Η ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΠΙΣΤΗΣ

αναρτήθηκε σε: ΩΦΕΛΙΜΑ | 0

 

 

Θα ήθελα να ξεκινήσω το κείμενο θέτοντας κάποια ερωτήματα.

Γιατί είσαι χριστιανός;  Με τη θέλησή σου έχεις γίνει χριστιανός η χωρίς νά τό θέλεις;

Συμμετέχεις στα μυστήρια της εκκλησίας η απλώς παρακολουθείς σαν θεατής;

Έχεις γνωρίσει την σημασία των μυστηρίων? Δηλαδή είσαι συνειδητοποιημένος χριστιανός;

Από πού καταλαβαίνεις ότι είσαι βαπτισμένος ;

 

Ήθελα, ειδικότερα σήμερα, την ημέρα αυτή να την αφιερώσουμε σε έναν αυτοέλεγχο, σε μια ειλικρινή κριτική, σε μια εξέταση του εαυτού μας. Εάν, δηλαδή, είμαστε αληθινοί και ανυπόκριτοι Χριστιανοί. Εάν έχουμε συλλάβει τα μηνύματα του Χριστού μας και, αν όχι, στη θεωρία μόνο, αλλά στην πράξη ζούμε την αγάπη και τη διακονία που Εκείνος δίδαξε και επισφράγισε με το αίμα Του επάνω εις τον σταυρόν, με τη θυσία Του. Να ρωτήσουμε τους εαυτούς μας αν πράγματι είμεθα γνήσιοι Χριστιανοί. Γιατί Χριστιανός δεν σημαίνει μόνον εκπλήρωση μερικών τύπων και λειτουργικών υποχρεώσεων, αλλά μια πορεία γεμάτη αγωνίες, γεμάτη αγώνες επάνω στα ίχνη και στον δρόμο που χάραξε ο ίδιος ο Κύριός μας, ο Θεός μας, ο Ιησούς Χριστός. Όπως, δηλαδή, Εκείνος διήλθε  ευεργετών, έτσι και το δικό μας πέρασμα από τη ζωή, από αυτή την πρόσκαιρη ζωή, πρέπει να είναι μια συνεχής έκφραση της αφοσιώσεως και της υπακοής μας εις τον θείο νόμο και της απεριόριστης, χωρίς υπολογισμούς και ιδιοτέλεια, αγάπης προς τους συνανθρώπους μας.

 

Βέβαια, δεν είναι εύκολος αυτός ο δρόμος. Έχει δυσκολίες πολλές, πάρα πολλές. Εμπόδια πολλά. Πάρα πολλά εμπόδια θα συναντήσουμε, άπειρα θα έλεγε κανείς. Άλλοτε από τις αδυναμίες μας και τις πτώσεις μας και άλλοτε από την κακία και τον βούρκο που υπάρχει γύρω μας, που υπάρχει στο περιβάλλον όπου ζούμε.

 

Ο συνειδητός Χριστιανός δεν παραδίδει ποτέ τα όπλα. Αγωνίζεται εναντίον του κακού. Αγωνίζεται εναντίον της αμαρτίας. Αγωνίζεται με τη φλογερή πίστη του. Αγωνίζεται με το ταπεινό του φρόνημα, με τη συμμετοχή του στα άγια μυστήρια της Εκκλησίας μας και ιδιαίτερα αγωνίζεται με την επίδραση της καλοσύνης του. Να είναι καλός. Παντού καλός. Σε οποιοδήποτε περιβάλλον και αν βρεθεί. Ο Χριστιανός δεν κάνει εξαίρεση και ποτέ δεν λέει ότι εδώ δεν θα μιλήσω, εδώ δεν θα κάνω εκείνο που θέλει ο Θεός. Παντού πρέπει να είναι έτοιμος να προσφέρει με την καλοσύνη του και με την αγάπη του, να προσφέρει με την πίστη του, να προσφέρει με τη ζωή του και το παράδειγμά του ολόκληρο τον Χριστιανισμό που έχει μέσα στην καρδιά του.

