ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΚΥΡΙΕ;

Η θλίψη δεν είναι εχθρός μας. Η θλίψη δεν θεωρείτε και δεν είναι κατάρα ώστε να προσπαθούμε με ξόρκια να την διώξουμε.

Η θλίψη ενεργεί σαν θεραπευτικό για να μεταμορφωθούμε. Θα έλεγα ότι είναι η αφορμή ώστε να μπούμε στην διαδικασία να μεταμορφωθούμε. Αυτή η διαδικασία χρειάζεται  θέληση και χρόνο.

Όλοι μας έχουμε απώλειες. Όλοι κάτι έχουμε χάσει. Όλοι μας έχουμε πληγωθεί.  Όλοι μας έχουμε απογοητευθεί  και προδοθεί από δικούς μας ανθρώπους.

Εσύ γιατί θέλεις να εξαιρείσαι από όλα αυτά?

Μια απώλεια, κάτι που έχασες και ίσως να μην θυμάσαι, κάτι που σου λείπει ή κάτι που τελείωσε, παίρνει νέα μορφή, μεταπλάθεται, ξαναγεννιέται, μεταμορφώνεται.

Ας αφήσουμε τον εαυτό μας να αισθανθεί, να πέσει και να σηκωθεί. Να πονέσει και να γελάσει.

Να θυμώσει και να ηρεμήσει, να απιστήσει και να πιστέψει να αμαρτήσει και να μετανοήσει.

Άφησε την ζωή να κυλά  και τον Θεό να είναι ο πρωταγωνιστής. Μην ζητάς να γίνεις άγαλμα τέλειο μα τόσο κρύο, παγερό, αμήχανο κι ανίκανο να νιώσει. Μην θέλεις όλα να τα ελέγχεις χωρίς να τα ζεις. Όχι δεν είσαι «ενάρετος» μα φοβισμένος έως θανάτου.

Άφησε την καρδιά σου και την ψυχή σου ελεύθερη. Άφησε την καρδιά σου να ανασάνει γιατί χωρίς ανάσα θα σκάσει. Χρειάζεται οξυγόνο. Αγάπησε τον εαυτό σου για να σε αγαπήσουν. Σπάσε την κλειδαριά που κρατά κλειδωμένη την ψυχή σου και άφησε να έρθει ΑΥΤΟΣ για να σου την ελευθερώσει μέσα από το  κατασκότεινο μπουντρούμι που είναι φυλακισμένη.

Και να θυμάσαι, ότι πάνω από την κόλαση περισσότερο φοβόμαστε τον παράδεισο..

 

Γιατί τόσος πόνος Χριστέ μου;

Γιατί βιώνουμε τόση θλίψη;

Γιατί μας είναι σε κάποιους τόσο δύσκολο να πιστέψουμε στην Αγάπη σου;

Γιατί νιώθουμε να χάνουμε την ελπίδα μας;

Που είσαι Κύριε;

Φανερώσου.

Έλα και μάθε μας να Σε αγαπούμε και μέσα στον πόνο.

Έλα και πάρε τα σκοτάδια της ψυχής μας και κάνε τα φως.

Έλα και χάραξε την ελπίδα στις ψυχές μας.

ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΜΑΣ
Please follow and like us:

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ. ΑΥΤΟ ΘΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