Πάτερ Θεόφιλος:  Ας δούμε την σημερινή κοινωνία

αναρτήθηκε σε: ΩΦΕΛΙΜΑ | 0

Δέν θά σάς παρουσιαστώ ως σοφός, έξυπνος καί γνώστης τών πάντων, γιατί όλα αυτά πού θά ακούσετε είναι γνωστά καί τά βιώνουμε όλοι μας καθημερινά. Θά πείτε τότε, πολύ φυσικά καί καλοπροαίρετα: Αφού τά γνωρίζουμε γιατί νά χάσουμε τόν χρόνο μας, σέ τί θά μάς ωφελήσουν; Δέν ξέρω! Θά πρότεινα νά κρατήσουμε τήν απάντηση γιά τό τέλος.

Ελάτε, λοιπόν, νά κάνουμε μαζί μία περιήγηση καί νά «φωτογραφίσουμε τά αξιοθέατα τής κοινωνίας μας», τήν πνευματική καί ηθική της κατάσταση.

Νά επισημάνουμε τό κοινωνικό περιβάλλον μέσα στό οποίο ζούμε, εργαζόμαστε, καί έχουμε εμπιστευθεί τήν οικογένεια μας, κυρίως δέ τά παιδιά μας.

Άν ρίξουμε μέ ειλικρίνεια μιά ματιά γύρω μας, στήν κοινωνία πού ζούμε, καί θελήσουμε νά επισημάνουμε τήν κατάστασή της, τίς αρρωστημένες εκδηλώσεις της, θά τρομάξουμε καί θά πρέπει νά ανησυχήσουμε γιά τό μέλλον μας.

 

Όλοι μας κατηγορούμε τήν κοινωνία. Είναι χαρακτηριστική η φράση: «δυστυχώς η κοινωνία μας χάλασε», αλλά δέν επικεντρώνουμε τήν προσοχή μας στά μέλη τής κοινωνίας, στόν άνθρωπο πώς σκέπτεται, πώς ενεργεί, ποιά είναι τά ιδανικά του, ποιά είναι η ψυχική του κατάσταση, αφού όλοι ζούμε σ’ αυτό τό περιβάλλον καί όλοι, λιγότερο ή περισσότερο ο καθένας μας, δημιουργούμε αυτό τό περιβάλλον ή υφιστάμεθα τίς συνέπειές του. Χρειάζεται, λοιπόν, μιά βαθύτερη μελέτη γιά νά συνειδητοποιήσουμε τήν κατάστασή μας καί νά αναλάβουμε όλοι τίς ευθύνες μας.

Θά προσπαθήσουμε, σύντομα, νά εντοπίσουμε μερικά χαρακτηριστικά τού σημερινού ανθρώπου πού αποτελεί τό κύτταρο τής κοινωνίας μας καί πού έχει διαμορφώσει τήν υπόστασή της.

Τό ψέμα καί ἡ ἀπάτη.

Η απάτη είναι σκόπιμη, είναι συνειδητή, ουσιαστικά είναι εχθρική ενέργεια, χωρίς ελαφρυντικά ενώπιον τών ανθρώπων ή ενώπιον τού Θεού. Προϋποθέτει διαφθορά καί ψεύτισμα τού χαρακτήρα. Είναι μιά καθαρή αμαρτία στά μάτια τού Θεού καί μιά κοινωνική πληγή, πού εμποδίζει τήν ανάπτυξη υγιών σχέσεων στήν κοινωνία.

