ΘΕΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΖΩΑ

Όταν δημιούργησε ο Θεός τον κόσμο, δημιούργησε και τα ζώα, και στην ξηρά και στη θάλασσα.

Όταν θα γινόταν ο κατακλυσμός, ο Θεός είπε στο Νώε να φτιάξει μια κιβωτό και να πάρει μαζί του από κάθε είδος ζώου ένα ζευγάρι.

Άρα λοιπόν ο Ίδιος ο Θεός  αποφάσισε να συνυπάρξουμε με τα ζώα και όχι μόνο αυτό.

Αφού αποφάσισε να συνυπάρχουμε με τα ζώα, εάν θέλουμε να είμαστε και όχι να λεγόμαστε χριστιανοί, οφείλουμε να σεβαστούμε αυτήν την απόφαση του Θεού.

Συμπέρασμα. Οφείλουμε να συνυπάρχουμε και να σεβόμαστε τα ζώα και όχι να τα κακοποιούμε η να τα κακομεταχειριζόμαστε, η ακόμη, όποτε μας έρθει στο κεφάλι, πάμε και τα εγκαταλείπουμε.

Ο άνθρωπος που δεν σέβεται τα ζώα και τα κακομεταχειρίζεται, αγνοεί τον Ίδιο τον Θεό. Άρα λέει ψέματα ότι είναι χριστιανός. Θεομπαίχτης είναι.

Αλήθεια. Γιατί αυτός που θέλει να λέει ότι είναι άνθρωπος και ότι είναι χριστιανός, συμπεριφέρεται σε ένα ζώο όπως δεν θα ήθελε να του συμπεριφερθούν;

Τα  κατοικίδια ζώα και ιδιαιτέρως τα σκυλιά, μπορούν έμμεσα να συμβάλλουν στην ψυχολογική ευεξία, μέσω της διευκόλυνσης των κοινωνικών αλληλεπιδράσεων μεταξύ των ανθρώπων. Η  συμβολή των σκύλων συντροφιάς είναι ιδιαίτερα εμφανής και χρήσιμη για τα άτομα με αναπηρίες, καθώς τα ζώα λειτουργούν ως ισχυροί κοινωνικοί καταλύτες, συμβάλλοντας στην εξομάλυνση των σχέσεων με άλλους ανθρώπους.

«Γνώρισα τον άνθρωπο και αγάπησα τα ζώα», λέει μια ρήση που ακούγεται παράξενα σε μια εποχή που εξορίζει το συναίσθημα. Η αλήθεια είναι πως είναι πιο εύκολο να αναπτύξει κανείς μια σχέση τρυφερότητας με ένα ζώο παρά με έναν άνθρωπο, γιατί από την πλευρά των ζώων η άδολη διάθεση είναι δεδομένη εκ των προτέρων. «Το ζώο δεν αναπληρώνει την έλλειψη ανθρώπινης σχέσης»,  «συμπληρώνει την ανάγκη μας για συναισθηματική επικοινωνία. Ο άνθρωπος νιώθει τρυφερότητα για τα ζώα, εκφράζεται καλύτερα όταν εξοικειώνεται μαζί τους».

 

Τα ζώα είναι η καλύτερη συντροφιά, όταν αναζητάς αφοσίωση, πίστη, τρυφερότητα, αγάπη. «Τα ζώα», «μας βοηθούν να εκφράσουμε την καταπιεσμένη τρυφερότητα που κρύβουμε μέσα μας». Μια τρυφερότητα που έχουν ανάγκη να εκδηλώσουν μικροί και μεγάλοι, και την οποία τα ζώα, σίγουρα, θα ανταποδώσουν.

Για τις ψυχές των ζώων κάνει ευρύ λόγο η Αγία Γραφή. Η Γένεση ιδιαίτερα γράφει:

«Καὶ εἶπεν ὁ Θεός· ἐξαγαγέτω τὰ ὕδατα ἑρπετὰ ψυχῶν ζωσῶν», « .. ἐξαγαγέτω ἡ γῆ ψυχὴν ζῶσαν κατὰ γένος, τετράποδα καὶ ἑρπετὰ καὶ θηρία τῆς γῆς κατὰ γένος».

Πρέπει όμως να κάνουμε μια διασάφηση. Η λέξη «ψυχή» δεν είναι λέξη μονοσήμαντη. Έχει πολλές έννοιες στην Αγία Γραφή.

