Ο ΕΧΘΡΟΣ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ

αναρτήθηκε σε: ΩΦΕΛΙΜΑ | 4

Δεν είναι δική μου δουλειά να κρίνω τι κάνει ο καθένας. Δουλειά μου είναι να κρίνω τι κάνω εγώ σαν άτομο. Ο κόσμος είναι ένα τρελό θηριοτροφείο κι αν κάτσω να ασχοληθώ με όσα κρύβει, θα καταλήξω κι εγώ σε ένα κλουβί γεμάτο αναπάντητα ερωτήματα. Δεν χρειάζεται να λυπάμαι για κάτι που δεν ορίζω ως άτομο όπως η συμπεριφορά των άλλων. Εγώ θέλω να είμαι καλός, να τα παίζω όλα για όλα και να δίνω το καλύτερο. Το αν οι άλλοι θέλουν να φέρονται σκάρτα εμένα δεν με αφορά. Όλα στην ζωή είναι επιλογές κι έχω μάθει να μην ντρέπομαι για τις δικές μου.

.

Η ζωή πολλές φορές μοιάζει με ρινγκ. Πολλά είναι τα χτυπήματα που δέχεται ο άνθρωπος στο διάβα της ζωής του. Αυτά τα χτυπήματα πρέπει να αγωνιστούμε να αντέξουμε.

 

Αλήθεια. Γιατί οι παλιοί ήξεραν να παλεύουν την ζωή και οι σημερινοί άνθρωποι δεν ξέρουν να παλεύουν η δεν θέλουν?

Πολλοί όμως δεν ξέρουν πως ζούσαν οι παλιοί άνθρωποι.

Πώς ήταν η ζωή στα παλιά χρόνια;

 

Η ζωή παλιά ήταν σκληρή και δύσκολη. Όλοι γυναίκες κι άντρες δουλεύανε σκληρά όλη μέρα, άλλοι στα χωράφια, άλλοι στα πρόβατα. Οι γυναίκες βοηθούσαν τους άντρες στις εξωτερικές εργασίες, αλλά και οι δουλειές του σπιτιού δεν ήταν τόσο εύκολες, γιατί δεν υπήρχε η εξέλιξη της τεχνολογίας. ¨Έπρεπε να ζυμώσουνε το ψωμί του σπιτιού κάθε μέρα, να πλύνουνε τα ρούχα στην σκάφη, να μαζεύουνε ξύλα για την φωτιά. Η ζωή κάθε μέρα ήταν ένας αγώνας επιβίωσης αλλά οι άνθρωποι τότε ήταν πολύ αγαπημένοι και δεμένοι. Καθόντουσαν  τα βράδια όλοι μαζί και λέγανε ιστορίες, συζητούσανε τα προβλήματα τους. Υπήρχε επικοινωνία. Όχι όπως σήμερα που όλοι κάθονται στην τηλεόραση και στους υπολογιστές και ξεχάσανε να επικοινωνούνε μεταξύ τους. Οι άνθρωποι τα χρόνια εκείνα  ήταν απλοί,  μαζεύονταν στις πλατείες και κάνανε παρέες ,χόρευαν ,διασκέδαζαν κι έλεγαν ανέκδοτα, θέλανε λιγότερα πράγματα για να είναι  ευχαριστημένοι.

Και το χειρότερο αντιμετώπισαν και έναν πόλεμο.

Τα παιδιά τι παιχνίδια έπαιζαν;

Παλιά τα παιδιά  δεν είχανε παιχνίδια, δεν είχανε τέτοιες πολυτέλειες. Αν θέλανε να παίξουνε  έπρεπε να βάλουνε τη φαντασία τους να δουλέψει. Δημιουργούσανε παιχνίδια απ το τίποτα, με χαλικάκια και ξυλαράκια όπως για παράδειγμα τα Κισκιντάκια, τον Καλόγερο, τις Σβούρες  κα. Αν θέλανε να φτιάξουνε κούκλες παίρνανε παλιά πάνινα κουρέλια και τις φτιάχνανε μόνα τους τα κορίτσια.

Με λίγα λόγια οι άνθρωποι τότε είχαν θάρρος και το θάρρος αυτό είχε  νικήσει τον φόβο.

Και τότε  η φτώχεια, οι ασθένειες και ο θάνατος υπήρχε. Ψυχίατροι και ψυχολόγοι δεν υπήρχαν τότε, η και να υπήρχαν ήταν ο ένας στην ανατολή και ο άλλος στην δύση.

Σήμερα σε κάθε γωνιά ξεπροβάλει καθημερινά και ένας ψυχίατρος η ψυχολόγος.

Οι περισσότεροι άνθρωποι κάνουν ουρά απ έξω. Βλέπεις  σήμερα θέλουμε ο κάθε ένας από εμάς τον ψυχολόγο του.

Γιατί όμως συμβαίνει αυτό? Γιατί  ο φόβος πήρε την θέση του θάρρους.

Εάν δεν καλλιεργήσουμε το θάρρος και συνεχίσουμε να  αφήνουμε χώρο στον φόβο, δεν μας φταίει κανείς, γιατί συνήθως όλοι μας ρίχνουμε τις ευθύνες  στους άλλους. Αυτό είναι το πιο εύκολο αλλά αυτό είναι και φόβος και δειλία μαζί.

