ΠΟΣΟ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ;

αναρτήθηκε σε: Ψυχωφελή κείμενα | 0

 

Σε αυτό το άρθρο θα αναφερθώ στον Ιησού  Χριστό.

«….Τίς μέρες των Χριστουγέννων,  σε όλο τον κόσμο, η Χριστιανοσύνη γιορτάζει τή Γέννηση τού Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ένα γεγονός μοναδικό στήν Παγκόσμια ιστορία.

Κατέβηκε εδώ, φόρεσε ανθρώπινη σάρκα, περπάτησε ανάμεσά μας, δίδαξε, θαυματούργησε, σταυρώθηκε καί ανελήφθη πάλι στούς ουρανούς. Γεγονός μοναδικό καί άνευ προηγουμένου!

Αλήθεια, τί ήταν τότε η Βηλθεέμ; Μία μικρή πόλις τής Ιουδαίας, πού εκείνες τίς μέρες παρουσίαζε έκτακτη κίνηση.

Η Παρθένος Μαρία μέ τόν Ιωσήφ αναχώρησαν από τή Ναζαρέτ όπου έμεναν, βάδισαν χιλιόμετρα, μέρες καί νύχτες, μήνα ολόκληρο, καί έφτασαν επί τέλους στόν τόπο τής καταγωγής τών προγόνων τους, στή Βηθλεέμ.

Ήταν χειμώνας, φυσούσε αέρας, έκανε κρύο. Ζήτησαν νά μείνουν κάπου. Χτύπησαν πόρτες, αλλά κανένα σπίτι δέν άνοιξε. Έτσι αναγκάστηκαν, η έγκυος κόρη μέ τόν προστάτη της, να πάνε έξω από τόν κατοικημένο χώρο, όπου υπήρχαν φυσικές σπηλιές πού χρησίμευαν είτε ως στάβλοι καί μαντριά είτε ως πρόχειρα Πανδοχεία χάνια.

 

 

Εκεί λοιπόν γέννησε η Παναγία μας!

Γέννησε, αλλά δέν είχε κούνια, ενώ σήμερα καί ο πιό φτωχός διαθέτει μιά κούνια, ο νεογέννητος Χριστός είνε ο μόνος πού δέν είχε. Κούνια του έγινε η φάτνη τών αλόγων, τό παχνί όπου οι βοσκοί βάζουν τά άχυρα γιά τά ζώα. Εκεί λοιπόν γεννήθηκε ο Χριστός, στή φάτνη, κάτω από τις πιο ταπεινές συνθήκες.

Ο Ιωσήφ συνειδητοποιεί ότι τα υπερφυσικά γεγονότα τον ξεπερνούν. Πλέον δεν αμφιβάλλει για το «πώς ο Άπειρος εν μήτρα εστί, πώς ο πάντα συνέχων κυοφορείται υπό γυναικός, πώς τίκτει η Παρθένος και μένει Παρθένος». Αυτά αφορούν στο άδηλο βάθος του μυστηρίου και η εγγενής αδυναμία του θνητού νου δεν του επιτρέπει να διεισδύσει εντός του. Του φτάνει όμως που το υπηρετεί με όλη του την καρδιά, με όλες του τις δυνάμεις.

Θα σταθεί αγέρωχα στο πλευρό της Παρθένου στις ώρες της κυοφορίας και της γέννησης. Θα οδοιπορήσει με το «Παιδίον και την μητέρα αυτού» γινόμενος πρόσφυγας στην Αίγυπτο για να το προστατεύσει από τους εχθρούς. Θα επιστρέψει κάποια στιγμή στην κακόφημη Ναζαρέτ, υπακούοντας και πάλι στη θεία βούληση, κάνοντας τα πάντα να αναθρέψει το θείο βρέφος με τον τρόπο που του αρμόζει.

Ο μοναδικός επίγειος Πατέρας του Ουράνιου Υιού τα έκανε όλα σιωπηλά, αδιαμαρτύρητα και διακριτικά.

ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΩΝ ΔΩΔΕΚΑ ΜΑΘΗΤΩΝ

Με την έναρξη του λυτρωτικού του έργου ο Χριστός επέλεξε μια ομάδα ανθρώπων, τους μετέπειτα Αποστόλους, που ανέμεναν το Μεσσία σύμφωνα με τις προρρήσεις των προφητών από Μωυσέως μέχρι και του Ιωάννου του Προδρόμου.

Ο Χριστός στην πορεία του για να γνωρίσουν οι άνθρωποι το δρόμο του αποφασησε να μην είναι μονος Του και γι αυτό επελεξε  δώδεκα ανθρώπους, για να τον ακολουθούν και να γίνουν οι μαθητές του. Αυτό ο Ιησούς  το εκανε γιατί ειχε τον σκοπο Του.

 

 

Πρώτα κάλεσε τον Ανδρέα. Γι’ αυτό ο Aνδρέας, που ήταν ψαράς, ονομάστηκε Πρωτόκλητος. Ο αδερφός του Σίμων, ψαράς κι αυτός, όταν άκουσε ότι βρήκαν το Μεσσία, θέλησε να τον συναντήσει. Ο Χριστός χρησιμοποίησε τη βάρκα του, για να μιλήσει στο λαό. Κατόπιν με θαύμα του γέμισε τα δίχτυα με ψάρια. Ο Σίμων τότε ένιωσε πόσο μικρός ήταν μπροστά στη θεότητα του Κυρίου, αλλά ο Ιησούς τον καθησύχασε λέγοντάς του: «Μη φοβάσαι» και είπε στα δύο αδέρφια: «Ακολουθήστε με και θα σας κάνω ψαράδες ανθρώπων». Αυτό έκαναν όχι μόνο ο Ανδρέας και ο Σίμων, που ο Κύριος τον ονόμασε Πέτρο, αλλά και τα αδέρφια Ιωάννης και Ιάκωβος, ψαράδες επίσης, που τα άφησαν όλα και τον ακολούθησαν.

 

Aργότερα ήρθε η σειρά του Φίλιππου και του φίλου του Ναθαναήλ. Μια άλλη φορά ο Ιησούς κάλεσε με μια του κουβέντα τον τελώνη Λευΐ. Αυτός τότε παράτησε τα πλούτη, ακολούθησε τον Κύριο και ονομάσθηκε Ματθαίος.

Έτσι, σιγά σιγά ο Χριστός καλούσε κοντά του και άλλους μαθητές. Έγιναν οι αχώριστοι σύντροφοί του, τον εμπιστεύτηκαν και τον αγάπησαν. Kαι ο Ιησούς τους προετοίμαζε, για να μεταφέρουν το καινούριο μήνυμα της Βασιλείας του Θεού σ’ όλο τον κόσμο.

 

 

Διάλεξε δώδεκα, για να είναι μαζί του και να τους στέλνει να κηρύττουν.

  1. Σίμων (ο Πέτρος),
  2. κι ο αδερφός του ο Ανδρέας (ο

Πρωτόκλητος).

  1. Ο Ιάκωβος, γιος του Ζεβεδαίου,
  2. κι ο αδερφός του ο Ιωάννης.
  3. Ο Φίλιππος
  4. κι ο Βαρθολομαίος ή Ναθαναήλ.
  5. Ο Θωμάς (ο λεγόμενος Δίδυμος).
  6. Ο Ματθαίος, ο τελώνης (αδελφός του

Ιακώβου του Άλφαίου).

  1. Ο Ιάκωβος γιος του Αλφαίου, αδελφός

του Λευί δηλ. του Ματθαίου

  1. και ο Λεββαίος ή Θαδδαίος ή Ιούδας

Ιακώβου.

  1. Ο Σίμων ο Κανανίτης ή Ζηλωτής
  2. κι ο Ιούδας ο Ισκαριώτης (αντικαταστά-

θηκε από τον Ματθία).