 

 

 

Δυστυχώς αδελφοί μου οι πιο πολλοί από μας, άλλος λιγότερο και άλλος περισσότερο μοιάζουμε στον υποκριτή τον Φαρισαίο. Πιστεύουμε ότι είμαστε καλοί άνθρωποι και καλοί χριστιανοί αλλά κάνουμε μεγάλο λάθος. Η πορεία μας στη ζωή μας, όπως αυτή αποκαλύπτεται μέσα στην οικογένειά μας, και στον εργασιακό χώρο και στο κοινωνικό περιβάλλον, είναι απορία που ικανοποιεί τα πάθη, και δεν είναι πορεία για την κάθαρση, για τον αγιασμό, για την θέωση, για τη σωτηρία.

Όσο μας ξέρει ο σύντροφος της ζωής μας, δεν μας ξέρει κανένας άλλος. Και καμιά φορά όσο μας ξέρουν τα παιδιά μας, και όσο μας ξέρουν συνεργάτες, υφιστάμενοι και προϊστάμενοι, και τόσοι άλλοι, που γνωρίζουν και βλέπουν τα στραβά μας και τα λάθη μας και τις κακίες μας, τόσο καλά ώστε να ’μαστε εμείς τυφλοί και να μη τις βλέπουμε.

Μας παρασέρνουν πότε το ένα πάθος και πότε το άλλο, και έτσι λοιπόν αντί να προσφέρουμε την ταπείνωση και την πραότητα που ζητάει ο Θεός από μας, εμείς προσφέρουμε αγριότητα, θυμό, νεύρα, αντιλογία, αντιρρήσεις, και χαλάμε την ειρήνη του σπιτιού μας. Και ξεχνάμε αυτό που μας είπε ο Πανάγιος Θεός «μάθετε απ’ εμού, ότι πράος ειμί και ταπεινός τη καρδία και ευρήσετε ανάπαυσιν ταις ψυχαίς ημών». Δεν έχουμε ειρήνη μέσα μας. Δεν έχουμε ανάπαυση. Δεν έχουμε γαλήνη.

Το να τηρούμε πέντε δέκα εντολές και να νομίζουμε ότι είμαστε κάτι επειδή πηγαίνουμε στην Εκκλησία, δεν λέει πολλά πράγματα. Πρέπει να έχουμε αληθινή μετάνοια, και να την διδάσκουμε και έμπρακτα στους άλλους. Και την αληθινή μετάνοια δεν την βλέπω ούτε στον εαυτόν μου, αλλά ούτε και στους περισσοτέρους απ’ αυτούς που έρχονται να εξομολογηθούν.

 

Θα κλείσω το κείμενο λέγοντας τα εξής:

Η Ορθοδοξία δεν είναι φιλοσοφία, ιδεολογία, η κάποια θρησκεία.

 

Ο Ορθόδοξος Χριστιανισμός είναι ο Ίδιος ο Χριστός. Αυτός είναι ο δρόμος, η αλήθεια, και το φώς.  Δεν αρκεί να είναι καλός άνθρωπος ο Ορθόδοξος Χριστιανός. Χρειάζεται λήψη Αγίου Πνεύματος για να σωθεί ο άνθρωπος. Είναι αδύνατον να σωθεί ο άνθρωπος χωρίς την βοήθεια του Χριστού και του Αγίου Πνεύματος. Επομένως, ο ορθόδοξος χριστιανός προσπαθεί να γεμίσει με Άγιο Πνεύμα, και γεμίζει με Άγιο Πνεύμα αν καθαριστεί από την αμαρτία, απαλλαγεί από τη φιλαυτία και ελευθερωθεί από την υπερηφάνεια.

 

Επομένως, για να απαλλαγεί απ’τα πάθη και τις αμαρτίες και να λάβει το Άγιο Πνεύμα, πολεμάει πρακτικά τα πάθη του με εγκράτεια, πραότητα, ταπεινοφροσύνη και υπομονή, και χρησιμοποιεί την νοερά προσευχή για κοινωνία με τον Χριστό και βαθύτερη σχέση μαζί του χωρίς να βασίζεται σε κάποιες πεποιθήσεις ή ψυχρές φιλοσοφικές η ηθικές αλήθειες.

