ΛΥΠΑΜΑΙ ΚΑΙ ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ

αναρτήθηκε σε: ΨΥΧΩΦΕΛΗ ΚΕΙΜΕΝΑ | 0

 

Άγνωστε φίλε και άγνωστη φίλη τελείωσαν τα ψέματα κα οι μάσκες πέσανε.

Δεν έχουμε παιδεία πλέον.

Που; Στη χώρα που γέννησε τη δημοκρατία και χάρισε τον πολιτισμό της σε ολόκληρο τον Κόσμο!

Και εδώ  αναρωτιέμαι.

 

Πώς γίναμε έτσι;; Σε τι κόσμο θα φέρουμε τα παιδιά και τα εγγόνια μας..;

Γιατί γίναμε τόσο απάνθρωποι και υπάνθρωποι;

 

Τώρα θα μου πεις ότι εσύ κι εγώ δεν φταίμε. ΛΑΘΟΣ

Φταίμε και παραφταίμε.

 

Παρακολουθώ καθημερινά, πως τα δεινά του άλλου δεν μας αφορούν, δεν μας απασχολούν και συχνά, τολμώ να πω, μας διασκεδάζουν !

 

Μα αλήθεια, τέτοιος  κυνισμός και αμοραλισμός;

 

Η ευαισθησία μας έχει θαφτεί κάτω από ένα παχύ στρώμα απανθρωπίας και χαιρεκακίας!

 

Πάλι όμως καταλήγουμε στο ύψιστο αγαθό που εκλείπει, την παιδεία! Η όποια ευαισθησία και σεβασμός είναι απόρροια πνευματικής και ψυχικής καλλιέργειας, υψηλού ήθους, ωριμότητας και βαθιάς αυτογνωσίας και αυτοσεβασμού! Μην έχοντας λοιπόν παιδεία, αδυνατούμε να κατανοήσουμε τον εαυτό μας και να τον σεβαστούμε..! Πως λοιπόν θα πονέσουμε και θα αγαπήσουμε το συνάνθρωπο μας;

 

ΚΑΙ ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΛΗΘΕΙΑ

 

«Δεν υπάρχει κανένα ζωντανό πλάσμα, που αναπνέει ή έρπει πάνω στη γη, που να ’ναι πιο άθλιο από τον άνθρωπο»!

 

Τι είδους κοινωνία καταντήσαμε; Παχυλώς αδιάφορη;! Κυνική;! Άκαρδη;!

 

Ξέρετε τι με έχει τρομάξει περισσότερο;

 

Το ότι, σε πράγματα απλά και ανθρωπίνως αυτονόητα, δεν έχουμε τους ψυχικούς μηχανισμούς να λειτουργήσουμε ως άνθρωποι, που υποτίθεται πως είμαστε!

 

Αν λοιπόν σε αυτά τα απλά ανθρώπινα δεν μπορούμε να λειτουργήσουμε, τότε με τι ήθος και σθένος θα αντισταθούμε σε μεγαλύτερα προβλήματα και σοβαρότερες καταστάσεις, που καθημερινά πλέον, αντιμετωπίζει η Χώρα μας και οι συμπολίτες μας;

 

Μήπως τελικά καταντήσαμε μισάνθρωποι και δεν το ξέρουμε; Μήπως νέκρωσε η καρδιά μας και πάγωσαν τα συναισθήματά μας; Και αν συμβαίνει κάτι τέτοιο, τότε γιατί υπάρχουμε; Άνθρωπος χωρίς αισθήματα δε λογάται ως άνθρωπος και δεν έχει λόγο ύπαρξης, γιατί δε ζει!

Το μόνο που κάνει, είναι απλά να υπάρχει και να μολύνει, με την ανούσια ύπαρξη του, τα πάντα γύρω του!

 

 

 

 

 

Προσωπικά αδυνατώ να κατανοήσω, γιατί θα πρέπει να αλλάξω νοοτροπία (ως άνθρωπος που θέλω να είμαι και να λέγομαι) και να «συνηθίσω» ή να «ενσωματωθώ» στην κτηνωδία του σύγχρονου κόσμου!

