ΤΙ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟ; ΤΙ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΕΟ;

αναρτήθηκε σε: ΘΕΙΑ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ | 0

Άλλοι πιστεύουν στην ύπαρξη του Θεού, άλλοι όχι. Άλλοι Τον επικαλούνται με δέος κι άλλοι επιδεικτικά Τον αγνοούν. Όμως, κατά τη γνώμη μου, ακόμα και ο πλέον άπιστος άνθρωπος πάνω στη γη, έχει στο βάθος της ψυχής του μία  λεπτή κλωστή που τον ενώνει με τον Θεό. Από την κλωστή αυτή πιάνεται ο Πανάγαθος Θεός, για να τραβήξει, κάποια στιγμή, αυτόν τον άνθρωπο κοντά Του, για να τον ευλογήσει και να τον πάρει στην αγκαλιά Του.

Ο Θεός ποτέ δεν εγκαταλείπει το πλάσμα Του, τον άνθρωπο. Τον περιμένει τον άπιστο μέχρι το τελευταίο λεπτό της εδώ ζωής του, τον περιμένει να αλλάξει γνώμη, να μετανοήσει και να πάει κοντά Του.  Και μάλιστα, προκειμένου να το πετύχει ο Θεός αυτό, δηλαδή την επιστροφή του ασώτου υιού στον πατέρα του, επιστρατεύει τα πιο απίθανα τεχνάσματα. Από τις οδυνηρές δοκιμασίες μέχρι τα ευχάριστα εκθαμβωτικά θαύματα. Και αν τελικά ο άνθρωπος αυτός επιμένει στην απιστία του και πεθάνει αρνούμενος τον Θεό, τότε εκείνος που θα στεναχωρηθεί πρώτος θα είναι ο Θεός.

Όμως και ο διάβολος  χρησιμοποίει δικά του τεχνάσματα.

Ο διάβολος είναι ο επικεφαλής των πονηρών πνευμάτων που ξέπεσαν από τη Χάρη του Θεού και επιδιώκουν την απώλεια των ανθρώπων. Είναι ον προσωπικό, αόρατο που δρα ή επιδρά,  καθώς φανερώνεται στη δραστηριότητα των δαιμόνων. Ο Ιησούς ήρθε για να καταργήσει τον κύριο του θανάτου, δηλαδή το διάβολο.

     Ο διάβολος είναι φοβερό πνεύμα, εξαιτίας των μεθοδειών του, δηλαδή των παγίδων, τεχνασμάτων και δόλων του. Μετασχηματίζεται σε άγγελο φωτός. Τέκνα του η αμαρτία και το ψεύδος, αλλά και ο κάθε συνειδητά αμετανόητος. Οι άνθρωποι ρέπουν προς το κακό και ο κόσμος όλος βρίσκεται μέσα στην πονηρία. Η καθολικότητα της αμαρτίας οφείλεται στο διάβολο. Αυτός στέκεται πίσω από κάθε ανθρώπινη αμαρτία και μισεί τον  άνθρωπο. Παρεμβαίνει μεταξύ Θεού και ανθρώπων προσπαθώντας να εμποδίσει τη σωτηρία μας.

Οι άνθρωποι έχουμε τήν κακή συνήθεια νά σκεπάζουμε τά σφάλματα μας. Αυτό τό μάθημα τό μάθαμε άπό τούς προπάτορές μας, τον Αδάμ και τήν Εύα, οί οποίοι, μόλις αμάρτησαν και συνειδητοποίησαν τήν παρουσία του Θεού, από ντροπή κι από φόβο έτρεξαν να κρυφτούν ανάμεσα στά δένδρα του Παραδείσου και προσπάθησαν έπειτα και νά δικαιολογηθούν.

Την ίδια τακτική ακολουθεί ο αμετανόητος και αμαρτωλός άνθρωπος. Μόλις διαπράξει βαρύτατο σφάλμα, προσπαθεί με ταχυδακτυλουργικές ενέργειες να το κρύψει, σπεύδει να το κουκουλώσει, να μη φαίνεται πουθενά. Επινοεί τις πιο απίθανες μεθόδους για να σβήσει τελείως τα ίχνη της παρανομίας του, να μην αποκαλυφθεί ποτέ ή αλχημεία του, να μην τον πιάσει η τσιμπίδα του νόμου. Όπως γνωρίζουμε όλοι οι πιστοί, ο μεγαλύτερος εχθρός του Ανθρώπου είναι φυσικά ο διάβολος, που είναι γνωστός και με πολλά άλλα ονόματα, όπως  Σατανάς, εωσφόρος, πονηρός, όφις, πειρασμός και άλλα.

Ο Θεός  έχει ένα όνομα και δεν επιδιώκει και δεν θέλει να κοροϊδέψει κανέναν.

Ο Θεός δεν θα οδηγήσει ποτέ κανέναν άνθρωπο στην πίστη με το ζόρι, η με διάφορα τεχνάσματα, αλλά αφήνει πάντα τον άνθρωπο να αποφασίσει αν θέλει ή όχι. Γιατί  ο άνθρωπος έχει από τον Θεό το «αυτεξούσιο», δηλαδή έχει το ελεύθερο να αποφασίσει πάντα ο ίδιος γι’ αυτό που θέλει, χωρίς τον παραμικρό εξαναγκασμό. Γι’ αυτό άλλωστε ο άνθρωπος, στην Ημέρα της Κρίσης, δικαίως δίνει λόγο στον Θεό για τις πράξεις του εδώ σε αυτή τη ζωή. Ακριβώς επειδή είναι καθαρά δικές του και τις έκανε αποκλειστικά με δική του θέληση και με δική του απόφαση.

