ΕΓΩ ΛΕΩ ΑΝ. ΕΣΥ ΤΙ ΛΕΣ;  ΕΝΑ ΕΡΩΤΗΜΑ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΥ.

Για έναν Χριστιανό, μια από τις πιο σημαντικές αρχές που πρέπει να ακολουθήσει για να πάρει μια απόφαση είναι η εξής.

Μην αρχίζεις να προσπαθείς να βρεις μια λογική λύση, ή να συζητάς την κατάσταση με άλλους,  προσευχήσου! Στον Θεό αρέσει όταν εμείς Του δείχνουμε λίγο σεβασμό. Προσευχή δεν είναι απλώς να πέφτεις στα γόνατά σου και λες τα ζητήματά σου, αλλά πιο σημαντικό ακόμα, να αφήνεις το Θεό να σου λέει αυτά που έχει να σου πει Αυτός. Αν το κάνεις αυτό, ο Θεός θα σου πει τι πρέπει να κάνεις.

 

Πολλοί Χριστιανοί σήμερα φαίνεται να ενδιαφέρονται περισσότερο στο να κάνουν το Θεό να ακούσει αυτά που έχουν να πουν αυτοί παρά να ακούσουν εκείνοι αυτά που έχει να πει ο Θεός. Προσπαθούν να περάσουν το δικό τους το πρόγραμμα στο Θεό και να Τον κάνουν να βάλει την υπογραφή Του σ’ αυτό. Το ερώτημα που θα πρέπει να θέσουν στον εαυτό τους δεν είναι, “Μπορώ να παρουσιάσω το πρόγραμμα μου στο Θεό για την υπογραφή Του;” ή ακόμα  “θα ήμουν πρόθυμος να ζητήσω από το Θεό να μου παρουσιάσει το πρόγραμμα Του για τη δική μου υπογραφή;” αλλά μάλλον, “θα ήμουν πρόθυμος να βάλω την υπογραφή μου σε μια λευκή κόλλα και να αφήσω το Θεό να τη συμπληρώσει χωρίς καν να γνωρίζω εγώ ποιο θα είναι το πρόγραμμα Του;”

 

Οι χριστιανοί έχουν πλάσει ο κάθε ένας ξεχωριστά έναν δικό του θεό.

Έναν θεό που να βολεύει το δικό του σκεπτικό. Πλέον ο χριστιανός δεν θέλει η δεν γνωρίζει να ζητά από Τον Θεό. Απαιτεί από τον Θεό. Δεν φτάνει ότι απαιτεί αλλά δεν θέλει να εφαρμόσει τους νομούς Του Θεού. Ενώ Τον έχουμε απαρνηθεί, και αυτό φαίνετε από τις πράξεις μας, έχουμε και απαίτηση να μας σώσει.

Οι Χριστιανοί πλέον  δεν βρίσκουν το χρόνο να μιλήσουν και  να ακούσουν τον Κύριο.

Άλλοι χριστιανοί λένε πως δεν τον ακούνε και δεν τον βλέπουν.

Εμμμ! Πώς να τον ακούσεις όταν δεν κάνεις ησυχία?

Εμμμμ! Πώς να τον δεις αφού δεν τον αναζητάς?

 

Ο μόνος τρόπος για να ακούσεις καθαρά από τον Κύριο είναι να ησυχάσεις εσύ ο ίδιος. Αν θέλεις πραγματικά να ακούσεις από τον Κύριο, Αυτός θα σου μιλήσει, συνήθως όμως Αυτός δεν ουρλιάζει. Αν ο Θεός φτάσει στο σημείο να σου φωνάζει δυνατά για να μπορέσει να ακουστεί πάνω από τη φασαρία σου, τότε πιθανόν είσαι σε δρόμο για προβλήματα. Γι’ αυτό μερικές φορές ο Θεός επιτρέπει να συμβούν ατυχήματα, ασθένειες ή πένθος σε μερικούς ανθρώπους. Θέλει να σταματήσουν για αρκετό χρόνο ώστε  να Τον ακούσουν. Σχεδόν η μόνη φορά που πολύς κόσμος σταματά τις πυρετώδεις του καθημερινές δραστηριότητες για αρκετή ώρα ώστε να σκεφτεί και να ακούσει τον Κύριο είναι κατά διάρκεια μιας κηδείας.

