Ο ΤΕΛΕΙΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΤΕΛΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

αναρτήθηκε σε: ΩΦΕΛΙΜΑ | 0

Γνωρίζουμε ανθρώπους, συνάπτουμε σχέσεις μαζί τους και ερχόμαστε κοντά τους, καθώς μας ελκύουν πολλά πράγματα σε εκείνους. Κανένας άνθρωπος όμως δεν είναι τέλειος και συνεπώς εκτός από θετικά, έχει και αρνητικά στοιχεία. Κάποιες φορές τα θετικά είναι περισσότερα, ενώ άλλες φορές τα αρνητικά στοιχεία είναι πολύ έντονα. Παρά το γεγονός όμως αυτό, δεν αποφασίζουμε να βγάλουμε κάποια άτομα από τη ζωή μας όσες κόντρες ή συγκρούσεις και αν υπάρχουν. Βαθιά μέσα μας ίσως να μη θέλουμε να τους απομακρύνουμε, επειδή πιστεύουμε ότι μπορούμε να τους αλλάξουμε! Μήπως όμως ζούμε με αυταπάτες; Πόσο εύκολο είναι να αλλάξουμε τους ανθρώπους γύρω μας;

 

Οι άνθρωποι αλλάζουν, αλλά μόνο αν το θέλουν οι ίδιοι. Αν δεν επιδιώκουν εκείνοι την αλλαγή, αλλά κάποιος άλλος προσπαθεί να τους αλλάξει, το πιο πιθανό είναι ότι το αποτέλεσμα θα είναι αρνητικό. Η αλλαγή για να συμβεί χρειάζεται να έχουμε πίστη στον εαυτό μας ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε, αυτοέλεγχο και εσωτερικό κίνητρο. Αυτοί οι τρεις παράγοντες είναι καταλυτικοί για να μπορέσουμε να κάνουμε το διαφορετικό και να μεταβάλλουμε κάποια στοιχεία που δεν μας αρέσουν. Συνεπώς, πώς μπορεί να συντελεστεί μια αλλαγή αν δεν ενυπάρχουν αυτές οι συνθήκες;

 

Για τον κάθε άνθρωπο ο σωστός χρόνος για να αλλάξει είναι και διαφορετικός και επομένως αν τον πιέζουμε να κάνει αλλαγές για τις οποίες δεν είναι έτοιμος, τότε πολύ πιθανό να καταλήξουμε σε αποτυχία. Όσο και αν αγαπάμε τον άνθρωπο τον οποίο θέλουμε να αλλάξουμε, δεν έχουμε τόσο μεγάλη δύναμη ώστε να τον επηρεάσουμε αν εκείνος δεν το θέλει. Ένας σύντροφος για παράδειγμα που είναι εξουσιαστικός και βίαιος δεν θα μπορέσει ποτέ να αλλάξει αν δεν το δουλέψει ο ίδιος.

 

Πόσο μεγάλη παγίδα να μένουμε σε σχέσεις περιμένοντας ότι θα αλλάξει ο άνθρωπος που έχουμε απέναντι μας απλά και μόνο επειδή εμείς θα επιδείξουμε υπομονή και επιμονή σε διάφορα θέματα! Είναι πάρα πολύ ψυχοφθόρο και μας δηλητηριάζει τις στιγμές χωρίς όμως να το καταλαβαίνουμε στο εδώ και τώρα. Χάνουμε πολύτιμο χρόνο για να διαπιστώσουμε μετά από κάποιους μήνες ή/και χρόνια ότι ο άνθρωπος μας δεν αλλάζει. Δεν αλλάζει τουλάχιστον έτσι όπως θα θέλαμε εμείς, γιατί σε άλλους τομείς σίγουρα αλλάζει. Όλοι αλλάζουμε με το πέρασμα του χρόνου και είναι κάτι που δεν μπορούμε να το αποφύγουμε. Ας μη μένουμε άλλο σε σχέσεις, φιλικές ή διαπροσωπικές με την ψευδαίσθηση ότι μπορούμε να αλλάξουμε τους ανθρώπους. Ας στραφούμε σε άτομα που είναι ήδη όπως θέλουμε να είναι, για να νιώθουμε όμορφα και εποικοδομητικά με τη συναναστροφή μαζί τους.

Και εδώ δημιουργείται ένα μεγάλο και φλέγον ερώτημα.

 

Όλοι μας μιλάμε για την τελειότητα και για τον τέλειο άνθρωπο. Είμαστε σίγουροι ότι θέλουμε την τελειότητα?  Εδώ θα πω ένα μεγάλο ΟΧΙ. Δεν την θέλουμε.  Δεν την θέλουμε γιατί την διώξαμε. Δεν την θέλουμε γιατί αποδεδειγμένα με τις πράξεις μας και την συμπεριφορά μας την σταυρώνουμε καθημερινά.

Η τελειότητα είναι χάρισμα και το χάρισμα αυτό δίνεται σε όποιον το διεκδικήσει και σε όποιον  αγωνιστεί για να το κερδίσει. Όπως  όμως έγραψα σε προηγούμενο άρθρο, γίναμε τεμπέληδες, βολεψάκηδες και καλοπερασάκηδες και δεν θέλουμε να αγωνιστούμε, γιατί μας βολεύει να προσπαθούμε να κάνουμε τους άλλους τέλειους  χωρίς να επιδιώκουμε την δική μας τελειότητα.

 

Έχουμε την τάση να πιστεύουμε ότι το χάρισμα είναι κάτι με το οποίο οι άνθρωποι γεννιούνται. Όμως αυτό δεν είναι αλήθεια. Το χάρισμα είναι αποτέλεσμα συμπεριφοράς που τη μαθαίνουμε. Έχουμε ποτέ σκεφτεί τι είναι αυτό που ξεχωρίζει έναν τέλειο και χαρισματικό  άνθρωπο από έναν ατελή; Η γνώση, η μεγαλοψυχία, το χρήμα ή η εξουσία; Τι είναι αυτό που μπορεί να κάνει κάποιον χαρισματικό;

 

Υπάρχουν άνθρωποι  έστω ελάχιστοι αλλά υπάρχουν  που έχουν χάρισμα. Είναι αυτοί που βλέπουν τα πράγματα από άλλη οπτική γωνία.

 

Οι σύγχρονες επιταγές της κοινωνίας που εστιάζουν περισσότερο στα υλικά αγαθά και λιγότερο στην πνευματική διάσταση του εαυτού μας δεν εκφράζουν έναν χαρισματικό άνθρωπο. Φυσικά και είναι χρήσιμα και καλά τα υλικά αγαθά, αλλά από μόνα τους δεν είναι αρκετά για να δώσουν νόημα και μια βαθύτερη διάσταση στη ζωή.

 

Έχουν αποδεχτεί πως δεν είναι τέλειοι. Είναι πολύ σπουδαίο να «αγαπήσει» κάποιος τις ατέλειές του αλλά και τις αδυναμίες του χαρακτήρα του. Δεν υπάρχει τελειότητα. Υπάρχει ένα τεράστιο περιθώριο για συνεχή βελτίωση. Μπορεί κανείς να αλλάξει πράγματα στην προσωπικότητά του αλλά πάντα βασιζόμενος σε δικά του κριτήρια. Ο περισσότερος κόσμος στηρίζει εκείνον που δεν είναι τέλειος, γιατί πολύ απλά η τελειότητα τρομάζει. Δεν προσπαθούμε να είμαστε άψογοι και αψεγάδιαστοι. Οφείλουμε να είμαστε ο εαυτός μας και προσπαθούμε να γινόμαστε διαρκώς καλύτεροι. Αυτό που πρέπει να κυνηγάει κανείς είναι η εξέλιξη και όχι η τελειότητα.

 

Δεν κουτσομπολεύουν. Δεν σημαίνει αυτό πως οι χαρισματικοί άνθρωποι νιώθουν υπεράνω. Απλώς ξέρουν πως το να μιλήσουν άσχημα για κάποιον που δεν είναι παρών είναι άδικο για εκείνον. Ο κάθε άνθρωπος έχει τις ατέλειές του αλλά και τα προτερήματά του, προτιμούν λοιπόν να αναφέρουν τα καλά στοιχεία κάποιου που θαυμάζουν και εκτιμούν και όχι τα αρνητικά ενός άλλου ανθρώπου.

 

Επικοινωνούν την αυτοπεποίθησή τους με μη λεκτικό τρόπο. Οι χαρισματικοί άνθρωποι πιστεύουν στον εαυτό τους και τις δυνατότητές τους. Έχουν υψηλή αυτοπεποίθηση και αυτό φαίνεται από τον τρόπο που στέκονται και κινούνται στο χώρο.

 

Επικοινωνούν σε ένα πιο βαθύ επίπεδο. Οι περισσότεροι άνθρωποι μιλούν ακατάπαυστα χωρίς να ακούν. Νομίζουν πως τα προβλήματά τους είναι πιο σημαντικά των άλλων. Η διαφορά των χαρισματικών ανθρώπων είναι πως ακούν περισσότερο από όσο μιλούν. Έχουν έντονα αναπτυγμένη την ενσυναίσθησή τους και ενδιαφέρονται πραγματικά για όσα τους λένε. Δεν είναι απόλυτοι με τις απόψεις τους. Τίποτα δεν αποσπά την προσοχή τους την ώρα της συζήτησης. Κοιτούν το συνομιλητή τους στα μάτια και συνδέονται μαζί του σε ένα πιο βαθύ επίπεδο.

 

Έχουν Αυτογνωσία. Για να ανακαλύψουμε τον ανώτερό μας εαυτό θα πρέπει να πιστέψουμε ότι υπάρχει! Αυτό σημαίνει ότι χρειάζεται να επενδύσουμε στην εσωτερική μας καλλιέργεια και αυτογνωσία. Για οτιδήποτε επιθυμούμε να πετύχουμε στη ζωή μας, το σημαντικό είναι να γνωρίσουμε τον εαυτό μας.

