ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ; ΑΥΤΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ.

αναρτήθηκε σε: ΨΥΧΩΦΕΛΗ ΚΕΙΜΕΝΑ | 0

Ποιοι είμαστε εμείς που σήμερα θα αποφασίσουμε τη μοίρα σου μικρή πατρίδα, μεγάλη μου Ελλάδα; Ποιοι είμαστε εμείς που θα δώσουμε εντολή σ’ αυτόν ή σ’ εκείνον να σε διαχειριστεί ξανά και ξανά απ’ την αρχή; Ποιοι είμαστε εμείς που έχουμε το δικαίωμα να διαπραγματευτούμε την Μακεδονία, τα νησιά μας; Ποιοι είμαστε εμείς που γεννήσαμε κόμματα, παρακλάδια οργανώσεις και συνάξεις κι έχουμε το “θάρρος” ή το “θράσος” να αποφασίσουμε για τα σύνορά σου; Ποιοι είμαστε εμείς που θα υπογράψουμε την καταδίκη σου ή τον συμβιβασμό σου; Ποιοι είμαστε εμείς που θα βάλουμε νερό στο κρασί αυτού του μικρού παράδεισου; Ποιοι είμαστε εμείς που θα χειροκροτήσουμε τον “νικητή” ή θα ειρωνευτούμε τον “ηττημένο” αύριο βράδυ;

 

Δεν είμαστε εδώ ούτε για νικητές ούτε για ηττημένους. Βρεθήκαμε εδώ στα άγια χώματά σου Ελλάδα μου,  κι ακόμα δεν προσκυνήσαμε τη λευτεριά σου. Δεκάδες χρόνια παρακολουθούμε βουβοί ένα έργο να παίζεται χωρίς εμάς. Κι όλα αυτά γιατί ποτέ, ποτέ, ποτέ δεν ενώσαμε την αγάπη μας για σένα. Πυροβολούμε απλά ο ένας τον άλλον. Δεν αγκαλιάσαμε ποτέ ο ένας τον άλλον για χάρη σου. Κι ας λέμε πως σ’ αγαπήσαμε. Κι ας λέμε πως σ’ αγαπάμε.

Αυτοί είμαστε!!!!!!!!!!!!!!

 

Πείτε στο σημερινό “νικητή”, αν είναι ο “δικός σας”, την πρώτη μέρα που θα πιάσει δουλειά να μας φωνάξει όλους, αν ξέρει τι σημαίνει ενότητα. Να μας φωνάξει όλους να δούμε πού στην ευχή πάει ετούτο το καράβι. Γιατί τα κύματα είναι πανύψηλα. Κι η Ιστορία ξέρει να σημειώνει και να θυμάται αλήθειες. Έτσι ώστε τα παιδιά και τα εγγόνια μας να έχουν κάτι αληθινό και αξιοπρεπές καταγραμμένο αύριο στις σελίδες τους.

Ζούμε σε μια εποχή δύσκολη και χωρίς ελπίδα, χωρίς φως, ανήμποροι να υλοποιήσουμε τις επιθυμίες μας και όλα αυτά που θέλουμε να κάνουμε. Εύκολα θα έλεγα πως το μέλλον μας είναι δυσοίωνο και χωρίς να μπορούμε να το προβλέψουμε. Περιμένοντας την επόμενη μέρα με μια καινούργια περιπέτεια μαζί της. Νυχτώνει πάλι και ξανά από την αρχή.

Ανήμποροι να προγραμματίσουμε το οτιδήποτε.

 

 

Μάθαμε να αγωνιζόμαστε, να έχουμε όνειρα και να τα κυνηγάμε όπως είναι δυνατόν και με κάθε κόστος, αλλά δυστυχώς τα ξεχάσαμε. Μάθαμε να είμαστε μαχητές και να αντιμετωπίζουμε όποια κατάσταση, εύκολη ή δύσκολη, μας χτυπήσει τη πόρτα, αλλά δυστυχώς τα ξεχάσαμε . Μπορεί μέσα από αυτές τις δυσκολίες να χάσαμε τον εαυτό μας, να ξεχάσαμε τι θέλουμε και ακόμα ποιοι είμαστε και εμείς οι ίδιοι.

 

Μια σημαντική λεπτομέρεια όμως δεν πρέπει να ξεχάσουμε ποτέ. Να μην ξεχάσουμε ποτέ τι και ποιοι είμαστε. Να μην ξεχάσουμε ποτέ ότι κάποτε για την ελευθερία που ζούμε σήμερα εμείς και για την ορθοδοξία μας κάποιοι δώσανε το αίμα τους. Να είμαστε πάνω από όλα άνθρωποι, γιατί  κι αυτό το ξεχάσαμε. Άνθρωποι και όχι μηχανές. Όχι ρυθμισμένα ρομποτάκια υποταγμένα και προγραμματισμένα να εκτελέσουν οποία εντολή τους δοθεί. Είμαστε άνθρωποι με καρδιά και ψυχή. Μια καρδιά που έχει αισθήματα και νιώθει, και μια ψυχή που λαχταράει να ζήσει χιλιάδες πράγματα. Και πρέπει να εκφράζουμε αυτά τα αισθήματα και να μην αφήνουμε τα πιο σημαντικά, τα πιο ουσιαστικά πράγματα.

 

 

Πρέπει να ζούμε και να μην παίρνουμε τίποτα για δεδομένο. Να λέμε καλημέρα, καλησπέρα, ευχαριστώ και παρακαλώ. Να χαμογελάμε και να είμαστε ευγενικοί. Μα πάνω από όλα να λέμε Σ’ΑΓΑΠΩ στα άτομα που έχουμε καθημερινά δίπλα μας και που ΝΑΙ, τα θεωρούμε δεδομένα. Ναι, εντάξει, είμαστε σίγουροι πως θα τους δούμε ξανά και αύριο και μεθαύριο, και όλο το αφήνουμε για την επόμενη μέρα, στοιβάζοντας μέσα μας όλα αυτά τα λόγια τυλιγμένα με τόσο όμορφα συναισθήματα, αλλά όπως προανέφερα το μέλλον είναι αβέβαιο και δεν μπορούμε να το μαντέψουμε.

“Ποτέ δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει αύριο” που λέει και ο απλός ο κόσμος.

 

Κι αν είσαι απροετοίμαστος ;; Και δεν έχεις πει όλα εκείνα που ήθελες και που ένιωθες τόσο καιρό, μετά δεν θα σε τρώνε οι τύψεις και η έγνοια γιατί δεν το είπες τη στιγμή που το ένιωσες; Τη στιγμή που το ήθελες πραγματικά; Γιατί άργησες τόσο πολύ; Άλλωστε, καλύτερα να μετανιώσεις για κάτι που είπες ή που έκανες παρά για το αντίθετο.

 

Μίλα, λοιπόν δεν σου κοστίζει τίποτα. Είναι το μόνο που δεν μας έχουν κλέψει ακόμα. Και αυτό είναι που μας καθορίζει, προσαρμόζει και το χαρακτήρα μας και μας διαφοροποιεί από τα υπόλοιπα δημιουργήματα του κόσμου όλου, γι’αυτό λοιπόν εκμεταλλεύσου το με κάθε δυνατό τρόπο, και προσπάθησε να κάνεις χαρούμενους τους ανθρώπους που έχεις δίπλα σου γιατί δεν ξέρεις και για πόσο καιρό ακόμα θα τους έχεις δίπλα σου, όσο μακάβριο και αν “ακούγεται”, αυτή είναι όμως η αλήθεια.

ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΜΑΣ
ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