ΠΡΟΣΕΧΕ ΜΗΝ ΣΟΥ ΣΥΜΒΕΙ ΚΙ ΕΣΕΝΑ

Συμβαίνει πολλές φορές μεταξύ τών ανθρώπων ο ένας νά προσβάλει τόν άλλον. Οι προσβολές υποκινούνται είτε από τά δόλια τεχνάσματα καί τίς πονηριές τού διαβόλου, πού δέν ανέχεται τήν αγάπη μεταξύ τών χριστιανών, είτε από τίς αδυναμίες καί τίς απροσεξίες τίς δικές μας. Γιά νά επανέλθει λοιπόν καί γιά νά διατηρηθεί η αδελφική αγάπη, χρειάζεται απαραίτητα η συμφιλίωση.

Πολλοί θυμώνουν καί προσβάλλουν τόν πλησίον τους, καί δέν ανησυχούν καθόλου γι αυτό. Μάλιστα, σά νά μή συμβαίνει τίποτα, πηγαίνουν στήν εκκλησία καί προσεύχονται. Πόσο επικίνδυνη είναι η κατάσταση αυτή! Γιατί όποιος προσβάλλει τόν πλησίον του είναι σά νά προσβάλλει τόν ίδιο τό Θεό. Γι αυτό, όποιος θέλει νά συμφιλιωθεί καί νά έχει ειρήνη μέ τό Θεό, πρέπει απαραίτητα νά συμφιλιωθεί καί μέ τόν πλησίον. Αλλιώς η προσευχή του καί ο εκκλησιασμός του θά είναι μάταια καί άσκοπα.

 

Πρόσεχε λοιπόν. Άν τύχει καί προσβάλεις κάποιον, μήν αδιαφορήσεις. Τρέξε χωρίς χρονοτριβή νά συμφιλιωθείς μαζί του, γιά νά μήν πέσεις στή δίκαιη οργή τού Κυρίου.

Μέ λόγο τόν πρόσβαλες; Μέ λόγο νά συμφιλιωθείς. Ταπεινώσου καί ζήτησέ του συγχώρηση.

 

Μέ πράξη τόν πρόσβαλες; Έμπρακτα νά συμφιλιωθείς μαζί του γιατί ο θάνατος περπατάει αόρατα από πίσω μας καί ξαφνικά θά μάς αρπάξει. Τί θά γίνει λοιπόν, άν πεθάνουμε καί παρουσιαστούμε μπροστά στό Χριστό, ενώ μέσα μας υπάρχει η διχόνοια καί η εχθρότητα;

Αυτό θέλει να πετύχει ο διάβολος και οι δαίμονες και σε πληροφορώ ότι το καταφέρνουν περίφημα.

Το λάθος όμως των ανθρώπων  είναι ότι αμφιβάλουν για τους δαίμονες και τον διάβολο.

 

Δυστυχώς, αρκετοί αδελφοί μας χριστιανοί, από άγνοια ή επιπολαιότητα, αμφιβάλλουν γιά τήν ύπαρξη τών πονηρών πνευμάτων. Η Αγία Γραφή, όμως, μάς μιλάει ξεκάθαρα όχι μόνο γιά τήν ύπαρξή τους, αλλά καί γιά τά πονηρά τους έργα όχι μόνο γιά τήν έκπτωσή τους από τήν αγγελική τάξη, αλλά καί γιά τόν φθόνο καί τό μίσος πού τρέφουν εναντίον τών ανθρώπων.

Ο διάβολος, μέ τήν πανουργία του, όχι μόνο έβγαλε τόν άνθρωπο από τόν παράδεισο, αλλά στή συνέχεια έκανε καί κάνει τά πάντα γιά νά τόν κρατά μακριά από τόν Θεό.

 

Είναι πολύ σημαντικό νά γνωρίζουμε ποιοί είναι οι εχθροί μας, ποιά η τακτική καί ποιά τά όπλα τους. Γιατί, όταν κανείς γνωρίζει τή δύναμη καί τίς συνήθειες τών εχθρών του, τούς αντιμετωπίζει πιό αποτελεσματικά.

