Η ΖΩΗ ΧΩΡΙΣ ΧΡΙΣΤΟ ΚΑΤΑΝΤΑ ΒΙΟΣ ΑΒΙΩΤΟΣ

Ο κάθε άνθρωπος, κάποια στιγμή της ζωής του θα βρεθεί μπροστά σε ένα σταυροδρόμι. Κρίσιμο σταυροδρόμι, όπου θα κληθεί να επιλέξει τον ένα απ’ τους δύο δρόμους. Ή τον ευρύχωρο δρόμο της αμαρτίας, ο οποίος δεν χρειάζεται κανέναν απολύτως κόπο, αφού άλλωστε είναι κατηφορικός (που όμως οδηγεί μετά βεβαιότητος στην καταστροφή), ή θα επιλέξει συνειδητά τον δύσκολο και ανηφορικό δρόμο της τελικής νίκης. Μάλλον το κακοτράχαλο μονοπάτι, που φυσικά μπροστά βαδίζει ο ίδιος ο Κύριος και που μας κρατά από το χέρι, οδηγώντας μας στη Βασιλεία Του!

Η αλήθεια είναι ότι  η οδός είναι ανηφορική και δύσκολη. Ποιος είπε όμως ότι μέσα στους κόπους και μέσα στις θυσίες, απουσιάζει η ομορφιά και λείπει η ευτυχία;

Ο Σταυρός του Χριστού μας διδάσκει μια μεγάλη αλήθεια. Ότι η χριστιανική ζωή δεν είναι εύκολη. Ότι κρύβει διωγμό. Απόρριψη. Κόπο και λύπη κατά κόσμο.

Η μεγαλύτερη αλήθεια που έχει ειπωθεί ποτέ είναι φυσικά η αλήθεια που ήρθε και είπε ο Ιησούς Χριστός, ότι δηλαδή, αυτός ο κόσμος είναι ψεύτικος και ότι πρέπει να φύγουμε και να πάμε στην βασιλεία Του που είναι στους Ουρανούς.

Όταν λες την αλήθεια στην αρχή θα σε πούνε γραφικό και μετά επικίνδυνο και μετά θα θέλουν να σε ξεπαστρέψουν. Στην ουσία διαλέγεις στρατόπεδο. Θα είσαι με το Χριστό ή με τον διάβολο;

Όταν είσαι με το Χριστό, τότε αυτόματα είσαι σε κόντρα με το κατεστημένο και ο κόσμος θα σε μισήσει, γιατί θα είσαι διαφορετικός. Θα πολεμηθείς άγρια και θα σε χλευάσουν, ακόμα κι αν δεν  πεις κάτι, μόνο με τον τρόπο  που θα ζεις και θα υπάρχεις μέσα στον κόσμο και για τη συμπεριφορά, που ορίζει ο Χριστός, δεν θα σε χωνεύουν.

Ας αφήσουμε όμως το τι λένε οι άλλοι και να δούμε εμείς τι κάνουμε.

Εμείς θέλουμε να είμαστε Χριστιανοί χωρίς Χριστό, δηλαδή χωρίς θλίψη πνευματική, χωρίς να σηκώνουμε τον σκληρό σταυρό, αλλά να περπατάμε στον πλατύ δρόμο. Αυτοί οι ψεύτικοι χριστιανοί, σαν τους μιλά κανένας για σκληρή και στερημένη ζωή, για θυσία, για άσκηση, λένε πως αυτά δεν τα θέλει ο Χριστός, και πως αυτά είναι παρακαμώματα.

Όποιος αγαπά τον Χριστό και το Ευαγγέλιο του, αγαπά το πράγμα που αξίζει να αγαπηθεί πιο πολύ απ’ όλα. Μέσα στον Χριστό υπάρχει η αγάπη, η ταπείνωση, ο πόνος, η πραότητα, η πνευματική θλίψη και η πνευματική χαρά που είναι και οι δυο γλυκές όταν γίνονται στο όνομα του Χριστού.

Ζωή χωρίς Χριστό δεν είναι ζωή. Πάει, τελείωσε. Αν δε βλέπεις το Χριστό σε όλα σου τα έργα και τις σκέψεις, είσαι χωρίς Χριστό.

Ζωή χωρίς Χριστό δεν αντέχεται. Δεν παλεύεται με τίποτα. Ζωή χωρίς Χριστό σημαίνει πως μετά το θάνατο, χάνεσαι.

