Η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΚΑΛΗΜΕΡΑ

Η ζωή μας σηκώνει το αλφαβητάρι του σταυρού μας, μαθαίνουμε την πνευματική ΑλφαΒήτα στο φως της ημέρας και την κάνουμε επανάληψη στον Θεό. Ξεχάσαμε την Καλημέρα και ασπαστήκαμε την Καληνύχτα, ξημέρωσε η ημέρα στο χαμογελό σου, ανέτειλε ο ήλιος στα διψασμένα μάτια σου, ένας τέτοιος Ήλιος είναι ο Χριστός, κάνει την πίκρα, σιροπιαστό γλυκό στα ροζιασμένα χέρια της μάννας, μετουσιώνει την καρβουνιασμένη καρδιά σε λαμπαδιασμένη φλόγα απαράμιλλης Πίστης.

 

Πίστη είναι τα πρωινά του Θεού, σμιλεύουμε το αμετανόητο Άλφα και αθλούμαστε βασανιστικά μέχρι το μετανοημένο Ωμέγα, η ζωή μας σηκώνει το αλφαβητάρι του σταυρού μας, μαθαίνουμε την πνευματική ΑλφαΒήτα στο φως της ημέρας και την κάνουμε επανάληψη στον Θεό μέσ’ την σιγαλιά της νύχτας, μεγαλωμένα παιδιά που δεν σταμάτησαν ποτέ να κάνουν αταξίες, τρέχουν, κλαίγοντας στην αγκαλιά της Μάννας Παναγιάς να βρουν στοργή και στα χέρια του Πατρός Θεού να πάρουν την συγχώρεση, απλό είναι το μετερίζι της αναβαίνουσας ζωής μας, το γεμίσαμε λίρες και τζιβαέρια σαν υπερφορτωμένη λατέρνα, χορεύουμε στις μουσικές νότες μιας ασταμάτητης βιωτικής μανιβέλας, κι αν κουραζόμαστε, δεν σταματάμε, άλλος πια διαχειρίζεται τους ρυθμούς της ζωής μας, όταν πάψουμε τον χορό στο σεντόνι του Καραγκιόζη, τότε ίσως μπορέσουμε αληθινά ελεύθεροι, να εναρμονιστούμε στωικά με τις μουσικές των αγγέλων, ν’ ακούσουμε ανεκλάλητα ταξιαρχικούς ψιθύρους την ώρα που η κατάνυξη εξυψώνεται στα άστρα, να σηκωθούμε όρθιοι στο πείσμα των ανέμων, εκπληκτικά όμορφη γυναίκα η Πίστη, την θαυμάζεις ιδεοδώς στην απροσμέτρητη θωριά της, προσέχεις, μην κακοπάθει έστω και για λίγο, είναι άλλωστε τόσο εύθραυστη, συνάμα όμως και τόσο δυνατή, που χάσκεις τ’ όνειρο της αέναης απόκτησής της..

 

Η Πίστη δεν είναι ζωγραφισμένη στα ντουβάρια και στα βιτρώ των εκκλησιών, δεν εικονίζεται στα καλογυαλισμένα μάρμαρα και στους χρυσαφένιους πολυέλεους, πολύ περισότερο δεν τά’ χει καλά με την χλίδα και τον πλούτο, κουρνιάζει ησύχως σε καταπονημένους γεωργούς των αρετών, στους αγαθούς βιοπαλαιστές της μυστηριακής ζωής, αυτούς, που οι άνθρωποι αποκαλούν ανοήτως λαλημένους και τα βράδυα λιώνει σαν ταμένη, λαμπριάτικη λαμπάδα μπρος στο πρωτότυπο της χάρτινης εικόνας, για να γίνει ουρανός στην γη και Παράδεισος στον κόσμο.

Στην κάθε ημέρα καλούμαστε να δώσουμε την αξία που της πρέπει.

Όσο καταβεβλημένοι καί άν νιώθουμε υπάρχει τρόπος, γιά νά «φτιάξουμε» τή διάθεσή μας. Η κάθε μέρα που ξημερώνει  είναι ευλογημένη από τό Θεό, ανήκει στό Θεό, άς ξεκινήσουμε, λοιπόν, νά μπούμε μέσα σ΄αυτή. Προχωρείς αυτή τή μέρα σάν αγγελιοφόρος τού Θεού. Όποιον συναντάς, τόν συναντάς μέ τόν τρόπο τού Θεού. Βρίσκεσαι εκεί γιά νά είσαι η παρουσία τού Κυρίου καί Θεού, η παρουσία τού Χριστού, η παρουσία τού Αγίου Πνεύματος, η παρουσία τού Ευαγγελίου. Αυτό είναι τό καθήκον σου αυτή τή συγκεκριμένη μέρα.

Κάθε μέρα νά σκεφτόμαστε ότι Κάποιος πρίν από 2000 χρόνια σταυρώθηκε γιά μάς. Σού δίνει τήν αίσθηση ότι κάποιος σέ αγαπά πάρα πολύ. Άν ηρεμήσει η ψυχή σου καί ταπεινωθεί, έστω καί στό παρά πέντε, θά φανερωθεί καί θά σέ βοηθήσει ο Χριστός.

 

Όσο γιά τή μέρα πού αρχίζει, άν αποδεχτείς ότι είναι ευλογημένη από τό Θεό, διαλεγμένη από τό ίδιο Του τό χέρι, τότε κάθε πρόσωπο πού συναντάς είναι δώρο τού Θεού, κάθε περίσταση πού θά συναντήσεις είναι δώρο τού Θεού, έστω καί άν είναι πικρή ή γλυκιά, άν σού αρέσει ή δέν σού αρέσει. Είναι δώρο τού Θεού σέ σένα καί άν τό πάρεις μ΄αυτό τόν τρόπο, τότε μπορείς νά αντιμετωπίσεις οποιαδήποτε κατάσταση. Νά τήν δεχτείς μέ τήν ετοιμότητα ότι μπορεί νά σού συμβεί οτιδήποτε ευχάριστο ή δυσάρεστο.

Σας εύχομαι να έχετε μια  χαρούμενη και ευλογημένη ημερα να έχετε αγαπημένες ψυχές, γεμάτη, χαμόγελα, αγάπη και φως.

ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΜΑΣ
ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