ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΥΣΗ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΔΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΛΥΣΗ.

 

Είναι γεγονός ότι όλο και περισσότεροι συμπατριώτες μας, πλέον, δεν είναι όπως παλιά. Η οικονομική κρίση και η ανεργία τους έχουν κάνει να χάσουν το χαμόγελο τους, τους έχουν υποβάλλει να ζουν υπό το καθεστώς ενός διαρκούς άγχους, τους έχουν φέρει πιο κοντά στην κατάθλιψη.

Από καιρού βιώνουμε την «oικονομική» κρίση, η οποία διαβρώνει τους εαυτούς μας και την κοινωνία και αποκαλύπτει την «πραγματική» κρίση την οποίαν βιώνει ο σύγχρονος άνθρωπος. Κρίση υπαρξιακή, νοημάτων, αξιών, πνευματική.

Μέχρι σήμερα η υλική ευδαιμονία δεν επέτρεπε να αναγνωρισθεί η μηδενιστική πορεία του ανθρώπου και η υπαρξιακή του  κενότητα.

Τώρα όμως αντιμετωπίζει πρόβλημα επιβιώσεως και βρίσκεται μετέωρος να συνθλίβεται από την οικονομική δυσπραγία και την υπαρξιακή ανεπάρκεια.

Αυτό έχει ως συνέπεια μεγάλος αριθμός ανθρώπων να υποφέρουν, ψυχικά ή και σωματικά.

Απαντήσεις για την οικονομική κρίση και την επίλυσή της, έδωσαν μαθητές του δημοτικου.

Ας δούμε κάποιες απαντήσεις των παιδιών.

Δέσποινα Γ:  Κρίση, μια τόσο δα μικρή λεξούλα, μόλις δυο συλλαβών! Τη βλέπουμε καθημερινά στην τηλεόραση… την παρατηρούμε στα πρόσωπα των γονιών των δασκάλων, των ανθρώπων γύρω μας. Προσπαθούμε να καταλάβουμε την αξία της, το μέγεθος της δύναμής της και πώς μπορεί να επηρεάσει τόσο, μα τόσο πολύ την καθημερινότητά μας… Η οικονομική κρίση δημιουργεί αβεβαιότητα και ανασφάλεια που επηρεάζει όχι μόνο τους ενήλικες αλλά και τα παιδιά… Πρέπει να γυρίσουμε στις παλιές αξίες μας. Να γεμίσουμε την ψυχή μας με αγάπη, το μυαλό μας με αισιοδοξία, και την καρδία μας με ελπίδα. Να στηρίξουμε έστω και με μια μικρή αγκαλιά τους δικούς μας ανθρώπους. Να μην αφήσουμε κανένα να τσακίζει το αύριο μας.

Κυριακή Μ:   Η οικονομική κρίση πολλές φορές δεν πάει μόνη της. «Συνοδεύεται» και από την ηθική αλλά και από την κοινωνική κρίση. Κατά τη γνώμη μου, θα έπρεπε να κόβουν τους μισθούς και τις συντάξεις από αυτούς που παίρνουν μεγάλους μισθούς και συντάξεις και όχι από αυτούς τους ανθρώπους που δουλεύουν σαν τα σκυλιά… Τα παιδία νιώθουν άσχημα και νομίζουν ότι φταίνε αυτά.

Αριστέα  Δ:  Η κρίση δημιουργείται και η δημοκρατία παύει να υπάρχει όταν καταργούνται νόμοι. Τους νόμους εδώ και αρκετά χρόνια  άρχισαν νε τους τσεκουρώνουν και δεν μιλώ μόνο για τους πολιτικούς. Μιλώ και για τους καθημερινούς ανθρώπους.

Πολιτικοί και μη πολιτικοί κατάργησαν τους νόμους του Θεού και ο κάθε ένας έφτιαξε δικούς του νόμους. Έτσι άρχισε να δημιουργείται η κρίση.

Η μόνη λύση για να φύγουμε από την κρίση είναι να επαναφέρουμε στην ζωή μας τους  νόμους του Θεού διαφορετικά ούτε ο μεγαλύτερος επιστήμονας δεν θα μας βγάλει από την κρίση.

Υπάρχουν και  άλλες απαντήσεις αλλά θα χρειαστεί ένα τετράδιο ολόκληρο  για να τις γράψουμε.

Όλοι μας μιλάμε για την κρίση την οικονομική αλλά δεν μιλάμε για την κρίση της οικογένειας. Γιατί; φοβόμαστε μήπως όταν μιλήσουμε για την κρίση της οικογένειας  μέσα εκεί βρούμε και τον εαυτό μας να έχει βάλει ένα λιθαράκι για να έρθει αυτή η κρίση;

Θα ήταν πάντως μεγάλη ατυχία για την ανθρωπότητα να διαλυθεί η οικογένεια. Γιατί αν σε όλες τις άλλες λειτουργίες της μπορεί ν’ αντικατασταθεί με άλλου είδους κοινωνικές υπηρεσίες, καμία άλλη αρχή ή οργάνωση δεν είναι δυνατόν να την αναπληρώσει στην αγωγή των παιδιών.

