ΤΟ ΜΕΓΑ ΛΑΘΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ.

αναρτήθηκε σε: ΨΥΧΩΦΕΛΗ ΚΕΙΜΕΝΑ | 0

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη αλήθεια, ότι ο δρόμος που οδηγεί στον Θεό είναι μονάχα ο ανήφορος. Ένας δρόμος δύσβατος με πέτρες μυτερές που σου τρυπάνε τις πατούσες και ο πόνος  φτάνει μέχρι την καρδιά. Κάποιοι τον ακολουθούν αυτόν τον δρόμο και κάποιοι τον εγκαταλείπουν. Προτιμούν να αφεθούν και όπου τους πάει ο άνεμος.

Στενή και τεθλιμμένη η οδός που οδηγεί στη ζωή, είχε πει ο Χριστός και λίγοι είναι όσοι την βρίσκουν και την ακολουθούν.

 

Εκείνο που τραβάει τον ορειβάτη, εκείνο που τον συνεπαίρνει και τον σπρώχνει στην ανάβαση δεν είναι τίποτα άλλο, δεν μπορεί να είναι τίποτα άλλο από την κορυφή. Κάθε δυσκολία που αντιμετωπίζει,  δεν την βλέπει παρά σαν εμπόδιο που του κλείνει την ορατότητα προς το όνειρο και αντιλαμβάνεται ότι χρειάζεται κάθε θυσία για να το ξεπεράσει.

Στο θρόνο της κορφής, στο θρόνο του ουρανού υπάρχει χώρος, πολύς χώρος. Εκεί δεν θα καθίσει εκείνος που νίκησε τους άλλος κι έφτασε πρώτος, αλλά εκείνοι, κι είναι πολλοί, που θα νικήσουν τις δυσκολίες της ανάβασης και τις αδυναμίες τους, εκείνοι που θα νικήσουν τον εαυτό τους.

Και γιατί λέω τον εαυτό τους?

Γιατί ο εαυτός μας είναι αυτός που δημιουργεί τα ερωτήματα και δίνει τις απαντήσεις στον εαυτό μας.

Τι θέλω να πω.

 

Έρχονται στιγμές που αναρωτιέσαι και λες.  Αξίζει να ζω; Έχει νόημα αυτή η ζωή, όταν οι πίκρες είναι πιότερες απ’ τις χαρές; Και τι ζωή είναι αυτή, όταν είσαι αναγκασμένος,αν αληθεύουν όσα μας λένε οι ερμηνευτές των θρησκευτικών θεμάτων, να εξαγοράσεις τη ζωή στον παράδεισο ζώντας την κόλαση στη γη; Δύσκολα τα ερωτήματα. Κι ακόμη πιο δύσκολο να δοθούν απαντήσεις που θα γαληνέψουν τη σκέψη μας.

 

Πολλές φορές έχουμε την απαίτηση να έχουμε αποτελέσματα στη ζωή μας χωρίς να μπούμε σε κόπο. Χωρίς να σκάψουμε, να ρίξουμε κοπριά, να ποτίσουμε το δέντρο της ζωής.  Αυτό το δέντρο που θέλουμε και περιμένουμε να βγάλει γλυκό καρπό. Κι όταν το δέντρο δεν μας δίνει καρπό, τότε κάποιοι από μας αποφασίζουν να του κόψουν το νήμα της ζωής. Αυτοί είναι οι δειλοί της ζωής, οι αυτόχειρες. Είναι οι κιοτήδες, οι ριψάσπιδες, που θεωρούν καλύτερη τη λύτρωση από τα δεινά του βίου μέσα στο μαύρο σκοτάδι του θανάτου. Μα δεν έκαναν τίποτε άλλο, από το μιμηθούν την στρουθοκάμηλο που μπροστά στον κίνδυνο χώνει το κεφάλι της στην άμμο. Με κρυμμένο το κεφάλι, απλά δε βλέπει αυτό που την φοβίζει. Αυτό δε σημαίνει πως έχει αποφύγει τη δοκιμασία της. Η δοκιμασία είναι παρούσα, κι ακόμη πιο επικίνδυνη γιατί δεν έχει πλέον αντιστάσεις. Οι δοκιμασίες είναι τα μαθήματα της ψυχής μας.  Μαγκιά είναι να βρούμε το νόημα της ζωής μέσα από τις δυσκολίες και τις δοκιμασίες. Και λέω μέσα από τις δυσκολίες γιατί αυτές είναι οι πολλές.

