ΣΟΥ ΣΤΕΛΝΩ ΕΝΑ ΜΗΝΥΜΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΥΧΕΣ ΜΟΥ

αναρτήθηκε σε: Ψυχωφελή κείμενα | 0

Εύχομαι ένα όμορφο , και ευλογημένο μήνα σε κάθε Διαβάτη  Οδοιπόρο και Αρμενιστή της ζωής μας.

Ήδη φθάσαμε και στον τελευταίο μήνα του χρόνου.

Καιρός είναι πλέον να προβούμε στην ανασυγκρότηση του εαυτού μας, αλλά και την αναθεώρηση του χρόνου που φεύγει. .

Όμως το ερώτημα είναι:

Πώς φεύγει, τί αποτυπώματα αφήνουμε πίσω μας, πως προχωράμε στο χρόνο που τρέχει; .

Ποια λάθη και σφάλματα διαπράξαμε; πόσα από  αυτά επανορθώσαμε, για πόσα μετανιώσαμε, αλλά και πόσα ακόμα εξακολουθούμε να κουβαλάμε;

.Μήπως ταπεινωθήκαμε από τα παθήματά μας;

.Συγχωρέσαμε τον αδελφό μας;

.Ζητήσαμε συγνώμη εκεί που σφάλαμε;

Συμφιλιωθήκαμε με αυτόν που στενοχωρήσαμε, με αυτόν που πικράναμε, με  αυτόν που πληγώσαμε, θελημένα ή άθελά μας;

Μάθαμε να ανεχόμαστε έστω και για λίγο  τον συνάνθρωπό μας

Δίνουμε ελαφρυντικά στον αδελφό μας για οιοδήποτε λάθος του ή παραστράτημα ;

Πολλά είναι τα ερωτήματα που πρέπει να θέσουμε στον εαυτό μας, σε αυτόν τον τελευταίο μήνα του έτους..

Ίσως η αυτοκριτική μας, κατ΄ αυτόν τον μήνα, αυτές τις μέρες, πρέπει να είναι πιο βαθειά και πιο ουσιαστική..

Οδεύουμε προς το νοητό σπήλαιο της δικής μας Βηθλεέμ .

Οδεύουμε  προς την Αγία εκείνη ημέρα που θα γεννηθεί ο Θεάνθρωπος.

Γεννιέται Αυτός που μας έχει γεμίσει με δώρα.

Ο Θεός έδωσε στον άνθρωπο τη δύναμη και τη δυνατότητα να διαλέγει. Αυτή ή ικανότητα τού ανθρώπου είναι δώρο τού Θεού.

Αυτός μας έδωσε πλουσιοπάροχα το δώρο της αγάπης.

Σε έκανα, λέει στον άνθρωπο, ελεύθερο. Αυτή ή Ελευθερία σου θα δείξει τί δρόμο θά πάρεις, τό πυρ η τό ύδωρ. Εδώ τό πυρ δέν είναι ή φωτιά πού γνωρίζουμε, είναι τό πυρ τής κολάσεως.

Όμως δέν θέλουν νά μάθουν τό Νόμο του Θεού όλοι οί άνθρωποι. Δένουν τόν εαυτό τους μέ χρυσίζουσες αλυσίδες καί νομίζουν ότι είναι ελεύθεροι.

Τι δώρα άραγε πάμε να Tου προσφέρουμε; . . …

Δεν περιμένει τίποτα περισσότερο απο τον καθένα μας, εκτός απο τη βαθιά και ειλικρινή μας μετάνοια.

Δάκρυα ποτισμένα από ειλικρινή μετάνοια!

Αυτό που είσαι είναι δώρο από το Θεό σε σένα, αυτό που γίνεσαι είναι δώρο από σένα στο Θεό.

Σίγουρα θα είναι γι Αυτόν το πολυτιμότερο και το πιο ακριβό δώρο, που θα μπορούσαμε να του προσφέρουμε!

Θα κλείσω το κείμενο  με ένα πραγματικό συμβάν.

