Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΥΤΟ ΗΡΘΕ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙ

αναρτήθηκε σε: ΘΕΙΑ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ | 0

 

Kάθε μέρα, από τη μεγαλύτερη έως την μικρότερη ενέργεια των συνανθρώπων μας, όλα περνάνε από το μικροσκόπιο του εγωισμού μας και της υπερηφάνειας μας.

Ναι, όλοι το έχουμε ακούσει: “Μη κρίνεις για να μην κριθείς, βγάλε πρώτα το δοκάρι απ’ το μάτι σου και μετά θα δεις καθαρά, να βγάλεις την ακίδα απ το μάτι του αδελφού σου”, τα λόγια του Ιησού Χριστού. Όλοι ξέρουν πως ισχύουν. Ωστόσο μέσα στο χάος της καθημερινότητας σχεδόν κανείς δεν τα εφαρμόζει. Ο καθένας μπορεί σίγουρα, εκτός κι αν έχει καβαλήσει τόσο πολύ το καλάμι, να καταλάβει ότι ο ίδιος δεν είναι καλύτερος, ώστε να κρίνει τον οποιονδήποτε.

Αυτή είναι μία σκέψη, που είναι μαθηματικά λογική. Υπάρχει όμως πάνω στο θέμα, του γιατί δεν είναι όμορφο και οφείλουμε τα επιλέγουμε να κρίνουμε κάποιον, κι άλλη μία σκέψη.

Η σκέψη αυτή λέει, πως δεν γίνεται να κρίνουμε κάποιον αφού :

-Δεν ξέρουμε την ιστορία του.

-Δεν ξέρουμε τις σκέψεις του

-Δεν ξέρουμε το κίνητρό του.

-Δεν ξέρουμε τις συνθήκες κάτω απ τις οποίες κάνει την οποιαδήποτε ενέργεια.

 

Ο καθένας κάνει τις επιλογές του. Είναι ελεύθερος να τις κάνει. Για να φτάσει να τις κάνει, έχει βιώσει πράγματα που εμείς δεν γνωρίζουμε και οι επιλογές του αυτές θα τον οδηγήσουν αλλού. “Λάθος” η “σωστό”, είναι η επιλογή του. Άλλο να κρίνουμε καταστάσεις και απόψεις, και άλλο ανθρώπους και επιλογές. Και τίποτε δεν γίνεται τυχαία. Όλα έχουν σκοπό, άσχετα αν εμείς τον γνωρίζουμε ή αν θα τον μάθουμε κάποτε.

Σκεφτείτε την ζωή σας ή καλύτερα την ζωή κάποιου, ο οποίος πλέον έχει φύγει από τον κόσμο αυτό για να έχετε “πλήρη εικόνα”. Παρατηρήστε τα γεγονότα στην ζωή του.

Θα δείτε τρομερές “συμπτώσεις”. Περιστατικά, φαινομενικά “σημαντικά” ή “αμελητέα”, που αφού συνέβησαν, άλλαξαν την λογική σειρά των γεγονότων, όπως αυτά θα συνέβαιναν, καθώς και ότι –το πιο σημαντικό- δεν μπορούν να εξηγηθούν, να αιτιολογηθούν και να πούμε ότι συνέβησαν, με κάποιο λογικό ή προφανή τρόπο. Θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε, πως κάποια πράγματα δεν είναι «γραφτό» να γίνουν; Και πως κάποια άλλα άπλα συμβαίνουν την σωστή στιγμή στο σωστό χρόνο ;

Γεγονότα πολύ συχνά εξωφρενικά, που φαίνεται να «κοροϊδεύουν» τον νόμο των πιθανοτήτων, αφού ως σύμπτωση ορίζεται κάτι, που έχει ελάχιστες έως μηδαμινές πιθανότητες να συμβεί. Και όμως, όχι απλά συμβαίνει, αλλά σε κάποιες περιπτώσεις, επαναλαμβάνονται. Πως γίνεται τόση μαεστρία, σε φαινομενικά ασύνδετα γεγονότα, να είναι ενορχηστρωμένη από την “Τύχη”; Οι αρνητές της αιτιοκρατίας που διέπει τις συμπτώσεις, έχουν βολικά δώσει τον χαρακτηρισμό «τυχαίο» σε όσα αδυνατούν να εξηγήσουν. Είναι όμως τόσο τυχαία όσο νομίζουμε ;

Ίσως για όσους δεν γνωρίζουν για το παιχνίδι εικονικής πραγματικότητας που όλοι παίζουμε.