Οι Δώδεκα αυτοί πρώτοι Μαθητές του Κυρίου, έγιναν οι πνευματικοί αρχηγοί του νέου Ισραήλ, δηλαδή του Χριστιανισμού.

Η ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Λίγο καιρό αργότερα ο Ιησούς περιόδευε από πόλη σε πόλη και από χωριό σε χωριό, κηρύττοντας και φέρνοντας το χαρμόσυνο άγγελμα της Βασιλείας του Θεού. Μαζί του ήταν και οι δώδεκα μαθητές του, καθώς και μερικές γυναίκες, που είχαν θεραπευτεί από αρρώστιες και βάσανα, από δαιμονικά πνεύματα και ασθένειες. Αυτές ήταν η Μαρία, που ονομαζόταν Μαγδαληνή, από την οποία ο Ιησούς είχε βγάλει εφτά δαιμόνια, η Ιωάννα η γυναίκα του Χουζά, αξιωματούχου του Ηρώδη, η Σουσάννα και άλλες πολλές, που τον υπηρετούσαν με τα υπάρχοντά τους.

 

Από την αρχή της δράσης μέχρι την Ανάσταση ακολουθούσαν τον Ιησού και γυναίκες. Κάτι τέτοιο ήταν τότε πρωτοφανές και ερχόταν σε αντίθεση με τις απόψεις των ραβίνων. Αυτές διέθεταν τις περιουσίες τους για τη μετακίνηση, συντήρηση και διαμονή του Ιησού και της πολυάριθμης συνοδείας του.

 

Ο Ιησούς περιόδευε στα γύρω χωριά και δίδασκε. Κάλεσε τους δώδεκα μαθητές του κι άρχισε να τους στέλνει δύο δύο. Τους παράγγειλε να μην παίρνουν τίποτε μαζί τους για τον δρόμο. Ούτε σακίδιο ούτε φαγητό ούτε χρήματα στο ζωνάρι παρά μόνο ραβδί. Να βάλουν σανδάλια στα πόδια τους και να μην πάρουν μαζί τους διπλά ρούχα.

 «Όπου πάτε, να κηρύττετε λέγοντας πως έφτασε η Βασιλεία του Θεού. Να θεραπεύετε τους αρρώστους, να ανασταίνετε τους νεκρούς, να γιατρεύετε τους λεπρούς, να κάνετε καλά τους δαιμονισμένους.Δωρεάν τα λάβατε, δωρεάν και να τα δίνετε».

ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ

Ο Ιησούς αρχίζει να κάνει θαύματα και εδώ θα αναφέρουμε μερικά.

Ο γάμος στην Κανά – Ιω 2,1-11. Η θεραπεία του λεπρού – Μτ 8,1-4. Η θεραπεία του δούλου του εκατόνταρχου – Μτ 8,5-13 . Η θεραπεία της πεθεράς του Πέτρου και άλλων ασθενών – Μτ 8,14-17. Η κατάπαυση της τρικυμίας – Μτ 8,23-27. Η θεραπεία των δαιμονιζομένων στα Γέργεσα – Μτ 8,28-34. Η θεραπεία του παραλυτικού της Καπερναούμ – Μτ 9,1-8. Η θεραπεία της αιμορροούσης και η ανάσταση της κόρης του Ιαείρου – Μτ 9,18-26. Η θεραπεία των δύο τυφλών – Μτ 9,27-31. Η θεραπεία του κωφάλαλου δαιμονισμένου – Μτ 12,22-30. Ο πολλαπλασιασμός των πέντε άρτων – Μτ 14,13-21. Ο Κύριος περπατά πάνω στη θάλασσα και θεραπείες ασθενών – Μτ 14,22-36. Η θεραπεία της κόρης της Χαναναίας και διάφορες θεραπείες – Μτ 15,21-31. Ο πολλαπλασιασμός των επτά άρτων – Μτ 15,32-39. Η θεραπεία του σεληνιαζόμενου νέου – Μτ 17,14-21. Η δια θαύματος πληρωμή του φόρου – Μτ 17,24-27. Η θεραπεία των δύο τυφλών στην Ιεριχώ – Μτ 20,29-34. Η άκαρπη συκιά – Μτ 21,18-22

Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Διαβάζοντας με προσοχή τα λόγια που είπε ο Ιησούς, παρατηρούμε αμέσως ένα καταπληκτικό χαρακτηριστικό. Τα πιο βαθιά νοήματα, οι τελειότερες ηθικές διδασκαλίες, είναι διατυπωμένες με πολύ απλά λόγια!

