Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

αναρτήθηκε σε: ΘΕΙΑ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ | 0

 

Εγκατέλειψες τον εαυτό σου. Θέλησες να εγκαταλειφτείς. Αυτό είναι ολέθριο λάθος.

Στον κόσμο μπορείς να επιζήσεις μόνο αν είσαι πολεμιστής.  Αρκεί να γνωρίζεις ποιος είναι ο εχθρός σου. Ο πολεμιστής βλέπει τα πάντα με σεβασμό και δεν προσβάλει τίποτε. Ο πολεμιστής δεν εγκαταλείπει τον εαυτό του σε τίποτα.

Όταν ένας άνθρωπος αποφασίζει να ακολουθήσει το μονοπάτι του πολεμιστή, συνειδητοποιεί πως έχει αφήσει πίσω του για πάντα την συνηθισμένη ζωή. Οι συνήθειες του καθημερινού κόσμου δεν τον προφυλάσσουν πια και δεν τον ενδιαφέρουν.

Ότι πρέπει να μάθει κανείς πρέπει να το μάθει ακολουθώντας το δυσκολότερο μονοπάτι.

Ο άνθρωπος πορεύεται προ της γνώση όπως στον πόλεμο, με αδιάσπαστη εγρήγορση, με φόβο, με σεβασμό και απόλυτη αυτοπεποίθεση.

Η μεγαλύτερη ελευθερία που μπορεί να βιώσει ο άνθρωπος είναι να μην φοβάται τον θάνατο. Και είναι λογικό αφού πως μπορεί να είναι ελεύθερος και ευτυχισμένος ο φοβισμένος. Ηττημένος στην ζητά αξία έχει να νικήσεις μια μάχη; Ηττημένος από τον εαυτό σου, τι αξία έχει να νικήσεις οποιοδήποτε  αντίπαλο. Ο πόνος θα έρθει, όσο περισσότερο προετοιμασμένος είσαι τόσο αξιοπρεπέστερα θα τον αντιμετωπίσεις.

Η ζωή του ανθρώπου είναι ο σκοπός, όχι η μάχη,. Ζώντας ξεκάθαρα και ενάρετα ,χωρίς καμία προσφυγή σε κακία και αδικία, θα  πολεμήσεις αποτελεσματικά.

Για όσους από εσάς έχετε επιλέξει να «πολεμάτε» να θυμάστε πως δεν μπορούν να σας κατανοήσουν όλοι. Δεν καταλαβαίνουν  ότι κάποια πράγματα δεν γίνονται για αμοιβή η’ για κάποιον παρόμοιο λόγο αλλά είναι τρόπος ζωής. Επειδή εκτιμάμε την ζωή μας είμαστε αυτό που είμαστε και δεν γίνεται να αλλάξουμε. Έτσι είμαστε και το κάνουμε για μας και μόνο για εμάς.

Ο εύκολος δρόμος.

Ο εύκολος δρόμος είναι αυτός ο οποίος περιλαμβάνει πολύ γκρίνια και αδιαφορία για ότι συμβαίνει. Πόσοι από εμάς δεν έχουμε πει κάποια στιγμή στην ζωή μας ότι δεν μας καταλαβαίνουν, ότι δεν μας αγαπούν και ότι είμαστε άτυχοι σε ότι αφορά την επιλογή της/του συντρόφου; Πόσοι από εμάς δεν έχουμε φτάσει στο σημείο να αδιαφορούμε για την σχέση μας ή για το ότι δεν έχουμε σχέση; Ο εύκολος δρόμος περιλαμβάνει αμαρτία, γκρίνια και αδιαφορία αλλά για να γλυτώσουμε από την κούραση που προκαλεί η σκληρή δουλειά για τη σχέση, τον προτιμούμε.Αξίζει όμως να ζήσουμε το υπόλοιπο της ζωής μας μέσα στην αμαρτία στην γκρίνια, την μεμψιμοιρία, την δυστυχία απλά και μόνο για να μην κουραστούμε δουλεύοντας για το καλύτερο που μπορούμε να έχουμε; Όχι δεν αξίζει.

Όλοι αξίζουμε και μπορούμε να έχουμε υγιείς ανθρώπινες σχέσεις.

 

Όλοι αξίζουμε και μπορούμε να δίνουμε και να παίρνουμε αγάπη, επικοινωνία, κατανόηση, αποδοχή, σεβασμό, ασφάλεια, ενδιαφέρον και ότι άλλο ο καθένας και η καθεμία από εμάς έχει ανάγκη για να είναι ευτυχισμένος/η και να εξελιχθεί ως άνθρωπος.

Ο δύσκολος δρόμος. Ο δρόμος του πολεμιστή.

