ΔΥΣΚΟΛΗ ΕΩΣ ΚΑΙ ΑΔΥΝΑΤΗ Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Όλοι μας περιμένουμε την Ανάσταση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.

Έχεις συνειδητοποιήσει  ποσό δύσκολη και αδύνατη είναι για τους περισσοτέρους η Ανάσταση;

Εάν έχουμε καταλάβει τι σημαίνει Ανάσταση θα έχουμε συνειδητοποίηση ότι πριν από την Ανάσταση προηγείται η Σταύρωση, μετά ο θάνατος και μετά η Ανάσταση.

Εάν δεν κατάλαβες καλά αναφέρομαι σε εκείνη που ξεχάσαμε κάπου στις μέρες, η και στα χρονιά που πέρασαν. Εκείνη που θέλαμε να βρούμε, μα τα παρατήσαμε νωρίς.

Παρατήσαμε αυτήν την Ανάσταση γιατί είμαστε δειλοί, τεμπέληδες, παρτάκιδες η καλοπερασάκιδες.

Αυτήν την Ανάσταση για να την νιώσει ο άνθρωπος θέλει πολλή δουλειά για να την κατακτήσει. Θέλει αρετή και τόλμη η  Ανάσταση.

Όταν σε όλων μας τις ζωές κάτι σβήνει, κάτι οδεύει προς το τέλος του, όταν αυτό που πεθαίνει πρέπει να μείνει ζωντανό, εμείς  δεν πιστεύουμε στην ανάστασή του.

Δεν πιστεύουμε γιατί είμαστε  απροετοίμαστοι και δεν γνωρίζουμε πως πρέπει να φερθούμε μπροστά στο θαύμα της Ανάστασης.

Ξέρεις κάτι?

Η ανθρώπινη φύση έχει τον άπιστο Θωμά μέσα της. Και η Ανάσταση είναι το ψέμα στο οποίο προσβλέπουμε. Μόνο που κάποια ψέματα που φαίνονται σαν ψέματα  αλλά δεν είναι ψέματα και είναι αληθινά  και θα βγουν αληθινά.  Ακριβώς αυτό είναι που φοβόμαστε.

Καλύτερα ο άνθρωπος να περιμένει  τον Μεσσία. Όσο τον περιμένει είναι η λύση για κάθε πρόβλημα. Όταν όμως έρθει, δεν τον πιστεύει.

Δεν μπορεί να τον ακολουθήσεις γιατί τον  ξεβολεύει, τον  βγάζει από το δρόμο που τον έχουν μάθει να ακολουθεί. Του μιλάει για αγάπη και  αυτό που θα έπρεπε ακριβώς να αναζητά τον τρομάζει.

Είναι δύσκολη η αγάπη και εσύ, τελικά, κάπου στο τέλος θα σταυρώσεις τον Μεσσία σου. Ή απλά θα γίνεις ένας Πόντιος Πιλάτος, αφού δεν θα φροντίσεις να σωθεί.

Και μετά, αφού εσύ ο ίδιος έχεις συντελέσει στην Σταύρωση, θα παρακαλάς για την Ανάσταση.

Πιστεύοντας πως εκείνη ποτέ δεν θα συμβεί, ώστε να σου ανατρέψει τα σχέδια, να σου χαλάσει το πένθος.

Η Ανάσταση δεν είναι δύσκολη λόγω του ότι δεν επιτυγχάνεται.

Είναι δύσκολη γιατί πολλές φορές δεν την αντέχουμε.

Και ας είναι η μοναδική επιλογή που θα έπρεπε να έχουμε.

Τι εύκολο, τι βολικό, να μένεις στάσιμος και να κλαις για το θάνατο.

Τι εύκολο και λογικό να κάνεις πως δεν κοιτάς όταν η Ανάσταση μπορεί να γίνει πραγματικότητα.

Τι δύσκολο πράγμα η Ανάσταση!

 

Αλήθεια. γνωρίζεις την σημασία της ανάστασης; Ρωτώ γιατί μετά λύπης μου έχω διαπιστώσει ότι οι περισσότεροι άνθρωποι προσπερνάνε την Ανάσταση και περιμένουν το Πάσχα. Όχι για κάποιον άλλο λόγο αλλά  περιμένουν την Ανάσταση για να φάνε την μαγειρίτσα και το Πάσχα για να ψήσουν το αρνί. Αυτό σημαίνει για τους περισσοτέρους το Πάσχα.

