ΞΕΧΑΣΑΜΕ. ΦΥΓΑΜΕ. ΑΠΑΡΝΗΘΗΚΑΜΕ

αναρτήθηκε σε: Ψυχωφελή κείμενα | 0

 

Πόσες φορές! Πόσες φορές τα μαύρα σύννεφα της λύπης σκοτεινιάζουν τον ορίζοντα της ψυχής μας! Πόσες φορές το πρόσωπο σκυθρωπάζει και τα δάκρυα του πόνου καυτά κυλούν από τα μάτια μας!

Πάλι δύσκολα τα πράγματα. Πάλι στενά όλα. Τίποτε δεν πάει καλά. Δεν μας βοηθούν οι δικοί μας. Μας ξέχασε και ο Θεός? Δεν μας ξέχασε ο Θεός αλλά εμείς τον ξεχάσαμε και προσπαθήσαμε εμείς να γίνουμε θεοί. Εμείς τον διώξαμε από κοντά μας  γι αυτό και δεν έρχεται. Και καλά κάνει. Τέτοιοι που είμαστε, τέτοια μας πρέπουν…

Είμαστε αδύνατοι οι άνθρωποι και όταν παρουσιασθεί κάποια δοκιμασία, τέτοιες μαύρες σκέψεις αρχίζουν να βασανίζουν το νου και να ταλαιπωρούν την ψυχή μας. Εύκολα τα χάνουμε τότε και απογοητευόμαστε. Είναι και ο ανυποχώρητος εχθρός μας, ο διάβολος, που πάντοτε εκμεταλλεύεται τέτοιες περιστάσεις και ρίχνει τα βέλη του τα “πεπυρωμένα”, παρουσιάζει τα πράγματα πολύ χειρότερα απ’ ότι είναι, απελπίζει την ψυχή και ζαλίζει το νου με την ιδέα ότι ο Θεός μας ξέχασε, δεν υπάρχει Θεός για μας.

Αρνηθήκαμε την εικόνα Του στον καθρέφτη της ψυχής μας και φτιασιδώνουμε τη δική μας μπροστά σε καθρέφτες κομμωτηρίων, ινστιτούτων αισθητικής και γυμναστηρίων επιδιώκοντας την ομοίωση με εφήμερα και αναλώσιμα είδωλα τα οποία προσκυνούμε αντί για Αυτόν.

Με μεγάλη ευκολία ξεχάσαμε τι σημαίνει «Τετάρτη και Παρασκευή». Στα σπίτια μας νηστεύουμε το λάδι μόνο στα καντήλια που μένουν σβηστά.

Το θυμίαμα μας πέφτει βαρύ, σε αντίθεση με κάθε λογής αρρενωπά ή θηλυκά αρώματα και αποσμητικά χώρου. Αντικαταστήσαμε καθημερινές ευλαβικές συνήθειες αιώνων με τον ξενόφερτο τρόπο ζωής και τις «μόδες» που αλλάζουν κάθε τόσο προς όφελος των κερδοσκόπων.

Ντρεπόμαστε να φοράμε και να κάνουμε το Σταυρό μας, ενώ άνετα κυκλοφορούμε στον κόσμο φορτωμένοι με κάθε λογής χαϊμαλιά, σύμβολα και τατουάζ που

φανερώνουν τις προτιμήσεις μας,  καλλιτεχνικές, αθλητικές, σεξουαλικές και άλλες.

Χορεύουμε αδιάκριτα σε πίστες, παραλίες, γλέντια και «γιορτές» και δε βρίσκουμε χρόνο να μάθουμε τα πνευματικά βήματα για το χορό των Αγγέλων και των Αγίων που μας περιμένουν (λυπημένοι σε κάθε μας πτώση) για το μελλοντικό μας ουράνιο πανηγύρι.