Μερικοί, θεωρούν ικανότητα τό νά απατούν τούς άλλους, καί καυχώνται γι’ αυτό. Όμως δέν θά αργήσουν νά χάσουν τήν εκτίμηση καί τήν εμπιστοσύνη τών ανθρώπων, καθώς καί τήν ευλογία τού Θεού. Η δικαιοσύνη τού Θεού αργεί, αλλά δέν λησμονεί. Κι έπειτα αυτό είναι λόγος καύχησης ή λόγος ντροπής, τό νά φέρεις, δηλαδή στό μέτωπό σου τήν ετικέτα τού ψεύτη καί απατεώνα; Σέ μιά υγιή κοινωνία οι απατεώνες είναι στιγματισμένοι. Βρίσκονται σέ αποδοκιμασία καί περιφρόνηση. Σήμερα όμως έχουν δημιουργηθεί ευνοϊκές συνθήκες γιά τήν ανάπτυξη καί τήν επικράτησή τους.

 

Ένα άλλο γνώρισμα τής κοινωνίας μας είναι η επιπολαιότητα καί η έλλειψη υπευθυνότητας.

Όλοι μας, από τήν καθημερινή, ατομική καί οικογενειακή μας ζωή, μέχρι τίς ψηλότερες δημόσιες θέσεις πού τυχόν κατέχουμε, έχουμε πάντοτε μπροστά μας διάφορες ευθύνες. Πρέπει νά εκπληρώνουμε ορισμένα καθήκοντα. Νά αντιμετωπίζουμε κάποια προβλήματα.

Γιά όλα αυτά χρειάζεται σκέψη, μελέτη, πληροφορίες, προσοχή καί προσευχή, γιατί ένα λάθος ή μιά παράλειψη, μπορεί νά έχει σοβαρές συνέπειες.Καί όμως πολλοί, όχι μόνον τά καθημερινά προβλήματα, αλλά καί ολόκληρη τήν ζωή τους τήν παίρνουν πολύ επιπόλαια.

Προτιμούν τίς εύκολες λύσεις. Προσπαθούν νά καλοπεράσουν σήμερα, αδιαφορώντας γιά τό αύριο.

 

Εκμεταλλεύονται τήν θέση τους, γιά προσωπικό όφελος, καί αδιαφορούν γιά τά καθήκοντα, τά όποια τούς επιβάλλει η θέση τήν οποία κατέχουν.

Παίρνουν πρόχειρες αποφάσεις, καί μάλιστα γιά σοβαρά θέματα, οι οποίες θά οδηγήσουν οπωσδήποτε σέ αποτυχία. Εκ τών υστέρων βέβαια, άν έχουν ταπείνωση, μπορεί νά ομολογήσουν τό σφάλμα τους καί νά μετανοήσουν. Όμως τό κακό έχει γίνει καί μάλιστα μερικές φορές είναι ανεπανόρθωτο. Τί χρωστάνε όμως οι άλλοι, πού εξαρτώνται από αυτούς καί είναι καί αυτοί θύματα; Συνήθως οι ένοχοι δέν αναλαμβάνουν τίς ευθύνες τους, αλλά ρίχνουν τά βάρη στούς άλλους.

 

Ὁ σημερινός, λοιπόν, άνθρωπος πολλές φορές:

Ενεργεί χωρίς νά σκέπτεται.

Προτιμάει τήν προχειρότητα από τόν προγραμματισμό.

Δέν διαθέτει υπομονή καί επιμονή, πού θέλει η σωστή δουλειά.

Ακόμη καί οι εργασίες κοινής ωφελείας καί τά διατάγματα τού Κράτους γίνονται «στό πόδι ή στό γόνατο», όπως λέει η λαϊκή έκφραση καί μάλιστα κάποιες φόρες από ανθρώπους μή ειδικούς.

 

Παρ᾽ όλα αυτά, ὁ άνθρωπος, έχει μιά αδικαιολόγητη  αυτοπεποίθηση.

Νομίζει πώς τά ξέρει όλα. Δέν καταδέχεται νά συμβουλευθεί τούς ειδικούς. Ακόμα καί στήν περίπτωση πού αυτοί, μέ δική τους πρωτοβουλία, τόν συμβουλεύσουν σέ κάτι, δέν δέχεται εύκολα τήν υπόδειξή τους ή τούς παρουσιάζει τά πράγματα έτσι, ώστε νά τούς παρασύρει νά συμφωνήσουν μέ τήν άποψή του.

