Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΓΩΝΑΣ. Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΜΑΧΗ

αναρτήθηκε σε: ΘΕΙΑ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ | 0

Αγαπητοί μου αδερφοί θα ήθελα και πάλι ταπεινά να μοιραστώ κάποιες σκέψεις σε σχέση με τον πνευματικό μας αγώνα. Ο αγώνας αυτός είναι ο πιο δύσκολος αγώνας που έχει ο άνθρωπος να αντιμετωπίσει στην πρόσκαιρη αυτή ζωή που ζούμε. Ξεχάστε πολέμους, ξεχάστε οικονομική κρίση, ξεχάστε πείνα, αυτός ο αγώνας ο πνευματικός είναι ο πιο δύσκολος απ’ όλους.

Αυτός ο πόλεμος δεν γίνεται σώμα με σώμα, στήθος με στήθος αλλά ο πόλεμος αυτός γίνεται κατά των πνευμάτων της πονηρίας. Δίδουμε ένα ισόβιο αγώνα κατά «τας αρχάς και τας εξουσίας…» μ’ ένα εχθρό που δεν καταβάλλεται εύκολα αλλά πολύ σκληρό και δόλιο, που για να καθαγιαστείς πρέπει να δώσεις αίμα για να πάρεις πνεύμα. Πρέπει να πορευόμαστε «συν πάσι τοις αγίοις», μέχρι το τέρμα του αγώνα μας, που είναι ο Χριστός.

 

Ο Κύριος μας έδειξε τον τρόπο πώς να αντιμαχόμαστε. Τι ήταν αυτό που έριξε τους Αγγέλους από το παράδεισο; H περηφάνια! Και ποιο είναι το όπλο κατά της περηφάνιας; H ταπείνωση! Μέσω αυτής της αρετής, την μητέρα των αρετών, ας μου επιτραπεί η έκφραση, ο άνθρωπος πορεύεται ανώδυνα, ανεπαίσχυντα, ειρηνικά και γι’ αυτόν που θα ανταπεξέλθει και βγει νικητής από αυτόν τον αγώνα, οι καρποί του μόχθου του θα είναι τόσο γλυκύτατοι που δεν μπορούμε να τους περιγράψουμε.

Ο πνευματικός αγώνας δεν είναι την Κυριακή στην εκκλησία. Δεν είναι αυτός ο αγώνας! Μετά από τον εκκλησιασμό ξεκινά ο πνευματικός αγώνας.  Η εκκλησία είναι αυτή η ζωοδότης δύναμη που μεταλλάσει τον άνθρωπο, τον σηκώνει από τις πτώσεις του, τον γαλουχά, τον διδάσκει πώς να μάχεται, πώς να αντιμετωπίζει τα προβλήματά του. Γιατί στην εκκλησία υπάρχουν τα Μυστήρια της Θείας Κοινωνίας – της Ένωσης μας με το Θεό –  το Μυστήριο της Μετανοίας και της Εξομολόγησης, που αναθαρρεύει ο άνθρωπος μετά από τις πτώσεις του, για να συνεχίσει τον αγώνα του, είναι το Άγιο Ευαγγέλιο, ο Λόγος του Θεού. (Αν εφαρμόζουμε πιστά τον Λόγο του Θεού τότε δεν έχει να φοβηθούμε για τίποτα, το είπε ο Κύριος, τέλος δεν χωράει άλλο συζήτηση). Λοιπόν αυτός ο Λόγος του Θεού πρέπει να μας γίνει βίωμα ζωής, διαφορετικά πολύ εύκολα θα πέφτουμε σε παγίδες και σε αδιέξοδα. Όλα τα προβλήματα μας σύγχρονα και μη, η λύση είναι μέσα στο Άγιο Ευαγγέλιο.