 

Ούτε είναι ο Χριστιανισμός κάποιο βιβλίο και ούτε καν   η Αγία Γραφή. Ο Θεός ενσαρκώθηκε για να τον αγαπήσουμε και να τον καταλάβουμε. Αν ήταν αλλιώς, θα έστελνε μια Αγία Γραφή και δεν θα χρειάζονταν να έρθει ο Ίδιος.

 

Χωρίς πραγματική ταπείνωση, και υπακοή στις εντολές το Ιησού Χριστού και οδηγίες των Άγιων Πατέρων της Ορθόδοξης Εκκλησίας, η νοερά προσευχή  μπορεί να γίνει καταστρεπτικός αντί ωφέλιμος.

 

 

Η Ορθόδοξη Πίστη διακρίνεται από άλλες χριστιανικές ομάδες, διότι στόχος της είναι η πραγματική ταπεινότητα επειδή η ταπεινότητα είναι η «μητέρα όλων των αρετών», όπως, η αντίθετή της, η υπερηφάνεια είναι «η αιτία όλων των παθών».

 

 

 

 

Εξ άλλου, Ο ίδιος Ο Ιησούς μας ζήτησε να μάθουμε ότι είναι πράος και ταπεινός στη καρδιά του και πρέπει να τον μιμηθούμε για να βρούμε ανάπαυση στις ψυχές μας και να σωθούμε. (Ματθ. 11,29). Μόνο ένα τέτοιο άτομο θα εισέλθει στη βασιλεία του Κυρίου.(Ματθ 25,14 έως 23, Λκ 19,17). Ο αληθινά ταπεινός άνθρωπος είναι αυτός που, ομολογώντας τις αμαρτίες του, γίνεται πιστός στα λίγα, και κάνοντας κάτι τέτοιο, υπερυψώνεται από τον Κύριο και του εμπιστεύεται περισσότερα.

Αγαπητοί μου αδελφοί, μόνον όταν θα επικρατήσουν οι σωτήριες αλήθειες του Ιερού Ευαγγελίου θα γίνει ομορφότερη η ψυχή μας και καλύτερος ο κόσμος. Όχι οι τύποι των φαρισαίων και των σκοταδιστών, αλλά στη ζωή μας να έχουμε τα παραδείγματα των αγίων και των μεγάλων αναμορφωτών. Όχι οι τυραννίες των παθών και των αντίχριστων κοσμοθεωριών. Μη διαβάζουμε αυτά και μην υπακούμε σε αυτά, αλλά ως πρότυπο να έχουμε την αλήθεια του Χριστού, που ελευθερώνει τις ψυχές μας, και ως πρότυπο την αγάπη Του, που ανυψώνει ολόκληρη την ανθρωπότητα. Όσοι πιστέψουν.

 

Σήμερα είμαστε συγκεντρωμένοι και αδελφωμένοι επάνω σε αυτό τον γραφικό λόφο. Ας δώσουμε όλοι μας την υπόσχεση και ας πάρουμε τη σωτήρια απόφαση να γίνουμε καλύτεροι και συνειδητότεροι Χριστιανοί. Να γίνουμε σωστοί και αληθινοί. Να γίνουμε άδολοι και ανυπόκριτοι. Γεμάτοι καλοσύνη, γεμάτοι αρετή.

 

Φρονώ πως αυτή η υπόσχεση και διαβεβαίωση, αν δοθεί και τηρηθεί, θα είναι το μεγάλο πνευματικό και ανυπολόγιστο κέρδος. Κέρδος μέγα, που εύχομαι μέσα από την καρδιά μου σε όλους να αξιωθούμε να γίνουμε κληρονόμοι της ουρανίου βασιλείας, να αγωνιστούμε εδώ το υπόλοιπο της ζωής μας, όσο θα μας αφήσει ο Θεός, να αγωνιστούμε για τη δόξα Του και για τη σωτηρία της ψυχής μας.

 

Εύχομαι και πάλι μέσα από την καρδιά μου, αμήν, αμήν, αμήν».

ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΜΑΣ
Please follow and like us:

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ. ΑΥΤΟ ΘΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