ΠΑΤΕΡ ΘΕΟΦΙΛΟΣ: ΜΕ ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΗ ΤΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ

αναρτήθηκε σε: ΩΦΕΛΙΜΑ | 0

Έξαρση παρουσιάζουν στην εποχή μας τα φαινόμενα «δήθεν». Κάθε τι ουσιαστικό μεταλλάσσεται, εκφυλίζεται κι αναγάγεται σε δήθεν. Όλα σχεδόν γύρω μας είναι φαινομενικά και δήθεν. Τίποτα δεν είναι αληθινό γύρω μας. Σπάνια θα ξεχωρίσει κανείς στην πορεία της ζωής ανθρώπους αληθινούς, αυθεντικούς, μασίφ, διότι αυτοί αποτελούν τη μειοψηφία που αντιστέκεται ευτυχώς μέσα στην ψεύτικη κοινωνία.

 

Κατακλύζουν γύρω μας φαινόμενα με δήθεν δημοκράτες, δήθεν ιδεολόγους, δήθεν καλούς, ευαίσθητους κι ευαισθητοποιημένους ανθρώπους, δήθεν φιλάνθρωπους, δήθεν φιλόζωους, δήθεν αξιοκράτες και δίκαιους, δήθεν πατριώτες, δήθεν θρησκευόμενους, δήθεν καλλιτέχνες, δήθεν οικολόγους, δήθεν αισθηματίες κλπ. Σήμερα οι άνθρωποι εκφράζουν τα ευαίσθητα συναισθήματά τους επιλεκτικά και κατά το δοκούν. Το συμφέρον τους καθοδηγεί για το πότε θα φορέσουν τον μανδύα του προσποιητού και του δήθεν. Ζούμε σίγουρα στην εποχή όπου έχουν καταρριφθεί όλες οι αξίες και η ηθική του ανθρώπου και κυριαρχούν τα μεταλλαγμένα υποκατάστατά τους.

 

Αυτοαποκαλούμενοι δημοκράτες που παραδίδουν μαθήματα δημοκρατίας στους άλλους, γίνονται μαινόμενα θηρία όταν τους θίξει κάποιος τα συμφέροντά τους. Μιλούν πάντα εκ του ασφαλούς, προσπαθούν να εντυπωσιάζουν το σκηνικό της κοινωνίας με τα δήθεν τους, αλλά στο παρασκήνιο τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά. Αυτοαποκαλούμενοι ιδεολόγοι, έχουν μάθει να εντυπωσιάζουν με το μαγευτικό τους λόγο μόνο από τα έδρανα της θεωρίας, δίχως να γνωρίζουν επί του πρακτέου την αντικειμενική πραγματικότητα. Είναι αυτοί που έχουν μάθει να δίνουν μάχες επί χάρτου, δίχως να γνωρίζουν ποια είναι η πραγματική αρένα του πολέμου. Είναι αυτοί που πουλούν μυαλό σε όλους (ξερόλες), ενώ κατά βάθος είναι κενοί και κούφιοι. Αυτοαποκαλούμενοι ευαίσθητοι κι ευαισθητοποιημένοι άνθρωποι που μπροστά στις κάμερες και τα μικρόφωνα δείχνουν ότι συμπάσχουν στον ανθρώπινο πόνο, αλλά πίσω από τις κάμερες οδηγούν τους συνανθρώπους τους στον εκβιασμό, στον εξευτελισμό, στην απόγνωση και τέλος στην αυτοκτονία.

 

 

Με μπερδεύουν οι άνθρωποι. Δεν ξέρω σε ποιους να πιστέψω. Στους ντόμπρους, ξεκάθαρους και ειλικρινείς ή στους δήθεν και ψεύτες; Σου φαίνεται παράλογο αυτό που διαβάζεις, σε μπερδεύει η σκέψη μου. Καταλαβαίνω, με το δίκιο σου. Μπερδεμένος είμαι κι εγώ, μην νομίζεις. Κάποιες φορές, ίσως και θύμα της τόσης ειλικρίνειας, των δήθεν ξεκάθαρων ανθρώπων.