 

Μιλάνε θετικά. Μαθαίνουμε να μιλάμε θετικά, τόσο στον εαυτό μας όσο και στους άλλους. Δεν λέμε πράγματα που δεν τα εννοούμε και δεν πληγώνουμε με τα λόγια μας τους άλλους. Μιλώντας θετικά, η διάθεσή μας βελτιώνεται και μαζί με αυτή και η ποιότητα της ζωής μας. Η δύναμη της γλώσσας συνδέεται με τη δύναμη του πνεύματος.

 

Περνάνε χρόνο με τον εαυτό τους. Βρίσκουν χρόνο με τον εαυτό τους. Μένουν μόνοι τους και αφουγκράζονται την εσωτερική τους φωνή. Παρατηρούν τους ανθρώπους, τις καταστάσεις γύρω τους. Είναι πολύ σημαντικό να ελέγχουμε το σύνολο των σκέψεων, των αμφιβολιών, των κρίσεων και των κατακρίσεων και να ηρεμούμε εσωτερικά.

 

Γράφουν τις σκέψεις τους. Είναι καλό να σημειώνουμε σε καθημερινή βάση τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τα όνειρά μας. Αυτό θα μας βοηθήσει να έρθουμε σε επαφή με τη βαθύτερη πλευρά του εαυτού μας, πέρα από τα πρακτικά ζητήματα της καθημερινότητας.

 

Μαθαίνουν από τις εμπειρίες τους. Αντί να στεναχωριόμαστε για κάθε τι που μας συμβαίνει και δεν είναι τέλειο ή όπως θα το επιθυμούσαμε, προσπαθούμε να διδαχτούμε από το μάθημα ζωής μας δίνει αυτό που μου συμβαίνει. Πρόσωπα, πράγματα και καταστάσεις έχουν να μας διδάξουν κάτι, να μας δείξουν το δρόμο προς κάτι καλύτερο. Όμως κανένα θαύμα δεν είναι αρκετό από μόνο του, αν δεν αναλάβουμε δράση εμείς οι ίδιοι.

ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ

ΓΙΑ ΠΟΙΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ;

αναρτήθηκε σε: ΩΦΕΛΙΜΑ | 0

Έθεσα στην αγάπη σας ένα ερώτημα και το ερώτημα αυτό είναι γιατί τα Χριστούγεννα αποκαλούνται γιορτή των παιδιών. Ποιος είπε ότι τα Χριστούγεννα είναι για τα παιδιά? Τα Χριστούγεννα είναι για κάθε ορθόδοξο χριστιανό ανεξάρτητου ηλικίας.

Ας τα πάρουμε όμως με την σειρά.

Μερικοί ζούμε προ Χριστού ακόμη! Και εκτός Χριστού.

Κι ενώ στα ημερολόγια του κόσμου, σε  Ανατολή και Δύση, σημειώνεται π. Χ. και μ. Χ., δυστυχώς συνεχίζουν και υπάρχουν ακόμη άθεοι, ειδωλολάτρες, «ανθρωποφάγοι», εγκληματίες, τρομοκράτες, μάγοι και μάγισσες, σατανιστές, «γραμματείς και φαρισαίοι», βασανιστές, σαδομαζοχιστές, ο θηριώδης Ηρώδης και ο δειλός Πιλάτος, Σόδομα και Γόμορρα, κατακλυσμός αμαρτίας και ο στρατός του Αντιχρίστου.

Ειλικρινά είναι εξαιρετικά δύσκολο να αλλάξει ο κόσμος και να γίνει «μετά Χριστόν».

Για να αλλάξει ο κόσμος πρέπει πρώτα να αλλάξει ο άνθρωπος. Και για να αλλάξει ο άνθρωπος θέλει δουλειά πολλή. Αυτομεμψία και μαθητεία κοντά στο Χριστό.

Αυτά που λένε κοινωνιολόγοι και πολιτικοί, θεραπευτές και ανθρωπολόγοι, θρησκευτικοί αρχηγοί της συμφοράς και διαχειριστές της ανθρώπινης ζωής και συμπεριφοράς, ότι θα αλλάξουν, θα ομορφύνουν τον κόσμο, θα φέρουν ευημερία και ασφάλεια, ανάκαμψη και ανάπτυξη, πολιτισμική ισορροπία και ισότητα, θα «χαίρεται και θα γελάει ο κόσμος», αυτά είναι «τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα».

Ο κόσμος για να αλλάξει θέλει την αλήθεια και τη χάρη του Χριστού. Θέλει το Ευαγγέλιο και την Εκκλησία.

Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι και η Χριστιανική Ευρώπη βουλιάζει μέσα στη διαστροφή και τη διαφθορά, στην εκμετάλλευση και στην παρανομία, στην ασπλαγχνία και τους εξοπλισμούς.

Ναι έτσι είναι, διότι η Ευρώπη είναι αιρετική. Και η αίρεση κατά τον απόστολο Παύλο είναι απώλεια, οι αιρετικοί συνειδητά ή ασυνείδητα είναι όργανα «άλλης δύναμης» και κατά τον άγιο Αγάθωνα «η αίρεση είναι χωρισμός από το Θεό και πνευματικός θάνατος». Η αλλοίωση στην πίστη αλλοιώνει και τη ζωή. Τη δηλητηριάζει.

Αλλά και μείς εδώ οι Ορθόδοξοι, που έχουμε την αλήθεια, το Ευαγγέλιο, το Άγιο Όρος, τους αγίους, είμαστε χριστιανοί και έχουμε ορθόδοξο χριστιανικό κράτος; Τι είδους Χριστιανοί είμαστε με χιλιάδες εκτρώσεις και βλασφημίες, με διαζύγια και μοιχείες, με κομπίνες και καταχρήσεις; Μπορεί να έχουμε τη σωστή πίστη και το λιμάνι της σωτηρίας, να γεμίζουμε τους ναούς χρονιάρες μέρες, αλλά ο άνθρωπος και κατ΄ επέκταση ο κόσμος δεν αλλάζουν διακοσμητικά, τηλεοπτικά, μαγικά, εθιμοτυπικά, δωροληπτικά, ταξιδιωτικά, εκδρομικά, απλώς φιλανθρωπικά και γλυκαντικά.

Συμμετέχουμε σε ψεύτικα και φτιαχτά Χριστούγεννα και όχι μόνο συμμετέχουμε αλλά το μεταδίδουμε αυτό το μικρόβιο και στις ψυχές των παιδιών μας.

Πού είναι όλα αυτά τα ωραία που έφερε ο Χριστός στη Γη; Όταν ο Κύριος προσευχήθηκε στο Όρος των Ελαιών, θα θυμάσαι τι προσευχή έκανε! Χριστούγεννα – δεν το ξεχνώ! Ούτε μπερδεύτηκα- κι όμως εγώ σε πήγα στο Όρος των Ελαιών. Αλλά αυτός ο νεογέννητος Χριστός κάποτε μεγάλωσε και πήγε και στο Όρος των Ελαιών και προσευχήθηκε. Και προσευχήθηκε υπέρ του σύμπαντος κόσμου.

 

Δεν προσευχήθηκε μόνο για τους Εβραίους, τους Ισραηλίτες. Προσευχήθηκε για όλη τη Γη. Έκλαψε για όλη τη Γη!

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ… Χριστούγεννα δεν είναι το «χριστουγεννιάτικο» δέντρο, ούτε καν το στολισμένο καραβάκι.. Χριστούγεννα δεν είναι το στόλισμα των σπιτιών με πολύχρωμα φωτάκια…  Χριστούγεννα δεν είναι τα μελομακάρονα, οι κουραμπιέδες, οι γαλοπούλες, τα τσουρέκια… Χριστούγεννα δεν είναι οι μαζικές αγορές παιχνιδιών, δώρων και κάθε είδους καταναλωτικού αγαθού… Χριστούγεννα δεν είναι ρεβεγιόν το προηγούμενο βράδυ και ξενύχτι μέχρι πρωίας σε νυχτερινά κέντρα με ατελείωτη κατανάλωση αλκοόλ, με δυνατή μουσική, μαζί με χιλιάδες άλλους ανθρώπους άγνωστους, απρόσωπους… Χριστούγεννα δεν είναι διακοπές και ταξίδια αναψυχής εντός και εκτός Ελλάδας… Χριστούγεννα δεν είναι χαρτοπαιξία και καζινομανία… Χριστούγεννα δεν είναι διακοπές από το σχολείο και το πανεπιστήμιο… Χριστούγεννα δεν είναι ο δυτικόφερτος καπιταλιστής «Santa Claus» ντυμένος στα χρώματα της κόκα κόλα… Χριστούγεννα δεν είναι οι φιλανθρωπικές επιδείξεις νεόπλουτων εκατομμυριούχων και η φιλανθρωπία των «γιορτών», όταν όλες τις άλλες μέρες κυριαρχεί η άγρια εκμετάλλευση, η απάτη, το κλέψιμο εκ μέρους μεγαλο-φιλανθρώπων… Χριστούγεννα δεν είναι μόνο χριστουγεννιάτικες συναυλίες… Χριστούγεννα δεν είναι μόνο τα εμπορευματοποιημένα (πια) κάλαντα… Χριστούγεννα δεν είναι οι «καλικάντζαροι» και τα ξωτικά… Χριστούγεννα δεν είναι αστρολογικές προβλέψεις για το νέο έτος… Χριστούγεννα δεν είναι η τηλεόραση και τα «χριστουγεννιάτικα» τηλεπαιχνίδια… Χριστούγεννα δεν είναι μόνο παραμύθια και διηγήματα… Για όσους πιστεύουν σε υπερκαταναλωτικά Χριστούγεννα, γεμάτα υλικές και ηδονικές απολαύσεις, η γεύση που μένει είναι ένα απέραντο κενό, μια προσωρινή χαρά αλλά και μια βέβαιη κατάθλιψη, μια ανεξήγητη μελαγχολία που την έχουν ονομάσει οι ψυχολόγοι «η μελαγχολία των γιορτών». Δεν είναι τυχαίο ότι αυξάνουν κατακόρυφα οι αυτοκτονίες λόγω της μελαγχολίας των «υλιστικών Χριστουγέννων»! Αυτά είναι τα Χριστούγεννα του σύγχρονου, απρόσωπου «πολιτισμού», που ποτέ δεν φέρνουν την ηρεμία, τη γαλήνη, την ειρήνη στις ψυχές των ανθρώπων. Γιατί από τα σύγχρονα Χριστούγεννα λείπει ο Χριστός!

