Η ΠΙΟ ΔΥΣΚΟΛΗ ΛΕΞΗ. Η ΛΕΞΗ ΓΙΑ ΔΥΝΑΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ

Ο Θεός θέλει να κατανοήσουμε την σωτηρία. Ο Θεός θέλει να είμαστε βέβαιοι ότι είμαστε σωσμένοι.

Όλοι έχουμε αμαρτήσει. Όλοι έχουμε κάνει πράξεις που είναι δυσάρεστες στον Θεό. Εξαιτίας των αμαρτιών μας αξίζουμε να τιμωρηθούμε με την αιώνια απομάκρυνση από τον Θεό.  Ο Ιησούς πέθανε στο σταυρό για να πληρώσει την ποινή για τις αμαρτίες μας . Ο Ιησούς πέθανε αντί για μας, λαμβάνοντας την τιμωρία που εμείς αξίζαμε. Η ανάστασή του είναι απόδειξη ότι ο θάνατος του Ιησού ήταν αρκετός να εξοφλήσει για τις αμαρτίες μας.

Εμείς όμως θέλουμε  να ξοφλήσουμε το χρέος για τις δικές μας αμαρτίες;

Μας αφήνει ο εγωισμός μας να μετανοήσουμε  και να ζητήσουμε μια συγγνώμη;

Γιατί να μην αναπολήσουμε τα ποικίλα «συγνώμη»  της ιστορίας;  Το «συγνώμη» που ποτέ δεν είπαν ο Αδάμ και η Εύα. Το «συγνώμη» που ποτέ δεν κατόρθωσε από τα πολλά φιλιά του πατέρα να αρθρώσει ο άσωτος υιός. Το «συγνώμη» που ποτέ δεν είπε ο Ιούδας. Το «συγνώμη» που είπε ο Πέτρος και έλαβε τα κλειδιά του «παραδείσου». Το «συγνώμη» του ληστού πάνω στο Σταυρό, με το οποίο ως άρχοντας εισήλθε στη Βασιλεία του Θεού. Το «συγνώμη» που είπε ο εκατόνταρχος κάτω από το Σταυρό και έγινε ο Άγιος Λογγίνος. Τα δακρύβρεχτα «συγνώμη» των εμπόνων εξομολογήσεων. Τα αμέτρητα ανείπωτα «συγνώμη»! Και ο Θεός ενσκύπτει, καρτερεί, ανέκαθεν και ολοταχώς αδιαλείπτως συγχωρεί.

Περιμένει ο Θεός το «συγνώμη» του ανθρώπου, την αποδοχή της «σχέσης». Διότι μόνο εν «σχέση» αληθεύουμε. Πρώτα με τους ανθρώπους και έπειτα με τον Θεό. Για να ζητήσει ο άνθρωπος συγγνώμη από τον Θεό πρώτα πρέπει να  ζητήσει συγγνώμη ο άνθρωπος από τον άνθρωπο. Έτσι βιώνουμε τη μεγαλύτερη ανάπαυση της ζωής μας, συναντώντας ξανά τον Θεό εν αγάπη. Κι ας είναι δύσκολη, τελικά,  η λέξη «συγνώμη»!

<<Δύο πουλάκια πάνω σε ένα σύρμα κουβεντιάζουν. Το ένα λέει στο άλλο:

Γιατί οι άνθρωποι που περπατούν κάτω από εμάς είναι τόσο ανήσυχοι και δυστυχισμένοι; Το άλλο πουλάκι απάντησε: Φαίνεται δεν θα έχουν Θεό όπως εμείς,

για να τους φροντίζει.>>

Το να έχεις καλές σχέσεις με τους ανθρώπους και να τα πηγαίνεις καλά μαζί τους είναι πολύ σημαντικό για μία ευτυχισμένη ζωή. Πολλοί νιώθουν απομονωμένοι και υποφέρουν, επειδή δεν καταφέρνουν να ενταχθούν στο κοινωνικό σύνολο και αισθάνονται πως ούτε καν ανήκουν σ’αυτό. Οι άνθρωποι αυτοί υποφέρουν από ψυχικό πόνο και από το συναίσθημα της απόρριψης.