Αυτό δεν είναι αυτονόητο. Οι φιλόσοφοι όλων των εποχών.οι θεολογοι  ακόμη και σημερα, δεν απευθύνονται στον απλό άνθρωπο. Απευθύνονται στους λίγους, τους μορφωμένους, που μπορούν να παρακολουθήσουν τους συλλογισμούς, τα διανοήματά τους.

Ο Ιησούς Χριστός χρησιμοποίησε πάρα πολλές εικόνες από την καθημερινή ζωή, και παρομοιώσεις, για να γίνει απόλυτα κατανοητός. Με τις παραβολές έδωσε διαχρονικά μηνύματα, με τρόπο που άμεσα γίνονται αντιληπτά από τους απλούς ανθρώπους όλων των εποχών.

ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΜΕΡΙΚΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ

Ο Θεός είναι πατέρας

Ζητάει, στην Κυριακή προσευχή, να αποκαλούμε το Θεό πατέρα. «Πάτερ ημών, ο εν τοις ουρανοίς». Είναι ένας πατέρας που ενδιαφέρεται για τους ανθρώπους. Απαντάει στις προσευχές, αρκεί να φερόμαστε στους ανθρώπους, όπως θέλουμε να μας φερθούν και αυτοί! Θεέ, συγχώρεσέ μας, όπως και εμείς συγχωρούμε τους συνανθρώπους μας, λέει η Κυριακή προσευχή.

Η βασιλεία των ουρανών

Η ψυχή είναι αθάνατη. Ο κόσμος αυτός, αποτελεί τόπο κρίσης. Η αμοιβή των δικαίων και των ταπεινών είναι η αιώνια ζωή

Η εντολή της αγάπης

Είναι η πιο σημαντική εντολή. Η αγάπη αυτή είναι πρωτόγνωρη, περιλαμβάνει όσους μας μισούν, μας αδικούν. Η αγάπη έχει τη δύναμη να συνετίσει και να διορθώσει πολλούς, τη στιγμή που η αντιπαράθεση και ο θυμός τους κάνουν όλους χειρότερους.

Η μέριμνα.

Η αγωνιώδεις φροντίδα, τι θα γίνουμε, τι θα κάνουμε, μήπως γίνει ότι φοβόμαστε. Ο Ιησούς δίδαξε τη φυσιολογική φροντίδα, που βάζει τα υλικά αγαθά στη δεύτερη θέση, αφήνοντας για την πρώτη θέση την προσπάθεια για βελτίωση την αγάπη, την εμπιστοσύνη στο Θεό.

Η φιλαυτία.

Ο άνθρωπος που έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του, δεν αγαπάει κανένα. Φέρεται στους άλλους υποτιμητικά, χωρίς ενδιαφέρον και αγάπη. Προσπαθεί να τους χρησιμοποιήσει για να πετύχει ότι πιστεύει ότι δικαιούται. Εκμεταλλεύεται, καταπιέζει, θεωρεί «υπάνθρωπους» πολλούς από τους συνανθρώπους του.

Η ΕΠΙ ΤΟΥ ΟΡΟΥΣ ΟΜΙΛΙΑ

Η επί του όρους ομιλία, αποτελεί το καταστατικό της Χριστιανικής πίστης. Αιώνες οι άνθρωποι σκύβουν πάνω από το ευαγγέλιο του Ματθαίου, και μένουν έκπληκτοι από το ηθικό ύψος, στο οποίο ανεβάζει ο Ιησούς τον άνθρωπο.