Οι νεώτεροι δέν δέχονται εύκολα τίς υποδείξεις τών πεπειραμένων, ούτε τών γονέων τους. Θεωρούν τόν εαυτό τους ήδη μεγάλο καί ώριμο, ώστε δέν έχουν πλέον ανάγκη από συμβουλές καί προστασία. Βιάζονται νά φτάσουν στήν αυτονομία καί στήν ανεξαρτησία.

Ο σημερινός άνθρωπος κάθε επέμβαση τών άλλων, τήν θεωρεί προσβλητική, πού θίγει τό κύρος καί τήν αξιοπρέπειά του. Δέν καταδέχεται νά προσφύγει στήν βοήθεια τών άλλων. Νομίζει πώς είναι παντογνώστης, παντοδύναμος, αυτάρκης, ικανός γιά όλα. Γι’αυτό κυριαρχείται από μιά υπέραισιοδοξία γιά κάθε τί πού επιχειρεί. Όσο περισσότερο είναι ανεπαρκής καί ημιμαθής, τόσο μεγαλύτερη ιδέα έχει γιά τόν εαυτό του. Γι’ αυτό καί κάνει θόρυβο καί αυτοεπαινείται, σάν τούς άδειους τενεκέδες, πού κάνουν περισσότερο θόρυβο από τούς γεμάτους. Τού λείπει τό «γνώθι σ’ αυτόν», διαφορετικά θά έλεγε τό «ἕν οἶδα, ὅτι οὐδέν οἶδα». Κάποτε όμως «πέφτει από τά σύννεφα» καί κάνει αναγκαστική προσγείωση.

 

 

Κάτι άλλο πού έχει πάθει ο άνθρωπος καί κατ’ επέκταση η σημερινή κοινωνία, καί πού δέν φαίνεται εύκολα, είναι η ηθική αναισθησία.

Εξανθένησε τό ηθικό αισθητήριο τών ανθρώπων ως πρός τίς ενέργειές τους, αλλά καί ως πρός τίς πράξεις τών άλλων. Η συνείδησή τους έπαψε νά λειτουργεί σωστά, καί δέν δείχνει τήν ηθική ποιότητα τών πράξεών τους, ούτε διαμαρτύρεται γιά τίς εκτροπές καί τίς παρανομίες. Κάποτε ο άνθρωπος ρωτούσε τήν συνείδησή του, άν έπρεπε νά κάνει κάτι. Σήμερα κατά ένα μεγάλο ποσοστό τήν έχει καταργήσει καί πνίγει τήν ενδεχόμενη φωνή διαμαρτυρίας της. Ούτε υποφέρει από τήν ανήθικη ατμόσφαιρα στήν οποία ζεί. Σήμερα όλα επιτρέπεται νά γίνονται, καί από όλους, έστω καί άν κατέχουν υψηλές θέσεις. Οι ηθικοί φραγμοί κατέπεσαν καί οι παρανομίες θεωρούνται φυσικές καταστάσεις. Η προσβολή τού ηθικού νόμου πάντοτε συνέβαινε.

Υπήρχε όμως σάν φύλακας, η ηθική συνείδηση τής κοινωνίας, πού διαμαρτυρόταν καί απομόνωνε ή καί τιμωρούσε τόν παρανομούντα. Σήμερα πόσα σκάνδαλα συμβαίνουν γύρω μας καί η κοινωνία, όχι απλώς τά ανέχεται, αλλά μερικές φορές τά επιδοκιμάζει καί ηρωοποιεί τούς δράστες. Είναι ένα φαινόμενο πνευματικής νάρκης, αναισθησίας, παχυδερμίας, μπροστά σέ καταστάσεις εξευτελιστικής παρακμής. Η κοινωνία σήμερα δέν αποδοκιμάζει καί δέν καταδικάζει τούς ανήθικους καί τούς απατεώνες. Γι’ αυτό καί εκείνοι συνεχίζουν αδιάντροπα τήν δράση τους. Είναι ένα φαινόμενο δραματικό καί τραγικό, πού μετά τήν κατάργηση τών ηθικών αξιών, προετοιμάζει τήν σήψη τής κοινωνίας καί τήν διάλυση αυτού τού τόπου.