 

Πρέπει να γίνω και εγώ ένας από τους απάνθρωπους ανθρώπους;

Πρέπει να απαρνηθώ την αλήθεια και να πάω στο ψέμα;

Πρέπει να δεχτώ το ανήθικο ως ηθικό και το παράνομο ως νόμιμο;

Πρέπει να πάω να μιλώ για την πατρίδα μου και την πίστη μου, γιατί διαφορετικά θα είμαι οπισθοδρομικός, λαϊκιστής, ρομαντικός, χουντικός και ότι δήποτε άλλο χαρακτηρισμό;

 

Πρέπει να ξεχάσω την ιστορία μας, θέλοντας να μην θυμάμαι αυτούς που  εγώ χρωστώ την ελευθερία μου;

Θέλουν να μην γνωρίζω για τον Ιωάννη τον Καποδίστρια ο οποίος υπήρξε (ο άγιος) της πολιτικής;

 

 

Όχι! Δε πρέπει και δε θέλω! Όπως ξέρω και πολλούς άλλους που δε θέλουν και αντιστέκονται με σθένος και δύναμη ψυχής, στη κτηνωδία και παχυδερμία των καιρών!

 

Αυτοί λοιπόν που μείναμε, θα παλεύουμε ενάντια στον απάνθρωπο μισάνθρωπο!

 

Και ξέρετε κάτι; Θα τα καταφέρουμε….

 

Να είστε σίγουροι Κύριοι «απάνθρωποι άνθρωποι», πως το πραγματικά ανθρώπινο είδος θα νικήσει με τη καρδιά και την αγάπη!

 

Αγάπη και συνείδηση !!

 

Αυτό οφείλουμε για να τιμάμε τον «ανθρώπινο» χαρακτηρισμό μας!

 

 

Φυσικό φαινόμενο είναι να έχουμε εχθρό μας την κακία.

 

Αν νομίζετε ότι η κακία είναι απλή υπόθεση, θα σας απογοητεύσω. Όσο νωρίτερα  μάθετε την κακία, τόσο καλύτερα θα την αποφύγετε.

 

Ψέμα.   «Η κακία», είναι κάτι πιο βαθύ, πιο ισχυρό, πιο ανεξέλεγκτο. Ένας κακός δεν είναι ποτέ μόνο κακός αλλά και βαθύτατα κομπλεξικός αφού προσπαθεί να ανεβάσει τον εαυτό του «γκρεμίζοντας» τους άλλους (και το καταφέρνει θαυμάσια χωρίς να το καταλάβετε).

 

Η αλήθεια είναι,  ότι το παιδί αντιγράφει με ακρίβεια τη συμπεριφορά των γονιών του. Στις μικρές ηλικίες ενσωματώνει αντιδράσεις χωρίς να ξέρει αν πρόκειται για καλό ή κακό. Στο μυαλό του ότι κάνει η μαμά ή ο μπαμπάς είναι καλό».

 

Οι άνθρωποι που έχουν μάθει να μεταχειρίζονται την κακία,  επιδιώκουν να βρίσκονται στο παρασκήνιο. Ίσως γιατί δεν μπορούν να αντέξουν συναισθηματικά μια επίθεση κατά πρόσωπο. Καλύπτουν τα ίχνη τους για να είναι σίγουροι ότι δεν θα κινδυνεύσουν. Αν λοιπόν περιμένετε από έναν κακό να σας δείξει τα δόντια του, θα  περιμένετε για πολύ ακόμα.

Στην πραγματική ζωή η κακία ζει και βασιλεύει.  Από παιδιά μάς έμαθαν,  ότι αρκεί να είμαστε εμείς καλοί για να είναι και οι άλλοι. Πρόκειται για μια επικίνδυνη παγίδα αφού μας ακινητοποιεί στις αντιδράσεις μας. Δεν χρειάζεται να γίνει κανείς κακός για να αντιμετωπίσει την κακία, έχει κάθε υποχρέωση  να προφυλάξει τον εαυτό του.

