ΤΡΙΩΔΙΟ –ΑΠΟΚΡΙΑ – ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ

αναρτήθηκε σε: Ψυχωφελή κείμενα | 0

Με τον ευρύτερο όρο Αποκριά, ονομάζουμε τη χρονική περίοδο τριών εβδομάδων πριν από τη Μεγάλη Σαρακοστή, το γνωστό μας τριώδιο.

 Οι τρεις Κυριακές που κλείνουν την κάθε εβδομάδα του τριωδίου είναι:

H  Κυριακή του Ασώτου,  η Κυριακή της Απόκρεω (μικρή αποκριά) και η Κυριακή της Τυροφάγου (Μεγάλη Αποκριά).

 Η περίοδος του Τριωδίου καλύπτει:

α. Τις τρεις εβδομάδες πριν από τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή (22 ημέρες).

β. Τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή (40 ημέρες, από την Καθαρά Δευτέρα μέχρι την Παρασκευή πριν από το Σάββατο του Λαζάρου).

γ. Τις δυο ήμερες Σάββατο του Λαζάρου και Κυριακή των Βαΐων (συνδετικές ήμερες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής με τη Μεγ. Εβδομάδα).

δ. Τη Μεγάλη Εβδομάδα (6 ημέρες).

 Η λέξη Αποκριά σημαίνει αποχή από το κρέας και σηματοδοτεί την έναρξη της τυρινής εβδομάδας στην οποία επιτρέπονται, κατά τη θρησκεία μας, μόνο τα γαλακτοκομικά προϊόντα.

 `Ετσι οι Χριστιανοί προετοιμάζονται για τη μεγάλη νηστεία της Σαρακοστής. Συνώνυμη της λέξης Αποκριά είναι και η λέξη Καρναβάλι (Carnival) που προέρχεται από το λατινικό carnem levare (αποχή από το κρέας).

 Οι ρίζες των εκδηλώσεων αυτών βρίσκονται στην αρχαία Ελλάδα, στη Διονυσιακή λατρεία. Ο Διόνυσος, κατά το δωδεκάθεο, ήταν ο θεός της γονιμότητας και οι αρχαίοι `Ελληνες τον τιμούσαν με μεγάλους εορτασμούς, τα Διονύσια. Κατά τους εορτασμούς αυτούς, στην αρχαία Αθήνα, γινόταν παρέλαση άρματος .

 Το άρμα ακολουθούσαν χορευτές και τραγουδιστές μεταμφιεσμένοι με προσωπίδες που τραγουδούσαν σατυρικά τραγούδια.

Οι εορτασμοί αυτοί, πέρασαν από πολιτισμό σε πολιτισμό δεχόμενοι επιρροές από διάφορες κουλτούρες.

 Τσικνοπέμπτη

 Οι τρεις εβδομάδες πριν την αρχή της Σαρακοστής ονομάζονται Προφωνή, Κρεατινή και της Τυροφάγου.

 Στο μέσο της Κρεατινής (της 2ης) εβδομάδας βρίσκεται η Τσικνοπέμπτη, κατά την οποία παραδοσιακά καταναλώνεται μεγάλη ποσότητα κρέατος, εν είδει προετοιμασίας για τη νηστεία της Σαρακοστής. Για την ορθόδοξη παράδοση, οι νηστείες της Τετάρτης και της Παρασκευής είναι σημαντικές, οπότε η Πέμπτη θεωρούνταν η καταλληλότερη μέρα για κραιπάλες.

 Η Τσικνοπέμπτη βρίσκεται στο μέσο των 3 εβδομάδων του εορτασμού του καρναβαλιού. Πρόκειται για τη Πέμπτη της 2ης εβδομάδας, της Κρεατινής.

 Γιορτάζεται την Πέμπτη που είναι 11 ημέρες πριν την Καθαρά ∆ευτέρα. Είναι ημέρα χαράς αλλά και προετοιμασίας για τους Ελληνορθόδοξους χριστιανούς, καθώς η σαρανταήμερη περίοδος της Σαρακοστής πριν το Πάσχα πλησιάζει. Την μέρα αυτή επιβάλλεται από το έθιμο το ψήσιμο κρέατος στα κάρβουνα.

 Το όνομα «Τσικνοπέμπτη» προέκυψε γιατί την ημέρα αυτή (Πέμπτη δηλαδή) το δείπνο αποτελείται από κρέας ψημένο στα κάρβουνα, το οποίο πρέπει να έχει πάντα λίγο λίπος ώστε κατά το ψήσιμο να βγάλει την απαραίτητη «τσίκνα«.

 Ακόμα και οι πιο φτωχοί άνθρωποι κάθε περιοχής, πρέπει να ψήσουν κρέας ώστε να μυρίσει το σπίτι τους και όλοι να ξέρουν ότι γιορτάζουν!

 Παλιότερα στην ελληνική επαρχία οι άνθρωποι μοίραζαν πιατέλες με το τσικνισμένο κρέας σε όλη την γειτονιά για να στείλουν την μυρωδιά του ψητού σε κάθε άκρη του χωριού.

 Μαζί με την Τσικνοπέμπτη έχει καθιερωθεί πλέον και η ειδωλολατρική παράδοση του μασκαρέματος που υποτίθεται ότι διώχνει τα κακά πνεύματα του χειμώνα και βοηθάει έτσι στην εξασφάλιση μιας επιτυχημένης σοδειάς.

 Στις μέρες μας η Τσικνοπέμπτη θεωρείται η αρχή της αποκριάς.