Ας δούμε ένα τμήμα από την επί του όρους ομιλία του Ιησού Χριστού. Είναι άξιο ιδιαίτερης προσοχής ότι προσπαθεί να κτυπήσει τη ρίζα του κακού. Αντί για το «μη φονεύσεις» ζητάει το «μη οργισθείς κατά του αδελφού σου». πράγματι, η οργή οδηγεί στο μίσος, τον εγωισμό, την κακία, καμιά φορά και το φόνο. Αν κάποιος δεν οργισθεί, δεν φτάνει ποτέ στα επόμενα στάδια.

 

Αντί για το «μη μοιχεύσεις» ο Ιησούς λέει «μη επιθυμήσεις την γυναίκα του πλησίον σου». Πράγματι, μετά την επιθυμία ακολουθεί μια κατάσταση που περιέχει έλλειψη ικανοποίησης για όσα έχουμε, κακία για τους άλλους, αχαριστία, έλλειψη αγάπης για το σύζυγο της γυναίκας, προσπάθεια ίσως να κερδίσουμε την εύνοια του αντικειμένου του πόθου, και μια κατηφόρα, που κλονίζει οικογένειες, αφήνει παιδιά ορφανά, δημιουργεί θανάσιμο μίσος, συμπλοκές, δίκες, φόνους.

 

Ου δύνασθε Θεώ δουλεύειν και μαμωνά». Δεν μπορούμε να έχουμε στην ίδια θέση το Θεό και το χρήμα.

 

Αν κάποιος θέλει να κερδίσει όσο γίνεται περισσότερα χρήματα, γρήγορα θα καταλάβει ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει μένοντας τίμιος και δίκαιος. Ο διπλανός του, που αδικεί και κλέβει, πρόσκαιρα θα έχει περισσότερα. Όμως, μαζί με τα περισσότερα χρήματα, η συνείδησή του, που τον πληροφορεί ότι είναι άδικος, του δηλώνει ότι ο Θεός δεν πρόκειται να τον βοηθήσει. Στηρίζει λοιπόν την ελπίδα του στα χρήματα, και προσπαθεί με αυτά να «εξασφαλίσει» όσο γίνεται περισσότερο.

 

Ο Ιησούς μας προτρέπει να ζητάμε. Να ζητάμε και θα μας δοθεί! Είναι υπόσχεση, και την έχουμε δει πολλές φορές στη ζωή μας να εκπληρώνεται.

 

Ναι, θα μου πείτε όποιος προσεύχεται, του δίνει ο Θεός αυτό που ζητάει; Έχω ξέρω πολλούς που ζητούν, και ο Θεός δεν τους δίνει τίποτα!

 

Ο Χριστός μας προτρέπει να ζητάμε, και θα μας δοθεί. Δεν λέει ψέματα. Αν διαβάσουμε προσεκτικά, μας λέει πως πρέπει να ζητάμε ώστε να εισακουστούμε.

 

Ας προσέξουμε το λόγια Του «αν προσεύχεσαι και θυμηθείς ότι ο αδελφός σου έχει κάτι εναντίον σου, σταματά την προσευχή, πήγαινε, συμφιλιώσου με τον αδελφό σου, και μετά έλα και προσευχήσου για να εισακουστείς».

 

Πριν προσευχηθούμε, πρέπει να αγαπάμε όλους τους ανθρώπους, να μην έχουμε αδικήσει κανένα, ή, αν έχουμε αδικήσει, να επανορθώσουμε! Διαφορετικά, ο Θεός αρνείται και αυτός να μας ακούσει!

 

Πόσοι από εμάς, που παραπονιόμαστε, ότι δεν μας ακούει ο Θεός, δεν μισούμε, δεν έχουμε εγωισμό, δεν αδικούμε! Ας συμφιλιωθούμε, ας έχουμε αγάπη, τιμιότητα, δικαιοσύνη. Τότε, ας προσευχηθούμε.

