Ο ΑΞΙΟΠΡΕΠΗΣ ΚΑΙ Ο ΚΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

αναρτήθηκε σε: ΨΥΧΩΦΕΛΗ ΚΕΙΜΕΝΑ | 0

 

Η έννοια της αξιοπρέπειας έχει άπειρες προεκτάσεις και για να μη μακρηγορώ, θα προσπαθήσω να την ορίσω, όπως την αντιλαμβάνομαι εγώ.

Αν με ρωτήσει, λοιπόν κανείς, τι είναι για ‘μένα η αξιοπρέπεια, θα του πω ότι αρχικά είναι η αγάπη που έχουμε για τον εαυτό μας.

Ο σεβασμός που του δείχνουμε όταν είμαστε μόνοι μαζί του. Όλα αυτά που κάνουμε χωρίς να περιμένουμε ανταπόδοση και μπράβο. Είμαστε αξιοπρεπείς γιατί ότι  κάνουμε, το κάνουμε για την ψυχή μας.

Είναι η περηφάνια μας, με όλη τη θετική της σημασία, όχι με έπαρση και δήθεν συμπεριφορές.

Το να περπατάς στο δρόμο με το κεφάλι ψηλά και να ξέρεις ότι έκανες το καλύτερο.

Να νιώθεις ότι δεν ξόδεψες τον εαυτό σου για κάτι που δεν έπρεπε. Δεν τον ξεφτίλισες.

Αξιοπρέπεια είναι η καθαρή συνείδηση.

Κι όπως, πολύ εύστοχα έγραψε ο Κ.Π. Καβάφης:

«Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,

τούτο προσπάθησε τουλάχιστον

όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις

μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,

μες στις πολλές κινήσεις κι ομιλίες.

Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την,

γυρίζοντας συχνά κ’ εκθέτοντάς την

στων σχέσεων και των συναναστροφών

την καθημερινήν ανοησία,

ως που να γίνει σα μια ξένη φορτική.»

Αν τύχει να τη χάσουμε και καμιά φορά. Κάπου θα βρίσκεται και θα μας περιμένει.

Η αξιοπρέπεια είναι ιδίωμα ταπεινών ανθρώπων γιατί είναι άυλη και αθόρυβη όπως και οι ταπεινοί άνθρωποι. Την αξιοπρέπεια την παίρνεις μαζί σου χωρίς να ενοχλείς κανένα και αποχωρείς εκεί που αισθάνεσαι ότι ο χώρος δεν σου ανήκει όχι κτηματικά άλλα πνευματικά δηλαδή στον τρόπο σκέψεις. Η αξιοπρέπεια με την ταπεινοφροσύνη είναι δίδυμες αδερφές και μητέρα τους είναι η σκέψη μην ψάχνετε να βρείτε αξιοπρέπεια και ταπεινότητα σε μέρη χλιδής ακόρεστου πλούτου και ξέφρενου γλεντιού ίσως σε αυτά τα μέρη κάτι να λάμπει σίγουρα όμως δεν είναι οι δυο αυτές αδερφές είναι μπρούτζος που στην αρχή γυαλίζει με το πέρασμα του χρόνου όμως θολώνει και λίγο αργότερα σκουριάζει.

Ενώ η αξιοπρέπεια μαζί με την ταπεινότητα αθόρυβα πάντα και χωρίς να ενοχλούν κανένα λάμπουν και ξεχωρίζουν. Οι άνθρωποι που κατέχουν την αξιοπρέπεια και την ταπεινότητα κάνουν όνειρα γνωρίζουν όμως ότι η νύχτα είναι μικρή για να τα χωρέσει όλα και έτσι δεν γίνονται ποτέ αλαζόνες και απαιτητικοί. Γι αυτό αν κάποιο άτομο περάσει από την ζωή μας τελείως διακριτικά χωρίς να μας ενοχλήσει καθόλου να ξέρετε ότι το άτομο αυτό ήταν και αξιοπρεπής και ταπεινός.

 

 

Ότι  πολυτιμότερο έχουμε είναι η προσωπική μας αξιοπρέπεια. Όταν τη χάσουμε, δε μας μένει τίποτα. Καθώς όλοι έχουμε αξία και όλοι είμαστε διαφορετικοί μεταξύ μας, είναι γελοίο να μετράμε την αξία ενός ατόμου συγκρίνοντάς την με την αξία κάποιου άλλου. Οι άνθρωποι που αποτιμούν την αξία των άλλων βάσει της οικονομικής τους επιφάνειας, της εργασίας τους ή του τρόπου ζωής που επιλέγουν θέτουν υπό αμφισβήτηση τη δική τους νοημοσύνη και ευαισθησία.

