ΕΙΜΑΙ Η ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΕΝΟΧΟΣ;

αναρτήθηκε σε: Ψυχωφελή κείμενα | 0

 

Το κακό παίρνει κοινωνικές μορφές που εισβάλλουν στη ζωή μας. Σήμερα, μεταλλάσσεται συνεχώς, φορεί αγαθά προσωπεία. Μπορεί να είναι η ίδια η κυβέρνηση, ο διεθνής ανθρωπιστικός οργανισμός, ένας ευαίσθητος σωτήρας. Τα πιο κραυγαλέα ψέματα εκτοξεύονται από τους ίδιους τους ψηφισμένους ταγούς, και οι χειρότεροι φασισμοί χτίζονται πάνω στην επίφαση της κοινωνικής μέριμνας και δικαιοσύνης. Αυτό το κακό έρχεται να επηρεάσει την προσωπική μας ζωή. Σε ποιό βαθμό μπορεί να το κάνει; Στο βαθμό που του εκχωρούμε την ψυχή μας. Ο ιερομάρτυρας Κοσμάς ο Αιτωλός σε εποχές δεινές και μαύρες έλεγε στο δουλωμένο γένος: «Όλα να σας τα πάρουν, τον Χριστό και την ψυχή σας δεν μπορούν να τα πειράξουν.» Βεβαίως, ο Χριστός δε δίνει συνταγές ανθόσπαρτου βίου. Δίνει σταυρό και ανάσταση. Είναι ο ίδιος το μέγα πάθος και ο μέγας πόθος, μέσα στον οποίο θεραπεύεται το μέγα τραύμα, ο άνθρωπος.

 

Συνέβη κάποιο λάθος. Όσο κι αν ο πόθος και το πάθος κινητοποίησε τα όνειρά μας, ωστόσο, το αντικείμενό τους ήταν κάποιο είδωλο. Το είδωλο του επαγγελματικά επιτυχημένου, του κοινωνικά αναγνωρισμένου, του χρυσού τεχνοκράτη, το είδωλο ενός Θεού-εαυτού προτεραιότητά μας ή, αν θέλετε, το όνειρό μας ήταν μια μικρή ή μεγάλη θεσούλα στις βασιλείες του κόσμου τούτου.

 

Η ζωή μας έγινε ένα τυφλό κυνηγητό ανάδειξης και επιτυχίας, εικόνα χωρίς περιεχόμενο, μηχανιστική τελετουργία, μαγεία σε συνταγές ευμαρούς βίου με τα πλαστικά υλικά του μετανεωτερικού μύθου. Απόντες από τον ίδιο μας τον εαυτό, την προσωπική μας ιστορία και την απασχόλησή μας, τουτέστιν ανεύθυνοι, αγανακτούμε μόνον όταν περιστέλλονται τα υλικά αγαθά, και αισθανόμαστε ανακούφιση, γιατί πάντα κάποιος άλλος φταίει γι΄ αυτό, κι αν ακόμα εγώ πουλήσω τη μάνα μου και τον πατέρα μου, πάλι κάποιος άλλος θα φταίει γι΄ αυτό, τι να έκανα ο άμοιρος εγώ, που ακόμη κι ο Θεός με εγκατέλειψε! Παρηγοριά μου η διατροφική τηλεόραση. Και καλώς μας βρήκες κατάθλιψη, έρημους, με τη νοσταλγία ή τη νευρωσική εκτόνωση της καλοζωίας. Εδώ πια δεν υπάρχει ούτε καρδιά και πνοή, ούτε πόθος και πάθος, παρά μόνο μηχανική διεκπεραίωση από αιωρούμενα πολύσπαστα. Το λάθος πια είναι τόσο βαθύ, βρίσκεται στο κέντρο της ύπαρξης, είναι το ότι χάθηκε ο άξονας: «Ζητείτε πρώτον την βασιλείαν του Θεού» (Ματθ. 6, 33), και «πάντα όσα αν θέλητε ίνα ποιώσιν υμίν οι άνθρωποι, ούτω και υμείς ποιείτε αυτοίς» (Ματθ. 7, 12).

Η πλύση εγκέφαλου καλά κρατεί.

