ΕΙΣΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕΣ Η ΘΑ ΓΙΝΕΙΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ;

Μέσα σε μια κοινωνία που ωθεί τους ανθρώπους σωματικά και ψυχικά στα άκρα, η ανθρωπιά τείνει να εξαφανίζεται.

Τι συμβαίνει με τους ανθρώπους και κοιτούν περίεργα τους άλλους; Περπατούν και δεν χαμογελούν; Που πήγε η αγάπη και η καλοσύνη; Σε αυτές και πολλές άλλες ερωτήσεις κανείς αναρωτιέται αν το χαμόγελο και η ανθρωπιά που έβγαζε αυτό είναι ξεπερασμένο.

Μέσα στις πόλεις των γρήγορων ρυθμών, της αποξένωσης και του εγωισμού, γίνετε το φωτεινό παράδειγμα και γίνετε καλύτερος άνθρωπος προς τους γύρω σας με πολύ απλές κινήσεις.

Πείτε καλημέρα σε κάποιον που συναντάτε στο ασανσέρ.

Ανοίξτε την πόρτα σε κάποιον που δεν έχει στα χέρια του πράγματα.

Κάντε ένα κομπλιμέντο σε έναν συνάδερφο σας που οργανώνει κάτι.

Δώστε μια αγκαλιά

Δώστε σε κάποιον άστεγο μια κουβέρτα ή φαγητό.

Απολογηθείτε αν κάνατε κάτι άσχημο.

Στο τέλος της ημέρας, αναλογιστείτε τι κάνατε και επικεντρωθείτε στις στιγμές που ήρθατε σε επαφή με τον εαυτό σας και με τους γύρω σας.

Χαμογελάστε και πείτε ευχαριστώ.

Πριν γίνεις άγιος, γίνε άνθρωπος. Πες μια ζεστή καλημέρα στο διπλανό σου.

Μάθε να πίνεις ένα καφέ με τον άνθρωπό σου. Χαμογέλα στο γείτονα.

Δες την καινούργια μπάλα του παιδιού σου. Πες έναν έπαινο στην κορούλα σου

που γύρισε απ’ το σχολείο.

Δώσε ένα φιλί στη γυναίκα σου για το μουσακά και το σπυρωτό πιλάφι.

Χάιδεψε τον άντρα σου που έχει πονοκέφαλο απ’ τις σκοτούρες.

Δώσε κανά ψιλό στο φτωχό. Βάλε φαΐ στο πήλινο πιατάκι, για τα γατάκια της γειτονιάς που τρέμουν.

Άλλαξε κανάλι για χατίρι της. Κάνε πως δεν άκουσες τη γκρίνια του.

Κι όταν ξεχάσεις  το σφίξιμο  και το ¨στόχο¨ της αγιότητας, ίσως  και να την έχεις αγγίξει ήδη!..

Απ’ αυτά τα απλά, τα ¨χαζά¨, τα καθημερινά. Που δεν μυρίζουν και πολύ λιβάνι.

Μα σε πάνε στου Χριστού το λιμάνι. Καρφί. Άνευ διοδίων, τριωδίων, τετραδίων, βιβλίων κλπ..

Είναι αλήθεια, αγαπητοί μου εν Χριστώ αδελφοί, πως ζούμε σε δύσκολες εποχές, επιπλέον δε, κάποτε έρχονται σε όλους μας και οι δύσκολες στιγμές και οι απρόοπτες καταστάσεις. Τόσο απρόοπτες και δύσκολες, που πραγματικά τα χάνουμε, μας δημιουργείται η πεποίθηση πως δεν υπάρχει πουθενά φως και ο πειρασμός μας λέει πως δεν θα υπάρξει(!). Στ’ αλήθεια τι κάνουμε τότε;

Άλλοι απελπιζόμαστε και λέμε, πάει, χάθηκα!

Άλλοι τρέχουμε να βρούμε γνωστούς και φίλους εκλιπαρώντας τους για βοήθεια!

Άλλοι δεν το βάζουμε κάτω, γιατί πιστεύουμε στις δυνάμεις και τα προσόντα μας, οπότε και περιμένουμε από κει τη λύτρωση!

Άλλοι υπολογίζουμε σε υλικά πράγματα (χρήματα, κτήματα, εισοδήματα κ.λπ.)!

Άλλοι «ποντάρουμε» στις «μεγάλες δυνάμεις», ακόμη και στις …μαγικές!

