και έχω ζήσει με Αυτόν τα πάντα! Κενώστε τον εαυτό σας, αν θέλετε να γνωρίσετε το Χριστό και κοιτάξτε το Σταυρό Του σαν καθαρά και άδολα παιδιά! Αγαπήστε το Σταυρό του Κυρίου και θα λάβετε «χάριν αντί χάριτος»!

Πολύ σημαντική στο να αγαπήσω και γνωρίσω το Θεό μου παρέχουν φυσικά και τα πολύ ωραία ορθόδοξα βιβλία και ιδιετερα η Αγια Γραφη. Κάθε μέρα διαβάζω για το Χριστό γιατί θέλω να γνωρίσω καλύτερα Αυτόν που αγαπώ. Οι βίοι των Αγίων με ενισχύουν αφάνταστα και κυρίως φυσικά η μελέτη καθημερινά της Καινής Διαθήκης. Όποτε ανοίγω την Καινή Διαθήκη είναι σαν ανοίγω την πόρτα του σπιτιού μου και της καρδιάς μου στον Κύριο και Δάσκαλό μου! Μου έχει πει πολλά πράγματα με ανοιχτή την Καινή Διαθήκη!….

…Συγχωρήστε για όλα τα λάθη μας και τα πάθη μας! Μακάρι όλοι μας να είμαστε στην αγκαλιά του Χριστού με τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος και να αγαπάμε ολοκληρωτικά τον Άγιο Τριαδικό Θεό μας! Γιατί είναι «άξιον και δίκαιον»!!!

ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ

ΟΠΩΣ ΜΑΣ ΒΟΛΕΥΕΙ

αναρτήθηκε σε: ΩΦΕΛΙΜΑ | 0

Βλέπουμε τον Χριστό όπως μας βολεύει…

Και τελικά αυτή η ψεύτικη όραση μας οδηγεί σε πνευματική τύλφωση.

 

Βλέπουμε αυτό που συμφέρει τον εγωισμό μας και όχι την πραγματική αλήθεια. Συνήθως η αλήθεια ενοχλεί , πονάει, ειναι εκτυφλωτική και σε προκαλεί. Σε προκαλεί και σε προσκαλεί να αλλάξεις.

 

Τα βάγια γίνανε καρφιά, τα χειροκροτήματα γίνανε ραπίσματα, τα Ωσαννά γίνανε Σταυρωθήτω!. Πόσες φορές το “Δόξα τω Θεώ” έγινε “Γιατί σ’ εμένα Θεέ μου” μέσα σε δευτερόλεπτα. Πόσες φορές το “Ότι θέλει ο Θεός” θέλουμε να γίνει σύμφωνα με αυτό που θεωρούμε μέσα μας σωστό; Πόσες φορές όταν μιλάμε για θέλημα του Θεού στην ουσία θέλουμε ο Θεός να ευλογήσει το δικό μας θέλημα ;

 

Έχουμε λανθασμένη θέαση των πραγμάτων. Τότε οι άνθρωποι ήθελαν κάποιον επίγειο ελευθερωτή, έναν κοσμικό Βασιλιά, αλλά μόλις είδαν ότι μιλάει για ελευθερία από τα πάθη και για Βασιλεία των Ουρανών τον ανέβασαν στον Σταυρό διότι δεν πληροί τα κοσμικά κριτήρια.

 

Είμαστε τελικά ΙΔΙΟΙ. Οι περισσότεροι πάμε στην Εκκλησία για να μας δώσει ο Θεός υγεία, επιτυχία στις πανελλήνιες των παιδιών, καλές δουλειές, χρήματα , κοσμική ευημερία, επιτυχίες σε κάθε κοσμικό σκαλοπάτι. Σε όλα αυτά φωνάζουμε “Ωσαννα!” Χειροκροτάμε τον Χριστό. Κάνουμε δωρεές, πάμε στην Εκκλησία, κάνουμε ιδιωτικές Λειτουργίες και αρτοκλασίες αλλά μόλις ο Θεός μας δείξει τον δρόμο για τη Βασιλεία των ουρανών που περνάει κάποιες φορές και από το καμίνι του πόνου αρχίζουμε τα “Σταυρωθήτω”. Θέλουμε έναν Θεό στα μέτρα μας. Δεν μας κάνει ο Χριστός. Αυτή είναι η πικρή αλήθεια. Ελάχιστοι είδαν τον Χριστό για αυτό που είναι και φορούν φωτοστέφανο. Οι υπόλοιποι απλά ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ να δούμε τον Χριστό για αυτό που είναι και όταν μας αποκαλύπτεται στη ζωή μας κάποιες φορές μέσα από σκληρούς τρόπους τον διώχνουμε.

