ΤΟ ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΠΟΝΑΕΙ ΠΟΛΥ

αναρτήθηκε σε: ΨΥΧΩΦΕΛΗ ΚΕΙΜΕΝΑ | 0

Χαίρομαι που βρίσκομαι εδώ για άλλη μια φορά. Χαιρετώ αγαπημένα πρόσωπα. Χαιρετώ αγαπημένες ψυχές και είναι υπέροχο πραγματικά κάθε φορά που συναντώ την ψυχή σας. Νιώθω μια πραγματική πληρότητα όταν βρίσκομαι απέναντι σου. Δίπλα σου. Γύρω σου. Έστω μέσο της οθόνης κάποιου υπολογιστή.

Σε χαιρετώ και σε καλωσορίζω.

Ξέρεις κάτι;

Θέλω να σου κάνω ένα ερώτημα και εάν θέλεις απαντάς στον εαυτό σου. Όχι σε μένα.

Εσύ και ο πραγματικός σου εαυτός;

Εσύ που κατανοείς, που νιώθεις, που αισθάνεσαι. Άλλα πόσες φορές το επιτρέπεις αυτό; Πόσες φορές επιτρέπεις στον εαυτό σου να είσαι; Να νιώθεις; Να χαίρεσαι; Να απολαμβάνεις; Πόσες φορές επιτρέπεις στον εαυτό σου να είσαι στην ευδαιμονία σου; Οπότε, μήπως ήρθε η ώρα να τραβήξεις την κουρτίνα σου και να επιτρέψεις να συμβούν όλα αυτά;

Πόσο είσαι εδώ, συνειδητός να αγκαλιάσεις τον πραγματικό σου εαυτό και να προχωρήσεις;

Που είσαι; Που βρίσκεσαι; Μήπως είσαι ακόμα στις μικρότητες σου; Μήπως είσαι ακόμα  μέσα σε εκείνες τις σκιές του εαυτού σου; Μήπως είσαι ακόμα πίσω στην λήθη σου; Μήπως είσαι ακόμα μέσα στην ψυχή σου που δεν γνωρίζεις;

 

Ξέρεις κάτι;  Αν χρειάζεσαι κάτι αυτή την στιγμή, αν σου λείπει κάτι αυτή την στιγμή, δεν είναι τίποτα άλλο πάρα να πιστέψεις σε εσένα. Αυτός είναι ο πραγματικός σου εαυτός. Αυτός που θα σου σπάσει την πεποίθηση. Θα σου σπάσει ότι ακόμη αλυσίδες έχεις. Κάτω. Γύρω. Πίσω. Μπρος.

Ποτέ δεν γίνεται τίποτα χωρίς εσύ να το έχεις επιτρέψει. Ποτέ δεν συμβαίνει κάτι χωρίς να έχεις δώσει εσύ την εντολή.

Ποιος είναι ο πραγματικός σου εαυτός;

Αυτός που αναγνωρίζει την ελευθερία του και δεν φοβάται να είναι στο εδώ και το τώρα. Δεν φοβάται να είναι μόνος του, ελεύθερος και αληθινός.

Είναι πολλές φορές που αισθανόμαστε χαμένοι.

Κάποιες φορές, κοιτάζοντας προς τα πίσω, γινόμαστε μάρτυρες προσπαθειών που ποτέ δεν τέλειωσαν.

Η καθημερινότητα μας, μας προσφέρει ελάχιστο χρόνο ώστε να καθίσουμε σε ένα μέρος και να καταβάλουμε προσπάθεια και να καταλάβουμε τον εαυτό μας. Δεν θυμάμαι να μας είπε ποτέ κανείς πως ο μόνο τομέας που χρειάζεται να γίνουμε ειδικοί είναι ο εαυτό μας.

Ο κύκλος της καθημερινότητας τρέχει με τέτοιους ρυθμούς και ταχύτητες που αντί να επεξεργαζόμαστε τις σκέψεις μας, τρέχουμε να γλυτώσουμε από αυτές.

 

Αυτό που χρειάζεται είναι να γνωρίσουμε τον εαυτό μας, γιατί, αλήθεια σου λέω, δεν τον γνωρίζουμε.  Μας τρομάζουν  κάποιοι άνθρωποι στην ζωή μας, αλλά, είμαι σίγουρος ότι εάν γνωρίσουμε τον εαυτό μας θα τρομάξουμε πολύ περισσότερο.  Θέλουμε οι άλλοι να μας κατανοούν αλλά εμείς δεν κατανοούμε τον εαυτό μας. Θέλουμε να επιβληθούμε στους άλλους αλλά δεν θέλουμε να επιβληθούμε στον εαυτό μας. Θέλουμε να τιμωρούμε και να πονάμε τους άλλους αλλά όχι τον εαυτό μας.

Αφιερώνοντας λίγο χρόνο την ημέρα στο να κατανοήσεις τον εαυτό σου, αποκτάς στιγμιαία μεγάλο πλεονέκτημα.

Το γνωρίζω. Δεν είναι εύκολο. Είναι τρομερά δύσκολο και πονά πολύ. Αυτό  πονά πολύ γιατί θα πρέπει να ξεγυμνώσεις τον εαυτό σου σε σένα.

