ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΜΙΛΑΣ ΚΑΙ ΜΑΘΕ ΝΑ ΑΚΟΥΣ

αναρτήθηκε σε: ΨΥΧΩΦΕΛΗ ΚΕΙΜΕΝΑ | 0

Πριν κρίνεις κάποιον άνθρωπε μου, κάνε μία στάση στα άδυτα της ψυχής του. Πέρασε από τα σοκάκια της καρδιάς του. Βάδισε στο παρελθόν του. Φτάσε μέχρι το παρόν του. Και ακολούθησε βήμα με βήμα την διαδρομή του. Πριν σκορπίσεις το δηλητήριό σου σκέψου με πόσα θεριά παλεύει και πόσες μάχες έχει αντέξει. Πόσους ανήμερους φόβους προσπαθεί να ημερέψει. Πόσες ανασφάλειες  αγωνίζεται να γαληνέψει. Πόσα και ποια άγρια τέρατα του κατατρώνε τα σωθικά. Αναλογίσου πόσα όρνεα απομυζούν τη δική του σάρκα και οστά. Πως καταφέρνει να στέκεται παλικαρίσια μετά από κάθε λάβωμα. Μάθε πως αντιστέκεται στην δειλία και την αχαριστία. Πως αντιμετωπίζει την κακία και τη μικροψυχία. Πόσες φορές έχει γίνει λιώμα μπροστά στο ψέμα και την υποκρισία. Και πως κρέμεται από μία κλωστή μα μένει σταθερός σε κάθε αρχή και αξία.

 

Οι άνθρωποι που κρίνουν και κατηγορούν ,είναι άνθρωποι που δεν τους αρέσει ο εαυτός τους. Δεν μπορούν να δεχθούν τον εαυτό τους ,άρα και τους άλλους. Όσο πιο πολύ κρίνεις ,περιορίζεις ή απορρίπτεις τους άλλους ,τόσο πιο πολύ φυλακίζεσαι. Είσαι κάποιος που βλάπτει συχνά τον εαυτό του.

 

Ακόμα και αν κάποιος παρουσιάζει τον εαυτό του ανώτερο και σωστότερο σε σχέση με κάποιον άλλον ,αυτόματα σημαίνει πως δεν το νιώθει. Η αξιοπιστία και η ειλικρίνεια είναι τα μοναδικά στοιχεία που χρειάζεται να έχει κάποιος για να μπορούμε να έρθουμε κοντά του ,σαν ίσος προς ίσο.

 

Κατηγόρησε πρώτα τον εαυτό σου και έτσι στη συνέχεια θα πάψεις να κατηγορείς τους άλλους. Για να πάψεις να κατηγορείς τους άλλους πρέπει πρώτα να προσέξεις τις σκέψεις σου και τα έργα σου. Καλό είναι να μην λαμβάνουμε σκέψεις από κανέναν άνθρωπο.

Ξέρεις κάτι? Μαγκιά δεν είναι να κατηγορείς, να κρίνεις και να κατακρίνεις. Αλλά να έχεις την δύναμη και το θάρρος να το κάνεις κοιτώντας τον άλλο στα μάτια. Να μη χαμηλώσεις το βλέμμα σε κάθε κατηγορία που θα του καταλογίσεις. Να μην ντραπείς σε κάθε χαρακτηρισμό που θα προφέρεις. Να μην αποστρέφεις την ματιά σου σε κάθε καταλογισμό ευθύνης που θα του αποδώσεις. Και πάνω από όλα να είσαι σίγουρος ότι είσαι πιο άξιος, πιο ικανός και καλύτερος από αυτόν. Εδώ σε θέλω. Πίσω από την πλάτη του άλλου μπορείς να πεις πολλά. Μπροστά του μπορείς να σταθείς και να τα πεις? Εδώ θα σε δω τι μαγκιά διαθέτεις.

 

Δυστυχώς. Ελάχιστοι έχουν αυτό το ΠΡΟΣΟΝ.

Πάντα κατηγορούμε τους άλλους για ότι μας φταίει.

