Ο ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

αναρτήθηκε σε: Θεία κηρύγματα | 0

Ένα από τα μεγαλύτερα μαθήματα της ζωής είναι το να πορευόμαστε με οδηγό το φως, τη γαλήνη της ψυχής και την ηρεμία του μυαλού στο μονοπάτι μας.

Η κατάσταση της ψυχικής μας υγείας επηρεάζει άμεσα τις σκέψεις και τις αντιδράσεις μας στις καταστάσεις της ζωής.

Πολλές φορές όμως δυστυχώς επικρατούν κάποιες άχρηστες ιδέες και συμπεριφορές στην καθημερινότητά μας οι οποίες δεν μας ωφελούν καθόλου και εμποδίζουν την βελτίωσή μας προς το καλύτερο.  Ίσως , όσο κι αν έζησες μέχρι σήμερα, μπορεί να έμαθες τα πάντα. Ένα όμως δεν έμαθες. Πώς να φέρνεις ειρήνη και γαληνή στην ψυχή σου. Μην περιμένεις αυτό το μάθημα να στο διδάξουν πουθενά γιατί σε κανένα σχολείο και σε κανένα πανεπιστήμιο δεν το διδάσκουν. Αυτό το μάθημα μας το διδάσκει η ζωή.

 

Η ψυχή μας είναι ένας θείος σπινθήρας, που μπορεί να βρει τροφή μόνο μέσω της αγάπης. Αντί αυτού, ρίχνεται σε έναν κόσμο αρπακτικών ζώων όπου δεν υπάρχει καμία ειρήνη. Η ψυχή βρίσκεται αντιμέτωπη ήδη με μια έλλειψη αγάπης. Ο πόνος εμφανίζεται και γίνεται εμπόδιο στην κανονική λειτουργία της ψυχής. Εμφανής από αυτήν την έλλειψη αγάπης, ο φόβος εγκαθίσταται και ενισχύεται από την ανησυχία και το άγχος.

Εκατοντάδες θανάτων, οικογένειες που πενθούν, καβγάδες παντού, όλη αυτή η δυστυχία είναι υπαρκτή. Πώς μπορεί κάποιος να είναι αδιάφορος; Για να παραμείνουμε σε κατάσταση ειρήνης όταν βρεθούμε αντιμέτωποι με τέτοιες περιπτώσεις, πρέπει να έχουμε πολύ αγάπη μέσα μας, ώστε να μπορέσουμε να δώσουμε ένα κομμάτι στους άλλους. Η ειρήνη είναι ίση με το δώρο. Εάν έχουμε ειρήνη μέσα μας, μπορούμε πάντα να δίνουμε στους άλλους. Το δώρο είναι το μοίρασμα της ειρήνης. Αυτό επιτυγχάνεται με την προσευχή, με το να ακούμε τους άλλους, να τους ανακουφίζουμε, να είμαστε πάντα εκεί όταν μας χρειάζονται. Ειρήνη είναι να δεχόμαστε με ταπεινότητα όλα όσα μας συμβαίνουν, ώστε να αναπτυχθούμε εσωτερικά και να μπορούμε να αγαπάμε τους άλλους με όλη μας την καρδιά, με ψυχική γαλήνη, όπως μας διδάσκει ο Χριστός.

Αλλά τι λέω. Πώς να έρθει η γαληνή στην ψυχή όταν έχει βγάλει ρίζες  το κακό?

Από εκεί ξεκινάμε  όλα τα δεινά του ανθρώπου γιατί έγινε έρμαιο του διαβόλου.

Ένα είναι το κομβικό σημείο κι εκεί πάντα χάνεται ο δρόμος.

Όταν χάνεις την πίστη σου, την εμπιστοσύνη στο Θεό που είσαι εσύ, όταν παύεις να είσαι εσύ ο δημιουργός της ζωής σου κι εμπιστεύεσαι περισσότερο κάποιον άλλον έξω από σένα, όταν πιστεύεις σε ανώτερους Θεούς έξω από σένα,.τότε <<σκοτώνεις>> τον Θεό που είσαι.

Και τότε φονεύεις και ο φθόνος σε οδηγεί στο φόνο και έτσι χάνεις το νήμα με την δημιουργική σου αρχή, με την πηγή σου, αποκόβεσαι ψυχικά.

Μια τέτοια ψυχή που να βρει την ειρήνη και την γαληνή?

Για να βρει ειρήνη και γαληνή η ψυχή πρέπει απαραιτήτως να κάνουμε μια καινούρια αρχή.

Ας αρχίσουμε από τον εαυτό μας να καλλιεργήσουμε την ειρήνη εντός μας, να σκάψουμε το χωραφάκι της δικιάς μας ψυχής, να ξεριζώσουμε ότι μας αναστατώνει, ότι μας ταλαιπωρεί,  ότι μας κρατά δέσμιους των παθών μας, και στην συνέχεια θα μπορέσουμε, να γίνουμε Φως για κάποιες άλλες ψυχές, αφού πρώτα ανάψουμε το καντηλάκι της δικής μας ψυχής, αφού πρώτα ανθίσει το λουλούδι της ειρήνης στον δικό μας κήπο.

Ξερίζωσε το κακό, πριν άνθηση. Φρόντισε να θεραπευθείς εγκαίρως, όταν βρίσκεται στην αρχή η βλάβη του ματιού, για να μη γυρεύεις άσκοπα γιατρούς, όταν πλέον έχεις τυφλωθεί.