 

Όχι αγαπητοί μου, δεν είναι ο Θεός κάποια κοσμική αόρατη δύναμη που την καλούμε όποτε γουστάρουμε για να ικανοποιεί τα κοσμικά μας σχέδια που έχουν ημερομηνία λήξης. Τέτοιος Θεός δεν υπάρχει και στην τελική, μας είναι άχρηστος, δεν τον έχουμε ανάγκη. Αν ο θάνατος είναι το τέρμα και ο Θεός ένας υπερφυσικός μου υπηρέτης, τότε δεν τον χρειάζομαι. Δεν τον θέλω. Δεν με αγγίζει. Δεν μου κάνει. Δεν μου λέει τίποτα.

 

Ένας Θεός όμως που είναι πρόσωπο, εραστής και νυμφίος και έχω μαζί Του προσωπική σχέση τότε τα πράγματα αλλάζουν. Θέλει κότσια η προσωπική σχέση. Έχει ευθύνη , συγγνώμη, πάλη, μάχες, πτώσεις, χαμόγελα, άσκηση, πόνο. Ποιός τα θέλει όλα αυτά; Βολεύει ένα Θεός άγαλμα που του κάνω αρτοκλασίες και φανουρόπιτες για να εξαγοράζω την εύνοιά του.

 

Ο μοναδικός που “είδε” τον Χριστό για αυτό που πραγματικά είναι ήταν ο ληστής. Και αυτή η αναγνώριση τον έκανε πρώτο πολίτη του Παραδείσου.

 

Ο Χριστός είναι Θεάνθρωπος και μας άνοιξε τις Πύλες της Βασιλείας των Ουρανών. Θα φωνάζουμε “Ωσαννά” μέχρι να σβήσει ο ήλιος, και το “Σταυρωθήτω” θα το πώ στον εαυτό μου. Τότε θα αρχίζει η παλέτα της ζωής μου να παίρνει τα χρώματα του Παραδείσου.

 

Έλα κοντά Του, Σ`αγαπά Ο Ιησούς

Δεν έχει σημασία το ποιος είσαι!

 

Αν είσαι πλούσιος, η αν είσαι φτωχός.

Αν έχεις αποκτήσει κάποιο όνομα η όχι.

Δεν έχει σημασία αν αμάρτησες πολύ, η λίγο, μία αμαρτία είναι αρκετή για να φέρει τον θάνατο.

Άλλωστε ο Λόγος Του Θεού λέει:

(Ρωμ. 6:23 )Επειδή, ο μισθός της αμαρτίας είναι θάνατος· Λέει  ο μισθός της αμαρτίας, δε  λέει των αμαρτιών.

Δεν έχει σημασία αν κατά τη γνώμη σου, η αμαρτία είναι μικρή.

Δεν υπάρχει μικρή και μεγάλη αμαρτία, η αμαρτία είναι αμαρτία, όσο μικρή, η μεγάλη αν φαίνεται ότι είναι.

Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει αμαρτήσει.

Ακούω πολλές φορές, εγώ δεν σκότωσα, δεν έκλεψα, δεν ψευδομαρτύρησα, δεν μοίχευσα, δεν έβλαψα κανέναν, τον εαυτό μου βλάπτω  με ότι κάνω , και με τον τρόπο αυτό προσπαθούν οι άνθρωποι να δικαιωθούν και να δείξουν ότι όλα είναι καλά γύρω τους.

Όλοι αμαρτήσαμε, και στερούμαστε τη δόξα του Θεού, και είμαστε άξιοι θανάτου.

Ο μόνος αναμάρτητος είναι Ο Ιησούς χριστός, και μας καλεί όλους σε μετάνοια.

(Πράξ. 17:30 ) Παραβλέποντας, λοιπόν, ο Θεός τούς καιρούς της άγνοιας, παραγγέλλει τώρα σε όλους τούς ανθρώπους, οπουδήποτε και αν είναι, να μετανοούν· Αυτό ζητά ο Θεός τη μετάνοιά σου.