Μην ξεχνάτε ότι αυτά τα πνεύματα πριν γίνουν πεπτωκότοι άγγελοι υπήρξαν άγγελοι Θεού, αλλά η περηφάνεια τούς έριξε από το παράδεισο. Αποβάλλανε την «ταπεινοφροσύνη» που κοσμούσε τους αγγέλους και είναι η αιτία όλων των καλών.

Για την εφαρμογή της χριστιανικής ζωής απαιτείται αγώνας για την αυταπάρνηση του κακού εαυτού μας και του αμαρτωλού κόσμου.

Το σπουδαιότερο όμως, είναι τούτο.

Στον αγώνα αυτόν δεν είναι μόνος του ο χριστιανός. Δίπλα του στέκει ο μόνος Δυνατός, ο Χριστός!

 

Εδώ πρέπει να τονισθεί ότι όσοι προσπάθησαν να ελευθερωθούν από την αμαρτία με μόνες τις δικές τους δυνάμεις, τρύγησαν απογοήτευση και πικρία. Ωραίο το έργο, ευγενική η προσπάθεια τους, αλλά ανώτερη από τις δυνάμεις τους.

 

Μπορεί ο άνθρωπος σε άλλα έργα να είναι πολύ δυνατός. Στον πνευματικό όμως τομέα φανερώνεται αδύνατος, αναιμικός, άτονος. Ομοιάζει με το καχεκτικό παιδί, που ζητεί με τα αδύνατα χέρια του να αντιμετωπίσει ένα λιοντάρι. Είναι σαν να ζητάμε από τον άρρωστο, που ο πυρετός του έφθειρε τις δυνάμεις, να σηκωθεί και να αντιμετωπίσει τον πάνοπλο εχθρό.

 

Αποτυγχάνουν οι άνθρωποι, διότι επιχειρούν έργο ανώτερο από τις δυνάμεις τους χωρίς το Χριστό. Αρχίζουν ωραία, αλλά χωρίς Εκείνον. Όμως, όπως η ηθική διόρθωση του ανθρώπου είναι έργο υπερφυσικό, υπερφυσική πρέπει να είναι και η δύναμη με την οποία θα αγωνισθεί. Τη δύναμη δε αυτή μόνο Ένας τη δίνει, ο Χριστός.

 

Θα διερωτάσθε: Με ποια μέσα ο Κύριος παρέχει αυτή τη δύναμη; Με την προσευχή και τα Μυστήρια της Εκκλησίας Του.

Η προσευχή

Πνευματικό όπλο η προσευχή.

Ο ίδιος ο Θεός έχει διαβεβαιώσει: «Θα με ζητήσεις σε βοήθεια, και εγώ θα σε ακούσω. Όταν ακόμη προσεύχεσαι προς εμέ, θα σου πω: Να είμαι παρών, έτοιμος να έλθω σε βοήθεια σου. Έρχομαι να σου συμπαρασταθώ, να σε απαλλάξω από τη δύσκολη θέση, στην οποία βρίσκεσαι. Θα σε ενισχύσω και θα σε δυναμώσω». «Βοήση, και ο Θεός εισακούσεται σου έτι λαλούντος σου ερεί, ιδού πάρειμι» (Ησ. ΝΗ΄9).

Είναι επιβεβαιωμένο από τα πράγματα, ότι όσες φορές ο αγωνιζόμενος χριστιανός ζήτησε με την προσευχή τη συμπαράσταση του Κυρίου στον αγώνα εναντίον της αμαρτίας, και του οποιουδήποτε κακού, η επέμβαση του Κυρίου υπήρξε άμεση, δυναμική και αποτελεσματική.

Διότι, όπως μάς πληροφορεί ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης: «…με την προσευχή θέλεις βάλη την μάχαιραν εις τας χείρας του Θεού, διά να πολεμή και να νικά διά σένα.