 

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΕΙΝΑΙ… Ας αντισταθούμε λοιπόν σε όσους φοβούνται και τρέμουν τα Χριστούγεννα… Ας αντισταθούμε σε όσους λένε «καλές γιορτές» γιατί δεν τους αρέσει το «Καλά Χριστούγεννα»… Ας αντισταθούμε σε όσους απαλείφουν από καταστήματα, κάρτες και οτιδήποτε άλλο, τη λέξη «Χριστούγεννα», γιατί δήθεν ενοχλούνται οι αλλόθρησκοι που ζουν ανάμεσά μας… Αν κάποιοι αρέσκονται στην απάτη, εμείς ας υπηρετήσουμε την Αγάπη. Αν κάποιοι προωθούν τη Διαπλοκή, εμείς ας επιμείνουμε στην Προσευχή… Αν άλλοι μεθοδεύουν την εκμετάλλευση, εμείς ας αυξήσουμε την αλληλεγγύη… Αν κάποιοι σχεδιάζουν στα σκοτεινά γραφεία τους τον φόνο των παιδιών των Ελλήνων, εμείς ας μείνουμε πιστοί στη Ζωή που γεννιέται… Αν, τέλος, δικοί μας και ξένοι ψεύδονται και μας εμπαίζουν, εμείς ας προσκυνήσουμε ταπεινά τον Χριστό και ο Καλός Θεός θα μας βγάλει από άλλο δρόμο για να ξαναβρούμε τη χαμένη Πατρίδα μας και τη χαμένη Ελπίδα μας… Ένα είναι σίγουρο: δεν θα πεθάνουμε, δεν θα χαθούμε! «Ζεί Κύριος» και ‘μείς ζούμε! Κι αν ξεριζώσουν τον Χριστό (και τα Χριστούγεννα από τις βιτρίνες, τις πλατείες, τα βιβλία, τις ταυτότητες…

ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΝ ΠΟΤΕ ΝΑ ΤΟΝ ΞΕΡΙΖΩΣΟΥΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΚΑΡΔΙΕΣ. ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΝ ΝΑ ΣΒΗΣΟΥΝ ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΕΦΤΙΑΞΕ ΤΑ ΣΥΜΠΑΝΤΑ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΘΑΨΟΥΝ ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΔΙΝΕΙ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ, ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟΣ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΣΤΟ ΕΠΙΓΕΙΟ ΘΥΣΙΑΣΤΗΡΙΟ, ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΤΡΑΠΕΖΑ, ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΤΟ ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥ ΩΣΤΕ ΚΑΘΕ ΕΝΑΣ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΝΑ ΕΧΕΙ ΖΩΗ ΑΙΩΝΙΟ, ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΑΝ ΜΠΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΧΩΜΑ, ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙ…

 

21 ΑΙΩΝΕΣ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΤΟΝ ΣΒΗΣΟΥΝ…

 

21 ΑΙΩΝΕΣ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΤΟΝ ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣΟΥΝ…

 

21 ΑΙΩΝΕΣ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΤΟΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΟΥΝ ΣΑΝ ΠΡΟΦΗΤΗ, ΣΑΝ ΑΓΓΕΛΟ, ΣΑΝ ΦΙΛΟΣΟΦΟ, ΣΑΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ, ΣΑΝ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟ, ΣΑΝ ΡΑΒΒΙΝΟ, ΣΑΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟ, ΣΑΝ…

 

ΑΛΛΑ ΕΔΩ ΚΑΙ 21 ΑΙΩΝΕΣ ΖΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΩΣ ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΣ.

 

ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΟΣΗΜΑ ΣΑΣ… ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΤΙΣ ΑΠΡΟΣΩΠΕΣ ΑΧΡΙΣΤΙΑΝΕΣ ΚΑΡΤΕΣ ΣΑΣ… ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΤΙΣ ΑΠΡΟΣΩΠΕΣ ΑΧΡΙΣΤΙΑΝΕΣ ΒΙΤΡΙΝΕΣ ΣΑΣ… ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΑ «ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ» ΣΑΣ ΧΩΡΙΣ ΧΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΜΥΣΤΗΡΙΑΚΗ ΖΩΗ…

 

Εμείς πιστεύουμε στα αληθινά Χριστούγεννα σε πείσμα των αρνητών του Χριστιανισμού, σε πείσμα της παγκοσμιοποίησης και της νέας εποχής, σε πείσμα όσων κινούνται από πνεύματα πλάνης (παραθρησκείες και ψευτοθρησκείες), σε πείσμα των νεοπαγανιστών…

 

Χριστούγεννα είναι Προσευχή, Μετάνοια, Εξομολόγηση και Θεία Κοινωνία. Χριστούγεννα είναι περίοδος νηστείας και καρδιακής, νοεράς προσευχής.

 

Χριστούγεννα είναι να γεννηθεί μέσα στη φάτνη της ψυχής μας ο Ιησούς Χριστός, με συμμετοχή στη Θεία Λειτουργία και Θεία Κοινωνία το ξημέρωμα της 25ης Δεκεμβρίου.

 

Χριστούγεννα σημαίνει αγάπη και ανθρωπιά 365 μέρες το χρόνο…

 

 

Ο Θεός έγινε άνθρωπος για να ανεβάσει τον άνθρωπο στο Θεό. Να δείξει στον καθένα μας ότι ο Θεός δεν βρίσκεται ψηλά, αγνοώντας τα πάθη και τους καημούς του κόσμου, αλλά γίνεται ο ίδιος άνθρωπος για να πάρει τη σάρκα μας (το φθαρτό) και να μας δώσει το πνεύμα Του (το άφθαρτο). Κι αυτό το έκανε από αγάπη, για να μας σώσει… Όπως ο δάσκαλος κατεβαίνει στο επίπεδο των μαθητών του για να τους δώσει να καταλάβουν το μάθημα, έτσι και ο Χριστός κατέβηκε στο δικό μας επίπεδο, ταπεινώθηκε, για να Τον γνωρίσουμε. Εμείς όμως δεν θέλουμε τον Χριστό στη ζωή μας. Δεν θέλουμε να Τον γνωρίσουμε.

 

Είναι ειρωνικό να είναι τα σπίτια μας φωτισμένα, ζεστά και στολισμένα αυτές τις μέρες και οι καρδιές μας μέσα στο σκοτάδι, το κρύο και τη γύμνια, γιατί αρνούμαστε τον Χριστό! Δεν Τον καλούμε ούτε στο τραπέζι Του…

 

Ας χαρίσουμε ένα δώρο σε Αυτόν που γιορτάζει, ας ξεκινήσουμε διάλογο μαζί Του, ας εντείνουμε τις προσευχές μας, ώστε η ανθρωπότητα να γιορτάσει αληθινά και πνευματικά Χριστούγεννα. Ας τα γιορτάσουμε, όπως τα γιόρτασαν οι Άγγελοι και οι ποιμένες το βράδυ εκείνο της Γέννησης του Θεανθρώπου.

 

Χιλιάδες άνθρωποι (κυρίως στην Ασία και την Αφρική) θα διανύσουν ατέλειωτα χιλιόμετρα με κάθε μεταφορικό μέσο, ακόμα και με τα πόδια, για να βρεθούν σε έναν ορθόδοξο ναό για να γιορτάσουν τη γέννηση του Θεανθρώπου.

 

Εμείς , που έχουμε δίπλα μας τόσες Εκκλησιές, θα μείνουμε ακόμα μια φορά στο κρεβάτι; Αλήθεια, πώς αγαπάμε τον Θεό όταν τον έχουμε περιφρονήσει και τον αγνοούμε; Πως θα τολμήσουμε να ζητήσουμε τη βοήθεια Του, όταν είναι για εμάς η «τελευταία τρύπα του ζουρνά», όταν Τον αφήνουμε τελευταίο, μετά τις υλικές μας απολαύσεις; Όταν την ημέρα των γενεθλίων Του δεν αναφέρουμε καν το Όνομά Του! Κι όμως, ούτε αυτή τη φορά θα είναι Μόνος… Εμείς μένουμε μόνοι και έρημοι όταν Τον εγκαταλείπουμε… Όσο απομακρυνόμαστε από Αυτόν, τόσο βλέπουμε την κακοδαιμονία στη ζωή μας, τόσο τα βάσανα, οι θλίψεις, οι στεναχώριες της ζωής μας γίνονται αφόρητες, αβάσταχτες. Όσο αγνοούμε τον Χριστό, την εξομολόγηση, τη Θεία Κοινωνία, τη Θεία Λειτουργία, τις αγιαστικές πράξεις της Εκκλησίας ,τη νοερή καρδιακή προσευχή, τόσο οι ενοχές μας πολλαπλασιάζονται, τόσο τα ψυχικά και σωματικά μας προβλήματα επιδεινώνονται, τόσο καταρρέουμε μέσα στους έντονους ρυθμούς ζωής, τόσο διαλύουμε τις οικογενειακές μας σχέσεις, τις σχέσεις μας με φίλους, συναδέλφους, προϊσταμένους, υφισταμένους, γινόμαστε ράκη, νοιώθουμε τη ζωή μας ανυπόφορη, κόλαση, τρέχουμε να βρούμε λύσεις στον αποκρυφισμό, στη μαγεία, στην αστρολογία, στον παγανισμό, στη σατανολατρεία, στον πνευματισμό, κι αντί να λύνουμε τα προβλήματά μας, όλο και περισσότερο βουλιάζουμε…

 

Εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, τις ημέρες αυτές οι άνθρωποι αντί να αισθάνονται χαρά και ειρήνη, νιώθουν ανασφάλεια, ανησυχία και απόγνωση. Χιλιάδες συνάνθρωποί μας είναι άνεργοι, άλλοι έβαλαν λουκέτο στα καταστήματά τους, άλλοι δεν μπορούν να πληρώσουν ούτε το ενοίκιό τους, άλλοι έχασαν τα σπίτια τους ή τα αυτοκίνητά τους, άλλοι δεν μπορούν να πληρώσουν τα φάρμακά τους και άλλοι φεύγουν μετανάστες στο εξωτερικό. Πώς να μιλήσει κανείς στους ανθρώπους αυτούς για τα Χριστούγεννα; Με τι διάθεση να ακούσουν για τα πνευματικά όταν αγωνιούν και στενάζουν για τα βιωτικά;

 

Κι όμως! Αυτή είναι η κατάλληλη στιγμή! Τώρα που πονάμε πρέπει να σηκώσουμε τα χέρια μας ψηλά και να ζητήσουμε τη βοήθεια του Θεού! Όσο επικρατούσε ευημερία και καλοπέραση και οι άνθρωποι ζούσαν μέσα στις διασκεδάσεις, τις ηδονές, τις χαρτοπαιξίες και τα ρεβεγιόν, οι καρδιές ήταν σκληρές και άγονες σαν τα εγκαταλειμμένα χωράφια. Τώρα ο Κύριος μέσω της οικονομικής κρίσης οργώνει τις καρδιές μας και αν εμείς τις ποτίσουμε με λίγα δάκρυα μετανοίας, τότε θα μαλακώσει το χώμα, θα δεχθεί τον Θείο σπόρο και θα καρποφορήσουν! Άλλωστε αυτός δεν είναι και ο κυριότερος λόγος για τον οποίο ο Θεός επιτρέπει τις διάφορες θλίψεις και δοκιμασίες;

 

Κάντε φέτος τη δοκιμή και ζήστε πνευματικά Χριστούγεννα, με Χριστό! Και τότε θα δείτε τη Χάρη του Θεού να αλλάζει τη ζωή σας…

 

ΕΧΟΥΜΕ ΧΡΙΣΤΟ…

 

ΕΧΟΥΜΕ ΜΙΑ , ΑΓΙΑ, ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ, ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ…

 

ΕΧΟΥΜΕ ΑΛΗΘΙΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ…

 

ΖΕΙ ΚΥΡΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ Ο ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΩΡ…

 

Ελάτε λοιπόν να γιορτάσουμε! Ελάτε να πανηγυρίσουμε!

 

Μαζί με τους ποιμένες δόξασέ Τον, με τους αγγέλους ύμνησέ Τον, ας είναι κοινή η πανήγυρις των ουρανίων και επιγείων δυνάμεων!

 

Σήμερα λύθηκαν τα μακροχρόνια δεσμά.

 

Ο διάβολος καταντροπιάστηκε.

 

Οι δαίμονες δραπέτευσαν.

 

Ο θάνατος καταργήθηκε.

 

Ο παράδεισος ανοίχτηκε.

 

Η κατάρα εξαφανίστηκε.

 

Η αμαρτία διώχτηκε.

 

Η πλάνη απομακρύνθηκε.

 

Η αλήθεια αποκαλύφθηκε.

 

Το κήρυγμα της ευσέβειας ξεχύθηκε και διαδόθηκε παντού.

 

Η βασιλεία των ουρανών μεταφυτεύθηκε στη γη.

 

Οι άγγελοι συνομιλούν με τους ανθρώπους.

 

Όλα έγιναν ένα! Ουρανός και γη!

 

Όταν λέμε Χριστούγεννα εννοούμε ο Χριστός να γεννηθεί στην καρδιά μας, να αναγεννηθούμε εν Χριστώ Ιησού, μυστηριακά και ευαγγελικά, εξομολογητικά και λειτουργικά.

Ας το πούμε καθαρά και ας το πάρουμε απόφαση: Χριστούγεννα, βλέποντας από μακριά τον Νεογέννητο Χριστό δεν γίνονται. Ή θα ζήσουμε σωστά και γνήσια την εν Χριστώ ζωή στη Βηθλεέμ της Εκκλησίας μας, όπως την λέει το Ευαγγέλιο, ή ας σταματήσουμε να κοροϊδεύουμε εαυτούς και αλλήλους με φωτάκια και δεντράκια, με ελαφάκια και τραγουδάκια.

Ας γίνουμε επιτέλους άνθρωποι και όχι ανθρωπάκια.

 

ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΕΜΑΣ ΧΩΡΙΣ ΕΞΑΙΡΕΣΗ.ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΓΙΑ ΜΙΚΡΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΥΣ

ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ

ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΠΟΡΕΙ ΚΑΝΕΙΣ

αναρτήθηκε σε: ΩΦΕΛΙΜΑ | 0

Βρισκόμαστε στην Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή των Χριστουγέννων.

Πολλά ακούω και πολλά διαβάζω και όλα αυτά μου φέρνουν απορίες πολλές αλλά και συγχρόνως απέραντη θλίψη και πόνο.

Γίνονται συζητήσεις για το πώς  και που θα γιορτάσουν τα Χριστούγεννα οι άνθρωποι.

Άλλοι θα πάνε σε κέντρα διασκεδάσεως, άλλοι σε ρεβεγιόν, άλλοι σε κάποιο τουριστικό μέρος, άλλοι στο εξωτερικό και αλλά πολλά.

Τρέχουν όλοι να στολίσουν τα δέντρα  στο σπίτι τους, να βάλουν μέσα και έξω  πολύχρωμα λαμπάκια και όλοι μαζί να <<γιορτάσουν>> τα Χριστούγεννα.

Έτσι γιορτάζουν οι <<ορθόδοξοι χριστιανοί>> τα Χριστούγεννα.

Όταν τους μιλήσεις για την σαρακοστή των Χριστουγέννων σε βλέπουν και σε ακούν σαν εξωγήινο.

Σε όλα μιλούν για Χριστούγεννα χωρίς τον Χριστό.

Όλα τα κέντρα  διασκεδάσεως εκείνες τις ημέρες θα είναι γεμάτα. Δεν θα πέφτει καρφίτσα. Όπου πανηγύρι και εκδήλωση εκεί ο χαμός.

Εκεί που γεννιέται ο Ιησούς Χριστός ελάχιστοι. Ακόμη πιο ελάχιστοι αυτοί που θα μεταλάβουν τον Ιησού Χριστό.

Λυπάμαι και πονώ  γιατί κοροϊδεύουν τον ίδιο τους τον εαυτό. Ενώ τα χείλη λένε ότι είμαστε χριστιανοί ορθόδοξοι, οι πράξεις μας δηλώνουν ότι είμαστε ………

Ένα τραγούδι λέει.. Άλλα  λένε τα χείλη μας και άλλα  η καρδιά μας.

Είκοσι  χρόνια χριστιανοί μου που είμαι κληρικός, ιερεύς, λειτουργός του Υψίστου, και  με απασχολεί πάντοτε το πνευματικό νόημα αυτών των αγίων ημερών, που ασφαλώς είναι κάτι το πολύ βαθύ, το υπέροχο, και συγχρόνως ακατάληπτο.  Για το πνευματικό νόημα των Χριστουγέννων δεν γίνεται λόγος γιατί  η μέριμνα μας είναι αλλού.

Αν τις ημέρες αυτές τις αντιμετωπίζουμε και τις χαιρόμαστε μόνον με τους στολισμούς και τα Χριστουγεννιάτικα δένδρα, τα γλέντια και τις διασκεδάσεις, τότε δεν πετύχαμε απολύτως τίποτε για την ωφέλεια της ψυχής μας απ’ αυτές τις άγιες ημέρες.

 

 

Είναι όντως πολύ ωραία και εντυπωσιακά,  όταν την νύχτα βλέπουμε τους πολύχρωμους φωτισμούς, στα μπαλκόνια και στα δένδρα των σπιτιών, στους κεντρικούς δρόμους και στις βιτρίνες των μεγάλων καταστημάτων. Όλα αυτά και θα τα απολαύσουμε και θα τα θαυμάσουμε.  Αλλ΄όμως, υπάρχει ένα αλλά…Γιατί, άν μέσα μας αδελφοί μου, δεν ζήσουμε μια ζωογόνο αλλαγή, μεταβολή της ψυχής μας σε φάτνη πνευματική, τότε σε τίποτα δεν θα μας ωφελήσουν οι φαντασμαγορικές και πολύχρωμες διακοσμήσεις, οί διασκεδάσεις και τα δώρα.

 

Αν εσείς και γω δεν βιώσουμε την προσωπική μας αναγέννηση, και αν μέσα στις καρδιές των παιδιών μας δε γεννήσουμε την ελπίδα της σωτηρίας μας, τότε οι γιορτές απέτυχαν το σκοπό τους. Και τον απέτυχαν επειδή βρήκαν τις καρδιές μας παγωμένες, αδιάφορες, κλειστές.

 

Οι γιορτές που έρχονται αδελφοί μου, κάθε χρόνο δεν είναι μόνο για ευχές και «χρόνια πολλά»,  αλλά για Ευαγγελικούς και πνευματικούς προβληματισμούς.

Στο πώς δηλαδή θα γίνουμε σωστότεροι χριστιανοί, και με περισσότερο ταπεινό πνεύμα, με περισσότερη υπομονή, μακροθυμία και ανοχή ( θά πορευθούμε στήν ζωή μας ).

 

Γιατί τά παιχνίδια,τά δώρα, οί στολισμοί,  δένδρα και φώτα και ρεβεγιόν, είναι όλα για την κατανάλωση καί τίποτα για την ψυχή. Τα πάντα για την ψυχή προσφέρονται μέσα στον ναό. Μέσα στην εκκλησία, τις ιερές ακολουθίες, τις ιερότατες αυτές ακολουθίες αυτών των ημερών με τα υπέροχα γράμματα που ψάλλει η Εκκλησία μας.

 

Καί τώρα δύο πράγματα θα σας πω από την παιδική μου ηλικία, για να τα συγκρίνουμε με την σημερινή άνοστη πραγματικότητα.