Εφόσον είμαστε όλοι ίσοι στα μάτια του Θεού, ποιος δικαιούται να χρίσει τον εαυτό του ανώτερο δικαστή; Παγιδευόμαστε σ’ αυτή τη θλιβερή νοοτροπία μόνο όταν επιτρέπουμε στους άλλους να γίνουν εκτιμητές της δικής μας αξίας. Όσο εμείς πιστεύουμε στον εαυτό μας και διατηρούμε τον αυτοσεβασμό, την περηφάνια και την αίσθηση του χιούμορ μας, δεν κινδυνεύουμε από τέτοιους εισβολείς.

Το να υποτιμούμε τους άλλους για να φανούμε εμείς πιο σημαντικοί είναι  ένδειξη της δικής μας αδυναμίας. Γινόμαστε περισσότερο άξιοι συμπόνοιας παρά περιφρόνησης, γιατί στην πραγματικότητα αποκαλύπτουμε την απελπισμένη μας ανάγκη να αγαπηθούμε.

Το να συμπεριφέρεσαι με αξιοπρέπεια δεν είναι τίποτα περισσότερο από το να επιτρέπεις στους άλλους να είναι ελεύθερα ο εαυτός τους.

Ο άνθρωπος που δεν έχει αξιοπρέπεια είναι κενός. Τι σημαίνει όμως κενός άνθρωπος;;

Ο κενός άνθρωπος δεν αγαπά τη γνώση και την αλήθεια για όλα όσα τον περιβάλλουν. Αγαπά το ψέμα, το χρησιμοποιεί κάθε στιγμή και συνάμα αρκείται στο να  μάθει όσα εξυπηρετούν τα συγκεκριμένα συμφέροντά του μια δεδομένη στιγμή, όλα τα υπόλοιπα, εφόσον δεν του χρησιμεύουν, δεν του χρειάζονται.

Ο κενός άνθρωπος , λοιπόν, είναι εκείνος που, όσα κι αν του δίνεις, ποτέ δεν χορταίνει.  Μοιάζει με ένα ποτήρι χωρίς πάτο. Όσο νερό κι αν το γεμίζεις, πάντοτε άδειο μένει. Συνεχώς , αχόρταγος και λαίμαργος , ζητά κι άλλα και είναι ικανός να κάνει καθετί για να τ’ αποχτήσει , να προδώσει φίλους και αξίες και πατρίδα ακόμα.

Ο κενός άνθρωπος, αποφεύγει τον αυτοέλεγχο και ταυτόχρονα δεν έχει συναισθήματα στα σωθικά του για τους άλλους συνανθρώπους του. Αποφεύγει την αυτοκριτική, γιατί δε θέλει ν’ αντικρίσει κατάματα την κενότητα του ιδεολογικού του “οπλοστασίου” και τη ρηχότητα του ψυχικού του κόσμου. Δεν περιβάλλει τους άλλους ανθρώπους με αγάπη, με σεβασμό και κατανόηση, αλλά με ζήλια, κακία, ιδιοτέλεια, αλαζονεία, δόλο και αναξιοπρεπείς τρόπους προσπαθεί να τους επιβάλλεται.

Στον αντίποδα,  ο αξιοπρεπής άνθρωπος είναι όποιος, με τη βοήθεια του Θεού, ξαναγεννιέται κάθε στιγμή, δηλαδή αυτός που ανανεώνει  με την αυτογνωσία  διαρκώς τον ψυχικό του κόσμο μετατρέποντάς τον σε φωλιά για την καλοσύνη, την αγάπη και το σεβασμό προς τους άλλους και αποβάλλει από μέσα του κάθε νοσηρό πάθος.

 

 

Ο αξιοπρεπής άνθρωπος, δεν νοιάζεται για τα υλικά αγαθά. Πιο πολύ τον νοιάζει να δίνει παρά να παίρνει. Αγαπά να μαθαίνει και να μοιράζεται όσα μαθαίνει.  Διδάσκεται από τα λάθη του και αγωνίζεται κάθε στιγμή να γίνεται καλύτερος. Πιστεύει ότι η αγάπη, η γνώση και η αλήθεια είναι τα άτρωτα όπλα του στον καθημερινό αγώνα και η συνέπεια στις αρχές, τις αξίες και τις ιδέες του είναι που τον βοηθούν να συμβάλλει στην κοινωνική προκοπή και δι’ αυτής στην ατομική του ευημερία.