Άμα νιώσεις το χάδι το θεϊκό μέσα σου, πείθεσαι. Μαλακώνει η ψυχή. Γαληνεύει η καρδιά. Ζωή με το Χριστό σημαίνει πως θα έχεις τη δυνατότητα να σβήσεις τους λεκέδες της ψυχής σου και να λάμψεις με αιώνιες προοπτικές.

Ζωή με το Χριστό σημαίνει πως δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Ζωή με το Χριστό σημαίνει μετοχή στην αθανασία, στο γλυκό ολοκληρωτικό δόσιμο και δέσιμο μαζί του. Ζωή με το Χριστό σημαίνει ζεστή αγκαλιά σε όλους τους γύρω σου ανθρώπους. Σημαίνει πράγματα που ούτε στα πιο τρελά σου όνειρα δεν έχεις φανταστεί.

Ο Χριστός δεν θέλει μοιρολάτρες δεν θέλει κακομοίρηδες , θέλει μαχητές. Η Έξοδος απ’ τον κόσμο αυτό για όποιον θέλει να την πετύχει και να γυρίσει πίσω στον πραγματικό κόσμο προβλέπει μεγάλο αγώνα από εμάς , από τον κάθε έναν από εμάς.

Ο Χριστός μάλιστα ξεκαθαρίζει στο Κατά Ιωάννην ευαγγέλιο Ιω. 15,5 χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν.

Χωρίς εμένα, λέει ο Χριστός, κανείς δεν μπορεί να κάνει τίποτα. Κάθε δύναμη και κάθε εξουσία εκπορεύεται από Εκείνον. Εμείς τίποτα δεν μπορούμε να κάνουμε από μόνοι μας και ακριβώς αυτό, το να δεχτεί και να συνειδητοποιήσει κάποιος ότι καμία εξουσία δεν έχει, λέγεται ταπείνωση.

Άρα, αφού μόνοι μας δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα απολύτως, πώς εμείς θα δώσουμε αγώνα για να βγούμε από εδώ μέσα ; Εμείς το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να επιλέγουμε.

ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ Η ΤΟ ΨΕΜΑ ;

ΤΗΝ ΑΠΑΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΑΥΤΟΥ  Η ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΑΥΤΟ;

ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ Η ΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟ;

Ο Χριστός δεν μας επαναπαύει ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΛΕΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ. Δεν μας χαϊδεύει τα αυτιά γιατί μας αγαπάει και μας θέλει κοντά Του. Δεν μας λέει όλα είναι καλά.

Ο Ιησούς Χριστός, ήρθε και έρχεται και είναι συνεχώς μαζί μας και ανάμεσα μας, για να μας καλέσει όλους στην  Μετάνοια και στην Σωτηρία, δίδοντας  μας την δυνατότητα να έχουμε την Ευλογία της Ουρανίου Κληρονομίας Του. Θα πρέπει να μάθουμε στην ζωή μας να λέμε το «Κύριε Ελέησον» και να αναγνωρίζουμε το ποιος είναι ο αληθινός Κύριος και ο Δημιουργός των πάντων. Έρχονται συνεχώς πολλοί αφελείς, οι οποίοι τυφλωμένοι από τα πάθη και τις αδυναμίες τους και γεμάτοι εγωισμό και έπαρσή, και διαλαλούν ότι δεν υπάρχει Θεός και ότι όλα επάνω στον κόσμο είναι τυχαία, με αποτέλεσμα  αυτά τα μηνύματα, να εισέρχονται στα παιδιά μας, στις οικογένειες μας, στις κοινωνίες μας, έχοντας ως αποτέλεσμα την αύξηση των εγκλημάτων και των ανομιών των ανθρώπων, καθώς επίσης  και την  ισοπέδωση των ιδανικών και των αξιών του καθενός. Η Πίστη για την ζωή του ανθρώπου είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο, γιατί  αυτός που πιστεύει ειλικρινά,  μπορεί να ζει μέσα στο πλήρωμα της δημιουργίας. Η ζωή του ανθρώπου δεν πρέπει να είναι ένα πείραμα, αλλά ένα γεγονός δυναμικό και μία πορεία, η οποία συνεχίζεται και μετά τον θάνατο, τον οποίο κατήργησε ο Κύριος με τον δικό Του θάνατο.

Τον Ιησού Χριστό και ότι γράψαμε παραπάνω οι περισσότεροι άνθρωποι προσπαθούν να τα  εκδηλώσουν  και να τα κατανοήσουν με το μυαλό. Αυτό δεν γίνεται. Αυτό δεν γίνεται γιατί μόνο η καρδιά τα κατανοεί.