Συναντάμε ανθρώπους που ενώ ισχυρίζονται ότι είναι χριστιανοί δεν ξέρουν να κάνουν τον σταυρό τους. Τον κάνουν σαν να κρατάνε ένα μπεγλέρι στο χέρι η από συνήθεια.

Δεν γνωρίζουν πόση δύναμη έχει ο σταυρός.

Πόση μεγάλη δύναμη έχει ο σταυρός! Γιατί βέβαια πάνω του είναι ο Σταυρωμένος Χριστός.

 

Πρέπει να κάνεις σωστά το σταυρό σου. Όταν δεν τον κάνεις σωστά, τα πονηρά πνεύματα όχι μόνο δεν φεύγουν αλλά γελάνε. Και η Παναγία θυμώνει. Όταν κάνεις το σημείο του σταυρού, πρέπει να βάλεις το δεξί χέρι πρώτα στο μέτωπο, μετά στον αφαλό, ύστερα στον δεξιό ώμο και έπειτα στον αριστερό. Εκείνος που βάζει το χέρι του όχι πάνω στον αφαλό αλλά στην καρδιά, βγάζει ανάποδο σταυρό. Ούτε στον αέρα κάνει να σταυρώνεσαι. Το χέρι πρέπει οπωσδήποτε να αγγίζει το σώμα. Κι όταν σταυρώνεσαι, πρέπει να προσεύχεσαι. Αλλιώτικα, έτσι σταυρώνονται κι οι ηθοποιοί.

 

Αγαπητέ μου χριστιανέ! Τό θέμα είναι πολύ σοβάρο. Απ αυτό εξαρτάται η αιώνια σωτηρία ή η αιώνια καταστροφή μας. Πρόκειται γιά τή συγχώρηση τών αμαρτιών μας, γιά τίς οποίες στενάζουμε καθημερινά. Αλλά οι στεναγμοί αυτοί καί τά δάκρυα θα αποβούν άκαρπα, άν δέν συγχωρούμε τά παραπτώματα τού πλησίον μας.

Εδώ κρύβεται όλη η κακότητα, η μικρότητα καί η φτώχεια τής ανθρώπινης καρδιάς.

Θέλεις, άνθρωπε, νά ελεηθείς από τό Θεό, αλλά εσύ αρνείσαι νά ελεήσεις τόν όμοιο συνάνθρωπό σου!

Θέλεις νά σού συγχωρήσει ο Θεός τίς αμαρτίες σου, αλλά εσύ αρνείσαι νά συγχωρήσεις τά πονηρά καί άδικα έργα, πού τυχόν διέπραξε ο συνάνθρωπός σου!

Μας λείπουν η ταπείνωση  και η απλότητα.

Σ’ όλη μας τη ζωή περιμένουμε ένα θαύμα, για να πειστούμε ότι μας αγαπάει ο Θεός. Αυτό όμως δεν είναι δείγμα σχέσης του παιδιού με τον Πατέρα, πρέπει να έχουμε εμπιστοσύνη στον Θεό.

Θέλουμε να κυβερνάμε τους άλλους, θέλουμε να είμαστε πρώτοι, να υποτιμάμε και να ευτελίζουμε τον συνάνθρωπό μας.

 

Επίσης, πλέον δεν σεβόμαστε τον συνάνθρωπο που είναι δίπλα μας. Είμαστε συνυπεύθυνοι στην κατάσταση που ζούμε και για ν’ αλλάξει αυτό πρέπει να κάνουμε αυτοκριτική. Το φάρμακο, εξ άλλου, δεν είναι μόνο η προσπάθεια στα συμβούλια και να ζητάμε βοήθεια, αλλά η μετάνοια, δηλ. η αλλαγή του νου, πορείας, κατεύθυνσης και εκεί που καταλαβαίνουμε ότι έχουμε κάνει λάθος να το διορθώνουμε. Αυτό που ζούμε σήμερα είναι ο πειρασμός να μας καλεί να αφήνουμε την πίστη στον Θεό και να διεκδικούμε οτιδήποτε με δύναμη και εξουσία.

Άραγε έχουμε αναρωτηθεί ότι η απλότητα και η ταπείνωση είναι το κλειδί της επιτυχίας;

Σε τούτες τις έσχατες μέρες που διανύουμε, η ανθρωπότητα κουρασμένη από τον ναρκισσισμό της έχασε τα λογικά της και προσπαθεί, η ταλαίπωρη, να παρηγορηθεί από τα ξυλοκέρατα της ευδαιμονίας. Ό,τι πιο σάπιο, πιο ανήθικο και διαστροφικό λογίζεται πια ως αξία από τους περισσότερους!

 

Η λογική, οι αξίες, το ήθος, οι αρετές κατάντησαν σκουριασμένα παλιοσίδερα που περιμένουν και αυτά με τη σειρά τους τον παλιατζή, για να τα μεταφέρει στην ανακύκλωση. Κατάντησε η επιβεβλημένη, από τους φαιδρούς, ιδεολογία της σύγχρονης ανθρωπότητας μια αδηφάγος χοάνη που καταπίνει τα πάντα στο διάβα της. Οι άνθρωποι ξεσηκώθηκαν, επαναστάτησαν κατά του Θεού. Όλοι θέλουν να ζήσουν δίχως Θεό, δίχως στερήσεις, δίχως πόνο, δίχως «μη». Η μεγαλαυχία και το σύνθημα της εποχής «ζήσε το τώρα,  γιατί αύριο δεν ξέρεις αν θα ζεις» έγινε ωροδείκτης χαράζοντας νέα πορεία σε αυτό το ταλαίπωρο κοινωνικό γίγνεσθαι. Χρήμα, ευδαιμονία και πάθος για εξουσία οποιασδήποτε μορφής.

 

Και βέβαια όλα αυτά δεν είναι τόσο ανώδυνα. Ό,τι παραβιάζεις έχει παρενέργειες. Δεν είναι έτσι απλά τα πράγματα. Η ζωή έχει κανόνες, πλαίσιο. Αν παραβιάζεις, τότε χάνεται και η ισορροπία. Έτσι, σήμερα το μόνο που μπορεί να καυχάται η ανθρωπότητα είναι η εγκαθίδρυση της ανισορροπίας! Αν και υποφέρει, στενάζει, ανέχεται! Γουρούνα η σάρκα. Ακόρεστη .

 

Ο λάθος τρόπος ζωής έφερε στην επιφάνεια πια τα σωματικά και ψυχικά άλγη. Σύγχυση, θλίψη, μελαγχολία, κατάθλιψη, φάρμακα, αρρώστιες, τρέλα και τέλος δυστυχία. Νοσεί ο σημερινός άνθρωπος και μαζί του νοσούν και θεσμοί που δημιούργησε για την καλλίτερη εξυπηρέτηση των διαφόρων αναγκών του. Η ιδεολογική φενάκη πρόβαλε απαρατήρητη κάτω από την σκιά της «καλοκαιρινής» ραστώνης. Ψέμα, ψέμα, ψέμα. Το τρίπτυχο μιας δημιουργικής ασάφειας που προσπαθεί να συγκεράσει όλους τους τρόπους της ευδαιμονίας. Η αλήθεια απλά υπάρχει, ενώ το ψέμα πρέπει να δημιουργηθεί!

 

Η διαπίστωση πρέπει να εκφραστεί, αλλιώς θα είναι μια διαπίστωση. Άραγε έχουμε αναρωτηθεί ότι η απλότητα και η ταπείνωση είναι το κλειδί της επιτυχίας;

Αν ναι, τότε πρέπει να δούμε την αλήθεια, διότι η αλήθεια δεν είναι γενική ή αόριστη έννοια, αλλά έχει όνομα και λέγεται Θεός. Αρκεί να Τον αναζητήσουμε.

ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΜΑΣ
ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