 

Η κακία, δεν χτυπάει τυχαία. Μετράει τις δυνάμεις της και επιτίθεται στους εύκολους στόχους, εκεί που ξέρει ότι έχει πιθανότητες να προκαλέσει απώλειες.

 

 

 

 

Παρακολουθώντας  ορισμένες φωτογραφίες της Ελλάδας του παρελθόντος,  διακρίνω αξίες, πιστεύω, παραδόσεις, ηθική, αλληλεγγύη. Πιο δύσκολη και πιο κουραστική βέβαια γιατί η τεχνολογία που υπάρχει σήμερα δεν υπήρχε τότε και  ο νους μου ανατρέχει στην Ελλάδα που έρχεται. Να είναι άραγε καλύτερη ή μήπως χειρότερη απ’ αυτήν που φεύγει;

 

 

Αυτή, λοιπόν, ήταν η ανθρώπινη Ελλάδα που χάνουμε. Τώρα που έρχεται η νέα Ελλάδα στην κυριολεξία προβληματιζόμαστε,  για να μην πούμε τρομάζουμε.

 

Ανθρωπιά δεν υπάρχει.  Οι άνθρωποι, όπως κατ’ επανάληψη τονίζουμε, μεταβλήθηκαν σε κινούμενα αγάλματα, χωρίς καρδιά, χωρίς ψυχή, χωρίς αισθήματα!

 

Ανοίξτε μια εφημερίδα και θα το διαπιστώσετε και σεις.  Όποια σελίδα κι αν διαβάσεις θα βρεις ένα υπόβαθρο μίσους και μόνο μίσους εναντίον του συνανθρώπου μας.  Ένα μίσος που υποδαυλίζεται από την ίδια την πολιτεία, το ίδιο το επίσημο κράτος!

 

Δεν επινοούμε τρόπους για να ενισχύσουμε την ανθρωπιά, αλλά επιχειρούμε να βρούμε τρόπους να εξοντώσουμε τον συνάνθρωπό μας, αφού το ίδιο το (κατευθυνόμενο) κράτος μάς θέλει «χαφιέδες», «καρφιά» και «καταδότες» της κάθε μορφής εξουσίας!

 

Ου να χαθούμε. Εκεί καταντήσαμε.  Πραγματική ξευτίλα.  Γίναμε από μόνοι μας σιχαμεροί κι απάνθρωποι με την κατάντιά μας. Ακόμη και αυτοί που έχουν θεσμικό  κάνουν τα ακριβώς αντίθετα για να μας απογοητεύουν. Αντί να επιθυμούν  έντιμους και συνειδητούς ανθρώπους, μας θέλουν  ανέντιμους και ασυνείδητους.

 

Κι όλα αυτά γιατί; Γιατί, φίλες και φίλοι, βγάλαμε τον Θεό απ’ την καρδιά μας και αφού την ξεριζώσαμε από την αγάπη, που μας δίδαξε ένας ξυπόλητος με το ραβδί του κάπου στη Γαλιλαία, στη θέση της καρδιάς αυτής βάλαμε το μίσος και μόνον το μίσος. Το απύθμενο μίσος.

 

Γίναμε «Μισάνθρωποι»  που Μισούμε τον Άνθρωπο και δεν τον αγαπάμε καθόλου.Που τον φθονούμε. Τον ζηλεύουμε.

 

Γίναμε ζώα. Μα τι λέω;

Είναι πολύ τιμητικός αυτός ο χαρακτηρισμός.

Χρειαζόμαστε πολύ κόπο και χρόνο για να γίνουμε ΖΩΑ…

 

 

 

Και αφού γίνουμε ζώα, μετά συζητάμε και το ενδεχόμενο της μετάλλαξης μας σε ανθρώπους.

 

Ντροπή, τίποτα άλλο…

Τουλάχιστον αυτή η νέα γενιά των Ελλήνων, που έρχεται, θα μπορέσει ν’ αντισταθεί; Μακάρι!..

ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΜΑΣ
ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