Μας έδωσε  την Αγάπη  Του κι εμείς την κάναμε reality. Μας δίδαξε την Ανοχή και τη Συγγνώμη αλλά εμείς εξακολουθούμε να μη σηκώνουμε μύγα στο σπαθί μας.

Αγόμεθα και φερόμεθα ως πρόβατα επί σφαγή στη λεωφόρο μιας ιδεατής πραγματικότητας, αρνούμενοι το μονοπάτι που οδηγεί στην αυλή Του, και ας ξέρουμε ότι Αυτός  μας περιμένει πάντοτε με την πατρική Του αγκαλιά ανοιχτή και έτοιμη να δεχθεί το πληγωμένο από την αποστασία σώμα και πνεύμα μας.

ΑΓΑΠΗΣΕ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΣΑΝ ΓΙΟ ΣΟΥ.

ΑΓΑΠΗΣΕ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΣΑΝ ΑΔΕΛΦΟ ΣΟΥ.

ΑΓΑΠΗΣΕ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΣΑΝ ΠΑΤΕΡΑ ΣΟΥ.

ΑΓΑΠΗΣΕ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΣΑΝ ΘΕΟ ΣΟΥ.

Όλοι μέχρι τώρα γνωρίζαμε τον Ιησού σαν Δάσκαλο. Έτσι τον δεχόμασταν και έτσι τον αγιογραφούσαμε στις Εκκλησίες μας. Πάντα στην Ωραία Πύλη υπάρχει ο Ιησούς με το Ευαγγέλιο να ευλογεί. Πράγματι αυτό έκανε ο Υιός του Θεού, γυρνούσε την Γαλιλαία, την Καπερναούμ, όλη την Παλαιστίνη, όλα τα μέρη για να διδάξει το λόγο του Θεού. Δεν έμενε όμως πολύ σε κάθε μέρος. Έμενε πολύ λίγο.

Αλήθεια, τι τους έλεγε και συγκινούσε τα πλήθη; Τι ήταν εκείνο που τους έλεγε και ήταν αρκετό να το ζήσουν οι άνθρωποι και να είναι ευτυχισμένοι;

Κάτι το πολύ απλό, ότι ο Θεός Πατέρας μας στον ουρανό μας λατρεύει! Ο καθένας από εμάς είναι το διαλεχτό του κρινάκι! Ο καθένας και η καθεμιά είναι το αγαπημένο του αγοράκι και το αγαπημένο του κοριτσάκι! Ο καθένας από εμάς είναι η ψυχή εκείνη, που έβγαλε από την καρδιά του και την φύτεψε στην μήτρα της γυναικός και γεννηθήκαμε και το μόνο που ζητάει είναι να επιστραφεί αυτή η ψυχή πίσω στην καρδιά του.

Αλλά πως; Αφού πρώτα δείξει ότι επιθυμεί να επιστρέψει στην καρδιά αυτήν του Πατέρα του. Θέλει όλοι εμείς τα παιδιά του, να του δείξουμε ότι θέλουμε να επιστρέψουμε πίσω στο σπίτι μας.

Ξέρετε ποιο είναι το σπίτι μας; Η καρδιά του Θεού Πατέρα! Ξέρετε πως θέλει να ζήσουμε; Απλά. Όπως καμιά μάνα δεν ζητάει από το παιδί της να κάνει θυσίες, για να της αποδείξει ότι την αγαπάει, έτσι και ο Θεός δεν ζητάει τίποτα άλλο από το να νιώθει την λαχτάρα και την νοσταλγία της παιδικής ματιάς του σπλάχνου του. Θέλει να νιώσει ότι τα παιδικά μάτια των παιδιών του, Τον κοιτούν γλυκά και τον φωνάζουν «Μπαμπά», τον φωνάζουν «Μαμά», γιατί ο Θεός είναι και Μάνα και Πατέρας μαζί. Αυτά τους έλεγε.