Για κάποιον τέτοιο άνθρωπο όχι δύσκολη άλλα είναι αδύνατη η ανάσταση.

Ο Χριστός είναι το φως του κόσμου. Είναι ο πνευματικός φάρος που φωτίζει και οδηγεί τους ανθρώπους στο δρόμο του καθήκοντος και της αρετής. Τον φάρο αυτόν κανένας άνεμος, καμία θύελλα, καμία δύναμις δεν θα μπορέσει να τον σβήσει,  ούτε να ελαττώσει το φως του. Θα λάμπει αιωνίως. Θα λάμπει με τη διδασκαλία του, με τα θαύματά του, με τον άγιο βίο του.

 

Παρόλα αυτά βλέπουμε τον Ιούδα να παζαρεύει την πώληση του Διδασκάλου αντί τριάκοντα αργυρίων. Η προδοσία του Ιούδα είναι ένα από τα θλιβερότερα περιστατικά των παθών του Κυρίου. Είναι μάθημα για όλους όσους υποδούλωσαν τις ψυχές τους στο χρήμα, στην ύλη, στο μαμωνά. Φοβερό πάθος η φιλαργυρία. Αυτή μετέβαλε έναν απόστολο σε προδότη.

Φθάνοντας στο αποκορύφωμα των παθών του Κυρίου θα αισθανθούμε τον Κύριό μας να γεύεται το μαρτύριο. Θα τον δούμε να γονατίζει, να πέφτει με το πρόσωπο στη γη μέσα στον κήπο της Γεθσημανή.

Θα δούμε να τον σέρνουν όλη τη νύχτα από δικαστήριο σε δικαστήριο. Θα δούμε τους εχθρούς του να τον ντύνουν με κόκκινη χλαμύδα, να του πλέκουν «στέφανον εξ ακανθών», να τον περιπαίζουν και να τον ραπίζουν. Θα ακούσουμε τις άγριες φωνές του «Άρον άρον, σταύρωσον αυτόν» (Ιωάν. 19, 15). Θα δούμε τον Πιλάτο να υπογράφει την καταδίκη του. Τέλος τη Μεγάλη Παρασκευή θα δούμε τον Κύριό μας να σηκώνει το βαρύ σταυρό και να κάμπτεται από το βάρος. Αλλά ποιο βλέμμα θα μπορέσει πλέον να παρακολουθήσει τη σκηνή της σταυρώσεως; Θα τον αντικρύσουμε να υψώνεται γυμνός, επάνω στο ξύλο και θα  ακούσουμε να λέει έναν ένα τους επτά λόγους του σταυρού, από  τους οποίους ο πρώτος είναι φωνή αγάπης προς τον πλησίον και συγχωρήσεως («Πάτερ άφες αυτοίς· ου γαρ οίδασι τι ποιούσι» Λουκ. 23, 34).

 

 

Ο Χριστός δεν έμεινε κρεμασμένος πάνω στο σταυρό. Όταν εξέπνευσε, Τον κατέβασαν και Tον τοποθέτησαν σ’ ένα τάφο. Ένας μεγάλος λίθος κυλίστηκε πάνω στο άνοιγμα του μνημείου. Στρατιώτες τοποθετήθηκαν εκεί για να Τον φυλάνε. Όλη την ημέρα του Σαββάτου οι οπαδοί Του έμειναν σκυθρωποί και λυπημένοι στο ανώγειο. Μόνο δύο αποφάσισαν να πάνε στους Εμμαούς. Όλους τους διακατείχε ο φόβος. Νωρίς, το πρώτο εκείνο Πασχαλινό πρωί , η Μαρία η Μαγδαληνή, η Μαρία του Ιακώβου και η Σαλώμη ξεκίνησαν για τον τάφο με σκοπό να αλείψουν με μύρα το νεκρό Του σώμα.

Όταν έφτασαν εκεί, ξαφνιάστηκαν, γιατί διαπίστωσαν ότι ο τάφος ήταν αδειανός. ‘Ένας άγγελος καθισμένος πάνω στο λίθο του μνημείου τις ρώτησε: «Γιατί αναζητάτε τον ζωντανό ανάμεσα στους νεκρούς;» και στη συνέχεια τους έδωσε τη χαρμόσυνη αγγελία: «Δεν είναι εδώ, αλλά  αναστήθηκε».