 

Θά πρέπει νά προσθέσουμε ακόμα ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα τής σύγχρονης κοινωνίας μας. Τήν αποξένωση τού σύγχρονου ανθρώπου.

Η προσωπικότητα τού σύγχρονου ανθρώπου έχει χάσει τήν θέση πού κατείχε στήν παραδοσιακή κοινωνία. Ο σημερινός άνθρωπος έχει αποξενωθεί από τούς συνανθρώπους του. Αισθάνεται μόνος καί αποξενωμένος. Οι σχέσεις μεταξύ τών ανθρώπων είναι επιφανειακές, ρηχές, χωρίς ψυχικό βάθος. Ανάμεσα στούς ανθρώπους δέν υπάρχει σήμερα πραγματική ψυχική επαφή, αλλά απόσταση καί αδιαφορία. Τό μόνο στοιχείο πού συνδέει τούς πιό πολλούς ανθρώπους, είναι τό συμφέρον καί οι εμπορικές συναλλαγές τους.

 

Φοβερή κοινωνική μάστιγα είναι καί η έλλειψη τής ηθικής αγνότητας, πού οδηγεί σίγουρα στόν πνευματικό θάνατο καί πολλές φορές καί στόν σωματικό (έιτζ).

 

Η ηθική αγνότητα είναι μιά αρετή ξεχασμένη καί περιφρονημένη, από τό μεγαλύτερο μέρος τής σημερινής κοινωνίας. Ο μεγαλύτερος θησαυρός γιά τήν νέα είναι η αγνότητα, καί όπλα γιά τήν διαφύλαξή της η σύνεση, η προσοχή, τό κοκκίνισμα τής ντροπής, οι συμβουλές τών καλών γονέων.

Αλλά καί ο νέος, πού ζητάει γιά σύζυγό του μιά αγνή κοπέλα, έχει καί αυτός υποχρέωση νά προσφέρει σ’ αυτήν αγνό τόν εαυτό του. Πρέπει νά έχει μεθαύριο, στόν γάμο, τό μέτωπο καί τό σώμα του καθαρό, καί μέ καύχηση νά τής πεί: είσαι η πρώτη γυναίκα πού γνωρίζω στήν ζωή μου. Δέν υπάρχουν δύο ηθικές, όπως θέλουν μερικοί, δηλαδή οι μέν κοπέλες νά είναι αγνές, οι δέ νέοι νά κάνουν ό,τι θέλουν. Μία είναι η χριστιανική ηθική: καί οι νέες καί οι νέοι μέχρι τό γάμο νά μείνουν αγνοί καί αγνές.

Αλλά καί οι σύζυγοι νά μήν ξεθαρρεύονται. Διατρέχουν πάντοτε τόν κίνδυνο νά καταπατήσουν τό στεφάνι τους. Λίγη απροσεξία, λίγη επιπολαιότητα, λίγο θάρρος περισσότερο από τό κανονικό καί η πρώτη ρωγμή άνοιξε στήν ψυχή τους, γιά νά μπεί η δυναμίτιδα πού θά ανατινάξει τήν οικογενειακή τους ευτυχία.