Για  να κατανοήσει η καρδιά τον Ιησού Χριστό  αυτό θα το πετύχει ο άνθρωπος μόνο εάν καταφέρει να ελευθερωθεί.

Μέσα μας κατοικεί ένα θηρίο, ένας βασανιστής. Είναι ο παλιός εαυτός μας. Αν δεν τον απορρίψουμε, δεν τον νικήσουμε, δεν θα ελευθερωθούμε.

Θα είμαστε πάντα αιχμάλωτοι του διαβόλου και αυτό γίνεται  από δική μας επιλογή και όχι με την βία.

Τα λόγια του θεού είναι για να τα ζούμε, όχι μόνο για να τα κηρύττουμε. Οι υποσχέσεις του Θεού είναι για να τις πιστεύουμε, όχι για να τις αναλύουμε. Τα έργα του Κυρίου για να τα μιμούμαστε, όχι για να τα αναλύουμε.

Αναρωτηθήκαμε ποτέ από πού ερχόμαστε και που πάμε;

Ερχόμαστε από μία σκοτεινή άβυσσο. Καταλήγουμε σε μία σκοτεινή άβυσσο. Το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή. Με την γέννηση μας , αρχίζει και η επιστροφή, ταυτόχρονα το ξεκίνημα και ο γυρισμός. Κάθε στιγμή πεθαίνουμε.  Σκοπός της ζωής είναι ο θάνατος. Ναι, αυτή είναι η αλήθεια. Είτε μας αρέσει είτε όχι.  Η παρουσία μας στην εδώ ζωή είναι εφήμερη και κανένας δεν γνωρίζει το χρονικό διάστημα που θα μείνουμε σε αυτήν την ζωή. Με την γέννηση μας, αρχίζει και η προσπάθεια να δημιουργήσουμε, να συνθέσουμε, να κάνουμε ζωή την ύλη. Κάθε στιγμή γεννιόμαστε. Σκοπός της εφήμερης ζωής είναι η αθανασία.

Ζούμε, πεθαίνουμε, το ενδιάμεσο φωτεινό σημείο το λέμε ζωή.

Αυτή λοιπόν η  ζωή  χωρίς Χριστό δεν είναι ζωή αλλά κόλαση.

Για να ζήσει ο άνθρωπος σε αυτήν την ζωή χρειάζεται τον Χριστό, γιατί πώς να το κάνουμε. Όταν έρθει ο Χριστός στον άνθρωπο, όταν έρθει στην ψυχή μας, όταν πάει στον άνθρωπο ο Χριστός, όταν μπει στην ψυχή, η ψυχή γίνεται αλλιώς.

Γίνετε πιο όμορφη  γιατί φεύγει από την ψυχή ο διάβολος και έρχεται ο ίδιος ο Χριστός.

Τώρα μπορεί να ρωτήσει κάποιος και να μου πει. Απόδειξε μου ότι υπάρχει  ο διάβολος και ο Χριστός.

Εγώ θα του πω.

Απόδειξε μου ότι δεν υπάρχει ο διάβολος και ο Χριστός. Εάν το καταφέρεις αυτό τότε με κέρδισες.

Υπάρχει ο σατανάς, υπάρχει η κόλαση, υπάρχει ο θάνατος. Όλα αυτά υπάρχουν, όντως υπάρχουν. Είναι το άλλο μέρος, το κακό, είναι το σκοτάδι, είναι όλα του σκοταδιού.

Αυτή είναι ζωή χωρίς  Χριστό.

Ο άνθρωπος του Χριστού πρέπει ν’ αγαπήσει το Χριστό, κι όταν αγαπήσει το Χριστό απαλλάσσεται απ’ το διάβολο, από την κόλαση και από το θάνατο.

Ξέρεις κάτι;

Μπορείς να μετακινήσεις βουνά, να κάνεις θάματα, κι εσύ βουλιάζεις στην κοπριά, στην τεμπελιά και στην απιστία.  Θεό έχεις μέσα σου, Θεό κουβαλάς και δεν το ξέρεις, το μαθαίνεις μονάχα την ώρα που πεθαίνεις, μα είναι πολύ αργά. Ας ανασκουμπωθούμε εμείς που το ξέρουμε, ας σύρουμε κοντά μας  αυτούς που δεν το ξέρουν, μπορεί να μας ακούσουν.

ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΜΑΣ
ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