Αυτό όμως δεν αρεσει στον διαβολο και αγωνιζεται μερα και νυχτα να κατακτησει τον ανθρωπο. Αυτός είναι πυρ και μανία, γιατί δεν θέλει να γίνουν άλλοι Άγγελοι, που θα τον αντικαταστήσουν. Και όσο πάει χειρότερος γίνεται. Εξελίσσεται στην κακία και στον φθόνο.

Ο σατανάς δεν έχει δύναμη και άδεια να εξουσιάζει, να απατά ή να βιάσει την θέληση του ανθρώπου προς την αμαρτία. Αυτός απλώς τον βάζει σε πειρασμό με διάφορα τεχνάσματα, φαντασιώσεις και ενθυμήσεις, με τις αισθήσεις, με τις αδυναμίες της φύσεως, με τις ηδονές, με τους λογισμούς. Ο σατανάς ποτέ δεν εμφανίζεται στον άνθρωπο κατά πρόσωπο, ποτέ δεν αποκαλύπτεται άμεσα ως εχθρός του ανθρώπου, αλλά τον μάχεται κρυφά, έμμεσα ή μέσω των κακών ανθρώπων, χρησιμοποιώντας παντός είδους διαβολικά τεχνάσματα, για να μην αποκαλύπτεται ότι ο ίδιος επιθυμεί την πτώση και την απώλειά μας.

Αυτός ονομάζεται δελεαστής και πατέρας του ψεύδους, διότι με τους πειρασμούς και με τις απατηλές παγίδες μάς τραβάει στην αμαρτία. Ο σατανάς πιέζει μόνο τη θέλησή μας, υποδαυλίζει τα πάθη και τις σωματικές και ψυχικές ορμές της φύσεώς μας, δημιουργεί ευκαιρίες προς την αμαρτία, μας θυμίζει πάντοτε τις πτώσεις μας, όμως δεν του επιτρέπεται και δεν έχει άδεια από τον Θεό να μας εξαναγκάζει στην αμαρτία, διότι τότε εμείς δεν θα είχαμε καμία ενοχή, και κανείς δεν θα μπορούσε να ξεφύγει από τις παγίδες του. Αν όμως ο άνθρωπος ασθενεί με την θέλησή του, αν γλυκαίνεται με τα δολώματα του διαβόλου και αποδέχεται την αμαρτία, τότε δεν φταίει ο διάβολος, αλλά ο άνθρωπος.

Η άγνοια, ο εγωισμός και η αμαρτωλή ζωή είναι οι κυριότεροι λόγοι για τους οποίους πολλοί χριστιανοί δεν εξομολογούνται. Άλλοι λόγοι είναι η ιεροκατηγορία, το αντιεκκλησιαστικό πνεύμα, η πολεμική κατά της πίστεως και η ολιγοπιστία.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, έρχεται και ο αντίδικος ημών διάβολος. Και προσπαθεί με κάθε τρόπο να μας εμποδίσει από την εξομολόγηση. Γιατί; Διότι γνωρίζει τα ευεργετικά και σωτήρια αποτελέσματα της εξομολογήσεως και διότι ενώ χαρά μεγάλη γίνεται στον ουρανό για έναν αμαρτωλό που μετανοεί (Λουκ.ιε’ 7), την ίδια ώρα ο διάβολος καίγεται από τον φθόνο και την κακία του.

Ο Θεός μας περιμένει να πάμε κοντά Του.

Το  Άγιο Πνεύμα θέλει να μπει στις ψυχές μας, αλλά σέβεται την ελευθερία μας, δε θέλει να την παραβιάσει.

Περιμένει να του ανοίξουμε μόνοι μας την πόρτα και τότε θα μπει στην ψυχή μας και θα τη μεταμορφώσει».

Ο Παντοδύναμος Θεός χτυπά διακριτικά την πόρτα της ψυχής του αδύναμου ανθρώπου και περιμένει υπομονητικά να του ανοίξει, για να τον κάνει αληθινά ευτυχή, κι αυτός τις πιο πολλές φορές, κάνοντας κακή χρήση της ελευθερίας του, που Εκείνος του χάρισε, δεν του ανοίγει, μένοντας κλεισμένος στη δυστυχία του.

Πόσοι από εμάς άραγε έχουμε τη φρόνηση να κάνουμε πράξη την ικεσία:

«Παράκλητε, το Πνεύμα της αληθείας, ελθέ και σκήνωσον εν ημίν»;

Πόσοι από μας, λέγοντας αυτή την προσευχή δεν αμπαρωνόμαστε στη

μοναξιά της ανασφάλειάς μας;

Και ο Θεός σέβεται την αφροσύνη μας, γιατί κι αυτή αποτελεί έκφραση

της ελευθερίας μας.

Ο Θεός σέβεται το θέλημά μας. Ότι κάνεις να το κάνεις επειδή το θέλεις, ελεύθερα, υπεύθυνα και με ευχαρίστηση.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Εάν επιθυμείς μπορείς από κάτω μπορείς  να γράψεις το δικό σου σχόλιο αλλά και ονόματα που θέλεις να διαβάζονται κατά την ώρα της προσκομιδής.

ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΜΑΣ
ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