Κοιτάξου σε ένα καθρέφτη και θα δεις ποιος είναι ο μεγαλύτερος εχθρός σου. Ο εαυτός σου. Εκείνος είναι που θέτει τους προβληματισμούς και τις δυσκολίες στις επιλογές.

 

Δεν ελέγχεις όλα όσα συμβαίνουν στη ζωή και αυτό σε εκνευρίζει θρέφοντας το εγώ σου. Δέχεσαι να μειώνεσαι από καταστάσεις όταν μπορείς να τις αντιμετωπίσεις. Βρίσκεις δικαιολογίες για να εξιλεωθείς σε εσένα. Φοβάσαι να χάσεις ανθρώπους μήπως και μείνεις μόνος σου. Αρνείσαι να ανοιχθείς και να αγαπήσεις επειδή κάποτε πληγώθηκες. Κάνεις πράγματα σε καθημερινή βάση που δε σε κάνουν χαρούμενο, αλλά τα κάνεις είτε για να επιβιώσεις είτε για να ικανοποιήσεις τους άλλους.

Προσπαθείς να εξηγήσεις το κάθε τι που συμβαίνει μέχρι και την παραμικρή λεπτομέρεια. Σκέφτεσαι αν πρέπει να δώσεις συγχώρεση σε κάποιον που στη ζητάει και πιστεύει πραγματικά πως τη χρειάζεται από εσένα. Αποποιείσαι των ευθυνών σου ρίχνοντας τες σε άλλους γιατί είναι πολύ πιο εύκολο να το κάνεις αυτό. Σκιάζεσαι να κάνεις λάθη γιατί θέλεις να είσαι πάντα σωστός.

 

Μάλλον όμως τίποτα από όλα αυτά δεν είναι αλήθεια, γιατί όλα τα παραπάνω έχουν ένα κοινό παράγοντα. Εσένα. Είναι πραγματικότητα πως δε γίνεται να ελέγξεις όλα όσα θα σου συμβούν στη ζωή. Μπορείς όμως να θέσεις υπό τον έλεγχό σου την αντίδρασή σου σε όσα σου συμβαίνουν χωρίς να χρειάζεται να καταρρέει ο κόσμος γύρω σου. Δεν είναι απαραίτητο το κάθε θέμα να έχει τη λύση που θα σε ικανοποιεί πλήρως ούτε χρειάζεται να μειώνεις τον εαυτό σου επειδή θεωρείς πως δεν αντιμετώπισες κάτι σωστά.

Τα λάθη είναι εκεί για να σου θυμίζουν ποιος ήσουν στην κατάσταση αυτή, ποιος έγινες στην πορεία και ποιος θες να γίνεις αν αυτό που σε έκανα η κατάσταση δε σου αρέσει. Δεν πρέπει να βρίσκεις δικαιολογίες για να εξηγήσεις τις αδυναμίες σου, όλοι είμαστε άνθρωποι και όλοι έχουμε αδυναμίες. Απλά, δεν είναι σε όλους οι ίδιες. Μοιράσου τις αδυναμίες και θα μοιρασθούν και οι άλλοι τις δικές τους με εσένα.

Είσαι υπεύθυνος για όσα κάνεις, αλλά και για όσα δεν κάνεις. Εσύ πότε κοιτάχθηκες τελευταία φορά στον καθρέφτη;

 

Προσπάθησε να είσαι πιστός στον Εαυτό σου. Εσύ Είσαι Ο Κόσμος. Εάν αλλάξεις τον Εαυτό σου, και ο κόσμος στον οποίο ζεις θα αλλάξει.  Μην ακολουθείς την τελειότητα. Ο «μαθητής» πάντα σκοντάφτει, αλλά δεν «πέφτει» ποτέ. Αποδέξου Την Αβεβαιότητα.  Το να κινείσαι μέσα στην σιγουριά, σημαίνει να ζεις πάντα μέσα στα όρια. Τα πράγματα για τα οποία αισθανόμαστε σίγουροι έχουν, στην πραγματικότητα, νέες ποιότητες να μας δείξουν, και πρέπει να έχουμε εμπιστοσύνη. Να ψάχνεις πάντα την άλλη όψη των «καταστροφών» και των «ζημιών». Εάν θέλεις να αισθανθείς την αγάπη όπως την αισθάνεται ο Θεός, πρέπει να «γεμίσεις» κάθε κενό μέσα σου.  Μπορείς να αγαπήσεις μονάχα όταν είσαι πλήρης μέσα σου. Το καλό ή το κακό παλεύουν μέσα σου, και χρειάζεται χρόνο για να βρει την ενότητα του.

 

Θα χρειαστεί λίγο καιρό μέχρι να σου γίνει συνήθεια, όμως είναι μια δραστηριότητα που δεν θα μετανιώσεις ποτέ που την ξεκίνησες. Δεν θα μετανιώσεις  ποτέ γιατί θα γνωρίσεις τον εαυτό σου και αυτός θα είναι ο καλύτερος σου φίλος στην ζωή.

ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΜΑΣ
ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