Θα βρεις νόημα σ’ αυτή τη ζωή μόνο αν το δημιουργήσεις εσύ.  Μόνο μη μας ξεστρατίσει από την αναζήτηση του νοήματος της ζωής,  η ελπίδα του παράδεισου,  ή,  ο φόβος της κόλασης. Γιατί τότε σε τίποτα δε θα διαφέρουμε από τους Φαρισαίους που κατηγορούσε ο Ιησούς. Να ζήσουμε τη ζωή αυθόρμητα, όπως μας ορμηνεύει η ψυχή μας. Χωρίς να ντυθούμε με φτιασίδια και χωρίς προσωπίδες για να δείχνουμε σπουδαίοι. Το νόημα να το καθορίσουμε εμείς, χωρίς να μας επηρεάζουν οι εξωγενείς παράγοντες. Να είμαστε ο εαυτός μας, απαλλαγμένοι από το φόβο της δυσάρεστης κριτικής. Να μας ενδιαφέρει όχι η γνώμη των πολλών, του όχλου που παρασύρεται και μπορεί να βοήσει ακόμη και «σταύρωσον αυτόν»,  αλλά των επαϊόντων, έστω κι αν είναι λίγοι! Και να θυμόμαστε ότι η θρησκεία μας,  δεν είναι το υποκατάστατο των προσδοκιών μας, αλλά ο δρόμος της ελευθερίας μας! Να μη φανταστούμε το Θεό μας αυστηρό, τιμωρό, αγέλαστο κι εκδικητή. Ο Θεός μας να είναι γελαστός, γεμάτος κατανόηση και συμπόνια. Δεν είναι Κύριος. Είναι Πατέρας μας. Δεν είμαστε δούλοι Του. Είμαστε παιδιά Του. Ο Θεός μας είναι η Ζωή και η δική μας η ζωή είναι ένα μέρος Της.

 

Πολλοί άνθρωποι κρύβουν μέσα τους μια μεγάλη δύναμη, που ούτε καν οι ίδιοι δεν την γνωρίζουν και την αποκαλύπτουν όταν βρίσκονται στα αδιέξοδα της ζωής. Και όταν την αποκαλύπτουν δεν πιστεύουν πως έχουν τόση δύναμη. Όπως είπε και ένας φιλόσοφος το χαμόγελο κρύβει πολλά…φόβο, πόνο, δάκρυ αλλά αυτά φανερώνουν μόνο ένα, την δύναμη.

 

Έρχονται στιγμές που μπορεί να έρθουν τα πάνω κάτω στην ζωή μας, ανατρέπονται τα πάντα,όνειρα,επιθυμίες,στόχοι κ.α. Εκεί θα φανεί η δυσκολία της ανηφόρας. Τι λες, θα βγείς την ανηφόρα ή θα μείνεις πίσω και θα λες δεν θα τα καταφέρω; Αξίζει να την ανέβεις, αξίζει να διασχίσεις αυτό τον δύσκολο δρόμο, επειδή από αυτό το δρόμο, εκτός του ότι θα συναντήσεις εμπόδια, θα ανακαλύψεις και πράγματα που ίσως δεν φανταζόσουν ποτέ. Μην είσαι δειλός, πάρε το ρίσκο, πες θα το δοκιμάσω κι όπου βγάλει! Και τι θα χάσεις εάν ρισκάρεις; Τίποτα! Απλά δοκίμασες αυτό έχει σημασία!

 

Η μεγάλη νίκη θα είναι όταν «αναγεννηθείς» μέσα από τα στις στάχτες, μέσα από τα γκρεμισμένα, μέσα από τις μπόρες που πέρασες. Μετά την μπόρα έρχεται πάντα η λιακάδα. Να έχεις την θέληση να προσπαθήσεις να φέρεις τα πράγματα όπως ήταν πριν, να είσαι έτοιμος να το παλέψεις και να σταθείς στα πόδια σου, χωρίς να περιμένεις πως θα σου απλωθούν χέρια για να σε σηκώσουν.

