ΜΠΡΟΣΤΑ Η ΨΗΛΑ; ΤΕΛΙΚΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΘΡΩΠΟΙ;

αναρτήθηκε σε: ΘΕΙΑ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ | 0

Κουράστηκα να ακούω την φράση πάμε μπροστά. Εσύ θα μείνεις πίσω;

Τελικά δεν κατάλαβα τι σημαίνει να πάμε μπροστά.

Μήπως εννοούν ότι πρέπει να πάω σύμφωνα  με την μόδα και να συμφωνώ με αντιχριστιανικούς νόμους? Μήπως πρέπει κι εγώ να ανήκω στα νέα Σόδομα και Γόμορρα?

Μήπως πρέπει να συμφωνήσω για τους ομοφυλόφιλους;

Μήπως πρέπει να συμφωνήσω  με την καύση των νεκρών;

Μήπως  πρέπει να συμφωνήσω με τους κυβερνώντες της χώρας μου που καταδυναστεύουν τον λαό;

Πολλές φορές στον ευρύτερο μας περίγυρο ακούμε φράσεις όπως «πού πας με το σταυρό στο χέρι», «τον καλό τον πατάνε», «ο καλός δεν πάει μπροστά» και όλα αυτά. Σίγουρα αν είσαι «πονηρός»  με άλλα λόγια, έχεις εξυπνάδα, αλλά τη χρησιμοποιείς για να πετύχεις πράγματα ατομικιστικά, μπορείς να ξεγελάσεις τους άλλους, να τους εκμεταλλευθείς, και να φανείς ότι πετυχαίνεις με τον ένα ή άλλο τρόπο, για παράδειγμα, να βγάζεις χρήματα με «ανορθόδοξο» τρόπο, να κάνεις διακίνηση ναρκωτικών κ.λπ.  και ότι είσαι «μάγκας». Σίγουρα αυτό βλέπουμε να ισχύει σε πολλές περιπτώσεις αν κοιτάξουμε γύρω μας, αλλά αν το δούμε από μια ευρύτερη οπτική, είναι πράγματι ακριβώς έτσι;

Απ ότι κατάλαβα ότι για να πας μπροστά πρέπει να πας με τον διάβολο και για να πας ψηλά πρέπει να πας με τον Θεό.

Ο  Διάβολος και παρέσυρε τους ανθρώπους στην αμαρτία και πλήθυναν οι αμαρτίες, από τότε και η ομορφιά της Δημιουργίας μολύνθηκε. Μόνοι μας οι άνθρωποι μολύναμε το περιβάλλον μας. Με τις πλεονεξίες μας, με τις αδικίες και τους πολέμους καταστρέψαμε τον όμορφο κόσμο που μας είχε φτιάξει και παραδώσει ο Θεός. Και ο παμπόνηρος σατανάς κατάφερε να πείσει πολλούς ότι η Δημιουργία η τόσο ωραία δεν έχει ανάγκη από κανένα Δημιουργό. «Έδιωξαν» έτσι με την εισήγηση του Διαβόλου τον Οικοδεσπότη από το σπίτι Του. Άφησαν τις κρυστάλλινες πηγές του θείου Νόμου και τρέχουν στις θολές πηγές της αμαρτωλής ζωής, που υποδεικνύει ο εισηγητής της αμαρτίας Διάβολος. Βυθίσθηκαν στη ζωή της σαρκικότητας, της αδικίας, της εκμεταλλεύσεως των αδυνάτων και φτωχών, του πλουτισμού με οποιοδήποτε μέσο, ακόμη και παράνομο και αθέμιτο.

Το αποτέλεσμα; Το ζούμε καθημερινά και κλαίει η καρδιά μας. Πτωχεύουν το ένα μετά το άλλο τα κράτη της γης. Πεθαίνουν εκατομμύρια παιδιά κάθε χρόνο στον κόσμο από την πείνα. Οι πόλεμοι είναι ασταμάτητοι, για να πλουτίζουν οι πολεμικές βιομηχανίες. Οι ασθένειες που οφείλονται σε αμαρτίες αυξάνονται αλματωδώς. Η κτηνώδης αμαρτία ξεδιάντροπη παρελαύνει με αυθάδεια στους δρόμους. Οι υπόνομοι των πόλεων γεμίζουν με ανθρώπινα έμβρυα. Τι να δεί κανείς σήμερα στη γη και να μην πονέσει;

Που να στρέψει το βλέμμα του και να μη λυπηθεί; Ακόμη και τα ωραιότερα μέρη της γης τα μολύνει ο άνθρωπος με τις αμαρτίες του.

