ΜΗΝ ΠΟΛΕΜΑΣ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΣΟΥ

αναρτήθηκε σε: ΨΥΧΩΦΕΛΗ ΚΕΙΜΕΝΑ | 0

Ορισμένοι  Έλληνες της δικής μας γενιάς, άλλοι καλοπροαίρετα και άλλοι εσκεμμένα, στην προσπάθειά τους να «επανελληνίσουν» (όπως λένε) τους Έλληνες, δηλαδή να τους επαναφέρουν στη θρησκεία των αρχαίων, κάνουν ότι μπορούν για να πλήξουν τον Χριστιανισμό και κατ’ επέκταση την Ορθοδοξία. Κοντολογίς, έχουν την αίσθηση ότι με όλα όσα λέγουν ή πράττουν θα «γκρεμίσουν» τον Χριστό από τα σύννεφα και στη θέση Του θα επιχειρήσουν να βάλουν κάποιον άλλο θεό.

Εδώ διάβασε τι  μας λέει ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο κεφ 18  για όποιον σκανδαλίσει, ανεξάρτητα εάν είναι κληρικός η λαϊκός. Ο πέλεκυς και στις δυο περιπτώσεις θα είναι ο ίδιος.

1 Eκείνη την ώρα πλησίασαν τον Iησού οι μαθητές λέγοντάς του: Ποιος είναι άραγε ο μεγαλύτερος στη βασιλεία των ουρανών;

2 Tότε ο Iησούς φώναξε κοντά του ένα παιδάκι, το έστησε ανάμεσά τους

 3 και είπε: Πραγματικά, σας λέω, αν δεν αλλάξετε τον τρόπο που σκέφτεστε και δε γίνετε σαν τα παιδιά, δε θα μπείτε στη βασιλεία των ουρανών.

4 Eπομένως, όποιος ταπεινώσει τον εαυτό του σαν και τούτο το παιδάκι, αυτός είναι ο μεγαλύτερος στη βασιλεία των ουρανών.

5 Kαι όποιος δεχτεί ένα τέτοιο παιδάκι στ’ όνομά μου, εμένα δέχεται.

6 Όποιος όμως σκανδαλίσει ένα από τα μικρά αυτά παιδιά, που πιστεύουν σ’ εμένα, του συμφέρει να κρεμαστεί στο σβέρκο του μια μεγάλη μυλόπετρα και να καταποντιστεί στ’ ανοιχτά της θάλασσας.

7 Aλίμονο στον κόσμο εξαιτίας των σκανδάλων, γιατί είναι αναπόφευκτο να έρθουν τα σκάνδαλα. Mα αλίμονο στον άνθρωπο εκείνο, μέσω του οποίου έρχεται το σκάνδαλο.

8 Aν, λοιπόν, το χέρι σου ή το πόδι σου σε σκανδαλίζει, κόψε τα και πέταξέ τα από πάνω σου. Eίναι προτιμότερο για σένα να μπεις στην αιώνια ζωή κουτσός ή κουλός, παρά να πεταχτείς στην αιώνια φωτιά έχοντας δύο χέρια ή δύο πόδια.

9 Kι αν το μάτι σου σε σκανδαλίζει, βγάλε το και πέταξέ το από πάνω σου. Eίναι προτιμότερο για σένα να μπεις στην αιώνια ζωή μονόφθαλμος, παρά να πεταχτείς στη γέεννα της φωτιάς έχοντας δύο μάτια.

10 Προσέχετε μην καταφρονήσετε έναν απ’ αυτούς τους μικρούς, γιατί σας βεβαιώνω πως οι άγγελοί τους στους ουρανούς βλέπουν συνεχώς το πρόσωπο του Πατέρα μου του ουράνιου.

Μικρό παιδάκι, πόσο με βοηθούσε που πήγαινα στην Εκκλησία! Είχαμε καλό δάσκαλο στο Δημοτικό και μας βοηθούσε και αυτός. Μας μάθαινε εθνικά άσματα και εκκλησιαστικούς ύμνους. Στην Εκκλησία τις Κυριακές ψάλλαμε την Δοξολογία, «Ταις πρεσβείαις….», «Άγιος ο Θεός», το Χερουβικό.

Παλιά, η Εκκλησία ήταν δίπλα στο σχολείο και παίζαμε γύρω από την Εκκλησία, στην αυλή της. Μας πήγαιναν στην Εκκλησία οι δάσκαλοι στις γιορτές, και ας χάναμε κανένα μάθημα. Προτιμούσε ο δάσκαλος να χάσει μια ώρα, για να λειτουργηθούν τα παιδιά. Έτσι τα παιδιά διδάσκονταν, αγιάζονταν, γίνονταν αρνάκια.