 

 

 

Καλώ όποιον διαβάζει αυτές τις γραμμές να το δοκιμάσει.

Δεν έχουν νόημα τα μεγάλα και ωραία λόγια, οι ωραίες εκφράσεις, οι επικλήσεις. Σημασία έχει μόνο να εφαρμόζουμε τη διδασκαλία του Χριστού.

 

Δοκιμάστε. Σας βεβαιώνω ότι θα έχετε τις αποδείξεις που θέλετε. Όποιος εφαρμόσει τους απλούς αυτούς κανόνες, θα έχει όλες τις αποδείξεις. Θα ζητήσει και θα λάβει. Θα κρούσει και θα του ανοιχθεί. Η γαλήνη και η ευτυχία που θα κερδίσει, θα είναι τα επιπλέον, αυτά που έλαβε χωρίς να τα ζητήσει. Αυτή είναι η εξήγηση και για τους πρώτους Χριστιανούς. Θα δει τι κατάλαβαν, και άφησαν τα είδωλα και τις υλικές απολαύσεις που έφερνε μαζί η παλιά Θρησκεία.

 

Παρουσιάζεται σήμερα ο Θεός στη ζωή μας; Γίνονται θαύματα σήμερα; Ο Χριστός είναι ο ίδιος, τότε, τώρα, και στους αιώνες. «Η γη θα παρέλθει, οι λόγοι μου όμως δεν θα παρέλθουν» είπε. Η καλύτερη απόδειξη είναι πάντα η προσωπική εμπειρία.

ΜΕΤΑ ΑΠΟ 2018 ΧΡΟΝΙΑ

Πέρασαν ἀπὸ τότε 2.018 χρόνια και οι μεταβολές πού από τότε έγιναν υπήρξαν ραγδαίες !

Όχι πλέον σέ σπήλαιο, όχι σε στάβλο καί φάτνη, αλλά σέ Ναούς μεγαλοπρεπείς, πού έχτισαν διάσημοι αρχιτέκτονες, εκεί λατρεύεται σήμερα ο Χριστός.

Άραγε όμως, Εκείνος, ο Χριστός μένει ευχαριστημένος από τούς Ναούς, τά άμφια, τά κεριά καί τά λιβάνια μας;

Ο Χριστός ζητεί κάτι παραπάνω απ όλη τή μεγαλοπρέπεια τών ημερών αυτών, η οποία ναί μέν δέν είναι τελείως απόβλητη ,μέχρι ενός ορίου, δέν αρκεί όμως. Παραπάνω απ’ όλα αυτά ζητεί κάτι άλλο.

Τί ζητάει λοιπόν ο Χριστός;

Ζητάει τὶς καρδιές μας!

Θέλει, νά έχει Αυτός τήν πρώτη θέση στήν καρδιά μας· θέλει, νά ρυθμίζει ο Νόμος Του τήν ατομική, τήν οικογενειακή, τήν εθνική καί τήν πανανθρώπινη ζωή μας.

Καί ερωτώ, έχει ο Χριστός σήμερα τήν πρώτη θέση στην καρδιά μας; Νομίζω πώς όχι.

 

Νομίζω πώς διαπράττουμε καί εμείς δυστυχώς τό αμάρτημα τών τότε κατοίκων της Βηθλεέμ. Κι΄όπως εκείνοι δέν άνοιξαν τήν πόρτα τους στήν Παναγία, έτσι κ’ εμείς, νέοι Βηθλεεμίτες στόν αιώνα μας, δέν θέλουμε ο Χριστός ν’ αποτελεί τό κέντρο καί τόν άξονα τής ζωής μας, νά κατέχει τήν πρώτη θέση.

Αμφιβάλλετε;

 

Παρακολουθήστε λοιπόν γύρω σας τά πρόσωπα καί τίς εκδηλώσεις τους σήμερα, τις Άγιες αυτές μέρες και την ημέρα των Χριστουγέννων περισσότερο. Και σίγουρα θά βγάλετε συμπεράσματα άσχημα από τίς συζητήσεις, τίς διασκεδάσεις, τά τραγούδια κ.τ.λ..