Δεν τον ενδιαφέρει  τι έχεις πράξη, τον ενδιαφέρει όμως να έρθεις σε μετάνοια γιατί σε αγαπά, και θέλει να σε σώσει.

Πόσο σε αγαπά?

Έδωσε το γιο Του θυσία στο σταυρό. ΓΙΑ ΣΕΝΑ!

Πες ειλικρινά μέσα από την καρδιά σου, εσύ θα το έκανες για τον ποιο τελευταίο άνθρωπο  στη γη?

Θα σκότωνες το μονάκριβο παιδί σου για τον μεγαλύτερο βιαστή, τον μεγαλύτερο έμπορο ναρκωτικών, η έμπορο γυναικών, και παιδεραστών?

Πες θα το έκανες?

Ω!! αγαπητοί μου! Ο Θεός  όμως το έκανε.

Τον έβλεπε πάνω στο Σταυρό ταλαιπωρημένο, ματωμένο, εξαντλημένο, το μόνο παιδί Του.

Όμως έσφιγγε  την καρδιά Του αυτός Ο Μεγάλος, και Άγιος Θεός, γιατί πίσω από τον Ιησού έβλεπε εσένα! εσένα!

θυσίασε το ένα παιδί, γιατί έβλεπε τα άλλα του παιδιά να χάνονται.

Έβλεπε εσένα  να παίρνεις τη δόση των ναρκωτικών, έβλεπε εσένα να κλέβεις, έβλεπε εσένα να σκοτώνεις, έβλεπε εσένα να υποφέρεις,  να να… τόσα πολλά να.. και δεν άντεξε άλλο και είπε, δίνω τον δίκαιο θυσία για τους άδικους, γιατί τους αγαπώ, τους αγαπώ.

Και το έκανε. Να πόσο σ αγαπά.

Το πιστεύεις?

Τώρα είναι η ώρα!

Δέξου τον Ιησού Σωτήρα σου, και μετανόησε από την αμαρτία σου. ΤΩΡΑ!

Και πες Κύριε Ιησού συγχώρεσε με, μετανοώ για τις αμαρτίες μου, και ακολούθησε Τον κύριο, για να αλλάξει τη ζωή σου.

Γιατί μετάνοια θα πει, αλλάζω σκέψη, αλλάζω νου, και μόνο με τη δύναμη Του Κυρίου μπορεί να γίνει αυτό.

Έλα  σε προσκαλώ αυτή την ώρα να μπεις μέσα στο σύνολο των παιδιών Του Θεού, και το λέω αυτό γιατί όλοι είμαστε πλάσματα του, αυτό είναι η αλήθεια, αλλά τα παιδιά του είναι αυτά που κάνουν το θέλημα του Πατέρα.

Έλα να γνωρίσεις και εσύ τι Ο Πατέρας Ο Ουράνιος έχει για σένα! Έλα σε περιμένει, έχει ανοιχτή την αγκαλιά πάντα, και περιμένει την επιστροφή σου.

Κάνε το βήμα σήμερα, κοίτα γύρω σου, τι έχει να σου προσφέρει ο κόσμος? τι έχει να σου προσφέρει η αμαρτία?

Κοίτα τι γίνετε….δεν υπάρχει μέλλον, δεν υπάρχει ζωή μπροστά, τα πάντα καταστρέφονται, κανείς δεν μπορεί να σου εγγυηθεί τίποτα καλό.

Ο Θεός όμως εγγυάται, μπες μέσα στο Λόγο Του και θα δεις.

Αγαπητοί αν μέσα από αυτά τα λόγια, Ο Κύριος  άγγιξε την καρδιά σας, μίλησε μέσα σας, δεν έχετε να κάνετε τίποτα άλλο από το να τον ζητήσετε.

ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΙ;

αναρτήθηκε σε: ΩΦΕΛΙΜΑ | 0

Ξέρουμε όλοι καλά τι έκαναν οι πιστοί, τουλάχιστον οι Νεοέλληνες, αμέσως μετά την Ανάσταση. Μόλις άκουσαν το Χριστός Ανέστη και φιλήθηκαν, στις δώδεκα και πέντε, εγκατέλειψαν την εκκλησία και έτρεξαν σπίτι τους, να φάνε μαγειρίτσα και τα άλλα… τερψιλαρύγγια –κι ας συνεχιζόταν η λειτουργία ακόμα. Κι αφού κοιμήθηκαν και ξεκουράστηκαν, θα συνεχίζουν στο ίδιο στυλ όλη τη μέρα της Κυριακής: τρωγοπίνοντας και γλεντώντας, με κοψίδια και κοκορέτσια, μαζί με την οικογένεια και τους φίλους.

Μετά την μαγειρίτσα και το αρνί ξεχάστηκαν τα πάθη  και η ανάσταση Του Ιησού Χριστού.

Ξεχάστηκαν γιατί  για τους περισσότερους ανθρώπους ανάσταση σημαίνει μαγειρίτσα και Πάσχα αρνί.

 

Τι έκανε, όμως, ο ίδιος, ο άμεσα «ενδιαφερόμενος»; Ο ίδιος ο Χριστός, αφότου ανέστη; Τι έκανε ανήμερα της Ανάστασής του; Έμεινε μόνος του; Πήγε σπίτι του να ξεκουραστεί; Βγήκε έξω να διασκεδάσει με την οικογένεια ή τους μαθητές του; Έκανε κάποια εκδρομή; Τίποτα από τα παραπάνω. Όπως μας λένε και οι τέσσερις Ευαγγελιστές (ο Λουκάς και ο Ιωάννης εκτενέστερα, ο Μάρκος και ο Ματθαίος με μεγαλύτερη συντομία, αλλά και οι Πράξεις των Αποστόλων), ο Ιησούς, τη μέρα της Ανάστασής του, έκανε επισκέψεις και εμφανίσεις. Όχι μία ή δύο, αλλά τουλάχιστον πέντε εκείνη την πρώτη μέρα.

 

Πρώτη και δεύτερη εμφάνιση: Στη Μαρία Μαγδαληνή και στις άλλες μυροφόρες

Ο Χριστός αναστήθηκε πολύς νωρίς, πριν ακόμα χαράξει. Έτσι, όταν η Μαρία Μαγδαληνή επισκέπτεται πρωί – πρωί τον τάφο, τον βρίσκει άδειο και μένει εκεί θρηνώντας. Τότε εμφανίζεται ο Χριστός, αλλά η Μαρία δεν τον αναγνωρίζει μέσα στη σύγχυσή της, παρά μόνο όταν της μιλάει και της λέει να πάει να ειδοποιήσει τους μαθητές του.

 

Στη συνέχεια, ο Χριστός εμφανίζεται και στις άλλες γυναίκες, τις μυροφόρες, που είχαν έρθει να αλείψουν το σώμα του με μύρα. Η πράξη της πρώτης εμφάνισης σε γυναίκες είναι συμβολική και επαναστατική. Στην Παλαιστίνη, και σε όλο τον κόσμο, εκείνη την εποχή, η μαρτυρία μιας γυναίκας έχει πολύ μικρή αξία, σχεδόν μηδαμινή. Το ότι ο Χριστός λοιπόν διαλέγει γυναίκες, για να είναι αυτές οι πρώτοι μάρτυρες της Ανάστασής του, έχει μεγάλη σημασία.

 

 

Τρίτη εμφάνιση: Στους μαθητές του Κλεόπα και Λουκά, στον δρόμο προς τους Εμμαούς

Αργότερα την ίδια μέρα ο Χριστός εμφανίζεται σε δυο μαθητές του, τον Κλεόπα και τον Λουκά. Είναι λυπημένοι και απογοητευμένοι και έχουν πάρει το δρόμο προς το χωριό Εμμαούς. Δεν πιστεύουν όσα άκουσαν από τις γυναίκες για την Ανάσταση. Ο Χριστός τους πλησιάζει, τους μιλάει, αλλά δεν τον αναγνωρίζουν. Μιλάνε κάμποσο μαζί του και όταν πια έχει βραδιάσει και κάθονται να δειπνήσουν, ο Χριστός παίρνει τον άρτο, τον ευλογεί, τον κόβει σε τεμάχια και τους τον μοιράζει. Εκείνη τη στιγμή «διηνοίχθησαν οι οφθαλμοί αυτών» και τον αναγνώρισαν και χάρηκαν χαρά μεγάλη.