Ο δρόμος της ζωής είναι δρόμος του σταυρού. Ο δρόμος του σταυρού είναι δρόμος αυταπάρνησης και θυσίας. Ο Χριστός θεληματικά οδηγείται στον  Σταυρό. Ο δρόμος του σταυρού είναι επιλογή του καθενός. Ο Χριστός ζητάει από εμάς να απαρνηθούμε τον εαυτό μας καθημερινώς, να νεκρώνουμε τις αμαρτωλές μας επιθυμίες και να Τον ακολουθήσουμε στον δρόμο του Σταυρού. Ο Χριστός πέθανε για χάρη μας, αφήνοντας σε μας το παράδειγμα να ακολουθήσουμε βαδίζοντας  στα ίχνη Του (Β’ Πέτρ. 2,21). Μοιάζει ο δρόμος του Χριστού με ένα στενό μονοπάτι που όμως αποτελεί την μόνη διέξοδο.

 

Στην διαδρομή της ζωής μας συνεχώς βαδίζουμε από μία κατάσταση σε μία άλλη, από μία ηλικία σε μία άλλη, από μία δοκιμασία σε μία άλλη. Συχνά έρχονται καταστάσεις οδυνηρές που μας πληγώνουν και μας αφήνουν τραύματα και πληγές. Σε αυτό μοιάζουμε με τον διαβάτη της παραβολής του καλού Σαμαρείτη που καθώς κατέβαινε από την Ιερουσαλήμ στην Ιεριχώ έπεσε στα χέρια ληστών που τον λήστεψαν, τον χτύπησαν και τον παράτησαν στην μέση του δρόμου, πληγωμένο και απογυμνωμένο. Και εμείς πολλές φορές αισθανόμαστε να έχουμε πέσει θύματα της αμαρτίας και της κακίας των ανθρώπων που μας πληγώνουν, μας απελπίζουν, μας τραυματίζουν. Τότε , στα αδιέξοδα της ζωής μας έρχεται ο Χριστός ως άλλος καλός Σαμαρείτης να σκύψει με ενδιαφέρον πάνω μας, να δέσει τις πληγές της ψυχής μας και να περιποιηθεί με στοργή τα τραύματα που μας έχει προξενήσει η αμαρτία.

Ο άνθρωπος προτιμά να διαλέγει τον πιο ομαλό δρόμο, έναν δρόμο χωρίς εμπόδια, έστω κι αν οδηγεί στο βάραθρο.

Ο σωστός δρόμος είναι ο ανήφορος. Κάλλιο γλύστρα στο δρόμο το δικό σου παρά στο δρόμο του άλλου να ‘σαι ορθός. Πάρε το δρόμο που είναι αντίθετος από τον συνηθισμένο και σχεδόν πάντα θα κάνεις καλά. Μου έμαθαν πως ο δρόμος της προόδου δεν είναι ούτε γρήγορος ούτε εύκολος. Δεν γίνεται να κρατήσουμε ένα δαυλό για να φωτίσουμε το δρόμο κάποιου άλλου, χωρίς να φωτίσουμε και τον δικό μας. Μην ρωτάς το Θεό για το δρόμο προς τον ουρανό. Θα σου δείξει τον πιο δύσκολο.

Αδερφέ μου, στη ζωή μας υπάρχουν πολλοί δρόμοι για να επιλέξουμε να βαδίσουμε, αλλά μόνο ένας οδηγεί στον παράδεισο! Είναι ο δρόμος που χάραξε ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός!

Ένας δρόμος δύσκολος, μα για τον πιο όμορφο προορισμό, που την ομορφιά του, ούτε να φανταστούμε δεν μπορούμε!

Αυτόν το δρόμο τον ακολουθεί όποιος θέλει.  Κι ενώ ο Θεός θα ήθελε όλη η ανθρωπότητα να τον επιλέξει, παρόλα αυτά δεν αναγκάζει κανέναν να τον ακολουθήσει γιατί σέβεται την ατομική ελευθερία του καθενός.

 

Μην παραιτείσαι απ’ τη διαδικασία εξέλιξης της ζωής. Αν είσαι χρηστοήθης γίνε πολέμιος των αχρείων που καταδυναστεύουν την κοινωνία. Αντιστάσου με όλη τη δύναμη σου σ’ αυτή την αχρειότητα. Τουλάχιστον δε θα πεθάνεις δίχως να έχεις κάνει κάτι για τους αδελφούς σου. Θα τους αφήσεις ένα παράδειγμα για να το ακολουθήσουν.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Εάν επιθυμείς μπορείς από κάτω μπορείς  να γράψεις το δικό σου σχόλιο αλλά και ονόματα που θέλεις να διαβάζονται κατά την ώρα της προσκομιδής.

ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΜΑΣ
ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