Άς μη κρυβόμαστε λοιπόν γιατί, ότι αγαπάει ο άνθρωπος, για εκείνο και μιλάει.

 

Εάν λοιπόν στήσετε αυτί, θ’ ακούσετε νά συζητούν όχι για τα Χριστούγεννα αλλά «περί ανέμων και υδάτων». Έτσι λοιπόν άλλοι θα μιλάνε με τις ώρες μάλιστα γιά γάμους, για συνοικέσια καί διαζύγια, άλλοι γιά εμπόρια, επιχειρήσεις καί κέρδη, άλλοι γιά ποδόσφαιρα, γιά ομάδες καί αγώνες, άλλοι γιά διασκεδάσεις ταξίδια καί αγορές, άλλοι γιά πολιτική καί κόμματα.

Γιά όλα θα συζητούν, θυμηθείτε το, γιά ένα μόνο δέν θά συζητούν.

Γιά τό Χριστό λοιπόν, ούτε λέξη !

Σάν νά μή γεννήθηκε, σάν νά είνε άγνωστος, ο Μέγας άγνωστος.

Τήν λέξη «Χριστός» τήν λένε αλλοίμονο μόνο όταν Τόν βλασφημούν!

Έξω λοιπόν ο Χριστός από τά σπίτια, όπου ούτε προσευχή γίνεται ούτε λατρεία προσφέρεται, ούτε Ευαγγέλιο διαβάζεται, ούτε αγάπη καί ενότητα τής οικογενείας επιδιώκεται να υπάρχει.

Έξω από τά σχολεία, όπου τώρα τά παιδιά δέν μαθαίνουν όπως άλλοτε «γράμματα σπουδάγματα, τού Θεού τά πράγματα», αλλά διδάσκονται θεωρίες εξελίξεως, κι΄ ότι ο άνθρωπος κατάγεται από τό χιμπαντζή καί από τά κτήνη.

Έξω ακόμα από τίς στρατιωτικές μονάδες, όπου αξιωματικοί καί οπλίτες μέρα καί νύχτα βρίζουν τά θεία.

Έξω τέλος, και από τή Βουλή τών Ελλήνων, όπου η πρόταση νά αναρτηθεί στήν αίθουσά της η Εικόνα του Χριστού απορρίφθηκε μέ ειρωνικά σχόλια, καί όπου ψηφίζονται νόμοι φανερά αντιχριστιανικοί.

Άλλοι επικρατούν εκεί

Άνθρωποι αλαζόνες, άδειοι από πνευματικές αναζητήσεις, ακόμη καί εγκληματίες. Γιά τό Χριστό, όπως τότε στή Βηθλεέμ, δέν υπάρχει θέσι!

Τί δείχνουν όλα αυτά; Φαινομενικά εορτάζουμε λοιπόν μιά χριστιανική εορτή, στήν πραγματικότητα εορτάζουμε σάν ειδωλολάτρες.

Δέν είμαστε Χριστιανοί αγαπητοί, είμαστε ειδωλολάτρες μετά Χριστόν, καί ακόμη χειρότεροι…

Ν’ απελπιστούμε λοιπόν; Όχι. Να μην απελπιστούμε και δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτε εάν από ειδωλολάτρες που είμαστε γίνουμε Χριστιανοί.

Εάν ο Θεός είναι μαζί μας, και εμείς είμαστε μαζί του, δεν έχουμε να φοβηθούμε κανέναν, γιατί Αυτός θα μας ευλογεί και θα μας αγιάζει πάντοτε εις τους αιώνας, ΑΜΗΝ

ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ; ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟShare on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Pin on Pinterest
Pinterest

ΕΑΝ ΕΠΙΘΥΜΕΙΣ ΓΡΑΨΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΣΧΟΛΙΟ

Σχόλια