Βλέπω σήμερα που απομακρύνουν τα παιδιά από την Εκκλησία, πως έχουν αγριέψει! Ενώ στην Εκκλησία το παιδάκι θα ηρεμήσει, θα γίνει καλό παιδί, γιατί δέχεται την ευλογία του Θεού, αγιάζεται. Δεν τα αφήνουν να πηγαίνουν στην Εκκλησία, για να μην επηρεασθούν από τα πνευματικά! Από τις άλλες ανοησίες όχι μόνον δεν τα απομακρύνουν, αλλά τους τις διδάσκουν κιόλας! Μα δεν καταλαβαίνουν ότι τα παιδάκια, αν επηρεασθούν, ας υποθέσουμε, από την Εκκλησία, από την θρησκεία, στο κάτω-κάτω δεν θα κάνουν αταξίες, θα είναι φρόνιμα, θα έχουν επιμέλεια στα μαθήματά τους, δεν θα είναι ζαλισμένα όπως τώρα. Μέχρι να μεγαλώσουν, και στα θέματα τα εθνικά θα είναι σωστά τοποθετημένα, δεν θα μπλέξουν με παρέες, με ναρκωτικά, να αχρηστευθούν. Όλα αυτά δεν θα είναι μια προϋπόθεση να γίνουν καλοί άνθρωποι; Αυτό τουλάχιστον δεν το αναγνωρίζουν; Δεν το σέβονται;

Αλλά σκοπός τους τώρα είναι να απομακρύνουν τα παιδιά από την Εκκλησία. Τα δηλητηριάζουν, τα μολύνουν με διάφορες θεωρίες, κλονίζουν την πίστη τους. Τα εμποδίζουν από το καλό, για να τα αχρηστέψουν. Τα καταστρέφουν από μικρά. Και τα παιδάκια, φυσικά, από αρνάκια γίνονται κατσικάκια. Αρχίζουν μετά να χτυπούν άσχημα και τους γονείς τους και τους δασκάλους και αυτούς που τα κυβερνούν. Τα κάνουν όλα άνω-κάτω· συλλαλητήρια, καταλήψεις, αποχή από τα μαθήματα. Και τελικά, όταν φθάνουν να ξεκοιλιάσουν αυτούς που τα κυβερνούν, τότε θα βάλουν και αυτοί μυαλό.

Στο στόχο μπήκε η αργία της Κυριακής! Δοκιμάστηκε όμως και στο παρελθόν και δεν περπάτησε. Δεν ωφέλησε. Εφαρμόστηκε πιλοτικά και γενικά και δεν οδήγησε πουθενά! Χάλασε τις αγορές και τις ψυχές. Έβλαψε τη ζωή και το ρυθμό των Οικογενειών. Αντέδρασαν φορείς και εργαζόμενοι. Βγήκαν στο δρόμο οι άνθρωποι. Άσχετοι θρησκευτικά είπαν ότι δεν αντέχουμε. Ισοπεδώθηκαν ακόμη περισσότερο τα αλλοπρόσαλλα ωράρια των εργαζομένων. Έκλεισαν πολυκαταστήματα. Πήγε χαμένος και ο διαφημιστικός τηλεοπτικός χρόνος. Και κανένας δεν κατάλαβε τίποτε δυστυχώς. «Στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα». Και συνεχίζουν. Κρίμα! Γιατί το κάνουν αυτό; Την αργία της Κυριακής την προβλέπει ο Λόγος του Θεού. Είναι εντολή Θεού. Το λέγει η Εκκλησία μας. Το συνιστούν οι άγιοι Πατέρες μας. Τη θέσπισε ο άγιος Κωνσταντίνος. Την υπέγραψε με το αίμα του ο άγιος Κοσμάς. Μαρτύρησαν άνθρωποι γι αυτή. Την Κυριακή την αφιερώνουμε στο Θεό, στην Εκκλησία, στην Οικογένεια, στην ψυχή μας. Είναι ανάγκη ψυχής και σώματος η αργία της Κυριακής. Δεν εργαζόμαστε, δεν πουλάμε, δεν αγοράζουμε την Κυριακή.

Ο κόσμος αυτός ωθεί τους πάντες, να βγάζουν συνεχώς, με κάθε τρόπο, τον άσχημο εαυτό τους.

Προσπαθεί να μας αλλάξει και να μας στρέψει ενάντια στην ίδια μας την φύση που είναι η αγάπη.

Με χιλιάδες τρόπους, μας σπρώχνει στο να φερόμαστε στους άλλους, όχι όπως θα θέλαμε να μας φερθούν εκείνοι, αλλά όπως τυχόν να φέρθηκε κάποιος, άσχημα σε εμάς. Κυριαρχεί η εβραϊκή νοοτροπία του Γιαχβέ της παλιάς διαθήκης, του Διαβόλου: “οφθαλμός αντί οφθαλμού, δόντι αντί δοντιού”. Δικός του είναι άλλωστε ο κόσμος αυτός. Ναι, όμως εμείς δεν ανήκουμε εδώ.