Όλες οι μεγάλες επιχειρήσεις, όλα τα κόμματα, κι’ όλα τα κοινωνικά ή φιλοσοφικά συστήματα, ανάλογα με τις δυνατότητες που διαθέτουν, προσπαθούν να επηρεάσουν τα άτομα της κοινωνίας τους.

Το παιδί που με την έναρξη της εφηβικής ηλικίας, αποκτά νέες δυνατότητες για την κατανόηση αφηρημένων εννοιών, δέχεται ξαφνικά μαζικό βομβαρδισμό από το περιβάλλον του. Θεωρίες, προτάσεις, λογικές εξηγήσεις, αμφισβητήσεις για την ορθότητα γνωμών και αντιλήψεων, όλα προβάλλουν μπροστά στον έφηβο.

Και σαν να μην έφταναν oι απορίες και οι προβληματισμοί του ίδιου του παιδιού της εφηβικής ηλικίας έρχεται και η πίεση από το περιβάλλον, που δεν είναι τίποτα άλλο από μια προσπάθεια πλύσης του εγκεφάλου του προσπαθώντας να του παρουσιάσουν το ανήθικο  ως ηθικό και το άνομο ως νόμιμο.

Και οι γονείς τι κάνουν; Μένουν απαθείς.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτή η απάθεια θα έχει καταστροφικές συνέπειες και αυτό θα το διαπιστώσουν με την πάροδο των χρονών. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο απαθής είναι και αθώος. Είναι το ίδιο ένοχος με αυτόν που διαπράττει το έγκλημα γιατί δεν φρόντισε να το αποτρέψει. Ο απαθής είναι και συνεργός του δολοφόνου.

Φροντίζουμε για όλα τα αλλά  ξεχνώντας  και αδιαφορώντας για την ψυχή μας.

Και στο τέλος του δρόμου όταν αυτήν την ψυχή θα την έχουμε παραδώσει στον βωμό της αμαρτίας, στο όνομα του νεοτερισμού, στην ιδέα του πάμε μπροστά, τότε θα έχουμε σβήσει από το μυαλό μας το παρελθόν μας.

Ένα παρελθόν με ότι περιέχει μέσα. Την ιστορία μας, τις αξίες μας, την πίστη μας, την καταγωγή μας, ακόμη και την πατρίδα μας για να μην πω και την μάνα μας και τον πότερα μας.

Και όλο αυτό θα συμβεί γιατί μείναμε απαθείς και δεν φροντίσαμε να αγωνιστούμε για την ψυχή μας και γιατί επιτρέψαμε να μας κάνουν πλύση εγκέφαλου. Και το φινάλε;  Φταίνε οι άλλοι και όχι εμείς.

 Κανείς δεν σκέφτεται πως αυτή ακριβώς η αρχή είναι η κυριότερη αιτία του θλιβερού φαινόμενου που παρατηρείται στην κοινωνία μας σήμερα.

Στη σημερινή κοινωνία, περισσότερο από κάθε άλλη προηγούμενη, έχει επικρατήσει μια νοοτροπία σε σχέση με τις αξίες της ζωής που είναι τελείως απαράδεκτη από χριστιανική άποψη. Ο κόσμος, αν προσέξετε, δίνει σήμερα αξία και σημασία στη σωματική εμφάνιση, στη μόρφωση, στην κοινωνική θέση, στην αφθονία υλικών αγαθών για καλοπέραση και στην απόλαυση. Αυτές είναι οι βασικές αξίες των ανθρώπων γενικά σήμερα κι’ αυτές πιέζεται να δεχτεί ο νέος στη ζωή του.

Και όλα αυτά επαναλαμβάνω πετύχανε γιατί ενδιαφερθήκαμε για όλα, εκτός από την ψυχή μας.

Όλοι γυμνάζονται για το σώμα τους ενώ για την ψυχή  που θέλει κι αυτή την δική της γυμναστική ούτε λόγος.

