ΠΑΤΕΡ ΘΕΟΦΙΛΟΣ:Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ

αναρτήθηκε σε: ΩΦΕΛΙΜΑ | 0

Ήταν κάποτε μια γριούλα που αφού γέρασε αρκετά αποφάσισε πως καλύτερα θα ήταν για την ίδια, να μπει σε κέντρο φροντίδας ηλικιωμένων ατόμων. Έτσι ετοίμασε μια μικρή βαλίτσα και με ένα ταξί πήγε. Η νοσοκόμα που γνώριζε για την άφιξη της, την πλησίασε και της είπε:

-Ελάτε παρακαλώ να σας δείξω το δωμάτιο σας πριν το ετοιμάσουμε.

-Μα δεν χρειάζεται να το δω. Ετοιμάστε το, απάντησε η γριούλα.

-Μα έχετε επιλογή ανάμεσα σε 3 είδη αν θέλετε να τα δείτε και να διαλέξετε πιο από όλα σας αρέσει πιο πολύ.

-Δεν χρειάζεται καλή μου, επανάλαβε η γριούλα. Δεν χρειάζεται να το δω, μου αρέσει ήδη.

-Μα πως? Ξαναρώτησε η νοσοκόμα. Αφού δεν το είδατε.

-Δεν χρειάζεται να το δω. Έχω ήδη αποφασίσει ότι μου αρέσει, απάντησε με ένα ζεστό χαμόγελο ζωγραφισμένο στο γλυκό αλλά γερασμένο προσωπάκι της.

Τότε η νοσοκόμα της έδειξε το ένα απ τα 3 δωμάτια και την συνόδεψε μέχρι εκεί. Η γριούλα την ευχαρίστησε και η νοσοκόμα την ρώτησε ξανά με κάποιο δισταγμό.

-Είστε σίγουρα εντάξει; Τώρα που το είδατε συνεχίζετε να πιστεύετε ότι αυτό σας αρέσει; Χωρίς να δείτε και τις άλλες δύο επιλογές;

-Μα φυσικά. Πολλά πράγματα στη ζωή κορίτσι μου, της απάντησε η γριούλα, δεν θέλουν πολύ σκέψη. Είναι θέμα απόφασης και αγάπης. Αποφάσισα ότι θα το αγαπώ χωρίς να μπω στην διαδικασία να διαλέξω ανάμεσα σε άλλα. Σάμπως μια γυναίκα άμα γεννήσει το παιδί της, όσο άσχημο και αν είναι δεν θα το αγαπάει; Άσε που δεν θα το δει ποτέ άσχημο. Είναι θέμα απόφασης και αγάπης.

Ας μην γελιόμαστε: τίποτα δεν είναι εύκολο και όλα είναι στο χέρι μας. Μα κυρίως, όλα είναι θέμα νου. Ο νους που αποφασίζει -και πρέπει να αποφασίζει- να ευτυχήσει, αντί να επιλέξει τον εύκολο δρόμο του παράπονου και της εγκατάλειψης.

Μην εγκαταλείπετε την ελπίδα, την προσπάθεια, την αισιοδοξία και την απλότητα. Διότι τελικά, αυτή η παραγκωνισμένη απλότητα, στην σκέψη και στις επιλογές, είναι η χαμένη δίδυμη αδελφή της ΕΥΤΥΧΙΑΣ.

 ΤΟ ΗΛΙΟΤΡΟΠΙΟ ΚΑΙ Η ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥ

 

Τό ηλιοτρόπιο είναι ένα φυτό, πού πολύ µοιάζει µέ τόν ήλιο στό σχήµα και στήν µορφή. Από τήν ανατολή του εως τήν δύση τόν παρακολουθεί στό ταξίδι του, στρέφοντας πρός αυτόν τά χρυσοκίτρινα πέταλά του.