Άλλοι καταφεύγουμε στους ειδικούς, τους τόσους ειδικούς που έχουμε για όλα σήμερα!

Ωστόσο υπάρχουν και κάποιοι άλλοι, οι οποίοι δεν ελπίζουν σε τίποτε απ’ όλα αυτά, τα μάταια, τα ανίσχυρα και τα φθαρτά, αλλά που; Μονάχα στον Πανάγαθο, Φιλάνθρωπο και Παντοδύναμο Θεό. Ναι, σ’ Αυτόν μονάχα! Οπότε και σ’ Αυτόν καταφεύγουν. Σ’ Αυτόν αφήνουν τη ζωή τους, την υγεία τους, την οικογένειά τους, το μέλλον τους, τα πάντα. Γι’ αυτό και με απόλυτη εμπιστοσύνη τους ακούει κανείς να λένε: «Έχει ο Θεός»! Και «θα δώσει ο Θεός»! Και πορεύονται ατάραχοι, γαλήνιοι, ήσυχοι …

 

Και τι … περίεργο!

Εκεί που η λογική έλεγε ότι θα καταποντιστούν όπου να ‘ναι, τελικά τίποτε δεν έγινε!

Εκεί που όλοι έβλεπαν το αδιέξοδο, έπεσαν παταγωδώς έξω ως και οι ειδικοί ακόμη!

Εκεί που περίμενε κανείς όλα να συντριβούν, στο τέλος συντρίφτηκαν όλες οι κακές καταστάσεις και όσοι τις υποκινούσαν!

Είσαι χριστιανός;  Πίστεψε και μίλα με τον Ιησού Χριστό και γίνε ο φάρος για να έρθουν κοντά Του και αυτοί που έχουν χάσει τον προσανατολισμό τους.

Δείτε την γαλήνη που έχει ο φάρος ακόμα και όταν κτυπάτε αλύπητα από τα μανιασμένα κύματα. Δεν φοβάται, δεν δειλιάζει, γιατί γνωρίζει ότι έχει βαθιά και γερά θεμέλια.

 

Έτσι λοιπόν και ο άνθρωπος του βιώνει την εν Χριστώ ζωή, μένει γαλήνιος ακόμα και μέσα στους πειρασμούς και τις δοκιμασίες, ακόμα και όταν τα μανιασμένα κύματα του πόνου και των πειρασμών τον κτυπούν. Μένει γαλήνιος γιατί έχει βαθιά και γερά θεμέλια. Έχει ταπείνωση, μετάνοια, πίστη και ελπίδα στον Θεό. Έχει νιώσει την αγάπη του Θεού στην ύπαρξή του και γι’ αυτό δεν φοβάται πλέον. Δεν φοβάται τίποτα, ακόμα και τον θάνατο.

Ο άνθρωπος του Θεού, είναι σαν έναν φάρο. Φωτίζει και καθοδηγεί τους χαμένους. Μένει αμετακίνητος απέναντι στην αμαρτία, μένει πράος, ήσυχος και ειρηνικός όταν τον κτυπήσουν πειρασμοί και δυσκολίες.

Η επίγεια ζωή μας είναι σαν την θάλασσα, γεμάτη εκπλήξεις. Άλλοτε ευχάριστες, άλλοτε δυσάρεστες.

Χωρίς Χριστό η ζωή μας δεν είναι τίποτα άλλα παρά μία βρώμικη σταγόνα μπροστά στον αιώνιο και απέραντο ωκεανό της Χάριτος που η εν Χριστώ ζωή προσφέρει στον άνθρωπο.

 

Είσαι χριστιανός; Γίνε φάρος για τους άλλους. Όχι με λόγια, όχι με υποδείξεις. Αλλά με την σιωπή σου, με την ταπείνωσή σου, με την συγχωρετικότητά σου, με την αγάπη σου, με την μετάνοιά σου, με την ζωή σου.

 

Είσαι χριστιανός; Γίνε φάρος… πάψε να φοβάσαι τα κύματα των πειρασμών, πάψε να απελπίζεσαι με τις πρώτες δυσκολίες. Έχεις οδηγό της ζωής σου τον Αρχηγό της Ζωής και του Θανάτου, έχεις Πατέρα που σε αγαπά, έχεις Θεό που έγινε Άνθρωπος για σένα, έχεις θεμελιωτή της πίστεώς του, τον Παράκλητο.

 

Είσαι χριστιανός; Μάλλον…είμαι χριστιανός;

ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΜΑΣ
ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