Η πλειοψηφία των ανθρώπων φέρεται δυστυχώς, από τα μικρότερα πράγματα ως τα μεγαλύτερα, βάση της νοοτροπίας αυτής. Αυτό κάνει πολλούς να στρέφονται απογοητευμένοι, προς την ίδια συμπεριφορά για να νιώσουν ίσως δικαιωμένοι για όσα κάποιοι τους έκαναν, για να επιβιώσουν. Πολλοί άνθρωποι άλλαξαν και έφτασαν από θύματα άλλων, να μετατραπούν σε θύτες.

Υπάρχουν όμως και εκείνες και εκείνοι που δεν άλλαξαν. Αυτοί που απλά υπομένουν, πολλές φορές με δάκρυα, αλλά υπομένουν τον κόσμο αυτό. Υπομένουν κάθε μέρα, πάλι από την αρχή, ξυπνώντας για να πολεμήσουν τους ίδιους δαίμονες που εχθές τους κούρασαν. Ξέρουν ότι ο υπομείνας εις τέλος αυτός θα κερδίσει. Αυτός που δεν θα αλλάξει, αυτός που θα πολεμήσει και θα νικήσει, όπως Νίκησε ο Αρχηγός Τους. Δεν δέχονται να γίνουν ένα με αυτή τη βρωμιά στην οποία ζούν. Ξέρουν τι πάει να πεί πόνος και προσπαθούν με νύχια και με δόντια να μην πληγώσουν κάποιον. Είναι εκείνοι που δεν άλλαξαν για να “επιβιώσουν” κι όμως “επιβιώνουν” χάρη στον Χριστό. Είναι εκείνοι που έχουν αφιερώσει την ζωή τους στο να βοηθούν τους γύρω τους, δίχως κανείς να το γνωρίζει.

Αντίθετα λοιπόν από τον Γιαχβέ, την νοοτροπία του και τον κόσμο αυτό, ακριβώς απέναντι είναι ο Χριστός, ο οποίος μας δείχνει με το παράδειγμά Του την συγχώρεση και την προσφορά της αγάπης άνευ όρους προς όλους. “Να φέρεστε όπως θέλετε να σας φέρονται μας είπε. Να γυρνάμε και το άλλο μάγουλο. Όχι ανταπόδοση της κακίας όπως θέλει ο Γιαχβέ Σατανάς. Πάνω στον σταυρό ο Χριστός, τα λόγια που είπε τα έκανε και πράξη. “Πατέρα συγχώρεσέ τους δεν ξέρουν τι κάνουν”, ήταν τα λόγια Του για τους σταυρωτές Του, την στιγμή του τρομερού μαρτυρίου.

Από την μιά λοιπόν είναι ο Χριστός, η Αγάπη, η προσφορά και το Φώς και από την άλλη, η κακιά του Γιαχβέ, ο οποίος υπηρετεί το σκότος. Ο καθένας επιλέγει, είτε τον δρόμο της φύσης της ψυχής του, που θα τον οδηγήσει πίσω στην πηγή του, στον Δημιουργό του ή τον δρόμο της κακίας -τον οποίο εύκολα προσφέρει ο κόσμος αυτός και εύκολα μας οδηγεί ο εγωισμός μας να επιλέξουμε- που θα τον οδηγεί κάθε φορά πιο μακριά από την φύση του, από την καταγωγή του, από το φώς, από τον Δημιουργό του.

Πολλοί σκέφτονται, ότι ακόμη και αν αυτοί φερθούν όμορφα δεν θα κερδίσουν τίποτα. Μα ακριβώς εκεί είναι όλο το νόημα. Να δίνεις για να δίνεις, όχι να δίνεις για να περιμένεις να πάρεις. Αν θέλεις και άλλο λόγο, να το κάνεις για να μην χαθεί η αγάπη φίλε. Να το κάνεις γιατί εκεί έξω υπάρχουν άνθρωποι που αναρωτιούνται αν χάθηκε η αγάπη και η ανθρωπιά. Έχουμε άτυπη υποχρέωση να τους δείχνουμε καθημερινά ότι δεν είναι έτσι τα πράγματα. Έχουμε πόλεμο και άμαχοι δεν υπάρχουν. Αν το σκεφτούμε λίγο αυτό, ότι γύρω μας ανά πάσα στιγμή υπάρχουν άνθρωποι, ψυχές ζωντανές σαν και εμάς, με τις ίδιες στεναχώριες, τα ίδια προβλήματα, άνθρωποι με συναισθήματα, άνθρωποι που σιωπηλά ζητούν με τον τρόπο τους λίγη αγάπη, τότε ίσως να φτάσουμε ένα βήμα πιο κοντά στο να αντιληφθούμε τι πάει να πεί αγάπη. Ίσως να φτάσουμε ένα βήμα πιο κοντά στο φώς.

Ο Ιησούς Χριστός νικά και θα νικήσει. Όσο νωρίτερα το καταλάβουμε τόσο καλύτερα για όλους μας.

ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΝΙΚΑ

ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΜΑΣ
ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