 

Τέταρτη και πέμπτη εμφάνιση: Στον Πέτρο και μετά στους δέκα Αποστόλους

Την ίδια μέρα, και ενώ ο Ιησούς έχει ήδη εμφανιστεί στον απόστολο Πέτρο, ο Κλεόπας και ο Λουκάς βρίσκουν τους άλλους μαθητές και τους λένε τα καθέκαστα. Εκείνοι αμφιβάλλουν και δυσπιστούν. Τότε εμφανίζεται ο Χριστός, τους χαιρετάει λέγοντάς τους «Ειρήνη υμίν» και τους απευθύνει τα γνωστά λόγια: «Δείτε τας χείρας μου και τους πόδας μου, ότι αυτός εγώ ειμι· ψηλαφήσατέ με και ίδετε». Επειδή συνεχίζουν να μην τον πιστεύουν, κάθεται να φάει μαζί τους, και τρώει ψάρι και μέλι, όχι επειδή πεινούσε, αλλά για να τους δείξει ότι δεν είναι φάντασμα ή πνεύμα. Ήταν εκεί όλοι οι μαθητές, εκτός από τον Θωμά (και τον Ιούδα, βέβαια, που είχε κρεμαστεί). Στον Θωμά, τον γνωστό «άπιστο», επειδή δεν πίστευε ότι είχε αναστηθεί, ο Χριστός εμφανίστηκε μια βδομάδα μετά, την επόμενη Κυριακή (εξού και Κυριακή του Θωμά), οπότε και αυτός, ο άπιστος, πείστηκε.

 

 

Ο Ιησούς συνέχισε τις εμφανίσεις για σαράντα μέρες, μέχρι τη μέρα της Ανάληψης σε διάφορους πιστούς και μαθητές του (στους εφτά Αποστόλους στην Τιβεριάδα λίμνη, στον αδελφόθεο Ιάκωβο, σε πεντακόσιους πιστούς, κ.ά.). Τα Ευαγγέλια δεν μας λένε πολλές λεπτομέρειες. Αλλά ας μην ξεχνάμε ότι πλέον ο Ιησούς έχει αποβάλει την ανθρώπινη φύση, είναι πια μοναχά Θεός, και είναι απαλλαγμένος από τους καταναγκασμούς–οπότε μπορεί, ανενόχλητος από τις καθημερινές μέριμνες, να εμφανίζεται παντού, για να βεβαιώνει το θαύμα της Ανάστασης και να κηρύττει. Μέχρι που συμπληρώνονται σαράντα μέρες και, σε μια τελευταία εμφάνιση, αναλαμβάνεται στους Ουρανούς.

 

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ

ΧΑΣΑΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ

αναρτήθηκε σε: ΩΦΕΛΙΜΑ | 0

Ένας νέος πήγε σ’ έναν σοφό γέροντα και τον παρακάλεσε θερμά:

– Με απασχολεί το ερώτημα: Υπάρχει Θεός; Πές  μου, σε παρακαλώ! Εσύ το πιστεύεις ότι υπάρχει Θεός;

 

– Και βέβαια το πιστεύω, του απάντησε ο γέροντας.

 

– Και ότι ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο, το πιστεύεις κι αυτό;

 

– Και βέβαια, το πιστεύω.

 

– Και τον Θεό ποιος τον έφτιαξε;

 

– Εσύ, του απάντησε σοβαρά και ξερά ο γέροντας.

 

Ο νεαρός σοκαρίστηκε με την απάντηση του γέροντα.

 

Τον ρώτησε και πάλι λοιπόν:

 

– Γέροντα, εγώ σε ρωτάω σοβαρά, του είπε. Κι εσύ μου λες πως εγώ έφτιαξα το Θεό.

 

– Μα κι εγώ σοβαρά σου μιλάω, του απάντησε ο γέροντας. Πολύ σοβαρά. Και πρόσεξε γιατί. Εσύ μ’ όλ’ αυτά που με ρωτάς, δείχνεις πως δεν ψάχνεις να βρεις το Θεό όπως είναι. Εσύ ψάχνεις να βρεις έναν Θεό όπως τον θέλεις εσύ, όπως τον φαντάζεσαι εσύ, κομμένον στα μέτρα σου. Αυτόν τον Θεό λοιπόν θα τον έχεις φτιάξει εσύ. Δεν θα είναι ο αληθινός Θεός.