Το πρώτο πράγμα που βλέπαμε εμείς τα παιδιά εκείνη την εποχή ,  ήταν το γενικό άσπρισμα. Άσπριζαν τις μάντρες, τις αυλές, τα πέτρινα πεζοδρόμια, τα σπίτια μέσα και έξω, τους κορμούς των δένδρων μέχρι τη μέση. Γενικό καθάρισμα. Ο στολισμός ήταν πολύ φτωχικός. Εκείνο στο οποίο επέμεναν ήταν η καθαριότητα και η εξωτερική και η εσωτερική.

 

Έτσι το πρωινό των Χριστουγέννων, ξυπνούσαν μια ώρα νωρίτερα οι νοικοκυρές, για να συγυρίσουν και στρώσουν το σπίτι, έτσι ώστε όταν θα γυρίσουν από την εκκλησία, να τους περιμένει ολοκάθαρο το σπιτικό. Γιατί; Εμείς όλα τα πιτσιρίκια εκείνης της εποχής ρωτούσαμε γιατί αυτή η τόση σχολαστικότητα στο άσπρισμα και γενική ετοιμασία του σπιτιού και η απάντηση των μεγάλων ήταν συνήθως διπλή.

 

Πρώτον γιατί ήταν Χριστούγεννα, και Δεύτερον γιατί ο Χριστούλης που γεννήθηκε στη Βηθλεέμ θα ήταν ο ΠΡΩΤΟΣ επισκέπτης στο σπίτι μας, μαζί με τους αγγέλους και τους μάγους εκ Περσίας.

 

Πω πώ…πω, λέγαμε εμείς, θα έλθει ο Χριστούλης; Στο σπίτι μας; Μα πώς; Πότε; Πώς μπορεί να γίνει αυτό το πράγμα; Με ποιο τρόπο;

 

Και οι μεγάλοι μας απαντούσαν με πολλή φυσικότητα, απάντηση που πρέπει να δίδετε και σεις οι γονείς.

 

Δεν θα πάμε όλοι μαζί οικογενειακώς να κοινωνήσουμε; Ναι, ε, λοιπόν όλοι εμείς, ο μπαμπάς, η μαμά, ο παππούς, η γιαγιά, τα παιδιά, μαζί με τη Θεία Κοινωνία θα φέρουμε και τον Χριστό στο σπίτι μας. Μαζί Του θα γιορτάσουμε, μαζί Του θα περάσουμε καλά και αγιασμένα Χριστούγεννα.

 

Καταπληκτικό και θαυμάσιο και εξαίσιο αλλά δεν υπάρχει σήμερα στην εποχή μας πάρα πολύ σπάνια. Ο Χριστός στο φτωχικό μας ή στην καλύβα μας, ή και στο αρχοντικό μας.

Επαναλαμβάνω Χριστούγεννα με τον Χριστό στο σπίτι. Με τον Χριστό στο σπίτι και στην οικογένειά μας.

 

Δυστυχώς όμως σήμερα οι περισσότεροι Νεοέλληνες Ορθόδοξοι Χριστιανοί, γιορτάζουν Χριστούγεννα χωρίς Χριστό.

 

Το δεύτερο πράμα που ήθελα να σας πω, αναφέρεται στα δώρα. Τα δώρα χαρίζονταν σε δυο κατηγορίες. Τα πρώτα είχαν σχέση με τα Χριστούγεννα, και ήταν συνήθως ένα ζευγάρι κάλτσες, ένα ζευγάρι παπούτσια, το παντελόνι, μια γραβάτα, ένα πουκάμισο και τα λοιπά και τα λοιπά, ένα παλτό, ένα φόρεμα,…

 

Αυτά τα φορούσαν οι χριστιανοί τα Χριστούγεννα για πρώτη φορά, για να αγιαστούν και αυτά μέσα στην εκκλησία. Όπως η Εκκλησία αγιάζει τα σπίτια, αγιάζει τα χωράφια, τα αμπέλια και τις στάνες με τα ζώα τους κήπους και τα πηγάδια, τα γεννήματα με τους καρπούς και τόσα άλλα, έτσι και στο Χριστουγεννιάτικο εκκλησιασμό κάθε τι καινούργιο που φορούσαμε πάνω μας, έπρεπε να αγιαστεί εκείνη την ημέρα για να στεριώσει, για να φορεθεί με υγεία, με χαρά πνευματική.

 

Χάθηκε και αυτό το ευλογημένο έθιμο, έθιμο που έφερνε πιο κοντά τον άνθρωπο με την Εκκλησία και τις γιορτές, που τον έντυνε πνευματικά γιατί τα πάντα αγιάζει ο Χριστός με την Εκκλησία Του.

Τα δεύτερα δώρα ήταν για την Πρωτοχρονιά και ήσαν βέβαια διάφορα παιχνιδάκια για τα μικρά παιδιά που έφερνε συνήθως ο Άγιος Βασίλειος ή αργά το βράδυ ή το πρωί πρωί.

Θα μπορούσα βέβαια να αναφερθώ και σε άλλα.

 

Σήμερα οι γιορτές βγήκαν από την Εκκλησία και από την δεμένη οικογένεια και δόθηκαν στις φιέστες, στις ξενόφερτες μουσικές στη διασκέδαση και στο φαγοπότι.

Χάθηκαν δυστυχώς οι πνευματικές αξίες, και παραμερίστηκε η ουσία και το πνεύμα των θρησκευτικών εορτών και μάλιστα των Χριστουγέννων. Και όχι μόνον.

 

Η Ορθόδοξη Εκκλησία μας, η Ορθοδοξία μας αδελφοί μου, δεν αρνιέται επαναλαμβάνω τις πανηγυρικές εκδηλώσεις και δεν αποστρέφεται τις πληθωρικές διακοσμήσεις, εορταστικές διακοσμήσεις που γίνονται κάθε φορά, αλλά δε μένει σ’ αυτές. Η Εκκλησία κάνει κάτι πολύ μεγάλο. Προχωρεί βαθύτερα. Γι’ αυτό κάνουμε το κήρυγμα, για να μπορέσουμε όλοι μαζί να μπούμε βαθύτερα στο πνευματικό νόημα των εορτών και αυτό να μεταβιβάσουμε, στους συντρόφους μας, στα παιδιά μας, στους γείτονές μας, στους συγγενείς μας και στους φίλους μας.

 

Προτείνει και εφαρμόζει δηλαδή, την αδιάσπαστη αρμονία μεταξύ τους πνευματικού και υλικού στοιχείου των εορτών με σκοπό την πνευματοποίηση των τύπων και όλων των ποικίλων εκδηλώσεων, των εξωτερικών εκδηλώσεων που έχουν αυτές οι εορτές. Και από κεί να μας οδηγήσει σε προσωπική συνάντηση με τον Θεό, με τον Σωτήρα μας Ιησού Χριστό, με αυτόν που πρέπει να προϋπαντήσουμε.

 

Βέβαια η πραγματικότητα είναι τραγική, γιατί γύρω μας βλέπουμε οι άνθρωποι να σωριάζονται σε ερείπια. Είναι η τρομακτική διάλυση της οικογένειας, είναι η αύξηση των εκτρώσεων, είναι η πείνα, είναι η ανεργία, είναι η φτώχεια, είναι η αύξηση των ασθενειών και ειδικά των ποικίλων μορφών του καρκίνου, τα τρομερά ατυχήματα που έχει η πατρίδα μας, οι αναπηρίες και τόσα άλλα.

 

Εντούτοις όμως ο αληθινός Ορθόδοξος Χριστιανός, ανησυχεί, αγωνιά, προσεύχεται. Και παρακαλεί αυτόν τον Θεό  που συνεχώς γεννάται εκ Παρθένου, ΓΕΝΝΑΤΑΙ εκ Παρθένου, γεννιέται κάθε φορά, κάθε μέρα μέσα στην Αγία μας Εκκλησία, πάνω στην Αγία Τράπεζα και στις καρδιές μας. Και προσεύχεται σ’ αυτόν. Και νηστεύει και αγρυπνεί τις νύχτες και κλαίει και για τις δικές του αμαρτίες τις πολλές, αλλά και για τις αμαρτίες όλων των ανθρώπων που βρίσκονται μακριά και δεν ξέρουν πώς να γιορτάσουν Χριστούγεννα. Άλλωστε είναι και ο μόνος που μπορεί να βιώσει αυτό το μεγάλο νόημα της εορτής αυτής.

 

 

Και που θα Τον βρούμε αυτόν τον Χριστό; Που θα Τον βρούμε; Μα στην Εκκλησία! Στην Ορθόδοξη πίστη, στον εκκλησιασμό και στην Θεία Κοινωνία, στην Αγία Γραφή και στην Ιερά Παράδοση.

 

Στην Ιερά Εξομολόγηση και στα υπόλοιπα των Αγίων Μυστηρίων. Στην προσευχή, στις Ευαγγελικές εντολές, στην ελεημοσύνη, στην αγάπη προς τους εχθρούς, στην ήσυχη συνείδηση, στην ήρεμη καρδιά… Ναι, τον Χριστό θα Τον βρούμε μέσα στις καρδιές μας, διότι η Βασιλεία του Θεού εντός ημών εστί.

 

Χριστιανοί μου, πλησιάζουν Χριστούγεννα. Να ψάξουμε όλοι μας να βρούμε τον Χριστό, γιατί χωρίς Χριστό, Χριστούγεννα , Πάσχα, αλλά και κάθε άλλη γιορτή ΔΕΝ μπορούμε να γιορτάσουμε.

