Η ΚΟΥΡΑΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

 

Ο κόσμος που ζούμε είναι ένα εξαντλητικό μέρος. Είναι άχαρος. Απαιτεί τεράστιες προσπάθειες και έχει ελάχιστες ανταμοιβές. Είστε κουρασμένοι απλά και μόνο, επειδή ζείτε μέσα σε αυτόν. Είστε κουρασμένοι με το να αγαπάτε πάρα πολύ, να νοιάζεστε πάρα πολύ και να δίνετε πάρα πολλά σε έναν κόσμο που δεν ανταποδίδει ποτέ. Έχετε κουραστεί να επενδύετε συνεχώς σε αβέβαια αποτελέσματα. Έχετε κουραστεί από την αβεβαιότητα. Έχετε κουραστεί από το γκρίζο.

 

Το ξέρω ότι δεν ήσασταν πάντα έτσι. Κάποτε υπήρξατε γεμάτοι ελπίδα και αγνοί. Όταν η αισιοδοξία υπερτερούσε του κυνισμού και είχατε ατελείωτα αποθέματα του εαυτού σας για να δώσετε. Ξέρω, ότι σπάσατε σιγά σιγά σε πολλά μικρά κομμάτια. Μια πληγωμένη καρδιά από την μια, μια υπόσχεση που δεν κρατήθηκε από την άλλη. Ξέρω, ότι ο κόσμος δεν ήταν ευγενικός μαζί σου και οι φορές που έχασες ήταν περισσότερες από αυτές που κέρδισες. Ξέρω, ότι δεν έχεις την έμπνευση για να προσπαθήσεις ξανά. Το ξέρω.

 

Η αλήθεια είναι, ότι όλοι είμαστε κουρασμένοι. Από μια ηλικία και μετά, δεν είμαστε τίποτα παραπάνω από ένας στρατός από πληγωμένες καρδιές και ψυχές που πονούν, που ψάχνουν απεγνωσμένα για ικανοποίηση και ολοκλήρωση. Θέλουμε περισσότερα, αλλά είμαστε πολύ κουρασμένοι για να τα ζητήσουμε. Έχουμε σιχαθεί το πού είμαστε, αλλά και πολύ φοβισμένοι για να ξεκινήσουμε από την αρχή. Πρέπει να πάρουμε ρίσκα, αλλά φοβόμαστε ότι θα καταρρεύσουν όλα γύρω μας. Μετά από όλα αυτά, δεν είμαστε σίγουροι πόσες φορές θα έχουμε την δύναμη να ξεκινήσουμε πάλι από την αρχή.

Είμαστε κουρασμένοι γιατί δοθήκαμε.  Δε δινόμαστε όμως απλώς για να δοθούμε. Αναζητάμε ανθρώπους που δε μας προκαλούν πόνο, δεν έρχονται μόνο να πάρουν από εμάς, αλλά να δώσουν απλόχερα και σιχαινόμαστε τους ανασφαλείς. Περνώντας από διάφορες φάσεις αντιλαμβανόμαστε ότι οι ανασφαλείς είναι η χειρότερη κατηγορία ανθρώπων, γιατί πάντα σε μειώνουν με σκοπό να φαίνονται εκείνοι κυρίαρχοι. Πώς μπορεί ν’ αγαπήσει ένας τέτοιος άνθρωπος, όταν δεν αγαπά γιατί πραγματικά το αισθάνεται, αλλά γιατί θέλει να τον εκθειάζουν;

 

 

Όλοι πιστεύουμε ότι είμαστε μόνοι μας στην εξάντληση. Αλλά η αλήθεια είναι ότι έχουμε βαρεθεί ο ένας τον άλλον, έχουμε βαρεθεί τα παιχνίδια που παίζουμε και τα ψέματα που λέμε και την αβεβαιότητα που δημιουργούμε ο ένας στον άλλον. Δεν θέλουμε να παίξουμε τον ρόλο του κακού, αλλά ούτε θέλουμε να είμαστε οι ανόητοι. Οπότε, οι άμυνές μας ενισχύονται. Κατά συνέπεια, παίζουμε τον ρόλο που απεχθανόμαστε, γιατί δεν είμαστε σίγουροι για τις επιλογές που μας έχουν απομείνει.