Άκου λοιπόν τι σημαίνει αξιοπρέπεια με τα δικά μου λόγια και το δικό μου μυαλό. Ετσι απλά.

 Η αξιοπρέπεια δεν είναι ένα γεμάτο πορτοφόλι που θα βρες τυχαία στο δρόμο, θα σκύψεις να το πάρεις με λοξές ματιές μη σε δει κανένας και ξαφνικά θα γίνεις πλούσιος.

Η αξιοπρέπεια είναι άδειο πορτοφόλι που θέλει πάντα κάποιο μικρό μπάλωμα, για να μπορεί να κρατάει με σιγουριά τις «οικονομίες» μιας ζωής.

Πάντα θα υπάρχει η πιθανότητα να βρεθεί μια «τρύπα» να σου αδειάσει γιατί δεν πρόσεξες και ποτέ δε θα σε νοιάζει το περιεχόμενο, αν δεν κουραστείς για να το γεμίσεις και να το κρατήσεις εκεί.

Στο μεγάλο δρόμο μας, λοιπόν, υπάρχουν άνθρωποι που μας βοηθούν να το γεμίσουμε ή να το κρατήσουμε γεμάτο. Είτε γιατί εμείς δεν είμαστε ικανοί ή γιατί κάποιοι άνθρωποι σαν δική τους αξιοπρέπεια έχουν ταυτίσει την αξιοπρέπεια για δύο.

Προσωπική μου γνώμη είναι πως δεν πρόκειται να το κρατήσουμε ποτέ γεμάτο ή να το γεμίσουμε αν δεν έχουμε έναν τέτοιο άνθρωπο στη ζωή μας, είτε αυτός είναι φίλος, αδελφός, γνωστός, γονιός, σύζυγος, αν θέλετε όμως ας πάρουμε την περίπτωση που απλά δεν είμαστε ικανοί.

Ακόμα κι έτσι αυτός ο άνθρωπος, θέλει να τον εκτιμήσεις, αυθόρμητα και ταπεινά, χωρίς φανφάρες και τυμπανοκρουσίες, γιατί με τον ίδιο τρόπο που θα σε βοηθήσει ή θα σε προτρέψει στα δύσκολα να μείνεις αξιοπρεπής, αν δεν τον εκτιμήσεις σωστά μπορεί να καταλήξεις να αυτοταπεινώνεσαι ή πολύ απλά να σταματήσει να σε στηρίζει.

Αν μην τι άλλο, είναι άτιμο να έχεις έναν τέτοιο άνθρωπο στη ζωή σου, που θα κρατάει το πορτοφολάκι σου γεμάτο και λίγο πριν το αξιοποιήσεις να τον κλωτσάς, προτάσσοντας την ανάγκη σου για δήθεν αξιοπρέπεια που δεν είχες (αυτή όμως που με επιτυχία σου πρόσφερε τόσα χρόνια).

 

 

Η δική μας αξιοπρέπεια δεν μπορεί να χτίζεται καταστρέφοντας άλλων, η αξιοπρέπεια σου απλά δεν υπάρχει όταν φτάνεις σε σημείο να καταστρέψεις κάποιου άλλου.

Ίσως πρέπει να αναλογιζόμαστε πιο συχνά το παρελθόν μας, να μετράμε πόσες φορές «αδειάσαμε» εμείς οι ίδιοι το πορτοφολάκι μας και πόσες από αυτές ήταν κάποιος εκεί να μας προσφέρει το περίσσευμα του ή όλο του το απόθεμα για να μην μείνουμε ρέστοι.

Όταν, λοιπόν, θα αποφασίσεις να πάρεις το «πορτοφολάκι» σου στα χέρια σου, πρόσεξε μην ψάξεις να κλέψεις κάποιου άλλου, μα πολύ περισσότερο πρόσεξε αν είσαι ικανός να το μπαλώνεις όσο και όποτε χρειάζεται. Ματώνοντας όμως τα δικά σου δάχτυλα, χρησιμοποιώντας τη δική σου βελόνα και την δική σου κλωστή.

Μόνο τότε θα σου ανήκει και το πορτοφολάκι και το περιεχόμενο, διαφορετικά σιώπησε κι άστο σε άλλον να το προσέχει.

ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΜΑΣ
Please follow and like us: