Πάτερ Θεόφιλος: Τι είναι και τι δεν είναι η αγάπη

Αγάπη. Μία λέξη, πολλές έννοιες, πολλές σημασίες. Καί όλες σωστές!

Αγάπη λέξη ιερή, αγάπη λέξη θεία, πού γράφεται μές στίς καρδιές, καί όχι στά βιβλία!

Τελικά, τί είναι αγάπη, φίλοι μου;

Ο Θεός αγάπη εστί διαβάζουμε στήν Αγία Γραφή. (Α΄ Ιω. 4,16). Άς προσέξουμε τί λέει: δέν λέει ότι ο Θεός έχει αγάπη αλλά ότι, ο Θεός, είναι αγάπη.

Μιά αλήθεια τόσο γνωστή, μά καί τόσο άγνωστη.

Άγνωστη, γιατί αυτό είναι κάτι πού δέν κατανοείται εγκεφαλικά, ούτε νοησιαρχικά, ούτε αναλύεται σέ επιστημονικά εργαστήρια, ούτε ερμηνεύεται μέ νομικίστικους κανόνες καί ετυμολογικούς ορισμούς, αλλά βιωματικά, μέσα στήν καρδιά τού ανθρώπου.

 

Η λέξη αγάπη, είναι τόσο πολυφορτωμένη, τόσο πολυτραγουδισμένη, μά συνάμα καί τόσο διεφθαρμένη πού, μερικές φορές, αποφεύγω νά τή χρησιμοποιώ! Γιατί;

Επειδή όλοι μιλούν γιά αγάπη, αλλά τίς περισσότερες φορές έχουν παρερμηνεύσει τήν έννοιά της. Ο καθένας μας τής προσδίδει διαφορετικό νόημα. Ο καθένας μας τήν κόβει καί τή ράβει στά μέτρα του. Τήν κάνει σάν τό πανί πού κρύβει τή γύμνια του.

Η αγάπη, ένα τόσο λεπτό, τόσο ιδιαίτερο, αλλά καί τόσο προσωπικό θέμα, μπορεί νά φανερώσει πολλά περισσότερα από μιά ένδειξη απλά γιά τό πώς τήν αντιλαμβανόμαστε!

Η αγάπη δέν είναι μιά ιδέα, ούτε πολιτισμική κουλτούρα Δέν είναι φόβος, εξάρτηση, ζήλια ή κτητικότητα!

Η αγάπη, δέν είναι αυτή πού αλλάζει μέ τής τύχης τά γυρίσματα καί μέ τό κάθε σκούντημα πέφτει καί χάνεται!

 

Ούτε είναι παιχνίδι τού καιρού πού κυλάει μέ τό κυρτό του τό δρεπάνι.

Η αγάπη δέ μολογιέται μέ λόγια, εκφράζεται μέ πράξεις. Δέ μετριέται μέ τά λόγια πού θά πής, αλλά μέ τίς θυσίες πού μπορείς νά κάνης. Δέν μπορούν νά τήν εκφράσουν τά χείλη, αλλά τά μάτια. Γιατί τά χείλη μπορούν νά εκστομίσουν ψεύτικα λόγια, τά μάτια, όμως, χμμμ!. είναι αδύνατο νά βγάλουν πλανερή λάμψη! Γι αυτό καί ο σοφός Ανατολίτης Τζελαλεντίν Ρουμί είπε: «Η αγάπη είναι ο εξάντας τής αλήθειας».

Η αγάπη είναι ν αγαπάς η αγάπη είναι νά λιώνεις σάν τό κερί η αγάπη είναι νά πονάς, χωρίς νά τό μετανιώνεις ούτε αλλάζει κατά τό δοκούν.

Η αγάπη η αληθινή, δέν αλλάζει μέ τίς σύντομες ώρες καί βδομάδες, Φτάνει μακριά μέχρι τήν άκρη τής συντέλειας μέχρι τό άπειρο!

Δέν είναι αγάπη, φίλε μου, άν ο άλλος σέ πονά άν σέ ελέγχει άν φοβάσαι νά είσαι αυτό πού είσαι άν σέ δέρνει άν σέ ταπεινώνει άν σού απαγορεύει νά φοράς τά ρούχα πού σού αρέσουν άν αμφιβάλλει γιά τήν πνευματική σου ικανότητα άν δέν σέβεται τή θέλησή σου  άν αμφιβάλλει  γιά τό λόγο σου άν δέν σέ εμπιστεύεται άν σέ εμποδίζει νά μελετάς ή νά δουλεύεις άν σέ απατάει άν σέ αποκαλεί ηλίθιο καί τρελό άν κλαίς περισσότερο απ ότι χαμογελάς άν επηρεάζει τά παιδιά σου άν λέη συνεχώς ψέματα δέν είναι αγάπη άν σέ ρίχνει, άν σέ συγκρίνει, άν σέ κάνη νά νιώθεις μηδενικό!!!!!

Αυτό δέν είναι αγάπη, αυτό λέγεται κακοποίηση.

Καί συνεχίζω νά διερωτώμαι: τί είναι αγάπη;

Προσπαθώ νά βρώ λόγια νά τήν περιγράψω, νά δώσω μιά λογική, πιστευτή απάντηση!

 

Καί τί λόγια νά βρής πού νά είναι ταιριαστά γιά τήν αληθινή αγάπη; Η ισχύς της είναι τεράστια δέν κλονίζεται καί δέν αλλάζει απέναντι στίς δυσκολίες καί άν τό κάνει, όταν τό κάνει, απλώς δέν είναι αληθινή.

Η απάντηση, είναι πολλή πιό εύκολη απ όσο νομίζουμε.

Αγαπώ θά πεί εγώ αγαπώ τό τί κάνει ο άλλος, είναι δική του δουλειά. Η αγάπη δέν έχει νά κάνη μέ τό τί περιμένεις νά πάρεις, αλλά μέ τό τί περιμένεις νά δώσεις τά πάντα!

Η πραγματική αγάπη ξεφεύγει από τό εγώ καί μετατοπίζεται στό εμείς. Σπάει τά δεσμά τού εγωισμού! Παίρνει άλλες διαστάσεις, έχοντας απαγκιστρωθεί από τό χωροχρονικό κλουβί τού εαυτούλη. Αντιμετωπίζει τόν/τήν σύντροφο σέ έναν πολυδιάστατο κόσμο, όπου υπάρχει μεγαλύτερη ελευθερία. Γνωρίζει πώς δέν είναι τού εαυτού, αλλά ένα μέρος τού κόσμου! Πώς τό εγώ, είναι μιά περιοριστική αυταπάτη. Οπότε πολύ εύκολα μπορεί νά θυσιάση τό εγώ, γιατί τό εγώ καί οι άλλοι είμαστε ένα! Καί αυτή η θυσία παύει νά βιώνεται σάν πόνος, καί γίνεται άφατη χαρά.

Έτσι δικαιώνεται ο Βίκτωρ Ουγκώ πού είπε: Η αγάπη μεταμορφώνει ακόμα καί τή θυσία σέ χαρά.

Η ομορφιά τής αγάπης κρύβει μέσα της τή θυσία! Η αγάπη δέν είναι κτητική, είναι θυσιαστική. Όποιος αγαπάει πραγματικά, δέν εκμεταλλεύεται τήν αγάπη γιά νά κερδίσει. Παραχωρεί τά δικαιώματα τού κατακτητή καί τού κτήτορα!

Αυτό τό συναίσθημα είναι τόσο μεγαλόψυχο καί καθαρό τόσο μεγαλειώδες καί αγνό τόσο ευγενικό καί ειλικρινές τό ανώτερο όλων. Σέ καθηλώνει, σ αγκαλιάζει, σ ελαφραίνει, σέ μαλακώνει! Σέ κάνει καλύτερο άνθρωπο. Γεμίζει τά μέσα σου.

Απ όλο τό βάρος τής ζωής, μιά λέξη μάς ελευθερώνει η αγάπη! Ο μόνος πού μπορεί νά καταλάβει πόσο μεγάλη σημασία έχει η αγάπη, είναι ο χρόνος! Τυχεροί καί ευτυχείς όσοι αγαπούν καί όσοι αγαπιούνται καί έχουν βρεί τήν αλήθεια μέσα στήν αγάπη. Καί επειδή ποτέ δέν ξέρεις ποιούς ανθρώπους σού φέρνει τό αύριο καί ποιούς σού παίρνει πίσω, αγάπα στό σήμερα, τώρα πού μπορείς καί γιά όσο μπορείς!

Γιά όλους αυτούς, πού αψηφώντας τίς ανεπάρκειες, τίς ανασφάλειες, τίς φοβίες καί τίς ανημποριές, ξέρουν καί μπορούν ν αγαπούν καί αντιλαμβάνονται τήν αγάπη, όταν συναντά τό δρόμο τους καί δέν τήν αφήνουν νά φύγει. Μά έστω, καί ετεροχρονισμένα, νά είναι ικανοί νά τό αρθρώνουν τό σ αγαπώ. Γιά τήν αγάπη, ποτέ δέν είναι αργά, όσο είμαστε ζωντανοί καί όσο αναπνέουμε.

Ωραίο πράγμα είναι νά σε αγαπούν, έτσι νά νιώθεις αυτή τή θαλπωρή, τή ζεστασιά, νά γαληνεύει η ψυχή σου. Ωραίο, όμως, πράγμα είναι καί ν αγαπάς καί νά φουσκώνης μέσα σου, νά σπρώχνει τά τοιχώματά σου, σάν νά ετοιμάζεις νά κυοφορείς κάτι καλό, κάτι όμορφο. Πραγματικά, όποιος αγαπάει αληθινά, παύει νά θεωρεί τόν εαυτό του σάν μιά εγωκεντρική οντότητα καί αφήνεται νά γίνει μέρος τής ολότητας. Δέν είναι τό κέντρο τού κόσμου, αλλά ένα σημείο τού κύκλου τού κόσμου. Αυτό, νομίζω, ότι είναι η αγάπη.

Αυτό τό κατανοείς μόνον όταν τό νιώσεις μέσα σου. Καί γιά νά τό νιώσεις μέσα σου, γιά νά αισθανθείς δηλαδή, αυτή τήν αγάπη, πού είναι ο Χριστός, στό εσωτερικό σου, χρειάζεται, μάς λέει ο πρώτος θεολόγος καί ευαγγελιστής Ιωάννης, νά μπεις στή συχνότητα τής αγάπης νά αγαπήσεις δηλαδή τό διπλανό σου, τό συνάνθρωπό σου, όπως αγάπησε ο Θεός τόν κόσμο: αγνά, ανιδιοτελώς, θυσιαστικά. Όταν θυσιάσεις κάτι από τόν εαυτό σου γιά τήν αγάπη τού αδελφού, όπως ο Χριστός θυσίασε τή ζωή Του γιά τή δική μας αγάπη, τότε ο ίδιος ο Κύριος έρχεται μέσα σου νά κατοικήσει καί δίνει μυστικά στήν ψυχή σου τήν πληροφορία καί πληρότητα τής αγάπης Του.

 

Τότε κάθε φόβος, κάθε φοβία, κάθε αναστολή, κάθε ερώτημα, κάθε αμφιβολία, κάθε δισταγμός, φεύγει από μέσα σου. Καί ζείς τί αλήθεια ζείς;

Μιά γεύση τού Παραδείσου!

«Μάθε ν αγαπάς, φίλε μου, αυτούς πού δέν πληγώνουν τήν αγάπη.» Γιάννης Ρίτσος

ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΜΑΣ
ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ. ΑΥΤΟ ΘΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