Τελευταίο άφησα τό φοβερότατο εκείνο αμάρτημα πού μαστίζει τήν κοινωνία μας, πού είναι ντροπή γιά τόν πολιτισμό μας καί δείγμα ψυχικής κατωτερότητας. Πού είναι μία αντίδραση ψυχοπαθολογική, αφύσικη καί αδικαιολόγητη γιά τόν λογικά σκεπτόμενο άνθρωπο. Πού φανερώνει ασέβεια, χυδαιότητα, έλλειψη λογικής καί αξιοπρέπειας.

 

Αναφέρομαι στήν βλασφημία πού ίσως είναι η μοναδική κοινωνική πληγή, γιά τήν οποία δέν μπορούμε νά δικαιολογηθούμε.

 

Καί δέν βλαστημούν μόνο τό όνομα τού Χριστού, αλλά καί τό όνομα τής Υπεραγίας Θεοτόκου καί όλων τών Αγίων. Βλαστημούν ακόμα τόν τίμιο Σταυρό καί ό,τι άλλο όσιο καί ιερό έχει η Θρησκεία μας.

Απευθύνομαι  σ᾽ αὐτοὺς πού έχουν τήν κακή συνήθεια νά βλαστημούν καί τούς λέμε:

Βλαστημάς; Δέν είσαι Χριστιανός, γιατί ο χριστιανός έμαθε νά σέβεται τό όνομα τού Θεού,

Βλαστημάς; Δέν είσαι άνθρωπος,γιατί κανένας άνθρωπος, πού έχει μέσα του μιά σπίθα θρησκευτικότητας, δέν βλαστημάει αυτό πού λατρεύει.

Βλαστημάς; Ούτε ζώο δέν είσαι, γιατί τά ζώα αναγνωρίζουν καί αγαπούν τό αφεντικό τους πού τά ταίζει.

Βλαστημάς; Είσαι χειρότερος καί από τόν Διάβολο,γιατί ο Διάβολος ακούει τό όνομα τού Θεού καί τρέμει. Ο ίδιος δέν βλαστημάει, βάζει άλλους νά βλαστημούν τό άγιο όνομα τού Θεού.

Καί σάν αποτέλεσμα, όλων αυτών, έρχεται η διαταραχή τού ψυχικού κόσμου πολλών ανθρώπων καί κυρίως τών νέων. Πολλοί νέοι σήμερα έχουν ψυχολογικά προβλήματα τά οποία: τούς ανακόπτουν τήν επιτυχημένη πορεία τους στήν ζωή, τούς καθιστούν αρρωστημένα μέλη τής κοινωνίας, τούς οδηγούν στήν διαφθορά, τά ναρκωτικά καί τέλος στήν αυτοκτονία. Πλήθος τέτοιων νέων επισκέπτονται τακτικά τούς ψυχιάτρους καί παίρνουν ψυχοφάρμακα. Μερικοί έρχονται καί στήν εξομολόγηση. Αγωνίζονται νά αναστήσουν μέσα τους τήν τραυματισμένη προσωπικότητά τους, νά βρούν τό νόημα τής ζωής, νά συναντήσουν τόν Θεό πού τόν έχασαν.

Φοβία, κατάθλιψη, άγχος, υστερία, κλείσιμο στόν εαυτό τους, αντικοινωνικά αισθήματα, φαντασιώσεις κ.λ.π. είναι μερικές μορφές ψυχονευρώσεων πού υπάρχουν γύρω μας, αλλά δυστυχώς δέν γίνονται από όλους αντιληπτές. Πάντως οι ψυχικές ανωμαλίες είναι πολύ περισσότερες από όσες συνήθως νομίζουμε.

 

 

Από τά όσα αναφέραμε, μπορούμε νά πούμε, ότι δύσκολα βρίσκουμε σήμερα σωστούς ανθρώπους. Σωστούς από λογική, ψυχολογική καί ηθική άποψη.