Όλα μάς καλούν νά αφήσουμε πλέον τά υλικά καί νά ασχοληθούμε μέ τά πνευματικά, νά αφήσουμε τίς διασκεδάσεις κι όλα τά τιποτένια καί αμαρτωλά καί νά υψωθούμε στά ανώτερα, νά οδηγηθούμε στήν αυτογνωσία κι εν τέλει στήν θεογνωσία.

Ακριβώς σ αυτό τό τόσο λεπτό καί σημαντικό σημείο τής πνευματικής μας πορείας, έρχεται η αποκριά τού κόσμου, νά δώσει εντελώς τό αντίθετο μήνυμα. Δηλαδή νά ξεφαντώσουμε, νά γλεντήσουμε, νά ζήσουμε όσο υλιστικά μπορούμε, αδιαφορώντας γιά ο,τιδήποτε άλλο, πέραν αυτών!

Μέ τόν τρόπο αυτό όλα μετατρέπονται σ ένα ατελείωτο γλέντι, όλες οι εορτές, όπως αυτές τών Χριστουγέννων καί τού δωδεκαόρτου, πού μόλις προηγήθηκαν, έτσι νά γίνει καί μέ τό Πάσχα. Τί φοβερό! Τί διαβολικό!

Δέν είναι τυχαίο πού οι Άγιοι αποκαλούν τό καρναβάλι «σατανική πομπή»! Ὁ Ἅγιος Νικόδημος Ἁγιορείτης ἀναφέρει 2 πὼς στὶς ἀπόκριες «οἱ Χριστιανοὶ δαιμονίζονται ὅλοι, γιατί χορεύουν, παίζουν, τραγουδοῦν ἀσυνείδητα, ἕως κι αὐτοὶ οἱ πλέον γέροντες…

Τότε πανηγυρίζει η ασέλγεια, εορτάζει η ακολασία, ευφραίνεται η μέθη, αγάλλεται η τρυφή καί η αστεία, χορεύει ο διάβολος μέ δέκα μαντήλια καί συγχορεύει μέ αυτόν καί όλο τό πλήθος τών δαιμόνων, γιατί όσο κερδίζουν μόνο στίς απόκριες, δέν μπορούν νά τό κάνουν όλο τό χρόνο»!

Πραγματικά, άν ανατρέξουμε τήν ιστορία, τότε θά διαπιστώσουμε πώς όλα αυτά τά κοσμικά, πού γίνονται σήμερα, δέν είναι τίποτ άλλο παρά αναβίωση ειδωλολατρικών εθίμων καί τελετών ακόμη κι αυτών πού χάθηκαν στήν ιστορική μας μνήμη. Ναί!

Οι ρίζες τους βρίσκονται στήν αρχαία Ελλάδα καί τή Ρωμαϊκή εποχή.

Άραγε μπορεί ένας συνειδητός Χριστιανός νά εορτάζει έτσι τήν αρχή τού Τριωδίου; Μπορεί νά επιτρέπει στόν εαυτό του νά συμμετέχει σ όλη αυτή τήν αναβιούμενη βλακεία, πού δέν είναι άλλη από τήν ειδωλολατρία; Μέ τέτοιες καρναβαλικές διαδικασίες θά «ξεφύγει» καί θά νοιώσει τήν πολυπόθητη χαρά; Καί θά πορευθεί νά εορτάσει τό Θείο Πάθος καί τήν Ανάσταση τού Χριστού ξεκινώντας απ αυτές τίς αφετηρίες;.

Ωστόσο τί παρατηρεί σήμερα κανείς; Ότι γίνονται εκτεταμένες προσπάθειες νά παρουσιασθεί ο καρναβαλισμός μέ τήν πλέον εκσυγχρονισμένη μορφή. Οι διάφοροι τοπικοί φορείς τόν βαφτίζουν μέ ωραία ονόματα όπως «πολιτιστικές εκδηλώσεις», «τοπική παράδοση» κ.λπ., οι δέ ανίδεοι ιδιώτες όχι μόνο συμμετέχουν απροβλημάτιστοι καί μέ πολύ αφέλεια σ αυτές, αλλά διοργανώνουν καί τά λεγόμενα «μασκέ πάρτυ» εισάγοντας γιά τά καλά όλη αυτή τήν κατάντια στή ζωή τους! Έφθασαν στό σημείο οι διάφοροι δήμαρχοι νά μάς εισάγουν καί απ τό εξωτερικό «καρναβαλιστές», γιά νά είναι απέραντο τό πάρτυ. Τί αγάπη καί φροντίδα γιά τούς δημότες τους!

Δέν είναι τυχαίο πού οι νεοπαγανιστές πανηγυρίζουν καί απολαμβάνουν τέτοιες εκδηλώσεις, διοργανώνοντάς τις μέ διάφορες δικαιολογίες καί προσχήματα. Στά έντυπά τους αναφέρουν ότι «οι Απόκριες παραμένουν η μόνη μή θρησκευτική γιορτή στή σύγχρονη Ελλάδα»!

Είναι πράγματι έξυπνο αυτό πού έγραψε κάποιος σέ τοίχο: «Μασκαράς είμαι κάθε μέρα, δέν χρειάζεται νά τό εορτάζω κιόλας»!

Εξάλλου γι αυτό έρχεται αυτή η ευλογημένη περίοδος τού Τριωδίου, γιά νά μάς οδηγήσει στήν μετάνοια, στό νά αποβάλουμε δηλαδή αυτή τήν αμαρτωλή μας (καί συνάμα γελοία) κατάντια καί νά οδηγηθούμε στά ανώτερα καί τά μεγάλα.

ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ; ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟShare on Facebook
Facebook
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Pin on Pinterest
Pinterest

ΕΑΝ ΕΠΙΘΥΜΕΙΣ ΓΡΑΨΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΣΧΟΛΙΟ

Σχόλια