Εάν αυτό το θεωρούν μπροστά συγγνώμη αλλά δεν θα πάρω.

Ας ψάξουμε να βρούμε το ρόλο μας σ’ αυτή τη ζωή,γιατί υπάρχουμε, πως υπάρχουμε, γιατί ζούμε, δουλεύουμε, δημιουργούμε, γιατί πολλαπλασιαζόμαστε, γιατί φθειρόμαστε, καταστρεφόμαστε, πεθαίνουμε, εξαφανιζόμαστε;

Ξεχάσαμε ή ίσως δεν αναζητήσαμε και δε μάθαμε ποτέ τις πραγματικές δυνατότητες που έχουμε, που μπορούμε να φτάσουμε, πόσο μπορούμε προκόψουμε και να προοδεύσουμε (τονίζω πως δεν εννοώ την υλική πρόοδο, μόνο) ως άνθρωποι, ως όντα δηλαδή πλασμένα εξ αρχής από το Δημιουργό μας για να «ζούμε» και να «απολαμβάνουμε τα υψηλό. Παραβλέψαμε και πετάξαμε στην άκρη τις οδηγίες,τις εντολές του Δημιουργού μας, τις προϋποθέσεις για να συνεχίσουμε να υπάρχουμε ως άνθρωποι. Και αφού λοιπόν όντες σε πλήρη ελευθερία διαλέξαμε να προχωρήσουμε αυτόβουλα και απομονωμένα, «απολαμβάνουμε» και όσο περνάει ο καιρός θα «απολαύσουμε» καλύτερα τις συνέπειες αυτής της επιλογής να γίνουμε «ζώα», ή δε ξέρω εγώ τι άλλο.

Έγκειται βέβαια στη διάθεση του καθενός τι επιλογή θα κάνει και είναι στο χέρι του να αναδιαμορφώσει τις λανθασμένες αποφάσεις του, αλλάζοντας τη ζωή και δράση του, προσαρμόζοντας τα στα ανθρώπινα πλαίσια, στα ανθρώπινα όρια, μπορώντας επάξια να συγκαταλεχθεί στο γένος των ανθρώπων.

Ας αναζητήσει λοιπόν ο καθένας, με κόπο και υπομονή πολύ ας ερευνήσει, ας ψάξει βαθιά τον καθρέπτη της ψυχής του κι ας δει, αυτό που πράγματι είναι. Ένας άνθρωπος ή απλά ένα ανθρωπόμορφο ζώο, κι ας αποφασίσει που θέλει να ανήκει. Ω «άνθρωπε, απάνθρωπε, βγάλε επιτέλους, κατάστρεψε, διάλυσε τα «γυαλιά» της πλάνης, των ψευδαισθήσεων, του εγωισμού, «κοίτα ψηλά» και δες καθάρια, νιώσε, κατάλαβε, ζήσε αυτό που πράγματι είσαι, αυτό που πράγματι θες και μπορείς να είσαι, αυτό που ο Θεός σου σε έπλασε. Ένα ελεύθερο όν, ένας άνθρωπος.

Να  υψώνουμε ψηλά τα μάτια. Όχι στα γήινα και χαμηλά, στα κατώτερα και μολυσμένα, γιατί όπου και να δείς σε αυτά, κινδυνεύεις να μολυνθείς,αλλά στα ψηλά, στα ουράνια τα μάτια μας, διότι είναι καθαρά, αφού εκεί κατοικεί ο Θεός, με όλους τους Αγίους και επικεφαλής την Παναγία, εκεί η χορεία των Αγγέλων, εκεί ο Παράδεισος μας περιμένει.

Κι αν κάποτε είμαστε πεσμένοι ψυχικά, αν κάποια ασθένεια, κάποια οικονομική δυσχέρεια, κάποια οικογενειακή δυσκολία η άλλη αιτία έχουν ρίξει το ηθικό μας, τότε προπάντων να μη λησμονούμε να κοιτάμε ψηλά. Τότε μας χρειάζεται επειγόντως να σηκώνουμε ψηλά τα μάτια.

Όχι μπροστά  γιατί εκεί δεν υπάρχει κάποιος να μας περιμένει.

Ψηλά! Προς Εκείνον που μας αγαπά και μπορεί να μας βγάλει από κάθε αδιέξοδο.

Λοιπόν, ψηλά τα μάτια και ψηλότερα η καρδιά!

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Εάν επιθυμείς μπορείς από κάτω μπορείς  να γράψεις το δικό σου σχόλιο αλλά και ονόματα που θέλεις να διαβάζονται κατά την ώρα της προσκομιδής.

 

ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΜΑΣ
ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