Υπάρχουν όμως άλλοι, οι οποίοι καταφέρνουν να είναι αποδεκτοί από το περιβάλλον τους και να έχουν επιτυχημένες σχέσεις με τους ανθρώπους γύρω τους. Το μυστικό είναι ότι αγαπούν τους ανθρώπους. Αυτοί θα δεχτούν εκείνον που απορρίπτουν οι άλλοι. Επομένως, για να έχεις καλές σχέσεις με τους συγγενείς και τους φίλους, θα πρέπει εσύ πρώτος να τους αγαπήσεις και να τους φέρεσαι καλά.

Για να έχεις σωστές σχέσεις με άλλους, η λέξη κλειδί είναι η αγάπη. Η αληθινή αγάπη και όχι  η υποκριτική και η αγάπη του συμφέροντος.

Για να το νιώσει  αυτό το συναίσθημα ο άνθρωπος πρώτα  θα πρέπει να γνωρίσει ποιος είναι ο Ιησούς Χριστός.

Ο Ιησούς Χριστός είναι, ο Υιός του Θεού, ο Λόγος του Θεού,ο Αμνός του Θεού, ο αίρων την αμαρτία του κόσμου ,  ο Αρχηγός της σωτηρίας, ο Αρχηγός της ζωής,η κεφαλή του σώματος της εκκλησίας, η Κεφαλή κάθε αρχής και εξουσίας, ο Επίσκοπος των ψυχών μας, ο Μέγας Αρχιερέας.

Είναι ο μόνος Κύριος, ο μόνος Διδάσκαλος, ο μόνος Σωτήρας. Είναι ο Καλός Ποιμένας των προβάτων, είναι ο Φίλος των μαθητών Του και ο Αδελφός τους .

Ο Ιησούς Χριστός είναι όλα τα παραπάνω και πολύ περισσότερα. Αν θέλεις να γευτείς όλες αυτές τις ιδιότητές Του, και να γίνει και δικός σου προσωπικός Σωτήρας, Κύριος σου, Διδάσκαλος σου, Καλός Ποιμένας σου, Φίλος σου και Αδελφός σου, κάνε μία απλή προσευχή και ζήτησε Του το.

Οφείλουμε μια μεγάλη συγγνώμη στον Θεό και πρώτος εγώ. Αυτή την δύσκολη λέξη και είναι δύσκολη γιατί είναι για ανθρώπους που έχουν ψυχή αγάπης και την ψυχή αγάπης την έχει αυτός που αγαπά και πιστεύει στον Ιησού Χριστό και όχι ο άνθρωπος που επέλεξε να ανήκει στον διάβολο.

Οφείλω μια συγνώμη στο Θεό για όσα μου χάρισε και δεν τα χάρηκα. Για εκείνα που μου έδωσε και δεν τα πήρα. Μα κι γι αυτά που μου ζήτησε και δεν του έδωσα. Πάνω από όλα θέλω να κλάψω στην αγκαλιά Του, για όλες εκείνες τις μέρες που δεν έζησα και απλά επιβίωσα.

Να πω συγνώμη για όσα σε αγαπώ δεν είπα, σε αγκαλιές που δεν έδωσα, σε πόρτες που έκλεισα, σε τηλέφωνα που δεν σήκωσα, σε μάτια που δεν αντίκρισα, σε φιλιά που δεν σαρκώθηκαν και σε προσευχές που δεν ειπώθηκαν.

Τέλος να πω, ότι εάν βρήκες έναν άνθρωπο να σε νιώσει, να σε καταλάβει, να σε αγαπήσει, κράτα τον, κι ας είναι στην άλλη άκρη της γης. Φτάνει που τον βρήκες. Δεν θα σου τύχει πολλές φορές στην ζωή. Και να θυμάσαι, ότι στα δώρα λες ευχαριστώ κι ας μην τα ξετυλίξεις ποτέ.

ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΜΑΣ
ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