 

Πώς μπόρεσαν οί αθεόφοβοι καί χαστούκιζαν αυτό το Θεϊκό Του πρόσωπο ;

Η εμφάνιση του Χριστού στον γέροντα Παϊσιο, πού συνέβηκε τό 1977 όπως την διηγείται ο ίδιος:

 

«Ήταν βράδυ του Τιμίου Προδρόμου, θα ξημέρωνε του αγίου Κάρπου ( 26 Μαΐου 1977) . Νιώθω ανάλαφρος, πούπουλο. Καμιά όρεξη να κοιμηθώ. Σκέφτομαι: Ας καθίσω να γράψω κάτι για τον παπά-Τύχωνα να στείλω στις αδελφές. Μέχρι τις 8.30΄ (αγιορείτικη) έγραψα ως τριάντα σελίδες. Αν και δεν νύσταζα, είπα να ξαπλώσω, γιατί ένιωθα λίγη κούραση στα πόδια. Παίρνει να φωτίζει. Στις 9 η ώρα (6 περίπου κοσμική πρωί) δεν είχα σηκωθεί.

 

Σε μια στιγμή σαν να χάθηκε ο τοίχος του Κελλιού μου (δίπλα στο κρεβάτι προς το εργαστήριο). Βλέπω τον Χριστό μέσα σε φώς, σε απόσταση έξι μέτρα περίπου.Τον έβλεπα από το πλάϊ.

 

Τα μαλλιά του ήταν ξανθά,  τα μάτια του γαλανά. Μου μίλησε…

 

Κοίταξε λίγο δίπλα, όχι ακριβώς εμένα.  Δεν έβλεπα με τα σωματικά μάτια. Αυτά είτε ανοιχτά είναι είτε κλειστά, καμιά διαφορά δεν έχει. Έβλεπαν τα μάτια της ψυχής.

 

Όταν Τον είδα σκέφθηκα:Πώς μπόρεσαν να φτύσουν τέτοια μορφή; Πώς μπόρεσαν -οι αθεόφοβοι- να ακουμπήσουν τέτοια μορφή; Πώς μπόρεσαν να μπήξουν καρφιά σ’ αυτό το σώμα; Πα! πα! πα!…

 

Ήταν αυτό που λέει: «Ο ωραίος σε ομορφιά περισσότερο από όλους τους υιούς των ανθρώπων».

 

Αυτό ήταν. Δεν έχω δει ποτέ τέτοια εικόνα Του. Μόνο μία κάποτε – θυμάμαι – που έμοιαζε κάπως.

 

Θ’ άξιζε να αγωνίζεται κανείς 1.000  χρόνια για να δει αυτή την ομορφιά, μια στιγμή μόνο. Τί μεγάλα και ανείπωτα είναι δυνατόν να χαρισθούν στον άνθρωπο, και με τι τιποτένια εμείς εδώ κάτω στήν γή ασχολούμαστε»…

ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ

ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ

αναρτήθηκε σε: ΩΦΕΛΙΜΑ | 0

θα ξεκινήσω λέγοντας ότι λυπάμαι πολύ για τους ανθρώπους αυτούς που μιλάνε, που έχουν άποψη,  άλλα δεν γνωρίζουν τίποτε. Ένα ρητό λέει ότι η ημιμάθεια είναι χειρότερη από την αμάθεια. Αυτό γίνεται σήμερα γιατί φροντίσανε κάποιοι να συμβεί αυτό και μέσα σε αυτούς τους κάποιους είναι και η κυβέρνηση του Σύριζα.

 

Αυτοί είναι που καμαρώνουν ότι δεν κοπήκανε οι συντάξεις και το κάνανε και σημαία τους για τις εκλογές. Δηλαδή. Άνθρωπε, έχεις δυο χέρια και δυο ποδιά. Με δίκη μου υπογραφή σου έχουν κόψει το ένα χέρι, το ένα πόδι και κατάφερα να μην σου κόψουν άλλο ένα μέλος. Χειροκρότησε με. Άνθρωπε. Αυτά που σου διδάξανε στο σχόλιο που πήγες, για την ιστορία σου και την θρησκεία σου δεν είναι αλήθεια. Λάθος στα μάθανε. Εγώ θα σου μάθω τα σωστά. Αυτοί είναι που εάν μιλήσεις για την πατρίδα, την θρησκεία και την οικογένεια σε αποκαλούν ρατσιστή, χουντικό και άλλα κοσμητικά επίθετα.

 

Ο Κίσινγκερ είχε πει το έξης. Εάν Θέλεις να νικήσεις τους Έλληνες δεν θα τους νικήσεις με πόλεμο άλλα θα τους νικήσεις εάν τους χτυπήσεις στην ιστορία τους, στην θρησκεία τους και τον πολιτισμό τους.

Αυτό δεν κάνει σήμερα ο Σύριζα? Κάνει ακριβός ότι είπε ο Κίσινγκερ.

Εδώ θα συνεχίσω θέτοντας κάποια ερωτήματα. Ερωτήματα που ίσως σε βάλουν στην διαδικασία να δεις την αλήθεια και τι κρύβεται πίσω από όλα αυτά.

Γιατί ο Σύριζα Θέλει να αλλοίωση την ιστορία μας;

Γιατί ο Σύριζα Θέλει να καταργήσει τα θρησκευτικά;

Γιατί ο Σύριζα Θέλει να βγάλει τους ιερείς από το μισθολόγιο,  ενώ για τους μουφτήδες και τους ιμάμηδες που πληρώνονται από το κράτος ούτε κουβέντα;

Με λίγα λογία ο Σύριζα αποτελείται από άθεους και ανθέλληνες ανθρώπους.

Εδώ και δεκαετίες έλεγε ο Γέροντας αυτά που συμβαίνουν σήμερα από τον εθνοπροδοτικό και ανελλήνιστο συρφετό των «προοδευτικών», που έχουν βαλθεί να ξεθεμελιώσουν τα πάντα.

 

Δεν βλέπετε τι γίνεται; Σχολεία είναι αυτά; Γλώσσα είναι αυτή που διδάσκουν σήμερα στα παιδιά; Ποιά είναι η ιστορία μας; Αλλά και στην Θεολογία τι γίνεται; Έχει ένας άθεος πτυχίο της Θεολογίας και τον αφήνουν να διδάσκει θρησκευτικά. Δεν εξετάζουν όμως,  θρησκευτικά διδάσκει ή αθεΐα; «Δεν μπορούμε, λένε, να τον βγάλουμε». Αν ένας φιλόλογος πάει να διδάξει μαθηματικά, θα τον αφήσουν;

Πάνε να εξαφανίσουν ένα ορθόδοξο έθνος. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Ένα ορθόδοξο έθνος σήμερα είναι μεγάλη υπόθεση! Παλιά είχαμε την φιλοσοφία.

Σε μερικούς δεν συμφέρει να υπάρχει η Ελλάδα. «Μας κάνει κακό, λένε. Πρέπει να την εξαφανίσουμε».

Ελάχιστες μόνον ημέρες πέρασαν από την εθνικά απαράδεκτη συμφωνία των Πρεσπών και το ξεπούλημα της Μακεδονίας μας στους σφετεριστές γείτονες των Σκοπίων, και οι οργίλες αντιδράσεις και τα συλλαλητήρια ανά την επικράτεια και την αλλοδαπή βρίσκονται ακόμη στο απόγειό τους! Η Κυβέρνηση, όμως, και ο Πρωθυπουργός ανοίγουν νέα μέτωπα, αυτή τη φορά κατά της κοινωνίας και της Εκκλησίας. Ξεκίνησαν ανοιχτό πόλεμο κατά τής Ορθόδοξης πίστης των Ελλήνων και επιχειρούν την αποχριστιανοποίηση της Χώρας με τον διαχωρισμό κράτους και Εκκλησίας  και έδειξαν τις προθέσεις και το πραγματικό τους πρόσωπο.

 

Είναι φανερό πως έχουν βάλει στόχο τους να εξαφανίσουν το θρησκευτικό μας συναίσθημα. Να εξουδετερώσουν την επιρροή της Εκκλησίας στον λαό. Να καταστήσουν την Ελλάδα Κράτος άθρησκο και υποχείριο  στα άνομα σχέδια των ολίγων ισχυρών της παγκόσμιας τάξης. Να καταστήσουν τον Έλληνα ανδράποδο και ανδρείκελο στις ορέξεις των βιαστών της ελευθερίας, της γαλήνης και της ίδιας της ύπαρξής του, με άλλα λόγια να εξαφανίσουν και αυτόν!

 

Ενώ η χώρα μας έχει ριχτεί στον γκρεμό από μια διεφθαρμένη πολιτική κλίκα, ενώ η ελληνική κοινωνία θρηνεί σχεδόν καθημερνά τα θύματα της από αυτή την «θύελλα», ένα μεγάλο μέρος αυτής της κλίκας τον τελευταίο καιρό έχει εντείνει τις προσπάθειες αποχριστιανοποίοησης του ελληνικού κράτους, με μια επιχείρηση αποκαθήλωσης όλων των πατροπαράδοτων ορθοδόξων συμβόλων από όλες τις δημόσιες λειτουργίες. Μάλιστα όλοι αυτοί που πνέουν μένεα κατά της Ορθοδοξίας, προβάλλουν πρότυπα δυτικών χωρών όπου ο χριστιανισμός έχει καταντήσει ένα φολκλορικό σύμβολο χωρίς καμία ουσία και οι ναοί γίνονται γυμναστήρια, μπαράκια, ακόμα και μουσουλμανικά τεμένη και άνδρα διαφόρων νεοπαγανιστικών δοξασιών. Η εκστρατεία αυτή συνοδεύεται συχνά και από ένα ανθελληνικό μένος που σκοπό έχει να σβήσει όλη την ελληνική ιστορία και να διαστρεβλώσει κάθε πραγματική αλήθεια σχετικά με πρόσφατα ιστορικά γεγονότα που σημάδεψαν την πορεία μας σαν Έλληνες, σαν πρόσωπα ορθόδοξα της μιας αληθινής, καθολικής, ορθόδοξης, εκκλησίας.

Η σημερινή Ελλάδα περνά μια από τις μεγαλύτερες κρίσεις στην ιστορία της. Η κρίση αυτή είναι οικονομική, πολιτική, εθνική, κοινωνική και γίνεται και θρησκευτική. Αυτοί που μας οδήγησαν εδώ, αυτοί που έφεραν την εθνική καταστροφή, αντί να προσπαθούν να λύσουν τα προβλήματα που συσσώρευσαν τώρα θέλουν να μας αποτελειώσουν βάζοντας στο στόχαστρο τους και την ελληνική Ορθοδοξία.