Ξέρετε ποια είναι η προσευχή που τους δίδαξε; «Πάτερ ημών, ο εν τοις ουρανοίς». Δηλαδή, Πατέρα μας, που είσαι στον ουρανό, «αγιασθήτω το όνομα Σου», αξίωσε μας να αγιάζουμε το όνομα Σου.

Πως όμως αγιάζεται το όνομα Του; Πως δοξάζεται ο Θεός; Μήπως με τα πολλά έργα; Με τις πολλές νηστείες; Με τις πολλές προσευχές; Με τις αγρυπνίες; Μα ασφαλώς όχι. Ο Θεός δοξάζεται με τον θεϊκό έρωτα, με τον παιδικό έρωτα!

Είναι αρκετό για την μάνα και τον πατέρα να νιώθει ότι το παιδί του τον λατρεύει και τον αγαπά. Αυτή η αγάπη είναι εκείνη που θα ενεργοποιήσει και την αγρυπνία και την νηστεία και την προσευχή, γιατί θέλει ο Θεός τα σπλάχνα του, αυτά τα παιδιά που Τον λατρεύουν και Τον αγαπούν, να συνεργήσουν στο έργο της σωτηρίας. Γι’ αυτόν τον λόγο έστειλε τον Γιό του να θυσιαστεί.

Κάθε φορά που ένας άνθρωπος νηστεύει, κάθε φορά που ένας άνθρωπος γονατίζει και παρακαλάει, που κάνει μία γονυκλισία, μία αγρυπνία, οτιδήποτε άλλο καλό, είναι μια προσφορά στην καρδιά του Θεού Πατέρα για να την χρησιμοποιήσει να σώσει, όχι μόνο το παιδί του που γονατίζει και νηστεύει, αλλά κι εκείνα τα σπλάχνα του που δεν Τον ξέρουν και Τον αγνοούν, που είναι μακριά του, που είναι πληγωμένα από τα βέλη του σατανά και είναι χαμένα.

Όλα αυτά που κάνουμε, νηστείες, αγρυπνίες, προσευχές, είναι μια γλυκιά προσφορά των παιδιών που είναι θεϊκά ερωτευμένα με το Θεό Πατέρα τους, για να του πούνε: «Πατέρα μας, σε ικετεύουμε, σώσε και εκείνα τα αδελφάκια μας, που σε αγνοούν και είναι μακριά σου και οι ψυχές τους είναι χαμένες». Ο Θεός χαίρεται υπερβολικά, γιατί νιώθει την αγωνία που έχουν τα παιδιά που τον αγαπούν, για να σωθούν και τα άλλα τους αδελφάκια. Καταλαβαίνετε λοιπόν τι σημασία έχουν αυτά που κάνουμε;

Με αυτήν την έννοια έχεις την διάθεση να κάνεις και νηστεία και αγρυπνία και προσευχή και οτιδήποτε άλλο, όχι μόνο γιατί είσαι ερωτευμένος με τον Θεό Πατέρα σου, αλλά γιατί ζεις την αγωνία του να σωθούν και άλλες ψυχές.

Εμείς λοιπόν, έτσι γνωρίσαμε τον Ιησού, σαν Δάσκαλο. Γι’ αυτό σε όλες τις Εκκλησίες, όπως σας είπα, Τον αγιογραφούμε σαν μεγάλο Δάσκαλο, να μας δείχνει το Ευαγγέλιο του, να μας ευλογεί και να μας λέει:

«Η ευλογία Μου, το Άγιο Μου Πνεύμα, έρχεται στις ψυχές εκείνες, που θα αποδεχτούν το μήνυμα του Ευαγγελίου της αγάπης Μου».

Είναι πολύ σημαντικό λοιπόν να καταλάβουμε πόσο αξίζει στα έσχατα χρόνια, τώρα που ετοιμάζεται ο δεύτερος μεγάλος διωγμός του Ιησού, να αγαπήσουμε με όλη την δύναμη της μητρικής καρδιάς μας το θείο Βρέφος Ιησού.