Η ζωή είναι μια ανηφόρα, είναι πόνος, γι αυτό θέλει πίστη,  υπομονή και κουράγιο!

Ο πόνος δεν κάνει καμία διάκριση σε κανέναν, όσο εύκολα μπαίνει στο σπιτάκι, στην ζωή του πτωχού, τόσο εύκολα μπαίνει και στο αρχοντικό του πλουσίου.

Αρρώστιες, φτώχειες, αποτυχίες, δυστυχίες, πειρασμοί, κατατρεγμοί, όλα αυτά κουβαλάνε μέσα τους τον πόνο. Και θα ρωτούσε κανείς αναλογιζόμενος όλα αυτά.

Γεννηθήκαμε τελικά για να πονάμε;;

Πονάμε για να βρούμε και να ζήσουμε την αλήθεια. Πονάμε για να κατακτήσουμε και να διατηρήσουμε την δικαιοσύνη και την ελευθερία μας, πονάμε όταν αγαπούμε αληθινά, όσο περισσότερο ποθούμε το τέλειο τόσο πιο βαθιά πονάμε. Οι πιο προχωρημένοι πνευματικά πονούν πιο βαθιά αλλά δεν το δείχνουν. Για αυτό όσοι φωνάζουν στον πόνο τους δεν σημαίνει ότι είναι και οι πιο πονεμένοι, διότι οι μεγάλοι σταυροί, οι μεγάλες δοκιμασίες μένουν συνήθως κρυφοί. Μοιάζουν  σαν τα θαλάσσια υπόγεια ρεύματα, που συνήθως κρύβονται κάτω από μία επιφανειακή γαλήνη.

Δεν υπάρχει άνθρωπος, πού να μην έχει βρεθεί μπροστά σε δύσκολη θέση και σε δύσκολες στιγμές. Πελώρια υψώνονται μπροστά μας τα προβλήματα, οι δοκιμασίες και οι αντιθέσεις της ζωής.

Είπαν ότι ή ζωή είναι ένα δράμα!

Είναι όντως δράμα πολύ μεγάλο. Είναι μία θάλασσα πολυκύμαντος, τις πιο πολλές φορές φουρτουνιασμένη και τις λιγότερες ήρεμη και γαληνιώσα.

 

Πλήθος οι ανάγκες, πού μας περιζώνουν στην πορεία της ζωής. Πλήθος τα προβλήματα, αλλά μεγαλύτερα και αλλά μικρότερα, πού ορθώνονται απειλητικά ενώπιον μας ανά πάσα στιγμή. Πλήθος οι πειρασμοί, πού καλούμεθα να ξεπεράσουμε. Πλήθος οι παγίδες, πού πρέπει προσεκτικά να αποφύγουμε. Ατελείωτος ο κατάλογος των δυσκολιών της ζωής.

Είναι μεγάλος, μακρύς και ατελείωτος ο κατάλογος αντίξοων περιστάσεων της ζωής.

Δεν θα αναφερθώ στον κατάλογο αυτόν για να μην γίνω κουραστικός.

 

Οι άνθρωποι δυσκολεύονται συνήθως να βρουν λύση σε πολλά από τα προβλήματα της ζωής. Γονατίζουν μπροστά στις δυσκολίες.  Και όχι λίγοι μπροστά στις δυσκολίες και στα προβλήματα, απελπισμένοι και απογοητευμένοι, παίρνουν το δρόμο της αυτοκτονίας και καταστρέφουν δια παντός. Όχι, αυτό δεν είναι λύση στα προβλήματα της ζωής. Είναι όντως γεμάτη από θλίψεις και δοκιμασίες, από δυσκολίες και περιπέτειες, από πειρασμούς και αντιθέσεις η ζωή μας εδώ στη γη. Όμως δεν είμαστε  μόνοι. Δεν είμαστε  χωρίς προστασία. Ή απελπισία και η απογοήτευση δεν είναι λύση.  Δυστυχώς το αγρίεμα της ανθρώπινης ζωής είναι το τίμημα της ανθρώπινης αποστασίας. Είναι το προϊόν σφαλμάτων στην ανθρώπινη πορεία Είναι το αποτέλεσμα πολλές φορές απρόσεκτου βίου και απρόσεκτης τακτικής. Πληρώνουμε δυστυχώς κάποτε ακριβά τις απροσεξίες της ζωής μας και τις λανθασμένες επιλογές μας.