 

Πάντα μου άρεσαν οι άνθρωποι, που ήταν ξεκάθαροι, αληθινοί, έδειχναν τα ελαττώματά τους και δεν έκρυβαν τα θέλω και τις πληγές τους. Εκτιμούσα πάντα την πικρή και σκληρή αλήθεια κι αντιπαθούσα το όμορφα φτιαγμένο παραμύθι. Δεν πιστεύω πως τα μισόλογα, η μισή αλήθεια, ή το τροποποιημένο ψέμα για το καλό κάποιου βοηθάει σε κάτι. Μόνο προβλήματα και πληγές μπορεί να δημιουργήσει. Έτσι λοιπόν, πορεύομαι στην ζωή μου, και προτιμώ να λέω την αλήθεια, αν και ωμή σε κάποιες περιπτώσεις, παρά να ωραιοποιώ τις καταστάσεις. Αλλά για κάποιους μάλλον είναι δύσκολο, και για κάποιους άλλους, απλά λόγια.

 

 

 

 

Ζούμε σε έναν κόσμο που οι άνθρωποι ξέρουν μονάχα να κρίνουν και το χειρότερο κρίνουν χωρίς να γνωρίζουν.

 

Ζούμε σε έναν κόσμο που δύσκολα θα βρεις ειλικρινείς ανθρώπους. Με το κεράκι πρέπει να ψάχνεις να τους βρεις.

Είναι αυτοί που αντί για την ειλικρίνεια  έχουν την αγένεια. Είναι όλοι αυτοί οι δήθεν.

Εκτιμώ την ειλικρίνεια πραγματικά. Είναι όντως ο θεμέλιος λίθος της ηθικής.

Η ειλικρίνεια είναι ιερή, είναι από τις σπουδαιότερες αρετές που έχει ο άνθρωπος. Χρειάζεται κότσια για να μιλάς ειλικρινά και να είσαι απόλυτα αληθινός με τους άλλους. Χρειάζεται κότσια για να παραδέχεσαι τα λάθη σου, να αναγνωρίζεις που έφταιξες και να ζητάς συγνώμη. Χρειάζεται επίσης τεράστιο θάρρος για να υποστηρίζεις τις επιλογές σου και τις απόψεις σου. Χρειάζεται θάρρος για να λες στους ανθρώπους σου την πραγματική αλήθεια, ακόμα κι όταν αυτή δεν είναι αρεστή. Έχει όμως κάποιο νόημα, έναν σκοπό. Να τον βοηθήσει να απαλλαγεί από κάτι που του κάνει κακό και τον φθείρει ή να τον ωθήσει να εξελιχθεί σε καλύτερο άνθρωπο.

Είναι μεγάλο προσόν  και είναι μεγάλο γιατί σπανίζει το να είσαι ειλικρινείς , αληθινός, να έχεις μπέσα και όχι να είσαι δήθεν, ψεύτικος και ξύλινος.

Εν ολίγοις, να είσαι άνθρωπος και να συμπεριφέρεσαι ακριβώς όπως θες κι οι άλλοι να σου φερθούν. Το ότι δε θα πάρεις πάντα όσα θα δώσεις και το ότι κάποιοι θα σου φερθούν σκάρτα ενώ εσύ ήσουν σωστός σε όλα, να το έχεις δεδομένο.

Άλλωστε μην ξεχνάμε Τον Ιησού Χριστό.  Αυτός μόνο έδωσε… έδωσε….έδωσε..

Τίποτε δεν πήρε από κανέναν. Κι όμως. Τον πρόδωσαν. Τον λασπολόγησαν. Τον συκοφάντησαν. Τον βασάνισαν και στο τέλος Τον σταύρωσαν.

Ποιοί  όμως τα έκαναν όλα αυτά?

Τα έκαναν οι δήθεν. Τα έκαναν οι ψεύτικοι άνθρωποι.

Τέτοιοι υπάρχουν και σήμερα και είναι ο περισσότεροι.

Δήθεν και ψεύτικοι άνθρωποι υπάρχουν παντού.

Ανήκουν σε μια ειδική όσο και αξιολύπητη συνομοταξία ανθρώπων. Τους διακρίνει μια καταφανής μεγαλομανία, ένα υπερτροφικό «εγώ» και η συνακόλουθη αυταρέσκεια, ένας απίστευτος ξερολισμός επί παντός του επιστητού, η αυτονόητη πολυπραγμοσύνη, το κλασικό μπλαζέ και περισπούδαστο ύφος της παραγκωνισμένης μεγαλοφυΐας, το «υπεράνω».