 

Καρδιακή προσευχή είναι “μαστίγιο” κατά του διαβόλου

Πρέπει να προετοιμάσουμε το εαυτό μας, πώς θα αντιμάχεται και πως θα αμύνεται στις επιθέσεις που δέχεται η ψυχή. Για να πέσουμε στην αμαρτία υπάρχουν πέντε  στάδια. Η ρίζα της αμαρτίας βρίσκεται στο νου του ανθρώπου. Είναι ο κακός λογισμός, η σκέψη δηλαδή για τη διάπραξη της αμαρτίας. Ο διάβολος λοιπόν κάνει την πρώτη επίθεση με την αμαρτωλή σκέψη. Μετά την προσβολή ακολουθεί ο συνδυασμός ,που είναι το δεύτερο στάδιο δηλαδή η συνομιλία της ψυχής με την αμαρτωλή σκέψη, με πάθος ή και χωρίς πάθος. Έπειτα έρχεται η πάλη. Αυτό είναι το τρίτο   στάδιο, η προσπάθεια του ανθρώπου να διώξει απ’ το μυαλό του την αμαρτωλή σκέψη. Αν τελικά δεν το πετύχει, η αμαρτωλή σκέψη κατεβαίνει, στην καρδία του, γίνεται επιθυμία και αμαρτάνει στη διάνοιά του, περνώντας έτσι στο τέταρτο στάδιο, της αιχμαλωσία. Στο πεμπτο  στάδιο ο κακός λογισμός τελικά γίνεται πράξη και πάθος του ανθρώπου.

 

Τα πρώτα τρία  στάδια, δεν θεωρούνται αμαρτίες. Το τέταρτο και το πέμπτο  στάδιο όμως θεωρούνται αμαρτίες. Καλύτερα όμως να τα προσέχομε από την αρχή τους ώστε να μην έχουν δύναμη και να τα αποκόπτουμε στην γέννησή τους.

 

Αυτά όσο εύκολα και αν ακούγονται, δεν είναι και πολύ εύκολα στην πράξη γιατί ακόμα και οι έμπειροι πνευματικά άνθρωποι, δεν μπορούν να το διακρίνουν από την αρχή τον λογισμό, δηλαδή αν είναι αμαρτωλός και προέρχεται από το διάβολο ή αν είναι αγαθός που θα τον οδηγήσει σε μια καλή πράξη. Ξεκινάει λοιπόν μια εσωτερική πάλη χωρίς να καταλήξει κάπου και χωρίς να γνωρίζει και τον αντίπαλο. Εδώ μερικές φορές μπορεί να χρειαστεί η παρέμβαση πνευματικού που θα ξεδιαλύνει το πράμα.

 

Στην περίπτωση καλού λογισμού γίνεται η ίδια εσωτερική διαδικασία. Απλά στο πρώτο στάδιο έχουμε την επίσκεψη του καλού λογισμού ενώ στο τρίτο που είχαμε την πάλη του εμπαθούς ανθρώπου με τον αγαθό λογισμό, ενώ στην περίπτωση του κακού λογισμού έχουμε την πάλη του καλοπροαίρετου ανθρώπου με την αμαρτωλή σκέψη.

 

Από τα προαναφερθείσα βλέπουμε ότι οι δαίμονες δεν έχουν καμία εξουσία πάνω μας, παρά μόνο αν τους δώσει ο Θεός   και είναι λάθος να μεταθέτουμε όλη την ευθύνη για τις πτώσεις μας αποκλειστικά σε εκείνους. Στο χέρι μας είναι να δεχθούμε την προσβολή ή τον κακό λογισμό που εμφυτεύουν. Δεν έχουν την άδεια να θίξουν την ελευθερία μας. Η δύναμη που διαθέτουν είναι προτρεπτική και όχι αναγκαστική, που σημαίνει ότι ο άνθρωπος μπορεί να αντιδράσει και όχι να υπακούσει ή συναινέσει.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Εάν επιθυμείς μπορείς από κάτω μπορείς να γράψεις το δικό σου σχόλιο αλλά και ονόματα που θέλεις να διαβάζονται κατά την ώρα της προσκομιδής.

ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΜΑΣ
ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