 

Και πρόσθεσε ο άγιος αυτός γέροντας:

 

– Ψάξε να βρεις τον αληθινό Θεό, παιδί μου. Να Τον δεχτείς όπως είναι. Μην Τον θέλεις όπως εσύ τον φαντάζεσαι. Προσπάθησε να γίνεις εσύ όπως σε θέλει ο Θεός. Προσπάθησε να Τον καταλάβεις όπως είναι. Και ν’ αγαπήσεις το θέλημά Του, όπως είναι.

 

Χάσαμε τον Θεό

Γίναμε εγωιστές και εγωιστές φτιάξαμε και τα παιδιά μας. Ο εγωιστής άνθρωπος είναι ανίκανος και ανάπηρος και να ερωτευτεί και να αγαπήσει.

Η σιωπή της κοινωνίας μας για όλα αυτά που βλέπουμε να υπάρχουν γύρω μας, είναι ενταγμένη σ’ αυτόν τον εγωισμό μας.

Ουσιαστικά, όλα αυτά που προωθούνται σήμερα στην Παιδεία και την Πολιτεία μας, τέτοιους ανάπηρους ανθρώπους φτιάχνουν, γιατί τέτοιους ανάπηρους ανθρώπους χρειάζεται το σύστημα για να λειτουργήσει.

 

 

 

Ο άνθρωπος έγινε σαν τα ζώα· ακάθαρτος και λαίμαργος σαν το χοίρο, υπερήφανος και ματαιόδοξος σαν το παγώνι, πονηρός και δόλιος σαν την αλεπού, άγριος σαν το λύκο, οργίλος και θυμώδης σαν την τίγρη, εκδικητικός σαν την καμήλα, φθονερός και φαρμακερός σαν το φίδι και το σκορπιό. Ο άνθρωπος έγινε θηρίο.

 

Ο άνθρωπος χωρίς το Θεό έπεσε ακόμη πιο χαμηλά, έγινε χειρότερος από τα ζώα. Κάνει πράγματα που τα ζώα δεν κάνουν. Λόγου χάριν, το ζώο δεν τρώει και δεν πίνει πέρα από το όριο· οι κοιλιόδουλοι άνθρωποι όμως τρώνε μέχρι διαρρήξεως και πίνουν μέχρι μέθης, και μετά τους τρέχουν στα νοσοκομεία. Ακόμη, όσο κι αν ψάξετε στη φύση, δεν θα δείτε θηλυκό ζώο να μην πονά τα παιδιά του· στους ανθρώπους πλήθος γυναίκες με διάφορες προφάσεις σκοτώνουν τα έμβρυά τους. Όσο κι αν ψάξετε τέλος στη φύση, πουθενά δεν θα δείτε το αλλόκοτο, αρσενικό ζώο να σμίγει με αρσενικό· στις ανθρώπινες κοινωνίες όμως θα βρείτε αστικά κέντρα γεμάτα από ομοφυλοφίλους, που θέλουν μάλιστα και το κράτος να νομιμοποιεί το παρά φύση πάθος να παντρεύεται αρσενικός με αρσενικό. Πως τα άστρα δεν πέφτουν ακόμη πάνω μας, πως η γη δεν ανοίγει να μας καταπιεί, πως τα ποτάμια δεν πλημμύρησαν να μας πνίξουν!

 

Ο άνθρωπος χωρίς το Θεό γίνεται χειρότερος κι από το διάβολο ακόμα. Γιατί ο διάβολος όλα τα αμαρτήματα τα κάνει, αλλά ένα αμάρτημα δεν το κάνει. Ποιο; Δε βλαστημάει. Ακούει το όνομα του Θεού και τρέμει. Ενώ ο άνθρωπος τολμάει και βλαστημάει τα θεία. Βλαστημάς λοιπόν; χριστιανός δεν είσαι, άνθρωπος δεν είσαι. Βλαστημάς; ούτε ζώο ούτε άγριο θηρίο είσαι. Βλαστημάς; είσαι χειρότερος κι από το διάβολο.

