ΤΑ ΜΑΥΡΑ ΜΑΣ ΤΑ ΧΑΛΙΑ.ΓΙΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΑΚΟΜΗ ΣΤΑΥΡΩΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΚΟΤΩΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ

αναρτήθηκε σε: ΨΥΧΩΦΕΛΗ ΚΕΙΜΕΝΑ | 0

Διώξαμε τον Χριστό!

Θέλουμε να σώσουμε τον κόσμο με τα μυαλά μας, με τις θεολογικές μας αναλύσεις, με τις θεωρίες μας, χωρίς να έχουμε σχέση με τον Θεό.

Τελικά θέλουμε να προβληθούμε, να αποδείξουμε ότι εμείς είμαστε του Θεού.

Δεν λογαριάζουμε τίποτα, δεν υπολογίζουμε κανέναν.

Προκαλούμε σχίσματα μέσα στην Εκκλησία αρκεί να έχουμε οπαδούς, αρκεί να έχουμε ανθρώπους που θα μας λένε «μπράβο».

Δεν μας νοιάζει να έχουμε Θεό. Οπαδούς θέλουμε.

Πασχίζουμε να έχουμε ανθρώπους που θα μας παινεύουν.

Οι μεγαλύτεροι πολέμιοι της Εκκλησίας είναι αυτοί που προκαλούν σχίσματα στο Σώμα του Χριστού, κι ας καμαρώνουν αυτοαποκαλούμενοι ως διασώστες της Πίστης.

Για ποια Ανάσταση να μιλήσουμε;

Για ποια Ορθοδοξία;

Για αυτήν που αναλώνεται στους ιστότοπους;

Καμία εμπειρία Θεού στην ζωή μας, δυστυχώς.

Και όλοι μας το παίζουμε υπερασπιστές Του.

Κανένας αγώνας προσωπικός.

Καμία μετάνοια.

Μόνο λόγια, θεωρίες, ομιλίες, ομολογίες, διαγγέλματα, αναθέματα.

Θέλουμε να σώσουμε τον κόσμο. Αυτή είναι η πλάνη μας. Ο Χριστός σώζει. Όχι εγώ, ούτε εσύ, ούτε κανείς άλλος.

Διώξαμε τον Χριστό. Μας αρκούν οι κανόνες.

Διώξαμε τον Χριστό. Μας αρκούν οι σέκτες μας.

Διώξαμε τον Χριστό. Μας αρκεί η καταγωγή μας.

Διώξαμε τον Χριστό. Μας αρκεί το ράσο μας, η νηστεία μας,  η ομολογία μας, το θεολογικό πτυχίο μας.

Αυτή είναι η πλάνη μας.

Διώξαμε από τη ζωή μας το Θεό , Λόγο, τον λόγο του Θεού.

Παραμελήσαμε το λόγο αυτό, και να!

Θερίζουμε τις συνέπειες του έργου μας.

Μπορούμε να ζήσουμε χωρίς Θεό;

 

Σε μια υλιστική εποχή όπου η πρόσκαιρη ευημερία των Ελλήνων πολιτών είχε σαν αποτέλεσμα τον «εξοστρακισμό» του Θεού απ’ τις καρδιές μας, επήλθε η οικονομική κατάρρευση και οι πάντες πλέον αγωνιούν για το μέλλον!.. Αλήθεια, μήπως χρειαστεί να ξαναζητήσουμε τον Θεό?

ΕΙΝΑΙ μαθηματικά βέβαιο ότι όπου επικρατεί ευημερία δεν υπάρχει «προσβάσιμος» χώρος για θεό. Ο Θεός εκθρονίζεται!.. Και πολλοί νομίζουν ότι Τον «γκρεμίζουν» από τα σύννεφα!..

Τα πάντα ακολουθούν μία άθεη και υλιστική πορεία!.. Τα πάντα απέναντι σε κάθε τι θεϊκό και ιερό.

Χωρίς θεό ο άνθρωπος έγινε υπέρμετρα εγωιστής! ΄Εγινε ατομικιστής!  Νομίζει ότι αξίζει όσο πολλοί άνθρωποι μαζί!  Θα μου επιτραπεί να πω, και μάλιστα χωρίς περιστροφές,  ότι ο σημερινός άνθρωπος, όποια θέση και να κατέχει,  έγινε ανάλγητος και αριβίστας!

Χάσαμε την αγιοσύνη γιατί βγάλαμε από την ψυχή μας την ειρήνη του Θεού.

 

Διώξαμε το Θεό από  την καρδιά μας και στη θέση Του βάλαμε τον μαμωνά. Εμείς οι άνθρωποι, το τονίζω αυτό, όποια θέση και να κατέχει,  «πετάξαμε το Θεό κι αρπάξαμε τις πέτρες»!