Όταν χάνεις το θάρρος σου, χάνεις τα πάντα.. Οι δυσκολίες, οι λύπες και τα αναπάντεχα τις ζωής, θέλουν θάρρος για να αντιμετωπιστούν. Αν καταφέρουμε να αντιμετωπίζουμε τα πράγματα με περισσότερη γενναιότητα, θα καταφέρουμε να πετύχουμε πολλά που τα θεωρούμε ακατόρθωτα! Ακόμα και αν η αποτυχία φέρνει απογοήτευση, το θάρρος είναι αυτό που θα ανακτήσει την ελπίδα και την προσπάθεια! Ακόμα και όταν τα πράγματα φαίνεται να έχουν πάρει λάθος δρόμο και πορεία, το θάρρος είναι αυτό που θα μας βοηθήσει να δημιουργήσουμε έναν πιο δίκαιο και όμορφο κόσμο, και αυτό είναι που πρέπει να διδάξουμε εμείς οι μεγάλοι στα παιδιά!

Δυστυχώς, οι άνθρωποι πολλές φορές έχουν τόση λίγη πίστη στον εαυτό τους, ώστε δεν πιστεύουν στις σκέψεις και στις αποφάσεις τους και πρέπει να βασίζονται σε εξωτερικούς παράγοντες και σε παροτρύνσεις για να αποφασίσουν. Οι άνθρωποι αυτοί σκέφτονται θετικά όταν βρίσκονται με θετικούς ανθρώπους αλλά όταν μείνουν μόνοι τους τα ξεχνούν όλα και κλείνονται πάλι στις αρνητικές τους σκέψεις. Δεν διεκδικούν τα δικαιώματά τους από φόβο και μόνο για το τι θα πουν οι άλλοι. Δεν θέλουν να βρεθούν σε ηγετικές θέσεις. Πέφτουν στην παγίδα να κατηγορούν τη τύχη και να λένε πως είναι άδικο όταν από επιλογή τους μένουν πίσω. Με άλλα λόγια, επιτρέπουν στον εαυτό τους να κυβερνάται από τις περιστάσεις.

Το θάρρος είναι αυτό που χρειάζεται για να σηκωθείς επάνω και να μιλήσεις. Το θάρρος είναι επίσης αυτό που χρειάζεται για να κάτσεις κάτω και να ακούσεις. Το να ζεις θέλει θάρρος. Χρειάζεται μεγάλη γενναιότητα για να τολμάς να είσαι ο εαυτός σου. Αυτοί που έχουν θάρρος και πίστη δεν θα πάνε ποτέ χαμένοι. Το μόνο που είναι απαραίτητο είναι να έχεις θάρρος, γιατί η δύναμη χωρίς αυτοπεποίθηση είναι περιττή. Οι πιο πολλοί από μας έχουμε περισσότερο θάρρος από ότι  έχουμε ονειρευτεί ποτέ αλλά το κρύβει ο φόβος.

Οχυρώστε το θάρρος με το τείχος της υπομονής.  Την υπομονή την αποκτά ο άνθρωπος από την πίστη.

 

Άλλωστε αυτό το ομολογεί ο Ίδιος ο Ιησούς χριστός.

Είναι πάρα πολλές οι περιπτώσεις εκείνες που ο Θεός προσπαθεί να καθησυχάσει τον άνθρωπο και να του διώξει τον φόβο.  Ο Φόβος δεν παύει να είναι μια ανθρώπινη αδυναμία αλλά και ο Θεός δεν παύει να λέει, «μη φοβάσαι». Όλη η Αγία Γραφή,  μας πληροφορεί πως δεν πρέπει να φοβόμαστε, αλλά αυτό που χρειάζεται από την πλευρά μας, είναι να πιστεύουμε.

Στην καθημερινή μας ζωή, οι ατέλειωτες αναφορές για εγκληματική βία, λιμό, πολέμους, διαφθορά, τρομοκρατία, κατάπτωση των αξιών, αρρώστιες και για καταστροφικές δυνάμεις της φύσης, μπορούν να προξενήσουν φόβο και ανησυχία. Σίγουρα ζούμε στην εποχή για την οποία προείπε ο Κύριος.

 

Αν θέλουμε να δούμε ένα καλύτερο αύριο για τον κόσμο γύρω μας, οφείλουμε να ξεπεράσουμε τους φόβους μας, να ενεργοποιήσουμε το δυναμικό μας και να αναπτύξουμε τα ταλέντα μας. Οφείλουμε να βοηθήσουμε και άλλους να κάνουν το ίδιο και ο καλύτερος τρόπος για να ενεργοποιήσουμε και άλλους είναι να είμαστε εμείς το καλό παράδειγμα. Να δείξουμε πως όλοι μας μπορούμε να ξεπεράσουμε και να υπερνικήσουμε τους φόβους μας.

 

Σπουδαία σημασία για όλους τους χριστιανούς έχει ο Νικητής Χριστός. Είναι ο Θεός μας και ο Αρχηγός μας. Κοντά Του μετέχουμε και εμείς στη δόξα και το θρίαμβό Του. H νίκη μας στη ζωή είναι αποτέλεσμα της νίκης Εκείνου. Γιατί μας καλεί να μας κάνει μετόχους και κοινωνούς αυτής της νίκης Του.

 

 

Από εμάς εξαρτάται να συνειδητοποιήσουμε την αξία και τιμή που μας κάνει. Και από εμάς εξαρτάται να την κάνουμε δική μας αυτή τη νίκη και να βγούμε και εμείς νικητές και τροπαιούχοι μέσα απ’ τον αδιάκοπο αγώνα, που όλοι μας έχουμε αναλάβει. Κοντά στον Νικητή Χριστό θα γίνουμε και εμείς νικητές. Απ’ το θρίαμβό του θα αντλήσουμε και εμείς θρίαμβο και απ’ τη δόξα Του δόξα.

ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΜΑΣ
ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ. ΑΥΤΟ ΘΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