Από το μεγάλο αυτό γεγονός της ανάστασης εξαρτάται ολόκληρο το σχέδιο του Θεού για τη λύτρωση του ανθρώπου. Χωρίς την ανάσταση δεν ήταν δυνατό να υπάρξει σωτηρία. Ο Χριστός επανειλημμένα προείπε την ανάστασή Του.

Η ανάσταση σημαίνει ότι ο Χριστός ήταν αληθινός Θεός. ‘Ήταν αυτό που ισχυριζόταν ότι είναι. Ο Χριστός ήταν Θεός που φανερώθηκε με σάρκα.

Σημαίνει ότι ο Θεός αποδέχθηκε το εξιλαστήριο έργο Του πάνω στο σταυρό, το οποίο ήταν αναγκαίο για τη σωτηρία μας. Διαβεβαιώνει την ανθρωπότητα για μια δίκαιη κρίση.

Εγγυάται ότι και τα σώματα μας θα αναστηθούν, όταν έρθει το τέλος.

Η  ανάσταση σημαίνει ότι καταργήθηκε ο θάνατος. Η δύναμη του θανάτου συντρίφτηκε και ο φόβος του θανάτου έφυγε.

Αυτά τα υψηλά μαθήματα μας παρέχει η Μεγάλη Εβδομάδα. Τα μαθήματα της μετανοίας, της συντριβής, του φόβου της αμαρτίας, της αγάπης και της ελπίδος.

Να λοιπόν πόσο δύσκολη είναι η Ανάσταση.

Και ερχόμαστε στο Άγιο Πάσχα.

 

Το Πάσχα,  είναι εβραϊκή γιορτή που συμβολίζει το πέρασμα των Εβραίων από την δουλεία των Αιγυπτίων στην ελευθερία. Έτσι οι Εβραίοι θυσίαζαν αρνιά για να ευχαριστήσουν τον Θεό, ενώ παράλληλα με το αίμα σημάδευαν τις πόρτες των σπιτιών τους για να μην τους πειράξουν οι Άγγελοι που θα κατέβαιναν για να τιμωρήσουν τους Αιγύπτιους.

Αντίστοιχα, στο Χριστιανικό Πάσχα, το οποίο συμβολίζει το πέρασμα από τον θάνατο στη ζωή μέσω της Ανάστασης του Χριστού, το αρνί (αμνός) που θυσιάζεται συμβολίζει τον Ιησού Χριστό, σύμφωνα με την αναφορά του Αγ. Ιωάννη του Προδρόμου σε Αυτόν ως τον Αμνό του Θεού, που σηκώνει την αμαρτία του κόσμου.

Θα κλείσω το άρθρο μα κάποια ερωτήματα. Τα ερωτήματα αυτά θα ήθελα να τα κάνεις στον εαυτό σου και να απαντήσεις στον εαυτό σου.

Έχω δίκιο ότι η ανάσταση είναι δύσκολη άλλα και για πολλούς αδύνατη;

Εσύ τι είδους ανάσταση θα γιορτάσεις; Μαζί με τον Ιησού Χριστό για τον Ιησού χριστό η χωρίς Αυτόν;

Τι ανάσταση και Πάσχα θα γιορτάσεις; Άλλη μία Ανάσταση και άλλο ένα Πάσχα η μία άλλη Ανάσταση και ένα άλλο Πάσχα;

ΣΟΥ ΕΥΧΟΜΑΙ  Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΝΑ ΣΟΥ  ΔΩΣΕΙ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΣΟΥ  ΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΑΠΟ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΣΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΦΩΣ. Ο ΘΕΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΚΑΙ Η ΘΥΣΙΑ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΩΣΗΣ ΑΣ ΚΑΘΟΔΗΓΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΘΕ ΣΚΕΨΗ ΣΟΥ  ΓΙΑ ΝΑ ΒΛΕΠΕΙΣ  ΠΙΣΩ ΜΕ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ, ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΕ ΕΛΠΙΔΑ, ΓΥΡΩ ΣΟΥ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ

ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ; ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟShare on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Pin on Pinterest
Pinterest

ΕΑΝ ΕΠΙΘΥΜΕΙΣ ΓΡΑΨΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΣΧΟΛΙΟ

Σχόλια