Δυστυχώς καταντήσαμε όλοι μας «κινούμενα αγάλματα»!.. Χωρίς καρδιά, χωρίς ψυχή, χωρίς αισθήματα! Στην προσπάθειά μας να βρούμε το χρυσό, χάσαμε τον άνθρωπο!

Τα πάντα προκειμένου να περάσουμε εμείς καλά και για τους άλλους δίπλα μας που πονάνε και υποφέρουν από φτώχεια και δυστυχία… «γαία πυρί μειχθήτω»!

Σίγουρα ο δρόμος που ακολουθήσαμε, απομακρύνοντας τον Θεό απ’ την καρδιά μας, δεν ήταν ο καλύτερος!.. Κάνοντας άθεη μια κοινωνία, καταντήσαμε μια πραγματική ζούγκλα όπου επικρατεί το δίκαιο του ισχυρότερου !..Το μεγάλο θεριό τρώει το μικρότερο!.. Το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό!..

«Γκρεμίζοντας» τον Χριστό από τα σύννεφα (και μιλάω για την ελληνική ορθόδοξη κοινωνία) νομίσαμε ότι θα φέρουμε τη «χρυσή βροχή», που θα βλαστήσει εκ νέου στις καρδιές μας και θα καρποφορήσει παντού η ελπίδα, η αισιοδοξία και η αγάπη!..

Τι κρίμα, όμως. . Αντί για «χρυσή βροχή» ήρθαν ανεμοστρόβιλοι, καταιγίδες, απέραντοι κι ατέλειωτοι κατακλυσμοί.

 

Το χειρότερο από όλα είναι ότι γίναμε υποκριτές και φαρισαίοι. Ναι. Υποκριτές και φαρισαίοι και αυτό μας κάνει να σκοτώνουμε τον Ιησού Χριστό όπως τον σταύρωσαν και τον σκότωσαν οι τότε οι υποκριτές και φαρισαίοι.

Αλήθεια. Σε τι διαφέρουμε εμείς από τους τότε υποκριτές και φαρισαίους? Διαφέρουμε σε κάτι? Όχι. Δεν διαφέρουμε. Είμαστε ίδιοι η και χειρότεροι.

Καταφρονούμε τίς σωτήριες καί φιλάνθρωπες εντολές τού Θεού, διώχνουμε τόν Ιησού Χριστό  από τήν κοινωνική καί οικογενειακή μας ζωή, καί μένουμε έρημοι καί απελπισμένοι στόν ταλαίπωρο κόσμο μας.

Χρέος όλων μας είναι, καί ιδίως εμάς των κληρικών, νά εμπνεύσουμε σ εμάς καί τόν λαό μας τό πνεύμα τής μετανοίας καί επιστροφής στόν Θεό τών Πατέρων μας, γιά νά μπορεί ο Ιησούς Χριστός  νά είναι ανάμεσά μας, γιά νά δίνει  νόημα στήν ζωή μας, χαρά, ειρήνη, φώς.

 

Τελειώνοντας, θά ήθελα νά υψώσω καί εγώ τήν φωνή μου μαζί  με όλους εσάς, και να πούμε φτάνει, ως εδώ.

Είναι ο καιρός για επιστροφή. Επιβάλλεται εάν θέλουμε να σωθούμε να επιστρέψουμε εκεί που ανήκουμε. Να επιστρέψουμε εκεί από όπου φύγαμε.

Επιστροφή στο Θεό και τις ρίζες μας! Να αισθανθούμε και πάλι άνθρωποι και όχι πέτρες! Να μαλακώσει εκ νέου η καρδιά μας και ν’ αγαπήσουμε τον συνάνθρωπό μας!

Μ αυτόν τον συνάνθρωπο, που κάποτε τρώγαμε μαζί, μιλούσαμε μαζί, τραγουδούσαμε μαζί, παίζαμε μαζί και είμαστε μαζί σαν άνθρωποι, σαν Έλληνες και σαν χριστιανοί!

Να ξαναγίνουμε άνθρωποι! Με καρδιά, με ψυχή και αισθήματα! Να πλημμυρίσει η καρδιά μας από αγάπη!

 

Μέ αυτές τίς σκέψεις σάς απευθύνω τήν εν Χριστώ αγάπη μου  καί τίς ευχές μου  γιά καλή, ευλογημένη και αληθινή Ανάσταση,  στην  οποία θα συναντήσουμε και θα αναπαύσουμε στην ύπαρξη μας Τον Αναστάντα Ιησού Χριστό.

ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ.

ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΜΑΣ
Please follow and like us: