ΕΑΝ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΛΑΘΟΣ. ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ

αναρτήθηκε σε: ΘΕΙΑ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ | 0

Βρισκόμαστε κατά γενική ομολογία σε μια δύσκολη εποχή. Μια εποχή που η οικονομική δυσπραγία μας οδηγεί σε αναταραχές εσωτερικές γιατί ξεβολεβόμαστε από την ευμάρεια στην οποία είχαμε συνηθίσει, και σε μια γενικότερη ανασφάλεια για το μέλλον μας.

Είχαμε συνηθίσει τα τελευταία χρόνια να ζούμε με οικονομική άνεση, είχαμε απολαβές περισσότερες απ’ όσο αντιστοιχούσαν στην εργασία που κάναμε. Είχαμε βολευτεί καλά. Καλοπερνούσαμε. Και δυστυχώς οι πολλοί ξεχάσαμε ότι ο άνθρωπος δεν έχει μόνο υλική υπόσταση, και όταν κολλήσει στα υλικά θα ανισορροπήσει, και όταν για κάποιο λόγο δεν θα έχει την άνεση στα υλικά πράγματα, θα δυσκολευτεί να ξαναπροσδιορίσει την ύπαρξή του στον κόσμο αυτό που ζούμε.

Η καλοπέραση χοντραίνει το μυαλό και δεν σκεφτόμαστε τίποτε άλλο από το να καλοπερνούμε. Να όμως τώρα που η καλοπέραση τελειώνει.

 

Πολλοί μιλάνε για πείνα. Δεν ξέρω αν σήμερα μπορούμε να πούμε ακόμα αυτήν τη λέξη, αλλά προσωπικά έχοντας κάποια ηλικία, όπως και κάποιοι από σας τους παλαιότερους, που ζήσαμε σε δύσκολες συνθήκες, θα δυσκολευόμασταν να χρησιμοποιήσουμε αυτήν την λέξη «πείνα» για σήμερα τουλάχιστον.

 

Ο Θεός είναι πολύ λυπημένος, γιατί Τον αρνηθήκαμε. Καταργήσαμε τον Νόμο Του και θεσπίσαμε δικούς μας νόμους.

Εμείς γίναμε ανώτεροι από τον Θεό καταργώντας τους δικούς Του Νόμους  και δημιουργήσαμε  δικούς μας νόμους. Τον κάθε ένα από εμάς όπως μας βολεύει και μας εξυπηρετεί.

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΙΤΙΑ ΠΟΥ ΦΤΑΣΑΜΕ ΕΔΩ ΣΗΜΕΡΑ

Μαυρίζει η ψυχή μας γιατί δεν έχουμε την ελπίδα μας στην πρόνοια του Θεού.

 

Δεν είναι θέμα μας εδώ να αναλύσουμε αυτές τις σκοτεινές, για τους πολλούς, αρνητικές εξουσίες και δυνάμεις, που λένε ότι μας έφθασαν σ’ αυτό το σημερινό αδιέξοδο.

 

Το θέμα μας είναι πως μπορούμε, αν θελήσουμε, να ξεφύγουμε. Να ξεφύγουμε όχι από την υλική δυσκολία αλλά να βρούμε την πραγματική ψυχική δύναμη να σταθούμε στα πόδια μας, δίνοντας ελπίδα και φως στη ζωή μας.

Συχνά στον καθημερινό μας λόγο επαναλαμβάνουμε την φράση ”δόξα τω Θεώ”. Πόσοι όμως την λένε απλώς τυπικά και μηχανικά, από συνήθεια, χωρίς να κατανοούν το βαθύ νόημα που κρύβεται πίσω από την φράση αυτήν; Δεν μπορούμε να δοξάζουμε τον Θεό χωρίς να έχουμε επίγνωση για τον λόγο που Τον δοξολογούμε. Όταν είμαστε πραγματικά και ειλικρινά ευγνώμονες στον Θεό για όσα έρχονται στην ζωή μας, αναγνωρίζουμε την παντοδυναμία και το έλεος του Θεού. Δοξολογία στον Θεό σημαίνει συνεχής και αδιάλειπτη προσευχή, χαρά και ευχαριστία προς τον Κύριο, διότι αυτό είναι το θέλημα του Θεού.