 

Είναι γεγονός, ότι ο Θεός δεν μας έπλασε για τον πόνο αλλά για την χαρά. Τις δύσκολες συνθήκες της ζωής τις δημιουργήσαμε και τις δημιουργούμε μόνοι μας, κάνοντας κακή χρήση της ελευθέρας θελήσεως μας. Οι άνθρωποι θερίζουμε ο, τι σπείραμε. Υφιστάμεθα τις συνέπειες της ανθρώπινης αποστασίας. Και στην καθημερινή πορεία μας πολλές φορές εμείς οι ίδιοι διαμορφώνουμε τις συνθήκες της ζωής μας.

Κάναμε το μέγα λάθος να αγνοήσουμε τον Θεό.

Όσο κι αν αγνοούμε τον Θεό, ο Θεός είναι πάνω από τα κεφάλια μας. Όσο κι αν περιφρονούμε την πατρική Του αγάπη, εκείνος παραμένει Πατέρας, έτοιμος να σπογγίσει το δάκρυ μας και να ανακουφίσει τον πόνο μας.

Ξεχάσαμε ότι υπάρχει και Θεός, αλλά υπάρχει.

Τώρα μπορεί να μου πεις η να με ρωτήσεις που υπάρχει.

Ο Θεός υπάρχει μέσα από τις δικές μας παρουσίες. Μέσα από τις παρουσίες όσων έζησαν στο παρελθόν, όσων ζουν τώρα, κι όσων θα ζήσουν στο μέλλον. Είναι άρρηκτη η συνύπαρξή μας.  Υπάρχουμε γιατί Υπάρχει, εκδηλώνεται η Ύπαρξή Του μέσα από την ύπαρξή μας. Επομένως είμαστε πολύ σημαντικοί γι’ Αυτόν. Υιοθετεί κάθε τι που κάνουμε, οτιδήποτε αισθανόμαστε και σκεπτόμαστε. Είναι σημαντικός ο άγιος, αλλά διόλου ασήμαντος ο εγκληματίας. Για τον εγκληματία ληστή, που βρισκόταν σταυρωμένος στο πλάι Του, ο Ιησούς είπε: «αμήν λέγω σοι, σήμερον μετ’ εμού έση εν τω παραδείσω» (Λουκάς, κγ΄, 43) Χαίρεται για τις σημαντικές πράξεις προσφοράς και ευεργεσίας των αγίων προς την ανθρωπότητα. Λυπάται για τις πράξεις ευτελισμού της προσωπικότητας,   των ανθρώπων που αδικούν τους συνανθρώπους τους.

 

Λυπάται για τους δήθεν προοδευτικούς και τους αυτοχρισμένους αντιπροσώπους της ζωής, που δεν διστάζουν  να ρίξουν στο πυρ το εξώτερον τις ψυχές που τους αμφισβητούν ή που δεν κάνουν αυτά που οι αντιπρόσωποι επιβάλουν. Γιατί ενώ νομίζουν ότι γνωρίζουν, η γνώση τους είναι επιφανειακή και ατελής.

Η ζωή είναι «δούναι» και «λαβείν».

Δυστυχώς όμως ο άνθρωπος δεν θέλει να δίνει. Μόνο να παίρνει θέλει.

Για να πάρεις πρέπει να δώσεις. Κι αυτό που δίνεις με την καρδιά σου επιστρέφει σε σένα δεκαπλάσιο.