Ξέρεις κάτι? Θα σου μιλήσω έξω από τα δόντια. Είτε σου αρέσει είτε δεν σου αρέσει.

Δεν πρόσεξες και γι αυτό έκανες λάθη. Όχι ότι εγώ δεν έχω κάνει. Ίσως εγώ έχω κάνει περισσότερα από εσένα η και χειρότερα. Ξέρεις τι έκανα? ΑΚΟΥΣΑΑΑΑΑ!!!!!!!!

Εσύ ακούς?

 

Σου τα φώναζαν και σου τα έλεγα  οι δικοί σου άνθρωποι. Εσύ τι έκανες?  Εσύ επέλεξες να πέσεις με τα μούτρα στο λάθος.  Όχι μόνο έπεσες στο λάθος, αλλά, ενώ γνωρίζεις εκ των υστέρω ότι έκανες λάθος,  δεν το παραδέχτηκες ποτέ, γιατί βλέπεις ο εγωισμός σου δεν σε αφήνει. Το αποτέλεσμα? Ενώ έκανες λάθη και έπαθες ζημιά, ζητάς βοήθεια στην ζημιά και εάν δεν έχουν την δυνατότητα να σε βοηθήσουν τους γυρνάς και την πλάτη κατηγορώντας τους.

Ξέρεις τι έκανες?

Το μόνο που έκανες είναι να κολυμπάς στα βαθιά. Αρνιόσουν να κοιτάξεις πίσω και να ακούσεις.

Πείσμα στο πείσμα για αποδείξεις πως δεν έχεις κανέναν ανάγκη. Μπορούσες μόνος να κρίνεις τα σωστά. Έτσι πίστευες. Έτσι με θράσος υποστήριζες στον καθένα που σου έκανε αντιπολίτευση.

Ότι ήθελες εσύ. Εσύ δε θα γινόσουν όργανο κανενός. Είχες δική σου βούληση, δική σου κρίση. Καμιά αλυσίδα δε θα έμπαινε στα χέρια σου, κανένα βαρίδι στα πόδια σου.

Ώσπου έφαγες τα μούτρα σου και ησύχασες.

Έζησες τέτοια βουτιά στο κενό που δεν κατάλαβες από που σου ήρθε.

Και τώρα τι κάνεις?

Τώρα γυρνάς και μοιράζεις ευθύνες. Κατηγορείς πως δε σε προστάτευσαν οι πιο δικοί σου άνθρωποι. Κατηγορείς ότι έβλεπαν και δε σου έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου.

Μα άκουγες εσύ τίποτα; Βουλοκέρι στ’ αυτιά και όπου σε πάει.

Αλλά δε γίνεται έτσι μάτια μου.

Ο άνθρωπος οφείλει να έχει δική του βούληση. Οφείλει να σκέφτεται, να νιώθει και να αποφασίζει. Αλλά να ακούει κιόλας.

Γύρω μας υπάρχουν άνθρωποι που μας αγαπούν. Άνθρωποι που στέκουν στο πλευρό μας σε κάθε περίσταση κι έχουν έναν αντικειμενικό λόγο αγάπης να μας πουν.

Ξέρουν να στηλιτεύσουν τα κακώς κείμενα, ξέρουν να κρίνουν παρά την υποκειμενικότητα που επιβάλλει η αγάπη τους για μας. Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ανιδιοτελείς. Μην τα μπερδεύεις. Αλλά υπάρχει κι αυτή η στόφα ανθρώπων. Λίγοι αλλά υπάρχουν.

Είναι αυτοί που σου φώναζαν να μη ξεμακραίνεις στα βαθιά, τα άγνωστα νερά. Είναι αυτοί που χωρίς παρωπίδες έβλεπαν την αλήθεια που εσύ αρνιόσουν.

Κι είναι αυτοί που τώρα ακούν τις παράλογες κατηγόριες σου.

Για σκέψου καλά. Θυμήσου. Μα κυρίως σύνελθε.

Και μάθε να ακούς. Δε σου λέω να κάνεις ότι  λένε οι άλλοι. Σου λέω μόνο να κρατάς ένα μεγάλο κόσκινο και να περνάς μέσα του κάθε τους κουβέντα, μικρή, μεγάλη, δυσάρεστη ή ευχάριστη.

Φίλτραρε τα λόγια τους και κράτα ότι σου πρέπει.

Και θα δεις ότι οι φορές που θα φας τα μούτρα σου θα μειωθούν. Κι αν δε μειωθούν, γιατί ζωή είναι αυτή και φίλη δεν την πιάνεις με τίποτα, τουλάχιστον θα γλυκάνουν οι πτώσεις.

Κι όπως και να το κάνουμε, άλλο είναι να πέφτεις με τα μούτρα σε βράχο κι άλλο σε χώμα.

Εκτίμησέ το. Κοίτα να μάθεις από αυτό.

Και το κυριότερο: Πάψε να κατηγορείς τους άλλους για τα λάθη τα δικά σου.

Μάθε, λοιπόν, να ακούς κι όχι μόνο να μιλάς. Όχι μόνο για τους άλλους αλλά κυρίως για σένα. Μάθε να μην είσαι απόλυτος κι ιδιοτελής. Αν αυτό που έχεις εσύ στο κεφάλι σου είναι το μόνο που έχεις να πεις, τότε αυτό που έχεις να πεις είναι λειψό και λίγο. Έτσι δε θα εξελιχθείς ποτέ. Μάθε να ακούς!

 

Άκου όσες περισσότερες απόψεις μπορείς, σύλλεγε όσες περισσότερες εμπειρίες μπορείς, σύγκρινε, φίλτραρε και κράτα αυτά που έχουν ουσία για σένα. Κανείς δε γεννήθηκε να τα ξέρει όλα. Όσα περισσότερα ακούς τόσο πιο ολοκληρωμένες απόψεις κι ιδέες θα σχηματίζεις. Και πίστεψέ με, θα βγεις πιο κερδισμένος από όσο νομίζεις.

 

Μπορεί να μην αυτοπροβάλλεσαι πια και να χάσεις τη χαρά του ότι οι ιστορίες σου κι οι απόψεις σου έχουν από κάτω μόνο τη δική σου υπογραφή, αλλά όσο περισσότερο ακούς και κατανοείς εις βάθος, τόσο πιο κοντά θα έρχονται στα κεκτημένα σου αξίες όπως ο σεβασμός, το δημοκρατικό πνεύμα κι η εκτίμηση. Κι αν κουβαλάς έστω και λίγο από αυτά στην τσέπη σου, έχεις κερδίσει ήδη πολλά. Ζήσε με αλτρουισμό κι ενδιαφέρον για καθετί γύρω σου και ξέφυγε απ’ το στενάχωρο κελί του εγωισμού και του συμφέροντος που το μόνο που έχει να σου προσφέρει είναι μικρότητα και μιζέρια.

 

Και τότε μόνο,  τότε όταν καταφέρεις να βγεις από αυτό το σκοτεινό κελί και νιώσεις τι θα πει ελευθερία στο έπακρο, τότε θα νιώσεις πραγματική ολοκλήρωση και χαρά. Τότε μόνο να επιτρέψεις στον εαυτό σου να μιλήσει ξανά. Τότε που θα ξέρεις να σέβεσαι τον συνομιλητή και να εκτιμάς το μέσα του χωρίς να το απορρίπτεις εξαρχής. Τότε που αυτά τα οποία θα λες θα είναι πιο ουσιώδη. Και τότε είναι και που θα επιτρέψεις στον εαυτό σου να ξαναπροσπαθήσει να δημιουργήσει απ’ την αρχή μια ανθρώπινη σχέση. Γιατί πλέον θα έχει μάθει να ενδιαφέρεται και να αγαπάει πραγματικά κι όχι να προσποιείται. Το μέσα του θα έχει καθαρίσει και θα λάμπει, έτοιμο για έκθεση. Τότε ναι! Θα εκτιμηθεί.

ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΜΑΣ
Please follow and like us:

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ. ΑΥΤΟ ΘΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