Δυστυχώς πρώτα εμείς φταίμε και μετά οι κυβερνώντες  γιατί τους κυβερνώντες εμείς τους  ανεβάζουμε και τους στέλνουμε στην βουλή.

Διαλέξαμε τον δρόμο της αμαρτίας, της αγριότητας, της πανουργίας, της πονηρίας, της παραφροσύνης, της αγένειας, την καταφρόνηση του Θεού, την απιστία, την δυσπιστία, την ολιγοπιστία, την ειδωλολατρία, την αγνωσία θεού, την ασέβεια, την μαγεία, την μαντεία, την απάτη, την ασωτία, την πορνεία, την φιλαργυρία, την υπερηφάνεια, την έπαρση, την αλαζονεία, και πόσα ακόμη να αναφέρω. Με λίγα λόγια επιλέξαμε τον εύκολο δρόμο και γκρεμίσαμε τους Νόμους του Θεού.

Και τώρα  οι μοντέρνοι νόμοι,  που εμείς τους δεχτήκαμε, φέρανε  αυτό το αποτέλεσμα.

Τώρα καθόμαστε επάνω σε αυτές τις στάχτες και μοιρολολατρούμε. Κατηγορούμε  και κρίνουμε τους άλλους.

Αχ καημένε άνθρωπε. Εσύ κι εγώ φέραμε την καταστροφή. Βάλαμε τα χέρια μας και βγάλαμε τα μάτια μας.

Με την ανυπακοή στο Θεό, φέραμε την αμαρτία στην πόρτα μας.

Η αμαρτία σου έχει συνέπειες και στις επόμενες γενιές.

Η αμαρτία χρειάζεται θυσία. Γι” αυτό θυσιάστηκε ο Χριστός.

Για την αμαρτία πρέπει να χυθεί αίμα. Γι” αυτό χύθηκε το Αίμα του Ιησού Χριστού.

Θα κλείσω το κείμενο μα κάποιες ρήσεις του πατρός Παϊσίου.

Τώρα δεν πάμε να υπερασπιστούμε την Πατρίδα ή για να αγωνιστούμε να μη μας κάψουν οι βάρβαροι τα σπίτια μας. Ούτε πάμε για ένα έθνος ή για μια ιδεολογία. Τώρα πάμε ή για τον Χριστό ή για τον διάβολο. Είναι καθαρό μέτωπο.

Νιώθω μέσα μου μια παρηγοριά. Μια μπόρα είναι, και ο αγώνας έχει αξία, γιατί τώρα δεν έχουμε εχθρό τον Αλή Πασά ή τον Χίτλερ ή τον Μουσολίνι, αλλά τον διάβολο. Γι αυτό θα έχουμε και ουράνιο μισθό.

«Εμείς σαν Έλληνες δεν κάνουμε τίποτα. Ευτυχώς που θα κάνει ο Θεός τώρα κάτι, γιατί αλλιώς με μας χωριό δεν γίνεται. Θα τα βολέψει ο Θεός τα πράγματα. Μετά από ένα διάστημα δεν θα βρίσκεται άπιστος άνθρωπος.

    Τώρα πρέπει να εργαστεί κανείς. Περνάμε τα χειρότερα χρόνια»…

Έρχονται χρόνια δύσκολα. Θα έχουμε δοκιμασίες μεγάλες. Θα έχουν μεγάλο διωγμό οι Χριστιανοί. Και βλέπεις, οι άνθρωποι ούτε καν καταλαβαίνουν ότι ζούμε στα σημεία των καιρών, ότι προχωρεί το σφράγισμα. Είναι σαν να μην συμβαίνει τίποτε. Γι αυτό λέει η Γραφή ότι θα πλανηθούν και οι εκλεκτοί.

Όντως, περισσότερο από συγκλονιστική είναι η παραπάνω προφητεία του Γέροντα! Τα όσα προείπε αρμόζουν τόσο πολύ στις μέρες μας, που πραγματικά κάνουν τον απλό άνθρωπο να ανατριχιάζει μπροστά στα κοσμοϊστορικά γεγονότα που πλησιάζουν πλέον με υπερταχύτητα και οδηγούν την ανθρωπότητα στην υπέρτατη κρίση από απαρχής αιώνων.

Υπάρχει όμως ακόμη καιρός και υπάρχει και η λύση.

Να ζητήσουμε συγχώρεση από τον Θεό και να μετανοήσουμε. Να κάνουμε πράξη τους δικούς Του Νόμους και όχι τους νόμους που θέλουν να μας επιβάλουν.

ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΜΑΣ
ΕΑΝ ΤΟ ΒΡΗΚΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΤΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ. ΑΥΤΟ ΘΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