Έτσι μπορεί να σημαίνει τη ζωή του ανθρώπου, την πνευματική του ουσία, που είναι σε αξία πολυτιμότερη από τον κόσμο ολόκληρο.

 

Στα ζώα σημαίνει τη ζωτική δύναμη, που μαζί με το φυσικό τους ένστικτο τα συγκρατεί στο είναι και τα κατευθύνει στην εκπλήρωση του φυσιολογικού σκοπού της υπάρξεως τους.

Η ψυχή του ζώου βρίσκεται στο αίμα του («ότι το αίμα αυτού ψυχή» Δευτ. 12,23)

Όπως γίνεται νοητό, η ψυχή των ζώων δεν μπορεί να ταυτιστεί με τη λογική ψυχή των ανθρώπων, που είναι φύση νοερά και άυλη, προέρχεται από την πνοή του Θεού και είναι «εικόνα» Θεού, αθάνατη και ακατάλυτη.

Είναι όμως παράλογο ορισμένες εκδηλώσεις των ζώων, συγκινησιακές ευαισθησίες και άλλες δεξιότητες, να τις εξισώνουμε με τα λογικά και πνευματικά εκδηλώματα της ανθρώπινης ψυχής.

Είναι φυσικές ορμές, ένστικτα, που υπάρχουν στην ουσία του ζώου και τίποτα περισσότερο.

Η ψυχή των ζώων δεν είναι αθάνατη. Με το θάνατο του ζώου η ύπαρξή του εξαφανίζεται. Χάνεται οριστικά.

Το ζώο δεν πρόκειται να αναστηθεί εκ των νεκρών κατά την κοινή ανάσταση.

Τα ζώα είναι πλάσματα θελημένα από το Θεό, χαριτωμένα και όμορφα. Έχουν συγκεκριμένο λόγο υπάρξεως.

 

Συγγενεύουν με τον άνθρωπο, γιατί τόσο αυτά όσο και οι άνθρωποι έχουν το λόγο υπάρξεως τους,  διαφορετικό φυσικά σε κάθε περίπτωση,  στη δημιουργική ενέργεια του Θεού. Αυτά καθ΄ ευατά έχουν την όποια αξία τους, ως πλάσματα του κοινού Πατέρα, γι’ αυτό ο άνθρωπος πρέπει εν μέτρο να τα αγαπά, να τα φροντίζει και όχι να τα βασανίζει και να τα καταστρέφει.

Η αγάπη προς τα ζώα είναι εκδήλωμα χριστιανικής αγάπης και ευγνωμοσύνης προς το Δωρεοδότη Κύριο, που τόσο απλόχερα έπλασε τα όντα του, που πολλές φορές εξυπηρετούν (κυρίως τα ζώα) με κάθε τρόπο τον άνθρωπο.

 

Από μικρά παιδιά μας διδάσκουν να αγαπάμε τον συνάνθρωπό μας και να του δείχνουμε αλληλεγγύη, απορίας άξιον γιατί δεν διδαχτήκαμε ποτέ να αγαπάμε τα ζώα. Κανονικά θα έπρεπε να υπάρχει κι εντολή που μετά το »Αγάπα τον πλησίον σου» θα έλεγε «Αγάπα τους τετράποδους φίλους σου»

Όσο περνούν τα χρόνια πείθομαι ολοένα και περισσότερο για το ότι τα ζώα έχουν περισσότερη ευγένεια από όλους εμάς. Κι ένα ψυχικό κόσμο πολύ πιο πλούσιο απ’ το δικό μας.

Δεν μπορείς βέβαια να παροτρύνεις κάποιον να τα αγαπήσει, αν δεν το νιώθει. Γιατί, για να μάθει κάποιος να τα αγαπάει, πρέπει να έχει μια ψυχή αγνή και μια καρδιά γεμάτη αγάπη, κάτι που δε συμβαίνει με όλους δυστυχώς.

 

Όλοι μας όμως, οφείλουμε να μάθουμε να συνυπάρχουμε μαζί τους ή έστω να προσπαθήσουμε. Εκείνα δίνουν τόσα πολλά στον άνθρωπο, προσφέρουν τόση αγάπη, χωρίς να ζητούν αντάλλαγμα κι εμείς όχι μόνο δεν εκτιμάμε την ανιδιοτελή προσφορά τους, αλλά επιπλέον τα κακομεταχειριζόμαστε τα σκοτώνουμε, τα βασανίζουμε και τα παραμελούμε.

