ΜΑΘΕ ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΤΙ ΘΕΛΕΙΣ

αναρτήθηκε σε: ΩΦΕΛΙΜΑ | 3

Καθημερινά το διαδίκτυο, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή τα αδηφάγα Μ.Μ.Ε. γεμίζουν με επικριτικά άρθρα, θέσεις και σχόλια, που συχνά πλημμυρίζουν από εμπάθεια, κακία ή είναι απολύτως κακοπροαίρετα. Κρίνονται οι πάντες και τα πάντα και ξετυλίγεται συχνά ένα χυδαίο γαϊτανάκι που δεν έχει όρια.

Κράζουμε πρόσωπα που γνωρίζουμε ή που μας είναι παντελώς άγνωστα, αλλά παρόλα αυτά έχουμε άποψη η οποία μάλιστα πάντα θεωρούμε πως είναι και σωστή. Ξιφουλκούμε δημοσίως και κρίνουμε τον οποιοδήποτε για τις επιλογές του, τις θέσεις του, τα γραφόμενά του, τα λάθη ή τα πάθη του. Για οποιοδήποτε θέμα δεν εκφέρουμε απλά άποψη, αλλά χωρίς δεύτερη σκέψη διαβαίνουμε τη νοητή κόκκινη περνώντας σε ένα άλλο επίπεδο και γινόμαστε επικριτικοί, βγάζοντας προς τα έξω πολλές φορές ένα απύθμενο μίσος προς τους συνανθρώπους μας.  Το ερώτημα όμως είναι το εξής. Ποιος κρίνει και ποιος κράζει ποιον;

 

Κράζουν και κρίνουν μονό οι ένοχοι. Κρίνουν και κράζουν αυτοί οι άνθρωποι που δεν ξέρουν τι Θέλουν η αυτοί που τα Θέλουν όπως τα Θέλουν και θα εξηγήσω τι Θέλω να πω.

Ο ιερέας εάν μιλήσει για την πατρίδα του και το έθνος του τον κράζουν ότι κομματικοποιείτε.

Ο ιερέας εάν δεν μιλήσει τον κράζουν γιατί δεν παίρνει θέση.

Τον ιερέα εάν τον δουν σε ένα ταβερνάκι τον κράζουν και τον κρίνουν αρνητικά λέγοντας διάφορα.

Τον ιερέα εάν δεν τον βλέπουν να περιφέρεται μέσα στην κοινωνία τον κρίνουν αρνητικά λέγοντας ότι δεν βγαίνει έξω στην κοινωνία.

 

 

Εάν δουν έναν ιερέα με κοντά γένια και Μάλια τον κρίνουν και τον κράζουν λέγοντας ότι οι ιερείς πρέπει να έχουν γενειάδα και μακριά  μαλλιά  για να έχει τον σεβασμό.

Εάν δουν έναν ιερέα με γενειάδα και Μάλια τον κρίνουν αρνητικά λέγοντας ότι τα Μάλια και τα γένια είναι αυτό που τους απομακρύνει από τον ιερέα.

Όταν ο ιερέα μίλα στον άμβωνα ο κόσμος από κάτω λέει άντε πάπα τέλειωνε να φύγουμε.

Όταν ο ιερέας δεν μίλα από τον άμβωνα τον κρίνουν αρνητικά λέγοντας ότι δεν γνωρίζουμε και δεν ξέρουμε τίποτε γιατί δεν μας μίλησε ο ιερέας.

θα μπορούσα να γράψω τόσα και άλλα τόσα άλλα δεν το κάνω για να μην μακρηγορήσω.

 

Ποίο είναι το συμπέρασμα; Το συμπέρασμα είναι ότι οι άνθρωποι δεν ξέρουν τι Θέλουν η τα Θέλουν όπως τα Θέλουν. Και το χειρότερο είναι ότι κρίνουν χωρίς να γνωρίζουν ενώ γνωρίζουν τον εαυτό τους δεν τον κρίνουν.

 

Μάθαμε να κρίνουμε τους πάντες εκτός φυσικά από τον ίδιο μας τον εαυτό. Βλέπετε, η αυτοκριτική είναι επίπονη και γι΄ αυτό επιλέγουμε τον εύκολο δρόμο της κριτικής των άλλων. Εντοπίζουμε τα λάθη των διπλανών, γνωστών ή αγνώστων, τις άτυχες στιγμές τους, τις δημόσιες τοποθετήσεις τους και τότε ως τιμητές των πάντων τους χτυπάμε αλύπητα. Αναζητούμε τις θέσεις κάποιων με τις οποίες διαφωνούμε, κάποιες φορές τις απομονώνουμε και εκεί ασκούμε δριμεία κριτική χρησιμοποιώντας ενίοτε βαρείς χαρακτηρισμούς.

 

Όπου κι αν στρέψω το κεφάλι μου βλέπω να στήνονται λαϊκά δικαστήρια. Με ευκολία οπλίζουμε το πληκτρολόγιό μας με λέξεις, φράσεις και χαρακτηρισμούς και έπειτα πυροβολούμε αδιακρίτως, αδιαφορώντας συνάμα για το αν όσα γράφουμε ή λέμε θα πληγώσουν, θα σπιλώσουν ή θα πικράνουν τους άλλους. Ικανοποιούμε στιγμιαία το «εγώ» μας και νιώθουμε –αν είναι δυνατόν– ευχαρίστηση επειδή τα «χώσαμε» σε κάποιον άλλο, γιατί τη δεδομένη στιγμή δεν είναι του γούστου μας όσα λέει ή γράφει ή διότι η μουσική ή στίχοι του δεν ηχούν καλά στα αυτιά μας. Αδιαφορούμε για τον αντίκτυπο που έχουν όσα λέμε ή γράφουμε με επικριτική διάθεση στο ψυχισμό των άλλων και τις επιπτώσεις που μπορούν να επιφέρουν τα λόγια ή τα κείμενά μας στους ανθρώπους στους οποίους στρέφουμε τα φαρμακερά βέλη μας.

 

 

 

Είμαι κι εγώ στο ίδιο ταξίδι με σας. Δεν βρίσκομαι σε άλλο μονοπάτι. Όλοι βαδίζουμε προς την τελειοποίηση. Είμαστε μαζί, γύρω μας βασιλεύει το χάος, και βαδίζουμε στο μονοπάτι του επιστροφής στην Εστία μας και της αυτογνωσίας. Η διαφορά είναι ότι κάποιοι από εμάς, δεν το συνειδητοποιούν και καθυστερούν δίνοντας μεγάλη σημασία σε αξίες που δεν έχουν αξία, σε υλικά πράγματα αυτού του κόσμου και κρίνουν και επικρίνουν τους πάντες και τα πάντα. Έχουν περιορίσει την οπτική τους σε αυτόν τον κόσμο και νομίζουν ότι εμποδίζονται από τις καταστάσεις και τους άλλους ανθρώπους, ενώ στην πραγματικότητα είναι αυτοί που επιλέγουν. Προσπαθούν ν’ αλλάξουν τις εξωτερικές συνθήκες και δεν επιχειρούν ν’ αλλάξουν την οπτική τους.

 

Ας είμαστε ειλικρινής.

 

Προσπαθούμε να χειριστούμε ανθρώπους, γεγονότα και καταστάσεις;

 

Η ξυπνάμε κάθε φορά σε μια καινούρια μέρα, γνωρίζοντας πως έχουμε ένα Οδηγό ο Οποίος μας δείχνει που να πάμε;

 

Ας ξεχάσουμε τους άλλους ανθρώπους. Αφορά εμάς και μόνο. Αν κάτι δεν λειτουργεί στην ζωή μας, ας το αφήσομε να φύγει. Ας μην κολλάμε. Ας μην πιέζουμε κάτι που δεν δουλεύει να λειτουργήσει. Ο Θεός έχει τον χάρτη, και Αυτός γνωρίζει τον δρόμο.

 

Ας μην κρίνουμε τίποτα από ότι συμβαίνει.

 

Ας αφήσομε τον Θεό να αναλάβει.

 

Έχετε προσέξει ότι ο Θεός αφήνει «ταμπέλλες» στον δρόμο για μας;

 

 

Πολλές φορές έχω νιώσει ότι με ωθεί προς τα εμπρός. Με οδηγεί σε νέα μέρη που χρειάζεται να πάω. Όταν ακολουθώ λάθος μονοπάτι και χάνω τον δρόμο, κάτι θα συμβεί – κυριολεκτικά μερικές φορές χρειάζεται να με τραβήξει  για να με επαναφέρει!! Τον ευγνωμονώ!!

 

Πόσες «ωθήσεις» και «παρακινήσεις» χρειάστηκα για να φτιάξω αυτό το μπλόγκ!! Με είχε πάρει από το χεράκι και με οδηγούσε. Μου έστειλε ανθρώπους να μου το πουν και να το ξαναπούν. Με καθοδήγησε στο τι να γράφω και πως..!!

 

Πόσο χαίρομαι που έχω έναν Οδηγό που γνωρίζει τον δρόμο και με οδηγεί!

Η αγάπη είναι αυτή που δίνει νόημα στο σύντομο πέρασμά μας από τούτο τον κόσμο. Επιλέγουμε να σπαταλούμε τη ζωή μας σε ανούσιες αντιπαραθέσεις χάνοντας ταυτόχρονα το αληθινό νόημά της. Ο χρόνος όμως δεν γυρίζει πίσω και πρέπει να έχουμε πάντα στο μυαλό μας ότι αυτό που προέχει είναι να προσπαθούμε να κάνουμε τους γύρω μας ευτυχισμένους και χαρούμενους και όχι να τους πικραίνουμε ωθώντας τους στη δυστυχία.

 

Δεν γίνεται να αρέσουμε σε όλους ή να μας αρέσουν όλοι. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως πρέπει να λιθοβολούμε τους άλλους, να τους στήνουμε στο εκτελεστικό απόσπασμα και να τραβάμε αβασάνιστα τη σκανδάλη, επειδή απλά δεν μας αρέσουν, να προσπαθούμε να τους μειώσουμε ή να τους επικρίνουμε επειδή διαφωνούμε! Ας ζήσουμε αρμονικά με αγάπη για τους συνανθρώπους μας κι ας κάνουμε την αυτοκριτική πρώτα απ΄ όλα έτσι ώστε να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι. Ας διορθώσουμε πρώτα τα δικά μας λάθη κι ας αφήσουμε τα λάθη των διπλανών μας.

 

 

Ποίος στα αλήθεια είναι ικανός να κρίνει;

 

Πέρα από το γεγονός ότι μονό ο Θεός είναι ο αλάνθαστος Κριτής.

Ποίος άλλος στα αλήθεια μπορεί να μας κρίνει;

Με τι κριτήρια και τι δεδομένα κρίνουμε και μας κρίνουν;

Γνωρίζουμε ποίο είναι το σωστό και ποίο το λάθος;

Και πολύ περισσότερο γνωρίζουμε ποίο είναι το σωστό και το λάθος για τον άλλον;

Γιατί λοιπόν κρίνουμε και πολύ περισσότερο πρόχειρα πολλές φορές τους άλλους;

Γιατί δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς κριτική ….και ειδικότερα χωρίς να επικρίνουμε;

 

Την επόμενη φορά που θα είμαστε έτοιμοι να κρίνουμε κάποιον ή κάποιους ας το σκεφτούμε καλύτερα.

 

ΜΗΠΩΣ Ο ΚΑΛYΤΕΡΟΣ ΚΡΙΤΗΣ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΘΕΟ ΕΙΝΑΙ Η  <<ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΜΑΣ>>

ΣΟΥ ΔΙΝΩ ΤΗΝ ΕΥΧΗ ΜΟΥ ΟΛΟΨΥΧΑ ΚΑΙ ΣΟΥ ΕΥΧΟΜΑΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΜΑΣ ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΝΑ ΣΕ ΕΥΛΟΓΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕ ΑΓΙΑΖΕΙ

ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΜΑΣ
ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ. ΑΥΤΟ ΘΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