 

Οι περισσότεροι χριστιανοί ενώ πάνε στην εκκλησία δεν γνωρίζουν γιατί πάνε.

Οι περισσότεροι χριστιανοί πάνε στην εκκλησία και αντί  να ακούσουν και να μιλήσουν με τον Θεό, στήνουν το αυτί τους για να ακούνε τι λένε οι άλλοι και σχολιάζουν τους άλλους.

Αν θέλεις πραγματικά να ακούσεις από τον Κύριο, Αυτός θα σου μιλήσει. Όμως για να ακούσεις, πρέπει να μείνεις ήσυχος κάπου, κάπως, κάποια στιγμή, μόνος σου. Αυτός λέει, “Ησύχασε, και γνώρισε πως Εγώ είμαι Θεός”.

 

Όταν ησυχάζεις μπροστά στον Κύριο, αυτό δείχνει πως έχεις την πίστη ότι ο Θεός πρόκειται να χειριστεί την κατάσταση, ότι Αυτός πρόκειται να φροντίσει τα πράγματα. Δείχνει ότι εμπιστεύεσαι τον Κύριο. Αν δεν εμπιστεύεσαι, θα είσαι σε σύγχυση όλη την ώρα.

 

Δεν χρειάζεται πάντα να είσαι πεσμένος στα χέρια σου και στα γόνατά σου και να προσεύχεσαι παθιασμένα για να ακουστείς από το Θεό. Η προσευχή θα πρέπει να είναι κάτι που κάνεις την κάθε στιγμή, ανεξάρτητα από ότι άλλο κάνεις. Δεν μπορείς να περιμένεις πάντα μέχρι να τελειώσεις πρώτα το ένα ή το άλλο και μετά να προσευχηθείς. Μερικές φορές δεν μπορείς να βρεις ησυχία,  πρέπει να προσευχηθείς ενώ προχωράς. Είναι σαν να σκέφτεσαι όρθιος.

 

Για να Τον εμπιστευτείς και να Του μιλήσεις πρέπει πρώτα να Τον γνωρίσεις.

Πολλοί Χριστιανοί αρχίζουν να παίζουν με τα χαρίσματα του Θεού ή τα χαρίσματα του Πνεύματος και παραμελούν τον Ίδιο το Θεό! Είναι σαν τους γονείς που επιστρέφουν στο σπίτι με δώρα για τα παιδιά τους και τα παιδιά αρπάζουν τα δώρα, ξεχνάνε να καλωσορίσουν και να ευχαριστήσουν τους γονείς τους και αρχίζουν να παίζουν με τα παιχνίδια.

 

Ο κόσμος ότι κάνει το κάνει για τον τύπο και για το δήθεν. Δεν το κάνει με συνείδηση  και με ουσία.

Ο κόσμος  με τις πράξεις του έδιωξε τον Ιησού Χριστό και στην θέση Του έφερε τον διάβολο.

Ο κόσμος πάντα είναι βιαστικός! Αυτό είναι το σχέδιο του ίδιου του Διαβόλου: “Να αυξήσει τη ταχύτητα του κόσμου! Οτιδήποτε για να κάνει το κάθε τι να κινείται πιο γρήγορα.  Ο Θεός δεν επιτάχυνε τις εποχές ή τα χρόνια, ενώ ο άνθρωπος επιταχύνει τα πράγματα και το αποτέλεσμα είναι ο κόσμος να πηγαίνει προς μια κολασμένη καταστροφή!