Άγνωστε φίλε και άγνωστη φίλη.

Χαίρεσαι όταν έχεις συντροφιά ένα ζώο. Έναν τετράποδο φίλο που θα είναι κοντά σου και θα σ’ αγαπάει πραγματικά. Έναν φίλο που θα βλέπει την αληθινή ψυχή σου, αυτό το καλό κομμάτι μέσα σου και δε θα σκεφτεί πότε κάτι κακό για σένα.

 

Αυτό είναι αγάπη αγνή και την προσφέρουν, φίλε μου, μόνο τα ζώα. Γιατί κακό θα κάνουν μόνο για να αμυνθούν ή γιατί εσύ θα τους εκπαιδεύσεις να το κάνουν. Άραγε εσύ που τα σκοτώνεις και τα χτυπάς, τα εγκλωβίζεις, τα παίρνεις και μετά τα βαριέσαι και τα παρατάς, εσύ που τα έχεις μα δεν τα δίνεις σημασία ή ακόμα και πολλές φορές ξεσπάς επάνω τους και τα βρίζεις νιώθεις όμορφα για αυτές σου τις πράξεις; Καταλαβαίνεις ότι κάνεις κακό σε μια αγνή ψυχή; Άλλα δύσκολο να καταλάβεις γιατί εσύ που συμπεριφέρεσαι έτσι σου λείπει ψυχή, σου λείπει ανθρωπιά.

Είναι ψυχές αληθινές τα ζώα που θα μας μάθουν αυτό που ο κόσμος δύσκολα θα καταφέρει. Ν’ αγαπάμε αληθινά, αγνά. Εσύ κακέ άνθρωπε, πάρε λίγο ψυχή από αυτά τα πλάσματα γιατί δεν έχεις και χωρίς ψυχή δεν υπάρχεις.

Μην τα βασανίζεις και μην τα προσπερνάς, μην τα υποτιμάς και μην τα σιχαίνεσαι. Σταμάτα να τα εγκλωβίζεις, μην τα τυραννάς, μην τα θέλεις όταν δεν μπορείς να τα μεγαλώσεις ή γιατί θα τα βαρεθείς μετά.

Μόνο το δικό τους βλέμμα σε κοιτά με αγάπη πραγματική, άφησε τα να σου μάθουν να είσαι άνθρωπος.

Και πες μου, όταν είσαι ικανός να βλάψεις κάτι τόσο αγνό τι άλλο είσαι ικανός να κάνεις;

Αν η καρδιά σου έβλεπε σωστά, κάθε ζώο θα ‘ταν καθρέφτης της ζωής και ιερό βιβλίο. Όλα τα ζώα, όσο μικρά κι ασήμαντα κι αν είναι, αντανακλούν την καλοσύνη Του.

Αν περιμαζέψεις έναν πεινασμένο σκύλο και τον ταΐσεις, δεν πρόκειται να σε δαγκώσει. Αυτή είναι η βασική διαφορά ανάμεσα στο σκύλο και τον άνθρωπο.

Κινδυνεύεις από τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος είναι θηρίο. Σε τρώει χωρίς να τον πειράξεις, χωρίς να πεινάει! Το ζώο, μόνο αν το πειράξεις ή πεινάει πολύ, θα σου επιτεθεί.

Τα ζώα έχουν ένα ακίνδυνο εξωτερικό καμουφλάζ, οι άνθρωποι έχουν ένα επικίνδυνο εσωτερικό καμουφλάζ: την υποκρισία.

Ο άνθρωπος είναι αναμφισβήτητα το ανώτερο όλων των πλασμάτων, ο δε σκύλος το κατώτερο, αλλά όλοι οι σοφοί συμφωνούν ότι ο ευγνώμων σκύλος, είναι καλύτερος από έναν αχάριστο άνθρωπο.

ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ; ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟShare on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Pin on Pinterest
Pinterest

ΕΑΝ ΕΠΙΘΥΜΕΙΣ ΓΡΑΨΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΣΧΟΛΙΟ

Σχόλια