Στην πραγματικότητα είναι τιποτένιοι, αεριτζήδες και τεμπελχανάδες, απολύτως αμαθείς και αγράμματοι, κραυγαλέα ανεπαρκείς σε όλα τα επίπεδα, εξοργιστικά κυνικοί, με απύθμενα συμπλέγματα κατωτερότητας, τα οποία ασφαλώς, τους τα επισημαίνει ανελλιπώς και καθημερινά ο καθρέφτης στο σπίτι τους τα μεσημέρια που ξυπνούν. Γλύφουν αλύπητα όπου διαφαίνεται κόκαλο στον ορίζοντα και δεν διστάζουν να απαξιώσουν οτιδήποτε τους αφήνει εκ των πραγμάτων απέξω. Αναγνωρίσιμοι ασφαλώς, αφού στη χώρα της έκπτωσης των αξιών επιβιώνουν τέτοιοι σε κάθε περίγυρο. Ορισμένοι επιπλέουν κιόλας (χωρίς να είναι φελλοί). Κάποιοι υποδύονται τους κυβερνώντες, πολλοί τους διοικούντες, άλλοι τους καλλιτεχνίζοντες, μερικοί δήθεν συγγράφουν, άλλοι αυτοαναγορεύονται κριτές των πάντων, οι περισσότεροι περιφέρουν απλώς την ασημαντότητά τους στα δήθεν στέκια. Επίσης οργιάζουν στο fb διαρκώς.

Αν λοιπόν το σύνολο είναι κακότροπο, ζηλόφθονο κι αυτοκαταστροφικό, μην το ακολουθήσεις. Διαφοροποιήσου από αυτό. Γιατί δεν είναι ο κόσμος κακός παρά οι άνθρωποι που εμπεριέχονται μέσα σε αυτόν. Οι άνθρωποι κάνουν τον κόσμο κακό, την κοινωνία, γιατί χωρίς τους ανθρώπους τίποτα απ’ τα δύο δεν μπορεί να υφίσταται.

 

Να έχεις μπέσα λοιπόν. Γιατί αν δεν την κατέχεις, σημαίνει αυτομάτως πως δεν μπορείς να βοηθήσεις κανέναν, καθώς είσαι ανάξιος εμπιστοσύνης. Και πες μου, τότε, ποιος ο λόγος να υπάρχεις; Ποια η δική σου προσφορά στον κόσμο αυτό, αν δεν μπορείς να προσφέρεις στους άλλους;

 

Αδελφοί μου Χριστιανοί, προσέχετε, όσο μπορείτε, να μη λέτε ψέματα, γιατί το ψέμα είναι εφεύρεση του διαβόλου και ο διάβολος είναι ο πατέρας του ψεύδους. Επομένως, όσοι είναι ψεύτες, έχουν πατέρα τους τον διάβολο και μοιάζουν μ’ αυτόν και τον έχουν πατέρα, καθώς το αναφέρει και ο Κύριός μας στην Αγία Γραφή λέγοντας: «Ο πατέρας που έχετε εσείς είναι ο διάβολος, κι όσα επιθυμεί ο πατέρας σας, αυτά θέλετε να κάνετε. Εκείνος εξαρχής ήταν ανθρωποκτόνος και δεν μπόρεσε να σταθεί μέσα στην αλήθεια, γιατί δεν υπάρχει μέσα του τίποτε το αληθινό. Όταν λέει ψέματα εκφράζει, τον εαυτό του γιατί είναι ψεύτης και είναι ο πατέρας του ψεύδους. Αντίθετα, όσοι λένε την αλήθεια, έχουν ως πατέρα τους την Αλήθεια, που είναι ο Θεός και ο Ιησούς Χριστός. Και είναι γεννημένοι από την Αλήθεια, καθώς μας λέει ο «αγαπημένος» μαθητής Ιωάννης: «Παιδιά μου, ας μην αγαπάμε με λόγια και ωραίες φράσεις, αλλά με έργα και αγάπη αληθινή. Απ’ αυτό θα καταλάβουμε ότι είμαστε παιδιά της αλήθειας».

 

Εσείς είσθε Χριστιανοί και με τη Χάρη του Αγίου Βαπτίσματος, απογυμνωθήκατε από τον παλαιό άνθρωπο και ενδυθήκατε τον Χριστό, που είναι η αλήθεια, όπως το λέει και ο Ίδιος: «Εγώ είμαι η οδός, η αλήθεια και η ζωή».

ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΜΑΣ
ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ. ΑΥΤΟ ΘΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