Προτίμησε να έχεις δύναμη περισσότερη στην ψυχή παρά στο σώμα. Στην αληθινή αγάπη, η ψυχή περιβάλλει το σώμα και όχι το σώμα την ψυχή. Τη στιγμή που η ανθρωπότητα έχασε την ψυχή ο κόσμος γέμισε ψυχολόγους. Το κάλλος της ψυχής είναι άξιο μεγαλύτερης τιμής από το κάλλος του σώματος. Δυστυχώς, υπάρχουν πλήθος σώματα, αλλά τόσο λίγες ψυχές. Όπως το σώμα έχει ανάγκη από υλική τροφή, έτσι και η ψυχή έχει ανάγκη από καθημερινή υπόμνηση και τροφή πνευματική. Οι άνθρωποι  κάνουν τα πάντα, τα πιο παράλογα, μόνο και μόνο για να αποφεύγουν μια ματιά στη δική τους ψυχή. Η ψυχή είναι δυνατή και σοφή κι όμορφη, κι ο σπόρος της θείας δύναμης είναι ακόμα μέσα μας. Είμαστε, Άγιοι, Ήρωες, φτάνει να το θέλουμε. Η γη μεταβάλλεται, αλλά η ψυχή και ο Θεός μένουν.

“Ος αν θέλη την ψυχήν αυτού σώσαι, απολέσει αυτήν. Ος δ’αν απολέση την ψυχήν αυτού ένεκεν εμού, ευρήσει αυτήν” [Ματθ. ιστ’24-25]

“Ος εάν ζητήση την ψυχήν αυτού σώσαι, απολέσει αυτήν, και ός εάν απολέση αυτήν, ζωγονήσει αυτήν” [Λουκ. ιζ’32-33]

“Οστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού, και ακολουθείτω μοι. Ος γαρ αν θέλη την ψυχήν αυτού σώσαι, απολέσει αυτήν. Ος δ’ αν αποτέλεση την ψυχήν αυτόύ ένεκεν εμού και του ευαγγελίου, ούτος σώσει αυτήν. Τι γαρ ωφελήσει άνθρωπον εάν κερδήση τον κόσμον όλον, και ζημιωθή την ψυχήν αυτού; Η τι δώσει άνθρωπος αντάλλαγμα της ψυχής αυτού;” [Μαρκ. η’ 34-37]

“Τι ωφελείται άνθρωπος εάν τον κόσμον όλον κερδήση, την δε ψυχήν αυτού ζημιωθή; Η τι δώσει άνθρωπος αντάλλαγμα της ψυχής αυτού;” [Ματθ. ιστ’26]

Ας μην ξεπουλήσουμε λοιπόν τόσο εύκολα την αιώνια ψυχή μας για λίγα χρόνια καλοπέρασης.

Ο ξεπεσμός της ηθικής, η άμβληση των συνειδήσεων, που είναι αποτέλεσμα της απομακρύνσεως των ανθρώπων από τον τρόπο ζωής που μας προτείνει ο Χριστός και η Εκκλησία,  η άνευ όρων παράδοση των Ελλήνων σε μία ζωή χωρίς Χριστό μας έφεραν στην σημερινή αυτή Εθνική αλλά και Υπαρξιακή κατάντια!

 

Όσο κι αν οι Κυβερνήσεις ψυχρά ξεπουλάνε χώρες και λαούς, ας μη ξεπουλήσουμε εμείς την ατομική και συλλογική ψυχή μας. Στο κάτω κάτω αυτή είναι η πραγματική Ελλάδα, η Ελλάδα των αγίων, των μαρτύρων, των φιλοσόφων, των ταπεινών γιγάντων.

Τι απομένει όταν η χώρα γίνεται βορά θηρίων -των μεγάλων του παγκόσμιου σκηνικού και των μικρών που φωλιάζουν μέσα στους ανθρώπους; Μόνη αναφαίρετη κληρονομιά το Αίμα του Θεού. Αν δεν το πάρουμε στα σοβαρά, τότε το νερό θα είναι πάντα γλυφό, τη γραφή μας θα τη σβήνει ο μπάτης, και ένα «λάθος» θα ματαιώνει την ύπαρξή μας.

ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ; ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟShare on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Pin on Pinterest
Pinterest

ΕΑΝ ΕΠΙΘΥΜΕΙΣ ΓΡΑΨΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΣΧΟΛΙΟ

Σχόλια