Πάτερ Θεόφιλος: Αν δεν ξέρεις να σέβεσαι και να αγαπάς μάθε να μην πληγώνεις

αναρτήθηκε σε: ΩΦΕΛΙΜΑ | 0

«ΣΕΒΟΜΑΙ σημαίνει ότι θεωρώ πως αξίζει να εκτιμώ κάποιον, και επίσης απέχω από του να παρεμβαίνω , όπως όταν σέβομαι την ανάγκη κάποιου για απομόνωση ή ησυχία. Από αυτό θα πρέπει να γίνεται σαφές πως η ανάγκη για αυτοσεβασμό και η ανάγκη να σέβεσαι τους άλλους γύρω σου ( τουλάχιστον αυτούς που σε σέβονται) είναι θεμελιακή για τον άνθρωπο, γιατί αν δεν σέβεσαι τον εαυτό σου, αυτόματα τον θεωρείς ανάξιο εκτίμησης ή ανυπόληπτο, και στην ουσία ζητάς ευτελή μεταχείριση από τους άλλους».

Κάθε άνθρωπος αξίζει ν’ αγαπηθεί εξ’ ίσου με όλους διότι από τη φύση του ο καθένας είναι καλός και έχει αγάπη να δώσει. Δεν το λέω αυτό μέσα από μια ρομαντική, υπεραισιόδοξη διάθεση.

Δυστυχώς υπάρχουν και οι άνθρωποι που δεν έχουν σεβασμό σε όλους παρά μόνο εκεί που υπάρχουν συμφέροντα. Είναι αυτοί που αγαπούν όπου υπάρχει συμφέρον και δεν διστάζουν να σε υποτιμήσουν, να σε προσβάλουν και να σε πληγώσουν.

 

Όσοι μας πληγώνουν δεν μας αξίζουν

Δεν μας αξίζει να καταστρέφουν την αυτοεκτίμηση μας, να μη μας σέβονται, να μη μας αγαπούν!

 

Όσοι μας πληγώνουν είναι βαθιά εγωιστές

Ενδιαφέρονται μόνο για τον εαυτό τους. Είναι ιδιοτελείς και ανίκανοι, ή ανήμποροι  να δημιουργήσουν μια σχέση μέσω της κατανόησης, της εμπιστοσύνης και του σεβασμού. Είναι άνθρωποι που πάντα θέτουν σε προτεραιότητα τις δικές τους ανάγκες, τις δικές τους αξίες και πιστεύω.

 

Όσοι μας πληγώνουν είναι άνθρωποι αγενείς

Είναι άνθρωποι που μας υποτιμούν με κάθε ευκαιρία, κυρίως όμως με τον τρόπο που μας μιλούν. Με τόνο υποτιμητικό, σαρκαστικό φωνάζοντας.  Προσβάλλουν την αυτοεκτίμησή μας, μπλοκάρουν την επικοινωνία και δημιουργούν ένα κλίμα ανασφάλειας και τρομοκρατίας.

Αν με ρωτήσεις ποιος ξέρει να αγαπά σήμερα, θα σου πω ότι αγαπά μονάχα κάποιος που ξέρει τι σημαίνει σεβασμός.

Έχουμε ποτέ θέσει το ερώτημα στον εαυτό μας πόσο σεβόμαστε τον εαυτό μας και πόσο τους άλλους;

Ο ΣΕΒΑΣΜΟΣ είναι μια από τις βασικές ιδιότητες της Αγάπης που άλλος την έχει καλλιεργήσει πολύ στην ζωή του, άλλος λιγότερο και άλλος καθόλου !

 

Ο ΣΕΒΑΣΜΟΣ είναι μια έννοια που σημαίνει ότι, τιμώ και ακούω κάποιον, ότι τηρώ κάτι με ευλάβεια, ότι υπακούω πιστά σε κάτι , ότι πειθαρχώ σε κάτι μέσα από την δική μου βούληση και όχι από εξαναγκασμό.

 

Μια γνωριμία μια σχέση , μια φιλία, ένας έρωτας , ένας γάμος, μια συνεργασία, μια ανταλλαγή απόψεων , ένας διάλογος στηρίζεται πρώτα πάνω στον σεβασμό.

 

Χωρίς σεβασμό η σχέση μαραίνεται σαν το απότιστο λουλούδι…..

Για να λειτουργήσει μια κοινωνία ανθρώπων απαιτεί σαν βασική της ΑΡΧΗ από όλα τα μέλη της να εκφράζουν συνεχώς τον σεβασμό τόσο προς τον εαυτό τους όσο και προς τους άλλους, και μάλιστα θα πρέπει ο σεβασμός αυτός να είναι πηγαίος και να περιέχει αγάπη γιατί μόνο τότε έχει διάρκεια.

 

Ας αναλογιστούμε για μια στιγμή, πόσο σεβασμό τρέφουμε καθημερινά εμείς για τον εαυτό μας, για τον διπλανό μας, για τους συγγενείς μας, για τους φίλους μας, για το περιβάλουν , όταν οδηγούμε , όταν περπατάμε όταν εργαζόμαστε, όταν έχουμε εξουσία και δύναμη.

 

Ας αναλογιστεί ο καθένας για τον εαυτό του και ας αφήσουμε κατά μέρος την κακή μας συνήθεια να λέμε πάντα «τι κάνει ο άλλος» και ας κοιτάξουμε το τι κάνουμε εμείς!

 

 

Σεβασμός λοιπόν. Σεβασμός και αγάπη. Μόνον αν τα κατέχεις μπορείς να τα δώσεις.  Αν δεν τα έχεις κάνει «κτήμα» σου,  και πορεύεσαι χωρίς αυτά είσαι ένας αποτυχημένος άνθρωπος και ας έχεις του κόσμου τα πτυχία και τα διπλώματα.  Το πτυχίο της αγάπης και του σεβασμού δεν υπάρχει σε κανένα πανεπιστήμιο. Υπάρχουν μέσα στην ψυχή του κάθε ανθρώπου που είναι η κορυφή όλων των πανεπιστημίων. Μέσα εκεί θα βρει ο άνθρωπος τον σεβασμό και την αγάπη αλλά θέλει πολύ διάβασμα και πολύ ψάξιμο. Θα μου πεις τώρα ποιος θα κάτσει να ασχοληθεί  με το πανεπιστήμιο της ψυχής;  Που να βρούμε την θέληση και τον χρόνο να ψάξουμε την ψυχή μας;    Εάν δεν σε ενδιαφέρει η ψυχή σου μην ασχολείσαι με αυτήν  και μην τα ψάξεις. Πορεύσου χωρίς αυτά. Το μόνο βέβαιο είναι η καταστροφή.

 

Και είναι κρίμα να παίρνει ο διάολος κι άλλους εκτός από εσένα… Σκέψου το…

Και εδώ θα κλείσω το κείμενο με ένα πραγματικό γεγονός.

 

‘Ένας φοιτητής διηγείται:

 

Κατά τον δεύτερο μήνα των σπουδών μου στο πανεπιστήμιο, ο καθηγητής μας έδωσε ένα ξαφνικό τεστ με ερωτήσεις. Ήμουν ευσυνείδητος φοιτητής και δεν είχα δυσκολευτεί ποτέ, μέχρι που διάβασα την τελευταία ερώτηση:

 

– Ποιο είναι το μικρό όνομα της γυναίκας που καθαρίζει το σχολείο μας;

 

Σίγουρα αυτό είναι ένα είδους αστείο, σκέφτηκα. Είχα δει την καθαρίστρια πολλές φορές. Ήταν ψηλή, με μαύρα μαλλιά και γύρω στα πενήντα. Μα, πώς να ήξερα το όνομά της;

Παρέδωσα το γραπτό μου, αφήνοντας την τελευταίο ερώτημα αναπάντητο.

Λίγο πριν τελειώσει το μάθημα, ένας φοιτητής ρώτησε εάν το τελευταίο ερώτημα θα μετρήσει στον βαθμό.

 

– Μα, φυσικά, είπε ο καθηγητής. Στη μελλοντική σταδιοδρομία της ζωής σας, θα συναντήσετε πολλούς ανθρώπους. Να θυμάστε: Όλοι είναι σημαντικοί και όλοι αξίζουν την προσοχή σας, τον σεβασμό και το ενδιαφέρον σας, ακόμη κι αν το μόνο που μπορείτε να κάνετε γι’ αυτούς είναι να χαμογελάτε και να λέτε ένα «γεια σας».

Ποτέ δεν ξέχασα εκείνο το μάθημα. Επίσης, έμαθα και το όνομα εκείνης της γυναίκας, Δωροθέα…

ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΜΑΣ
ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ. ΑΥΤΟ ΘΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