Κάποτε σύμφωνα με πανάρχαια Ελληνικά κείμενα, αλλά και με λόγια του Χριστού, που έχουν κρύψει ώστε να μην τα γνωρίζει ο κόσμος, όλοι οι εμείς οι άνθρωποι, οι ψυχές οι αθάνατες, ζούσαμε στον πραγματικό κόσμο του Δημιουργού Πατέρα μας. Σε ένα τέλειο μέρος δικαιοσύνης και απόλυτης γαλήνης. Ωστόσο δεχτήκαμε εγωιστικές απόψεις για το ότι μπορούσαμε να υπάρχουμε χωρίς τον Δημιουργό, τον Θεό. Έτσι γίναμε επικίνδυνοι για την πραγματική Δημιουργία και μπήκαμε σε μια καραντίνα. Μπήκαμε φυλακή. Απο κεί, μέσα σε μια σαν ονειρική κατάσταση, ορίστηκε κάθε ψυχή , κάθε άνθρωπος, να έρχεται στον κόσμο αυτό, για να παίξει το υπερρεαλιστικό παιχνίδι εικονικής πραγματικότητας, που λέγεται Ζωή, για το αν θα επιλέξει να επιστρέψει εκεί απ’ όπου έφυγε ή όχι.

 

Εκ κατασκευής, όπως όλα τα πλάσματα του Δημιουργού, ήμασταν και είμαστε ελεύθεροι να επιλέξουμε τι θέλουμε. Ενώ λοιπόν στην αρχή θέλαμε να είμαστε με τον Δημιουργό μας και Πατέρα μας, μετά λόγω εγωιστικών απατηλών σκέψεων, αποφασίσαμε να φύγουμε από δίπλα Του.

 

Δεν μας εμπόδισε, αφού αν το έκανε θα χανόταν κάθε ελευθερία. Μπορούσε δηλαδή, εννοείτε,  να μας πάρει με το ζόρι κοντά Του, χωρίς εμείς να θέλουμε, όμως αυτό τι συνέπειες θα είχε; Θα ήμασταν φυλακισμένοι και όχι ελεύθεροι. Ανοίξαμε λοιπόν εμείς οι άνθρωποι, και όχι μόνο, την πόρτα του σπιτιού του Πατέρα μας και φύγαμε παίρνοντας ο καθένας το δρόμο Του. Ο Πατέρας ξέρει ότι το καλό των παιδιών του είναι κοντά Του, ωστόσο όλοι εμείς οι άσωτοι υιοί, χρειάζεται να το καταλάβουμε μόνοι μας.

 

Να επιλέξουμε ελεύθερα να γυρίσουμε. Ακόμη και τον Σαμαέλ και τα αγγελικά πλάσματα που τάχθηκαν μαζί του, δεν τους αφάνισε ο Δημιουργός Πατέρας μας, γιατί δεν είναι καταστροφέας. Θέλει να καταλάβουμε. Να συνειδητοποιήσει ο καθένας μας, ότι το καλό του είναι κοντά Του. Ότι εκεί ανήκει. Το πιο απλό παράδειγμα που θα μπορούσε κανείς να σκεφτεί επ αυτού, είναι ότι πολλές φορές μας έχουν πει να κάνουμε κάτι, στο οποίο φέραμε αντίρρηση πουλώντας “μαγκιά”. Ωστόσο αργότερα είδαμε ότι πράγματι είχαν δίκαιο αυτοί που μας το είχαν πει και δεν το κάναμε πλέον επειδή μας το είπαν -επειδή έπρεπε δηλαδή- αλλά, επειδή το επιλέξαμε συνειδητά.

 

Και νά μαστε λοιπόν. Ο καθένας ζεί αυτό το ταξίδι. Ταξίδι που στόχο έχει την συνειδητοποίηση.  Το ταξίδι αυτό είναι μοναδικό για τον καθένα, γι αυτό και έχει μέσα πολλά γεγονότα που φαίνονται ακατάληπτα, όσον αφορά την σειρά τους και τον τρόπο με τον οποίο συμβαίνουν. Και αυτό, διότι αφορούν προσωπικά και μόνο το συγκεκριμένο άτομο. Παρόλλο όμως που ο καθένας ζεί το δικό του ταξίδι, επηρεάζει και τις άλλες δοκιμαζόμενες ψυχές γύρω του με κάθε του ενέργεια. Σκεφτείτε τώρα ότι για τη ζωή κάποιου, γνωρίζουμε μόνο τα γεγονότα που ήξεραν όλοι και μαθεύτηκαν. Πόσα έγιναν που αφορούν τον άνθρωπο αυτό και δεν τα έμαθε ποτέ κανείς; Ακριβώς, αμέτρητα. Να λοιπόν γιατί δεν γίνεται να κρίνουμε κανέναν ή καλύτερα αν και μπορούμε, δεν είναι στη φύση μας ως τέκνα φωτός να το κάνουμε.

 

Ο καθένας κάνει τις επιλογές του οι οποίες διαμορφώνουν το ταξίδι του. Ό καθένας λοιπόν από κάθε τι που βιώνει και μέσα από τις ελεύθερες επιλογές του, έχει να μάθει και να φτάσει να γνωρίσει το ποιός είναι, που είναι και που ανήκει. Όταν κάποιος ψάξει γι αυτά και πάρει την γνώση και την αποδεχτεί παύει κατα πολύ να πράττει και να σκέφτεται με τρόπο εσφαλμένο και φέρεται και σκέπτεται με τέτοιο τρόπο που οδηγεί στο να γυρίσει στον αληθινό κόσμο όταν αυτό που ονομάζει ζωή εδώ τελειώσει.

 

-Και τι θα γίνει με όσους δεν συνειδητοποιήσουν στον κόσμο αυτό ότι το καλό τους είναι πίσω στον Πατέρα και Δημιουργό τους ;

 

Κάποιος μπορεί να αναρωτηθεί εύλογα, γιατί δεν δίνονται σε όλες τις ψυχές που έρχονται στον κόσμο αυτό, οι ίδιες ευκαιρίες για να μάθουν την αλήθεια και να φτάσουν στη συνειδητοποίηση ;

 

Η απάντηση είναι ότι στην παρούσα κατάστασή μας, κατα την οποία αγνοούμε την ύπαρξη του υπερβατικού, αληθινού, κόσμου καθώς και των πλασμάτων που ζουν σε αυτόν, το να κάνουμε τέτοιες σκέψεις ακούγεται μάλλον αστείο. Κι αν ο Θεός ήθελε να δώσει στην κάθε ψυχή πολλές ευκαιρίες να φτάσει στη συνειδητοποίηση, κάτω απο εντελώς διαφορετικές συνθήκες σε 1000 ας πούμε πχ παράλληλες ταυτόχρονες ζωές (οχι μετεμψύχωση-προσοχή),,θα έπρεπε να μας ζητήσει το λόγο ή θα έπρεπε να μας το πεί για να το ξέρουμε; Να είστε σίγουροι οτι ο Πανάγαθος Δημιουργός Πατέρας μας δεν πρόκειται να αδικήσει ποτέ κανέναν.

 

Η κάθε μία ψυχή ελέγχοντας ένα σώμα της πλάκας λοιπόν, ζει ένα ταξίδι. Ταξίδι που ξεκίνησε απ όταν σηκωθήκαμε και φύγαμε απ το σπίτι του Πατέρα μας, και το ταξίδι αυτό έχει έναν προορισμό, την επιστροφή πίσω σε Αυτόν. Και το ταξίδι δεν τελειώνει εδώ, στον κόσμο αυτό για όλους. Άλλοι θα συνειδητοποιήσουν την μεγάλη βλακεία τους εδώ, άλλοι δεν θα το συνειδητοποιήσουν, και θα χρειαστεί μετά από εδώ να περάσουν και από άλλο περιορισμένο χώρο και απο άλλες καταστάσεις, για να φτάσουν εκεί στη συνειδητοποίηση και να επιλέξουν να γυρίσουν πίσω.

 

Θα μπορούσε το άρθρο να τελειώσει εδώ, ωστόσο δεν είναι μόνο, ότι ο καθένας ζεί απλά ένα ταξίδι που στόχο έχει την συνειδητοποίηση του. Αλλά και κάτι άλλο που μας το αποκάλυψε ο ίδιος ο Δημιουργός μας, όταν έζησε ανάμεσά μας ως Ιησούς Χριστός παίρνοντας ανθρώπινο σώμα. Το ότι ο κόσμος αυτός είναι ψεύτικος και ανήκει στον Γιαχβέ Σατανά Σαμαέλ. Μας είπε να μην αγχωνόμαστε για τίποτα, να μην φοβόμαστε αφού όλα ψεύτικα είναι, να μην έχουμε μέριμνες, αφού το πολύ πολύ όπως είπε κατά λέξη να μας σκοτώσουν εδώ. Να σκοτώσουν το ψεύτικο σώμα που έχουμε στον ψεύτικο κόσμο και να μεταβούμε ή στον πραγματικό κόσμο του Δημιουργού μας ή σε άλλον περιορισμένο κόσμο-φυλακή με σκοπό να φτάσουμε εκεί στη συνειδητοποίηση του που ανήκουμε. Να επιλέξουμε ελεύθερα να γυρίσουμε στο σπίτι του Πατέρα μας. Να ερευνούμε τις γραφές και να ψάχνουμε τα πάντα.

Ο Χριστός αυτό ήρθε να μας πεί.

