ΜΗΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙΣ ΝΑ ΣΕ ΥΠΟΤΙΜΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕ ΠΛΗΓΩΝΟΥΝ

αναρτήθηκε σε: ΨΥΧΩΦΕΛΗ ΚΕΙΜΕΝΑ | 0

Έχεις προσέξει ότι μερικοί άνθρωποι “ πατούν τα κουμπιά σου”, “ή σε κάνουν να αισθάνεσαι σαν ένα παιδί ανίκανο να υπερασπιστεί τον εαυτό του;

Άνθρωποι που δεν σε σέβονται , παραβιάζουν το προσωπικό σου χώρο, σου επιτίθενται λεκτικά, σε υποτιμούν και ακινητοποιούν και δεν αισθάνεσαι ασφαλής να είσαι ο εαυτός σου;

Τι τακτική εφαρμόζει ένας τέτοιος άνθρωπος?

Προσπαθεί να σε μειώσει. Μια άλλη μέθοδος που χρησιμοποιούν οι κομπλεξικοί άνθρωποι είναι να σε υποτιμούν, να σε μειώνουν κάθε φορά που βρίσκουν ευκαιρία.

Είναι άσχημος. Και δεν εννοώ άσχημος στην εμφάνιση, άλλωστε υπάρχουν πολλοί μη αντικειμενικά όμορφοι, που είναι καλοσυνάτοι. Εννοώ βγάζει κακία στη μούρη του, είναι ξινός, κακιασμένος.

Δεν έχει φίλους. Μα πώς να έχει αληθινούς φίλους, όταν έχει τόσα θέματα με τον χαρακτήρα του;

Θέλει συνεχώς να επιδεικνύεται. Με ακριβές μάρκες, με το να λέει πόσο τέλεια πέρασε, τι καλός που είναι στη δουλειά του, να επιδεικνύει ότι τα ξέρει όλα  και όλα τα κάνει τέλεια ενώ οι άλλοι τα κάνουν ατελές, βλέπει μόνο λάθη δικά σου αλλά τα δικά του λάθη δεν τα βλέπει, κτλ.

Έχετε σκεφτεί ότι αυτοί που περιαυτολογούν και περηφανεύονται για τον εαυτό τους, μιλάνε συνέχεια για τον εαυτό τους και πόσο καλοί είναι, σε τι είναι καλοί κλπ?

Είναι στην τελική οι ανασφαλείς και ”ζητάνε” απεγνωσμένα τα φώτα της αναγνώρισης;

Έχετε διαπιστώσει εν τέλει ότι δεν είναι όλα αυτά που περιέγραφαν και το κάνουν για να ”φανούν” οι ίδιοι;

Μην επιτρέπεις να σε πληγώνουν και να σε υποτιμούν.

 Αναρωτιέμαι μερικές φορές: Γιατί αφήνουμε τους άλλους να μας πληγώνουν; Γιατί τους επιτρέπουμε να μας αλλάξουν και να μας απομακρύνουν απ΄ τον πραγματικό μας εαυτό;

Έναν εαυτό ελεύθερο και ανεξάρτητο που του αξίζει να είναι ευτυχισμένος;

Κι αν συμφωνούμε ότι κάτι τέτοιο δεν θα έπρεπε να γίνεται, δεν θα έπρεπε να το επιτρέπουμε, τότε τι μπορούμε να κάνουμε ώστε να το αποτρέψουμε; Τι χρειάζεται να συνειδητοποιήσουμε ώστε να σταματήσουμε την προσωπική απαξίωση και την αλλοτρίωση μας, ώστε να ξαναγυρίσουμε στις βασικές μας τις δομές και τις αξίες;

Όσοι μας πληγώνουν δεν μας αξίζουν. Δεν μας αξίζει να καταστρέφουν την αυτοεκτίμηση μας, να μην μας σέβονται, να μην μας αγαπούν! Πρέπει όμως πρώτα να αγαπήσουμε εμείς τον εαυτό μας για να έχουμε ένα στήριγμα, και μια αφετηρία για το δύσκολο ταξίδι της απαγκίστρωσης!

Όσοι μας πληγώνουν είναι βαθιά εγωϊστές και ενδιαφέρονται μόνο για τον εαυτό τους. Είναι ιδιοτελείς και ανίκανοι (ή ανήμποροι) να δημιουργήσουν μια σχέση μέσω της κατανόησης, της εμπιστοσύνης και του σεβασμού, είναι άνθρωποι που πάντα θέτουν σε προτεραιότητα τις δικές τους ανάγκες, τις δικές τους αξίες και πιστεύω.

Όσοι μας πληγώνουν είναι άνθρωποι αγενείς, που μας υποτιμούν με κάθε ευκαιρία, κυρίως όμως με τον τρόπο που μας μιλούν: Με τόνο υποτιμητικό, σαρκαστικό φωνάζοντας… προσβάλουν την αυτοεκτίμησή μας, μπλοκάρουν την επικοινωνία και δημιουργούν ένα κλίμα ανασφάλειας και τρομοκρατίας…

Δύσκολες καταστάσεις που όμως δεν λύνονται με ευχολογία.

Θέλει θάρρος και πίστη, εμπιστοσύνη στον «χαμένο» μας εαυτό, στις «ξεχασμένες» μας δυνάμεις, στις αξίες μας. Θέλει να μπορούμε πρωτίστως να πούμε «ΟΧΙ» σε ότι μας προσβάλει, μας υποτιμά, μας καταδυναστεύει. Στη ζωή, πρέπει να μάθουμε να θέλουμε προτεραιότητες και η πρώτη προτεραιότητα είναι η αξιοπρέπειά μας.

Εν κατακλείδι, και με μια διάθεση αυτοκριτικής, ας ρίξουμε μια ματιά μέσα μας κι ας αναρωτηθούμε: Τελικά εμείς οι ίδιοι, τι πιστεύουμε για τους εαυτούς μας; Αξίζουμε;

Αν αγαπάμε και σεβόμαστε τον εαυτό μας τότε (ίσως) δεν θα επιτρέψουμε στους άλλους να μας βλάψουν και όσοι επιδιώκουν  να το κάνουν σε κάθε ευκαιρία η πρώτη αντίδραση είναι να ξεκόψουμε από αυτούς τους ανθρώπους.

Η δεύτερη αντίδραση  είναι να  συγκρατούμε την καρδιά μας για νά μην απαντήσουμε, τότε βάλαμε τό πόδι μας στο πρώτο σκαλοπάτι τής κλίμακας.

   Αν όχι μόνο δεν απαντάμε, αλλά προσευχόμαστε και γι’ αυτό τον άνθρωπο πού μάς πρόσβαλε, τότε κάναμε και τό δεύτερο βήμα τής θεϊκής ανόδου.

Αν όχι  μόνο προσευχόμαστε γιά αυτό τον άνθρωπο, αλλά και λυπούμαστε, γιατί έβλαψε την ψυχή του προσβάλλοντάς μας, και νιώθουμε συμπόνια γι’ αυτόν, τότε είμαστε στο τρίτο σκαλοπάτι.

    Και άν χαιρόμαστε, διότι ταπεινωθήκαμε χάριν του Κυρίου, τότε είμαστε ακόμα πιο ψηλά στην κλίμακα προς τήν οδό τής τελειότητας.

ΒΙΝΤΕΟ  —  ΑΦΗΓΗΣΗ  ΠΑΤΕΡ ΘΕΟΦΙΛΟΣ

(ΠΑΤΑ ΕΠΑΝΩ ΚΑΙ ΑΚΟΥΣΕΤΟ)

ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΜΑΣ
ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