Δεν μπορεί να σε βλάψει, ακόμη κι αν χρόνια σε σκανδαλίζει, εάν έχεις την καρδιά σου κλειστή. Εάν όμως χωρίς αντίδραση δεχθείς ότι σου  σπέρνει ο διάβολος, θα σε αιχμαλωτίσει και θα σε ρίξει σε βόθρο αμαρτιών.

 Όταν ξημερώνει η καινούρια ημέρα, όταν γλυκοχαράζει και ο ουρανός αποκτά τέτοια όμορφα με όλα αυτά τα χρώματα, που ζωγράφος δεν μπορεί να τα αντιγράψει. Τα πουλάκια ίσα που έχουν αρχίσει να γλυκοκελαηδούν και δεν ακούγεται ψυχή.  Κάπως έτσι είναι ίσως ο παράδεισος!

Πόση ομορφιά Θεέ μου υπάρχει γύρω μας και εμείς τις περισσότερες φορές αρνούμαστε να τη δούμε! Πόση απλότητα και ομορφιά κρύβει μία χαραυγή?

Ε λοιπόν αυτή η χαραυγή γλυκαίνει  την καρδιά μου και καθώς βλέπω  τον ήλιο να προβάλλει διστακτικά, γέμιζε η καρδιά μου ελπίδα.  Ελπίδα ότι όλα θα πάνε καλά. Ελπίδα ότι θα προλάβω να ζήσω. Ελπίδα ότι από εδώ και πέρα θα αλλάξω και θα χαίρομαι τις μαγικές στιγμές  Γιατί η ζωή δεν είναι αύριο Η ζωή είναι σήμερα, τώρα.

Κάθε ξημέρωμα, αισθάνομαι ότι η δική μου Ανάσταση, η Ανάσταση της ψυχής μου έγινε. Αρκούσε μόνο μία χαραυγή για να νιώσω τη δύναμη της συγχώρεσης, την ανακούφιση και την αγαλλίαση στην ψυχή μου. Και φυσικά την ελπίδα,την γαλήνη και την ειρήνη στην ψυχή που μου δώρισε ο Θεός.

Θα κλείσω το κείμενο με μια ιστορία, χωρίς να γνωρίζω εάν είναι πραγματική η όχι.

«Ποιος καλός άνεμος σε φέρνει εδώ; «ρώτησε ο σοφός ερημίτης τον οδοιπόρο που ζητούσε απεγνωσμένα να τον συναντήσει.

«Εγώ θέλω γαλήνη» απάντησε μελαγχολικά εκείνος. Ο ερημίτης πήρε ένα ξύλο κι έγραψε στο χώμα :

Εγώ θέλω γαλήνη…

«Κοίταξε τώρα πόσο απλό είναι», είπε στον οδοιπόρο και διέγραψε με μια κίνηση το «Εγώ».

«Σβήνεις πρώτα το «εγώ». Είναι αδύνατον να βρει γαλήνη αυτός που έχει απόλυτη εμπιστοσύνη στον εαυτό του και νομίζει πως μπορεί να την βρει μόνος του, μακριά από τον Θεό.

Το εγώ πάντα θα νιώθει ότι απειλείται από όλους γύρω του κι έτσι πάντα θα φοβάται. Θα μετατρέπεται σε εγωισμός για να επικρατεί, και θα διώχνει τον Θεό και την γαλήνη Του.»

Με μια δεύτερη κίνηση διέγραψε το «θέλω».

«Πρέπει να σβήσεις τη λέξη «θέλω». Το θέλω δηλώνει επιθυμία, ανάγκη και προσκόλληση.

Όταν τρέχεις πίσω από τις μάταιες επιθυμίες σου, ποτέ δεν θα βρεις χρόνο να γαληνέψεις και να γίνεις ευτυχισμένος.

Είναι η γνωστή «επίδραση του κουνουπιού».

Αν σε ένα δωμάτιο υπάρχουν δέκα κουνούπια κι εσύ σκοτώσεις τα εννιά, το δέκατο κουνούπι δεν θα σε αφήσει να κοιμηθείς.

Έτσι είναι και οι επιθυμίες. Όσες και να ικανοποιήσεις πάντα θα υπάρχει κάποια που δε θα σε αφήνει να κοιμηθείς.»

Ο οδοιπόρος τότε κοίταξε τις διαγραμμένες λέξεις στο χώμα και λένε πως τότε βίωσε την πρώτη του αφύπνιση.

Είχαν σβηστεί το «Εγώ» και το «θέλω» και είχε μείνει η … Γαλήνη…

Εύχομαι  κάθε ξημέρωμα να βρίσκετε  τη δύναμη της συγχώρεσης, που θα σας φέρνει την γαλήνη και την ελπίδα στην ψυχή σας! Και μην ξεχνάτε να ζείτε αγαπημένοι, να μην αφήνετε αυτές τις μαγικές στιγμές να σας προσπερνούν. Να ζείτε την κάθε μέρα σαν να είναι η τελευταία.  Σαν να μην υπάρχει αύριο!!!

ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ; ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟShare on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Pin on Pinterest
Pinterest

ΕΑΝ ΕΠΙΘΥΜΕΙΣ ΓΡΑΨΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΣΧΟΛΙΟ

Σχόλια