Σάν λαός έχουμε τά πρωτεία σέ πολλά πράγματα: στά τροχαία, στό κάπνισμα, στήν βλασφημία, στίς εκτρώσεις, στήν αγραμματοσύνη, στά νυχτερινά κέντρα, τά οποία κάποιος μακαρίτης πολιτικός τά ονόμαζε «κέντρα πολιτισμού». Δηλαδή, κάνουμε μιά ζωή «τραλαλά».Όλοι διεκδικούμε τά δικαιώματά μας. Σπάνια όμως σκεπτόμαστε σοβαρά τά καθήκοντά μας. Επιδιώκουμε τόν εύκολο πλουτισμό μέ τήν τύχη (προπό, λαχεία, κ.λ.π.) ή μέ τίς καταχρήσεις, τίς απάτες, τίς ληστείες. Μάς λείπει η αγωνιστική διάθεση, τό πνεύμα τής θυσίας καί τού αλτρουισμού, η πνοή τής ζωής, η χαρά τής δημιουργίας. Χάθηκε σέ μεγάλο μέρος η αξιοπρέπεια, η αρχοντιά, η εθνική υπερηφάνεια. Έχουμε καταντήσει μεμψίμοιροι, φυγόπονοι, καλοπερασάκηδες, ανεύθυνοι, ευερέθιστοι, ευάλωτοι στίς προπαγάνδες, περίγελος διεθνής γιά πολλά ελαττώματά μας.

 

Συγχωρέστε με. Δέν θέλω νά σάς κάνω κήρυγμα. Αλλά θέλω νά βγάλω από μέσα μου αυτό πού μέ πονάει καί μέ καίει. Τήν αγωνία γιά τήν σωτηρία τής ψυχής. Τήν αγάπη μου γιά τήν Ελλάδα καί τήν Ορθοδοξία.

Δέν ήμασταν έτσι, εμείς οι Έλληνες. Οι πρόγονοί μας είχαν ζωή μέσα τους, πνεύμα αυτοθυσίας, φιλότιμο, ψυχή αγνή, ήταν σκληραγωγημένοι καί είχαν ψηλά τήν τιμή. Άν καί καυχώμαστε γιά τά έργα τών προγόνων μας κοιμόμαστε, κυριολεκτικά κοιμόμαστε, επάνω στίς δάφνες τους, χωρίς νά συνειδητοποιούμε τούς λόγους τής ακμής καί τής ακτινοβολίας τους καί συνεπώς, χωρίς νά προσπαθούμε γιά έργα αντάξιά τους.  Σήμερα περιφρονούνται οι πνευματικές αξίες, υπονομεύονται οι εθνικές μας παραδόσεις.

Έχει παραλύσει η ηθική ευαισθησία τού λαού. Μάς έχει κυριεύσει μιά μανία εκποιήσεως καί πωλήσεως τών πάντων, αρκεί νά πάρουμε λεφτά. Πουλάμε πολύτιμους θησαυρούς καί οικογενειακά κειμήλια. Πουλάμε τούς ιερούς θεσμούς τής οικογένειάς μας, τίς ιδέες καί τά ιδανικά μας, τά όσια καί τά ιερά τής φυλής μας. Πουλάμε τήν Ελλάδα, τήν ιστορία της, τούς αρχαιολογικούς της θησαυρούς, τίς ελληνοχριστιανικές παραδόσεις, τήν εθνική μας συνείδηση.Πουλάμε ακόμη στούς ξένους τήν ελληνική γή, γιά νά γίνουν εκείνοι αφεντικά καί εμείς υπηρέτες. Όλα αυτά καί άλλα πολλά έχουν δυσμενή αντίκτυπο στήν όλη πορεία τού Έθνους μας.