 

Ξέρω πόσο αδύνατο φαντάζει το να συνεχίζεις να προσπαθείς και να δίνεις, όταν η κούραση πηγάζει από την ψυχή σου. Ξέρω ότι τα ιδανικά που κάποτε είχες τώρα φαίνονται παρωχημένα και χωρίς ελπίδα. Ωστόσο, υπάρχει κάτι που εύχομαι, αν είσαι ένα βήμα πριν τα παρατήσεις, κάνε μια ακόμα προσπάθεια, γεμάτη συναίσθημα.

 

Όλοι είμαστε πιο ανθεκτικοί από όσο πιστεύουμε και αυτό είναι μια αναμφισβήτητη αλήθεια. Υπάρχει πάντα περισσότερη αγάπη από όση μπορούμε να δώσουμε, περισσότερη ελπίδα από όση μπορούμε να πιστέψουμε και περισσότερο πάθος από όσο μπορούμε να απελευθερώσουμε. Απλά, δεν προχωράμε αρκετά παρακάτω για να δούμε τις πράξεις μας αυτές να ανταμείβονται. Θέλουμε άμεσα αποτελέσματα και όταν δεν τα βλέπουμε, παραιτούμαστε. Αφήνουμε την εξάντληση να μας σταματήσει. Απογοητευόμαστε από έλλειψη ανατροφοδότησης και υποθέτουμε ότι πρέπει να αφήσουμε όλη μας την προσπάθεια να πάει χαμένη.

 

Οι περισσότερες ψυχές είναι πληγωμένες. Αυτές τις ψυχές σέβομαι. Ξέρεις γιατί?

Γιατί οι πληγωμένοι άνθρωποι αγαπούν βαθιά, ξέρεις γιατί; Γιατί αντιμετωπίζουν την αγάπη σαν κάτι δυσεύρετο και της δίνουν την αξία που θα έπρεπε να έχει, εκείνη του υπέρτατου συναισθήματος. Εκτιμούν τα απλά, τα μικρά, τα καθημερινά και δε δίνουν σημασία στην υλική αποτίμηση του έρωτα. Δίνουν χωρίς να περιμένουν αντάλλαγμα και χαίρονται όταν βλέπουν τη χαρά στα μάτια των ανθρώπων που αγαπούν.

Οι πληγωμένοι άνθρωποι έχουν μάθει ν’ αγαπούν με αλήθεια και βάθος. Έχουν ξεχαρβαλώσει τόσο την ψυχή τους, δίνοντας κομμάτια της σε ανθρώπους που δεν τα άξιζαν, που σ’ αυτούς που τα αξίζουν τα δίνουν όλα. Η αγάπη για εκείνους είναι λύτρωση και αποτελεί την ύψιστη μορφή ευτυχίας.

 

Οι πληγωμένοι άνθρωποι έχουν σημάδια απ’ τις μάχες που έδωσαν χωρίς να βγουν νικητές. Δεν πτοήθηκαν όμως και συνέχισαν να παλεύουν για ένα μερτικό ευτυχίας. Γιατί βαθιά μέσα τους πιστεύουν στην αληθινή αγάπη, σε εκείνη που αξίζει σε κάθε ψυχή που έχει υποφέρει και σε εκείνους που δεν έπαψαν ποτέ να δίνουν το είναι τους σ’ όποιον αγάπησαν με την ψυχή τους.

Οι πληγές στην ψυχή φέρνουν κούραση γι αυτό  όταν είστε κουρασμένοι, πηγαίνετε πιο αργά. Προχωρήστε σιωπηλά. Προχωρήστε δειλά. Αλλά, μην σταματήσετε. Νιώθετε κουρασμένοι γιατί έτσι πρέπει να νιώσετε. Είστε κουρασμένοι γιατί προσπαθείτε να κάνετε μια αλλαγή. Είστε κουρασμένοι για όλους τους σωστούς λόγους και αυτό είναι μια ένδειξη για να συνεχίσετε. Είστε κουρασμένοι επειδή ωριμάζετε. Και κάποια στιγμή, αυτή η ωρίμανση θα δώσει την θέση της στην αναζωογόνηση που τόσο χρειάζεστε.”

 

ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΜΑΣ
Please follow and like us:

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ. ΑΥΤΟ ΘΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