Ήταν κάποιος αμαρτωλός άνθρωπος που την ημέρα των Χριστουγέννων την περνούσε σε κέντρα διασκεδάσεως, με φίλους και με συγγενείς  και επειδή ήταν ευκατάστατος έκανε και δώρα σε όλους αυτούς.  Αυτόν τον άνθρωπο τον έλεγαν  Χρήστο.

Το βράδυ που έπεσε να κοιμηθεί του παρουσιάζεται  ο Ίδιος ο Χριστός στον ύπνο του.

Ο Χρήστος ταράχτηκε και ξύπνησε. Ξυπνώντας βλέπει πλέον τον Ιησού Χριστό πάλι μπροστά του  αλλά δεν γνώριζε  ποιος ήταν.

Τον ρωτά ο Χρήστος. Ποιος είσαι?

Είμαι ο Χριστός του απαντά.

Ο Χρήστος τα χάνει και ταράζεται.

Τι θέλεις από έμενα ρωτά τρομαγμένος ο Χρήστος τον Ιησού.

Θέλω να σε ρωτήσω γιατί  με άφησες παραπονεμένο του απαντά ο Ιησούς.

Τι έκανα? Ρωτά ο Χρήστος.

Σε όλους  αφού τους επισκέφτηκες  τους πήγες και δώρα.

Έμενα γιατί δεν με επισκέφτηκες να μου φέρεις και τα δικά μου δώρα? Εγώ τόσα δώρα σου έχω κάνει.

Μάλλον είσαι τυφλός και αχάριστος. Δεν γνωρίζεις τα δώρα που σου έχω κάνει?

θα σου πάρω πίσω ένα από τα δώρα που σου έχω κάνει  για να δεις πόσο αξίζει ένα δώρο από έμενα. Και από εκείνη την ώρα ο Χρήστος τυφλώνεται  και δεν βλέπει πλέον όλη την ομορφιά που υπάρχει στην φύση.

Τότε παρακαλώντας με δάκρυα ο Χρήστος τον Ιησού Του λέει.

Σε παρακαλώ Ιησού μου. Δώσε μου πίσω το φως μου κι εγώ θα σου φέρω το καλύτερο δώρο.

Εμφανίζεται ο Ιησούς στον Χρήστο, του επιστρέφει το φως και τον ρωτά. Χρήστο, τι θα μου προσφέρεις σήμερα, την ημέρα της γεννήσεώς μου ;

Του απαντά με ερώτημα ο Χρήστος. Τι θα μπορούσα να σου δώσω; Δεν έχω τίποτε  σήμερα την ημέρα της γιορτής σου.

Έχεις Χρήστο, έχεις κάτι που το λησμονείς και θέλω σήμερα να το καταθέσεις στα πόδια μου.

Πες μου Ιησού, τι ημπορώ να σου δώσω? Τι είναι αυτό που έχω εγώ να σου δώσω και θα αισθανθείς εσύ χαρά?

Χρήστο  δώσε μου τις αμαρτίες σου!

Τις αμαρτίες μου Ιησού Χριστέ? Τι να τις κάνεις τις αμαρτίες μου;

Χρήστο  δώσε μου όλες τις αμαρτίες σου, για να τις συγχωρήσω όλες.

Και ο Χρήστoς  αναλύθηκε σε δάκρυα συγκίνησης , ευτυχίας και αγάπης και  έσπευσε στον ιερό ναό της ενορίας του και προσκύνησε το θείο Βρέφος.

Καλό μήνα σε όλους, και καλή δύναμη στη πορεία που πρέπει να χαράξουμε, καλά και ευλογημένα Χριστούγεννα.

ΒΙΝΤΕΟ  —  ΑΦΗΓΗΣΗ  ΠΑΤΕΡ ΘΕΟΦΙΛΟΣ

(ΠΑΤΑ ΕΠΑΝΩ ΚΑΙ ΑΚΟΥΣΕΤΟ)

Σας φάνηκε ενδιαφέρον; Κοινοποιήστε το και σε άλλους:Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on Pinterest

Εάν επιθυμείς μπορείς από κάτω να γράψεις το δικό σου σχόλιο αλλά και ονόματα που θέλεις να διαβάζονται κατά την ώρα της προσκομιδής.

Σχόλια