 

Ο Θεός δημιούργησε τα πάντα «καλά λίαν» και γνωστοποίησε στον άνθρωπο τις προδιαγραφές της δημιουργίας, αλλά και τις συνέπειες της ενδεχόμενης αποστασίας του. Ο άνθρωπος όμως δεν εκτίμησε σωστά τα δεδομένα της δημιουργίας και τη σχέση του με τον Δημιουργό. Έτσι πλανήθηκε και χρησιμοποίησε τη δωρεά της ελευθερίας «αντιστρόφως ανάλογα», ως μάχαιρα κατά του ίδιου του εαυτού του.

Κι εδώ υπάρχει το μεγάλο ερώτημα.

 

Πιστεύουμε λοιπόν στον Εσταυρωμένο;  Συγχώρεσε με για το ερώτημα. Γιατί είναι το βασικότερο ερώτημα της ζωής μας. Είναι ερώτημα ζωής ή θανάτου. Μια ειλικρινής αυτοεξέταση θα μας έκανε ν’ ανησυχήσουμε για το αν πιστεύουμε στον Εσταυρωμένο. Αν πιστεύαμε!… Ξέρετε τί θα γινόταν αν πιστεύαμε στον Εσταυρωμένο;

Αν πιστεύαμε στον Εσταυρωμένο, θα είχαμε χαρά μεγάλη. Δεν είναι υπόθεση πένθους ο Εσταυρωμένος,  είναι υπόθεση χαράς. Αν κάποιος σου έπαιρνε ένα παλιό ρούχο, κουρελιασμένο, που ήταν για πέταμα, και σου έδινε δωρεάν τελείως ένα ολοκαίνουργιο, πεντακάθαρο και πολύτιμο ρούχο, δεν θα χαιρόσουν; Αυτό έκανε ο Χριστός. Πήρε την ανθρώπινη φύση, ντύθηκε το ρούχο, που εμείς το είχαμε ξευτελίσει, το είχαμε κάνει κουρέλι της αμαρτίας, και αυτή την ανθρώπινη φύση που προσέλαβε την έπλυνε μέσα στο πάναγνο αίμα του σταυρού και μας την έδωσε αστραφτερή, και  ολοκαίνουργια.

 

Αν πιστεύαμε στον Εσταυρωμένο, δεν θα τον ξανασταυρώναμε. Αν η αμαρτία μας ανέβασε το Χριστό στο Σταυρό, όταν ξανακάνουμε αμαρτία, κάνουμε πιο οδυνηρό το σταυρό του Χριστού. Τον ξανασταυρώνουμε. Ο Χριστός ξανασταυρώνεται με τις συνεχιζόμενες αμαρτίες των οπαδών του. Αν ξέραμε τί στοίχισε η αμαρτία, θα προσέχαμε να μη ξανασταυρώσουμε τον Κύριο μας.

 

Αν πιστεύαμε στο Σταυρό, θα πιστεύαμε και στην Ανάσταση. Ο Ιησούς Χριστός είναι τριπλή αγάπη. Σαρκωμένη – Σταυρωμένη – Αναστημένη Αγάπη! Όποιος πιστεύει στο Χριστό, έχει λύσει το μεγαλύτερο πρόβλημα, το πρόβλημα του θανάτου. Δε φοβάται το θάνατο. Πιστεύει στη Ζωή.

 

ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΠΙΣΤΕΨΕΙΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΣΕΙΣ.

ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΣΕΙΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥ ΜΙΛΗΣΕΙΣ.

ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΑΚΟΥΣΕΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥ ΜΙΛΗΣΕΙΣ.

ΓΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΜΙΛΗΣΕΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΤΟΙΜΟΣ  ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΑΚΟΥΣΕΙΣ.

ΤΙ ΛΕΣ; ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙΣ;

ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΜΑΣ
Please follow and like us:

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ. ΑΥΤΟ ΘΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