Τό θεμέλιο όμως γιά νά πάει η χώρα, η κοινωνία μας μπροστά είναι η Πίστη, η ευσέβεια λαού καί αρχόντων. Κανένα από τά κοινωνικά καί ηθικά κακά πού ταλανίζουν τόν λαό μας δέν μπορεί νά διορθωθεί, άν δέν υπάρχει ο σεβασμός πρός τόν Θεόν καί τόν νόμο Του. Όσο καλοί νόμοι κι άν ψηφισθούν, όσο καλά προγράμματα κι άν συνταχθούν, δέν θά αποδώσουν, άν όλοι μας δέν διαπνεόμαστε από τό πνεύμα τής χριστιανικής αγάπης καί δικαιοσύνης. Άν δέν έχουμε υγιή συνείδηση, η οποία νά κατευθύνει τίς πράξεις μας.
Οι νόμοι δέν καταργούν τήν παρανομία, απεναντίας τήν αυξάνουν.Όσο περισσότεροι νόμοι τόσο περισσότεροι καί οι παραβάτες. Δέν χρειάζεται θέσπιση νόμων, αλλά απαιτείται η εφαρμογή τών νόμων. Αντίθετα, γιά τόν καλό χριστιανό πολλοί ανθρώπινοι νόμοι είναι περιττοί, είναι άχρηστοι γιατί πάνω από αυτούς είναι ο αληθινός νόμος τού Θεού.

Τό Έθνος μας από τήν αρχαία εποχή ήταν θεοσεβέστατο. Εδώ καί αιώνες τώρα συνδέθηκε μέ τήν Ορθοδοξία, διασώθηκε από κινδύνους καί μεγαλούργησε σέ κρίσιμες στιγμές. Συνήθως το-νίζεται η ομοψυχία, η αποφασιστικότητα, τό πνεύμα αυτοθυσίας, ο ενθουσιασμός σέ κρίσιμες εθνικές στιγμές. Αρχίσαμε όμως νά ξεχνούμε ότι τό γενεσιουργό αίτιο τού θαύματος τών εθνικών αγώνων ήταν η πίστη καί η προσευχή.

Η Ελλάδα, άν θέλει νά πάει μπροστά, δέν πρέπει νά ξεχάσει τόν Θεό της, όπως τόν γνώρισε μέσα στήν Ορθόδοξη Εκκλησία. Πρέπει νά είμαστε λαός πιστός καί προσευχόμενος. Οι άρχοντές μας, τότε μόνον θά επιτύχουν στό έργο τους, άν τούς νόμους πού θά συντάξουν, θά τούς εναρμονίσουν μέ τόν νόμο τού Θεού.

Οι νόμοι συνήθως γίνονται γιά νά ικανοποιήσουν τά συμφέροντα μιάς διοικούσας μερίδας, καί επομένως είναι ανήθικοι, μεροληπτικοί καί παροδικοί. Γι’ αυτό μιά πράξη μπορεί νά είναι νόμιμη, δηλαδή σύμφωνη μέ τούς νόμους τών ανθρώπων, αλλά όχι ηθική, δηλαδή όχι σύμφωνη μέ τόν Νόμο τού Θεού, καί τό αντίθετο.

Μέ τήν υποστήριξη τών ανθρωπίνων νόμων έχουν γίνει τά μεγαλύτερα εγκλήματα, όπως γενοκτονίες, διωγμοί κατά τής Εκκλησίας, φόνοι(εκτρώσεις), δημόσιες πορνείες καί ηθικές διαστροφές, (πολιτικός γάμος, σύμφωνο ελεύθερης διαβίωσης, γάμος ομοφυλοφίλων), διευκόλυνση διαζυγίων (αυτόματο διαζύγιο), καί τόσα άλλα πού γνωρίζουμε.

Τά μεγαλύτερα εγκλήματα στόν κόσμο έγιναν καί συνεχίζουν νά γίνονται στό όνομα τής Δημοκρατίας καί τού Θεού.

 

Αγαπητοί μου.

Στήν κοινωνία πάντοτε υπήρχαν κακοποιά στοιχεία, πάντοτε γίνονταν παρανομίες. Η συνείδησή της όμως πάντοτε αναστατωνόταν καί αντιδρούσε έχοντας ως σύμμαχο τήν δικαιοσύνη καί τήν γενική κατακραυγή. Έτσι αυτοπροστατευόταν .

Σήμερα τό μεγάλο κακό δέν τό κάνουν οι κακοί μέ τήν παρανομία τους. Τό κάνουν οι δήθεν καλοί μέ τήν αδιαφορία τους. Δέν υπάρχει ηθική ευαισθησία στό κακό. Αυτό σημαίνει ότι: ή τό λογικό μας σκοτίσθηκε καί δέν καταλαβαίνουμε ή η συνείδησή μας διεφθάρθηκε καί γι’ αυτό δέν λειτουργεί καί δέν αντιδρά.

Άς σηκωθούμε πρίν μάς πάρει ο ύπνος, πρίν μάς κάνουν τήν τελική νάρκωση. Διαφορετικά θά είμαστε πλέον ακίνητοι στά χέρια, όχι ευεργετών χειρούργων, αλλά αιμοβόρων σφαγέων.

Τελειώνοντας θέλω νά σάς περάσω τό μήνυμα τής αισιοδοξίας καί όχι τής απαισιοδοξίας. Τά όσα σάς ανέφερα είναι αυτά πού βλέπουμε νά επιπλέουν στόν ωκεανό τής κοινωνίας μας. Υπάρχει όμως καί ο πλούτος τού βυθού, τόν οποίο γιά νά δεί καί νά απολαύσει κάποιος πρέπει νά γίνει δύτης, βουτηχτής. Ευτυχώς γιατί μέσα στήν Ελλάδα, στήν κοινωνία μας, υπάρχουν πολλοί «κρυπτοχριστιανοί» καί πολλοί «κρυπτοέλληνες».

 

Υπάρχουν δύο δίδυμοι πύργοι: ο Κλήρος καί ο Στρατός, πού φυλάνε Θερμοπύλες.

Αυτοί όλοι, καλά κρατούν. Άν όμως διαβρωθούν καί αλλοιωθούν, τότε η μέν πίστη μας θά αλλάξει χέρια καί θά δοθεί σέ άλλον λαό, όπως έγινε καί μέ τούς Εβραίους, ο δέ Θεός θά εγκαταλείψει τό Ελληνικό Έθνος καί η Ελλαδίτσα μας θά χορέψει τόν χορό τού Ζαλόγγου καί τής Μακρυνίτσας.

Ο Θεός μάς προτρέπει: «πρόσεχε σ’ εαυτώ», «γρηγορείτε», «αγρυπνείτε», «προσέχετε εαυτούς μήποτε βαρηθώσιν υμών αι καρδίαι», (προσέξτε μήπως κουραστούν καί νυστάξουν οι καρδιές σας) «ως καιρόν έχοντες εργαζώμεθα», (δουλεύετε όσο μπορείτε, όσο έχετε χρόνο) «μή καθεύδωμεν ως καί οι λοιποί, αλλά γρηγορώμεν καί νήφωμεν» (μήν κοιμάστε όπως οι άλλοι, αλλά νά βρίσκεστε σέ εγρήγορση καί σέ ετοιμότητα).

Τά όσα αναφέραμε είναι καί μιά απάντηση στό ερώτημα πού θέσαμε: γιά τό πόσο ο χρόνος πού διαθέσατε πήγε χαμένος ή όχι. Εύχομαι πρώτα γιά μένα καί μετά γιά σάς νά αποτελέσουν τόν καθρέφτη μέσα στόν οποίο ο καθένας μας θά καθρεφτίσει τόν εαυτό του καί θά επισημάνει τήν κατάστασή του, ώστε νά γίνει ένα υγιές καί χρήσιμο μέλος γιά τήν κοινωνία μας.

Σάς ευχαριστώ γιά τήν υπομονή καί τήν ανοχή σας.

ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΜΑΣ
ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ. ΑΥΤΟ ΘΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