 

Η εποχή μας, αδέρφια μου, είναι εποχή σατανική. Ποτέ άλλοτε οι άνθρωποι δεν έπεσαν τόσο πολύ. Μοιάζουν με τον απόστολο Παύλο στο πρώτο μέρος της ζωής του, όταν ήταν εχθρός του Χριστού. Όπως λοιπόν εκείνος εν συνεχεία πίστεψε στο Χριστό και άλλαξε, έτσι κ᾽ εμείς να μετανοήσουμε και να επιστρέψουμε και στο εξής να ζήσουμε μαζί με το Θεό. Ναί, να πλησιάσουμε το Χριστό. Μην ακούτε τι λένε. Όποιος πάει κόντρα με το Χριστό, θα γίνει στάχτη.

 

Το δίδαγμα που μας δίνει ο απόστολος Παύλος είναι, να μείνουμε σ αυτά που είπε όταν ήρθε και φώτισε την πατρίδα μας. Οι προπάτορές μας ήταν φτωχοί, αλλά μέσα στις καλύβες εκείνες κατοικούσαν άγγελοι. Το βράδυ προσεύχονταν οικογενειακώς μπροστά στο εικονοστάσι, εκκλησιά ήταν το σπίτι. Δείξτε μου τώρα μια οικογένεια που ζει έτσι, να πέσω να φιλήσω τα πόδια τους. Υπάρχει; Φύγαμε δυστυχώς από το Θεό, γι᾽ αυτό μας περιμένουν μεγάλα δεινά. Μόνο η μετάνοια θα μας σώσει, να επιστρέψουμε όπως ο Σαύλος.

 

Τελειώνω ζυγίζοντας τα λόγια μου. Όπου είναι ο Χριστός, εκεί είναι η αλήθεια, όπου λείπει ο Χριστός, είναι η ψευτιά. Όπου είναι ο Χριστός, εκεί είναι η αγάπη, όπου λείπει ο Χριστός, εκεί είναι το μίσος. Όπου είναι ο Χριστός, είναι η ειρήνη,  όπου λείπει ο Χριστός, είναι ο πόλεμος. Όπου είναι ο Χριστός, είναι ο παράδεισος,όπου λείπει ο Χριστός, είναι η κόλαση. Ναί, κόλαση έγινε η γη, γιατί φύγαμε απο το Χριστό.

Ναι. Φύγαμε από τον Ιησού Χριστό και ακολουθούμε τον διάβολο και τους οπαδούς του. Ακολουθούμε και αναδεικνύουμε αυτούς που πράττουν τους νόμους του διαβόλου.

 

Είθε όλοι μας, μικροί και μεγάλοι, παπάδες και δεσποτάδες, άρχοντες και αρχόμενοι, κάθε τάξεως και παρατάξεως, να πιστέψουμε στο Χριστό, να γονατίσουμε εμπρός του και να τον παρακαλέσουμε, και τότε εκείνος θα κάνη το έλεός του. Ο δε Κύριος Ιησούς Χριστός διά πρεσβειών της Υπεραγίας  Θεοτόκου και πάντων των αγίων, και ιδίως των κορυφαίων αποστόλων, ας είναι πάντα μαζί σας.

 

Τα πάθη της Μεγάλης Εβδομάδας  συμβολίζουν τη θλίψη, τον πόνο και τις αγωνίες της καθημερινότητάς μας. Η Ανάσταση, η μεγαλύτερη γιορτή της Ορθοδοξίας, είναι σύμβολο ελπίδας, είναι η θριαμβευτική νίκη κάθε πιστού, η λύτρωση!

 

Τώρα, περισσότερο παρά ποτέ, έχουμε την ανάγκη να πιστέψουμε, να αντλήσουμε δύναμη και να αγωνιστούμε.

 

Εύχομαι ολόψυχα η απόδειξη της άνευ όρων αγάπης του Χριστού να γίνει πηγή δύναμης για μας. Να δώσει στη ζωή μας ουσιαστικό νόημα, απομακρύνοντας κάθε τι που μας ταλανίζει. Να είναι οδηγός μας για την ψυχική γαλήνη και την πνευματική καταξίωση.

 

Όπως το φως αναβλύζει δηλώνοντας την Ανάσταση έτσι να γίνει χείμαρρος η χαρά και η ευτυχία για τον καθένα!

 

Χρόνια Πολλά και Καλή Ανάσταση!

ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