 

Αλλά όπως είπε και ο αξέχαστος παππούλης, ο πάτερ Παΐσιος, «Σήμερα οι φίλοι μας θέλουν να μας τσαλακώσουν λίγο και οι εχθροί μας να μας ξεσκίσουν. Δεν πειράζει όμως. Έχουν οι άνθρωποι τα σχέδια τους. Έχει και ο Θεός τα δικά Του»

 

Αλλά ποιός τα ξέρει αυτά? Προτιμούν οι άνθρωποι να μην γνωρίζουν αλλά  θέλουν να έχουν άποψη και γνώμη γι αυτά που δεν γνωρίζουν.

Δεν σημαίνει ότι επειδή έχεις αμάθεια η ημιμάθεια,  εάν συμμετέχεις σε έναν φόνο ότι είσαι και αθώος. Αφού συμμετέχεις στον φόνο ας μην γνωρίζεις και ας μην ξέρεις, το ίδιο ένοχος είσαι και με αυτόν που ξέρει.

Αυτοί που γνωρίζουν και πολεμούν την ορθοδοξία,  το κάνουν από ιδιοτέλεια και σκοπό.

Τέτοιος είναι και ο Σύριζα.

Λησμονούν, πως στη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής η Εκκλησία ήταν αυτή που, εκτός από τη φυσική παρουσία των ρασοφόρων λειτουργών της στα πεδία των μαχών, ξεπούλησε ή έβαλε ενέχυρο την περιουσία της σε ακίνητα, μοναστήρια, ναούς, τάματα και κειμήλια, για τις ανάγκες του πολέμου και τα συσσίτια των λιμοκτονούντων, κατατρεγμένων, άσιτων και ανέστιων ατόμων και οικογενειών! Τα ίδια πράττει και όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης και των μνημονίων, που συνταράσσουν συθέμελα την Ελλάδα, με το τεράστιο ανθρωπιστικό, κοινωνικό και φιλανθρωπικό της έργο και την απλόχερη προσφορά βοήθειας και αγάπης σε κάθε δυστυχούντα.

 

Ξεχνούν, πως υπήρξε ανέκαθεν, είναι και θα παραμείνει η τροφός των Ελλήνων. Και ότι, όπως ουδείς ποτέ, ούτε και η Πολιτεία έχει τη δύναμη να χωρίσει τα παιδιά απ’ τους γονείς, έτσι δεν μπορεί να επιβάλει και τον χωρισμό τής μητέρας Εκκλησίας από τα τέκνα της, από τον λαό, δηλαδή, και την κοινωνία! Και πως μια τέτοια βέβηλη πράξη, αν ποτέ επισυμβεί χωρίς τη σύμφωνη βούληση του λαού, θα συνιστά έγκλημα κατά της πίστης και της λατρείας του.

 

Σε τι αποβλέπουν, λοιπόν, ο πρωθυπουργός και η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ; Θέλουν να επιστρέψει ο λαός και το Έθνος πίσω, στις εποχές των «Κρυφών Σχολειών» και του εκκλησιασμού των πιστών στις «κατακόμβες»;

 

Θέλουν να πετάξουν στον «Καιάδα» τής λήθης την πανεθνική προσφορά τής τροφού Εκκλησίας; Θέλουν να εξαφανίσουν τα θεία, τα ιερά και τα «πιστεύω» των Ελλήνων, με τα οποία γαλουχήθηκαν, αιώνες τώρα, ανήριθμες γενιές Χριστιανών;

 

Καθημερινά συνεχίζονται οι επιθέσεις διαφόρων ευκατάστατων «επωνύμων» της πολιτικής, της «δημοσιογραφίας» και του «τραγουδιού»  κατά της Εκκλησίας, του Χριστού και των Επισκόπων, ιερέων κλπ. Αυτή η Ελλάδα, χωρίς Χριστό και  Ορθόδοξη Εκκλησία ( άσχετα με πρόσωπα ή καταστάσεις εκκλησιαστικές ) ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΜΕΛΛΟΝ και, σύντομα, θα βουλιάξει μέσα στο ΒΟΘΡΟ της αθεΐας, του υλισμού, του νεοπαγανισμού και των παραθρησκευτικών αιρέσεων.

Εκεί θέλει να μας πάει ο Σύριζα.

 

 

Στην  σχέση της Ελλάδας και της Ορθοδοξίας  υπάρχει μια αδιατάρακτη σχέση. Μια σχέση  που δεν είναι μια απλή τυπική θρησκευτική σχέση, που απλώς επιβάλλεται οικογενειακά, πολύ περισσότερο κοινωνικά. Ήταν, είναι και θα παραμένει ζωντανή μέσα από τους θρύλους, τις παραδόσεις μας, την ιστορία του γένους, την ιστορική μας διαδρομή. Γιατί όσο και να προσπαθούν να αποκόψουν την αδιάρρηκτη αυτή σχέση Ελλάδας και Ελλάδας και Ορθοδοξίας η σχέση αυτή δεν πρόκειται να αποκοπεί ποτέ.

 

Έρχονται οι Άγιες μέρες των Χριστουγέννων. Για να γιορτάσουμε περιμένουμε να συμβεί ένα γεγονός και το γεγονός αυτό που περιμένουμε  εμείς οι πιστοί, είναι η Γέννηση Του Θεανθρώπου. Περιμένουμε την Γέννηση Του Ιησού Χριστού και όλοι μαζί να ψάλουμε, ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΝΝΑΤΑΙ ΔΟΞΑΣΑΤΕ, όχι μόνο για την χαρά του θρησκευτικού γεγονότος, αλλά και για το μήνυμα που μας δίνει για την νίκη της ζωής επί του θανάτου, αλλά και επειδή όταν η πατρίδα μας περνά δύσκολες στιγμές, το μήνυμα της Γεννήσεως Του Θεανθρώπου  μας δίνει το θάρρος και την ελπίδα να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες που έχει το έθνος μας, όπως τα τελευταία χρόνια με την κάθε είδους  κρίση..

ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ

ΟΙ ΤΡΙΔΥΜΕΣ ΑΔΕΛΦΕΣ

αναρτήθηκε σε: ΩΦΕΛΙΜΑ | 0

Ακούμε συχνά τόσο από την κυβέρνηση όσο και από την αντιπολίτευση , σε ανακοινώσεις και δηλώσεις τους,  να αναφέρουν τις βαρύγδουπες λέξεις “αξιοπρέπεια” και υπερηφάνεια” , τονίζοντας την ουσία της λέξης για το ηθικό του Έλληνα. Ο καθένας προσαρμόζει το νόημα των λέξεων αυτών στις δικές του πολιτικές πεποιθήσεις.

 

Εγώ πάντως στα 55 μου χρόνια, δεν αισθάνομαι ούτε αξιοπρεπής ούτε υπερήφανος Έλληνας  όταν παρακολουθώ τη συζήτηση στη  βουλή. Βλέπω 300 συνανθρώπους μου, εκλεγμένους να εκπροσωπούν και να υπερασπίζονται τη Δημοκρατία, να τσακώνονται , να βρίζονται “με ευγένεια”, να φωνάζουν , να μην μπορούν να συνυπάρξουν για το καλό της χώρας. Προτεραιότητα  όλων αυτών είναι ποιος μίλησε, ποιος σηκώθηκε, ποιος κάθισε, ποιος γέλασε. Όχι το αύριο του τόπου μας.

 

Εμείς οι Έλληνες πρώτοι ποδοπατάμε με αυτό τον καθημερινό και ανάρμοστο τρόπο τη δημοκρατία και την ελευθερία του λόγου που  η χώρα μας γέννησε… Θέλουμε να το φωνάζουμε στους ξένους, χωρίς να το ακούμε εμείς  οι ίδιοι.

 

 

 

Από μικρό παιδί ακούω “Η Ελλάδα, μητέρα του πολιτισμού, έδωσε τα φώτα της σε όλο τον κόσμο”. Ναι δε διαφώνησα ποτέ και είμαι περήφανος  πάντα για τους προγόνους μου. Ήταν πολιτισμένος λαός. Εμείς αλήθεια είμαστε; Στα δικά μου “πιστεύω” , πρώτα ανθρωπιάς και έπειτα πολιτικά, η αξιοπρέπεια και η περηφάνια έχει χαθεί.

 

Λυπάμαι που η πολιτική είναι ικανή να διχάσει έναν ολόκληρο λαό. Και τολμάω να το λέω με αθωότητα μικρού παιδιού. Ανέκαθεν γινόταν αυτό, ανεξαρτήτως χρώματος μπλε, κόκκινου, πράσινου, πολύχρωμου! Οι Έλληνες ενωμένοι μπορούν να πετύχουν πολλά, μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο όλο γιατί ζουν ενστικτωδώς, με την καρδιά, με τη ψυχή, με την ανθρωπιά.

 

 

Θα νιώσω αξιοπρέπεια και υπερηφάνεια όταν δω όλους τους Έλληνες ενωμένους απέναντι στις καταστάσεις, είτε υπαίτιους είτε όχι γι αυτές, αλλά πάντα πατριώτες. Οι προδότες δεν έχουν θέση σε αυτή τη χώρα. Και όταν οι πατριώτες ενωθούν, θα φύγουν γιατί απέναντι τους θα έχουν ένα αξιοπρεπές έθνος..

 

Τώρα θα μου πεις. Τι μας λες τώρα πάτερ Θεόφιλε; Που ζεις;

Θα σου απαντήσω. Μέχρι σήμερα κατάφερα να ζω σε έναν δικό μου κόσμο. Με τις δικές μου αντιλήψεις. Αυτές τις αντιλήψεις που διδάχτηκα από το σχολειό μου, από τους γονείς μου, από τον παππού μου και την γιαγιά μου.