Και το Φως και η Ζωή είναι ο Χριστός. Λεγόμαστε Χριστιανοί χωρίς στην ουσία να ζούμε χριστιανικά. Ο Χριστός έκανε τομή στην ιστορία όχι με την ηθική του διδασκαλία αλλά με τις δυο αλήθειες που μας έδειξε με τη ζωή Του και το κήρυγμά Του. Την Ανάσταση και την Αγάπη.

Ο Θεός έδωσε τους νόμους για κάποιο σκοπό.

Ο Θεός έδωσε το νόμο Του για να προμηθεύσει στους ανθρώπους άφθονες ευλογίες και να τους οδηγήσει σε μια σώζουσα σχέση με Αυτόν.

Χαλάσαμε όμως την σχέση μας με τον Θεό  γιατί μάθαμε να καλοπερνάμε στα εύκολα χωρίς ζόρι, και τώρα που ήρθαν τα ζόρια, γιατί την καλοπέραση δεν την κερδίσαμε με τον κόπο μας, η γκρίνια που έρχεται από τις ανασφάλειές μας έχει γίνει σαν επιδημία. Ο ένας βουλιάζει τον άλλον.

Εμείς προσπαθούμε και απαιτούμε από τους άλλους να χτιστεί ένας κόσμος αγγελικά πλασμένος. Αυτό δεν γίνεται. Το Ευαγγέλιο λέει: «εν τω κόσμω θλίψιν έχετε, αλλ’ εγώ νενίκηκα τον κόσμον».

Όταν χαλαρώσουμε από τις ενοχές μας, μπορούμε ως βάλσαμο να δεχθούμε στην ψυχή τον λόγο του Θεού που μας τρέφει. Δεν τρέφεται ο άνθρωπος μόνο με ψωμί, αλλά και με τα ζωοποιά λόγια του Θεού. «Ουκ επ’ άρτω μόνο ζήσεται άνθρωπος αλλ’ εν παντί ρήματι εκπορευομένω δια στόματος Θεού»

 

Σπανίως προσέχουμε την παρουσία του Θεού. Δεν βλέπουμε το Θεό μπροστά μας, δεν τον αισθανόμαστε δίπλα, μέσα μας. Ένας κόσμος ολόκληρος βρίσκεται στο σκοτάδι της αγνωσίας και στη σκιά του θανάτου, πεινασμένος και διψασμένος για την τροφή της ζωής, περιπλανώμενος σαν το πρόβατο χωρίς ποιμένα, καταπονημένος απ’ τις εχθρικές δυνάμεις του σκότους, μακριά από τον Κύριο που είναι τόσο κοντά μας. Ταξιδεύουμε στο δρόμο της ζωής και ο Χριστός είναι μαζί μας, όμως εμείς Τον διώχνουμε καταπατώντας τις εντολές Του και τους νόμους Του.

Ας επιστρέψουμε εκεί που ανήκουμε.

Η μόνη εγγύηση, η μοναδική οδός γιά τήν σωτηρία είναι η σωστή πίστη σέ Εκείνον, πού ο Θεός έστειλε στόν κόσμο δηλαδή, τόν Υιόν τόν Χριστό.

Δέν αρκεί λοιπόν, νά είμαστε «καλοί» άνθρωποι. Καί άν άνθρωποι μεγάλοι καί φωτισμένοι, κατέβαιναν τότε στόν Άδη, πώς είναι δυνατό εσύ, νά θέλεις νά σωθείς χωρίς πίστη καί επικοινωνία μέ τόν Χριστό; Και πώς τολμάς καί ψάχνεις νά βρείς, άν καί οι μουσουλμάνοι θά σωθούν; Επειδή απλά σού φαίνονται «καλοί»; Χωρίς ποτέ, νά έχουν πιστεύσει στόν Ένα καί Μοναδικό Σωτήρα καί Λυτρωτή;

Άς κάνουμε, λοιπόν, φροντίδα μας νά αγαπήσουμε τόν Χριστό. Γιατί σωτηρία χωρίς Αυτόν, μόνο χάρη σέ μερικές «καλές» πράξεις, ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ.

ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΜΑΣ
ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