Θα κλείσω το κείμενο λέγοντας ότι  είτε μας αρέσει είτε δεν μας αρέσει, είτε το παραδεχόμαστε είτε όχι έχουμε ασθενήσει. Εάν όχι άλλοι, οι περισσότεροι από εμάς και χρειαζόμαστε το φάρμακο, την αντιβίωση που θα μας θεραπεύει.

Φάρμακο προς αντιμετώπιση των δυσκολιών της ζωής είναι η πίστη στον Κύριο. Είναι ή πίστη στην πανάγαθη πρόνοια Του. Όποιος πιστεύει ζωντανά δεν εγκαταλείπεται ποτέ από τον θεό. Μπορεί να κλαίει κάποτε και να πονά μπροστά στα προβλήματα της ζωής, όμως δεν απογοητεύεται ούτε απελπίζεται, στηρίζεται στο Θεό και νικά τις δυσκολίες της ζωής. Ή πίστη στο Θεό είναι πηγή δυνάμεως, είναι πηγή υπομονής, είναι πηγή ψυχικού ηρωισμού. Ό Θεός είναι κοντά μας.

 

Υπάρχει και πέραν του τάφου ζωή,  πολύ καλύτερη και ωραιότερη από την παρούσα επίγεια. Ό θάνατος είναι ύπνος του σώματος, ο άνθρωπος δεν εξαφανίζεται ζει και μετά θάνατον συνειδητή προσωπική ζωή με πλήρη ταυτότητα του εγώ και της προσωπικότητας. Ό θάνατος είναι απλώς ή γέφυρα μέσο της οποίας περνάμε  στην χώρα της αιωνίου μακαριότητας.

Έχεις το δικαίωμα να πονάς, αλλά όχι να απελπίζεσαι. Ή ζωή εδώ στη γη είναι τελείως πρόσκαιρη,κατοικία μας είναι ο ουρανός κι όχι η γη.

Πρέπει στις δύσκολες στιγμές να επιστρατεύουμε όσο μπορούμε και τις δικές μας μικρές δυνάμεις. Και να τις ενώνουμε με την βοήθεια, πού μας δίνει ο θεός. Χρειάζεται να είμαστε και φιλόσοφοι της ζωής. Εδώ προσωρινοί είμαστε στον κόσμο αυτό. Όλα θα περάσουν. Θα περάσει και ή ζωή μας. Θα τελειώσουν κάποτε και τα βάσανα και οι πίκρες και οι πόνοι. Ή αιωνιότης είναι η παρηγοριά μας. Εκεί στον ουρανό δεν θα υπάρχει πλέον κλαυθμός. Εκεί θα εξαλείψει ο Θεός πάν δάκρυον από των οφθαλμών μας.

 

Φάρμακο προς αντιμετώπιση του πόνου και των δυσκολιών είναι η πίστη προς τον Θεό. Δίπλα μας πάντα στέκει ο Θεός. Μας βεβαιώνει ο ίδιος: «Ιδού εγώ μεθ’ υμών ειμί πάσας τας ημέρας». Εγώ είμαι, λέγει ο κύριος, πάντα δίπλα σας. Θαρσείτε, μη φοβείσθε. Ό, τι κι αν αντιμετωπίζετε, όποιο πρόβλημα κι αν έχετε, οποίος κι αν είναι ο πόνος σας, όσο μεγάλη κι αν είναι ή στενοχώρια σας, Θαρσείτε, μη φοβείσθε. Εγώ είμαι κοντά σας είμαι ο δυνατός και ο Νικητής, «νενίκηκα τον κόσμον». Όταν στηρίζεστε σε με είστε δυνατοί. Δυστυχία είναι να χάσετε εμέ. Εγώ ειμί το Α και το Ω της ζωής σας. Στηριχθείτε σε με, εμπιστευτείτε τον εαυτό σας στην δική μου αγαθή πρόνοια και θα βρείτε ανακούφιση. Θα νιώσετε αμέσως παρηγοριά. Θα ξεπεράσετε τον πόνο σας. Θα έλθει ηρεμία στην ψυχή σας. Θα νικήσετε στον αγώνα της ζωής.

ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΜΑΣ
Please follow and like us:

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ. ΑΥΤΟ ΘΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