Μιλάνε για δημοκρατία αυτοί που έχουν τσαλαπατήσει και δεν εφαρμόζουν  την δημοκρατία. Λένε πως θα σώσουν την Ελλάδα αυτοί που κατέστρεψαν την Ελλάδα. Μιλάνε για αξιοπρέπεια και υπόληψη αυτοί που δεν έχουν ίχνος αξιοπρέπειας και υπόληψης. Αυτοί που φέρανε την κακομοιριά και την μιζέρια.

 

Νεοέλληνες, συνταξιούχοι, άνεργοι, εργαζόμενοι των 400 ευρώ κάθε μεσημέρι περιμένουν τη σειρά τους, απλώνουν το χέρι τους για να πάρουν ένα πιάτο φαγητό που αδυνατούν να εξασφαλίσουν.

 

 

Μία Ελληνίδα μάνα να σου λέει  ότι ντρέπομαι εδώ που έφτασα αλλά και εγώ ως άνθρωπος έχω μία τιμή και υπόληψη που αν χάσω κι αυτά, έχασα τα πάντα.

 

 

Πόση άραγε αξιοπρέπεια μπορεί να έχει σήμερα ο άνεργος που ζει το δράμα της καθημερινής επιβίωσης του;

 

Πόση αξιοπρέπεια μπορεί να έχει ο εργαζόμενος των 500 ευρώ που δεν του φτάνουν να καλύψει ούτε τα βασικά έξοδα του μήνα;

 

 

Πόση αξιοπρέπεια μπορεί να έχει ο συνταξιούχος των 350 ευρώ που δεν μπορεί να ζήσει σαν ανθρώπους τα τελευταία χρόνια της ζωής του και καλείται να βοηθάει τα εγγόνια του που είναι χωρίς δουλειά ή σπουδάζουν σε άλλη πόλη;

 

Πόση αξιοπρέπεια μπορεί να έχει το κρυφό δράμα του Έλληνα του 2018;

 

Φυσικό είναι εσείς να έχετε την <<αξιοπρέπειά σας >>  γιατί δεν ανήκετε σε αυτή την κατηγορία.

Υπάρχουν οι τρίδυμες  αδελφές η αρετές. Όπως θέλετε πείτετο. Είναι η  Αξιοπρέπεια, η Αυτοεκτίμηση και το φιλότιμο.

Δυστυχώς τις αρετές αυτές τις θυσίασαν στο βωμό του κέρδους.

Και μια ανέφερα το κέρδος,  θα αναφερθώ σε μια ιστορία, παραμύθι, όπως θέλετε πείτετο  και με αυτήν θα τελειώσω,  με την αφορμή  της Γεννήσεως του Ιησού Χριστού που περιμένει κάθε χριστιανός να γιορτάσει και να τιμήσει.

 

 

Χρόνια πριν ζούσε  ένα πολύ φτωχό ζευγάρι, που είχε μονάχα μία κότα. Με πολλές στερήσεις, συντηρούνταν από τα αβγά της. Κάποτε λοιπόν, την παραμονή των Χριστουγέννων, το ζώο πέθανε. Ο άντρας, που είχε μονάχα ελάχιστα ευρώ, αλλά δεν αρκούσαν για να αγοράσει τρόφιμα για το δείπνο της βραδιάς, πήγε να ζητήσει τη βοήθεια του εφημέριου του χωριού. Αντί να τον βοηθήσει, ο εφημέριος του είπε μονάχα:

 

«Όταν ο Θεός κλείνει μια πόρτα, ανοίγει ένα παράθυρο. Αφού τα χρήματα σου δεν φτάνουν σχεδόν για τίποτα, γύρνα στο παζάρι και αγόρασε το πρώτο πράγμα που θα σου προσφέρουν. Εγώ ευλογώ αυτήν την αγορά και, καθώς την ημέρα των Χριστουγέννων συμβαίνουν θαύματα, κάτι θα σου αλλάξει τη ζωή για πάντα».

 

Παρόλο που δεν ήταν σίγουρος ότι αυτή ήταν η καλύτερη λύση, ο άντρας γύρισε στο παζάρι. Ένας έμπορος τον είδε να τριγυρίζει εδώ κι εκεί και τον ρώτησε τι έψαχνε.

Δεν ξέρω. Έχω ελάχιστα χρήματα και ο ιερέας μου είπε να αγοράσω τα πρώτο πράγμα που θα μου προσφέρουν. Ο έμπορος ήταν ζάπλουτος, ωστόσο ποτέ δεν άφηνε ευκαιρία για κέρδος να πάει χαμένη. Πήρε αμέσως τα χρήματα, έγραψε κάτι βιαστικά ο’ ένα χαρτί και το έδωσε στον άντρα.

<<Ο πατέρας έχει δίκιο! Καθώς ήσουν πάντα καλός άνθρωπος, σου πουλάω τη θέση μου στον Παράδεισο, σήμερα, αυτή τη γιορτινή μέρα! Να, ορίστε και το συμβόλαιο!>>

 

Ο άντρας πήρε το χαρτί και απομακρύνθηκε, ενώ ο έμπορος ήταν γεμάτος περηφάνια που είχε πετύχει άλλη μία καλή εμπορική συναλλαγή. Το ίδιο βράδυ, καθώς ετοιμαζόταν για το δείπνο στο σπίτι του που ήταν  γεμάτο υπηρέτες, αφηγήθηκε το περιστατικό στη γυναίκα του, προσθέτοντας ότι είχε καταφέρει να γίνει πολύ πλούσιος χάρη σ’ αυτήν του την ικανότητα να σκέφτεται γρήγορα.

 

«Ντροπή!» είπε η γυναίκα του. «Να κάνεις κάτι τέτοιο τη μέρα της γέννησης του Χριστού! Πήγαινε στο σπίτι του ανθρώπου αυτού και πάρε πίσω το χαρτί,  δώσε  χίλιες φορές επιπλέον  χρήματα από ότι το αγόρασες, αλλιώς μην ξαναπατήσεις το πόδι σου εδώ!»

 

Τρομαγμένος από την οργή της συζύγου του, ο έμπορος αποφάσισε να υπακούσει. Μετά από μεγάλη αναζήτηση κατάφερε να βρει το σπίτι του ανθρώπου. Μπαίνοντας μέσα, είδε το ζευγάρι καθισμένο σ’ ένα άδειο τραπέζι με το χαρτί στη μέση.

 

«Ήρθα γιατί έκανα λάθος», είπε. «Πάρε τα χρήματα αυτά  και δώσε μου πίσω αυτό που σου πούλησα». «Δεν κάνατε λάθος», απάντησε ο φτωχός. «Εγώ ακολούθησα τη συμβουλή του ιερέα και ξέρω ότι έχω κάτι ευλογημένο».

«Είναι μονάχα ένα χαρτί, κανείς δεν μπορεί να πουλήσει τη θέση του στον Παράδεισο, Αν θέλεις, θα σου δώσω χίλιες φορές επιπλέον τα χρήματα από ότι μου το πούλησες  για να μου το δώσεις πίσω».

Ο φτωχός όμως δεν ήθελε να το πουλήσει, γιατί πίστευε στα θαύματα. Σιγά σιγά ο έμπορος άρχισε να ανεβάζει την προσφορά του. . «Δε θα μου κάνουν τίποτα», είπε ο φτωχός. «Πρέπει να εξασφαλίσω μια πιο αξιοπρεπή ζωή στη γυναίκα μου και γι’ αυτό χρειάζονται εκατό χρυσά νομίσματα. Αυτό το θαύμα περιμένω σήμερα που είναι παραμονή Χριστουγέννων». Απελπισμένος, γνωρίζοντας ότι, αν αργούσε λίγο ακόμα, κανείς στο σπίτι του δεν θα καθόταν στο τραπέζι ούτε θα πήγαινε στη Λειτουργία της παραμονής των Χριστουγέννων, ο έμπορος πλήρωσε τελικά τα εκατό νομίσματα και πήρε πίσω το χαρτί.

Για το φτωχό ζευγάρι το θαύμα είχε πραγματοποιηθεί. Για τον έμπορο είχε εκπληρωθεί η επιθυμία της γυναίκας του. Εκείνη όμως ήταν γεμάτη αμφιβολίες: Μήπως είχε φερθεί πολύ σκληρά στον σύζυγο της;

Αμέσως μετά τη Λειτουργία πλησίασε τον εφημέριο και του αφηγήθηκε την ιστορία: «Πάτερ, ο άντρας μου συνάντησε έναν άνθρωπο, στον οποίο εσείς είχατε προτείνει να αγοράσει το πρώτο πράγμα που θα του πρόσφεραν. Προσπαθώντας να κερδίσει εύκολα χρήματα, έγραψε σ’ ένα χαρτί ότι του πουλούσε τη θέση του στον Παράδεισο. Εγώ του είπα ότι δεν είχε δείπνο στο σπίτι μας απόψε αν δεν κατάφερνε να πάρει πίσω αυτό το χαρτί κι εκείνος τελικά αναγκάστηκε να πληρώσει εκατό χρυσό νομίσματα. Μήπως υπερέβαλα; Μήπως μία θέση στον Παράδεισο δεν αξίζει τόσο πολύ;»

«Κατ’ αρχάς, ο σύζυγός σου έχει το περιθώριο να φανεί γενναιόδωρος στη σημαντικότερη μέρα της Χριστιανοσύνης. Επίσης, έγινε όργανο του θεού για να πραγματοποιηθεί ένα θαύμα. Για ν’ απαντήσω όμως στην ερώτηση σου, όταν πούλησε τη θέση του στον ουρανό μονάχα για λίγα ευρώ, η θέση αυτή δεν άξιζε ούτε καν τόσα. Όταν όμως αποφάσισε να την αγοράσει για εκατό νομίσματα μονάχα για να δώσει χαρά στη γυναίκα που αγαπάει, μπορώ να σου εγγυηθώ ότι τώρα αξίζει πολύ περισσότερα».

ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΤΗΝ ΕΥΧΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΛΟΓΙΑ ΤΟΥ  ΚΥΡΙΟΥ ΜΑΣ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΑ

ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