Ναι, ακριβώς αυτό είναι που σας λέω! Αυτή είναι η αποκάλυψη του Θεού, ότι ετοιμάζεται μεγάλος διωγμός του Ιησού! Θα έλθει στιγμή που θα κατεβάζουν τους σταυρούς! Δεν θα επιτρέπουν στους ανθρώπους να φορούν σταυρούς! Δεν θα τους αφήνουν να Τον ομολογούν φανερά, εκτός από όλους εκείνους που θα αγαπούν δήθεν τον Θεό, δήθεν θα προσεύχονται στον Χριστό μέσα στους ναούς, αλλά θα είναι ο Αντίχριστος εκεί. Ο Ψευδοπροφήτης θα κυριαρχεί με τις δικές του πλέον μοχθηρές διαθέσεις και νοσηρούς νόμους που θα επιβάλλει με σατανική Σύνοδο που θα γίνει. Θα τα δείτε αυτά! Θα γίνουν στο μέλλον! Θα ζήσουν πολλά παιδιά και θα τα δουν αυτά…

Μέσα σ’ αυτήν την τραγική κατάσταση που ο άνθρωπος θα χάνεται στο σκοτάδι του ερχομένου Αντίχριστου, πολλοί άνθρωποι θα αγαπήσουν τον Χριστό με όλη τους την καρδιά, θα Τον δεχτούν όχι μόνο σαν Δάσκαλο, όχι μόνο σαν πληγωμένο εσταυρωμένο Βασιλιά, αλλά και σαν μικρό Βρέφος, για να του δώσουν όλη εκείνη την μητρική ερωτική αγάπη που έβγαζε η μητέρα και Βασίλισσα του μέσα από τα βάθη της καρδιάς της, για να τον προετοιμάσει για τον μεγάλο διωγμό.

Πολλές μητρικές καρδιές θα Τον αγαπήσουν πλέον, όχι μόνο σαν Δάσκαλο, όχι μόνο σαν πληγωμένο Βασιλιά, αλλά σαν θείο Βρέφος και θα θελήσουν με την καρδιά τους και με την αγάπη τους να μην Τον πληγώνουν.

Θα υπάρξουν πολλοί άνθρωποι τώρα, που δεν θα θέλουν να κάνουν λάθη και αμαρτίες, όχι γιατί τους το επιβάλει κάποιος νόμος, όχι γιατί φοβούνται την κόλαση, όχι γιατί επιθυμούν τον παράδεισο, αλλά γιατί είναι ερωτευμένοι με το Θεό Βασιλιά τους.

Θα είναι τόσο δυνατά τα βέλη του θεϊκού έρωτα που θα μπουν στις καρδιές πολλών ανθρώπων, ώστε θα είναι η μοναδική δύναμις των χριστιανών εκείνων των εσχάτων ημερών, των χριστιανών εκείνων των ερωτευμένων με τον Θεό! Τότε αυτά τα βέλη του θεϊκού τους έρωτα στο θείο Βρέφος, θα αντικρούουν τα φοβερά και δυνατά βέλη του μίσους και του φθόνου, που θα εξαπολύει ο σατανάς στους ανθρώπους.

    Εύχομαι σήμερα λοιπόν να είναι μια καινούργια αρχή για όλους. Μια αρχή που ο Ιησούς θα βρει πολλές μητρικές καρδιές, για να κρυφτεί αυτό το γλυκό και υπέροχο Βρέφος της Βηθλεέμ  μέσα στις καρδιές κάθε ανθρώπου.

Ο Θεός όλους να σας ευλογεί! Αμήν.

Σας φάνηκε ενδιαφέρον; Κοινοποιήστε το και σε άλλους:Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on Pinterest

Εάν επιθυμείς μπορείς από κάτω να γράψεις το δικό σου σχόλιο αλλά και ονόματα που θέλεις να διαβάζονται κατά την ώρα της προσκομιδής.

Σχόλια