 

Τό βράδυ µαζεύεται στόν εαυτό του και τό πρωί χαρούµενο τόν χαιρετά. Δέν θέλει νά ανήκει σέ κανένα άλλον, παρά µόνο στόν ήλιο! Γι’ αυτό τόν παρακολουθεί πιστά όχι µόνο όταν είναι ορατός και λαµπερός, αλλά και όταν τά µαύρα σύννεφα τόν κρύβουν και δέν φαίνεται! Σάν νά διαθέτει  µιά µυστική διαίσθηση, ξέρει κατά που τραβά ό βασιλιάς αυτός του ουρανού …

 

Ό Ρώσος αγιος Επίσκοπος Ίωάννης Μαξίµοβιτς  σέ ένα πεντάτοµο βιβλίο του, αφιερωμένο στό θέµα αυτό επισηµαίνει ότι τό ηλιοτρόπιο µπορεί νά αποτελέσει ένα υπόδειγμα γιά τόν άνθρωπο. Όπως τό χαριτωµένο αυτό φυτό ακολουθεί πιστά τήν τροχιά του ήλιου, έτσι και ό άνθρωπος πρέπει νά ακολουθεί τό θέληµα του Θεού, σε όλη τήν διάρκεια της ζωής του, χωρίς παρέκκλιση. «Χριστιανέ -γράφει- πρόσεξέ το αυτό τό φυτό. Ακόµη και στίς συννεφιασμένες ηµέρες παρακολουθεί τόν ήλιο.

 

Έτσι και σύ όταν τά σκοτεινά σύννεφα των θλίψεων αποκρύψουν πρός στιγµή τό θείο πρόσωπό Του, νά είσαι ταυτισµένος µε τό άγιο θέληµά Του». Καί καταλήγει όµορφα: «Ότι θέλει ό Θεός νά τό θέλεις και σύ. Καί ότι εσύ θέλεις νά τό θέλει και ό Θεός»! …

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΜΙΑΣ ΜΑΝΑΣ: «ΕΙΜΑΙ ΜΗΤΕΡΑ ΕΝΟΣ ΙΕΡΕΩΣ»

 

Η παρακάτω επιστολή γράφθηκε την επομένη της χειροτονίας ενός νέου κληρικού από τη μητέρα του, και απευθύνεται προς μία παιδική της φίλη.

 

« Αγαπητή μου φίλη,

Ευλογημένο και δοξασμένο το όνομα του Θεού! Είμαι μητέρα ενός ιερέως.

Σε σένα προ τριάντα ετών είχα γράψει, όταν ο Θεός μου χάρισε αυτό το παιδί. Θυμάμαι ότι ήμουνα τρελή από χαρά. Γεμάτη ευτυχία. Το αισθανόμουνα να ζει κοντά μου, άπλωνε τα χέρια του και το άγγιζα στην κούνια του, σαν για να βεβαιωθώ, ότι το κατέχω πραγματικά.

Ω, πόση είναι η διαφορά μεταξύ της χαράς εκείνης και αυτής που πλημμυρίζει σήμερα την ψυχή μου από ένα καινούργιο αίσθημα! Είμαι σήμερα η μητέρα ενός ιερέως!

Αυτά τα χέρια που μικρούτσικα τα γέμιζα φιλιά εδώ και τριάντα χρόνια, αυτά τα χέρια είναι αφιερωμένα, αυτά τα δάκτυλα ήγγισαν τον Θεόν!

Αυτή η διάνοια που έλαβε από μένα το φως και στην οποία έδειξα τον σκοπό της ζωής, αναπτύχθηκε και ποτίστηκε από την αλήθεια, πέρασε κατά πολύ τη δική μου με τη μελέτη και τη θ. Χάρη και είναι τώρα Αφιερωμένη.