Να μην σκάμε για τίποτα, να είμαστε ανάλαφροι, να ταξιδεύουμε αιθέρια, χωρίς βάρη και άγχη και αγαθά του κόσμου αυτού του ψεύτικου, τα οποία θα αγωνιούμε μην τα χάσουμε. Μόνο ένα πράγμα μας είπε να κάνουμε για την σύντομη παραμονή μας εδώ. Να απαλύνουμε τον πόνο από τους συνανθρώπους μας γύρω μας, να τους παίρνουμε το άγχος, το βάρος, την στεναχώρια που δίνει αυτός ο παλιόκοσμος, ο οποίος δεν είναι κόσμος που έχουμε έρθει για να ζήσουμε και να έχουμε ευτυχία. Υπάρχει αλλού ζωή, αληθινή και ευτυχία στον πραγματικό κόσμο στο φως μας είπε ο Χριστός μας και μας έδειξε και τον τρόπο να γυρίσουμε εκεί.

 

Να μην αγχωνόμαστε με αποκτήματα και βάρη του κόσμου αυτού και να φερόμαστε με ενεργητική αγάπη. Να αφήσουμε τον εαυτό μας και να δούμε τον πονεμένο συνάνθρωπο γύρω μας. Να του δώσουμε ελπίδα, να του δώσουμε δύναμη, να του δώσουμε χαρά, να του κάνουμε πιο ανεκτική την παραμονή στον κόσμο αυτό, μέχρι να φύγουμε για τον αληθινό.

 

Μα θα πει κανείς, όλα αυτά τα παραπάνω, δεν τα λέει η θρησκεία του Χριστιανισμού. Η θρησκεία μιλάει για την κόλαση, ένα μέρος όπου όσοι πάνε θα βασανίζονται για πάντα, μέσα σε φωτιές και καζάνια. Η δική μου ερώτηση είναι τι σας φαίνεται πιο λογικό ; Βάλτε το μυαλό σας να λειτουργήσει. Τι σας φαίνεται πιο πιθανό απ τα δύο; Στο τέλος κάποια στιγμή -άγνωστο μετά από πόσο- να γυρίσουμε όλοι ελεύθερα κοντά στον Πατέρα μας συνειδητοποιημένοι και να υπάρχουμε για πάντα μέσα στο Φως Του και την αγάπη Του ή σας φαίνεται πιο λογικό τα περισσότερα από τα πλάσματά του Θεού να βασανίζονται για πάντα επειδή στον κόσμο αυτό δεν επέλεξαν τον Χριστό ; Ο Χριστός τι είπε ; Όποιος θέλει οπίσω μου ακολουθείν, δεν είπε με το ζόρι.

 

Αφήστε τα “πρέπει” και τα “μή”, χαμογελάστε και ζήστε το ταξίδι σας ξέγνοιαστοι, χωρίς άγχος. Ακόμη και το “πώς θα γυρίσω στον αληθινό κόσμο ;”αν έρθει με μορφή άγχους και φόβου δεν έχει νόημα.

 

Η αλήθεια του Χριστού δεν περιέχει κανένα φόβο, άγχος και ΚΥΡΙΩΣ ο Χριστός δεν έχει ΠΡΕΠΕΙ. Δεν έχει θα κάνεις αυτό έτσι, αλλιώς δεν σε θέλω. Δεν έχει τέτοιο πράγμα ο Χριστός. Ο Χριστός ήρθε και κατήργησε όλα τα πρέπει. Ήρθε να δώσει την νοοτροπία για έναν κόσμο χωρίς πρέπει, τυπικά και όρια, για έναν κόσμο ελεύθερο, οπου όλα είναι πιθανά. Ο Χριστός δεν έχει τι πρέπει και τι δεν πρέπει, έχει τι νιώθεις και όπως το νιώθεις (και) γι αυτό είμαι μαζί Του.

 

Το παιχνίδι είναι ήδη κερδισμένο εξ αρχής. Εκείνες οι δυνάμεις που θέλουν να αφανιστεί η Δημιουργία έχουν χάσει ήδη. Δείτε τα πάντα γύρω σας πιο χαλαρά και ξέγνοιαστα. Μιλήστε στον Χριστό που είναι δίπλα σας, γνωρίστε Τον. Γνώσεσθε την αλήθεια μας είπε και η αλήθεια θα σας ελευθερώσει. Αν το σκεφτείτε λίγο το αγαθό και το καλό θα επικρατήσει στο τέλος ότι και να γίνει, άρα στο τέλος όλα θα πάνε καλά. Πού τα άγχη λοιπόν ; που οι φόβοι ; που οι ανησυχίες; Εκείνος τα κανονίζει και θα τα κανονίσει όλα. Η αγάπη Του είναι τέτοια που δεν μπορούμε να την διανοηθούμε. Ιησούς Χριστός Νικά, αυτή είναι η απόλυτη ελπίδα.

ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΜΑΣ
ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