Αυτό το σώμα που περιποιήθηκα, προφύλαξα, που με έκανε να περάσω ολόκληρες νύχτες χύνοντας τόσα δάκρυα, όταν η ασθένεια το διεκδικούσε, αυτό το σώμα μεγάλωσε και είναι τώρα αφιερωμένο. Υπηρέτης της ψυχής ενός ιερέα. Το σώμα αυτό θα υποβάλλεται σε μύριους κόπους, για να ανορθώσει τους αμαρτωλούς, να διδάξει τους αγνοούντες, να οδηγεί προς τον Κύριο κάθε πλάσμα που Τον ζητεί.

Αυτή η καρδιά, ω, αυτή η αγνή καρδιά, που δεν θέλησε να εγγίσει παρά μόνο την καρδιά της μητέρας του, η καρδιά που έτρεμε σε κάθε επίγεια επαφή, είναι τώρα αφιερωμένη. Η αγάπη που εκχυλίζει από αυτήν, λέγεται φιλανθρωπία. Ω, το γνωρίζω εγώ το παιδί μου. Ξέρω τι θησαυρούς κρύβει μέσα του. Αυτή η αυτοσυγκέντρωση θα του είναι ένα πρόχωμα εναντίον του κόσμου της αμαρτίας. Αλλ’ όταν ο Θεός του στείλει μια ψυχή αποκαμωμένη, ταραγμένη ή απελπισμένη, πόσο θα ξέρει να κάνει χρήση των λόγων εκείνων που αναφέρουν και κάνουν γνωστό τον θησαυρό του θείου ελέους!

Ναι ,θα κάνει καλό το παιδί μου. Θα είναι όπως η θεϊκή καρδιά, όλος ευσπλαχνία και αγάπη προς όλους.

Αληθινά, είμαι η μητέρα ενός ιερέως!

Πως θα σου περιγράψω την χθεσινή τέλεση του ιερού Μυστηρίου της χειροτονίας! Ήμουνα εκεί. Μπροστά. Έβλεπα το παιδί μου να στέκεται όρθιο, να κλίνει το κεφάλι του, να γονατίζει μπροστά στην Αγία Τράπεζα, να σηκώνεται συντετριμμένο μετά την επίθεση των χειρών του Επισκόπου στο κεφάλι του. Άκουσα και ΄ γω κλαίγοντας τα λόγια: « Η θ. Χάρις η τα ασθενή θεραπεύουσα και τα ελλείποντα αναπληρούσα, προχειρίζεται τον …». Άκουσα το όνομα του. Άκουσα, άκουσα, άκουσα τα φτερουγίσματα των αγγέλων που ευχών έλθει εκεί. Ω, το παιδί μου ιερεύς! Αδυνατώ να σου περιγράψω τα συναισθήματα της στιγμής εκείνης. Ήταν η έκσταση μιας χριστιανής μητέρας.

Έλεγα: Σ’ ευχαριστώ Χριστέ μου. Σ’ ευχαριστώ. Μέχρι τώρα ήταν δικό μου. Εγώ κατέβαλα κάθε προσπάθεια για την μόρφωση της ψυχής του. Τώρα δεν είναι πλέον δικός μου, είναι αποκλειστικά δικός Σου. Κύριε Σου ανήκει. Διαφύλαξε τον από κάθε κακό και την αμαρτία. Είναι το άλας της γης, προφύλαξε τον από την ηθική σήψη. Κύριε μου, Σε αγαπώ και τον αγαπώ. Γέμισε τον με τις δωρεές του Παναγίου Πνεύματος. Τον σέβομαι και τον ευλαβούμαι, είναι ο ιερεύς Σου!

Ειρήνη ανέκφραστη είχε πλημμυρίσει την ψυχή μου. Τα μάτια μου είχαν γεμίσει από δάκρυα, από δάκρυα χαράς, αγάπης και ευγνωμοσύνης. Είχα στη ζωή μου πολλές καλές μέρες. Αυτή όμως, χωρίς άλλο, ήταν η ωραιότερη, και οι επίγειες σκέψεις δεν είχαν καμία πλέον θέση σ’ αυτή. Αλλά δεν μπορώ να συνεχίσω την επιστολή, τα δάκρυα μου μουσκεύουν το χαρτί, είναι δάκρυα ευτυχίας».

ΠΟΣΟ ΚΟΣΤΙΖΕΙ ΕΝΑ ΘΑΥΜΑ;

Ένα κοριτσάκι, πήρε τόν κουμπαρά του κι άδειασε το περιεχόμενο. Μέτρησε τρείς φορές τά κέρματά του, για να μήν κάνει κανένα λάθος. Ήταν ένα δολάριο καί11 σέντς. Πήρε τά κέρματα και πήγε στο φαρμακείο της γειτονιάς. Ο φαρμακοποιός, εκείνη τήν στιγμή, μιλούσε με ένα καλοντυμένο κύριο και δέν πρόσεξε τήν μικρή. Το κοριτσάκι έκανε κάποιο θόρυβο με τά πόδια του, αλλά τίποτε. Τότε πήρε ένα από τά κέρματά της καίτό χτύπησε πάνω στο γραφείο του.

– Τί θέλεις; τήν ρωτά κάπως εκνευρισμένος εκείνος. Δεν βλέπεις, ότι μιλώ με τόν αδελφό μου, πού έχω χρόνια να τόν δώ;

Τότε η μικρή του είπε.  Θέλω να σού μιλήσω για τόν αδελφό μου, πού είναι πολύ άρρωστος, και θέλω  να αγοράσω ένα θαύμα! Συγγνώμη, τής απάντησε αυτός, αλλά δέν πουλάμε θαύματα. Ξέρετε, είπε το κοριτσάκι, ο αδελφός μου έχει κάτι στο κεφάλι του, πού μεγαλώνει, κι ο μπαμπάς μου λέει ότι μόνο ένα θαύμα θα μάς σώσει. Λοιπόν, ποσό κάνει ένα θαύμα για να το αγοράσω; Έχω χρήματα. Ο αδελφός του φαρμακοποιού, πού παρακολουθούσε με ενδιαφέρον την συζήτηση, ρώτησε τήν μικρή τί είδους θαύμα χρειαζόταν ο αδελφός της.

Δέν ξέρω, του απάντησε με μάτια βουρκωμένα. Εκείνο πού ξέρω είναι, ότι χρειάζεται εγχείρηση και ο μπαμπάς δέν έχει τά χρήματα. Γι αυτό, θέλω να πληρώσω εγώ, με τά δικά μου χρήματα.

 

Στήν ερώτηση του καλοντυμένου κυρίου, πόσα λεπτά έχει, η μικρή του απάντησε: «Ένα δολάριο καί11 σέντς, κι άν χρειασθούν και άλλα θα τά βρώ».

Τί σύμπτωση, χαμογέλασε ο καλοντυμένος κύριος. Είναι το ακριβές αντίτιμο για ένα θαύμα, για ένα μικρό αδελφό. Ένα δολάριο καί11 σέντς!

Πήρε τά λεπτά, έπιασε τήν μικρή απο το χεράκι, και τής είπε: «Πάμε μαζί στο σπίτι σου για να δώτόν αδελφό σου και τούς γονείς σου και να κάνουμε το θαύμα».

 

Ο καλοντυμένος κύριος ήταν ο Κάρτον Άρσμποργκ, ο γνωστός νευροχειρουργός. Η εγχείρηση έγινε με επιτυχία και ο μικρός αδελφός επέστρεψε στο σπίτι του υγιής.

Η εγχείρηση ήταν ένα αληθινό θαύμα, ψιθύρισε η μαμά. Απορώ πόσο θα κόστισε. Η  μικρούλα χαμογέλασε. Ήξερε ακριβώς πόσο κοστίζει ένα θαύμα: «ένα δολάριο καί11 σέντς, σύν τήν πίστη ενός μικρού παιδιού».

ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΜΑΣ
ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ. ΑΥΤΟ ΘΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